Adhyaya 57

Verse 1

। सूत उवाच । तस्मिन्क्षेत्रे तथादित्यः स्थापितो द्विजसत्तमाः । भीष्मेण ब्राह्मणेंद्राणां संमतेन तथात्मना

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಆ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಂದ್ರರ ಸಮ್ಮತಿಯಿಂದ ಹಾಗೂ ದೃಢ ಅಂತಃಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಆದಿತ್ಯದೇವನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು।

Verse 2

शंतनोर्दयितः पुत्रो गांगेय इति विश्रुतः । आसीत्पुरा वरो नृणामूर्ध्वरेताः सुविश्रुतः

ಶಂತನುವಿನ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನು ‘ಗಾಂಗೇಯ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನು ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್ಸು (ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯತೇಜಸ್ಸು) ಹೊಂದಿದವನೆಂದು ಸುವಿಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 3

तस्यासीत्तुमुलं युद्धं भार्गवेण समं महत् । त्रयोविंशद्दिनान्येव देवासुररणोपमम् । अंबाकृते शितैः शस्त्रैरस्त्रैश्च तदनंतरम्

ಅವನಿಗೆ ಭಾರ್ಗವನೊಂದಿಗೆ ಮಹತ್ತಾದ ತೀವ್ರ ಯುದ್ಧವಾಯಿತು; ಅದು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ದಿನಗಳು ದೇವಾಸುರ ರಣದಂತೆ ನಡೆಯಿತು. ನಂತರ ಅಂಬೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಸ್ತ್ರಗಳೂ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳೂ ಬಳಸಿ ಸಮರಿಸಿದನು।

Verse 4

ततो ब्रह्मादयो देवाः स्वयमेव व्यवस्थिताः । ताभ्यां निवारणार्थाय शांत्यर्थं सर्वदेहिनान् । गताश्च ते समुत्थाप्य पुनरेव त्रिविष्टपम्

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರುಗಳು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದರು. ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಸರ್ವ ದೇಹಿಗಳ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಅವರು ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ಸಂಘರ್ಷದಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಿ, ನಂತರ ಪುನಃ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಕ್ಕೆ (ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ) ಹಿಂತಿರುಗಿದರು।

Verse 5

अंबापि प्राप्य परमं गांगेयोत्थं पराभवम् । प्रविष्टा कोपरक्ताक्षी सुसमिद्धे हुताशने

ಅಂಬೆಯೂ ಗಾಂಗೇಯನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪರಮ ಪರಾಭವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದ ಹುತಾಶನದಲ್ಲಿ (ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ) ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು।

Verse 6

भर्त्सयित्वा नदीपुत्रं बाष्पव्याकुललोचना । ततःप्रोवाच मध्यस्था वह्नेः कुरुपितामहम्

ನದೀಪುತ್ರನನ್ನು ಗದರಿಸಿ, ಕಣ್ಣೀರುಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವಳು ನಂತರ ಅಗ್ನಿಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕುರುಪಿತಾಮಹ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದಳು।

Verse 7

यस्माद्भीष्म त्वया त्यक्ता कामार्ताहं सुदुर्मते । तस्मात्तव वधायाशु भविष्यामि पुनः क्षितौ

ಓ ಭೀಷ್ಮ, ದುರ್ಮತೇ! ಕಾಮಾರ್ತಳಾದ ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ನಿನ್ನ ವಧಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನು ಶೀಘ್ರವೇ ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ತಾಳುವೆನು।

Verse 8

स्त्रीहत्यया समायुक्तस्त्वं च नूनं भविष्यसि । प्रमाणं यदि धर्मोऽत्र स्मृतिशास्त्रसमुद्भवः

ನೀನು ಕೂಡ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಹತ್ಯಾಪಾಪದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗುವೆ—ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಮಾಣವು ಸ್ಮೃತಿಶಾಸ್ತ್ರಸಂಭವವಾದ ಅಧಿಕಾರವೇ ಎಂದಾದರೆ।

Verse 9

ततः स घृणयाऽविष्टो भीष्मः कुरुपितामहः । मार्कंडेयं मुनिश्रेष्ठं पप्रच्छ विनयान्वितः

ಆಗ ಕರುಣೆ ಹಾಗೂ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾದ ಕುರುಪಿತಾಮಹ ಭೀಷ್ಮನು ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು।

Verse 10

भगवन्काशिराजस्य सुतया मे प्रजल्पितम् । मम मृत्युकरं पापं सकलं ते भविष्यति

ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಹೇ ಭಗವನ್! ಕಾಶೀರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನಿಂದ—ನನ್ನ ಮರಣಕಾರಣವಾಗುವ ಆ ಸಮಸ್ತ ಪಾಪವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬರುವುದೇ?

Verse 11

तत्किं स्याद्वाक्यमात्रेण नो वा ब्राह्मणसत्तम । अत्र मे संशयस्तत्त्वं यथावद्वक्तुमर्हसि

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸತ್ತಮ! ಕೇವಲ ವಾಕ್ಯಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಅದು ಫಲಿಸುವುದೇ, ಅಥವಾ ಫಲಿಸದೆಯೇ? ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂಶಯವಿದೆ; ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಹೇಳುವಂತೆ ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದೀರಿ।

Verse 12

श्रीमार्कंडेय उवाच । आक्षिप्तस्ताडितो वापि यमुद्दिश्य त्यजेदसून् । स्त्रीजनो वा द्विजो वापि तस्य पापं तु तद्भवेत्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಅಪಮಾನಿತನಾದರೂ ಹೊಡೆತಕ್ಕೊಳಗಾದರೂ, ಆ ದಾಳಿಕೋರನನ್ನೇ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಯಾರಾದರೂ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ—ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ ದ್ವಿಜನಾಗಲಿ—ಆ ಮರಣದ ಪಾಪವು ಕಾರಣಕರ್ತನಿಗೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 13

स्त्रियं वा ब्राह्मणं वापि तस्मान्नैव प्रकोपयेत् । निघ्नंतं वा शपंतं वा यदीच्छेच्छुभमात्मनः

ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನಾಗಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ್ನಾಗಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಕೋಪಗೊಳಿಸಬಾರದು. ಅವರು ಹೊಡೆಯಲಿ ಅಥವಾ ಶಪಿಸಲಿ, ತನ್ನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಅವರ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಉರಿಯಬಾರದು।

Verse 15

भीष्म उवाच । तदर्थं वद मे ब्रह्मन्प्रायश्चित्तं विशुद्धये । तपो वा यदि वा दानं व्रतं नियममेव वा

ಭೀಷ್ಮರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್! ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ವಿಶುದ್ಧಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೇಳಿರಿ—ತಪಸ್ಸೋ, ದಾನವೋ, ವ್ರತವೋ, ಅಥವಾ ನಿಯಮಾಚರಣೆಯೋ?

Verse 16

मार्कंडेय उवाच । दशानां ब्राह्मणेंद्राणां यद्वधे पातकं स्मृतम् । तत्पापं स्त्रीवधे कृत्स्नं जायते भरतर्षभ

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭರತರ್ಷಭ! ಹತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಂದ್ರರನ್ನು ವಧಿಸಿದ ಪಾತಕವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವುದೇ, ಅದೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಾಪವು ಸ್ತ್ರೀವಧದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 17

तदत्र विषये दानं न तपो न व्रतादिकम् । तीर्थसेवां परित्यज्य तस्मात्त्वं तां समाचर

ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಸೇವೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದಾನ, ತಪಸ್ಸು ಅಥವಾ ವ್ರತಗಳು ಸಾಲದು; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಆ ತೀರ್ಥಸೇವೆಯನ್ನೇ ಆಚರಿಸು.

Verse 19

ततः क्रमात्समायातो भ्रममाणो महीतले । चमत्कारपुरे क्षेत्रे नानातीर्थसमाकुले

ತದನಂತರ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಚಮತ್ಕಾರಪುರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದರು.

Verse 20

अथापश्यन्महात्मा स सुपुण्यं तद्गयाशिरः । स्नात्वा श्राद्धं च विधिवद्यावच्छ्रद्धासम न्वितः

ಅನಂತರ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಪರಮ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಗಯಾಶಿರವನ್ನು ಕಂಡು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪೂರ್ಣ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

Verse 21

चक्रे तावन्नभोवाणी वाक्यमेतदुवाच ह । भीष्मभीष्म महाबाहो नार्हस्त्वं श्राद्धजं विधिम्

ಆಗಲೇ ಆಕಾಶವಾಣಿಯುಂಟಾಗಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿತು - "ಎಲೈ ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಷ್ಮನೇ! ಭೀಷ್ಮನೇ! ನೀನು ಶ್ರಾದ್ಧ ವಿಧಿಯನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ."

Verse 22

कर्तुं स्त्रीहत्ययायुक्तस्तस्माच्छृणु वचो मम । शर्मिष्ठातीर्थमित्येव ख्यातं पातकनाशनम्

"ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಸ್ತ್ರೀಹತ್ಯಾ ದೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದೀಯೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ಪಾಪನಾಶಕವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ 'ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾ ತೀರ್ಥ' ಎಂಬ ತೀರ್ಥವೊಂದಿದೆ."

Verse 23

अस्मात्स्थानात्समीपस्थं वारुण्यां दिशि पुण्यकृत् । कृष्णांगारकषष्ठ्यां यो नरः स्नानं समाचरेत्

ಈ ಸ್ಥಳದ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ, ವರುಣದಿಕ್ಕು (ಪಶ್ಚಿಮ) ಕಡೆ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ತೀರ್ಥವಿದೆ. ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಭೌಮವಾರಕ್ಕೆ ಬರುವ ಷಷ್ಠೀ ತಿಥಿಯಂದು ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ…

Verse 24

स स्त्रीहत्याकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः । तस्मादद्य दिने पुत्र भौमवारसमन्विता

ಅವನು ಸ್ತ್ರೀಹತ್ಯಾಜನ್ಯ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪುತ್ರನೇ, ಇಂದು ಭೌಮವಾರದೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ…

Verse 25

सैव षष्ठी तिथिः पुण्या तस्मात्तत्र द्रुतं व्रज । अहं तव पिता पुत्र शंतनुः पृथिवीपतिः

ಅದೇ ಷಷ್ಠೀ ತಿಥಿ ಪುಣ್ಯಮಯ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋಗು. ನಾನು ನಿನ್ನ ತಂದೆ, ಪುತ್ರನೇ—ಪೃಥಿವೀಪತಿ ಶಂತನು.

Verse 26

स्त्रीहत्ययान्वितं ज्ञात्वा ततस्तूर्णमिहागतः । ततो भीष्मो द्रुतं गत्वा तत्र स्थाने समाहितः

ಅವನು ಸ್ತ್ರೀಹತ್ಯಾಪಾಪಭಾರದಿಂದ ಯುಕ್ತನೆಂದು ತಿಳಿದು ಅವನು (ಶಂತನು) ತಕ್ಷಣ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ನಂತರ ಭೀಷ್ಮನೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಸ್ಥಿತನಾದನು.

Verse 27

स्नानं कृत्वा ततः श्राद्धं चक्रे श्रद्धासमन्वितः । ततो भूयः समागत्य स तं प्रोवाच शतनुः

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಬಂದು, ಶಂತನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 28

विपाप्मा त्वं कुरुश्रेष्ठ संजातोऽसि न संशयः । तस्मान्निजं गृहं गच्छ राज्यचिंतां समाचर

ಹೇ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನೀನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಪಾಪರಹಿತನಾಗಿದ್ದೀಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ರಾಜ್ಯಧರ್ಮ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯಪಾಲನೆಯ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು.

Verse 29

ततः स विस्मयाविष्टो ज्ञात्वा तीर्थमनुत्तमम् । वासुदेवात्मिकामर्चां तथान्यां कुरुसत्तमः

ನಂತರ ಆ ಅನುತ್ತಮ ತೀರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದು ಆಶ್ಚರ್ಯಾವಿಷ್ಟನಾದ ಕುರುಸತ್ತಮನು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವಸ್ವರೂಪದ ಅರ್ಚಾಮೂರ್ತಿಯನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೊಂದು ದೇವಮೂರ್ತಿಯನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 30

पारिजातमयीं मूर्तिं रवेर्लक्षणलक्षिताम् । सुप्रमाणां सुरूपां च श्रद्धापूतेन चेतसा

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಅವನು ಪಾರಿಜಾತಮಯದಂತೆ ಒಂದು ದಿವ್ಯಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಅದು ರವಿ (ಸೂರ್ಯ)ಯ ಲಕ್ಷಣಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಸುಪ್ರಮಾಣ ಹಾಗೂ ಸುರೂಪವಾಗಿತ್ತು.

Verse 31

तथान्यत्स्थापयामास लिंगं देवस्य शूलिनः । दुर्गां च भक्तिसंयुक्तो विधिदृष्टेन कर्मणा

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭಕ್ತಿಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿ, ವಿಧಿನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವನು ಶೂಲಧಾರಿ ದೇವ (ಶಿವ)ನ ಲಿಂಗವನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ದುರ್ಗಾದೇವಿಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 32

ततः सर्वान्समाहूय स विप्रान्पुरसंभवान् । प्रोवाच कौरवो भीष्मो विनयावनतः स्थितः

ನಂತರ ಅವನು ಪಟ್ಟಣದ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿಕೊಂಡನು. ಬಳಿಕ ವಿನಯದಿಂದ ನತವಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿಂತ ಕೌರವ ಭೀಷ್ಮನು ಅವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 33

मया विनिर्मितं विप्रा देवागारचतुष्टयम् । एतत्क्षेत्रे च युष्माकं दयां कृत्वा ममोपरि

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ನಾನು ದೇವರ ನಾಲ್ಕು ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ಮಾಡಿ ಇವುಗಳ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ.

Verse 34

पालयध्वं प्रयास्यामि स्वगृहं प्रति सत्वरम् । प्रेरितः पितृभिर्दिव्यैः स्वर्गमार्गसमाश्रितैः

ಇವುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಪಾಲಿಸಿರಿ; ನಾನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನನ್ನ ಗೃಹದತ್ತ ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ. ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಿತೃಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದಲೇ ನಾನು ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

Verse 35

ब्राह्मणा ऊचुः । गच्छगच्छ कुरुश्रेष्ठ सुविश्रब्धः स्वमायया । वयं सर्वे करिष्यामो युष्मच्छ्रेयोऽभिवर्धनम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಹೋಗು, ಹೋಗು, ಹೇ ಕರುಶ್ರೇಷ್ಠ! ನಿನ್ನ ಜ್ಞಾನಮಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಶ್ಚಿಂತನಾಗಿರು. ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವೃದ್ಧಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.

Verse 36

देवश्रेणिरियं राजन्या त्वयात्र विनिर्मिता । अस्याः पूजादिकं सर्वं करिष्यामः सदा वयम्

ಹೇ ರಾಜನೇ! ಈ ದೇವಶ್ರೇಣಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೀ. ಇದರ ಪೂಜೆ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಸದಾ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇವೆ.

Verse 37

तवापि विनयं दृष्ट्वा परितुष्टा वयं नृप । सर्वान्प्रार्थय तस्मात्त्वं वरं स्वं मनसि स्थितम्

ಹೇ ನೃಪನೇ! ನಿನ್ನ ವಿನಯವನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ವರವನ್ನು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬಳಿಯಿಂದ ಬೇಡು.

Verse 38

भीष्म उवाच । एष एव वरोऽस्माकं यत्संतुष्टा द्विजोत्तमाः । तथाप्याशु वचः कार्यं युष्मदीयं मयाधुना

ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಂತೃಪ್ತರಾಗುವುದೇ ನಮ್ಮ ವರ. ಆದರೂ ನಿಮ್ಮ ವಚನವನ್ನು ನಾನು ಈಗಲೇ ತಕ್ಷಣ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 39

एतानि देवसद्मानि मदीयानि नरो भुवि । यो यं काममभिध्याय पूजयेच्छ्रद्धयाऽन्वितः । प्रसादादेव युष्माकं तस्य तत्स्यादसंशयम्

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಈ ದಿವ್ಯ ದೇವಾಲಯಗಳು ನನ್ನವೇ. ಯಾರು ಯಾವ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಆ ಫಲ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 40

ब्राह्मणा ऊचुः । आदित्यस्य करिष्यामो यात्रां भाद्रपदे वयम् । सप्तम्यां सूर्यवारेण सर्वदैव समाहिताः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ನಾವು ಆದಿತ್ಯನ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಭಾನುವಾರ ಬರುವ ಸಪ್ತಮಿ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ನಾವು ಸದಾ ಸಮಾಹಿತರಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇವೆ.

Verse 41

तथा शिवस्य चाष्टम्यां चैत्रशुक्ले विशेषतः । चतुर्दश्यां महाभाग तव स्नेहान्न संशयः

ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವನಿಗಾಗಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚೈತ್ರ ಶುಕ್ಲ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ. ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಸ್ನೇಹದಿಂದ—ಸಂದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 42

शयने बोधने विष्णोः संप्राप्ते द्वादशीदिने । विष्णोरपि च दुर्गायाः संप्राप्ते नवमीदिने

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಯನ ಮತ್ತು ಬೋಧನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ದ್ವಾದಶಿ ತಿಥಿ ಬಂದಾಗ; ಹಾಗೆಯೇ ನವಮಿ ತಿಥಿ ಬಂದಾಗ—ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ದುರ್ಗಾದೇವಿಗೂ (ವ್ರತ-ಪೂಜೆ) ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.

Verse 43

आश्विने शुक्लपक्षे च गीतवादित्रनिस्वनैः । महोत्सवं तथा चित्रैर्हास्यलास्यैः पृथग्विधैः

ಆಶ್ವಿನ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳ ನಿನಾದದೊಂದಿಗೆ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ನಾನಾವಿಧ ವಿನೋದ, ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ನೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿರಲಿ।

Verse 44

यस्तत्र मानवो नित्यं श्रद्धया परया युतः । करिष्यति च गीतादि स यास्यति परां गतिम्

ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಿತ್ಯವೂ ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಭಜನೆ-ಕೀರ್ತನೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವನೋ, ಅವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 45

वयं तस्य भविष्यामः सदैव प्रीतमानसाः । प्रदास्यामस्तथा कामान्मनसा वांछितान्नृप

ಓ ನೃಪನೇ! ನಾವು ಸದಾ ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಿರುವೆವು; ಅವನ ಮನದಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ದಯಪಾಲಿಸುವೆವು।

Verse 46

एवमुक्त्वाथ ते विप्राः स्वानि स्थानानि भेजिरे । भीष्मोऽपि हर्षसंयुक्तः स्वगृहं प्रस्थितस्ततः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ವಿಪ್ರರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಭೀಷ್ಮನೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ ನಂತರ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟನು।