Adhyaya 86

Verse 1

सूत उवाच । अथान्यापि च तत्रास्ति सप्तविंशतिका तथा । नक्षत्रैः स्थापिता देवी वांछितस्य प्रदायिनी

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾದ ‘ಸಪ್ತವಿಂಶತಿಕಾ’ ಎಂಬ ಮತ್ತೊಂದು ದೇವಿಯೂ ಇದ್ದಾಳೆ; ಅವಳು ಭಕ್ತರ ಇಷ್ಟಾರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುವಳು।

Verse 2

दक्षस्य तनया पूर्वं सप्तविंशतिसंख्यया । उद्वाहिता हि सोमेन पूर्वं ब्राह्मणसत्तमाः

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿಯರು—ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ—ಸೋಮ (ಚಂದ್ರದೇವ)ನಿಗೆ ವಿವಾಹವಾಗಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟರು।

Verse 3

तासां मध्ये ऽभवच्चैका रोहिणी तस्य वल्लभा । प्राणेभ्योऽपि सदासक्तस्तया सार्धं स तिष्ठति

ಅವರಲ್ಲಿ ರೋಹಿಣಿ ಎಂಬ ಒಬ್ಬಳೇ ಅವನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯಾದಳು. ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಅವಳಿಗೆ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ ಸದಾ ಅವಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದನು।

Verse 4

ततो दौर्भाग्यसंतप्ताः सर्वा स्ता दक्षकन्यकाः । वैराग्यं परमं गत्वा क्षेत्रेऽस्मिंस्तपसि स्थिताः

ನಂತರ ದುರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ದಹಿಸಿದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ದಕ್ಷಕನ್ಯೆಯರು ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದರು।

Verse 5

संस्थाप्य देवतां दुर्गां श्रद्धया परया युताः । बलिपूजोपहारैस्तां पूजयंत्यः सुरेश्वरीम्

ಅವರು ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ದೇವಿ ದುರ್ಗೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಬಲಿ, ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಉಪಹಾರಗಳಿಂದ ಆ ಸುರೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರು।

Verse 6

ततः कालेन महता तासां सा तुष्टिमभ्यगात् । अब्रवीच्च प्रतुष्टोऽहं वरं दास्यामि पुत्रिकाः

ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ದೇವಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು—“ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಪುತ್ರಿಯರೇ, ನಿಮಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡುವೆನು।”

Verse 7

तस्मात्तत्प्रार्थ्यतां चित्ते यद्युष्माकं व्यवस्थितम् । सर्वं दास्याम्यसंदिग्धं यद्युष्माकं हृदि स्थितम्

ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಿತವಾದುದನ್ನು ಬೇಡಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನೀಡುವೆನು।

Verse 8

ततः प्रोचुश्च ताः सर्वाः प्रसादात्तव वांछितम् । अस्माकं विद्यते देवि यावत्त्रैलोक्यसंस्थितम्

ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳಿದರು—“ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಮ್ಮ ಅಭೀಷ್ಟವು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವು ಇರುವವರೆಗೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ।”

Verse 9

एकं पत्युः सुखं मुक्त्वा यत्सौभाग्यसमुद्भवम् । तस्मात्तद्देहि चास्माकं यदि तुष्टासि चंडिके

ಪತಿಯ ಸೌಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಆ ಒಂದೇ ಸುಖವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಚಂಡಿಕೆ, ನೀನು ಪ್ರಸನ್ನಳಾದರೆ ಅದನ್ನೇ ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು।

Verse 10

वयं दौर्भाग्यदोषेण सर्वाः क्लेशं परं गताः । न शक्नुमः प्रियान्प्राणान्देहे धर्तुं कथंचन

ದುರ್ಭಾಗ್ಯದ ದೋಷದಿಂದ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಪರಮ ಕ್ಲೇಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ।

Verse 11

श्रीदेव्युवाच । अद्यप्रभृति युष्माकं सौभाग्यं पतिसंभवम् । मत्प्रसादादसंदिग्धं भविष्यति सुखोदयम्

ಶ್ರೀದೇವಿಯು ನುಡಿದಳು—ಇಂದಿನಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪತಿಸಂಭವ ಸೌಭಾಗ್ಯವು ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಸುಖೋದಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದು.

Verse 12

अन्यापि या पतित्यक्ता स्त्री मामत्र स्थितां सदा । पूजयिष्यति सद्भक्तया चतुर्दश्यामुपोषिता

ಪತಿಯಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯಾದರೂ ಚತುರ್ಧಶಿಯಂದು ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸದ್ದ್ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ನನ್ನ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಳು.

Verse 13

सा भविष्यति सौभाग्ययु्क्ता पुत्रवती सती । यावत्संवत्सरं तावदेकभक्तपरायणा

ಅವಳು ಸೌಭಾಗ್ಯಯುಕ್ತಳಾಗಿ, ಪುತ್ರವತಿಯಾಗಿ, ಸತಿಯಾಗಿ ಭವಿಸುವಳು; ಮತ್ತು ಒಂದು ವರ್ಷವರೆಗೆ ಏಕಭಕ್ತ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಏಕನಿಷ್ಠಳಾಗಿ ಇರುವಳು.

Verse 14

अक्षारलवणाशा या नारी मां पूजयिष्यति । न तस्याः पतिजं दुःखं दौर्भाग्यं वा भविष्यति

ಕ್ಷಾರ ಮತ್ತು ಲವಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ನಾರಿಗೆ ಪತಿಜನ್ಯ ದುಃಖವೂ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 15

आश्विनस्य सिते पक्षे संप्राप्ते नवमीदिने । उपवासपरा या मां निशीथे पूजयिष्यति । तस्याः सौभाग्यमत्युग्रं सर्वदा वै भविष्यति

ಆಶ್ವಿನ ಶುದ್ಧಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನವಮೀ ತಿಥಿ ಬಂದಾಗ ಉಪವಾಸಪರಾಯಣಳಾಗಿ ನಿಶೀಥಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಸ್ತ್ರೀಯ ಸೌಭಾಗ್ಯವು ಸದಾ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 16

एवमुक्त्वा तु सा देवी विरराम द्विजोत्तमाः । ताश्च सर्वाः सुसंहृष्टा जग्मुर्दक्षस्य मंदिरम्

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಆ ದೇವಿ ಮೌನವಾದಳು, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ. ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರೆಲ್ಲರೂ ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ದಕ್ಷನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

Verse 17

एतस्मिन्नंतरे दक्ष आहूतः शूलपाणिना । प्रोक्तः कस्मात्त्वया चन्द्रो यक्ष्मणा संनियोजितः । तदयुक्तं कृतं दक्ष जामाताऽयं यतस्तव

ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಶೂಲಪಾಣಿ (ಶಿವ) ದಕ್ಷನನ್ನು ಕರೆಸಿ ಹೇಳಿದರು—“ನೀನು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಯಕ್ಷ್ಮಾ (ಕ್ಷಯ)ವನ್ನು ಏಕೆ ವಿಧಿಸಿದೆ? ಹೇ ದಕ್ಷ, ಇದು ಅಯುಕ್ತ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ನಿನ್ನ ಜಾಮಾತ.”

Verse 18

दक्ष उवाच । अनेन तनया मह्यमष्टाविंशतिसंख्यया । ऊढा अखण्डचारित्रास्तास्त्यक्ता दोषवर्जिताः । मुक्त्वैकां रोहिणीं देव निषिद्धेन मयाऽसकृत्

ದಕ್ಷನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ದೇವ, ಅವನು ನನ್ನ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು; ಅವರು ದೋಷರಹಿತರು, ಅಖಂಡಚಾರಿತ್ರ್ಯವಂತರು ಆದರೂ ಅವರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು. ಒಂದೇ ರೋಹಿಣಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು—ನಾನು ಮರುಮರು ನಿಷೇಧಿಸಿದರೂ.”

Verse 19

ततो मयाऽतिकोपेन नियुक्तो राजयक्ष्मणा । असत्यजल्पको मन्दः कामदेववशं गतः

ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಅತಿಕೋಪದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮಾ (ಕ್ಷಯ)ವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದೆ. ಆ ಮಂದಬುದ್ಧಿ ಅಸತ್ಯವಚನಗಾರನು ಕಾಮದೇವನ ವಶಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದನು.

Verse 20

श्रीभगवानुवाच । अद्यप्रभृति सर्वासां समं स प्रचरिष्यति । मद्वाक्यान्नात्र संदेहः सत्यमेतन्मयोदितम्

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—“ಇಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವನು. ನನ್ನ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ನಾನು ಹೇಳಿದುದು ಸತ್ಯ.”

Verse 21

त्वयापि यद्वचः प्रोक्तमसत्यं स्यान्न तत्क्वचित् । तस्मादेष क्षयं पक्षं वृद्धिं पक्षं प्रयास्यति

ನೀನು ಹೇಳಿದ ವಚನವೂ ಎಂದಿಗೂ ಅಸತ್ಯವಾಗದು. ಆದಕಾರಣ ಅವನು ಕ್ಷಯಪಕ್ಷವನ್ನೂ ವೃದ್ಧಿಪಕ್ಷವನ್ನೂ (ಕೃಷ್ಣ-ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ) ಅನುಭವಿಸುವನು.

Verse 22

दक्षोऽपि बाढमित्येव तत्प्रोक्त्वा च ययौ गृहम् । चंद्रस्तु दक्षकन्यास्ताः समं पश्यति सर्वदा

ದಕ್ಷನೂ ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿ ಹಾಗೆಯೇ ಉಕ್ತಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ನಂತರ ಚಂದ್ರನು ದಕ್ಷಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಸದಾ ಸಮದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದನು.

Verse 23

गच्छमानः क्षयं पक्षं वृद्धिं पक्षं च सद्द्विजाः । सापि देवी ततः प्रोक्ता सप्तविंशतिका क्षितौ । सर्वसौभाग्यदा स्त्रीणां तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिता

ಹೇ ಸದ್ದ್ವಿಜರೇ, ಅವನು ಕ್ಷಯಪಕ್ಷವನ್ನೂ ವೃದ್ಧಿಪಕ್ಷವನ್ನೂ ಗಮಿಸುವದರಿಂದ ಆ ದೇವಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ಸಪ್ತವಿಂಶತಿಕಾ’ (ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು) ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಸರ್ವಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 24

यश्चैतत्पुरतस्तस्याः संप्राप्ते चाष्टमीदिने । शुचिर्भूत्वा पठेद्भक्त्या स सौभाग्यमवाप्नुयात्

ಅಷ್ಟಮೀ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಆ ದೇವಿಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.