Adhyaya 291

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे गजशान्तिर्नाम नवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः कृद्वान्यस्मिन्निति ख , ज , ञ च अथैकनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः शान्त्यायुर्वेदः धन्वन्तरिर् उवाच गोविप्रपालनं कर्यं रज्ञा गोशान्तिमावदे गावः पवित्रा माङ्गल्या गोषु लोकाः प्रतिष्ठिताः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິມະຫາປຸຣານະ ບົດທີ 290 ຊື່ “ກະຊະ-ຊານຕິ (Gaja-śānti) — ພິທີສະງົບສັນຕິເພື່ອຊ້າງ” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 291 ຊື່ “ຊານຕະຍາຍຸຣເວດ (Śāntyāyurveda) — ອາຍຸຣເວດສຳລັບພິທີສັນຕິ”. ທ່ານທັນວັນຕະຣິ ກ່າວວ່າ: “ພະຣາຊາຄວນປົກປ້ອງງົວ ແລະພຣາຫມະນະ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວພິທີສັນຕິກ່ຽວກັບງົວ. ງົວເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະເປັນມງຄົດ; ໂລກທັງຫຼາຍຕັ້ງຢູ່ໃນງົວ.”

Verse 2

शकृन्मूत्रं परं तासामलक्ष्मीनाशनं परं गवां कण्डूयनं वारि शृङ्गस्याघौघमर्दनम्

ຂີ້ງົວ ແລະ ນ້ຳປັດສະວະງົວ ເປັນສິ່ງສູງສຸດສຳລັບງົວທັງຫຼາຍ ເປັນຫົວໜ້າໃນການທຳລາຍອະລັກສະມີ (ເຄາະຮ້າຍ)। ນ້ຳເປັນວິທີດີທີ່ສຸດໃນການບັນເທົາອາການຄັນຂອງງົວ ແລະ ສຳລັບເຂົາ ມັນເປັນຜູ້ບົດຂະຍີ້ກອງບາບແລະຄວາມຊົ່ວທັງປວງ।

Verse 3

गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पश् च रोचना शडङ्गं परमं पाने दुःस्वप्नाद्यादिवारणं

ນ້ຳປັດສະວະງົວ, ຂີ້ງົວ, ນົມ, ນົມສົ້ມ (ດະທິ), ສານທີ່ເກີ່ຍວກັບງູ (ສັຣປ), ແລະ ໂຣຈະນາ (ສີເຫຼືອງ/ນ້ຳດີ) ເປັນສ່ວນປະສົມຫົກປະການອັນສູງສຸດສຳລັບດື່ມ; ມັນປ້ອງກັນຄວາມຝັນຮ້າຍ ແລະ ຄວາມທຸກທົນອື່ນໆ ທຳນອງນັ້ນ।

Verse 4

रोचना विषरक्षोघ्नी ग्रासदः स्वर्गगो गवां यद्गृहे दुःखिता गावः स याति नरकन्नरः

ໂຣຈະນາ (ສີເຫຼືອງຂອງງົວ) ທຳລາຍພິດ ແລະ ປ້ອງກັນພວກວິນຍານຮ້າຍ. ຜູ້ໃຫ້ອາຫານແກ່ງົວ ຍ່ອມໄດ້ໄປສະຫວັນ. ແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນ ປ່ອຍໃຫ້ງົວທຸກທໍລະມານ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປນະລົກ.

Verse 5

परगोग्रासदः स्वर्गी गोहितो ब्रह्मलोकभाक् गोदानात्कीर्तनाद्रक्षां कृत्वा चोद्धरते कुलम्

ຜູ້ທີ່ບໍ່ຍຶດເອົາຫຍ້າອາຫານ ຫຼື ທົ່ງຫຍ້າຂອງງົວຄົນອື່ນ ເປັນຜູ້ມີຊະຕາໄປສະຫວັນ; ແລະຜູ້ທຳເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ງົວ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຮ່ວມໄດ້ແຫ່ງໂລກພຣະພຣະຫມາ. ໂດຍການໃຫ້ງົວເປັນທານ ແລະ ໂດຍການປະກາດຄຸນຄ່າຂອງມັນ ພ້ອມທັງຈັດການຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຍັງຍົກຊູວົງຕະກູນຂອງຕົນອີກດ້ວຍ.

Verse 6

गवां श्वासात् पवित्रा भूः स्पर्शनात्किल्विषक्षयः गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पिः कुशोदकम्

ດ້ວຍລົມຫາຍໃຈຂອງງົວ ແຜ່ນດິນຍ່ອມບໍລິສຸດ; ດ້ວຍການສຳຜັດຂອງມັນ ບາບຍ່ອມສູນສິ້ນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ນ້ຳປັດສະວະງົວ, ຂີ້ງົວ, ນົມ, ນົມສົ້ມ (ດະທິ), ນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ສັຣປິສ/ກີ) ແລະ ນ້ຳທີ່ຖືກຊຳລະດ້ວຍຫຍ້າກຸສາ ລ້ວນເປັນສິ່ງຊຳລະບໍລິສຸດ.

Verse 7

एकरात्रोपवासश् च श्वपाकमपि शोधयेत् सर्वाशुभविनाशाय पुराचीरतमीश्वरैः

ການອົບສິນອົດອາຫານແຕ່ຄືນດຽວ ສາມາດຊໍາລະໄດ້ແມ່ນແຕ່ śvapāka (ຜູ້ຖືກຖອດຄ່າວ່າບໍ່ບໍລິສຸດຕາມປະເພນີ) ກໍຍັງໄດ້; ບັນດາພຣະເຈົ້າໄດ້ກໍານົດໄວ້ແຕ່ບູຮານ ເພື່ອທໍາລາຍອັບມົງຄຸນທັງປວງ.

Verse 8

प्रत्येकञ्च त्र्यहाभ्यम्तं महासान्तपनं स्मृतं सर्वकामप्रदञ्चैतत् सर्वाशुभविमर्दनम्

ແລະແຕ່ລະການປະຕິບັດ ເມື່ອເຮັດຕໍ່ເນື່ອງ 3 ມື້ ຖືກເອີ້ນວ່າ «Mahā-sāntapana» (ສັນຕະປະນະອັນໃຫຍ່). ນີ້ແທ້ໆໃຫ້ສໍາເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ແລະບົດທໍາລາຍອັບມົງຄຸນທຸກຢ່າງ.

Verse 9

कृच्छ्रातिकृच्छ्रं पयसा दिवसानेकविंशतिं निर्मलाः सर्वकामाप्त्या स्युर्गगाः स्पुर् नतोत्तमाः

ເມື່ອປະຕິບັດ «Kṛcchrātikṛcchra» ໂດຍດື່ມນົມຕໍ່ເນື່ອງ 21 ມື້ ພວກເຂົາຈະບໍລິສຸດ; ແລະໂດຍການບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ພວກເຂົາຈະຍອດຢ່າງສູງ ແລະສະຫວ່າງໄສ ເຄື່ອນໄຫວໃນສະຫວັນ.

Verse 10

त्र्यहमुष्णं पिवेन्मूत्रं त्र्यहमुष्णं घृतं पिवेत् त्र्यहमुष्णं पयः पीत्वा वायुभक्षः परं त्र्यहम्

3 ມື້ໃຫ້ດື່ມນ້ໍາປັດສະວະອຸ່ນ; 3 ມື້ໃຫ້ດື່ມ ghee (ghṛta) ອຸ່ນ. ຫຼັງຈາກດື່ມນົມອຸ່ນ 3 ມື້ ແລ້ວ 3 ມື້ຕໍ່ໄປໃຫ້ດໍາລົງຊີວິດໂດຍອາໄສແຕ່ອາກາດ (ອົດອາຫານສິ້ນເຊີງ).

Verse 11

तप्तकृच्छ्रव्रतं सर्वपापघ्नं ब्रह्मलोकदं शीतैस्तु शीतकृच्छ्रं स्याद्ब्रह्मोक्तं ब्रह्मलोकदं

ພິທີວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ «Taptakṛcchra» ທໍາລາຍບາບທັງປວງ ແລະໃຫ້ບັນລຸ «Brahmaloka». ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມເຢັນ ຈະເປັນ «Śītakṛcchra»; ດັ່ງທີ່ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ໄດ້ກ່າວໄວ້ ມັນກໍໃຫ້ «Brahmaloka» ເຊັ່ນກັນ.

Verse 12

गोमूत्रेणाचरेत्स्नानं वृत्तिं कुर्याच्च गोरसैः गोभिर्व्रजेच्च भुक्तासु भुञ्जीताथ च गोव्रती

ຜູ້ຖືກຖື «ໂຄວຣະຕະ» ພຶງອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳປັດສະວະງົວ, ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜະລິດຕະພັນຈາກງົວ, ເດີນທາງຮ່ວມກັບຝູງງົວໃນຄອກ/ທົ່ງຫຍ້າ, ແລະກິນຫຼັງຈາກງົວກິນແລ້ວເທົ່ານັ້ນ.

Verse 13

मासेनैकेन निष्पापो गोलोकी स्वर्गगो भवेत् विद्याञ्च गोमतीं जप्त्वा गोलोकं परमं व्रजेत्

ໃນເວລາເພີງເດືອນດຽວ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບ ແລະໄດ້ບັນລຸໂລກ «ໂຄໂລກະ» ອັນເປັນສະຫວັນ; ແລະເມື່ອສວດ «ໂຄມະຕີ-ວິທະຍາ» ແລ້ວ ຈະໄປຮອດໂຄໂລກະອັນສູງສຸດ.

Verse 14

गितैर् नृत्यैर् अप्सरोभिर्विमाने तत्र मोदते गावः सुरभयो नित्यं गावो गुग्गुलगन्धिकाः

ທີ່ນັ້ນ ໃນວິມານອັນເປັນຍານຟ້າ ຜູ້ນັ້ນຊື່ນບານທ່າມກາງເພງແລະການຟ້ອນຂອງອັບສະຣາ. ງົວທີ່ນັ້ນຫອມຫວານຢູ່ເທື່ອ—ງົວມີກິ່ນຫອມລະມຸນ ແລະງົວທີ່ຫອມດ້ວຍກິ່ນ «ກຸກກຸລຸ» (bdellium).

Verse 15

गावः प्रतिष्ठा भूतानां गावः स्वस्त्ययनं परं अन्नमेव परं गावो देवानां हविरुत्तमम्

ງົວແມ່ນຖານຮາກຂອງສັດທັງປວງ; ງົວແມ່ນທາງອັນສູງສຸດແຫ່ງຄວາມສຸກແລະມງຄຸນ. ງົວແມ່ນອາຫານອັນສູງສຸດແທ້, ແລະສຳລັບເທວະດາ ງົວແມ່ນ «ຮະວິດ» (havis) ອັນປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 16

पावनं सर्वभूतानां क्षरन्ति च वदन्ति च हविषा मन्त्रपूतेन तर्पयन्त्यमरान्दिवि

ເພື່ອຊຳລະສັດທັງປວງ ພວກເຂົາຫຼັ່ງລົງ (ເຄື່ອງບູຊາ) ແລະສວດມັນຕຣາ; ດ້ວຍຮະວິດເປັນນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ທີ່ຖືກຊຳລະດ້ວຍມັນຕຣາ ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ອະມະຣາໃນສະຫວັນອິ່ມໃຈ.

Verse 17

ऋषीणामग्निहोत्रेषु गावो होमेषु योजिताः सर्वेषामेव भूतानां गावः शरणमुत्तमं

ໃນພິທີອັກນິໂຫຕຣະຂອງລະສີ ງົວຖືກນໍາໃຊ້ໃນຍັດຮົມ; ສໍາລັບສັດທັງປວງ ງົວແມ່ນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ.

Verse 18

गावः पवित्रं परमं गावो माङ्गल्यमुत्तमं गावः स्वर्गस्य सोपानं गावो धन्याः सनातनाः

ງົວແມ່ນຜູ້ຊໍາລະບາບສູງສຸດ; ງົວແມ່ນມົງຄຸນສູງສຸດ. ງົວແມ່ນຂັ້ນບັນໄດໄປສະຫວັນ; ງົວເປັນຜູ້ມີພອນຕະຫຼອດການ.

Verse 19

नमो गोभ्यः श्रीमतीभ्यः सौरभेयीभ्य एव च नमो ब्रह्मसुताभ्यश् च पवित्राभ्यो नमो नमः

ນະໂມຕໍ່ງົວທັງປວງ—ຜູ້ມີສິຣີແລະມົງຄຸນ; ນະໂມແດ່ງົວສໍາຣະເບຍີ; ນະໂມແດ່ບຸດຣີຂອງພຣະພຣົມ; ນະໂມຊໍ້າໆແດ່ຜູ້ຊໍາລະບາບອັນສັກສິດ.

Verse 20

ब्राह्मणाश् चैव गावश् च कुलमेकं द्विधा कृतम् एकत्र मन्त्रास्तिष्ठन्ति हविरेकत्र तिष्ठति

ພຣາຫມັນແລະງົວເປັນຕະກູນດຽວ ແຕ່ຖືກແບ່ງເປັນສອງ: ບ່ອນໜຶ່ງມີມັນຕຣາສະຖິດຢູ່, ອີກບ່ອນໜຶ່ງມີຮະວິ (ເຄື່ອງບູຊາ) ສະຖິດຢູ່.

Verse 21

देवब्राह्मणगोसाधुसाध्वीभिः सकलं जगत् धार्यते वै सदा तस्मात् सर्वे पूज्यतमा मताः

ໂດຍເທວະ, ພຣາຫມັນ, ງົວ, ສາທຸ ແລະ ສາທວີຜູ້ຮັກສາພຣະຈັນທະ, ໂລກທັງປວງຖືກຄໍາຈຸນຢູ່ເສມອ; ດັ່ງນັ້ນ ທຸກພວກເຂົາຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ຄວນບູຊາສູງສຸດ.

Verse 22

पिवन्ति यत्र तत्तीर्थं गङ्गाद्या गाव एव हि गवां माहात्म्यमुक्तं हि चिकित्साञ्च तथा शृणु

ບ່ອນໃດທີ່ງົວດື່ມນ້ຳ ບ່ອນນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ ເທົ່າກັບແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະແມ່ນ້ຳສັກສິດອື່ນໆ. ຄຸນມະຫາອຳນາດຂອງງົວໄດ້ກ່າວແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງການຮັກສາ (cikitsā) ດ້ວຍ.

Verse 23

शृङ्गामयेषु धेनूनां तैलं दद्यात् ससैन्धवं शृङ्गवेरबलामांसकल्कसिद्धं समाक्षिकं

ໃນໂລກຂອງຂອງງົວທີ່ເກີດທີ່ເຂົາ ຄວນໃຫ້ນ້ຳມັນປົນກັບເກືອຫີນ (saindhava) — ນ້ຳມັນທີ່ຕົ້ມກັບຄະລະກ (paste) ຈາກຂີງແຫ້ງ (śṛṅgavera), balā ແລະເນື້ອ — ແລ້ວປະສົມນ້ຳເຜິ້ງ.

Verse 24

कर्णशूलेषु सर्वेषु मञ्जिष्ठाहिङ्गुसैन्धवैः सिद्धं तैलं प्रदातव्यं रसोनेनाथ वा पुनः

ໃນອາການເຈັບຫູທຸກຊະນິດ ຄວນຫຍອດນ້ຳມັນທີ່ຕົ້ມກັບ mañjiṣṭhā, hiṅgu ແລະເກືອ saindhava; ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໃຊ້ນ້ຳມັນທີ່ກະກຽມດ້ວຍກະທຽມ.

Verse 25

बिल्वमूलमपामार्गन्धातकी चसपाटला कुटजन्दन्तमूलेषु लेपात्तच्छूलनाशनं

ກະທົບ (paste) ທີ່ເຮັດຈາກຮາກ bilva (bael-root), apāmārga, dhātakī ແລະ pāṭalā ພ້ອມກັບ kuṭaja ເມື່ອທາລົງທີ່ຮາກແຂ້ວ/ເຫງືອກ ຈະທຳລາຍອາການເຈັບແຂ້ວນັ້ນ.

Verse 26

दन्तशूलहरैर् द्रव्यैर् घृतं राम विपाचितं मुखरोगहरं ज्ञेयं जिह्वारोगेषु सैन्धवं

ໂອ ຣາມາ (Rāma), ນ້ຳມັນເນີຍ (ghṛta) ທີ່ຕົ້ມປຸງດ້ວຍສິ່ງຂອງທີ່ລົບອາການເຈັບແຂ້ວ ຄວນຮູ້ວ່າເປັນຢາກຳຈັດໂລກໃນປາກ. ແລະໃນໂລກຂອງລີ້ນ ໃຫ້ໃຊ້ເກືອ saindhava (ເກືອຫີນ).

Verse 27

शृङ्गवेरं हरिद्रे द्वे त्रिफला च गलग्रहे हृच्छूले वस्तिशूले च वातरोगे क्षये तथा

ຂີງແຫ້ງ (śṛṅgavera), ຮາຣິດຣາ 2 ຊະນິດ (ຂີ້ໝິ້ນ ແລະ daruharidrā) ແລະ ຕຣິຟະລາ ແນະນຳໃຊ້ໃນອາການຕິດຂັດ/ຕີບແຄບຂອງຄໍ; ອີກທັງໃນອາການເຈັບບໍລິເວນຫົວໃຈ, ເຈັບກະເພາະປັດສະວະ/ທາງປັດສະວະ, ໂລກຈາກ vāta ແລະ ກະສະຍາ (kṣaya) ດ້ວຍ.

Verse 28

त्रिफला घृतमिश्रा च गवां पाने प्रशस्यते अतीसारे हरिद्रे द्वे पाठाञ्चैव प्रदापयेत्

ຕຣິຟະລາ ປົນກັບ ນ້ຳມັນເນີຍ (ghṛta) ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຢ່າງຍິ່ງ ໃຫ້ໃຊ້ເປັນເຄື່ອງດື່ມໃນອາການຖອກທ້ອງ. ໃນຖອກທ້ອງ ຄວນໃຫ້ ຮາຣິດຣາ 2 ຊະນິດ ແລະ pāṭhā ດ້ວຍ.

Verse 29

सर्वेषु कोष्ठरोगेषु तथाशाखागदेषु च शृङ्गवेरञ्च भार्गीञ्च कासे श्वासे प्रदापयेत्

ໃນໂລກທັງປວງຂອງກະໂພງ/ອະວັຍະວະພາຍໃນ (koṣṭha) ແລະໃນໂລກທີ່ກະທົບຕໍ່ສາຂາ (ແຂນຂາ ແລະເນື້ອເຍື່ອຊາຍ) ກໍຄວນໃຫ້ຂີງແຫ້ງ ແລະ bhārgī; ຍັງໃຫ້ໃນອາການໄອ ແລະ ຫາຍໃຈຫອບ (śvāsa) ດ້ວຍ.

Verse 30

दातव्या भग्नसन्धाने प्रियङ्गुर्लबणान्विता तैलं वातहरं पित्ते मधुयष्टीविपाचितं

ເພື່ອການປະສານກະດູກຫັກ ຄວນໃຫ້ນ້ຳມັນທີ່ປຸງດ້ວຍ priyaṅgu ແລະ ເກືອ; ນ້ຳມັນນັ້ນຄວນເປັນນ້ຳມັນທີ່ລົບລ້າງ vāta, ແລະໃນພາວະ pitta ຄວນໃຊ້ນ້ຳມັນທີ່ຕົ້ມ/ປຸງກັບ madhuyaṣṭī (ຊະນິດລິໂຄຣິດ).

Verse 31

कफे व्योषञ्च समधु सपुष्टकरजो ऽस्रजे तैलाज्यं हरितालञ्च भग्नक्षतिशृतन्ददेत्

ໃນອາການຂອງ kapha ຄວນໃຫ້ vyōṣa (ເຄື່ອງເຜັດ 3 ຢ່າງ) ປົນກັບນ້ຳເຜິ້ງ ແລະ ຜົງ puṣṭakaraja. ໃນພາວະທີ່ກ່ຽວກັບເລືອດ (asṛj) ຄວນໃຫ້ນ້ຳມັນ ແລະ ghee (taila-ājya) ພ້ອມທັງ haritāla; ແລະຄວນໃຫ້ຢາທີ່ຕົ້ມ/ປຸງໄວ້ສຳລັບກະດູກຫັກ ແລະ ບາດແຜ.

Verse 32

मासास्तिलाः सगोधूमाः पशुक्षीरं घृतं तथा एषां पिण्डी सलवणा वत्सानां पुष्टिदात्वियं

ຖົ່ວ (māṣa), ເມັດງາ ແລະ ເຂົ້າສາລີ ພ້ອມກັບນ້ຳນົມສັດ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) — ເມື່ອປັ້ນເປັນກ້ອນອາຫານໃສ່ເກືອ (piṇḍī) ການປຸງນີ້ເປັນຜູ້ໃຫ້ອາຫານບຳລຸງ ແລະ ກຳລັງແກ່ລູກງົວ।

Verse 33

बलप्रदा विषाणां स्यद्ग्रहनाशाय धूपकः देवदारु वचा मांसी गुग्गुलुर्हिङ्गुसर्षपाः

ທູບຢາ (fumigant) ທີ່ໃຫ້ກຳລັງ ແລະ ເປັນມາດຕະການຕ້ານພິດ ຖືກກຳນົດເພື່ອທຳລາຍຄວາມທຸກທ້ອນຈາກ graha: ໄມ້ເທວະດາຣູ (devadāru), ວະຈາ (sweet-flag), ມາṁສີ (spikenard), ຢາງ guggulu, ຮິງກຸ (asafoetida) ແລະ ເມັດຜັກກາດ (sarṣapa).

Verse 34

ग्रहादिगदनाशाय एष धूपो गवां हितः घण्ठा चैव गवां कार्या धूपेनानेन भूपिता

ເພື່ອທຳລາຍຄວາມທຸກທ້ອນຈາກ graha ແລະ ໂລກອື່ນໆ ທູບຟຸມິເກຊັນນີ້ເປັນປະໂຫຍດແກ່ງົວ. ອີກທັງຄວນເຮັດກະດິ່ງໃຫ້ງົວ ແລະ ຊຳລະ-ປະພິທີ (consecrate) ດ້ວຍທູບນີ້ເອງ.

Verse 35

अश्वगन्धातिलैः शुक्लं तेन गौः क्षीरिणी भवेत् रसायनञ्च पिन्याकं मत्तो यो धार्यते गृहे

ໃຊ້ສ່ວນປຸງງາຂາວ ປົນກັບອັສວະຄັນທາ (aśvagandhā) ແລະ ເມັດງາ; ໂດຍສິ່ງນັ້ນ ງົວຈະເປັນງົວນ້ຳນົມດົກ. ອີກທັງ ກາກນ້ຳມັນ (pinyāka) ທີ່ໃຊ້ເປັນອາຫານຣະສາຍະນ (rejuvenative) ເມື່ອເກັບໄວ້ໃນເຮືອນແລະໃຫ້ກິນ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນຕາມປາດຖະໜາ.

Verse 36

भवां पुरीषे पञ्चभ्यां नित्यं शान्त्यै श्रियं यजेत् वासुदेवञ्च गन्धाद्यैर् अपरा शान्तिरुच्यते

ເພື່ອຄວາມສະງົບສັນຕິ (śānti) ຄວນນະມັດສະການບູຊາ ພຣະສຣີ (Lakṣmī) ເປັນປະຈຳ ດ້ວຍຜະລິດຕະພັນງົວທັງຫ້າ ແມ່ນແຕ່ມີຂີ້ງົວ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ. ແລະຄວນບູຊາ ວາສຸເທວະ (Vāsudeva) ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ—ນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນພິທີສັນຕິອີກປະເພດໜຶ່ງ.

Verse 37

अश्वयुक्शुक्लपक्षस्य पञ्चदश्यां यजेद्धरिं हरिरुद्रमजं सूर्यं श्रियमग्निं घृतेन च

ໃນວັນທີ 15 (ວັນເດືອນເຕັມ) ຂອງຄື່ງເດືອນສວ່າງ ໃນເດືອນ ອັສວະຍຸຊ ຄວນບູຊາພຣະຫຣິ; ແລະບູຊາ ພຣະຫຣິ, ຣຸດຣະ, ອະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ), ສູຣຍະ, ສຣີ (ລັກສະມີ) ແລະ ອັກນິ ໂດຍຖວາຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ເປັນອາຫູຕິ.

Verse 38

दधि सम्प्राश्य गाः पूज्य कार्यं वाह्निप्रदक्षिणं वृषाणां योजेयेद् युद्धं गीतवाद्यरवैर् वहिः

ເມື່ອໄດ້ຮັບປະທານນົມສົ້ມ (ດະທິ) ແລ້ວ ຄວນບູຊາຝູງງົວ ແລະເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນ) ຮອບໄຟສັກສິດ. ນອກຂອບເຂດພິທີ ຄວນຈັດການປະລອງງົວຜູ້ ພ້ອມສຽງຮ້ອງເພງ ແລະດົນຕີ.

Verse 39

गवान्तु लवणन्देयं ब्राह्मणानाञ्च दक्षिणा नैमित्तिके माकरादौ यजेद्विष्णुं सह श्रिया

ຄວນໃຫ້ງົວພ້ອມເກືອເປັນທານ ແລະໃຫ້ດັກຊິນາ (ຄ່າພິທີ) ແກ່ພຣາຫມັນ. ໃນພິທີນາຍມິດຕິກ (ພິທີຕາມເຫດການ) ເຊັ່ນ ໃນການມະກະຣະ (ມະກະຣະ-ສັງກຣານຕິ) ແລະອື່ນໆ ຄວນບູຊາພຣະວິດສະນຸ ພ້ອມພຣະສຣີ (ລັກສະມີ).

Verse 40

स्थण्डिलेब्जे मध्यगते दिक्षु केशरगान् सुरान् सुभद्राजो रविः पूज्यो बहुरूपो बलिर्वहिः

ໃນຮູບດອກບົວ (ຜັງ/ຍັນຕຣະ) ທີ່ຂຽນໄວ້ເທິງພື້ນພິທີ ໂດຍວາງເທວະໄວ້ກາງ ຄວນຈັດວາງເທວະທັງຫຼາຍໄວ້ຕາມທິດ ຢູ່ເສັ້ນໃຍຂອງດອກ. ພຣະອາທິດ (ຣະວິ) ນາມ ສຸພັດຣາຊາ ຄວນຖືກບູຊາ—ມີຮູບຫຼາຍປະການ—ພ້ອມບະລິ (ເຄື່ອງບູຊາ) ທີ່ນຳເຂົ້າສູ່ພິທີ.

Verse 41

खं विश्वरूपा सिद्धिश् च ऋद्धिः शान्तिश् च रोहिणी दिग्धेनवो हि पूर्वाद्याः कृशरैश् चन्द्र ईश्वरः

«ຄັມ (Khaṃ)»; «ວິສະວະຣູປາ»; «ສິດທິ»; «ຣິດທິ»; «ຊານຕິ»; ແລະ «ໂຣຫິນີ». “ງົວປະຈຳທິດ” ແທ້ໆແມ່ນທິດຕາເວັນອອກ ແລະທິດອື່ນໆ; ແລະພຣະຈັນ (ຈັນດຣະ) ຜູ້ເປັນອິດສະວະຣະ ຄວນຖືກບູຊາ/ລະນຶກ ດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍ kṛśara (ເຂົ້າກັບຖົ່ວຕົ້ມ).

Verse 42

दिक्पालाः पद्मपत्रेषु कुम्भेष्वग्नौ च होमयेत् क्षीरवृक्षस्य समिधः सर्षपाक्षततण्डुलान्

ສໍາລັບຜູ້ພິທັກທິດ (Dikpāla) ຄວນປະກອບພິທີໂຮມໂດຍໃຊ້ໃບບົວ ວາງເຄື່ອງບູຊາໃນຄຸມພະ (ຫມໍ້ພິທີ) ແລະບູຊາລົງໃນໄຟ ໂດຍຖວາຍໄມ້ສະມິດຈາກຕົ້ນໄມ້ມີນ້ໍານົມ ພ້ອມກັບເມັດມັດສະຕາດ, ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ແລະເມັດເຂົ້າສານ.

Verse 43

शतं शतं सुवर्णञ्च कांस्यादिकं द्विजे ददेत् गावः पूज्या विमोक्तव्याः शान्त्यै क्षीरादिसंयुताः

ຄວນຖວາຍຄໍາເປັນຮ້ອຍໆ ແລະທອງແດງ/ສໍາລິດ ແລະອື່ນໆ ແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາຫມັນ). ເພື່ອຄວາມສະງົບສັນຕິ (śānti) ຄວນນັບຖືບູຊາງົວທີ່ມີນ້ໍານົມແລະຜະລິດຕະພັນອື່ນໆ ແລ້ວປ່ອຍໃຫ້ເສລີ.

Verse 44

अग्निर् उवाच शालिहोत्रः सुश्रुताय हयायुर्वेदमुक्तवान् पालकाप्यो ऽङ्गराजाय गजायुर्वेदमब्रवीत्

ອັກນິກ່າວວ່າ: ຊາລິໂຫຕຣະ ໄດ້ສອນສຸສຣຸຕະ ວິຊາອາຍຸເວດະສໍາລັບມ້າ; ແລະ ປາລະກາປະຍະ ໄດ້ອະທິບາຍອາຍຸເວດະສໍາລັບຊ້າງ ແກ່ພະຣາຊາແຫ່ງອັງກະ.