Adhyaya 30

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । तोषितः केन सिद्धेन तत्र सिद्धेश्वरो विभुः । एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तरात्सूतनन्दन

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಿದ್ಧನಿಂದ ವಿಭು ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರನು ತೃಪ್ತನಾದನು? ಹೇ ಸೂತನಂದನ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು।

Verse 2

सूत उवाच । आसीत्सिद्धाधिपोनाम पुरा हंस इति स्मृतः । अनपत्यतया तस्य कालश्चक्राम भूरिशः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರ ಅಧಿಪತಿ ‘ಹಂಸ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಬಹುಕಾಲ ಕಳೆದಿತು.

Verse 3

ततश्चिन्ता प्रपन्नः स गत्वा देवपुरोहितम् । पप्रच्छागिरसः पुत्रं विप्रश्रेष्ठं बृहस्पतिम्

ನಂತರ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲನಾಗಿ ಅವನು ದೇವಪುರೋಹಿತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಙ್ಗಿರಸನ ಪುತ್ರನಾದ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

Verse 4

भगवंश्चानपत्यस्य वार्द्धकं मे समागतम् । तस्मादपत्यलाभाय ममोपायं प्रकीर्तय

ಅವನು ಹೇಳಿದನು—“ಭಗವನ್, ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದ ನನಗೆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವು ಬಂದಿಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂತಾನಲಾಭಕ್ಕೆ ಉಪಾಯವನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ.”

Verse 5

तीर्थयात्रां व्रतं वापि शांतिकं वा द्विजोत्तम । येन स्यात्संततिः शीघ्रं त्वत्प्रसादाद्बृहस्पते

“ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ ಬೃಹಸ್ಪತೇ! ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಾದರೂ, ವ್ರತವಾದರೂ, ಶಾಂತಿಕರ್ಮವಾದರೂ—ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಶೀಘ್ರ ಸಂತಾನವಾಗುವಂತೆ ಯಾವುದು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅದನ್ನು ಹೇಳು.”

Verse 6

बृहस्पतिश्चिरं ध्यात्वा सिद्धं प्राह ततः परम् । चमत्कारपुरं क्षेत्रं गत्वा तत्र तपः कुरु

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಆ ಸಿದ್ಧನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಚಮತ್ಕಾರಪುರ ಎಂಬ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡು.”

Verse 7

ततः प्राप्स्यसि सत्पुत्रं वंशोद्धारक्षमं शुभम् । नान्यं पश्यामि सिद्धेश सुतोपायं शुभावहम्

ಆಮೇಲೆ ನೀನು ಸತ್ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುವಿ—ಶುಭನಾಗಿ ವಂಶೋದ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥನಾದವನು. ಹೇ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರಾ! ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮಂಗಳಕರವಾದ ಬೇರೆ ಉಪಾಯ ನನಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 8

ततस्तत्क्षेत्रमासाद्य स सिद्धः श्रद्धयान्वितः । लिंगं संपूजयामास यथोक्तविधिना स्वयम्

ನಂತರ ಆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಸಿದ್ಧನು ಸ್ವತಃ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಿಂದ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಸಮ್ಪೂಜಿಸಿದನು।

Verse 9

ततश्चाराधयामास दिवानक्तमतंद्रितः । बलि पूजोपहारेण गीतवाद्योच्छ्रयादिभिः

ನಂತರ ಅವನು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಅಲಸದೆ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದನು; ಬಲಿ, ಪೂಜೋಪಹಾರ, ದಾನ-ಪ್ರಸ್ತುತಿ ಹಾಗೂ ಗೀತ, ವಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಕ್ತ್ಯಾಚಾರಗಳಿಂದ (ಶಿವನನ್ನು) ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು।

Verse 10

चांद्रायणैस्तथा कृच्छ्रैः पाराकैर्द्विजसत्तमाः । तथा मासोपवासैश्च तोषयामास शंकरम्

ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತಗಳಿಂದ, ಕಠೋರ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಮತ್ತು ಪಾರಾಕ ತಪಸ್ಸುಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ತಿಂಗಳ ಉಪವಾಸಗಳಿಂದ ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಶಂಕರನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು।

Verse 11

ततो वर्षसहस्राभ्यां तस्य तुष्टो महेश्वरः । प्रोवाच दर्शनं गत्वा वृषारूढः सहोमया

ನಂತರ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾದನು; ವೃಷಭಾರೂಢನಾಗಿ, ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿ ಅವನಿಗೆ ವಚನವನ್ನು ನುಡಿದನು।

Verse 12

हंसाद्य तव तुष्टोऽहं तस्मात्प्रार्थय वांछितम् । अहं ते संप्रदास्यामि दुष्प्राप्यमपि निश्चितम्

ಹೇ ಹಂಸಾ! ಇಂದು ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡು. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದುಷ್ಪ್ರಾಪ್ಯವಾದುದನ್ನೂ ನಿನಗೆ ನೀಡುವೆನು.

Verse 13

हंस उवाच । अपत्यार्थं समारंभो मयाऽद्य विहितः पुरा । तस्मात्त्वं देहि मे पुत्रान्वंशोद्धारक्ष मान्विभो

ಹಂಸನು ಹೇಳಿದನು—ಸಂತಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೆನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ವಿಭೋ, ನನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ ಕಾಪಾಡುವ ಪುತ್ರರನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು.

Verse 14

त्वया चैव सदा लिंगे स्थेयमत्र सुरोत्तम । मम वाक्यादसंदिग्धं सर्वलोकहितार्थतः

ಮತ್ತು ಹೇ ದೇವೋತ್ತಮಾ! ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಈ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರು. ನನ್ನ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಇದು ಸಂಶಯರಹಿತ—ಸರ್ವಲೋಕ ಹಿತಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ.

Verse 16

यो मामत्र स्थितं मर्त्यः पूजयिष्यति भक्तितः । तस्याहं संप्रदास्यामि चित्तस्थं सकलं फलम्

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ತಿಳಿದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುವನೋ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಮಸ್ತ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೀಡುವೆನು.

Verse 17

यो मे लिंगस्य याम्याशां स्थित्वा मंत्रं जपिष्यति । षडक्षरं प्रदास्यामि तस्यायुष्यं सुतान्वितम्

ಯಾರು ನನ್ನ ಲಿಂಗದ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡುವನೋ, ಅವನಿಗೆ ನಾನು ಷಡಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ, ಪುತ್ರಸಹಿತ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವೆನು.

Verse 18

एवमुक्त्वा महादेवस्ततश्चादर्शनं गतः । हंसोऽपि च गृहं गत्वा पुत्रानाप महोदयान्

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಮಹಾದೇವನು ನಂತರ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು. ಹಂಸನೂ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮಹೋದಯ ಹಾಗೂ ಸಮೃದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 19

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तल्लिंगं यत्नतो द्विजाः । स्पर्शनीयं च पूज्यं च नमस्कार्यं प्रयत्नतः

ಆದುದರಿಂದ, ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮತ್ತು ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಪೂಜಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

Verse 20

षडक्षरेण मन्त्रेण कीर्तनीयं च शक्तितः । वांछद्भिर्वांछितान्कामान्दुर्लभांस्त्रिदशैरपि

ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಮಟ್ಟಿಗೆ ಷಡಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಿ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಅದು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಬಯಸಿದ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ—ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದವುಗಳನ್ನು.