Adhyaya 1

Verse 1

अयोध्यामाहात्म्यं प्रारभ्यते । जयति पराशरसूनुः सत्यवतीहृदयनंदनो व्यासः । यस्यास्यकमलगलितं वाङ्मयममृतं जगत्पिबति

ಇದೀಗ ಅಯೋಧ್ಯಾ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ। ಪರಾಶರಸೂನು, ಸತ್ಯವತೀಹೃದಯಾನಂದನಾದ ವ್ಯಾಸರಿಗೆ ಜಯ; ಅವರ ಮುಖಕಮಲದಿಂದ ಹರಿಯುವ ವಾಙ್ಮಯಾಮೃತವನ್ನು ಜಗತ್ತು ಪಾನಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 2

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् । देवीं सरस्वतीं चैव ततो जयमुदीरयेत्

ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನರೋತ್ತಮನಾದ ನರನಿಗೂ, ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿಗೂ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ನಂತರ ‘ಜಯ’ ಎಂದು ಉದ್ಘೋಷಿಸಬೇಕು।

Verse 3

व्यास उवाच । हिमवद्वासिनः सर्वे मुनयो वेदपारगाः । त्रिकालज्ञा महात्मानो नैमिषारण्यवासिनः

ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ಹಿಮವಂತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಆ ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು ವೇದಪಾರಂಗತರು, ತ್ರಿಕಾಲಜ್ಞರು, ಮಹಾತ್ಮರು; ಅವರು ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯವಾಸಿಗಳಾಗಿದ್ದರು।

Verse 4

येऽर्बुदारण्यनिरता दण्डकारण्यवासिनः । महेन्द्राद्रिरता ये वै ये च विन्ध्यनिवासिनः

ಅರ್ಬುದಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು, ದಂಡಕಾರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು, ಮಹೇಂದ್ರಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವರು, ಮತ್ತು ವಿನ್ಧ್ಯಪರ್ವತ ನಿವಾಸಿಗಳು—(ಅವರೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು)।

Verse 5

जंबूवनरता ये च ये गोदावरिवासिनः । वाराणसीश्रिता ये च मथुरावासिनस्तथा

ಮತ್ತೂ ಜಂಬೂವನದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವರು, ಗೋದಾವರಿ ತೀರವಾಸಿಗಳು, ವಾರಾಣಸಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಮಥುರಾವಾಸಿಗಳು—(ಅವರೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು)।

Verse 6

उज्जयिन्यां रता ये च प्रथमाश्रमवासिनः । द्वारावतीश्रिता ये च बदर्य्याश्रयिणस्तथा

ಉಜ್ಜಯಿನಿಯಲ್ಲಿ ರತರಾದವರು, ಪ್ರಥಮ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ದ್ವಾರಾವತಿಯನ್ನು ಶರಣಾದವರು ಹಾಗೂ ಬದರಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರು—ಇಂತಹ ಮುನಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸಮಾಗಮಿಸಿದರು.

Verse 7

मायापुरीश्रिता ये च ये च कान्तीनिवासिनः । एते चान्ये च मुनयः सशिष्या बहवोऽमलाः

ಮಾಯಾಪುರಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು ಮತ್ತು ಕಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು—ಇವರು ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ನಿರ್ಮಲ ಮುನಿಗಳು ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು.

Verse 8

कुरुक्षेत्रे महाक्षेत्रे सत्रे द्वादशवार्षिके । वर्तमाने च रामस्य क्षितीशस्य महात्मनः । समागताः समाहूताः सर्वे ते मुनयोऽमलाः

ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ದ್ವಾದಶವಾರ್ಷಿಕ ಸತ್ರಯಾಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮಹಾತ್ಮ ಭೂಪತಿ ರಾಜ ರಾಮನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ—ಆಹ್ವಾನಿತರಾಗಿ ಆ ಎಲ್ಲ ನಿರ್ಮಲ ಮುನಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸಮಾಗಮಿಸಿದರು.

Verse 9

सर्वे ते शुद्धमनसो वेदवेदांगपारगाः । तत्र स्नात्वा यथान्यायं कृत्वा कर्म जपादिकम्

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಶುದ್ಧಮನಸ್ಕರು, ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರು. ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಜಪಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು.

Verse 10

भारद्वाजं पुरस्कृत्य वेदवेदांगपारगम् । आसनेषु विचित्रेषु बृष्यादिषु ह्यनुक्रमात्

ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತ ಭಾರದ್ವಾಜರನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವಿಧ ವೈಭವಯುತ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ—ಕುಶನ್‌ಗಳಾದಿ ಮೇಲೆ—ಆಸೀನರಾದರು.

Verse 11

उपविष्टाः कथाश्चक्रुर्नानातीर्थाश्रितास्तदा । कर्मांतरेषु सत्रस्य सुखासीनाः परस्परम्

ಆಗ ನಾನಾತೀರ್ಥಾಶ್ರಿತರಾದ ಅವರು ಸತ್ರಯಾಗದ ಕರ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖಾಸೀನರಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು.

Verse 12

कथांतेषु ततस्तेषां मुनीनां भावितात्मनाम् । आजगाम महातेजास्तत्र सूतो महामतिः

ಆ ಭಾವಿತಾತ್ಮ ಮುನಿಗಳ ಕಥೆಗಳು ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಮಹಾಮತಿಯಾದ ಸೂತನು ಆಗಮಿಸಿದನು.

Verse 13

व्यासशिष्यः पुराणज्ञो समः हर्षणसंज्ञकः । तान्प्रणम्य यथान्यायं मुनीनुपविवेश सः । उपविष्टो यथान्यायं मुनीनां वचनेन सः

ಅವನು ವ್ಯಾಸಶಿಷ್ಯನು, ಪುರಾಣಜ್ಞನು, ಸಮಭಾವಿಯು, ‘ಹರ್ಷಣ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಅವನು ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಯಥಾವಿಧಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವರ ಸಮೀಪ ಕುಳಿತನು; ಮುನಿಗಳ ವಚನದಂತೆ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಆಸನಸ್ಥನಾದನು.

Verse 14

व्यासशिष्यं मुनिवरं सूतं वै रोमहर्षणम् । तं पप्रच्छुर्मुनिवरा भारद्वाजादयोऽमलाः

ವ್ಯಾಸಶಿಷ್ಯನಾದ ಮುನಿವರ ಸೂತ ರೋಮಹರ್ಷಣನನ್ನು ನಿರ್ಮಲ ಮುನಿವರರಾದ ಭಾರದ್ವಾಜಾದಿಗಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

Verse 15

ऋषय ऊचुः । त्वत्तः श्रुता महाभाग नानातीर्थाश्रिताः कथाः । सरहस्यानि सर्वाणि पुराणानि महामते

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಾವು ನಾನಾತೀರ್ಥಸಂಬಂಧಿತ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಹೇ ಮಹಾಮತೇ! ರಹಸ್ಯಗಳೊಡನೆ ಎಲ್ಲಾ ಪುರಾಣಗಳನ್ನೂ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

Verse 16

सांप्रतं श्रोतुमिच्छामः सरहस्यं सनातनम् । अयोध्याया महापुर्या महिमानं गुणोज्ज्वलम्

ಈಗ ನಾವು ರಹಸ್ಯಸಹಿತವಾದ ಸನಾತನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ—ಮಹಾಪುರಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಗುಣೋಜ್ಜ್ವಲವಾದ ದಿವ್ಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು।

Verse 17

कीदृशी सा सदा मेध्याऽयोध्या विष्णुप्रियापुरी । आद्या सा गीयते वेदे पुरीणां मुक्तिदायिका

ಆ ಅಯೋಧ್ಯೆ ಹೇಗಿದೆ—ಸದಾ ಶುದ್ಧ, ವಿಷ್ಣುಪ್ರಿಯ ಪುರಿ? ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ಆದ್ಯಪುರಿಯಾಗಿ ಕೀರ್ತಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಪುರಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿದಾಯಿನಿ।

Verse 18

संस्थानं कीदृशं तस्यास्तस्यां के च महीभुजः । कानि तीर्थानि पुण्यानि माहात्म्यं तेषु कीदृशम्

ಅವಳ ನಗರದ ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ರೂಪ ಹೇಗಿದೆ? ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಾರು ರಾಜರು? ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳಿವೆ, ಅವುಗಳ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಹೇಗಿದೆ?

Verse 19

अयोध्यासेवनान्नृणां फलं स्यात्सूत कीदृशम् । किं चरित्रं सूत तस्याः का नद्यः के च संगमाः

ಹೇ ಸೂತ, ಅಯೋಧ್ಯೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಭೇಟಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ? ಅವಳ ಪವಿತ್ರ ಚರಿತ್ರೆ ಏನು, ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಯಾವ ಸಂಗಮಗಳಿವೆ?

Verse 20

तत्र स्नानेन किं पुण्यं दानेन च महामते । तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामस्त्वत्तः सूत गुणाधिक

ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ದಾನದಿಂದ ಎಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ? ಹೇ ಗುಣಾಧಿಕ ಸೂತ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕೇಳಲು ನಾವು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ।

Verse 21

एतत्सर्वं क्रमेणैव तथ्यं त्वं वेत्थ सांप्रतम् । अयोध्याया महापुर्य्या माहात्म्यं वक्तुमर्हसि

ನೀನು ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅಯೋಧ್ಯಾ ಮಹಾಪುರಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲು ನೀನು ಯೋಗ್ಯನು.

Verse 22

सूत उवाच । व्यासप्रसादाज्जानामि पुराणानि तपोधनाः । सेतिहासानि सर्वाणि सरहस्यानि तत्त्वतः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ತಪೋಧನರೇ! ವ್ಯಾಸಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಪುರಾಣಗಳನ್ನೂ ಸಮಸ್ತ ಇತಿಹಾಸಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ರಹಸ್ಯಗಳೊಡನೆ ತತ್ತ್ವತಃ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 23

तं प्रणम्य प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं भवदग्रतः । अयोध्याया महापुर्या यथावत्सरहस्यकम्

ಅವನಿಗೆ (ವ್ಯಾಸನಿಗೆ) ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆಯಲ್ಲಿ ಅಯೋಧ್ಯಾ ಮಹಾಪುರಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ರಹಸ್ಯಸಹಿತವಾಗಿ ಹೇಳುವೆನು.

Verse 24

विद्यावन्तं विपुलमतिदं वेदवेदांगवेद्यं श्रेष्ठं शान्तं शमितविषयं शुद्धतेजोविशालम् । वेदव्यासं सततविनतं विश्ववेद्यैकयोनिं पाराशर्य्यं परमपुरुषं सर्वदाऽहं नमामि

ವಿದ್ಯಾವಂತನು, ವಿಶಾಲಮತಿಯಾದವನು, ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಿಂದ ಜ್ಞೇಯನು, ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಶಾಂತನು, ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಶಮಿಸಿದವನು, ಶುದ್ಧ ಹಾಗೂ ವಿಶಾಲ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವನು; ಸದಾ ವಿನೀತನು, ವಿಶ್ವವು ಜ್ಞೇಯವಾಗುವ ಏಕಯೋನಿಯಾದ ಪಾರಾಶರ್ಯ ವೇದವ್ಯಾಸ—ಆ ಪರಮಪುರುಷನಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 25

ॐ नमो भगवते तस्मै व्यासायामिततेजसे । यस्य प्रसादाज्जानामि ह्ययोध्यामहिमामहम्

ॐ—ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಆ ಭಗವಾನ್ ವ್ಯಾಸನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅವನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ನಾನು ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತೇನೆ.

Verse 26

शृण्वन्तु मुनयः सर्वे सावधानाः सशिष्यकाः । माहात्म्यं कथयिष्यामि अयोध्याया महोदयम्

ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು ಶಿಷ್ಯರೊಡನೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕೇಳಲಿ. ಈಗ ನಾನು ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಮಂಗಳಕರ, ಉದ್ಧಾರಕ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 27

उदीरितमगस्त्याय स्कन्देनाश्रावि नारदात् । अगस्त्येन पुरा प्रोक्तं कृष्णद्वैपायनाय तत्

ನಾರದರಿಂದ ಕೇಳಿ ಸ್ಕಂದನು ಇದನ್ನು ಅಗಸ್ತ್ಯರಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಅದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ (ವ್ಯಾಸ)ರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 28

कृष्णद्वैपायनाच्चैतन्मया प्राप्तं तपोधनाः । तदहं वच्मि युष्मभ्यं श्रोतुकामेभ्य आदरात्

ಹೇ ತಪೋಧನರೇ! ಇದು ನನಗೆ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ (ವ್ಯಾಸ)ರಿಂದ ದೊರಕಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುವ ನಿಮಗೆ ನಾನು ಆದರದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 29

नमामि परमात्मानं रामं राजीवलोचनम् । अतसीकुसुमश्यामं रावणांतकमव्ययम्

ನಾನು ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ರಾಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಕಮಲನಯನ, ಅತಸೀಕುಸುಮದಂತೆ ಶ್ಯಾಮವರ್ಣ, ರಾವಣಾಂತಕ, ಅವ್ಯಯ।

Verse 30

अयोध्या सा परा मेध्या पुरी दुष्कृतिदुर्ल्लभा । कस्य सेव्या च नाऽयोध्या यस्यां साक्षाद्धरिः स्वयम्

ಆ ಅಯೋಧ್ಯೆ ಪರಮ ಪವಿತ್ರವಾದ, ಪರಮ ಮೇಧ್ಯವಾದ ನಗರಿ; ದುಷ್ಕೃತ್ಯಭಾರಿತರಿಗದು ದುರ್ಲಭ. ಎಲ್ಲಿ ಸాక్షಾತ್ ಹರಿ ಸ್ವಯಂ ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿರುವನೋ, ಅಂಥ ಅಯೋಧ್ಯೆ ಯಾರಿಗೆ ಸೇವನೀಯವಲ್ಲ?

Verse 31

सरयूतीरमासाद्य दिव्या परमशोभना । अमरावतीनिभा प्रायः श्रिता बहुतपोधनैः

ಸರಯೂ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಆ ಪುರಿ ದಿವ್ಯವೂ ಪರಮಶೋಭನವೂ ಆಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಅದು ಪ್ರಾಯಃ ಅಮರಾವತಿಯಂತೆ, ಅನೇಕ ತಪೋಧನ ಋಷಿಗಳ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.

Verse 32

हस्त्यश्वरथपत्त्याढ्या संपदुच्चा च संस्थिता । प्राकाराढ्यप्रतोलीभिस्तोरणैः कांचनप्रभैः

ಅದು ಹಸ್ತಿ, ಅಶ್ವ, ರಥ ಮತ್ತು ಪಾದಾತಿ ಸೇನೆಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಉನ್ನತ ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ; ಬಲವಾದ ಪ್ರಾಕಾರಗಳು, ಭವ್ಯ ಪ್ರತೋಳಿ ದ್ವಾರಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಞ್ಚನಪ್ರಭ ತೋರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 33

सानूपवेषैः सर्वत्र सुविभक्तचतुष्टया । अनेकभूमिप्रासादा बहुभित्तिसुविक्रिया

ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಯೋಗ್ಯ ವೇಷ-ನಿವಾಸ ವಿನ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸುಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿದೆ; ಅನೇಕ ಮಹಡಿಗಳ ಪ್ರಾಸಾದಗಳು ಮತ್ತು ಬಹುಭಿತ್ತಿಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶಿಲ್ಪಕಲೆಯ ಕಟ್ಟಡಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 34

पद्मोत्फुल्लशुभोदाभिर्वापीभिरुपशोभिता । देवतायतनैर्दिव्यैर्वेदघोषैश्च मण्डिता

ಶುಭ ಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಪದ್ಮಗಳು ಅರಳಿದ ವಾಪಿಗಳಿಂದ ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭಿತವಾಗಿದೆ; ದಿವ್ಯ ದೇವಾಲಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ, ವೇದಘೋಷಗಳ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮಣ್ಡಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 35

वीणावेणुमृदंगादिशब्दैरुत्कृष्टतां गता । शालैस्तालैर्नालिकेरैः पनसामलकैस्तथा

ವೀಣೆ, ವೇಣು, ಮೃದಂಗಾದಿ ವಾದ್ಯಗಳ ಮಧುರ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಅದು ಉತ್ಕೃಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಲ, ತಾಳ, ನಾರಿಕೇಳ, ಪನಸ ಮತ್ತು ಆಮಲಕ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಶೋಭಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 36

तथैवाम्रकपित्थाद्यैरशोकैरुपशोभिता । आरामैर्विविधैर्युक्ता सर्वर्तुफलपादपैः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆ ಪುರಿ ಮಾವು, ಕಪಿತ್ಥ ಮೊದಲಾದ ವೃಕ್ಷಗಳೂ ಅಶೋಕವೃಕ್ಷಗಳೂಗಳಿಂದ ಸುಶೋಭಿತವಾಗಿದೆ. ನಾನಾವಿಧ ಉದ್ಯಾನಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಫಲಕೊಡುವ ಮರಗಳಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ।

Verse 37

मालतीजातिबकुलपाटलीनागचंपकैः । करवीरैः कर्णिकारैः केतकीभिरलंकृता

ಆ ಪುರಿ ಮಾಲತಿ, ಜಾತಿ, ಬಕುಲ, ಪಾಟಲಿ, ನಾಗಚಂಪಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಕರವೀರ, ಕರ್ಣಿಕಾರ, ಕೇತಕೀ ಹೂಗಳಿಂದಲೂ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 38

निम्बजंवीरकदलीमातुलिंगमहाफलैः । लसच्चंदनगंधाढ्यैर्नागरैरुपशोभिता

ಆ ಪುರಿ ಬೇವು, ಜಾಂಬು, ಬಾಳೆ, ಮಾತುಲಿಂಗ (ದೊಡ್ಡ ನಿಂಬೆ) ಹಾಗೂ ಮಹಾಫಲ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಸುಶೋಭಿತವಾಗಿದೆ; ಮಿನುಗುವ ಚಂದನದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ ನಾಗರ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 39

देवतुल्यप्रभायुक्तैर्नृपपुत्रैश्च संयुता । सुरूपाभिर्वरस्त्रीभिर्देवस्त्रीभिरिवावृता

ಆ ಪುರಿ ದೇವತೆಯಂತೆಯೇ ಪ್ರಕಾಶವಿರುವ ರಾಜಪುತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ—ದೇವಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಇವೆಯೆಂದು—ಸುತ್ತುವರಿದಂತಿದೆ।

Verse 40

श्रेष्ठैः सत्कविभिर्युक्ता बृहस्पतिसमैर्द्विजैः । वणिग्जनैस्तथा पौरैः कल्पवृक्षैरिवावृता

ಆ ಪುರಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸತ್ಕವಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಸಮಾನ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ವಣಿಗರು ಹಾಗೂ ಪೌರಜನರಿಂದ—ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ—ಆವೃತವಾಗಿದೆ।

Verse 41

अश्वैरुच्चैःश्रवस्तुल्यैर्दंतिभिर्दिग्गजैरिव । इति नानाविधैर्भावैरुपेतेन्द्रपुरी समा

ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಸಿನಂತೆ ಅಶ್ವಗಳೂ, ದಿಕ್ಕಿನ ಗಜಗಳಂತೆ ಗಜಗಳೂ ಇದ್ದು, ನಾನಾವಿಧ ಗುಣ-ವೈಭವಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಆ ಪುರಿ ಇಂದ್ರಪುರಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು।

Verse 42

यस्यां जाता महीपालाः सूर्यवंशसमुद्भवाः । इक्ष्वाकुप्रमुखाः सर्वे प्रजापालनतत्पराः

ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯವಂಶದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ಮೊದಲಾದ ಭೂಪಾಲ ರಾಜರು ಜನಿಸಿದರು; ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಜಾಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಲೋಕಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 43

यस्यास्तीरे पुण्यतोया कूजद्भृंगविहंगमा । सरयूर्नाम तटिनी मानसप्रभवोल्लसा

ಅದರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಜಲವಾಹಿನಿಯಾದ ಸರಯೂ ನದಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಭೃಂಗಗಳ ಗುಂಜನ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗು ಮೊಳಗುತ್ತದೆ; ಮಾನಸಸರೋವರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಆ ತಟಿನಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 44

धर्मद्रवपरीता सा घर्घरोत्तमसंगमा । मुनीश्वराश्रिततटा जागर्ति जगदुच्छ्रिता

ಆ ನದಿ ಧರ್ಮರಸದ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಘರ್ಘರೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮಿಸುತ್ತದೆ; ಮುನೀಶ್ವರರು ಆಶ್ರಯಿಸುವ ತೀರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು—ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸದಾ ಜಾಗೃತವಾಗಿರುತ್ತದೆ।

Verse 45

दक्षिणाच्चरणांगुष्ठान्निःसृता जाह्नवी हरेः । वामांगुष्ठान्मुनिवराः सरयूर्निर्गता शुभा

ಹರಿಯ ಬಲ ಪಾದಾಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಜಾಹ್ನವಿ (ಗಂಗೆ) ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದಳು; ಓ ಮುನಿವರರೇ, ಅವನ ಎಡ ಪಾದಾಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಶುಭವಾದ ಸರಯೂ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು।

Verse 46

तस्मादिमे पुण्यतमे नद्यौ देवनमस्कृते । एतयोः स्नानमात्रेण ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವರಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಈ ಎರಡು ನದಿಗಳು ಪರಮ ಪುಣ್ಯಮಯವು; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಪಾಪವೂ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 47

तामयोध्यामथ प्राप्तोऽगस्त्यः कुम्भोद्भवो मुनिः । यात्रार्थं तीर्थमाहात्म्यं ज्ञात्वा स्कन्दप्रसादतः

ನಂತರ ಕುಂಭೋದ್ಭವ ಮುನಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಆ ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಬಂದನು; ಸ್ಕಂದನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಯಾತ್ರಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು।

Verse 48

आगत्य तु इतः सोऽपि कृऽत्वा यात्रां क्रमेण च । यथोक्तेन विधानेन स्नात्वा संतर्प्य तान्पितॄन्

ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅವನೂ ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು।

Verse 49

पूजयित्वा यथान्यायं देवताः सकला अपि । सर्वाण्यपि च तीर्थानि नमस्कृत्य यथाविधि

ಅವನು ಯಥಾನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು।

Verse 50

कृतकृत्योर्ज्जितानन्दस्तीर्थमाहात्म्यदर्शनात् । अभूदगस्त्यो रूपेण पुलकां चितविग्रहः

ತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದನು; ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚವು ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು।

Verse 51

स त्रिरात्रं स्थितस्तत्र यात्रां कृत्वा यथाविधि । स्तुवन्नयोध्यामाहात्म्यं प्रतस्थे मुनिसत्तमः

ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅಲ್ಲಿ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ನೆಲೆಸಿ, ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅಯೋಧ್ಯಾ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ ಹೊರಟನು।

Verse 52

तमायांतं विलोक्याशु बहुलानन्दसुन्दरम् । कृष्णद्वैपायनो व्यासः पप्रच्छानंदकारणम्

ಅವನನ್ನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—ಅಪಾರ ಆನಂದದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಸುಂದರನಾಗಿದ್ದವನನ್ನು—ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ ವ್ಯಾಸರು ತಕ್ಷಣ ಆ ಆನಂದದ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿದರು।

Verse 53

व्यास उवाच । कुतः समागतो ब्रह्मन्सांप्रतं मुनिसत्तमः । परमानंदसंदोहः समभूत्सांप्रतं तव

ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನೀನು ಈಗ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಪರಮಾನಂದದ ಮಹಾಪ್ರವಾಹ ಏಕೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ?

Verse 54

कस्मादानंदपोषोऽभूत्तव ब्रह्मन्वदस्व मे । ममापि भवदानंदात्प्रमोदो हृदि जायते

ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ನನಗೆ ಹೇಳು—ನಿನ್ನ ಆನಂದ ಏಕೆ ಹೀಗೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು? ನಿನ್ನ ಆನಂದದಿಂದ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹರ್ಷ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದೆ।

Verse 55

अगस्त्य उवाच । अहो महदथाश्चर्य्यं विस्मयो मुनिसत्तम । दृष्ट्वा प्रभावं मेऽद्याभूदयोध्यायास्तपोधन

ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇದು ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇ! ಓ ತಪೋಧನ, ಇಂದು ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ವಿಸ್ಮಯ ಉಂಟಾಯಿತು।

Verse 56

तस्मादानंदसंदोहः समभून्मम सांप्रतम् । तच्छ्रुत्वागस्त्यवचनं व्यासः प्रोवाच तं मुनिम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದಸಂದೋಹ ಉಕ್ಕಿಬಂದಿತು. ಅಗಸ್ತ್ಯರ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ವ್ಯಾಸರು ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು.

Verse 57

व्यास उवाच । भगवन्ब्रूहि तत्त्वेन विस्तरात्सरहस्यकम् । अयोध्याया महापुर्या महिमानं गुणाधिकम्

ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭಗವನ್! ತತ್ತ್ವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ವಿವರವಾಗಿ, ಅಂತರಂಗ ರಹಸ್ಯಗಳೊಡನೆ, ಗುಣಾಧಿಕ ಮಹಾಪುರಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೇಳಿರಿ.

Verse 58

कः क्रमस्तीर्थयात्रायाः कानि तीर्थानि को विधिः । कि फलं स्नानतस्तत्र दानस्य च महामुने । एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तराद्वदतां वर

ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಕ್ರಮವೇನು? ಯಾವ ಯಾವ ತೀರ್ಥಗಳಿವೆ, ವಿಧಿ ಯಾವುದು? ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೂ ದಾನಕ್ಕೂ ಫಲವೇನು, ಹೇ ಮಹಾಮುನೇ? ವಕ್ತೃಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸು.

Verse 59

अगस्त्य उवाच । अहो धन्यतमा बुद्धिस्तव जाता तपोधन । दृश्यते येन पृच्छा ते ह्ययोध्यामहिमाश्रिता

ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಹೇಳಿದರು—ಅಹೋ! ಹೇ ತಪೋಧನ, ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಪರಮ ಧನ್ಯವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೇ ಆಧರಿಸಿದೆ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 60

अकारो ब्रह्म च प्रोक्तं यकारो विष्णुरुच्यते । धकारो रुद्ररूपश्च अयोध्यानाम राजते

‘ಅ’ ಬ್ರಹ್ಮನೆಂದು ಪ್ರೋಕ್ತ, ‘ಯ’ ವಿಷ್ಣುವೆಂದು ಉಚ್ಯತೆ, ‘ಧ’ ರುದ್ರರೂಪ—ಇಂತೆ ‘ಅಯೋಧ್ಯಾ’ ಎಂಬ ನಾಮ ದಿವ್ಯವಾಗಿ ರಾಜಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 61

सर्वोपपातकैर्युक्तैर्ब्रह्महत्यादिपातकैः । नायोध्या शक्यते यस्मात्तामयोध्यां ततो विदुः

ಸರ್ವ ಉಪಪಾತಕಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರೂ, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ಭಾರಿತರಾದವರೂ ಸಹ ಅಯೋಧ್ಯೆಯನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಅಥವಾ ಮಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದಕಾರಣವೇ ಅದು ‘ಅಯೋಧ್ಯಾ’—ಅಜೇಯ—ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ।

Verse 62

विष्णोराद्या पुरी येयं क्षितिं न स्पृशति द्विज । विष्णोः सुदर्शने चक्रे स्थिता पुण्यकरी क्षितौ

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಇದು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆದ್ಯ ಪುರಿ; ಇದು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿ, ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನೂ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 63

केन वर्णयितुं शक्यो महिमाऽस्यास्तपोधन । यत्र साक्षात्स्वयं देवो विष्णुर्वसति सादरः

ಹೇ ತಪೋಧನ! ಈ ಪುರಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಯಾರು ವರ್ಣಿಸಬಲ್ಲರು? ಇಲ್ಲಿ ಸాక్షಾತ್ ಸ್ವಯಂ ದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣು ಸಾದರವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 64

सहस्रधारामारभ्य योजनं पूर्वतो दिशि । प्रतीचि दिशि तथैव योजनं समतोवधिः

ಸಹಸ್ರಧಾರೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯೋಜನದವರೆಗೆ ಸೀಮೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೂ ಒಂದು ಯೋಜನದವರೆಗೆ ಸಮಾನ ಮಿತಿ ಇದೆ।

Verse 65

दक्षिणोत्तरभागे तु सरयूतमसावधिः । एतत्क्षेत्रस्य संस्थानं हरेरन्तर्गृहं स्थितम् । मत्स्याकृतिरियं विप्र पुरी विष्णोरुदीरिता

ದಕ್ಷಿಣ ಹಾಗೂ ಉತ್ತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸರಯೂ ಮತ್ತು ತಮಸಾ ಸೀಮೆಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ವಿನ್ಯಾಸವು ಹರಿಯ ಅಂತರ್ಗೃಹದಂತೆ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಹೇ ವಿಪ್ರ! ವಿಷ್ಣುವಿನ ಈ ಪುರಿ ಮತ್ಸ್ಯಾಕೃತಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 66

पश्चिमे तस्य मूर्द्धा तु गोप्रतारासिता द्विज

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ಅದರ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅದರ ‘ಶಿರಸ್ಸು’ ಇದೆ; ಅದು ‘ಗೋಪ್ರತಾರಾ’ ಎಂಬ ಸ್ಥಳಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 67

पूर्वतः पृष्ठभागो हि दक्षिणोत्तरमध्यमः । तस्यां पुर्य्यां महाभाग नाम्ना विष्णुर्हरिः स्वयम् । पूर्वंदृष्टप्रभावोऽसौ प्राधान्येन वसत्यपि

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅದರ ಪೃಷ್ಠಭಾಗವಿದೆ; ಮಧ್ಯಭಾಗವು ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಗಳ ನಡುವೆ ಇದೆ. ಹೇ ಮಹಾಭಾಗನೇ! ಆ ಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಹರಿ—ವಿಷ್ಣು—‘ವಿಷ್ಣು’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಾಚೀನಕಾಲದಿಂದಲೇ ದೃಷ್ಟವಾದ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯದಿಂದ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 68

व्यास उवाच । भगवन्किं प्रभावोऽसौ योऽयं विष्णुहरिस्त्वया । कीर्तितो मुनिशार्दूल प्रसिद्धिं गतवान्कथम् । एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तरेण ममाग्रतः

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭಗವನ್! ನೀವು ಕೀರ್ತಿಸಿದ ಈ ‘ವಿಷ್ಣು-ಹರಿ’ಯ ಪ್ರಭಾವವೇನು, ಹೇ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲನೇ? ಅವನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು? ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 69

अगस्त्य उवाच । विष्णुशर्मेति विख्यातः पुराभूद्ब्राह्मणोत्तमः । वेदवेदांगतत्त्वज्ञो धर्मकर्मसमाश्रितः

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ವಿಷ್ಣುಶರ್ಮ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾದ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು. ಅವನು ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳ ತತ್ತ್ವಜ್ಞನು, ಧರ್ಮಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಿಷ್ಠನು.

Verse 70

योगध्यानरतो नित्यं विष्णुभक्तिपरायणः । स कदाचित्तीर्थयात्रां कुर्वन्वैष्णवसत्तमः । अयोध्यामागतो विष्णुर्विष्णुःसाक्षाद्वसेदिति

ಅವನು ನಿತ್ಯ ಯೋಗಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿ, ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಗೆ ಪರಾಯಣನಾಗಿದ್ದನು. ಆ ವೈಷ್ಣವಸತ್ತಮನು ಒಮ್ಮೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಬಂದನು—“ಇಲ್ಲಿ ಸాక్షಾತ್ ವಿಷ್ಣು ಸ್ವಯಂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ” ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ.

Verse 71

चिंतयन्मनसा वीरस्तपः कर्तुं समुद्यतः । स वै तत्र तपस्तेपे शाकमूलफलाशनः

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿ ಆ ಧೀರ ವೀರನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಉದ್ಧತನಾದನು. ಅಲ್ಲಿ ಶಾಕ, ಮೂಲ, ಫಲಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

Verse 72

ग्रीष्मे पंचाग्निमध्यस्थो ह्यतपत्स महातपाः । वार्षिके च निरालम्बो हेमन्ते च सरोवरे

ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಪಂಚಾಗ್ನಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ನಿರಾಲಂಬನಾಗಿ ಇದ್ದನು; ಹೇಮಂತದಲ್ಲಿ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು.

Verse 73

स्नात्वा यथोक्तविधिना कृत्वा विष्णोस्तथार्चनम् । वशीकृत्येन्द्रियग्रामं विशुद्धेनांतरात्मना

ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಶುದ್ಧ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

Verse 74

मनो विष्णौ समावेश्य विधाय प्राणसंयमम् । ओंकारोच्चारणाद्धीमान्हृदि पद्मं विकासयन्

ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿ ಪ್ರಾಣಸಂಯಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಆ ಧೀಮಂತನು ಓಂಕಾರೋಚ್ಚಾರಣೆಯಿಂದ ಹೃದಯಪದ್ಮವನ್ನು ವಿಕಸಿತಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 75

तन्मध्ये रविसोमाग्निमण्डलानि यथाविधि । कल्पयित्वा हरिं मूर्तं यस्मिन्देशे सनातनम्

ಆ ಹೃದಯಪದ್ಮದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ರವಿ, ಸೋಮ, ಅಗ್ನಿ ಮಂಡಲಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಆ ಪವಿತ್ರ ಅಂತರ್ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸನಾತನ ಹರಿಯನ್ನು ಸಾಕಾರರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 76

पीतांबरधरं विष्णुं शंखचक्रगदाधरम् । तं च पुष्पैः समभ्यर्च्य मनस्तस्मिन्निवेश्य च

ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧಾರಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಅವನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು. ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 77

ब्रह्मरूपं हरिं ध्यायञ्जपन्वै द्वादशाक्षरम् । वायुभक्षः स्थितस्तत्र विप्रस्त्रीन्वत्सरान्वसन्

ಬ್ರಹ್ಮರೂಪನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅಲ್ಲಿ ವಾಯುಭಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದನು.

Verse 78

ततो द्विजवरो ध्यात्वा स्तुतिं चक्रे हरेरिमाम् । प्रणिपत्य जगन्नाथं चराचरगुरुं हरिम् । विष्णुशर्माथ तुष्टाव नारायणमतंद्रितः

ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಹರಿಯ ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದನು. ಜಗನ್ನಾಥ, ಚರಾಚರಗಳ ಗುರುವಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಪ್ರಣಮಿಸಿ, ವಿಷ್ಣುಶರ್ಮನು ಅಲಸದೆ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

Verse 79

विष्णुशर्म्मोवाच । प्रसीद भगवन्विष्णो प्रसीद पुरुषोत्तम । प्रसीद देवदेवेश प्रसीद कमलेक्षण

ವಿಷ್ಣುಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಪ್ರಸೀದಿಸು, ಹೇ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು; ಪ್ರಸೀದಿಸು, ಹೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮ. ಪ್ರಸೀದಿಸು, ಹೇ ದೇವದೇವೇಶ; ಪ್ರಸೀದಿಸು, ಹೇ ಕಮಲಾಕ್ಷ.

Verse 80

जय कृष्ण जयाचिंत्य जय विष्णो जयाव्यय । जय यज्ञपते नाथ जय विष्णो पते विभो

ಜಯ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಜಯ ಅಚಿಂತ್ಯನಿಗೆ; ಜಯ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ಜಯ ಅವ್ಯಯನಿಗೆ. ಜಯ ಯಜ್ಞಪತೇ ನಾಥಾ; ಜಯ, ಹೇ ಪ್ರಭು ವಿಷ್ಣು—ಹೇ ಸರ್ವವ്യാപಿ ವಿಭು.

Verse 81

जय पापहरानंत जय जन्मज्वरापह । नमः कमलनाभाय नमः कमलमालिने

ಪಾಪಹರ ಅನಂತನೆ, ಜಯ; ಜನ್ಮಜ್ವರವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವವನೆ, ಜಯ. ಕಮಲನಾಭ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಕಮಲಮಾಲಾಧಾರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 82

नमः सर्वेश भूतेश नमः कैटभसूदन । नमस्त्रैलोक्यनाथाय जगन्मूल जगत्पते

ಸರ್ವೇಶ್ವರ, ಭೂತೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಕೈಟಭಸೂದನನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ತ್ರೈಲೋಕ್ಯನಾಥನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಜಗನ್ಮೂಲ, ಜಗತ್ಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 83

नमो देवाधिदेवाय नमो नारायणाय वै । नमः कृष्णाय रामाय नमश्चक्रायुधाय च

ದೇವಾಧಿದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ರಾಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಚಕ್ರಾಯುಧನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 84

त्वं माता सर्वलोकानां त्वमेव जगतः पिता । भयार्त्तानां सुहृन्मित्रं त्वं पिता त्वं पितामहः

ನೀನೇ ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಮಾತೆ; ನೀನೇ ಜಗತ್ತಿನ ತಂದೆ. ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಿಗೇ ನೀನು ಹಿತೈಷಿ ಮಿತ್ರ; ನೀನೇ ತಂದೆ, ನೀನೇ ಪಿತಾಮಹ.

Verse 85

त्वं हविस्त्वं वषट्कारस्त्वं प्रभुस्त्वं हुताशनः । करणं कारणं कर्त्ता त्वमेव परमेश्वरः

ನೀನೇ ಹವಿಸ್ಸು, ನೀನೇ ವಷಟ್ಕಾರ; ನೀನೇ ಪ್ರಭು, ನೀನೇ ಹುತಾಶನ (ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿ). ನೀನೇ ಕರಣ, ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಕರ್ತೃ—ನೀನೇ ಪರಮೇಶ್ವರ.

Verse 86

शंखचक्रगदापाणे मां समुद्धर माधव

ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧಾರಿ ಮಾಧವನೇ! ನನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿ ಈ ಸಂಸಾರಸಾಗರದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸು।

Verse 87

प्रसीद मंदरधर प्रसीद मधुसूदन । प्रसीद कमलाकान्त प्रसीद भुवनाधिप

ಮಂದರಧರನೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು; ಮಧುಸೂದನನೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು. ಕಮಲಾಕಾಂತನೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು; ಭುವನಾಧಿಪನೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು.

Verse 88

अगस्त्य उवाच । इत्येवं स्तुवतस्तस्य मनोभक्त्या महात्मनः । आविर्बभूव विश्वात्मा विष्णुर्गरुडवाहनः

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಹೃದಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮನಾದ ಗರುಡವಾಹನ ವಿಷ್ಣು ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು।

Verse 89

शंखचक्रगदापाणिः पीतांबरधरोऽच्युतः । उवाच स प्रसन्नात्मा विष्णुशर्माणमव्ययः

ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧಾರಿ, ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿ ಅಚ್ಯುತ—ಅವ್ಯಯ ವಿಷ್ಣು ಪ್ರಸನ್ನಚಿತ್ತದಿಂದ ವಿಷ್ಣುಶರ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 90

श्रीभगवानुवाच । तुष्टोऽस्मि भवतो वत्स महता तपसाऽधुना । स्तोत्रेणानेन सुमते नष्टपापोऽसि सांप्रतम्

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ವತ್ಸಾ, ನಿನ್ನ ಮಹತ್ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಈಗ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಹೇ ಸుమತೇ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ನಿನ್ನ ಪಾಪಗಳು ಈ ಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾದವು.

Verse 91

वरं वरय विप्रेन्द्र वरदोऽहं तवाग्रतः । नाऽतप्ततपसा द्रष्टुं शक्यः केनाप्यहं द्विज

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ವರವನ್ನು ಬೇಡು; ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಾನು ವರದಾತನು. ಹೇ ದ್ವಿಜ, ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನನ್ನು ಯಾರೂ ದರ್ಶನ ಮಾಡಲಾರರು.

Verse 92

विष्णुशर्म्मोवाच । कृतकृत्योऽस्मि देवेश सांप्रतं तव दर्शनात् । त्वद्भक्तिमचलामेकां मम देहि जगत्पते

ವಿಷ್ಣುಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು— ಹೇ ದೇವೇಶ, ಈಗ ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ನಾನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾದೆ. ಹೇ ಜಗತ್ಪತೇ, ನನಗೆ ಒಂದೇ ದಯೆ—ನಿನ್ನ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ.

Verse 93

श्रीभगवानुवाच । भक्तिरस्त्वचला मे वै वैष्णवी मुक्तिदायिनी । अत्रैवास्त्वचला मे वै जाह्नवी मुक्तिदायिनी

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು— ನನ್ನ ವೈಷ್ಣವೀ ಭಕ್ತಿ ನಿನಗೆ ಅಚಲವಾಗಿರಲಿ; ಅದು ಮುಕ್ತಿದಾಯಿನಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಜಾಹ್ನವೀ (ಗಂಗಾ) ಕೂಡ ಅಚಲವಾಗಿರಲಿ—ಮುಕ್ತಿದಾಯಿನಿ.

Verse 94

इदं स्थानं महाभाग त्वन्नाम्ना ख्यातिमेष्यति

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ಈ ಸ್ಥಳವು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು.

Verse 95

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वा देवदेवेशश्चक्रेणोत्खाय तत्स्थलम् । जलं प्रकटयामास गांगं पातालमंडलात्

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು— ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದೇವದೇವೇಶನು ಚಕ್ರದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಉತ್ಖನನ ಮಾಡಿ, ಪಾತಾಳಮಂಡಲದಿಂದ ಗಂಗಾಜಲವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

Verse 96

जलेन तेन भगवान्पवित्रेण दयांबुधिः । नीरजस्तु भूमितलं क्षणाच्चक्रे कृपावशात्

ಆ ಪವಿತ್ರ ಜಲದಿಂದ ಕರುಣಾಸಾಗರನಾದ ಭಗವಾನ್ ಕೃಪಾವಶನಾಗಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಭೂಮಿತಳವನ್ನು ನಿರ್ಮಲಮಾಡಿದನು।

Verse 97

चक्रतीर्थमिति ख्यातं ततः प्रभृति तद्द्विज । जातं त्रैलोक्यविख्यातमघौघध्वंसकृच्छुभम्

ಆ ಸಮಯದಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಅದು ‘ಚಕ್ರತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಯಿತು—ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಖ್ಯಾತ, ಶುಭಕರ, ಪಾಪಪ್ರವಾಹನಾಶಕ।

Verse 98

तत्र स्नानेन दानेन विष्णुलोकं व्रजेन्नरः

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದಾನಕೊಟ್ಟರೆ ಮನುಷ್ಯನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 99

ततः स भगवान्भूयो विष्णुशर्माणमच्युतः । कृपया परया युक्त उवाच द्विजवत्सलः

ನಂತರ ದ್ವಿಜವತ್ಸಲನಾದ, ಪರಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಭಗವಾನ್ ಅಚ್ಯುತನು ಮತ್ತೆ ವಿಷ್ಣುಶರ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು।

Verse 100

श्रीभगवानुवाच । त्वन्नामपूर्विका विप्र मन्मूर्तिरिह तिष्ठतु । विष्णुहरीति विख्याता भक्तानां मुक्तिदायिनी

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರ, ನಿನ್ನ ನಾಮವನ್ನು ಪೂರ್ವಪದವಾಗಿ ಧರಿಸಿ ನನ್ನ ಮೂರ್ತಿ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ. ‘ವಿಷ್ಣು-ಹರಿ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಗಿ ಅದು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು।

Verse 101

अगस्त्य उवाच । इति श्रुत्वा वचो विप्रो वासुदेवस्य बुद्धिमान् । स्वनामपूर्विकां मूर्तिं स्थापयामास चक्रिणः

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ವಾಸುದೇವನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಪೂರ್ವಪದವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಚಕ್ರಧಾರಿ ಭಗವಂತನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು।

Verse 102

ततः प्रभति विप्रेश शंखचक्रगदाधरः । पीतवासाश्चतुर्बाहुर्नाम्ना विष्णुहरिः स्थितः

ಆಮೇಲೆಂದಿನಿಂದ, ಹೇ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧಾರಿ, ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿ ಚತುರ್ಭುಜ ಪ್ರಭು ಅಲ್ಲಿ ‘ವಿಷ್ಣು-ಹರಿ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಸ್ಥಿತನಾದನು।

Verse 103

कार्तिके शुक्लपक्षस्य प्रारभ्य दशमी तिथिम् । पूर्णिमामवधिं कृत्वा यात्रा सांवत्सरी भवेत्

ಕಾರ್ತಿಕ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದಶಮೀ ತಿಥಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯವರೆಗೆ ನಡೆಸುವ ಯಾತ್ರೆ ವಾರ್ಷಿಕ ವ್ರತಯಾತ್ರೆಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 104

चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते । बहुवर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते

ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸಾವಿರಾರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 105

पितॄनुद्दिश्य यस्तत्र पिंडान्निर्वापयिष्यति । तृप्तास्तु पितरो यान्ति विष्णुलोकं न संशयः

ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಯಾರು ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ತೃಪ್ತರಾದ ಪಿತೃಗಳು ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 106

चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा विष्णुहरिं विभुम् । सर्वपापक्षयं प्राप्य नाकपृष्ठे महीयते

ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭು ವಿಷ್ಣು-ಹರಿಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದವನು ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 107

स्वशक्त्या तत्र दानानि दत्त्वा निष्कल्मषो नरः । विष्णुलोके वसेद्धीमान्यावदिन्द्राश्चतुर्दश

ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದವನು ಕಲ್ಮಷರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಜ್ಞಾನಿ ಚತುರ್ದಶ ಇಂದ್ರರ ಕಾಲವರೆಗೆ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 108

अन्यदापि नरस्तत्र चक्रतीथे जितेंद्रियः । दृष्ट्वा सकृद्धरिं देवं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಮತ್ತೊಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿದವನು ದೇವ ಹರಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ದರ್ಶಿಸಿದರೂ ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 109

इति सकलगुणाब्धिर्ध्येयमूर्तिश्चिदात्मा हरिरिह परमूर्त्या तस्थिवान्मुक्तिहेतोः । तमिह बहुलभक्त्या चक्रतीर्थाभिषेकी वसति सुकृतिमूर्त्तिर्योऽर्चयेद्विष्णुलोके

ಇಂತೆ ಸಕಲಗುಣಗಳ ಸಾಗರನಾದ, ಧ್ಯಾನಾರ್ಹ ಮೂರ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಚೈತನ್ಯಾತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಹರಿ ಇಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷಹೇತುವಾಗಿ ಪರಮಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಅಪಾರಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನು ಪುಣ್ಯಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।