Adhyaya 73

Verse 1

। सूत उवाच । एवं ते कौरवाः सर्वे पांडोः पुत्राश्च शालिनः । तस्मात्स्थानात्ततो जग्मुर्यत्र द्वारवती पुरी

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೀಗೆ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಕೌರವರು ಮತ್ತು ಪಾಂಡುರ ಕೀರ್ತಿಶಾಲಿ ಪುತ್ರರು ಆ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಹೊರಟರು; ದ್ವಾರವತೀ ನಗರಿಯಿರುವ ಕಡೆಗೆ ತೆರಳಿದರು।

Verse 2

तत्र गत्वा विवाहं तु चक्रुः संहृष्टमानसाः । दुर्योधनस्य भूपस्य भानुमत्या समं तदा

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರು ಆಗ ಭೂಪತಿ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಭಾನುಮತಿಯೊಡನೆ ವಿವಾಹವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು।

Verse 3

नानावादित्रघोषेण वेदध्वनियुतेन च । गीतैर्मनोहरैः पाठैर्बन्दिनां च सहस्रशः

ನಾನಾವಿಧ ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದೊಂದಿಗೆ, ವೇದಮಂತ್ರಧ್ವನಿಯು ಸೇರಿ, ಮನೋಹರ ಗೀತೆಗಳೂ ಪಠಣಗಳೂ ನಡೆಯುತ್ತ, ಸಾವಿರಾರು ವಂದಿಮಾಗಧರೊಂದಿಗೆ—

Verse 4

एवं महोत्सवो जज्ञे तत्र यावद्दिनाष्टकम् । यादवानां कुरूणां च मिलितानां परस्परम्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಎಂಟು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಮಹೋತ್ಸವವು ನಡೆಯಿತು. ಯಾದವರು ಮತ್ತು ಕುರುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸೌಹಾರ್ದದಿಂದ ಸೇರಿ ಸಮಾಗಮರಾದರು.

Verse 5

कृतार्थास्तत्र संजाताः सूतमागध बन्दिनः । चारणा ब्राह्मणेंद्राश्च तथान्येऽपि च तार्किकाः

ಅಲ್ಲಿ ಸೂತ, ಮಾಘಧ, ಬಂದಿನ ಎಂಬ ಕೀರ್ತಿಗಾಯಕರು ಕೃತಾರ್ಥರಾದರು. ಚಾರಣರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಂದ್ರರು ಹಾಗೂ ಇತರ ತಾರ್ಕಿಕರೂ ತೃಪ್ತರಾದರು.

Verse 6

ततस्तु नवमे प्राप्ते दिवसे कुरुपांडवाः । भीष्माद्याः पुंडरीकाक्षमिदमूचुः ससौहृ दम्

ನಂತರ ಒಂಬತ್ತನೇ ದಿನ ಬಂದಾಗ, ಭೀಷ್ಮಾದಿಗಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಕುರು-ಪಾಂಡವರು ಸೌಹಾರ್ದದಿಂದ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 7

न वयं पुंडरीकाक्ष तव रामस्य चाश्रयम् । कथंचित्त्यक्तुमिच्छामः स्नेहपाशनियंत्रिताः

ಹೇ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ! ನಿನ್ನ ಹಾಗೂ ರಾಮನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನಾವು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ತ್ಯಜಿಸಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸ्नेಹಪಾಶದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

Verse 8

तथापि च प्रगन्तव्यं स्वपुरं प्रति माध व । बलभद्रसमायुक्तस्तस्मान्नः कुरु मोक्षणम्

ಆದರೂ, ಹೇ ಮಾಧವ! ನೀನು ಬಲಭದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವನಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಡಬೇಕು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೂ ವಿದಾಯ ನೀಡಿ ಹೊರಡುವ ಅನುಮತಿ ಮಾಡಿಕೊಡು.

Verse 9

विष्णुरुवाच । न तावद्वत्सरो जातो न मासः पक्ष एव च । स्थितानामत्र युष्माकं तत्किमौत्सुक्यमागतम्

ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ವರ್ಷವೂ ಆಗಿಲ್ಲ, ತಿಂಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಪಕ್ಷವೂ ಅಲ್ಲ. ಹಾಗಿರಲು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಆತುರ ಮತ್ತು ಉತ್ಸುಕತೆ ಏಕೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ?

Verse 10

तस्मादत्रैव तिष्ठामः सहिताः कुरुपांडवाः । यूयं वयं विनोदेन मृगयाक्षोद्भवेन च

ಆದ್ದರಿಂದ ಕೂರು–ಪಾಂಡವರು ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಇಲ್ಲಿಯೇ ತಂಗೋಣ. ನೀವು ಮತ್ತು ನಾವು ವಿನೋದದಿಂದಲೂ, ಮೃಗಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಶ್ರಮದಿಂದಲೂ ಕಾಲವನ್ನು ಕಳೆಯೋಣ.

Verse 11

शस्त्रशिक्षाक्रियाभिश्च दमनेन च दन्तिनाम् । तथाभिवांछितैरन्यैः स्नेहोऽस्ति यदि वो मयि

ಶಸ್ತ್ರಶಿಕ್ಷೆಯ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಂದಲೂ, ದಂತಿಗಳಾದ ಆನೆಗಳ ದಮನದಿಂದಲೂ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಇತರ ಕ್ರೀಡಾ-ವಿಹಾರಗಳಿಂದಲೂ—ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸ್ನೇಹವಿದ್ದರೆ.

Verse 12

भीष्म उवाच । उपपन्नमिदं विष्णो यत्त्वया व्याहृतं वचः । परं शृणुष्व मे वाक्यं यदर्थं ह्युत्सुका वयम्

ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ವಿಷ್ಣೋ! ನೀವು ಹೇಳಿದ ವಚನ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಈಗ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿರಿ—ನಾವು ನಿಜವಾಗಿ ಉತ್ಸುಕರಾಗಿರುವ ಕಾರಣವೇನು ಎಂಬುದು.

Verse 13

आनर्तविषयेऽस्माभिरागच्छद्भिस्तवांतिकम् । दृष्टमत्यद्भुतं क्षेत्रं हाटकेश्वरजं महत् । तत्र लिंगानि दृष्टानि भूपतीनां महात्मनाम्

ಆನರ್ತ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಹಾಟಕೇಶ್ವರಸಂಬಂಧವಾದ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಹಾಗೂ ಮಹತ್ತಾದ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಕಂಡೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜರು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದೆವು.

Verse 14

सूर्यचन्द्रान्वयोत्थानामन्येषां च महात्मनाम्

ಸೂರ್ಯವಂಶ ಹಾಗೂ ಚಂದ್ರವಂಶದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಇತರ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜರದೂ (ಅಲ್ಲಿ) ಲಿಂಗಗಳು ಇವೆ।

Verse 15

देवानां दानवानां च मुनीनां च विशेषतः । साकाराणि सुतेजांसि नानाप्रासादभोजि च

ಅಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೇವರು, ದಾನವರು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳ ಸಕಾರ, ಅತ್ಯಂತ ತೇಜಸ್ವಿ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಕಟನೆಗಳು ಇವೆ; ಅವು ನಾನಾವಿಧ ಪ್ರಾಸಾದಸಮಾನ ದೇವಾಲಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿವೆ।

Verse 16

ततश्च कुरुमुख्यानां पांडवानां च माधव । लिंगसंस्थापनार्थाय तत्र जाता मतिर्दृढा

ನಂತರ, ಓ ಮಾಧವ! ಕುರುಗಳ ಅಗ್ರಗಣ್ಯರಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಶಿವಲಿಂಗ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪ ಉದಯವಾಯಿತು।

Verse 17

ते वयं तत्र गत्वाशु यथाशक्त्या यथेच्छया । लिंगानि स्थापयिष्यामः स्वानिस्वानि पृथक्पृथक्

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಹೃದಯದ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆವು।

Verse 18

एतस्मात्कारणात्तूर्णं चलिता वयमच्युत । न वयं तव संगस्य तृप्यामोऽब्दशतैरपि

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ, ಓ ಅಚ್ಯುತ! ನಾವು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊರಟೆವು; ಆದರೂ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ನಿನ್ನ ಸಂಗದಿಂದ ನಾವು ತೃಪ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 19

तस्मादाज्ञापयस्वाद्य कृत्वा चित्तं दृढं विभो । भूयोऽप्यत्रागमिष्यामस्तव दर्शनलालसाः

ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ವಿಭೋ, ಇಂದು ದೃಢಚಿತ್ತನಾಗಿ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡು. ನಿನ್ನ ದರ್ಶನಾನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಲಾಲಸೆಯಿಂದ ನಾವು ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವೆವು.

Verse 20

श्रीभगवानुवाच । अहं जानामि तत्क्षेत्रं सुपुण्यं पापनाशनम् । तापसैः कीर्तितं नित्यं ममान्यैस्तीर्थयात्रिकैः

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ನಾನು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ಮಹಾಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಪಾಪನಾಶಕ. ತಪಸ್ವಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಿಕರು ಅದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 21

तस्मात्तत्र समेष्यामो युष्माभिः सहिता वयम् । लिंग संस्थापनार्थाय क्षेत्रदर्शनवांछया

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುವೆವು—ಲಿಂಗಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದರ್ಶನದ ಆಸೆಯಿಂದ.

Verse 22

सूत उवाच । तच्छुत्वा कौरवाः सर्वे परं हर्षमुपागताः । तथा पांडुसुताश्चैव ये चान्ये तत्र पार्थिवाः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲ ಕೌರವರು ಪರಮ ಹರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರೂ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಇತರ ರಾಜರೂ.

Verse 23

ते तु संप्रस्थिताः सर्वे मिलिताः कुरुपांडवाः । गजवाजिविमर्देन कम्पयन्तो वसुन्धराम्

ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಟರು—ಕೂರುಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಒಂದಾಗಿ—ಆನೆ-ಕುದುರೆಗಳ ಗರ್ಜನಮಯ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ.

Verse 24

अथ तत्क्षेत्रमासाद्य दूरे कृत्वा निवेशनम् । कौरवा यादवा मुख्याश्चमत्कारपुरं गताः

ಅನಂತರ ಆ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ದೂರದಲ್ಲಿ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಕೌರವ ಹಾಗೂ ಯಾದವರ ಮುಖ್ಯರು ಚಮತ್ಕಾರಪುರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು।

Verse 25

तत्र सर्वान्समाहूय ब्राह्मणान्विनयान्विताः । प्रोचुर्दत्त्वा विचित्राणि भूषणाच्छादनानि च

ಅಲ್ಲಿ ವಿನಯದಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ವಿಚಿತ್ರ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 26

वयं सर्वेऽत्र वांछामो लिगसंस्थापनक्रियाम् । कर्तुं प्रासादमुख्यानां पृथक्त्वेन स्वशक्तितः

ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಶಿವಲಿಂಗ-ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಾಸಾದಗಳು/ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ।

Verse 27

तस्मात्कृत्वा प्रसादं नो दयां च द्विजसत्तमाः । आज्ञापयत शीघ्रं हि येन कर्म प्रवर्तते

ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ ಕರುಣೆ ತೋರಿರಿ; ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯ ಆರಂಭವಾಗುವಂತೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿರಿ।

Verse 28

भविष्यथ तथा यूयं होतारः सर्वकर्मसु । न चान्यो ब्राह्मणो बाह्यो यद्यपि स्याद्बृहस्पतिः

ಹಾಗೆಯೇ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನೀವೇ ಹೋತಾರರು (ಪುರೋಹಿತರು) ಆಗಿರುತ್ತೀರಿ; ಹೊರಗಿನ ಬೇರೆ ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನೂ ನೇಮಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ—ಅವನು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯಂತಿದ್ದರೂ ಸಹ।

Verse 29

यतोऽस्माभिः श्रुता वार्ता कीर्त्यमाना पुरातनी । विष्णुना तस्य राजर्षेः प्रेतश्राद्धसमुद्भवा

ನಾವು ಒಂದು ಪುರಾತನ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಅದು ಇಂದಿಗೂ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ—ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಆ ರಾಜರ್ಷಿಯ ಪ್ರೇತ-ಶ್ರಾದ್ಧದ ಪ್ರಸಂಗ ಉದ್ಭವಿಸಿತು.

Verse 30

यथा तेन कृतं श्राद्धं पितुः प्रेतस्य यत्नतः । ब्राह्मणानां पुरोऽन्येषां यथोक्तानामपि द्विजाः

ಅವನು ಪ್ರೇತಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಹೇಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಯತ್ನದಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದನು—ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿಯೋಜಿತ ಇತರ ದ್ವಿಜರ ಎದುರು, ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಿಂದ.

Verse 31

यथोक्तविधिना तीर्थे नागानां पंचमीदिने । श्रावणे मासि नो मुक्तः पिता तस्य तथापि सः

ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದ ನಾಗಪಂಚಮಿಯ ದಿನ ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದರೂ—ಅವನ ತಂದೆ ಆದರೂ ಮುಕ್ತನಾಗಲಿಲ್ಲ, ಓ ದ್ವಿಜರೇ.

Verse 32

प्रेतत्वात्सर्पदोषेण संजाता द्विजसत्तमाः । देवशर्मपुरो यावत्तत्कृतं श्राद्धमादरात् । तावत्पिता विनिर्मुक्तः प्रेतत्वाद्दारुणाद्द्विजाः

ಓ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ, ಸರ್ಪದೋಷದಿಂದ ಪ್ರೇತತ್ವ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆದರೆ ದೇವಶರ್ಮರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಾಗೂ ಆದರದಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ತಂದೆ ಆ ಭಯಾನಕ ಪ್ರೇತಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು, ಓ ದ್ವಿಜರೇ.

Verse 33

यदत्र क्रियते किंचित्कर्म धर्म्यं द्विजोत्तमाः । तद्बाह्यं च भवेद्व्यर्थमेतद्विद्मः स्फुटं वयम्

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಯಾವುದೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕರ್ಮ ಫಲಪ್ರದ; ಆದರೆ ಈ ಪವಿತ್ರ ಪರಿಧಿಯ ಹೊರಗೆ ಮಾಡಿದದ್ದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ—ಇದನ್ನು ನಾವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ.

Verse 34

प्रार्थयामो विशेषेण तेन दैन्यं समागताः । प्रसादः क्रियतां तस्मादाज्ञां यच्छत मा चिरम्

ನಾವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ದೀನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೃಪೆ ಮಾಡಿ ಪ್ರಸಾದಿಸಿ, ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ—ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡಿ।

Verse 35

सूत उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणास्ते परस्परम् । मन्त्रं चक्रुस्तदर्थं हि किं कृतं सुकृतं भवेत्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾಲೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ಆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಣೆ ನಡೆಸಿದರು—ಯಾವ ಕೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ ನಿಜವಾದ ಸುಕೃತವಾಗುವುದು?

Verse 36

एके प्रोचुर्न दास्यामः प्रासादार्थं वसुन्धराम् । एतेषामपि चैकस्य तस्माद्गच्छंतु सत्वरम्

ಕೆಲವರು ಹೇಳಿದರು—“ಪ್ರಾಸಾದ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವರು ಇವರಲ್ಲಿಯೇ ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರ ಬಳಿಗೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋಗಲಿ.”

Verse 37

पंचक्रोशप्रमाणेन क्षेत्रमेतद्व्यवस्थितम् । पूर्वेषामपि देवानां प्रासादैस्तत्समावृतम्

ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಪಂಚಕ್ರೋಶ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ಪೂರ್ವಕಾಲದ ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರಾಸಾದಗಳಿಂದಲೂ ಇದು ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ.

Verse 38

अन्ये प्रोचुर्धनोमत्ता यूयं च सुखमाश्रिताः । दारिद्यार्तिं न जानीथ ब्रूथ तेन भृशं वचः

ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದರು—“ನೀವು ಧನಮದದಿಂದ ಮತ್ತರಾಗಿದ್ದು ಸುಖವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೀರಿ; ದಾರಿದ್ರ್ಯದ ವೇದನೆಯನ್ನು ನೀವು ತಿಳಿಯದು, ಆದ್ದರಿಂದ ಇಷ್ಟು ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ.”

Verse 39

तस्माद्वयं प्रदास्याम एतेषां हि वसु न्धराम् । अर्थसिद्धिर्भवेद्येन भूषा स्थानस्य जायते

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುವೆವು; ಇದರಿಂದ ಅವರ ಉದ್ದೇಶ ಸಿದ್ಧವಾಗುವುದು, ಮತ್ತು ಅವರ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಶೋಭೆ (ಮಹಿಮೆ) ಉಂಟಾಗುವುದು।

Verse 40

तथान्ये मध्यमाः प्रोचुर्यत्र साक्षाज्जनार्दनः । स्वयं प्रार्थयते भूमिं तत्कस्मान्न प्रदीयते

ನಂತರ ಕೆಲವರು ಮಧ್ಯಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೇಳಿದರು—ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಜನಾರ್ದನನೇ ಸ್ವತಃ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಿರುವಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಡಬಾರದು?

Verse 41

तस्माद्यत्र समायाताः कुरुपांडवयादवाः । प्राधान्येन प्रकुर्वंतु प्रासादांस्तेन चापरे

ಆದ್ದರಿಂದ ಕುರು, ಪಾಂಡವ, ಯಾದವರು ಸೇರಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಪ್ರಾಸಾದಗಳನ್ನು (ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು) ನಿರ್ಮಿಸಲಿ; ಇತರರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಲಿ।

Verse 42

याचते यत्र गांगेयः स्वयमेव तथा परः । धृतराष्ट्रः सपुत्रश्च पांडवाश्च महाबलाः । लिंगसंस्थापनार्थाय निषेधस्तत्र नार्हति

ಗಾಂಗೇಯ (ಭೀಷ್ಮ) ಸ್ವತಃ ಹಾಗೂ ಇತರರು—ಪುತ್ರಸಹಿತ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲಿಗಳಾದ ಪಾಂಡವರು—ಶಿವಲಿಂಗ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಬೇಡುವಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ನಿರಾಕರಣೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ।

Verse 43

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा प्रतिपन्नं द्विजोत्तमैः । निर्धनैः सधनैश्चापि सस्पृहैर्निःस्पृहैरपि

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಆ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರು—ಬಡವರೂ ಶ್ರೀಮಂತರೂ, ಆಸೆಯುಳ್ಳವರೂ ಆಸೆಯಿಲ್ಲದವರೂ—ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನವಾಗಿ।

Verse 44

ततः समेत्य ते सर्वे ब्राह्मणाः कुरुसत्तमान् । यादवान्पांडवान्प्रोचुः कृत्वा वै मन्त्रनिश्चयम्

ಅನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ, ಮಂತ್ರನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿ, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಯಾದವರು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು।

Verse 45

ब्राह्मणा ऊचुः । एतत्स्वल्पतरं क्षेत्रं सर्वेषामपि भूभुजाम् । प्रासादैः सर्वतो व्याप्तं तत्किं ब्रूमोऽधुना वयम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಎಲ್ಲ ರಾಜರಿಗೂ ಸಹ ಅತಿ ಸ್ವಲ್ಪ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಾಸಾದಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ, ಈಗ ನಾವು ಏನು ಹೇಳಲಿ?

Verse 46

तद्भवंतः प्रकुर्वंतु प्राधान्येन यदृच्छया । क्षेत्रेऽत्रैवाभिमुख्येन प्रासादान्सुमनोहरान् । यथाज्येष्ठं यथाश्रेष्ठं पृथक्त्वेन व्यवस्थिताः

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಪ್ರಾಧಾನ್ಯಕ್ರಮದಂತೆ, ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಯದೃಚ್ಛಯಾ, ಇದೇ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಭಿಮುಖವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರ ಪ್ರಾಸಾದಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿರಿ—ಜ್ಯೇಷ್ಠತೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿ।

Verse 47

अथ हर्षसमायुक्ता धृतराष्ट्रमुखाः क्रमात् । प्राधान्येन यथाश्रेष्ठं चक्रुः प्रासादपद्धतिम्

ನಂತರ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಾದಿಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಪ್ರಾಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರಾಸಾದಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು।

Verse 73

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धृतराष्ट्रादिकृतप्रासादस्थापनोद्यमवर्णनंनाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಾದಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಸಾದಸ್ಥಾಪನೋದ್ಯಮವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ತ್ರಿಸಪ್ತತಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।