Adhyaya 246

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे रत्नपरीक्षा नाम पञ्चचत्वारिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ षट्चत्वारिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः वास्तुलक्षणं अग्निर् उवाच वास्तुलक्ष्म प्रवक्ष्यामि विप्रादीनां च भूरिह श्वेता रक्ता तथा पीता कृष्णा चैव यथाक्रमम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 245 ຊື່ «ການກວດສອບແກ້ວມະນີ» ໄດ້ສິ້ນສຸດ. ບັດນີ້ ເລີ່ມບົດທີ 246 «ລັກສະນະວາສຕຸ (ທີ່ດິນກໍ່ສ້າງ)». ພຣະອັກນິກ່າວວ່າ: «ເຮົາຈະອະທິບາຍເຄື່ອງໝາຍຂອງວາສຕຸໃຫ້ພຣາຫມັນ ແລະວັນນະອື່ນໆ ຢ່າງລະອຽດ; ສີດິນທີ່ຄວນເປັນຕາມລໍາດັບ ແມ່ນ ຂາວ, ແດງ, ເຫຼືອງ, ແລະ ດໍາ»។

Verse 2

घृतरक्तान्नमद्यानां गन्धाढ्या वसतश् च भूः मधुरा च कषाया च अम्लाद्युपरसा क्रमात्

ນ້ໍາມັນເນີຍ (ກີ), ເລືອດ, ອາຫານສຸກ, ແລະ ເຫຼົ້າ ລ້ວນມີກິ່ນຫອມແຮງ; ແຜ່ນດິນໂດຍທໍາມະຊາດກໍເປັນຜູ້ຖືກິ່ນ. ສ່ວນລົດຮອງ (uparasa) ດໍາເນີນຕາມລໍາດັບ ເລີ່ມຈາກລົດສົ້ມ; ແລະໃນລົດຫຼັກກໍມີ ຫວານ ແລະ ຝາດ ດ້ວຍ.

Verse 3

कुशैः शरैस् तथाकाशैर् दूर्वाभिर्या च संश्रिता प्रार्च्य विप्रांश् च शिःशल्पां खातपूर्वन्तु कल्पयेत्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍຫຍ້າກຸຊະ, ລູກສອນ, ພືດອາກາຊະ, ແລະຫຍ້າດູຣວາ ພ້ອມທັງສິ່ງອື່ນທີ່ກໍານົດໄວ້—ຄວນໃຫ້ກຽດແກ່ພຣາຫມັນ ແລ້ວຈຶ່ງຈັດພິທີ «ຊິຫຊະລະປະ» ໂດຍເລີ່ມຈາກການຂຸດຫຼຸມ/ຈຸດພິທີ.

Verse 4

चतुःषष्टिपदं कृत्वा मध्ये ब्रह्मा चतुष्पदः प्राक् तेषां वै गृहस्वामी कथितस्तु तथार्यमा

ເມື່ອຈັດວາງຕາຕະລາງວາສຕຸ 64 ຊ່ອງແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຢູ່ກາງ ໂດຍຄອບຄອງ 4 ຊ່ອງ. ແລະທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງຊ່ອງເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເຮືອນ (Gṛhasvāmin) ຖືກສອນວ່າແມ່ນ ອາຣະຍະມັນ (Aryaman).

Verse 5

दक्षिणेन विवस्वांश् च मित्रः पश्चिमतस् तथा उदङ्महीधरश् चैव आपवत्सौ च वह्निगे

ທາງທິດໃຕ້ແມ່ນ ວິວັສວານ (Vivasvān); ທາງທິດຕາເວັນຕົກແມ່ນ ມິຕຣະ (Mitra). ທາງທິດເໜືອແມ່ນ ມະຫີທະຣະ (Mahīdhara); ແລະ ອາປະວັດສະ (Āpavatsa) ກໍຢູ່ໃນທິດໄຟ (ມຸມອັກນິ) ດ້ວຍ, ໂອ ພຣະອັກນິ.

Verse 6

सावित्रश् चैव सविता जयेन्द्रौ नैरृते ऽम्बुधौ भ्राजते स्थितमिति छ , ज च भवेदिति ग , घ च रुद्रव्याधी च वायव्ये पूर्वादौ कोणगाद्वहिः

ໃນທິດນິຣຶຕ (ຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້) ຈັດວາງ ສາວິຕຣະ ແລະ ສະວິຕາ; ພ້ອມທັງ ຊະຍະ ແລະ ອິນທຣະ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ອັມບຸທິ (ມະຫາສະໝຸດ) ແລະ ພຣາຊະເຕ. ດັ່ງນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້; ໃນສຳນວນບາງສາຍອ່ານ «ja» ແລະ ບາງສາຍອ່ານ «ga/gha». ໃນທິດວາຍະວະ (ຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ) ມີ ຣຸທຣະ ແລະ ວະຍາທິ (ໂລກ). ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ຈັດຕາມລຳດັບເດີນມຸມ (ທິດທະແຍງ).

Verse 7

महेन्द्रश् च रविः सत्यो भृशः पूर्वे ऽथ दक्षिणे गृहक्षतो ऽर्यमधृती गन्धर्वाश्चाथ वारुणे

ໃນທິດຕາເວັນອອກ ມີ ມະເຫນທຣະ, ຣະວິ (ພຣະອາທິດ), ສັດຍະ ແລະ ພຣຶສ. ຕໍ່ມາໃນທິດໃຕ້ ມີ ກຣຶຫັກສະຕະ, ອາຣະຍະມັນ ແລະ ທຣຶຕິ; ແລະໃນພາກວະຣຸນະ (ທິດຕາເວັນຕົກ) ມີ ຄັນທັຣວະ ດ້ວຍ.

Verse 8

पुष्पदन्तो ऽसुराश् चैव वरुणो यक्ष एव च सौम्ये भल्लाटसोमौ च अदितिर्धनदस् तथा

ມີ ປຸສປະດັນຕະ (Puṣpadanta), ອະສຸຣະ ດ້ວຍ, ວະຣຸນະ (Varuṇa) ແລະ ຢັກສະ (Yakṣa); ອີກທັງ ສະອຸມຍະ (Saumya), ພັລລາຏະ (Bhallāṭa) ແລະ ໂສມະ (Soma). ດັ່ງດຽວກັນ ອະດິຕິ (Aditi) ແລະ ທະນະດະ (Dhanada, ກຸເບຣະ) ດ້ວຍ.

Verse 9

नागः करग्रहश् चैशे अष्टौ दिशि दिशि स्मृताः आद्यन्तौ तु तयोर्देवौ प्रोक्तावत्र गृहेश्वरौ

ໃນການຈັດວາງ vāstu ນີ້ ນາຄະ (Nāga) ແລະ ກະຣະຄຣະຫະ (Karagraha) ຖືກຈື່ຈຳວ່າມີ 8 ອົງ—ອົງລະໜຶ່ງໃນແຕ່ລະທິດ. ແລະໃນທີ່ນີ້ ດວງເທວະສອງອົງທີ່ເປັນຕົ້ນແລະທ້າຍຂອງພວກນັ້ນ ໄດ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນ ຄຣຶເຫສວະຣະ (Gṛheśvaras) ເຈົ້າແຫ່ງເຮືອນ.

Verse 10

पर्जन्यः प्रथमो देवो द्वितीयश् च करग्रहः महेन्द्ररविसत्याश् च भृशो ऽथ गगनन्तथा

ປັຣຊັນຍະ (Parjanya) ເປັນເທວະອົງທຳອິດ; ອົງທີສອງແມ່ນ ກະຣະຄຣະຫະ (Karagraha). ດັ່ງນັ້ນຄວນເຊີນ ມະເຫນທຣະ, ຣະວິ (ພຣະອາທິດ), ສັດຍະ, ຕໍ່ມາ ພຣຶສ ແລະ ຄະຄະນະ (Gagana, ຟ້າ) ດ້ວຍ.

Verse 11

पवनः पूर्वतश् चैव अन्तरीक्षधनेश्वरौ आग्नेये चाथ नैरृत्ये मृगसुग्रीवकौ सुरौ

ພະພະວະນະ (ເທວະແຫ່ງລົມ) ສະຖິດຢູ່ທິດຕາເວັນອອກ; ອັນຕະຣິກສະ ແລະ ທະເນສະວະຣະ (ກຸເບຣະ) ຢູ່ທິດກາງ; ແລະທິດອາກເນຍ ກັບ ນະຣຶຕຍະ ມີເທວະສອງອົງ ມຣຶກ ແລະ ສຸກຣີວະ।

Verse 12

रोगो मुख्यश् च वायव्ये दक्षिणे पुष्पवित्तदौ गृहक्षतो यमभृशौ गन्धर्वो नागपैतृकः

ທິດຕາເວັນຕົກເໜືອ (ວາຍະວຽ) ມີ ໂຣກະ (Roga) ແລະ ມຸຂຍະ (Mukhya) ເປັນອິດທິພົນ; ທິດໃຕ້ມີ ປຸສປະ (Puṣpa) ແລະ ວິຕຕະດະ (Vittada). ຍັງມີ ກຣຶຫັກສະຕະ (Gṛhakṣata) ແລະ ຍະມະພຣຶສະ (Yamabhṛśa); ແລະຕໍ່ໄປອີກ ຄັນທັຣວະ (Gandharva), ນາກະ (Nāga), ແລະ ໄປຕຣຶກະ (Paitṛka) — ເປັນການກຳນົດຕາມຜັງທິດ।

Verse 13

आप्ये दौवारिकसुग्रीवौ पुष्पदन्तो ऽसुरो जलं यक्ष्मा रोगश् च शोषश् च उत्तरे नागराजकः

ທິດແຫ່ງນ້ຳ (ອາປຍະ/ທິດທີ່ສຳພັນກັບວະຣຸນະ) ມີຜູ້ພິທັກປະຕູ ດາວາຣິກະ (Dauvārika) ແລະ ສຸກຣີວະ (Sugrīva). ຍັງມີ ປຸສປະດັນຕະ (Puṣpadanta) ອະສຸຣະ ແລະ ຊະລະ (Jala—ທາດນ້ຳ). ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ຢັກສະມາ (Yakṣmā), ໂຣກະ (Roga), ແລະ ໂສສະ (Śoṣa). ທິດເໜືອມີ ນາກະຣາຊະກະ (Nāgarājaka) ຄືພະຍານາກ.

Verse 14

मुख्यो भल्लाटशशिनौ अदितिश् च कुवेरकः नागो हुताशः श्रेष्ठो वै शक्रसूर्यौ च पूर्वतः

ໃຫ້ຫັນໜ້າສູ່ທິດຕາເວັນອອກ: ມຸຂຍາ (Mukhyā), ພັລລາຕະ (Bhallāṭa) ແລະ ສະສິນ (Śaśin—ພະຈັນ), ພ້ອມທັງ ອະດິຕິ (Aditi) ແລະ ກຸເບຣະ (Kubera). ອີກທັງ ນາກະ (Nāga), ຫຸຕາຊະ (Hutāśa—ອັກນິ), ສະເຣດຖະ (Śreṣṭha), ແລະ ສັກຣະ (Śakra—ອິນທຣະ) ກັບ ສູຣຍະ (Sūrya) ດ້ວຍ.

Verse 15

दक्षे गृहक्षतः पुष्प आप्ये सुग्रीव उत्तमः पुष्पदन्तो ह्य् उदग्द्वारि भल्लाटः पुष्पदन्तकः

ຂ້າງຂວາມີ ກຣຶຫັກສະຕະ (Gṛhakṣata); ທິດແຫ່ງນ້ຳ (ອາປຍະ) ມີ ປຸສປະ (Puṣpa); ທິດອາກເນຍມີ ສຸກຣີວະ (Sugrīva); ພາກເທິງມີ ອຸຕຕະມະ (Uttama); ປະຕູທາງເໜືອມີ ປຸສປະດັນຕະ (Puṣpadanta); ແລະຍັງມີ ພັລລາຕະ (Bhallāṭa) ແລະ ປຸສປະດັນຕະກະ (Puṣpadantaka) ເປັນຜູ້ພິທັກ/ການປະກົດຮ່ວມ.

Verse 16

शिलेष्टकादिविन्यासं मन्त्रैः प्रार्च्य सुरांश् चरेत् नन्दे नन्दय वासिष्ठे वसुभिः प्रजया सह

ເມື່ອຈັດວາງພິທີເລີ່ມຈາກ «ສິເລສຕະກະ» ແລະການວາງອື່ນໆ ແລ້ວ ບູຊາກ່ອນດ້ວຍມັນຕຣາ ຈຶ່ງຄວນໄປບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ. ໂອ ວາສິດຖະ, ໃນພິທີ «ນັນດາ» ໃຫ້ເອີ້ນ «ນັນດະຍະ» ພ້ອມກັບວະສຸ ແລະພ້ອມກັບລູກຫຼານເພື່ອຄວາມຈະເລີນ.

Verse 17

भृगुरिति ज नागो हुताशनः श्रेष्ठ इति ख , छ च जये भार्गववदायादे प्रजानाञ्जयमाहवे पूर्णे ऽङ्गिरसदायादे पूर्णकामं कुरुध्व मां

“(ພຣະອົງ) ຊື່ ພຶຣຄຸ; (ພຣະອົງ) ເປັນນາຄ; (ພຣະອົງ) ແມ່ນຮຸຕາຊະນະ—ຜູ້ກິນເຄື່ອງບູຊາ; (ພຣະອົງ) ແມ່ນເສຣດຖະ—ຜູ້ປະເສີດສຸດ.” ໃນຊັຍຊະນະ, ໃນສາຍພັນພາຣຄະວະ, ໃນການເກີດແລະຊະນະເຫນືອລູກຫຼານ, ໃນສົງຄາມເພື່ອຊະນະ, ໃນຄວາມສົມບູນໃນສາຍອາງຄິຣະສະ—ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ທີ່ຄວາມປາດຖະໜາສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.

Verse 18

भद्रे काश्यपदायादे कुरु भद्रां मतिं मम सर्ववीजसमायुक्ते सर्वरत्नौषधैर् वृते

ໂອ ພັດຣາ, ຜູ້ສືບສາຍກາສຍະປະ, ຂໍໃຫ້ເຈດຈຳນົງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນມົງຄຸນ. ໂອ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍບີຊະມັນຕຣາທັງປວງ, ຜູ້ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍເພັດນິລະມະນີ ແລະສະຫມຸນໄພຢາທັງຫຼາຍ!

Verse 19

रुचिरे नन्दने नन्दे वासिष्ठे रम्यतामिह प्रजापतिसुते देवि चतुरस्रे महीमये

ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ໂອ ນັນດາ ໃນສວນນັນດະນະອັນຮື່ນຮົມ, ໂອ ວາສິດຖີ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈແລະສະຖິດຢູ່ນີ້. ໂອ ເທວີ, ທິດາຂອງປຣະຊາປະຕິ, ຜູ້ປະກອບດ້ວຍປະຖະວີ, ຂໍໃຫ້ສະຖາປະນາໃນພື້ນສັກສິດຮູບສີ່ຫຼ່ຽມນີ້.

Verse 20

सुभगे सुव्रते भद्रे गृहे कश्यपि रम्यतां पूजिते परमाचार्यैर् गन्धमाल्यैर् अलङ्कृते

ໂອ ຜູ້ມີສິຣິ, ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ, ໂອ ພັດຣາ ຜູ້ເມດຕາ, ຂໍໃຫ້ ກາສຍະປີ ພໍໃຈຢູ່ໃນເຮືອນນີ້, ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການບູຊາສະຖາປະນາໂດຍອາຈານສູງສຸດ ແລະປະດັບດ້ວຍກິ່ນຫອມແລະພວງມາລາ.

Verse 21

भवभूतिकरे देवि गृहे भार्गवि रम्यतां अव्यङ्ग्ये चाक्षते पूर्णे मुनेरङ्गिरसः सुते

ໂອ ເທວີ ຜູ້ປະທານຄວາມຈະເລີນ ແລະ ສຸກສະບາຍ—ໂອ ພາຣກະວີ—ຂໍໃຫ້ພຣະນາງພຳນັກຢູ່ໃນເຮືອນນີ້ດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ແລະຂໍໃຫ້ “ອັກຊະຕະ” ເຂົ້າເມັດບໍ່ແຕກ ອັນຄົບຖ້ວນນີ້ ເປັນເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ—ໂອ ທິດາຂອງມຸນີ ອັງຄິຣະສ.

Verse 22

इष्टके त्वं प्रयच्छेष्टं प्रतिष्टाङ्कारयम्यहं देशस्वामिपुरस्वामिगृहस्वामिपरिग्रहे

ໂອ ອິດຖະກາ (iṣṭakā) ອິດພິທີປະຕິສະຖານ, ຂໍໃຫ້ປະທານພອນທີ່ປາດຖະໜາ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກະທຳການປະຕິສະຖານອັນສັກສິດໃຫ້ແກ່ທ່ານ ໃນຂອບເຂດອຳນາດຂອງເຈົ້າແຜ່ນດິນ, ເຈົ້າເມືອງ, ແລະເຈົ້າເຮືອນ ຕາມການອຸປະຖຳອັນຊອບທຳ.

Verse 23

मनुष्यधनहस्त्यश्वपशुवृद्धिकरी भव गृहप्रवेशे ऽपि तथा शिलान्यासं समाचरेत्

ຂໍໃຫ້ມັນເປັນຜູ້ກ່ອນໃຫ້ເກີດການເພີ່ມພູນໃນຄົນ (ຜູ້ພຶ່ງພາ), ຊັບສິນ, ຊ້າງ, ມ້າ, ແລະສັດລ້ຽງ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອເຂົ້າຢູ່ເຮືອນໃໝ່ ຄວນປະຕິບັດພິທີວາງຫີນຖານ (śilānyāsa) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 24

उत्तरेण शुभः प्लक्षो वटः प्राक् स्याद् गृहादितः उदुम्वरश् च याम्येन पश्चिमे ऽश्वत्थ उत्तमः

ທາງເໜືອ ຕົ້ນປະລັກຊະ (plakṣa) ເປັນມົງຄຸນ; ທາງຕາເວັນອອກຂອງເຮືອນ ຄວນມີຕົ້ນວະຕະ (vaṭa) ຄືຕົ້ນໄຊ; ທາງໃຕ້ ມີອຸດຸມບະຣະ (udumbara); ແລະທາງຕາເວັນຕົກ ມີອັດສະວັດຖະ (aśvattha) ອັນປະເສີດ (ຕົ້ນໄພພິກກະ).

Verse 25

वामभागे तथोद्यानं कुर्याद्वासं गृहे शुभं सायं प्रातस्तु घर्माप्तौ शीतकाले दिनान्तरे

ອີກປະການໜຶ່ງ ຄວນຈັດເຮັດສວນໄວ້ທາງຊ້າຍ (ຂອງເຮືອນ). ການພຳນັກຢູ່ໃນເຮືອນນີ້ເປັນມົງຄຸນ—ໃນລະດູຮ້ອນ ຄວນຢູ່ໃນຕອນແລງ ແລະ ຕອນເຊົ້າ; ໃນລະດູໜາວ ຄວນຢູ່ໃນຕອນກາງວັນ.

Verse 26

वर्षारात्रे भुयः शोषे सेक्तव्या रोपितद्रुमाः विडङ्गघृटसंयुक्तान् सेचयेच्छीतवारिणा

ໃນຄືນຝົນຕົກ ແລະເມື່ອແຫ້ງແລ້ງຮຸນແຮງ ຕົ້ນໄມ້ທີ່ປູກໃໝ່ຄວນໄດ້ຮັບການຫົດນ້ຳ. ຄວນຫົດດ້ວຍນ້ຳເຢັນປົນກັບ viḍaṅga ແລະ ghee.

Verse 27

फलनाशे कुलत्थैश् च माषैर् मुद्गैस्तिलैर् यवैः विप्राणां जयमावहेति ख गन्धमाल्यैर् अलङ्कृतैर् इति ग , छ च घृतशीतपयःसेकः फलपुष्पाय दर्वदा

ເມື່ອຜົນໄມ້ຖືກທຳລາຍ ຫຼືຫຼົ່ນ ຄວນນຳ horse-gram, black-gram, green-gram, ງາ ແລະ ເຂົ້າບາເລ ມາໃຊ້ ແລະປະກອບພິທີພ້ອມກັບຄຳອອກສຽງວ່າ «ຂໍໃຫ້ໄຊຊະນະມາແກ່ພຣາຫມັນ» ພ້ອມການປະດັບດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະພວງມາລາ. ອີກທັງຄວນພອຍນ້ຳ (seka) ດ້ວຍ ghee ແລະນົມເຢັນ ເພື່ອໃຫ້ເກີດຜົນແລະດອກ ເຮັດຊ້ຳໆຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 28

मत्स्याम्भसा तु सेकेन वृद्धिर्भवति शाखिनः आविकाजसकृच्चूर्णं यवचूर्णं तिलानि च

ການຫົດນ້ຳດ້ວຍນ້ຳທີ່ເຄີຍໃຫ້ປາຢູ່ນັ້ນ ຊ່ວຍໃຫ້ຕົ້ນໄມ້ມີການເຕີບໂຕດີ. ຄວນໃສ່ຜົງຂີ້ແກະ/ຂີ້ແບ້, ຜົງເຂົ້າບາເລ ແລະເມັດງາ ດ້ວຍ.

Verse 29

गोमांसमुदकञ्चेति सप्तरात्रं निधापयेत् उत्सेकं सर्ववृक्षाणां फलपुष्पादिवृद्धिदं

ຄວນເກັບຮັກສາສ່ວນຜະສົມຂອງເນື້ອງົວກັບນ້ຳໄວ້ເປັນເວລາເຈັດຄືນ; ນ້ຳນັ້ນເມື່ອນຳໄປລາດຮາກໃຫ້ຕົ້ນໄມ້ທັງປວງ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ເກີດການເຕີບໂຕຂອງຜົນ ດອກ ແລະອື່ນໆ.

Verse 30

मत्स्योदकेन शीतेन आम्राणां सेक इष्यते प्रशस्तं चाप्यशोकानां कामिनीपादताडनं

ສຳລັບຕົ້ນມ່ວງ ແນະນຳໃຫ້ຫົດນ້ຳດ້ວຍ “ນ້ຳປາ” ທີ່ເຢັນ. ສ່ວນຕົ້ນອະໂສກາ (aśoka) ກໍຖືວ່າດີເຊັ່ນກັນ ໃຫ້ຖືກຕີ/ສຳຜັດດ້ວຍຝາຕີນຂອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 31

खर्जूरनारिकेलादेर्लवणाद्भिर्विवर्धनं विडङ्गमत्स्यमांसाद्भिः सर्वेषु दोहदं शुभं

ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຢາກ (dauhṛda) ສຳເລັດໃນທຸກກໍລະນີ, ໝາກເດດ, ໝາກພ້າວ ແລະອື່ນໆ ເມື່ອກິນຄູ່ກັບອາຫານເຄັມ ແລະອາຫານມີນ້ຳ ຈະຊ່ວຍເພີ່ມພູນການບຳລຸງ. ອີກທັງ viḍaṅga ຄູ່ກັບປາ ແລະເນື້ອ ກໍເຮັດໃຫ້ຄວາມຢາກສົມຫວັງຢ່າງເປັນມົງຄຸນ.