Adhyaya 25

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये अग्निकार्यादिकथनं नाम चतुर्विंशो ऽध्यायः वासुदेवार्चनं कृत्वा इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ पञ्चविंशो ऽध्यायः वासुदेवादिमन्त्रनिरूपणं नारद उवाच वासुदेवादिमन्त्राणां पूजानां लक्षणं वदे वासुदेवः सङ्कर्षणः प्रद्युम्नश्चानिरुद्धकः

ດັ່ງນີ້ ໃນອັກນິປຸຣານະ ບົດທີ 24 ຊື່ “ການກ່າວເຖິງພິທີໄຟ ແລະຂັ້ນຕອນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ” ໄດ້ສິ້ນສຸດ (ສຳນວນຕາມສຳເນົາທີ່ໝາຍໄວ້ເພີ່ມວ່າ “ເມື່ອໄດ້ບູຊາວາສຸເທວະແລ້ວ”)। ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີ 25: “ການອະທິບາຍມັນຕຣາວາສຸເທວະ ແລະມັນຕຣາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ”। ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກລັກສະນະກໍານົດຂອງການບູຊາທີ່ສຳພັນກັບມັນຕຣາວາສຸເທວະ ແລະມັນຕຣາອື່ນໆ—ຄື ວາສຸເທວະ, ສັງກັຣສະນະ, ປຣະດຍຸມນະ, ແລະ ອະນິຣຸດທະ।”

Verse 2

नमो भगवते चादौ अ आ अं अः स्ववीजकाः ओङ्काराद्या नमोन्ताश् च नमो नारायणस्ततः

ກ່ອນອື່ນ ຂໍນະໂມຕໍ່ພຣະພະຄະວານ. ໃຫ້ເອີ້ນພະຍາງຄັນ (bīja) a, ā, aṃ, aḥ ແຕ່ລະພະຍາງເປັນບີຈະຂອງຕົນ. ເລີ່ມດ້ວຍ Oṃ ແລະສິ້ນດ້ວຍສູດ ‘namo’; ຈາກນັ້ນ ຂໍນະໂມແກ່ ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa).

Verse 3

ॐ तत् सत् ब्रह्मणे चैव ॐ नमो विष्णवे नमः ॐ क्षौं ॐ नमो भगवते नरसिंहाय वै नमः

Oṃ—“tat-sat” ແມ່ນຄວາມແທ້ຈິງ. ຂໍນະໂມແກ່ ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ດ້ວຍ; Oṃ ນະໂມແກ່ ວິສນຸ—ນະມະ. Oṃ kṣauṃ. Oṃ ນະໂມແກ່ ພຣະພະຄະວານ ນະຣະສິງຫະ—ແທ້ໆ ນະມະ.

Verse 4

ॐ भूर्नमो भगवते वराहाय नराधिपाः जवारुणहरिद्राभा नीलश्यामललोहिताः

ໂອມ. ຂໍນະໂມຕໍ່ພຣະພະຄະວານ ວະຣາຫະ. ໂອ ພຣະຣາຊາທັງຫຼາຍ, ພຣະອົງປາກົດໃນສີແດງດັ່ງດອກຊະວາ ແລະສີທອງເຫຼືອງດັ່ງຂະໝິ້ນ, ພ້ອມທັງສີຟ້າເຂັ້ມ, ສີຂຽວຄ່ຳຄືນ, ແລະສີແດງເຂັ້ມ.

Verse 5

मेघाग्निमधुपिङ्गाभा वल्लभा नव नायकाः अङ्गानि स्वरवीजानां स्वनामान्तैर् यथाक्रमम्

ເມຆາ, ອັກນິ, ມະທຸ, ປິງກາພາ, ວັລລະພາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາຍົກຫຼັກທັງເກົ້າ. «ອະງຄະ» ຂອງສຽງພະຍັນຊະນະເມັດພັນສະຫຼະ ພຶງກ່າວຕາມລຳດັບ ໂດຍອັກສອນທ້າຍຂອງນາມຕົນ.

Verse 6

हृदयादीनि कल्पेत विभक्तैस्तन्त्रवेदिभिः व्यञ्जनादीनि वीजानि तेषां लक्षणमन्यथा

ຜູ້ຊຳນານໃນຕັນຕຣະ ເມື່ອແບ່ງຈັດສຽງອັກສອນໄດ້ຖືກຕ້ອງ ພຶງສ້າງ «ຫຶດະຍະ» (ຫົວໃຈ) ແລະສູດມັນຕຣະອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ພະຍັນຊະນະເມັດພັນເລີ່ມຈາກພະຍັນຊະນະ ແລະລັກສະນະກຳນົດຂອງມັນແຕກຕ່າງຈາກກຸ່ມກ່ອນ.

Verse 7

दीर्घस्वरैस्तु भिन्नानि नमोन्तान्तस्थितानि तु अङ्गानि ह्रस्वयुक्तानि उपाङ्गानीति वर्ण्यते

ຫນ່ວຍທີ່ແຍກອອກໂດຍສະຫຼະຍາວ ແລະວາງໄວ້ທ້າຍສູດທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ນະໂມ» ເອີ້ນວ່າ «ອະງຄະ». ສ່ວນທີ່ປະກອບກັບສະຫຼະສັ້ນ ຖືກພັນລະນາວ່າ «ອຸປະອະງຄະ».

Verse 8

विभक्तनामवर्णान्तस्थितानि वीजमुत्तमं दीर्घैर् ह्रस्वैश् च संयुक्तं साङ्गोपाङ्गंस्वरैः क्रमात्

ບີຈະອັນສູງສຸດ (ເມັດພັນພະຍາງ) ຖືກສ້າງຈາກອັກສອນທີ່ຢູ່ທ້າຍນາມທີ່ແບ່ງໄວ້, ແລ້ວຈຶ່ງປະສົມທີລະຂັ້ນກັບສະຫຼະຍາວແລະສະຫຼະສັ້ນ, ພ້ອມດ້ວຍສະວະຣະຂອງ «ອະງຄະ» ແລະ «ອຸປະອະງຄະ» ຕາມລຳດັບ.

Verse 9

व्यञ्जनानां क्रमो ह्य् एष हृदयादिप्रकॢप्तये स्ववीजेन स्वनामान्तैर् विभक्तान्यङ्गनामभिः

ນີ້ແມ່ນລຳດັບຂອງພະຍັນຊະນະແທ້ໆ ທີ່ກຳນົດໄວ້ເພື່ອການຈັດວາງນະຍາສະ (nyāsa) ເລີ່ມຈາກ «ຫົວໃຈ» ແລະຈຸດອື່ນໆ ໂດຍແບ່ງຕາມບີຈະ (bīja) ຂອງຕົນ ແລະຕາມທ້າຍນາມຂອງຕົນ ພ້ອມດ້ວຍຊື່ອະວະຍະ (aṅga) ຂອງຮ່າງກາຍ។

Verse 10

जका इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स्थितवीजार्थमुत्तममिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दीर्घस्वरैश् च संयुक्तमङ्गोपाङ्गं स्वरैः क्रमादिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वरवीजेषु नामान्तैर् विभक्तान्यङ्गनामभिरिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः युक्तानि हृदयादीनि द्वादशान्तानि पञ्चतः आरभ्य कल्पयित्वा तु जपेत् सिद्ध्यनुरूपतः

ເມື່ອຈັດຮຽງອົງປະກອບມັນຕຣາແລ້ວ ໂດຍເລີ່ມຈາກຊຸດຫ້າປະເພດ ຄວນສ້າງຊຸດນະຍາສະ (nyāsa) ເລີ່ມຈາກ «ຫົວໃຈ» ແລະອື່ນໆ ຈົນເຖິງການວາງທີ່ມີ «ສິບສອງສິ້ນສຸດ»; ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດຈະປະ (japa) ໃຫ້ເໝາະກັບສິດທິ (siddhi) ທີ່ປາດຖະໜາ. (ຂໍ້ອ່ານທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ກ່ອນ ອະທິບາຍການປະສົມບີຈະກັບສະຫຼະ ແລະການແຍກຊື່ອັງກະ/ອຸປາອັງກະ.)

Verse 11

हृदयञ्च शिरश्चूडा कवचं नेत्रमस्त्रकं षडङ्गानि तु वीजानां मूलस्य द्वादशाङ्गकं

ອັງກະ (ອະວະຍະ) ຂອງມັນຕຣາຄື: ຫົວໃຈ, ຫົວ, ຈຸກຜົມ/ຍອດ (cūḍā/śikhā), ເກາະປ້ອງກັນ (kavaca), ດວງຕາ, ແລະ ອັສຕຣະ (astra: ມັນຕຣາອາວຸດ). ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອັງກະຫົກສຳລັບບີຈະ-ມັນຕຣາ; ສ່ວນມັນຕຣາຮາກ (root-mantra) ມີການຈັດວາງ 12 ອັງກະ.

Verse 12

हृच्छिरश् च शिखा वर्म चास्त्रनेत्रान्तयोदरं प्रष्टबाहूरुजानूंश् च जङ्घा पादौ क्रमान्न्यसेत्

ຄວນເຮັດນະຍາສະຕາມລຳດັບ: ວາງທີ່ຫົວໃຈແລະຫົວ; ຕໍ່ມາທີ່ śikhā (ຍອດຜົມ) ແລະ kavaca (ເກາະປ້ອງກັນ); ຕໍ່ມາວາງມັນຕຣາ astra ທີ່ດວງຕາ, ທີ່ປາຍອະວະຍະ, ແລະທີ່ທ້ອງ; ແລ້ວຈຶ່ງຕາມດ້ວຍຫຼັງ, ແຂນ, ຂາອ່ອນ, ຫົວເຂົ່າ, ແຂ້ງຂາ, ແລະຕີນ ທີລະຂັ້ນ.

Verse 13

कं टं पं शं वैनतेयः खं ठं फं घंगदामनुः गं डं बं सं पुष्ठिमन्तो घं ढं भं हं श्रियैनमः

«kaṃ ṭaṃ paṃ śaṃ» ເຊີນເອີ້ນເປັນ ໄວນະເຕຍ (Vainateya: ກະຣຸດ). «khaṃ ṭhaṃ phaṃ ghaṃ» ແມ່ນສູດມັນຕຣາ «Ghaṅgada». «gaṃ ḍaṃ baṃ saṃ» ແມ່ນ «Puṣṭimantaḥ» (ຜູ້ບຳລຸງຫຼ້ຽງ). «ghaṃ ḍhaṃ bhaṃ haṃ»—ນະໂມແດ່ Śrī (ສິຣີ/ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ).

Verse 14

वं शं मं क्षं पाञ्चजन्यं छं तं पंकौस्तुभाय च जं खं वं सुदर्शनाय श्रीवत्साय सं वं दं चंलं

“(ຄວນເຮັດນະຍາສະໂດຍຈັດວາງພະຍາງຄ໌ພັນທຸ) ‘vaṃ, śaṃ, maṃ, kṣaṃ’ ໃສ່ສັງຂ໌ ປາ້ນຈະຈັນຍະ; ‘chaṃ, taṃ, paṃ’ ອີກດ້ວຍ ໃສ່ເພັດ ກໍສຕຸພ; ‘jaṃ, khaṃ, vaṃ’ ໃສ່ຈັກຣະ ສຸດັຣຊະນະ; ແລະ ‘saṃ, vaṃ, daṃ’ ໃສ່ເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ—ດັ່ງນີ້ແມ່ນການວາງພະຍາງຄ໌ມັນຕຣາເທິງອາວຸດ-ເຄື່ອງໝາຍທິບພະ.”

Verse 15

ॐ धं वं वनमालायै महानन्ताय वै नमः निर्वीजपदमन्त्राणां पदैर् अङ्गानि कल्पयेत्

“ໂອມ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ ວະນະມາລາ ແລະ ມະຫານັນຕະ. ສໍາລັບມັນຕຣາທີ່ບໍ່ມີພະຍາງຄ໌ພັນທຸ (ນິຣະວີຊະ) ຄວນຈັດວາງອົງປະກອບຂອງນະຍາສະໂດຍອາໄສຄໍາໃນມັນຕຣາ.”

Verse 16

जात्यन्तैर् नामसंयुक्तेर्हृदयादीनि पञ्चधा प्रणवं हृदयादीनि ततः प्रोक्तानि पञ्चधा

ເມື່ອນາມຖືກປະສົມກັບປັດໄຈວິພັດຕິ (jāti-anta) ການວາງນະຍາສະເລີ່ມຈາກ “ຫົວໃຈ” ແລະອື່ນໆ ພຶງເຮັດເປັນ 5 ວິທີ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ “ປຣະນະວະ” (Oṃ) ກໍຖືກກໍານົດໃຫ້ວາງເທິງຫົວໃຈ ແລະສ່ວນອື່ນໆ ເປັນ 5 ວິທີເຊັ່ນກັນ.

Verse 17

प्रणवं हृदयं पूर्वं परायेति शिरः शिखा नाम्नात्मना तु कवचं अस्त्रं नामान्तकं भवेत्

ກ່ອນອື່ນ ໃຫ້ວາງປຣະນະວະ (Oṃ) ເປັນມັນຕຣາແຫ່ງ “ຫົວໃຈ”. ຄໍາ “parāya” ໃຫ້ວາງເທິງ “ສີສະ” ແລະ “ຈຸກຜົມ” (śikhā). ເມື່ອເອີ້ນນາມຕົນຄຽງກັບ “ātman” ຈະເປັນຄະວະຈະ (kavaca) ມັນຕຣາປ້ອງກັນ; ແລະອັສຕຣະ (astra) ມັນຕຣາອາວຸດ ເກີດຂຶ້ນໂດຍລົງທ້າຍດ້ວຍ “namaḥ”.

Verse 18

अ, चिह्नितपुस्तकपाठः श्रीवत्साय च पञ्चममिति ङ, चिह्नितपुस्त्कपाठः श्रीवत्सो वं चं दं ठं लं इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः नमोनन्ताय वै नम इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः नाम्नामुना तु इति ख, ङ, चिह्नितपुस्त्कद्वयपाठः ॐ परास्त्रादिस्वनामात्मा चतुर्थ्यन्तो नमोन्तकः एकव्यूहादिषड्विंशव्यूहात्तस्यात्मनो मनुः

‘Oṃ’—ມັນຕຣານີ້ປະກອບດ້ວຍນາມສ່ວນພຣະອົງເອງ (ເລີ່ມຈາກ “Parāstra” ແລະອື່ນໆ). ຄວນໃຫ້ຢູ່ໃນຮູບດາຕີຟ (ລົງທ້າຍ -āya) ແລະປິດທ້າຍດ້ວຍ “namaḥ”. ຈາກວິຍູຫະດຽວ ຫາ 26 ວິຍູຫະ, ຮູບມັນຕຣາ (manu) ທີ່ສອດຄ່ອງກັບ “ອາດມັນ” ຂອງພຣະເທວະນັ້ນ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້. (ໃນສໍານວນຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍ ມີການອ່ານຕ່າງໆ ເຊັ່ນ “śrīvatsāya…”, “namo’nantāya…”, ແລະລໍາດັບພະຍາງຄ໌ “vaṃ caṃ daṃ ṭhaṃ laṃ”.)

Verse 19

कनिष्टादिकराग्रेषु प्रकृतिं देहकेर्चयेत् पराय पुरुषात्मा स्यात् प्रकृत्यात्मा द्विरूपकः

ຄວນພິຈາລະນາ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ໃນກາຍ ເລີ່ມຈາກປາຍນິ້ວ ເຊັ່ນນິ້ວກ້ອຍ. ໃນສະພາວະສູງສຸດ ອາຕະມາເປັນ ປຸຣຸສະ (Puruṣa)；ແຕ່ເມື່ອສຳພັນກັບ ປຣະກຣິຕິ ອາຕະມາມີຮູບສອງປະການ.

Verse 20

ॐ परयाम्न्यात्मने चैव वाय्वर्कौ च द्विरूपकः अग्निं त्रिमूर्तौ विन्यस्य व्यापकं करदेहयोः

ເມື່ອອອກສຽງ «ໂອມ» ຄວນພິຈາລະນາອາຕະມາສູງສຸດ; ແລ້ວພິຈາລະນາເທວະຜູ້ມີສອງຮູບ ເປັນ ວາຍຸ (Vāyu) ແລະ ອາຣກະ (Arka—ພຣະອາທິດ). ໂດຍນະຍາສະ (nyāsa) ວາງ ອັກນິ (Agni) ເປັນຜູ້ມີສາມຮູບ (ຕຣິມູຣຕິ) ແລະສະຖາປະນາຄວາມແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປໃນມືແລະໃນກາຍ.

Verse 21

वाय्वर्कौ करशाखासु सव्येतरकरद्वये हृदि मूर्तो तनावेष त्रिव्यूहे तुर्यरूपके

ໃຫ້ວາງ ວາຍຸ ແລະ ອາຣກະ (ພຣະອາທິດ) ໃນກິ່ງນິ້ວມື; ໃນມືທັງສອງ—ຊ້າຍແລະຂວາ. ແລະໃນຫົວໃຈ ໃຫ້ວາງຜູ້ມີຮູບກາຍ ພ້ອມກັບ Tanāveṣa ໃນກອງປະກົດສາມຊັ້ນ (trivyuha) ໃນຮູບທີ່ສີ່ອັນເຫນືອກວ່າ.

Verse 22

ऋग्वेदं व्यापकं हस्ते अङ्गुलीषु यजुर्न्यसेत् तलद्वयेथर्वरूपं शिरोहृच्चरणान्तकः

ໃຫ້ນະຍາສະ ວາງ ຣິກເວດ (Ṛgveda) ອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປໃນມື; ແລະວາງ ຢະຈຸຣເວດ (Yajurveda) ໃນນິ້ວມື. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນຮູບ ອະຖັຣວະເວດ (Atharvaveda) ໃຫ້ວາງຈາກສີສະແລະຫົວໃຈ ລົງໄປຮອດຕີນ ເປັນການວາງສຸດທ້າຍ.

Verse 23

आकाशं व्यापकं न्यस्य करे देहे तु पूर्ववत् अङ्गुलीषु च वाय्वादि शिरोहृद्गुह्यपादके

ເມື່ອນະຍາສະ ວາງ ອາກາສະ (Ākāśa) ອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປໃນມືແລ້ວ ໃຫ້ວາງໃນກາຍຕາມເກົ່າ. ແລະໃນນິ້ວມື ໃຫ້ວາງ ວາຍຸ ແລະທາດອື່ນໆ; ພ້ອມທັງວາງທີ່ສີສະ, ຫົວໃຈ, ບ່ອນລັບ, ແລະທີ່ຕີນ.

Verse 24

वायुर्ज्योतिर्जलं पृथ्वी पञ्चव्यूहः समीरितः मनः श्रोत्रन्त्वग्दृग्जिह्वा घ्राणं षड्व्यूह ईरितः

ລົມ, ແສງ/ໄຟ, ນ້ຳ, ແຜ່ນດິນ ຖືກປະກາດເປັນ «ປັນຈະ-ວິວຫະ» (pañca-vyūha)។ ຈິດ, ການໄດ້ຍິນ, ຜິວ(ສຳຜັດ), ການເຫັນ, ລີ້ນ(ລົດຊາດ), ດັງ(ກິ່ນ) ຖືກປະກາດເປັນ «ສັດ-ວິວຫະ» (ṣaḍ-vyūha)។

Verse 25

व्यापकं मानसं न्यस्य ततोङ्गुष्टादितः क्रमात् मूर्धास्यहृद्गुह्यपत्सु कथितः करुणात्मकः

ເມື່ອໄດ້ວາງ (nyāsa) ມະນະມັນຕຣາອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປໄວ້ໃນໃຈແລ້ວ, ຈາກນິ້ວໂປ້ງເລີ່ມຕົ້ນ ແລະດຳເນີນຕາມລຳດັບ, ທ່ານຜູ້ມີສະພາບເປັນຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ຖືກກ່າວວ່າສະຖິດຢູ່ທີ່ ຫົວ, ປາກ, ຫົວໃຈ, ບ່ອນລັບ, ແລະ ຕີນ।

Verse 26

आदिमूर्तिस्तु सर्वत्र व्यापको जीवसञ्ज्ञितः भूर्भुवः स्वर्महर्जनस्तपः स्त्यञ्च सप्तधा

ຮູບດັ້ງເດີມ (Ādi-mūrti) ແຜ່ຊຶມຢູ່ທົ່ວທຸກບ່ອນ ແລະເອີ້ນວ່າ «ຊີວະ» (jīva) ອັນເປັນຫຼັກຊີວິດພາຍໃນ. ມັນປາກົດເປັນ 7 ປະການ: Bhūḥ, Bhuvaḥ, Svaḥ, Mahaḥ, Janaḥ, Tapaḥ, Satya.

Verse 27

करे देहे न्यसेदाद्यमङ्गुष्टादिक्रमेण तु तलसंस्थः सप्तमश् च लोकेशो देहके क्रमात्

ຄວນວາງ (nyāsa) ມັນຕຣາກ່ອນໃນມື ແລ້ວຈຶ່ງໃນຮ່າງກາຍ, ຕາມລຳດັບເລີ່ມຈາກນິ້ວໂປ້ງແລະອື່ນໆ. ອົງທີ 7 ຄວນວາງໄວ້ໃນຝາມື; ແລະດັ່ງນັ້ນ «Lokanātha» ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຄວນຖືກວາງໃນຮ່າງກາຍຕາມລຳດັບ.

Verse 28

ॐ परास्त्रादित्यनामात्मा इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः एवं व्यूहादिषड्विंशं व्यूहात्तस्यात्मनो मनुरिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अग्निं द्विमूर्तौ इति ख, चिह्नितपुस्त्कपाठः तलस्थः सप्तमश् चैव इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः देहे शिरोललाटास्यहृद्गुह्याङ्ग्रिषु संस्थितः अग्निष्ठोमस्तथोक्थस्तु षोडशी वाजपेयकः

ໃນຮ່າງກາຍ, ອັກນິ (Agni) ໃນຖານະຫຼັກການແຫ່ງພິທີບູຊາ ສະຖິດຢູ່ທີ່ ຫົວ, ໜ້າຜາກ, ປາກ, ຫົວໃຈ, ບ່ອນລັບ (ບ່ອນເພດ), ແລະ ຕີນ—ໃນຮູບແບບ Agniṣṭoma, Ukthya, Ṣoḍaśin, ແລະ Vājapeya. (ວະລີກ່ອນໜ້ານີ້ຖືກໝາຍເປັນການອ່ານຕ່າງກັນໃນບາງຕົ້ນສະບັບ)។

Verse 29

अतिरात्राप्तोर्यामञ्च यज्ञात्मा सप्तरूपकः धीरहं मनः शब्दश् च स्पर्शरूपरसास्ततः

ຍັດຍະ (yajña) ທີ່ມີສານະແທ້ເປັນ ຍັດຍະ-ປຸຣຸສະ ມີ 7 ຮູບແບບ: ອະຕິຣາຕຣະ ແລະ ອາປໂຕຣຍາມ (ພິທີ); ພ້ອມທັງ ຈິດທີ່ໝັ້ນຄົງ, ສຽງ, ແລະຕໍ່ມາ ການສຳຜັດ, ຮູບ, ແລະ ລົດຊາດ.

Verse 30

गन्धो बुद्धिर्व्यापकं तु करे देहे न्यसेत् क्रमात् न्यसेदन्त्यै च तलयोः के ललाटे मुखे हृदि

ຄວນວາງ (ໂດຍນະຍາສ) ຄຳວ່າ “ກິ່ນ”, “ປັນຍາ/ພຸດທິ”, ແລະ “ຫຼັກການອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວ” ລົງໃນຝາມື ແລ້ວຈຶ່ງວາງລົງໃນກາຍຕາມລຳດັບ. ອີກທັງຄວນວາງພະຍາງ/ມັນຕຣາສຸດທ້າຍໄວ້ທີ່ຝາຕີນ, ແລະທີ່ຈຸກຜົມ, ໜ້າຜາກ, ໃບໜ້າ, ແລະຫົວໃຈ.

Verse 31

नाभौ गुह्ये च पादे च अष्टव्यूहः पुमान् स्मृतः वीजो बुद्धिरहङ्कारो मनः शब्दो गुणोनिलः

ໃນສະດື, ບ່ອນລັບ (ອະໄວຍະວະເພດ) ແລະ ຕີນ, ປຸຣຸສະ ຖືກສອນວ່າເປັນ “ວິຍູຫະ 8 ປະການ”: ບີຈະ (ເມັດ), ພຸດທິ (ປັນຍາ), ອະຫັງກາຣະ (ອັດຕາ), ມະນັສ (ໃຈ), ສັບດະ (ສຽງ), ກຸນະ (ຄຸນລັກສະນະ), ແລະ ອະນິລະ (ລົມ/ລົມຫາຍໃຈ).

Verse 32

रूपं रसो नवात्मायं जीव अङ्गुष्ठकद्वये तर्जन्यादिक्रमाच्छेषं यावद्वामप्रदेशिनीं

“ຮູບ” ແລະ “ລົດຊາດ” ໃນບັນດາອົງປະກອບຂອງອາຕະມາ 9 ປະການ ຄວນວາງ (ນະຍາສ) ໄວ້ທີ່ນິ້ວໂປ້ງທັງສອງ. ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ໃຫ້ຈັດວາງຕາມລຳດັບ ເລີ່ມຈາກນິ້ວຊີ້ ຈົນເຖິງນິ້ວກ້ອຍຂອງມືຊ້າຍ.

Verse 33

देहे शिरोललाटास्यहृन्नाभिगुह्यजानुषु पादयोश् च दशात्मायं इन्द्रो व्यापी समास्थितः

ໃນກາຍ—ທີ່ຫົວ, ໜ້າຜາກ, ປາກ, ຫົວໃຈ, ສະດື, ບ່ອນລັບ, ຫົວເຂົ່າ, ແລະ ຕີນ—ພຣະອິນທຣະ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທັງປວງ ສະຖິດຢູ່ໃນຮູບ 10 ປະການ.

Verse 34

अङ्गुष्ठकद्वये वह्निस्तर्जन्यादौ परेषु च शिरोललाटवक्त्रेषु हृन्नाभिगुह्यजानुषु

ວະຫນິ (ຫຼັກການ/ມັນຕຣາໄຟ) ພຶງວາງໂດຍນະຍາສະໃສ່ນິ້ວໂປ້ງທັງສອງ; ແລະວາງໃສ່ນິ້ວອື່ນໆ ເລີ່ມຈາກນິ້ວຊີ້. ອີກທັງວາງໃສ່ສີສະ, ໜ້າຜາກ, ໃບໜ້າ, ຫົວໃຈ, ສະດື, ບ່ອນລັບ, ແລະຫົວເຂົ່າ.

Verse 35

पादयोरेकदशात्मा मनः श्रोत्रं त्वगेव च चक्षुर्जिह्वा तथा घ्राणं वाक्पाण्यङ्घ्रिश् च पायुकः

ໃນຕີນທັງສອງ (ເປັນຖານແຫ່ງການກະທຳ) ອັດຕາຖືກກ່າວວ່າມີ 11 ປະການ: ມະນະ (ໃຈ), ຫູ, ຜິວໜັງ, ຕາ, ລີ້ນ, ດັງ; ແລະອີກທັງ ວາຈາ (ຄຳເວົ້າ), ມື, ຕີນ, ແລະອະວະຂັບຖ່າຍ.

Verse 36

उपस्थं मानसो व्यापी श्रोत्रमङ्गुष्ठकद्वये तर्जन्यादिक्रमादष्टौ अतिरिक्तं तलद्वये

ອະວະກຳເນີດ (ອຸປັດຖະ) ຖືກຈັດໃຫ້ຂຶ້ນກັບມະນະ (ໃຈ). ຫຼັກການອັນແຜ່ຊາຍທົ່ວໄປ ພຶງວາງໂດຍນະຍາສະທີ່ຫູ; ວາງໃສ່ນິ້ວໂປ້ງທັງສອງ; ແລ້ວເລີ່ມຈາກນິ້ວຊີ້ຕາມລຳດັບ ວາງໃສ່ນິ້ວທີ່ເຫຼືອອີກ 8; ແລະການວາງສ່ວນເກີນ ພຶງເຮັດໃສ່ຝາມືທັງສອງ.

Verse 37

उत्तमाङ्गुलललाटास्यहृन्नाभावथ गुह्यके उरुयुग्मे तथा जङ्घे गुल्फपादेषु च क्रमात्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ (ຈຸດສຳຄັນແຫ່ງຊີວິດ) ພຶງເຂົ້າໃຈຕາມລຳດັບ ຢູ່ທີ່ສີສະ, ນິ້ວມື, ໜ້າຜາກ, ປາກ, ບ່ອນຫົວໃຈ, ສະດື, ບ່ອນລັບ, ຕົ້ນຂາຄູ່, ແຂ້ງຂາ, ຂໍ້ຕີນ, ແລະຕີນ.

Verse 38

अतिरात्राप्तयामश् च इति ख, चिह्नितपुस्त्कपाठः रसास् तथा इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः न्यसेदन्ते च इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः न्यसेदष्टौ च इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः क्रमात् स्मृत इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाट्ःअः विष्णुर्मधुहरश् चैव त्रिविक्रमकवामनौ श्रीधरोथ हृषीकेशः पद्मनाभस्तथैव च

«Atirātra-āpta-yāma»—ເປັນຂໍ້ອ່ານຕາມຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ສະບັບໜຶ່ງ; «rasāḥ tathā»—ຕາມຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍໄວ້ສະບັບໜຶ່ງ; «nyaset ante ca»—ຕາມຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍໄວ້; «nyased aṣṭau ca»—ຕາມຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍໄວ້; «kramāt smṛta»—ຕາມຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍໄວ້. (ບັດນີ້) ຕາມລຳດັບ ນາມມີ: ວິສນຸ, ມະທຸຫະຣະ, ຕຣິວິກຣະມະ, ວາມະນະ, ສຣີທະຣະ, ຫຣິສີເກສະ, ແລະ ປັດມະນາພະ.

Verse 39

दामोदरः केशवश् च नारायणस्ततः परः माधवश्चाथ गोविन्दो विष्णुं वै व्यापकं न्यसेत्

ຄວນເຮັດ nyāsa ໂດຍວາງນາມທິບ: ດາໂມດະຣະ, ເກຊະວະ, ແລ້ວ ນາຣາຍະນະ; ຕໍ່ມາ ມາດະວະ ແລະ ໂກວິນດະ—ດັ່ງນີ້ສະຖາປະນາ ວິສນຸ ເປັນພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາບທົ່ວສັບພະສິ່ງ।

Verse 40

अङ्गुष्ठादौ तले द्वौ च पादे जानुनि वै कटौ शिरःशिखरकट्याञ्च जानुपादादिषु न्यसेत्

ເລີ່ມຈາກນິ້ວໂປ້ງ ແລະອື່ນໆ ຄວນວາງ (ມັນຕຣາ) ໃນຝາມືທັງສອງ; ທັງໃນຕີນ, ໃນຫົວເຂົ່າ, ແລະໃນແອວ; ອີກທັງໃນສີສະ, ທີ່ສິຂາ (ຈຸກຜົມຍອດ) ແລະທີ່ສະໂພກ—ດັ່ງນີ້ເຮັດ nyāsa ໃນອະວະທີ່ກໍານົດໄວ້.

Verse 41

द्वादशात्मा पञ्चविंशः षड्विंशव्यूहकस् तथा पुरुषो धीरहङ्कारो मनश्चित्तञ्च शब्दकः

ພຣະອົງມີສະພາບ 12 ປະການ; ເປັນຕັດຕະວະລໍາດັບທີ 25; ແລະຍັງຈັດເປັນຮູບແບບ 26 ປະການ (vyūha) ດ້ວຍ. ພຣະອົງແມ່ນ ປຸຣຸສະ; ມີອະຫັງກາຣະອັນໝັ້ນຄົງ, ມະນັສ ແລະ ຈິຕຕະ; ແລະມີລັກສະນະໂດຍ ສັບດະ (śabda).

Verse 42

तथा स्पर्शो रसो रूपं गन्धः श्रोत्रं त्वचस् तथा चक्षुर्जिह्वा नासिका च वाक्पाण्यङ्घ्रिश् च पायवः

ດັ່ງນັ້ນຍັງມີ ສະປັຣຊະ (ການສຳຜັດ), ຣະສະ (ລົດຊາດ), ຣູປະ (ຮູບຮ່າງ), ແລະ ຄັນທະ (ກິ່ນ); ແລະອິນທຣີຍະຮັບຮູ້ຄື ຫູ ແລະ ຜິວໜັງ; ອີກທັງ ຕາ, ລີ້ນ, ແລະ ດັ່ງ; ແລະອະວະກຳຄື ວາກ (ການເວົ້າ), ມື, ຕີນ, ແລະ ປາຍຸ (ທະວານ).

Verse 43

उपस्थो भूर्जलन्तेजो वायुराकाशमेव च पुरुषं व्यापकं न्यस्य अङ्गुष्ठादौ दश न्यसेत्

ເມື່ອໄດ້ສະຖາປະນາດ້ວຍ nyāsa ທາດ ດິນ, ນ້ຳ, ໄຟ, ລົມ, ແລະ ອາກາດ; ແລ້ວຈຶ່ງສະຖາປະນາ ປຸຣຸສະ ຜູ້ແຜ່ຊາບທົ່ວສັບພະສິ່ງ; ຈຶ່ງຄວນວາງ nyāsa ສິບປະການ ເລີ່ມຈາກນິ້ວໂປ້ງ ແລະອື່ນໆ.

Verse 44

शेषान् हस्ततले न्यस्य शिरस्यथ ललाटके मुखहृन्नाभिगुह्योरुजान्वङ्घ्रौ करणोद्गतौ

ນໍາອັກສອນມັນຕຣາທີ່ເຫຼືອວາງໄວ້ເທິງຝາມື ແລ້ວຕໍ່ມາວາງເທິງສີສະ ແລະ ໜ້າຜາກ—ວາງເທິງໃບໜ້າ, ຫົວໃຈ, ສະດື, ສ່ວນລັບ, ຂາອ່ອນ, ຫົວເຂົ່າ, ແລະ ຕີນ—ນີ້ແມ່ນ nyāsa ທີ່ເກີດຈາກມືເປັນເຄື່ອງມື।

Verse 45

पादे जान्वोरुपस्थे च हृदये मूर्ध्नि च क्रमात् परश् च पुरुषात्मादौ षड्विंशे पूर्ववत्परं

ໃນຕີນ, ຫົວເຂົ່າ, ບ່ອນຂາອ່ອນແລະອະໄວຍະວະກໍາເນີດ, ຫົວໃຈ ແລະ ສີສະ—ໃຫ້ວາງ/ພິຈາລະນາຕາມລໍາດັບ. ແລ້ວເກີນຈາກນັ້ນ ໃຫ້ພິຈາລະນາ «ພາຣະ» (Para) ອັນສູງສຸດ ໂດຍເລີ່ມຈາກອາດຕະເປັນ «ປຸຣຸສະ»; ໃນຕັດຕະວະທີ 26 ໃຫ້ວາງ «ສູງກວ່າ» ເຊັ່ນເກົ່າ.

Verse 46

सञ्चिन्त्य मण्डलैके तु प्रकृतिं पूजयेद्बुधः पूर्वयाम्याप्यसौम्येषु हृदयादीनि पूजयेत्

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍໃຈເຖິງມັນດະລະອັນດຽວແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວນບູຊາ «ປຣະກຣິຕິ» (Prakṛti). ແລະໃນທິດຕາເວັນອອກ, ທິດໃຕ້, ທິດຕາເວັນຕົກ, ແລະທິດເໜືອ ຄວນບູຊາບ່ອນພາຍໃນເລີ່ມຈາກຫົວໃຈ ແລະອື່ນໆຕໍ່ໄປ.

Verse 47

अस्त्रमग्न्यादिकोणेषु वैनतेयादि पूर्ववत् दिक्पालांश् च विधिस्त्वन्यः त्रिव्यूहेग्निश् च मध्यतः

ມັນຕຣາອາວຸດ (astra) ຄວນຈັດໄວ້ຕາມມຸມຕ່າງໆ ໂດຍເລີ່ມຈາກມຸມອັກນິ (ອາກເນຍ—ທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້). ລໍາດັບເລີ່ມດ້ວຍ «ໄວນະເຕຍ» (Vainateya) ໃຫ້ວາງຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ການຕິດຕັ້ງຜູ້ພິທັກທິດ (dikpāla) ມີວິທີອື່ນ. ແລະໃນການຈັດຮູບແບບສາມຊຸດ (trivyūha) ໃຫ້ຕັ້ງອັກນິໄວ້ກາງ.

Verse 48

पूर्वादिदिग्बलावसोराज्यादिभिरलङ्कृतः कर्णिकायां नाभसश् च मानसः कर्णिकास्थितः

ໃນກາງກະໂປງດອກ (karṇikā) ຂອງດອກບົວ-ມັນດະລະ ພຣະອົງຖືກປະດັບດ້ວຍພະລັງຂອງທິດທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ, ດ້ວຍກໍາລັງ, ດ້ວຍຊັບສິນ, ແລະດ້ວຍອໍານາດອະທິປະໄຕ ແລະອື່ນໆ. ແລະໃນ karṇikā ນັ້ນມີເທວະ «ນາບະສະ» (Nābhasa) ແລະ «ມານະສາ» (Mānasā) ສະຖິດຢູ່.

Verse 49

अस्त्रमग्न्यादिपत्रेषु इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः दिक्पालांश् च विधिस्तस्य इति ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः दिक्पालादौ विधिस्तुल्य इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः विश्वरूपं सर्वस्थित्यै यजेद्राज्यजयाय च सर्वव्यूहैः समायुक्तमङ्गैर् अपि च पञ्चभिः

“(ຂໍ້ອ່ານຕ່າງ) ‘ໃນໃບ (patra) ເລີ່ມຈາກ ອັກນິ ແລະອື່ນໆ’ — ດັ່ງນີ້ແມ່ນການອ່ານໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ໝາຍ kha ແລະ ṅa; ‘ແລະຜູ້ພິທັກທິດ (Dikpāla) ດ້ວຍ—ນີ້ແມ່ນວິທີຂອງມັນ’ — ດັ່ງນີ້ໃນຕົ້ນສະບັບ ga ແລະ gha; ‘ສໍາລັບ Dikpāla ແລະອື່ນໆ ພິທີກໍເທົ່າກັນ’ — ດັ່ງນີ້ໃນຕົ້ນສະບັບ ṅa. ຄວນບູຊາ ວິສະວະຣູປະ (Viśvarūpa) ເພື່ອຄວາມມັ່ນຄົງຂອງທຸກສິ່ງ ແລະເພື່ອຊະນະໃນລາຊະອໍານາດ ໂດຍພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍວິຍູຫະສົງຄາມທັງປວງ ແລະອົງປະກອບຫ້າ (pañcāṅga) ດ້ວຍ.

Verse 50

गरुडाद्यैस्तथेन्द्राद्यैः सर्वान् कामानवाप्नुयात् विश्वक्सेनं यजेन्नाम्ना वै वीजं व्योमसंस्थितं

ໂດຍການບູຊາ ກະຣຸດ (Garuḍa) ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງ ອິນທຣະ (Indra) ແລະອື່ນໆ ຍ່ອມບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ຄວນບູຊາ ວິສະວັກເສນະ (Viśvaksena) ຕາມນາມ ໂດຍພິຈາລະນາພະຍາງມະນຕຣາເມັດ (bīja) ອັນສະຖິດຢູ່ໃນຫ້ອງຟ້າ (vyoma).