Adhyaya 33

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये अष्टचत्वारिंशत्संस्कारकथनं नाम द्वात्रिंशो ऽध्यायः अथ त्रयस्त्रिंशो ऽध्यायः पवित्रारोहणविधानं अग्निर् उवाच पवित्रारोहणं वक्ष्ये वर्षपूजाकलं हरेः आषाढादौ कार्तिकान्ते प्रतिपद्वनदा तिथिः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອັກນິປຸຣານະ ບົດທີ 32 ຊື່ “ການກ່າວເຖິງສັງສະກາຣະ 48 ປະການ” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 33: “ວິທີປະກອບພິທີພະວິຕຣາໂຣຫະນະ (ການຕິດຕັ້ງດ້າຍ/ເຄື່ອງຄາດສັກສິດ)”. ອັກນິກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍພິທີພະວິຕຣາໂຣຫະນະ ອັນເປັນລະດູການທີ່ຖືກຕ້ອງສໍາລັບການບູຊາປະຈໍາປີແດ່ຮະຣິ (ວິສນຸ). ຈາກຕົ້ນເດືອນອາສາດະ ຫາທ້າຍເດືອນກາຣຕິກະ ວັນຈັນທຣະຄະຕິທີ່ເໝາະຄື ປະຕິປັດ (ວັນທີ 1 ຂອງຄຶ່ງເດືອນ)”.

Verse 2

श्रिया गौर्या गणेशस्य सरस्वत्या गुहस्य च मार्तण्डमातृदुर्गाणां नागर्षिहरिमन्मथैः

ພ້ອມດ້ວຍ ສຣີ (ລັກສະມີ) ແລະ ເກົາຣີ, ພ້ອມດ້ວຍ ຄະເນຊະ, ພ້ອມດ້ວຍ ສະຣັສວະຕີ ແລະ ກຸຫະ (ສະກັນດະ); ພ້ອມທັງ ມາຣຕັນດະ (ພະອາທິດ), ບັນດາແມ່ (ມາຕຣະ) ແລະ ທຸຣກາ—ຮ່ວມກັບ ນາກາ, ຣິສີ, ຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະ ມັນມະຖະ (ກາມະ).

Verse 3

शिवस्य ब्रह्मणस्तद्वद्द्वितीयादितिथेः क्रमात् यस्य देवस्य यो भक्तः पवित्रा तस्य सा तिथिः

ສໍາລັບ ສິວະ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນປະຕິບັດຕາມລໍາດັບເລີ່ມຈາກວັນຈັນທຣະຄະຕິທີ 2 ແລະຕໍ່ໄປ. ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເທວະໃດ ວັນຈັນທຣະຄະຕິນັ້ນແຫຼະເປັນວັນຊໍາລະສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ.

Verse 4

आरोहणे तुल्यविधिः पृथक् मन्त्रादिकं यदि वर्धते तिथिरिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सौवर्णे राजतं ताम्रं नेत्रकार्पासिकादिकं

ໃນພິທີອາໂຣຫະນະ (ການຕິດຕັ້ງ/ການຂຶ້ນສູ່) ວິທີການໂດຍທົ່ວໄປເທົ່າກັນ; ແຕ່ຖ້າມັນຕຣາ ແລະ ສິ່ງປະກອບອື່ນໆ ຖືກກ່າວແຍກຕ່າງຫາກ ຕາມຂໍ້ຄວາມໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ ແມ່ນ “ເມື່ອຕິຖິເພີ່ມຂຶ້ນ (vardhate tithiḥ)”. ສໍາລັບເຄື່ອງທອງ ອາດໃຊ້ເງິນ ຫຼື ທອງແດງແທນໄດ້; ມີຝ້າຍສໍາລັບຕາ/ໄສ້ຕະກຽງ ແລະ ອຸປະກອນອື່ນໆ ທີ່ຄ້າຍກັນ.

Verse 5

ब्राह्मण्या कर्तितं सूत्रं तदलाभे तु संस्कृतं त्रिगुणं त्रिगुणीकृत्य तेन कुर्यात् पवित्रकं

ຄວນໃຊ້ເສັ້ນດ້າຍທີ່ປັ່ນໂດຍນາງພຣາຫມະນີ; ຖ້າບໍ່ມີ ໃຫ້ໃຊ້ເສັ້ນດ້າຍທີ່ຊໍາລະແລະປະພິທີສຸດທິ. ພັບເປັນສາມສາຍ ແລ້ວທໍາໃຫ້ເປັນສາມເທົ່າອີກຄັ້ງໃຫ້ເປັນເກົ້າສາຍ; ດ້ວຍນັ້ນໃຫ້ເຮັດ pavitraka (ວົງແຫວນຊໍາລະ).

Verse 6

अष्तोत्तरशतादूर्ध्वं तदर्धं चोत्तमादिकं क्रियालोपाविघातार्थं यत्त्वयाभिहितं प्रभो

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ຈໍານວນຄວນເກີນ 108 ແລະອາດເອົາເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງນັ້ນໄດ້ ໂດຍເລີ່ມຈາກຂັ້ນ ‘ດີທີ່ສຸດ’ ເປັນຕົ້ນ—ທັງໝົດນີ້ເພື່ອປ້ອງກັນການຂາດຕົກບົກພ່ອງ ແລະອຸປະສັກໃນການປະກອບພິທີ.

Verse 7

मया तत् क्रियते देव यथा यत्र पावित्रकं अविघ्नं तु भवेदत्र कुरु नाथ जयाव्यय

ໂອ້ ພຣະເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕາມນັ້ນ ຕາມວິທີທີ່ຖືກຕ້ອງແລະເໝາະສົມ, ເພື່ອໃຫ້ພິທີຊໍາລະ (pāvitrya) ໃນທີ່ນີ້ສໍາເລັດໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ. ຂໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ, ໂອ້ ພຣະນາຖ—ຜູ້ຊະນະຕະຫຼອດການ, ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 8

प्रार्थ्य तन्मण्डलायादौ गायत्र्या बन्धयेन्नरः ॐ नारायणाय विद्महे वासुदेवाय धीमहि

ເມື່ອໄດ້ອະທິຖານເຊີນມັນດະລານັ້ນແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນແລ້ວ, ບຸກຄົນຄວນຜູກ/ຍຶດມັນໄວ້ດ້ວຍຄາຖາກາຍະຕຣີ: “ໂອມ. ນາຣາຍະນາຍ ວິດມະເຫ, ວາສຸເທວາຍ ທີມະຫິ.”

Verse 9

तन्नो विष्णुः प्रचोदयात् देवदेवानुरूपतः जानूरुनाभिनामान्तं प्रतिमासु पवित्रकं

ຂໍໃຫ້ພຣະວິດສະນຸຊັກນໍາແລະອວຍພອນແກ່ພວກເຮົາ—ພຣະອົງຜູ້ສອດຄ່ອງກັບພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ. ໃນຮູບປະຕິມາ, pavitraka (ເສັ້ນສິ່ງສັກສິດ/ສາຍຊໍາລະ) ຄວນພາດຈາກຫົວເຂົ່າ, ຕົ້ນຂາ, ສະດື, ແລ້ວໄປສິ້ນສຸດທີ່ບ່ອນ ‘ນາມ’ ຄື ບ່ອນຄໍ/ສ່ວນເທິງ.

Verse 10

पादान्ता वनमाला स्यादष्टोत्त्रसहस्रतः माला तु कल्पसाध्यं वा द्विगुणं षोडशाङ्गुलात्

ວນະມາລາ (ພວງດອກໄມ້ປ່າ) ເມື່ອມີ 1008 ເມັດ/ດອກ ຄວນຫ້ອຍລົງຮອດຕີນ. ສ່ວນຈະປາ-ມາລາ ອາດຈັດເຮັດຕາມກັນຕາມກະລະປະ (kalpa) ຂອງພິທີ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຄວນຍາວ 2 ເທົ່າຂອງ 16 ອັງກຸລາ (ຄວາມກວ້າງນິ້ວ)។

Verse 11

कर्णिका केशरं पत्रं मन्त्राद्यं मण्डलान्तकं मण्डलाङ्गुलमात्रैकचक्राब्जाद्यौ पवित्रकं

ໃຫ້ຈັດວາງ ກັນນິກາ (ແກ່ນກາງດອກ), ເກສະຣະ (ເກສອນ), ແລະ ປັດຕະ (ກີບດອກ) ໃຫ້ຄົບ. ມັນຕຣະວາງໄວ້ຕົ້ນ ແລະປິດທ້າຍດ້ວຍການສຳເລັດມັນດະລະ. ພະວິດຕະຣະກະ (pavitraka) ພຶງຈັດເປັນມັນດະລະຮູບດອກບົວວົງດຽວ ກວ້າງ 1 ອັງກຸລາ ໂດຍເລີ່ມຈາກແບບຈັກຣາບຊະ (cakrābja) ແລະອົງປະກອບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ।

Verse 12

स्थण्डिले ऽङ्गुलमानेन आत्मनः सप्तविंशतिः आचार्याणां च सूत्राणि पितृमात्रादिपुस्तके

ໃນສະຖັນດິລະ (ພື້ນພິທີ) ຕາມມາດຕາຂອງນິ້ວມືຕົນ ມີ 27 (ໜ່ວຍ). ແລະຄວນອ້າງອີງ/ບັນທຶກ ບົດສູດສັ້ນໆຂອງອາຈານທັງຫຼາຍ ໃນປຶ້ມທີ່ເລີ່ມດ້ວຍເລື່ອງພໍ່ ແມ່ ແລະອື່ນໆ.

Verse 13

नाभ्यन्तं द्वादशग्रन्थिं तथा गन्धपवित्रके द्व्यङ्गुलात् कल्पनादौ द्विर्माला चाष्टोत्तरं शतं

ເຊືອກຈະປາ (japa-string) ຄວນມີປົກ (ປົກມັດ) 12 ຈົນຮອດລະດັບສະດື. ເຊັ່ນດຽວກັນ ສຳລັບພະວິດຕະຣະກະຫອມ (gandha-pavitraka). ໃນຕອນເລີ່ມຈັດວາງ ໃຫ້ຮັກສາມາດຕາ 2 ອັງກຸລາ; ແລະມາລາຄວນເປັນສອງຊັ້ນ ມີ 108 ນັບ.

Verse 14

अथवार्कचतुर्विंशषड्त्रिंशन्मालिका द्विजः अनामामध्यमाङ्गुष्ठैर् मन्दाद्यैः मालिकार्थिभिः

ບັດນີ້ ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ): ມາລິກາ (Mālikā) ໃນຊຸດສັນທະ/ສັດສ່ວນສຽງ ປະກອບດ້ວຍ 24 ແລະ 36 (ໜ່ວຍ). ຜູ້ປາດຖະໜາມາລິກາ ພຶງເຂົ້າໃຈ/ຈັດສ້າງມັນ ໂດຍອາໄສມາດຕານັບນິ້ວ ເລີ່ມຈາກ manda ແລະອື່ນໆ ໂດຍໃຊ້ namā, madhyamā ແລະ aṅguṣṭha (ນິ້ວໂປ້).

Verse 15

माला स्यादष्टोत्तरसहस्रशः इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः गदाद्यमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः चक्राङ्गदौ पवित्रके इति घ, चिह्नितपुतकपाठः मन्दादौ इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः मन्द्राद्यैर् इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः कनिष्टादौ द्वादश वा ग्रन्थयः स्युः पवित्रके रवेः कुम्भहुताशादेः सम्भवे विष्णुवन्मतम्

ມາລາ (mālā) ອາດຈະເຮັດໃຫ້ມີ 1,008 ຈໍານວນ (ການສວດ/ໜ່ວຍ). ສໍາລັບພະວິຕຣະກະ (pavitraka) ເຊືອກ/ພວງມາໄລອັນສັກສິດໃນພິທີ ອາດມີເຄື່ອງໝາຍເລີ່ມຈາກ ຄະດາ (gadā) ແລະມີ ຈັກຣະ (cakra) ກັບ ອັງກະດະ (aṅgada) ດ້ວຍ. ເລີ່ມຈາກຂັ້ນນ້ອຍສຸດ ພະວິຕຣະກະອາດມີປົມ (granthayaḥ) 12 ປົມ. ສໍາລັບ ຣະວິ (Ravi) ແລະຄ້າຍກັນສໍາລັບ ກຸມພະ (Kumbha) ໄຟ (Hutāśa) ແລະອື່ນໆ ເມື່ອຈັດເຮັດພະວິຕຣະກະນີ້ ຖືວ່າວິທີການເຫມືອນກັບຂອງ ວິສະນຸ (Viṣṇu).

Verse 16

पीठस्य पीठमानं स्यान्मेखलान्ते च कुण्डकं यथाशक्ति सूत्रग्रन्थिपरिचारेथ वैष्णवे

ຂະໜາດຂອງພີຖະ (pīṭha) ຄວນເປັນໄປຕາມມາດຕະຖານທີ່ກໍານົດໄວ້; ແລະທີ່ປາຍຂອງເມຄະລາ (mekhalā) ສາຍຄາດຮອບນັ້ນ ຄວນມີກຸນຑະກະ (kuṇḍaka) ເປັນຫຼຸມໄຟນ້ອຍ. ໃນພິທີແບບໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava) ຄວນດູແລເຊືອກ (sūtra) ແລະປົມຂອງມັນ (ເຊືອກວັດແລະປົມໝາຍ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຕາມກໍາລັງທີ່ມີ.

Verse 17

सूत्राणि वा सप्तदश सूत्रेण त्रिविभक्तके रोचनागुरुकर्पूरहरिद्राकुङ्कुमादिभिः

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໃຫ້ຈັດເຮັດເສັ້ນດ້າຍທີ່ປຸງດ້ວຍຢາ 17 ເສັ້ນ; ໃນເຊືອກທີ່ແບ່ງເປັນ 3 ສ່ວນ ໃຫ້ຊຸບ/ທາດ້ວຍສານເຊັ່ນ ໂກໂຣຈະນາ (gorocanā), ອະກຸຣຸ (aguru), ການພູນ (camphor), ຂະໜົມຂີ້ໝິ້ນ (turmeric), ກຸງກຸມ (saffron) ແລະອື່ນໆທໍານອງນີ້.

Verse 18

रञ्जयेच्चन्दनाद्यैर् वा स्नानसन्ध्यादिकृन्नरः एकादश्यां यागगृहे भगवन्तं हरिं जयेत्

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ເມື່ອທາພຣະອົງດ້ວຍຈັນທະນະ (sandalwood) ແລະອື່ນໆແລ້ວ ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດການອາບນ້ໍາ ພິທີສັນທະຍາ (sandhyā) ແລະຂໍ້ປະພຶດອື່ນໆ ຄວນໃນວັນເອກາດະຊີ (Ekādaśī) ບູຊາພຣະຮາຣິ (Hari) ໃນຍາກະຄຣຶຫະ (yāga-gṛha) ຫ້ອງພິທີບູຊາຍັດ.

Verse 19

समस्तपरिवाराय बलिं पीठे समर्चयेत् क्ष्यौं क्षेत्रपालाय द्वारान्ते द्वारोपरि तथा श्रियं

ຄວນຖວາຍບະລິ (bali) ຢ່າງຖືກພິທີເທິງພີຖະ (pīṭha) ແດ່ພຣະເທວະພ້ອມດ້ວຍບັນດາພະລັງບໍລິວານທັງປວງ. ໂດຍສວດ “kṣyauṁ” ຄວນບູຊາ ກະເສດຕຣະປາລະ (Kṣetrapāla) ທີ່ປະຕູ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ບູຊາ ສຣີ (Śrī) ໄວ້ເທິງ/ເນືອປະຕູ.

Verse 20

धात्रे दक्षे विधात्रे च गङ्गाञ्च यमुनां तथा शङ्खपद्मनिधी पूज्य मध्ये वास्त्वपसारणं सारङ्गायेति भूतानां भूतशुद्धिं स्थितश् चरेत्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາ Dhātṛ, Dakṣa ແລະ Vidhātṛ ພ້ອມທັງແມ່ນ້ຳ Gaṅgā ແລະ Yamunā ແລະເທວະນິທິ Śaṅkha ແລະ Padma ແລ້ວ, ຜູ້ປະກອບພິທີຄວນຢືນຢູ່ກາງສະຖານທີ່/ເຮືອນ ແລະປະກອບພິທີ “Vāstu-expulsion” (vāstv-apasāraṇa) ເພື່ອຂັບໄລ່ອິດທິພົນກົດຂວາງ. ໂດຍສະດຸດມົນ “sāraṅgāya” ຈຶ່ງກະທຳ “bhūta-śuddhi” ເພື່ອຊຳລະສັດທັງຫຼາຍ ແລະກຳຈັດສິ່ງກີດຂວາງ.

Verse 21

फट् ह्रूनिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रां हः ह्रूं इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रां हः फट् ह्रीमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रां हः फट् इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रूं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः पञ्चोद्घातैर् गन्धतन्मात्ररूपं भूमिमण्डलं चतुरस्रञ्च पीतञ्च कठिनं वज्रलाञ्छितम्

“(ບົດອ່ານຕ່າງໆ) ‘phaṭ hrūṃ’ ຕາມຄຳພີທີ່ຖືກໝາຍໄວ້; ‘oṃ hrāṃ haḥ hrūṃ’ ຕາມອີກສຳນວນ; ‘oṃ hrāṃ haḥ phaṭ hrīṃ’ ຕາມສຳນວນໜຶ່ງ; ‘oṃ hrāṃ haḥ phaṭ’ ຕາມອີກສຳນວນ. (ມົນປະຕິບັດ:) ‘oṃ hrūṃ haḥ phaṭ hrūṃ—ນະມະḥ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະຫຼາຍ/ດຶງກັບ ຕັນມາຕຣາອັນລະອຽດຂອງສຽງ (śabda-tanmātra).’ ດ້ວຍການອອກສຽງ ‘udghāta’ ຫ້າປະການ, ຈຶ່ງພິຈາລະນາວົງມົນດິນ (bhūmi-maṇḍala) ເປັນຮູບຂອງ gandha-tanmātra: ສີເຫຼືອງ, ຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ, ແຂງ, ແລະມີເຄື່ອງໝາຍ vajra (ສາຍຟ້າ/ເພັດ).

Verse 22

इन्द्राधिदैवतं पादयुग्ममध्यगतं स्मरेत् शुद्धञ्च रसतन्मात्रं प्रविलिप्याथ संहरेत् रसमात्ररूपमात्रे क्रमेणानेन पूजकः

ໃຫ້ຜູ້ບູຊານຶກເຫັນພຣະອິນທຣາ (Indra) ເປັນເທວະປະທານ ສະຖິດຢູ່ກາງລະຫວ່າງຕີນທັງສອງ. ແລ້ວໃຫ້ຕິດຕັ້ງ (ໃນໃຈ) rasa-tanmātra ອັນບໍລິສຸດ ແລະຈາກນັ້ນດຶງກັບ/ສະຫຼາຍມັນອີກ. ໂດຍວິທີນີ້ ຕາມລຳດັບ ຜູ້ບູຊາຈຶ່ງເຄື່ອນຈາກ tanmātra ຂອງລົດຊາດ ໄປສູ່ tanmātra ຂອງຮູບ (rūpa).

Verse 23

ॐ ह्रीं हः फट् ह्रूं रसतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रूं हः फट् रूपतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रीं हः फट् ह्रूं स्पर्शतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रीं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः जानुनाभिमध्यगतं श्वेतं वै पद्मलाञ्छितं शुक्लवर्णं चार्धचन्द्रं ध्यायेद्वरुणदैवतं

“oṃ hrīṃ haḥ phaṭ hrūṃ—ນະມະḥ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະຫຼາຍ rasa-tanmātra (ແກ່ນລະອຽດແຫ່ງລົດຊາດ).” “oṃ hrūṃ haḥ phaṭ—ນະມະḥ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະຫຼາຍ rūpa-tanmātra (ແກ່ນລະອຽດແຫ່ງຮູບ).” “oṃ hrīṃ haḥ phaṭ hrūṃ—ນະມະḥ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະຫຼາຍ sparśa-tanmātra (ແກ່ນລະອຽດແຫ່ງການສຳຜັດ).” “oṃ hrīṃ haḥ phaṭ hrūṃ—ນະມະḥ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະຫຼາຍ śabda-tanmātra (ແກ່ນລະອຽດແຫ່ງສຽງ).” ແລ້ວໃຫ້ພິຈາລະນາເທວະ Varuṇa ສະຖິດຢູ່ບ່ອນກາງລະຫວ່າງຫົວເຂົ່າແລະສະດື: ຂາວ, ມີເຄື່ອງໝາຍດອກບົວ, ຂາວສະຫວ່າງ, ແລະຖືອາດຈັນ (ຄື່ງດວງ).

Verse 24

चतुर्भिश् च तदुद्घातैः शुद्धं तद्रसमात्रकं संहरेद्रूपतन्मात्रै रूपमात्रे च संहरेत्

ແລະດ້ວຍການດຶງອອກ/ສະຫຼາຍ 4 ປະການ (udghāta) ນັ້ນ, ອົງປະກອບນັ້ນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຫຼຸດລົງເຫຼືອແຕ່ຫຼັກການຂອງລົດຊາດເທົ່ານັ້ນ. ຈາກນັ້ນໃຫ້ສະຫຼາຍມັນເຂົ້າໃນ rūpa-tanmātra ແລະຕໍ່ມາຈຶ່ງສະຫຼາຍຮູບເຂົ້າໃນຫຼັກການຂອງຮູບເທົ່ານັ້ນ.

Verse 25

ॐ ह्रूं हः फट् ह्रूं रूपतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रूं हः फट् ह्रूं स्पर्शतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रूं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः इति त्रिभिस्तदुद्घातैस्त्रिकोणं वह्निमण्डलम् नाभिकण्ठमध्यगतं रक्तं स्वस्तिकलाञ्छितं

«ໂອມ ຮຣູ່ມ ຫະ ຟັດ ຮຣູ່ມ»—ຂ້າພະເຈົ້າຖອນຄືນ/ລະລາຍ ຕັນມາດຣະແຫ່ງຮູບ (rūpa-tanmātra); ນະໂມ. «ໂອມ ຮຣູ່ມ ຫະ ຟັດ ຮຣູ່ມ»—ຂ້າພະເຈົ້າລະລາຍ ຕັນມາດຣະແຫ່ງການສຳຜັດ (sparśa-tanmātra); ນະໂມ. «ໂອມ ຮຣູ່ມ ຫະ ຟັດ ຮຣູ່ມ»—ຂ້າພະເຈົ້າລະລາຍ ຕັນມາດຣະແຫ່ງສຽງ (śabda-tanmātra); ນະໂມ. ດ້ວຍການອອກສຽງມົນຕຣາສາມປະການນີ້ ຄວນນຶກເຫັນມະນະດົນໄຟຮູບສາມຫຼ່ຽມ ຢູ່ລະຫວ່າງສະດືແລະຄໍ ສີແດງ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍສະວັສຕິກະ.

Verse 26

ध्यात्वानलाधिदैवन्तच्छुद्धं स्पर्शे लयं नयत् , चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रं हः फट् हूमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पद्मासनमध्यगतमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रौं हः फट् ह्रूं स्पर्शतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रौं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः कण्ठनासामध्यगतं वृत्तं वै वायुमण्डलम्

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາອະທິເທວະຕາຜູ້ປົກຄອງໄຟ ໃຫ້ເຫັນວ່າບໍລິສຸດແລ້ວ ພຶງນຳໄປລະລາຍໃນຫຼັກການແຫ່ງການສຳຜັດ. (ອ່ານຕ່າງໃນຄັດລອກ: «ໂອມ hraṃ haḥ phaṭ hūm»; ແລະ «ຢູ່ກາງອາສນະດອກບົວ».) (ອ່ານຕ່າງ:) «ໂອມ hrauṃ haḥ phaṭ hrūṃ—ຂ້າພະເຈົ້າຖອນຄືນ ຕັນມາດຣະແຫ່ງການສຳຜັດ; ນະໂມ»; «ໂອມ hrauṃ haḥ phaṭ hrūṃ—ຂ້າພະເຈົ້າຖອນຄືນ ຕັນມາດຣະແຫ່ງສຽງ; ນະໂມ». ບ່ອນຮູບວົງມົນລະຫວ່າງຄໍແລະດັ່ງ ແມ່ນວາຍຸມະນະດົນ (maṇḍala) ແທ້ໆ.

Verse 27

द्विरुद्घातैर् धूम्रवर्णं ध्यायेच्छुद्धेन्दुलाञ्छितम् स्पर्शमात्रं शब्दमात्रैः संहरेद्ध्यानयोगतः

ໂດຍການຍົກຂຶ້ນສອງຄັ້ງ (ຂອງກະແສຊີວະ) ຄວນພິຈາລະນາເຄື່ອງໝາຍພາຍໃນສີຄວັນ ທີ່ຖືກໝາຍດ້ວຍດວງຈັນອັນບໍລິສຸດ. ແລ້ວໂດຍວິໄນແຫ່ງທະຍານະ-ໂຍຄະ ພຶງຖອນ “ການສຳຜັດລ້ວນໆ” ໃຫ້ລວມເຂົ້າໃນ “ສຽງລ້ວນໆ”.

Verse 28

ॐ ह्रौं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः एकोद्घातेन चाकाशं शुद्धस्फटिकसन्निभम् नासापुटशिखान्तस्थमाकाशमुपसंहरेत्

“ໂອມ hrauṃ haḥ phaṭ hrūṃ—ນະໂມ: ຂ້າພະເຈົ້າຖອນຄືນ ຕັນມາດຣະແຫ່ງສຽງ (śabda-tanmātra).” ແລ້ວໂດຍການຍົກຂຶ້ນຄັ້ງດຽວ (ຂອງລົມຫາຍໃຈ/ຄວາມຕັ້ງໃຈ) ພຶງຖອນອາກາດ (ākāśa) ທີ່ສະຫວ່າງດັ່ງຜົນຶກບໍລິສຸດ ຊຶ່ງຢູ່ທີ່ປາຍທາງດັ່ງ (ສ່ວນສູງສຸດໃນບໍລິເວນຮູດັ່ງ).

Verse 29

शोषणाद्यैर् देहशुद्धिं कुर्यादेवम् क्रमात्ततः शुष्कं कलेवरं ध्यायेत् पादाद्यञ्च शिखान्तकम्

ໂດຍການປະຕິບັດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ການເຮັດໃຫ້ແຫ້ງ” (śoṣaṇa) ແລະອື່ນໆ ພຶງກະທຳການຊຳລະກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດຕາມລຳດັບ. ແລ້ວພຶງພິຈາລະນາກາຍວ່າແຫ້ງສິ້ນ ຈາກຕີນຂຶ້ນໄປຈົນເຖິງຍອດສີສະ.

Verse 30

यं वीजेन वं वीजेन ज्वालामालासमायुतम् देहं रमित्यनेनैव ब्रह्मरन्ध्राद्विनिर्गतम्

ດ້ວຍພະຍາງຄຳພັນທຸ “yaṁ” ແລະ “vaṁ” ຄວນຈິນຕະນາໃຫ້ເຫັນກາຍມີພວງໄຟເປັນມາລາຫ້ອມຮອບ; ແລະດ້ວຍການອອກສຽງ “ram” ນີ້ເອງ ປຣານ/ອາຕະມັນ ອອກໄປທາງນອກຜ່ານ ພຣະຫມຣັນທຣ (ຮູທີ່ກະຫຼອກສ່ວນຍອດ)។

Verse 31

विन्दुन्ध्यात्वा चामृतस्य तेन भस्मकलेवरम् सम्प्लावयेल्लमित्यस्मात् देहं सम्पाद्य दिव्यकम्

ເມື່ອຈິດພິຈາລະນາບິນດຸອັນເປັນດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ ແລ້ວ ຄວນໃຊ້ອະມຣິຕະນັ້ນຊຸກຊື້ມລ້າງກາຍທີ່ເປັນດັ່ງຂີ້ເທົ່າໃຫ້ທົ່ວ; ແລ້ວຈາກພະຍາງ “LAM” ປັ້ນສ້າງກາຍທິບ.

Verse 32

न्यासं कृत्वा करे देहे मानसं यागमाचरेत् विष्णुं साङ्गं हृदि पद्मे मानसैः कुसुमादिभिः

ເມື່ອໄດ້ເຮັດນຍາສ (nyāsa) ລົງໃນມື ແລະໃນກາຍແລ້ວ ຄວນປະຕິບັດຍາກະດ້ວຍໃຈ (mānasa-yāga) ໂດຍບູຊາພຣະວິສນຸພ້ອມອົງປະກອບ (sāṅga) ໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທາງໃຈ ເຊັ່ນ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ.

Verse 33

मूलमन्त्रेण देवेशम्प्रार्चयेद्भुक्तिमुक्तिदम् स्वागतं देवदेवेश सन्निधौ भव केशव

ດ້ວຍມູລະມັນຕຣະ (mūla-mantra) ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຜູ້ປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະການຫຼຸດພົ້ນ. “ຂໍຕ້ອນຮັບ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ຂໍໃຫ້ສະຖິດຢູ່ໃນສະນິດນີ້ ໂອ ເກສະວະ.”

Verse 34

गृहाण मानसीं पूजां यथार्थं परिभाविताम् आधारशक्तिः कूर्माथ पूज्योनन्तो मही ततः

ຂໍພຣະອົງຮັບເອົາການບູຊາດ້ວຍໃຈນີ້ ທີ່ໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະແທ້ຈິງ. (ໃນການຈິນຕະນານັ້ນ) ອາທາຣະ-ຊັກຕິ (Ādhāra-śakti) ມາກ່ອນ; ຕໍ່ມາແມ່ນ ກູຣມະ (Kūrma); ຕໍ່ມາແມ່ນ ອະນັນຕະ (Ananta) ຜູ້ຄວນບູຊາ; ແລ້ວຈຶ່ງເປັນ ມະຫີ (Mahī) ແຜ່ນດິນ.

Verse 35

मध्येग्न्यादौ च धर्माद्या अधर्मादीन्द्रमुख्यगम् फट् क्रूमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ क्षौं हः फट् क्रूमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ज्वालामालासमप्रभमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः यथास्वमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः धर्मादीनिन्द्रादौ विपरीतकानिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः सत्त्वादि मध्ये पद्मञ्च मायाविद्याख्यतत्त्वके

ໃນສູນກາງ ເລີ່ມຈາກ ອັກນິ (Agni) ໃຫ້ວາງ/ພິຈາລະນາ ທັມມະ (Dharma) ແລະ ຄຸນທຳອື່ນໆ; ແລະໃນພື້ນທີ່ເລີ່ມຈາກ ອິນທຣະ (Indra) ກັບເທວະຫຼັກໆ ໃຫ້ວາງ ອະທັມມະ (Adharma) ແລະສິ່ງທີ່ເຫຼືອ ຕາມລຳດັບກັບຄືນ. ບາງສຳນວນລະບຸການອ່ານມັນຕຣາ: «phaṭ, krūṃ» ແລະ «oṃ kṣauṃ haḥ phaṭ krūṃ»; ບາງສຳນວນເພີ່ມ «ສະຫວ່າງດັ່ງພວງໄຟ» ແລະ «ແຕ່ລະອົງຢູ່ຕາມທີ່ຂອງຕົນ». ໃນກາງຂອງ ສັດຕະວະ (Sattva) ແລະ ຄຸນະອື່ນໆ ໃຫ້ວາງດອກບົວ ໃນຕັດຕະວະທີ່ເອີ້ນວ່າ ມາຍາ/ວິທຍາ (Māyā/Vidyā).

Verse 36

कालतत्त्वञ्च सूर्यादिमण्डलं पक्षिराजकः मध्ये ततश् च वायव्यादीशान्ता गुरुपङ्क्तिकाः

ແລະໃຫ້ວາງ/ພິມພາບ ຕັດຕະວະແຫ່ງເວລາ (kāla-tattva) ແລະ ວົງມົນດົນຂອງດວງອາທິດແລະດາວອື່ນໆ (sūryādi-maṇḍala). ກາງກາງແມ່ນ ‘ກະສັດແຫ່ງນົກ’ ຄື ກະຣຸດະ (Garuḍa). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເລີ່ມຈາກທິດວາຍະວະ (ຕາເວັນຕົກເໜືອ) ໄປຈົນຮອດທິດອີສານະ (ຕາເວັນອອກເໜືອ) ແມ່ນແຖວຂອງຄູບາອາຈານ (gurupaṅktikāḥ).

Verse 37

गणः सरस्वती पूज्या नारदो नलकूवरः गुरुर्गुरुपादुका च परो गुरुश् च पादुका

ຄວນບູຊາ ຄະນະ (Gaṇa); ຄວນບູຊາ ສະຣັສວະຕີ (Sarasvatī); ເຊັ່ນດຽວກັນ ນາຣະດະ (Nārada) ແລະ ນະລະກູວະຣະ (Nalakūvara). ຄູບາອາຈານ (Guru), ປາດຸກາຂອງຄູ (gurupādukā), ຄູສູງສຸດ (paro guru) ແລະ ປາດຸກາຂອງທ່ານ ກໍຄວນນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 38

पूर्वसिद्धाः परसिद्धाः केशरेषु च शक्तयः लक्ष्मीः सरस्वती प्रीतिः कीर्तिः शान्तिश् च कान्तिका

ໃນເສັ້ນກີບດອກ (keśara) ກໍມີ ສັກຕິ (Śaktis) ຄື: ສິດທິທີ່ສຳເລັດກ່ອນ (pūrva-siddhāḥ) ແລະ ສິດທິທີ່ສຳເລັດພາຍຫຼັງ (para-siddhāḥ) ຄື ລັກສະມີ (Lakṣmī), ສະຣັສວະຕີ (Sarasvatī), ປຣີຕິ (Prīti—ຄວາມຮັກໃຄ່), ກີຣຕິ (Kīrti—ຊື່ສຽງ), ຊານຕິ (Śānti—ຄວາມສະງົບ) ແລະ ການຕິກາ (Kāntikā—ຄວາມສະຫວ່າງງາມ).

Verse 39

पुष्टिस्तुष्टिर्महेन्द्राद्या मध्ये वाचाहितो हरिः धृतिः श्रीरतिकान्त्याद्या मूलेन स्थापितो ऽच्युतः

ປຸດຕິ (Puṣṭi—ຄວາມອຸດົມ), ຕຸດຕິ (Tuṣṭi—ຄວາມພໍໃຈ) ແລະ ກຸ່ມທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ມະເຫນທຣະ (Mahendra) ຄວນວາງ/ເຊີນໃນກາງ. ຮະຣິ (Hari) ຄວນຖືກສະຖາປະນາຢູ່ນັ້ນ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງວາຈາ/ມັນຕຣາ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ທຣິຕິ (Dhṛti—ຄວາມໝັ້ນຄົງ), ສຣີ (Śrī), ຣະຕິ (Rati), ການຕິ (Kānti) ແລະອື່ນໆ ຄວນສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ຮາກ; ແລະດັ່ງນັ້ນ ອະຈະຍຸຕະ (Acyuta) ຖືກສະຖາປະນາໂດຍມູລະມັນຕຣາ.

Verse 40

ॐ अभिमुखो भवेति प्रार्थ्य सन्निहितो भव विन्यस्यार्घ्यादिकं दत्वा गन्धाद्यैर् मूलतो यजेत्

ເມື່ອອ້ອນວອນດ້ວຍມັນຕຣາ “ໂອມ ຂໍໃຫ້ຫັນໜ້າມາຫາຂ້າ” ແລະ “ຂໍໃຫ້ສະຖິດຢູ່ນີ້” ແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ຕາມພິທີ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ແລະເຄື່ອງບູຊາເບື້ອງຕົ້ນອື່ນໆ ແລ້ວບູຊາຈາກຕົ້ນດ້ວຍຈັນທະນະ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ।

Verse 41

ॐ भीषय भीषय हृत् शिरस्त्रासय वै पुनः मर्दय मर्दय शिखा अग्न्यादौ शस्त्रतोस्त्रकं

ໂອມ—ໃຫ້ຢ້ານ, ໃຫ້ຢ້ານ! ໃຫ້ຄວາມຢ້ານເຂົ້າສູ່ຫົວໃຈ; ອີກຄັ້ງ ໃຫ້ຫົວສັ່ນສະທ້ານ. ບົດບີ້, ບົດບີ້! ຂໍໃຫ້ສິຂາ (ປາຍໄຟ/ຍອດ) ຂອງອັກນີ ບົດບີ້ອາວຸດ ແລະ ອາສະຕຣະ (ອາວຸດພຸ້ນ) ໃຫ້ແຕກສະລາຍ।

Verse 42

रक्ष रक्ष प्रध्वंसय प्रध्वंसय कवचाय नमस्ततः ॐ ह्रूं फट् अस्त्राय नमो मूलवीजेन चाङ्गकं

ປົກປ້ອງ, ປົກປ້ອງ; ທຳລາຍ, ທຳລາຍ! ນະມະສະການແດ່ກະວະຈະ (kavaca) ເກາະຄຸ້ມຄອງ. ຈາກນັ້ນກ່າວ: “ໂອມ ຮຣູ້ງ ຟັດ” —ນະໂມແດ່ອາສະຕຣະ (astra) ມັນຕຣາອາວຸດ. ແລະຄວນເຮັດອັງກະ-ນະຍາສະ (aṅga-nyāsa) ໂດຍໃຊ້ມູລະ-ບີຈະ (mūla-bīja).

Verse 43

पूर्वदक्षाप्यसौम्येषु मूर्त्यावरणमर्चयेत् वासुदेवः सङ्कर्षणः प्रद्युम्नश्चानिरुद्धकः

ໃນທິດຕາເວັນອອກ, ທິດໃຕ້, ແລະທິດເໜືອ ຄວນບູຊາບໍລິວານອ້ອມຮອບຂອງຮູບພຣະເທວະ: ວາສຸເທວະ, ສັງກັຣສະນະ, ປຣະດຸຍຸມນະ, ແລະ ອະນິຣຸດທະ।

Verse 44

अग्न्यादौ श्रीधृतिरतिकान्तयो मूर्तयो हरेः शङ्खचक्रगदापद्ममग्न्यादौ पूर्वकादिकं

ເລີ່ມຈາກອັກນີ (Agni) ເປັນຕົ້ນ ມູຣຕິ (mūrti) ຂອງຮະຣິ (Hari) ແມ່ນ: ສຣີ (Śrī), ທຣິຕິ (Dhṛti), ຣະຕິ (Rati), ແລະ ການຕິ (Kānti). ແລະເລີ່ມຈາກອັກນີຕາມລຳດັບພິທີ ເຄື່ອງໝາຍຄື: ສັງຂະ (śaṅkha), ຈັກຣະ (cakra), ຄະທາ (gadā), ແລະ ປັດມະ (padma) ຕາມກ່ອນຫຼັງ.

Verse 45

शार्ङ्गञ्च मुषलं खड्गं वनमालाञ्च तद्वहिः इन्द्राद्याश् च तयानन्तो नैरृत्यां वरुणस्ततः

ແລ້ວໃຫ້ຈັດວາງ/ພິຈາລະນາໃນສະມາທິ ຄັນທະນູ «ສາຣັງກະ», ຄອນ (ມຸສະລະ), ດາບ, ແລະພວງມາລາປ່າ; ພາຍນອກນັ້ນໃຫ້ຕັ້ງ ອິນທຣະ ແລະເທວະຜູ້ຮັກສາທິດອື່ນໆ. ຕາມລໍາດັບທິດດຽວກັນ ໃຫ້ວາງ ອະນັນຕະ ໃນທິດນິຣຣິຕະ (ຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້) ແລ້ວຈຶ່ງ ວະຣຸນະ ຕໍ່ໄປ.

Verse 46

ब्रह्मेन्द्रेशानयोर्मध्ये अस्त्रावरणकं वहिः ऐरावतस्ततश्छागो महिषो वानरो झषः

ລະຫວ່າງຕໍາແໜ່ງຂອງ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā), ອິນທຣະ (Indra), ແລະ ອີສານະ (Īśāna) ໃຫ້ຈັດວາງວົງລ້ອມປ້ອງກັນດ້ວຍອາວຸດ (astra-āvaraṇaka); ພາຍນອກນັ້ນໃຫ້ວາງ ໄອຣາວະຕະ (Airāvata) ກ່ອນ, ແລ້ວຕາມດ້ວຍ ແບ້, ຄວາຍ, ລີງ, ແລະ ປາ.

Verse 47

गणश् च तासु पूज्यो ऽथ इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः रक्ष रक्ष प्रध्वंसय कवचायेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रीमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः मृगः शशो ऽथ वृषभः कूर्मो हंसस्ततो वहिः पृश्निगर्भः कुमुदाद्या द्वारपाला द्वयं द्वयं

ແລະໃນພວກນັ້ນ ພຶງບູຊາ «ຄະນະ» (ພຣະຄະເນຊາ) ດັ່ງທີ່ຂໍ້ຄວາມໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ໄດ້ອ່ານ. «ຈົ່ງປົກປ້ອງ, ຈົ່ງປົກປ້ອງ; ຈົ່ງທໍາລາຍອຸປະສັກທັງປວງ—ເພື່ອກະວະຈະ (kavaca)» ດັ່ງທີ່ຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍໄວ້ອ່ານ. «ໂອມ ຮຣີມ (Oṃ hrīm)» ດັ່ງທີ່ອ່ານໄວ້. ເປັນຜູ້ພິທັກປະຕູ ຈັດເປັນຄູ່ໆທີ່ທາງເຂົ້າ: ກວາງ, ກະຕ່າຍ, ງົວຜູ້, ເຕົ່າ, ຫົງ; ແລ້ວຕາມດ້ວຍ ວະຫິ; ອີກທັງ ປຣິຊນິຄັຣພະ (Pṛśnigarbha) ແລະ ກຸມຸດາ (Kumuda) ແລະອື່ນໆ—ຕັ້ງເປັນຄູ່ໆ.

Verse 48

पूर्वाद्युत्तरद्वारान्तं हरिं नत्वा बलिं वहिः विष्णुपार्षदेभ्यो नमो बलिपीठे बलिं ददेत्

ເມື່ອໄດ້ນ້ອມນະມັດສະການ ພຣະຫຣິ (Hari) ທີ່ປະຕູ—ຈາກດ້ານທິດຕາເວັນອອກໄປຫາທິດເໜືອ—ແລ້ວ ພຶງນໍາເຄື່ອງບາລິ (bali) ອອກໄປພາຍນອກ. ໂດຍກ່າວວ່າ «ນະໂມ ແດ່ບໍລິວານຂອງ ວິສນຸ» ພຶງວາງບາລິໄວ້ເທິງ ບາລິ-ປີຖະ (bali-pīṭha) ແທ່ນຖວາຍບາລິ.

Verse 49

विश्वाय विश्वक्सेनात्मने ईशानके यजेत् देवस्य दक्षिणे हस्ते रक्षासूत्रञ्च बन्धयेत्

ພຶງປະກອບພິທີບູຊາ ອີສານະກະ (Īśānaka) ໂດຍເຊີນນາມວ່າ «ວິສະວະ» (Viśva) ແລະເປັນແກ່ນສານຂອງ ວິສະວັກເສນະ (Viśvaksena); ແລະພຶງຜູກສາຍປ້ອງກັນ (rakṣā-sūtra) ໄວ້ທີ່ມືຂວາຂອງເທວະຮູບ.

Verse 50

संवत्सरकृताचार्याः सम्पूर्णफलदायिने पवित्रारोहणायेदं कौतुकं धारय ॐ नमः

ໂອ ອາຈານຜູ້ປະກອບພິທີທີ່ຮັກສາວິໄນຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ເພື່ອປະທານຜົນຄົບຖ້ວນ ຈົ່ງສວມ/ຜູກ ຄອງຄຸ້ມຄອງອັນສັກສິດນີ້ ສໍາລັບພິທີຂຶ້ນພະວິຕຣະ (ດ້າຍ/ພວງມາລາສັກສິດ)। ໂອມ ນະມະຫາ।

Verse 51

उपवासादिनियमं कुर्याद्वै देवसन्निधौ उपवासादिनियतो देवं सन्तोषयाम्यहम्

ໃນພະພັກຂອງເທວະດາໂດຍກົງ ຄວນປະຕິບັດວິໄນການອົດອາຫານ ແລະ ຂໍ້ປະພຶດອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ໂດຍຖືວິໄນອົດອາຫານແລະວຣະຕະເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້ອຍທໍາໃຫ້ເທວະດາພໍໃຈ।

Verse 52

कामक्रोधादयः सर्वे मा मे तिष्ठन्तु सर्वथा अद्यप्रभृति देवेश यावद्वैशेषिकं दिनम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາທັງປວງ ຈາກມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ຂໍໃຫ້ກາມະ ຄວາມໂກດ ແລະ ຂໍ້ດ່າງພ້ອຍທັງຫມົດ ຢ່າໄດ້ຢູ່ໃນຂ້ອຍໂດຍປະການໃດໆ ຈົນຮອດວັນທີ່ກໍານົດໄວ້।

Verse 53

यजमानो ह्य् अशक्तश्चेत् कुर्यान्नक्तादिकं व्रती हुत्वा विसर्जयेत् स्तुत्वा श्रीकरन्नित्यपूजनम् ॐ ह्रीं श्रीं श्रीधराय त्रैलोक्यमोहनाय नमः

ຖ້າຍະຊະມານະ (ຜູ້ຖວາຍຍັດ) ບໍ່ສາມາດປະກອບພິທີໄດ້ຄົບຖ້ວນ ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນປະຕິບັດນິຍົມເຊັ່ນ «ນັກຕາ-ອາດິ» (ກິນແຕ່ຕອນກາງຄືນ). ເມື່ອຖວາຍໄຟບູຊາ (ໂຮມະ) ແລ້ວ ຄວນສິ້ນສຸດແລະສົ່ງຄືນ (ວິສັຣຊະນະ) ພ້ອມກັບສັນລະເສີນ ແລ້ວປະກອບການບູຊາປະຈໍາວັນອັນນໍາມາຊຶ່ງສິຣີ. (ມັນຕຣາ) «ໂອມ ຫຣີມ ສຣີມ—ນະມະຫາແດ່ ສຣີທະຣະ ຜູ້ມະໂຫນາສາມໂລກ»។