Adhyaya 190

Verse 1

सूत उवाच । एवं क्रतुः स संजातः पञ्चरात्रं द्विजोत्तमाः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे सर्वकाम समृद्धिमान्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆ ಕ್ರತು ಐದು ರಾತ್ರಿಗಳವರೆಗೆ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿತು.

Verse 2

विप्रांश्च भिक्षुकांश्चैव दीनांधांश्च विशेषतः । समाप्तौ तस्य यज्ञस्य संतर्प्य सकलांस्ततः । ऋत्विजो दक्षिणाभिस्तान्यथोक्तान्द्विजसत्तमान्

ಅವನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಭಿಕ್ಷುಕರು ಹಾಗೂ ದೀನಾಂಧರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು. ಯಜ್ಞ ಸಮಾಪ್ತಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಋತ್ವಿಜರಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.

Verse 3

ततः स चानयामास नागरान्ब्राह्मणोत्तमान् । चातुश्चरणसंपन्नाञ्छ्रुतिस्मृति समन्वितान्

ನಂತರ ಅವನು ನಗರದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕರೆತಂದನು—ಚತುರ್ವಿಧ ಗುಣಸಂಪನ್ನರಾಗಿ, ಶ್ರುತಿ‑ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದವರನ್ನು।

Verse 4

कृतांजलिपुटो भूत्वा ततस्तान्प्राह सादरम् । यद्भूमौ तु मया तीर्थं पुष्करं संनिवेशितम्

ನಂತರ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು—“ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೇ ನಾನು ‘ಪುಷ್ಕರ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ।”

Verse 5

कलिकालस्य भीतेन द्वितीयं ब्राह्मणोत्तमाः । येन नो नाशमभ्येति म्लेच्छैरपि समाश्रितम्

“ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮರೇ, ಕಲಿಯುಗದ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಇನ್ನೊಂದು ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ—ಮ್ಲೇಚ್ಛರು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರೂ ಇದು ನಾಶವಾಗದಂತೆ।”

Verse 6

हाटकेश्वरदेवस्य प्रभावेन महात्मनः । कलिकाले च सम्प्राप्ते तीर्थान्यायतनानि च

“ಮಹಾತ್ಮ ಹಾಟಕೇಶ್ವರ ದೇವರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಕಲಿಯುಗ ಬಂದರೂ ಸಹ, ತೀರ್ಥಗಳೂ ದೇವಾಲಯಗಳೂ ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ।”

Verse 7

म्लेच्छैः स्पृष्टान्यसंदिग्धं प्रयागादीनि कृत्स्नशः । यज्ञस्तु विहितस्तेन भयायं तत्कृतेन च

“ಪ್ರಯಾಗಾದಿ ತೀರ್ಥಗಳು ಮ್ಲೇಚ್ಛರ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂಷಿತವಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದನು; ಆ ಕೃತ್ಯದಿಂದ ಭಯವೂ ಉಂಟಾಯಿತು।”

Verse 8

तस्माद्वदथ किं दानं युष्मद्भूमेश्च निष्क्रये । प्रयच्छामि च यज्ञस्य येन मे स्यात्फलं द्विजाः

ಆದುದರಿಂದ ಹೇಳಿರಿ—ನಿಮ್ಮ ಭೂಮಿಯ ನಿಷ್ಕ್ರಯ (ವಿಮೋಚನಮೂಲ್ಯ)ವಾಗಿ ಯಾವ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು? ಯಜ್ಞಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾನು ಅದನ್ನು ನೀಡುವೆನು; ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಅದರ ಫಲವು ನನಗೆ ದೊರಕಲಿ.

Verse 9

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि यच्छसि चास्माकं दक्षिणां यज्ञसंभवाम् । तदस्माकं स्ववासेन स्थानं नय पवित्रताम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ಯಜ್ಞಸಂಭವವಾದ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಸ್ವವಾಸದಿಂದಲೇ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪವಿತ್ರತೆಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸಿರಿ.

Verse 10

यदेतद्भवता चात्र पुष्करं तीर्थमुत्तमम् । स्थापितं तस्य नो ब्रूहि माहात्म्यं सुरसत्तम । येन स्नानादिकाः सर्वाः क्रियाः कुर्मः पितामह

ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಈ ಪರಮ ತೀರ್ಥವಾದ ಪುಷ್ಕರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳಿರಿ, ಹೇ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠ; ಇದರಿಂದ ನಾವು ಸ್ನಾನಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬಹುದು. ಹೇ ಪಿತಾಮಹ, ಉಪದೇಶಿಸಿರಿ.

Verse 11

ब्रह्मोवाच । एतत्तीर्थं मया सृष्टमंतरिक्षस्थितं सदा । किं न श्रुतं पुराणेषु भवद्भिर्द्विजसत्तमाः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಈ ತೀರ್ಥವನ್ನು ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಇದು ಸದಾ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿಲ್ಲವೇ?

Verse 12

पृथिव्यां नैमिषं तीर्थमन्तरिक्षे च पुष्करम् । त्रैलोक्ये तु कुरुक्षेत्रं विशेषेण व्यवस्थितम्

ಪೃಥ್ವಿಯಲ್ಲಿ ನೈಮಿಷ ತೀರ್ಥ, ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರ; ಮತ್ತು ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವು ವಿಶೇಷ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 13

तद्युष्माकं हितार्थाय पंचरात्रं धरातले । आगमिष्यत्यसंदिग्धं मम वाक्यप्रणोदितम्

ಆದುದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಅದು ಪಂಚರಾತ್ರಿಯವರೆಗೆ ಭೂಮಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ; ನನ್ನ ವಾಕ್ಯಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 14

कार्तिक्यां शुक्लपक्षे तु ह्येकादश्यां दिने स्थिते । यावत्पंचदशी तावत्तिथिः पापप्रणाशिनी

ಕಾರ್ತಿಕ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಏಕಾದಶಿಯಿಂದ ಪಂಚದಶಿವರೆಗೆ ಇರುವ ಈ ತಿಥಿಕಾಲವು ಪಾಪನಾಶಕವಾಗಿದೆ.

Verse 15

पंचरात्रस्य मध्ये तु यः स्नानं च करिष्यति । श्राद्धं वा श्रद्धया युक्तस्तस्य स्यादक्षयं हि तत्

ಪಂಚರಾತ್ರ ವ್ರತದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನಮಾಡುವರೋ, ಅಥವಾ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವರೋ—ಅವರಿಗೆ ಆ ಕರ್ಮ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 16

अह तु पंचरात्रं तद्ब्रह्मलोकादुपेत्य च । संश्रयं तु करिष्यामि तीर्थेऽत्रैव द्विजोत्तमाः

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಆ ಪಂಚರಾತ್ರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಬಂದು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು ವಾಸಮಾಡುವೆನು.

Verse 17

ब्राह्मणा ऊचुः । तव मूर्तिं करिष्यामः स्थानेऽत्र प्रपितामह । तस्यां संक्रमणं नित्यं तस्मात्कार्यं त्वयाविभो

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪ್ರಪಿತಾಮಹ! ನಾವು ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ನಿಮ್ಮ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವೆವು; ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ವಿಭೋ, ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ ನಿಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಸಂಕ್ರಮಣ (ಅವತರಣ/ಪ್ರವೇಶ) ಸಂಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 18

तीर्थं चैव सदाप्यऽत्र समागच्छतु चांबरात् । लोकानां पापनाशाय तथा त्वं कर्तुमर्हसि

ಈ ತೀರ್ಥವು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದಲೂ ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಲಿ; ಲೋಕಜನರ ಪಾಪನಾಶಕ್ಕಾಗಿ, ಹೇ ದೇವ, ನೀನು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನು.

Verse 19

एषा नो दक्षिणा देव यज्ञस्यैव समुद्भवा

ಹೇ ದೇವ, ಇದು ನಮ್ಮ ದಕ್ಷಿಣೆ; ಇದು ಯಜ್ಞದಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು.

Verse 20

एवं कृते सुरश्रेष्ठ सफलः स्यात्क्रतुस्तव । प्रतिज्ञा च तथा सत्या तस्माद्दानाय निर्मिता

ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಹೇ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿನ್ನ ಕ್ರತು ಫಲಪ್ರದವಾಗುವುದು; ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯೂ ಸತ್ಯವಾಗುವುದು—ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ದಾನವನ್ನು ಅರ್ಪಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 21

श्रीब्रह्मोवाच । मन्त्राहूतं ततः श्रेष्ठं नभोमार्गाद्द्विजोत्तमाः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे पुष्करं चागमिष्यति

ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಆಗ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿತವಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥವು ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಿಂದ ಬರುವುದು; ಪುಷ್ಕರವೂ ಹಾಟಕೇಶ್ವರದ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸುವುದು.

Verse 22

अघमर्षं जपंश्चैव यः करिष्यति तोयगः । मम मूर्तेः पुरः स्थित्वा पैलमन्त्रपुरःसरम्

ಯಾರು ಜಲಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿ ಅಘಮರ್ಷಣವನ್ನು ಜಪಿಸುವನೋ, ಅವನು ನನ್ನ ಮೂರ್ತಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು—ಪೈಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ—(ಹೀಗೆ ಮಾಡುವನು).

Verse 23

जपिष्यति द्विजश्रेष्ठाः सवनानां चतुष्टयम् । ब्रह्मलोकात्समागत्य प्रश्रोष्या मि च तद्द्विजाः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅವನು ಸವನಗಳ ಚತುಷ್ಟಯವನ್ನು ಜಪಿಸುವನು; ನಾನೂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಬಂದು, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಆ ಜಪವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವೆನು।

Verse 24

सूत उवाच । अथ ते नागराः सर्वे पुष्पदानप्रपूर्वकम् । अनुज्ञां प्रददुस्तुष्टा यज्ञफलसमाप्तये

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅನಂತರ ಆ ಎಲ್ಲಾ ನಾಗರಿಕರು ಮೊದಲು ಪುಷ್ಪದಾನ ಮಾಡಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಯಜ್ಞಫಲದ ಸಮಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಅನುಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು।

Verse 25

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तः पुलस्त्योऽध्वर्युसत्तमः । यत्र स्थाने स्थितो ब्रह्मा नागरैः परिवारितः

ಈ ನಡುವೆ ಅಧ್ವರ್ಯು ಯಾಜಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಬಂದನು; ನಾಗರಿಕರಿಂದ ಪರಿವಾರಿತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆಸೀನನಾಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದನು।

Verse 26

अब्रवीच्च समाप्तस्ते यतः संपूर्णदक्षिणः । प्रायश्चित्तैर्विरहितो यथा नान्यस्य कस्यचित्

ಅವನು ಹೇಳಿದನು—“ನಿಮ್ಮ ಯಜ್ಞವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತರಹಿತ—ಇತರರ ಯಜ್ಞದಂತೆ ಅಲ್ಲ।”

Verse 27

अतः परं कर्मशेषं किंचिदस्ति पितामह । वारुणेष्टिर्जपश्चैव तत्करिष्यामि सांप्रतम्

“ಇನ್ನು ಮುಂದೆ, ಹೇ ಪಿತಾಮಹ, ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಶೇಷವಿದೆಯೇ? ವಾರುಣೀ ಇಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ನಿಯತ ಜಪವನ್ನೂ—ನಾನು ಈಗಲೇ ನೆರವೇರಿಸುವೆನು।”

Verse 28

तथा चाऽवभृथस्नानं प्रकर्तव्यं त्वया सह । तस्मादुत्तिष्ठ गच्छामो यत्र तोयव्यवस्थितम्

ಮತ್ತೂ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಅವಭೃಥಸ್ನಾನವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ಎದ್ದು ಬಾ; ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಜಲವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ.

Verse 29

येनेष्टिवारुणीं तत्र कुर्मो विप्रैर्यथोचितैः । चतुर्भिर्ब्रह्मपूर्वैश्च मया चाग्नीध्रहोतृभिः

ಅಲ್ಲಿ ಯಥೋಚಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ವಾರುಣೀ ಇಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸೋಣ—ಬ್ರಹ್ಮಪುರೋಹಿತನಿಂದ ಆರಂಭಿಸುವ ನಾಲ್ವರು ಋತ್ವಿಜರು, ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು, ಅಗ್ನೀಧ್ರ ಮತ್ತು ಹೋತೃ ಪುರೋಹಿತರೊಂದಿಗೆ.

Verse 30

यथावह्नौ तथा तोये मन्त्रवत्तद्भवंशुभम् । हूयते संविधानेनयज्ञपात्रैः सम न्वितम्

ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಾಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸುವಂತೆ, ಜಲದಲ್ಲಿಯೂ—ಮಂತ್ರಸಹಿತವಾಗಿ—ಆ ಶುಭ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಕ್ರಮಾನುಸಾರ, ನಿಗದಿತ ಯಜ್ಞಪಾತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 31

वरुणस्य प्रतुष्ट्यर्थं स्नानं कार्यं त्वयैव च । ऋत्विग्भिः सहितेनैव सर्वारिष्टप्रशांतये

ವರುಣದೇವನ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ನೀನೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು—ಋತ್ವಿಜರೊಂದಿಗೆ—ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಅరిష್ಟಗಳು (ವಿಪತ್ತುಗಳು) ಶಮನವಾಗುವವು.

Verse 32

यस्तत्र समये स्नानं करिष्यति त्वया सह । अन्योऽपि मानवः कश्चिद्विपाप्मा स भविष्यति

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಯಾರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವರೋ—ಇನ್ನಾವನಾದರೂ ಮಾನವನಾಗಿರಲಿ—ಅವನು ಪಾಪರಹಿತನಾಗುವನು.

Verse 33

यानीह संति तीर्थानि त्रैलोक्ये सचराचरे । वारुणीमिष्टिमासाद्य तानि यांति च संनिधौ

ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿನ ಚರಾಚರಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳೂ ವಾರುಣೀ ಇಷ್ಟಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 34

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दीक्षितेन समन्वितम् । तत्र स्नानं प्रकर्तव्यं जलमध्ये तु सार्थिभिः । ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैः सर्वैरव भृथोत्सवे

ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ವಿಧಿವತ್ತಾದ ದೀಕ್ಷಾ-ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಜಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು—ಸಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ; ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ—ಎಲ್ಲರೂ—ಅವಭೃತೋತ್ಸವದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ।

Verse 35

तस्माद्विसर्जयाद्यैतान्ब्राह्मणांस्तावदेव च । एतेऽपि च करिष्यंति स्नानं तत्र त्वया सह

ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ವಿಸರ್ಜಿಸು; ಅವರೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವರು।

Verse 36

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा प्रस्थितो ब्रह्मा ज्येष्ठकुण्डतटं शुभम् । गायत्र्या सहितो हृष्टः कृतकृत्यत्वमागतः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹರ್ಷಿತನಾದನು; ಗಾಯತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ, ಕೃತಕೃತ್ಯಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದವನು, ಶುಭವಾದ ಜ್ಯೇಷ್ಠಕುಂಡದ ತಟಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು।

Verse 37

अथ तद्वचनं श्रुत्वा सुराः सर्वे तथा द्विजाः । पुलस्त्यश्च शुभार्थाय स्नानार्थं प्रस्थितास्तदा । ब्रह्मणा सहिता हृष्टाः पुत्रदारसमन्विताः

ನಂತರ ಆ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೂ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಿಜರೂ—ಪುಲಸ್ತ್ಯನೊಂದಿಗೆ—ಶುಭಾರ್ಥವಾಗಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಆಗ ಹೊರಟರು। ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅವರು ಹರ್ಷದಿಂದ, ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ತೆರಳಿದರು।

Verse 38

अथ संकीर्णता जाता समंताज्ज्येष्ठपुष्करे । स्नानार्थमागतैर्लोकैरूर्ध्वबाहुभिरेव च

ಆಗ ಜ್ಯೇಷ್ಠಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಹಾ ಗಿರಕಿ ಉಂಟಾಯಿತು. ಸ್ನಾನಾರ್ಥ ಬಂದ ಜನರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

Verse 39

न तत्र लक्ष्यते ब्रह्मा न तत्कर्म च वारुणम् । क्रियमाणैर्द्विजैस्तत्र व्याप्ते भूमि तलेऽखिले

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆ ವಾರుణಕರ್ಮವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕರ್ಮನಿರತ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿತಲ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿಹೋಗಿತ್ತು.

Verse 40

अथांते कर्मणस्तस्य ब्रह्मा प्राह शतक्रतुम् । हितार्थं सर्वलोकस्य विनयावनतं स्थितम्

ಆ ಕರ್ಮದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ)ನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಅವನು ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದನು; ಸರ್ವಲೋಕಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ವಚನ ನೀಡಿದನು.

Verse 41

न मां ज्ञास्यति दूरस्था जनाः स्नानार्थमागताः । मज्जमानं जले पुण्ये सम्मर्देऽस्मिञ्जलोद्भवे

‘ಸ್ನಾನಾರ್ಥ ಬಂದ ಜನರು ದೂರ ನಿಂತು ನನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾರರು. ಈ ಜಲೋದ್ಭವ ಗಿರಕಿಯಲ್ಲಿ, ಪುಣ್ಯಜಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಅವರು ಅರಿಯಲಾರರು.’

Verse 42

तस्मान्नागं समारुह्य निजं वृत्रनिषूदन । एणस्य कृष्णसारस्य वंशांते चर्म न्यस्य च

‘ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ವೃತ್ರನಿಷೂದನ! ನಿನ್ನದೇ ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಏರು; ಮತ್ತು ಬಿದಿರುದಂಡದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಸಾರ ಮೃಗದ ಚರ್ಮವನ್ನು ಇಟ್ಟು (ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡು).’

Verse 43

ततस्तत्स्नानवेलायां क्षेप्तव्यं सलिले त्वया । येन लोकः समस्तोऽयं वेत्ति कालं तु स्नानजम्

ಆ ಸ્નಾನವೇಳೆಯಲ್ಲೇ ನೀನು ಅದನ್ನು ಜಲದಲ್ಲಿ ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜನರು ಸ್ನಾನಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿಯುವರು.

Verse 44

स्नानं च कुरुते श्रेयः संप्राप्नोति यथोदितम् । दूरस्थोऽपि सुवृद्धोऽपि बालोऽपि च समागतः । स्नानजं लभते श्रेयः संदृष्टेऽपि यथोदितम्

ಯಾರು ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡುವರೋ, ಅವರು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವರು. ದೂರದಲ್ಲಿರುವವರೂ, ಅತಿವೃದ್ಧರೂ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಬಾಲಕರೂ—ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ನಾನಜನ್ಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು; ತೀರ್ಥದ ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೂ ಹೇಳಿದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 45

सूत उवाच । बाढमित्येव संप्रोच्य सत्वरं प्रययौ हरिः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—‘ಬಾಢಂ’ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿ ಹರಿ ತಕ್ಷಣವೇ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೊರಟನು.

Verse 46

ततो नागं समारुह्य धृत्वा वंशं करे निजे । मृगचर्माग्रसंयुक्तं तोयमध्ये व्यवस्थितः

ನಂತರ ಅವನು ನಾಗದ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ವಂಶದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಅದರ ಅಗ್ರಭಾಗಕ್ಕೆ ಮೃಗಚರ್ಮವನ್ನು ಜೋಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಹೀಗೆ ಜಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತನು.

Verse 47

एतत्कर्मावसाने स स्नातुकामे पितामहे । तच्चर्म प्राक्षिपत्तोये स्वयमेव शतक्रतुः

ಈ ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಪಿತಾಮಹನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದಾಗ, ಶತಕ್ರತು ಸ್ವತಃ ಆ ಮೃಗಚರ್ಮವನ್ನು ಜಲದಲ್ಲಿ ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಿದನು.

Verse 48

एतस्मिन्नन्तरे देवाः सर्वे गन्धर्वगुह्यकाः । मानुषाश्च विशेषेण स्नातास्तत्र समाहिताः

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಗಂಧರ್ವ-ಗುಹ್ಯಕರೊಡನೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾನವರೂ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತರಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತರು.

Verse 49

एतस्मिन्नन्तरे ब्रह्मा शक्रं प्रोवाच सादरम् । कृतस्नानं सुरैः सार्धं विनयावनतं स्थितम्

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಶಕ್ರನಿಗೆ ಆದರದಿಂದ ಹೇಳಿದನು; ಶಕ್ರನು ದೇವರೊಡನೆ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.

Verse 50

सहस्राक्षं त्वया कष्टं मन्मखे विपुलं कृतम् । आनीता च तथा पत्नी गायत्री च सुमध्यमा

ಹೇ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ! ನನ್ನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮಹತ್ತರ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸుమಧ್ಯಮೆಯಾದ ಗಾಯತ್ರೀ ಎಂಬ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನೂ ಕರೆತಂದೆ.

Verse 51

तस्माद्वरय भद्रं ते यं वरं मनसि स्थितम् । सर्वं तेऽहं प्रदास्यामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ಆದ್ದರಿಂದ—ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ—ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ವರವನ್ನು ಬೇಡು; ಅದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಳಭವಾದರೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡುವೆನು.

Verse 52

इन्द्र उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव यदि देयो वरो मम । यदि त्वां प्रार्थयाम्यद्य भूयात्तु तादृशं विभो

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವಾ! ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ನನಗೆ ವರ ನೀಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ನಾನು ಬೇಡುವುದೇ, ಹೇ ವಿಭೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ.

Verse 53

वर्षेवर्षे तु यः कुर्यात्संप्राप्तेऽस्मिन्दिने शुभे । मृगचर्म समादाय वंशाग्रे यो महीपतिः

ಯಾರು ವರ್ಷೇವರ್ಷ ಈ ಶುಭದಿನ ಬಂದಾಗ ಈ ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ಮಾಡುವನೋ—ಮೃಗಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಬಿದಿರು ದಂಡದ ಅಗ್ರಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತು—ಹೇ ಭೂಪತೇ!

Verse 54

नागप्रवरमारुह्य स्वयमेव पितामह । यथाऽहं प्रक्षिपेत्तोये स स्यात्पापविवर्जितः

ನಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನ ಮೇಲೆ ಆರೋಹಣ ಮಾಡಿ ಸ್ವಯಂ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅದನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಷಿಪ್ತಮಾಡಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದೇ ವಿಧವಾಗಿ ಮಾಡುವವನು ಪಾಪವರ್ಜಿತನಾಗುವನು.

Verse 55

अजेयः सर्वशत्रूणां सर्वव्यसनवर्जितः । ये करिष्यंति च स्नानमनेन मृगचर्मणा

ಈ ಮೃಗಚರ್ಮದಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರು—ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಅಜೇಯರಾಗಿಯೂ, ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯಸನಗಳಿಂದ ವಜ್ರಿತರಾಗಿಯೂ ಇರುವರು.

Verse 56

सार्धमन्येऽपि ये लोका अपि पापसमन्विताः । तेषां वर्षकृतं पापं त्वत्प्रसादात्प्रणश्यतु

ಇನ್ನೂ ಇತರ ಜನರೂ ಪಾಪಸಹಿತರಾಗಿದ್ದರೂ—ಅವರ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವು ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾಶವಾಗಲಿ.

Verse 57

ब्रह्मोवाच । एतत्सर्वं सहस्राक्ष तव वाक्यमसंशयम् । भविष्यति न संदेहः सर्वमेतन्मयोदितम्

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ! ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಸತ್ಯ. ಇದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂಭವಿಸುವುದು; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 58

यो राजा श्रद्धया युक्तो देशस्यास्य समुद्भवः । आनर्तस्य गजारूढो मृगचर्म क्षिपिष्यति

ಈ ದೇಶದಲ್ಲೇ ಜನಿಸಿದ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಆನರ್ತದೇಶದ ಆ ರಾಜನು ಗಜಾರೂಢನಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮೃಗಚರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವನು.

Verse 59

अत्र कुण्डे मदीये तु मां संपूज्य तटस्थितम् । सर्वलोकहितार्थाय संप्राप्ते प्रतिपद्दिने

ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನದೇ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ, ತೀರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ—ಸರ್ವಲೋಕ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ—ಪ್ರತಿಪದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅದು ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ—

Verse 60

समाप्ते कुतपे काले विजयी स भविष्यति । कार्तिक्यां च व्यतीतायां द्वितीयेऽह्नि व्यवस्थिते

ಕುತಪಕಾಲ ಮುಗಿದ ಬಳಿಕ ಅವನು ವಿಜಯಿಯಾಗುವನು. ಹಾಗೆಯೇ ಕಾರ್ತಿಕೀ ವ್ರತಕಾಲ ಕಳೆದ ನಂತರ, ಎರಡನೇ ದಿನ, ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ—

Verse 61

तथा तत्कालमासाद्य ये करिष्यंति मानवाः । स्नानं तच्च दिनेऽत्रैव वर्षपापविवर्जिताः । आधिव्याधिविमुक्ताश्च ते भविष्यंत्यसंशयम्

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಆ ದಿನವೇ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಮಾನವರು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುವರು; ಮತ್ತು ಆಧಿ-ವ್ಯಾಧಿಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆದು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುವರು.

Verse 62

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो यक्ष्माख्यो दारुणो गदः । अचिकित्स्योऽपि देवानां तथा धन्वंतरेरपि

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು: ಈ ನಡುವೆ ಯಕ್ಷ್ಮಾ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ರೋಗವು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಯಿತು; ಅದು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಹಾಗೂ ಧನ್ವಂತರಿಗೂ ಸಹ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಅತೀತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 63

नीलांबरधरः क्षामो दीनो दण्डसमाश्रितः । क्षुत्कुर्वञ्छ्लेष्मणा तावत्कृच्छ्रात्संधारयन्पदम्

ನೀಲವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ, ಅತಿಕ್ಷೀಣನಾಗಿ ದೀನನಾಗಿ, ದಂಡವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ—ಕಫಯುಕ್ತವಾಗಿ ತும್ಮುತ್ತಾ ಮಹಾಕಷ್ಟದಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 64

ततश्च प्रणतो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच सः

ನಂತರ ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 65

यक्ष्मोवाच । तव यज्ञमहं श्रुत्वा दूरादेव पितामह । क्षुत्क्षामकंठश्चायातः समाप्तावद्य कृच्छ्रतः

ಯಕ್ಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಪಿತಾಮಹ! ದೂರದಿಂದಲೇ ನಿಮ್ಮ ಯಜ್ಞದ ವಾರ್ತೆ ಕೇಳಿ ನಾನು ಬಂದೆನು. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಂಠ ಒಣಗಿ ದೇಹ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿದೆ; ಇಂದು ಯಜ್ಞಸಮಾಪ್ತಿಯ ವೇಳೆಗೆ ನಾನು ಮಹಾಕಷ್ಟದಿಂದ ತಲುಪಿದೆನು।

Verse 66

दक्षेणाहं पुरा सृष्टश्चंद्रार्थं कुपितेन च । रोहिणीं सेवमानस्य संत्यक्तान्यासुतस्य च

ನಾನು ಹಿಂದೆ ದಕ್ಷನಿಂದ ಚಂದ್ರನ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕೋಪದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆನು—ಚಂದ್ರನು ರೋಹಿಣಿಯನ್ನೇ ಸೇವಿಸಿ ಇತರ ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದರಿಂದ।

Verse 67

ततो माहेश्वरादेशात्तेन तुष्टेन तस्य च । पक्षमेकं कृतं मह्यं तस्यास्वादनकर्मणि

ನಂತರ ಮಹೇಶ್ವರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಅವನು ತೃಪ್ತನಾದ ಕಾರಣ, ಆ ‘ಆಸ್ವಾದನ’ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಒಂದು ಪಕ್ಷ (ಪದಿನೈದು ದಿನ) ನಿಗದಿಯಾಯಿತು।

Verse 68

अन्यपक्षे न किंचिच्च येन तृप्तिः प्रजायते । यज्ञस्यैव तु सर्वस्य तर्पयित्वा द्विजोत्तमम्

ಇತರ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಆದಕಾರಣ ಸಮಸ್ತ ಯಜ್ಞಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನಾದ (ಪ್ರಧಾನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು) ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 69

ततस्तद्वचनं ग्राह्यं तर्पितोऽहमसंशयम् । पौर्णमास्यां ततो देव यस्य यज्ञस्य कृत्स्नशः

ಆದುದರಿಂದ ಆ ವಚನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು—‘ನಾನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.’ ನಂತರ, ಓ ದೇವಾ, ಪೌರ್ಣಮಿಯಂದು ಆ ಯಜ್ಞವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 70

यस्य नो ब्राह्मणो ब्रूते यज्ञस्यांते प्रतर्पितः । तर्पितोऽस्मीति तत्तस्य वृथा स्याद्यज्ञजं फलम् । यदि कोटिगुणं दत्तमपि श्रद्धासमन्वितम्

ಯಜ್ಞಾಂತದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ‘ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳದಿದ್ದರೆ, ಆ ಯಜ್ಞಜನ್ಯ ಫಲವು ಅವನಿಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ—ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೋಟಿಗುಣ ದಾನ ನೀಡಿದರೂ ಸಹ.

Verse 71

एतच्छ्रुत्वा त्वया देव पठ्यमानं श्रुताविह । तस्मात्सम्यक्स्थिते यज्ञे ब्राह्मणं तर्पयेत वै

ಓ ದೇವಾ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರುತಿ-ಸಮ್ಮತವಾಗಿ ಪಠಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ—ಆದುದರಿಂದ ಯಜ್ಞವು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 72

प्रत्यक्षं मे यथा तृप्तिरन्नेनैव प्रजायते । त्वत्प्रसादात्सुरश्रेष्ठ तथा नीतिर्विधीयताम्

ನನಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿ ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ—ಓ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ—ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅಂಥ ನೀತಿ (ವಿಧಿ) ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಡಲಿ.

Verse 73

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा पद्मजस्तस्य पथ्यंपथ्यं वचोऽखिलम् । श्रुतिं प्रमाणतां नीत्वा ततो वचनमब्रवीत्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನ ಹಿತಾಹಿತಭೇದಯುಕ್ತ ಸಮಸ್ತ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪದ್ಮಜನು (ಬ್ರಹ್ಮ) ಶ್ರುತಿಯನ್ನು ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ನಂತರ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 74

अद्यप्रभृति वै विप्राः साग्नयः स्युर्धरातले । तैः सर्वैर्वैश्वदेवांते बलिर्देयस्तथाखिलः

“ಇಂದಿನಿಂದ, ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ನೀವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಗೃಹಸ್ಥರಾಗಿ ಇರಿರಿ; ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಂದ ವೈಶ್ವದೇವಾಂತದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೀಡಲ್ಪಡಬೇಕು।”

Verse 75

दत्त्वाऽन्येभ्योथ देवेभ्यस्तव तृप्तिर्भविष्यति । तव पक्षे द्वितीये तु सत्यमेतन्मयोदितम्

“ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರವೇ ನಿನಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುವುದು; ನಿನ್ನ ದ್ವಿತೀಯ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ—ಇದು ನಾನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದ್ದೇನೆ।”

Verse 76

ये विप्रास्तु बलिं दद्युर्वैश्वदेवांत आगते । न तेषामन्वये चापि त्वया सेव्योऽत्र कश्चन

“ವೈಶ್ವದೇವಾಂತದಲ್ಲಿ ಬಲಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ವಿಪ್ರರಿಗೆ—ಮತ್ತು ಅವರ ವಂಶದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರಿಗೂ—ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ತೊಂದರೆ ಕೊಡಬಾರದು; ಅವರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಬಾರದು।”

Verse 77

यक्ष्मोवाच । तीर्थेऽस्मिंस्तावके देव सदाहं तपसि स्थितः । तिष्ठामि यदि वादेशस्तावको जायते मम

ಯಕ್ಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—“ಓ ದೇವಾ! ನಿನಗೆ ಸೇರಿದ ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸದಾ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನನಗಾಗಿ ನಿನ್ನದೇ ಆದ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶ (ವಾಸಸ್ಥಾನ) ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ತಂಗುವೆನು।”

Verse 78

ब्रह्मोवाच । यद्येवं कुरु चान्यत्र त्वमाश्रमपदं निजम् । संप्राप्य भूमिदेशे च कञ्चिद्यदभिरोचते । अर्थयित्वा द्विजानेतान्यथा यज्ञकृते मया

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಬೇರೆಡೆ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆಶ್ರಮಪದವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು. ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಯಾವುದೋ ಭೂಮಿದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಯಜ್ಞಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಹೇಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡೆನೋ ಹಾಗೆಯೇ, ಆ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಭೂಮಿಗಾಗಿ ಯಾಚಿಸು.

Verse 79

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा प्रार्थयामास चमत्कारपुरोद्भवान् । तेभ्यः प्राप्य ततो भूमिं चकाराथाश्रमं निजम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಅದ್ಭುತ ನಗರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಅವನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. ಅವರಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂತರ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 80

तत्र यः कुरुते स्नानं प्रतिपद्दिवसे स्थिते । सूर्यवारेण मुच्येत यक्ष्मणा सेवितोऽपि वा

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪದಾ ದಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು—ಆ ದಿನ ಭಾನುವಾರವಾದರೆ—ಯಕ್ಷ್ಮದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 81

अद्यापि दृश्यते चात्र प्रत्ययस्तस्य संभवे । सर्वेषामाहिताग्नीनां नागराणां विशेषतः । कलि कालेऽपि संप्राप्ते न यक्ष्मा संप्रजायते

ಇಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಅದರ ಪರಿಣಾಮದ ಪ್ರಮಾಣ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆಹಿತಾಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಾಗರ ಜನರಿಗೆ—ಕಲಿಕಾಲ ಬಂದರೂ ಯಕ್ಷ್ಮಾ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 82

तथा चतुष्पदानां च तेषां गृहनिवासिनाम् । न तस्य भेषजानि स्युर्न मंत्रा न चिकित्सकाः

ಹಾಗೆಯೇ ಅವರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನಾಲ್ಕುಕಾಲು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಕೂಡ ಆ ರೋಗಕ್ಕೆ ಔಷಧಿಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಮಂತ್ರಗಳೂ ಬೇಡ; ವೈದ್ಯರೂ ಬೇಡ.

Verse 190

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मयज्ञावभृथयक्ष्म तीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम नवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಷಷ್ಠ ನಾಗರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಾಟಕೇಶ್ವರಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞದ ಅವಭೃತಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಯಕ್ಷ್ಮತೀರ್ಥೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ನೂರ ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।