Adhyaya 34

Verse 1

नारद उवाच । ततस्तृतीयलिंगस्य चिकीर्षु स्थापनं गुहम् । ब्रह्मा प्राहास्य प्रीत्यर्थं स्वयमन्यं प्रकुर्महे

ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು—ಆಮೇಲೆ ಗುಹ (ಸ್ಕಂದ) ಮೂರನೇ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು. ಅವನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—“ನಾವೇ ಸ್ವತಃ ಮತ್ತೊಂದು ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸೋಣ.”

Verse 2

यद्यप्येतच्छुभं लिंगं सर्वदोषविवर्जितम् । तथाप्यन्यत्करिष्येऽहं सर्वश्रेष्ठतमं हि यत्

ಈ ಶುಭ ಲಿಂಗವು ಸರ್ವದೋಷವಿವರ್ಜಿತವಾದರೂ, ಆದರೂ ನಾನು ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವೆನು—ಅದು ಎಲ್ಲದಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠತಮವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 3

ततो ब्रह्मा सर्वदोषविमुक्तं निर्ममे स्वयम् । दृष्टिकांतं मनःकांतं फलकांतं सुलिंगकम्

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ವತಃ ಸರ್ವದೋಷವಿಮುಕ್ತವಾದ ಶುಭ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು—ನೋಡಲು ಮನೋಹರ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯ, ಫಲಪ್ರದಾನದಲ್ಲಿ ಶೋಭನ.

Verse 4

तत्र स्कंदस्य प्रीत्यर्थं सर्वदेवैर्निनिर्मितम् । सरः सुरम्यं तीर्थानि तत्र ते निदधुस्तथा

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಸರೋವರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

Verse 5

गंगादिकानि तीर्थानि यानि प्रोचुर्दिवौकसः । इदं यावत्सरस्तावत्सर्वैरत्र समुष्यताम्

ದೇವರುಗಳು ಕೀರ್ತಿಸಿದ ಗಂಗಾದಿ ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಗಳು, ಈ ಸರೋವರ ಇರುವವರೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಸಮವಾಯವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರಲಿ।

Verse 6

एवमस्त्विति तान्यूचुः प्रीत्यर्थं शरजन्मनः । ततो ब्रह्मा स्वयं तत्र रौद्रैर्मंत्रैर्हुताशनम् । गाधिपुत्रादिभिर्विप्रैस्तर्पयामास संयुतः

‘ಏವಮಸ್ತು’ ಎಂದು ಅವರು ಶರಜನ್ಮನಾದ ಭಗವಾನ್ ಸ್ಕಂದನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ವಯಂ ಅಲ್ಲಿ ರೌದ್ರಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಹುತಾಶನನನ್ನು ತರ್ಪಿಸಿ, ಗಾಧಿಪುತ್ರಾದಿ ವಿಪ್ರರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ತರ್ಪಣವನ್ನಾಚರಿಸಿದನು।

Verse 7

ततो वैशाखमासस्य चतुर्द्दश्यां शुभे दिने । प्रतिष्ठां चक्रिरे लिंगे चिरं विप्रमुका द्विजाः

ನಂತರ ವೈಶಾಖ ಮಾಸದ ಶುಭ ಚತುರ್ದಶಿ ದಿನದಲ್ಲಿ, ವಿಪ್ರರ ಮುನ್ನಡೆಗೆ ದ್ವಿಜರು ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು।

Verse 8

जगुर्गंधर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः । ततः स्कंदः प्रीतियुक्तः स्नात्वा सरसि शोभने

ಗಂಧರ್ವಾಧಿಪತಿಗಳು ಹಾಡಿದರು, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದವು. ನಂತರ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ಸ್ಕಂದನು ಆ ಶೋಭನ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 9

सर्वतीर्थोदकैः स्नाप्य तल्लिंगं भक्तिसंयुतः । विविधैः पूजयामास पुष्पैर्मंत्रैश्च पंचभिः

ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಜಲಗಳಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ, ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿ ಪಂಚಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ ಪೂಜಿಸಿದನು।

Verse 10

पूजाकाले स्वयं तत्र लिंगमध्येस्थितो हरः । जंगमा जंगमैः सार्धं स्वयं जग्राह पूजनम्

ಪೂಜಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಹರನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಜಂಗಮ ಭಕ್ತಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಆತನೇ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

Verse 11

ततस्तं पूजयन्प्राह स्कंदो भक्तिपरिप्लुतः । केन केनोपहारेण त्वयि दत्तेन किं फलम्

ಆಗ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸ್ಕಂದನು ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ ಕೇಳಿದನು— “ನಿನಗೆ ಯಾವ ಯಾವ ಉಪಹಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಯಾವ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ?”

Verse 12

श्रीमहादेव उवाच । मम यः स्थापयेल्लिंगं शुभं सद्म च कारयेत् । मल्लोके वसतेऽसौ च वावच्चंद्रदिवाकरौ

ಶ್ರೀಮಹಾದೇವನು ಹೇಳಿದರು— “ಯಾರು ನನ್ನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಶುಭವಾದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರು ಇರುವವರೆಗೆ ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.”

Verse 13

मम सद्म सुधाशुभ्रं यावत्संख्यं करोति यः । तावंत्येव च जन्मानि यशसासौ विराजते

ಯಾರು ನನ್ನ ಅಮೃತಸಮಾನ ಶುಭ್ರವಾದ ಧಾಮವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಷ್ಟೇ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಯಶಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

ध्वजभूतो ध्वजं दत्त्वा विपापः स्यात्पताकया । विधाय चित्रविन्यास गंधर्वैः सह मोदते

ಧ್ವಜವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಅವನು ಧ್ವಜಸಮಾನ ಗೌರವಚಿಹ್ನೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪತಾಕೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲಂಕಾರ ಚಿತ್ರವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

रजःसंशोधनं कृत्वा नरो रोगैः प्रमुच्यते । प्राप्नोति देहं हार्दं च सुरसद्मानुलेपनात्

ಧೂಳಿ ಮತ್ತು ಮಲಿನತೆಯನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಲೇಪನ/ಅನುಲೇಪನ ಮಾಡಿದರೆ ಪ್ರಿಯವೂ ಮನೋಹರವೂ ಆದ ದೇಹವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

पुष्पक्षीरादि भिर्दत्तैस्तिलाभोऽक्षतदर्भकैः । शंभोः शिरसि दत्त्वार्घ्य दिवि वर्षायुतं वसेत्

ಪುಷ್ಪ, ಕ್ಷೀರಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತಿಲ, ಅಕ್ಷತ, ದರ್ಭಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಶಂಭುವಿನ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಇಟ್ಟವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

घृतेन हतपापः स्यान्मधुना सुभगो भवेत् । विरोगो दधिदुग्धाभ्यां लिंगं संस्नाप्य जायते

ತುಪ್ಪಿನಿಂದ ಲಿಂಗಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಜೇನಿನಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಮೊಸರು ಹಾಗೂ ಹಾಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ ರೋಗರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

पानीयदधिदुग्धाद्यैः क्रमाद्दशगुणं फलम् । मासं संस्नाप्य वै भक्त्या पिष्टाद्यैश्च विरूक्षयेत्

ನೀರು, ಮೊಸರು, ಹಾಲು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರೆ ಫಲವು ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಆಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾಪನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಹಿಟ್ಟು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದಲೂ ಛಿಟಕಿಸಬೇಕು/ಲೇಪಿಸಬೇಕು.

Verse 19

कपिलापंचगव्येन सुरसिंधुजलेन वा । मां च संस्नाप्य चाभ्यच्च मल्लोकमधिगच्छति

ಕಪಿಲಾ ಹಸುವಿನ ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದಾಗಲಿ, ದಿವ್ಯ ನದಿಯ ಜಲದಿಂದಾಗಲಿ, ನನ್ನನ್ನು (ಲಿಂಗರೂಪವಾಗಿ) ಸ್ನಾಪನ ಮಾಡಿ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿದವನು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

कुशोदकाद्गंधजलं तस्मात्तीर्थोदकं वरम् । तीर्थेभ्यश्च जलं दर्शे महीसागरसंभवम्

ಕುಶೋದಕಕ್ಕಿಂತ ಸುಗಂಧಜಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ತೀರ್ಥೋದಕ ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮ. ತೀರ್ಥಜಲಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಮಾವಾಸ್ಯಾದಿನ ದರ್ಶನಕೊಡುವ, ಭೂಮಿ–ಸಾಗರಸಂಭವ ಜಲವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ.

Verse 21

कपिलां दत्त्वा यदाप्नोति तत्फलं कलशे पृथक् । मृत्ताम्ररौप्यसौवर्णैः क्रमाच्छतगुणं फलम्

ಕಪಿಲಾ ಗೋವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದಾಗ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕಲಶದಾನದಿಂದಲೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಮಣ್ಣಿನ, ತಾಮ್ರದ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಕಲಶಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಫಲ ಶತಗುಣವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 22

श्रीखंडागरुकाश्मीरशशिनः क्रमशोऽधिकाः । मां च तैश्च समालभ्य स्याच्छ्रीमान्सुभगः सुखी

ಚಂದನ, ಅಗರಿ, ಕಾಶ್ಮೀರ ಕುಂಕುಮ, ಕರ್ಪೂರ—ಇವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಇವುಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ/ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಶ್ರೀಮಂತ, ಸೌಭಾಗ್ಯವಂತ, ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

प्रशस्तो गुग्लुलो धूपस्तस्माच्चंद्रोऽगरुर्वरः । धूपानेतान्नरो दत्त्वा सुखं स्वर्गमवाप्नुयात्

ಗುಗ್ಗುಲು ಧೂಪ ಪ್ರಶಂಸಿತ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಚಂದನಧೂಪ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಗರೂ ಧೂಪ ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮ. ಇಂತಹ ಧೂಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದವನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

दीपदः कीर्तिमाप्नोति चक्षुरुत्तममेव च । नैवेद्यस्य प्रदानेन नरो मृष्टाशनो भवेत्

ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ಉತ್ತಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನೈವೇದ್ಯದಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಶುದ್ಧ, ರುಚಿಕರ ಹಾಗೂ ಹಿತಕರ ಅನ್ನವನ್ನು ಭೋಗಿಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

पुष्पेण हेमकर्णस्य प्रबद्धेन द्विसंगुणम् । फलमाप्नोति पुरुषः सत्यसंधश्च जायते

ಹೇಮಕರ್ಣನಿಗೆ ಸುಸಂಯೋಜಿತ ಪುಷ್ಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಪುರುಷನು ದ್ವಿಗುಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸತ್ಯನಿಷ್ಠನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

अखंडैर्बिल्वपत्रैश्च पुष्पैर्वा विविधैरपि । लिंगं प्रपूरणं कृत्वा लक्ष्मेकं वसेद्दिवि

ಅಖಂಡ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ನಾನಾವಿಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೋ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದವನು, ಅಪಾರ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸಮೃದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

यस्तु पुष्पगृहं कुर्यान्नरः शुद्धाशयो भवेत् । पुष्पकेण विमानेन दिवि संक्रीडते चिरम्

ಪೂಜಾರ್ಥವಾಗಿ ಪುಷ್ಪಗೃಹ (ಪುಷ್ಪಮಂಡಪ) ನಿರ್ಮಿಸುವವನು ಶುದ್ಧಾಶಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 28

भूषणांबरदानेन नरो भवति भोगभाक् । सच्चामरप्रदानेन जायते पार्थिवो नरः

ಆಭರಣ ಹಾಗೂ ವಸ್ತ್ರದಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಭೋಗಸಂಪತ್ತಿನ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಉತ್ತಮ ಚಾಮರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

रम्यं वितानं यो दद्याच्छत्रुभिर्नाभूयते । गीतं वाद्यं प्रनृत्यं च कृत्वा शुद्धो व्रजेत्स माम्

ಸುಂದರ ವಿತಾನ (ಛತ್ರ/ಮಂಟಪಾವರಣ) ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಗೀತ, ವಾದ್ಯ, ನೃತ್ಯ ಅರ್ಪಿಸಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 30

शंखघंटाप्रदानेन विद्वान्भवति शब्दवान् । विधाय रथयात्रां च चिरं शोकैः प्रमुच्यते

ಶಂಖ ಹಾಗೂ ಗಂಟೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ವಿದ್ಯಾವಂತನಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ರಥಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿದರೆ ಅವನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಶೋಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 31

नमस्कारं प्रणामं च कृत्वा जायेन्महाकुले । वाचयंश्चाग्रतः शास्त्रं मम ज्ञानी प्रजायते

ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಮಹಾಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಪಠಿಸಿದರೆ ಅವನು ನನ್ನ ಜ್ಞಾನಿ—ವಿವೇಕಿ ಭಕ್ತ—ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

विमुच्यते मनोमोहैर्भक्त्या स्तुत्वा च मां नरः । गोदानफलमाप्नोति निर्माल्यस्फेटनान्मम

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವನು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೋಹಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನ ನಿರ್ಮಾಲ್ಯ (ಬಳಕೆಯಾದ ಹಾರ-ಅರ್ಪಣೆಗಳು) ತೆಗೆದುಹಾಕಿದರೆ ಅವನು ಗೋদানಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

आरार्तिकं भ्रामयित्वा अर्तिहीनः प्रजायते । कृत्वा शीतलिकां तापैर्मुच्यते दोष संभवैः

ಆರಾರ್ತಿಕ (ದೀಪಾರತಿ) ಯನ್ನು ಭ್ರಮಣಗೊಳಿಸಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಪೀಡಾರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶೀತಲಿಕಾ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ ದಹನತಾಪಗಳಿಂದಲೂ ದುಃಖಕಾರಕ ದೋಷಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

नत्वा दत्त्वाथ शक्त्या च दानं लिंगस्य संनिधौ । फलं शतगुणं प्राप्य इह चामुत्र मोदते

ಲಿಂಗದ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಶತಗುಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 35

प्रणामात्पंचदश च स्नानाद्विंशतिं पूजया । शतं यथाप्रोक्तविधेरपराधानहं क्षमे

ಪ್ರಣಾಮದಿಂದ ಹದಿನೈದು, ಸ್ನಾನದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು, ಪೂಜೆಯಿಂದ ನೂರು (ಅಪರಾಧಗಳು)—ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಕರ್ಮ ನೆರವೇರಿದರೆ ನಾನು ಅವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 36

एतत्सर्वं यथोद्दिष्टं कुमारात्र भविष्यति । ये मां प्रपूजयिष्यंति कुमारेश्वर संस्थितम्

ಯಥೋಕ್ತವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ ಈ ಕುಮಾರ-ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ—ಕುಮಾರೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುವವರಿಗಾಗಿ।

Verse 37

वाराणस्यां यथा वत्स विश्वनाथोऽस्मि संस्थितः

ಹೇ ವತ್ಸಾ! ನಾನು ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವನಾಥನಾಗಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ,

Verse 38

गुप्तक्षेत्रे तथा स्थास्ये कुमारेश्वरमध्यतः

ಅದೇ ರೀತಿ ಗುಪ್ತಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕುಮಾರೇಶ್ವರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುವೆನು।

Verse 39

श्रुत्वेति वचनं रुद्राद्देवानां श्रृण्वतां गुहः । विस्मितः प्रणिपत्यैनं तुष्टाव गिरिजापतिम्

ದೇವರುಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ರುದ್ರನ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಗುಹನು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡನು; ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಗಿರಿಜಾಪತಿ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು।

Verse 40

नमः शिवायास्तु निरामयाय नमः शिवायास्तु मनोमयाय । नमः शिवायास्तु सुरार्चिताय तुभ्यं सदा भक्तकृपापराय

ರೋಗನಿವಾರಕ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮನೋಮಯನಾಗಿ ಮನಸ್ಸೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸುವ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವರಿಂದ ಅರ್ಚಿತ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಕೃಪಾಪರನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 41

नमो भवायास्तु भवोद्भवाय नमोस्तु ते ध्वस्तमनोभवाय । नमोऽस्तु ते गूढमहाव्रताय नमोऽस्तु मायगहनाश्रयाय

ಭವನೆ, ಸಮಸ್ತ ಭವದ ಉದ್ಭವವಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮನೋಭವ (ಕಾಮದೇವ)ನನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡಿದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಗೂಢ ಮಹಾವ್ರತಧಾರಿಯಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮಾಯಾಗಹನದ ಆಶ್ರಯವಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 42

नमोस्तु शर्वाय नमः शिवाय नमोस्तु सिद्धाय पुरातनाय । नमोस्तु कालाय नमः कलाय नमोऽस्तु ते कालकलातिगाय

ಶರ್ವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಿದ್ಧನಾದ ಪುರಾತನ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಕಲೆಗೆ (ಶಕ್ತಿ/ಅಂಶ) ನಮಸ್ಕಾರ; ಕಾಲ-ಕಲಾತೀತನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 43

नमो निसर्गात्मकभूतिकाय नमोऽस्त्वमेयोक्षमहर्द्धिकाय । नमः शरण्याय नमोऽगुणाय नमोऽस्तु ते भीमगुणानुगाय

ನಿಸರ್ಗದ ಪ್ರಕಟ ನಿಯಮವೇ ದೇಹವಾಗಿರುವ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅಮೇಯ, ವೃಷಭಧ್ವಜ, ಮಹರ್ಧಿ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶರಣ್ಯನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಿರ್ಗುಣ ಪರಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಆದರೂ ಭೀಮ ದಿವ್ಯಗುಣಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಲೀಲಿಸುವ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 44

नमोऽस्तु नानाभुवनाधिकर्त्रे नमोऽस्तु भक्ताभिमतप्रदात्रे । नमोऽस्तु कर्मप्रसावाय धात्रे नमः सदा ते भगवन्सुकर्त्रे

ನಾನಾ ಭುವನಗಳ ಅಧಿಕರ್ತೃ-ಕರ್ತೃ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಭಕ್ತರ ಅಭಿಮತವನ್ನು ನೀಡುವ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಪ್ರಸವಿಸುವ ಧಾತ್ರೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಭಗವನ್, ಸರ್ವಕರ್ಮಗಳ ಸುಕর্তೃ, ನಿಮಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 45

अनंतरूपाय सदैव तुभ्यमसह्यकोपाय सदैव तुभ्यम् । अमेयमानाय नमोस्तु तुभ्यं वृषेंद्रयानाय नमोऽस्तु तुभ्यम्

ಅನಂತರೂಪನಾದ ನಿಮಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ; ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾದ ಕೋಪವಿರುವ ನಿಮಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅಪರಿಮಿತ ಮಹಿಮೆಯ ನಿಮಗೆ ನಮೋऽಸ್ತು; ವೃಷಭರಾಜಾರೂಢನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮೋऽಸ್ತು.

Verse 46

नमः प्रसिद्धाय महौषधाय नमोऽस्तु ते व्याधिगणापहाय । चराचरायाथ विचारदाय कुमारनाथाय नमः शिवाय

ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಹೌಷಧಿಸ್ವರূপನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ರೋಗಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ನಿಮಗೆ ನಮೋऽಸ್ತು. ಚರಾಚರಾಧೀಶ, ವಿವೇಕದಾತ; ಕುಮಾರನಾಥ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಃ.

Verse 47

ममेश भूतेश महेश्वरोसि कामेश वागीश बलेश धीश । क्रोधेश मोहेश परापरेश नमोस्तु मोक्षेश गुहशयेश

ನೀನೇ ನನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ—ಭೂತೇಶ, ಮಹೇಶ್ವರ. ನೀನೇ ಕಾಮೇಶ, ವಾಗೀಶ, ಬಲೇಶ ಮತ್ತು ಧೀಶ. ನೀನೇ ಕ್ರೋಧೇಶ, ಮೋಹೇಶ, ಪರಾಪರೇಶ; ಹೇ ಮೋಕ್ಷೇಶ, ಹೃದಯಗುಹಾವಾಸಿ, ನಿಮಗೆ ನಮೋऽಸ್ತು.

Verse 48

इति संस्तूय वरदं शूलपाणिमुमापतिम् । प्रणिपत्य उमापुत्रो नमोनम उवाच ह

ಇಂತೆ ವರದಾತ ಶೂಲಪಾಣಿ ಉಮಾಪತಿ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಉಮಾಪುತ್ರನು ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮರುಮರು ಹೇಳಿದನು—“ನಮೋ ನಮಃ।”

Verse 49

एवं भक्तिपराक्रांतमात्मयोग्यं स्तवं शिवः । अभिनन्द्य चिरं कालमिदं वचनमब्रवीत्

ಇಂತೆ ಭಕ್ತಿಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತನ್ನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆ ಸ್ತವವನ್ನು ಶಿವನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅಭಿನಂದಿಸಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಈ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 50

त्वया दुःखं न संचिंत्यं मम भक्तवधात्मकम् । कर्मणानेन श्लाघ्योऽसि मुनीनामपि पुत्रक

ನನ್ನ ಈ ಕರ್ಮ—ಭಕ್ತವಧಸಂಬಂಧಿಯಾದುದು—ಎಂದು ನೀನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಬೇಡ. ಪುತ್ರಕ, ಈ ಕರ್ಮದಿಂದ ನೀನು ಮುನಿಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಪ್ರಶಂಸನೀಯನು.

Verse 51

ये च सायं तथा प्रातस्त्वत्कृतेन स्तवेन माम् । स्तोष्यंति परया भक्त्या श्रुणु तेषां च यत्फलम्

ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ, ನೀನು ರಚಿಸಿದ ಈ ಸ್ತವದಿಂದ ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವರು—ಅವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 52

न व्याधिर्न च दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् । भुक्त्वा भोगान्दुर्लभांश्च मम यास्यंति सद्म ते

ಅವರಿಗೆ ರೋಗವಿಲ್ಲ, ದಾರಿದ್ರ್ಯವಿಲ್ಲ, ಇಷ್ಟವಸ್ತುಗಳಿಂದ ವಿಯೋಗವೂ ಇಲ್ಲ. ದುರ್ಲಭ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಅವರು ನನ್ನ ಧಾಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 53

तथान्यानपि दास्यामि वरान्परमदुर्लभान् । भक्त्या तवातितुष्टोऽहं प्रीत्यर्थं तव पुत्रक

ಇದಲ್ಲದೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಇತರ ವರಗಳನ್ನೂ ನೀಡುವೆ—ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ ವರಗಳು. ಪುತ್ರಕ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಅತಿಯಾಗಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಅವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 54

महीसा गरकूले तु ये मां स्तोष्यंति पूजया । तेषां दतक्षयं सर्वं वैशाख्यां दानपूजनम्

ಮಹೀ ನದೀತಟದ ಗರಕೂಲದಲ್ಲಿ ಪೂಜಾರ್ಚನೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವವರಿಗೆ, ವೈಶಾಖ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ದಾನ-ಪೂಜೆಗಳು ಅಕ್ಷಯಫಲವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತವೆ.

Verse 55

सरस्यत्र च ये स्नानं प्रकरिष्यंति मानवाः । सर्वतीर्थफला वाप्तिर्वैशाख्यां प्रभविष्यति

ಇಲ್ಲಿ ಈ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಮಾನವರು ವೈಶಾಖ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.

Verse 56

कुमारेशं तु मां भक्त्या महीसागरसंगमे । स्नात्वा संपूजयेन्नित्यं तस्य जातिस्मृतिर्भवेत्

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಹೀ–ಸಾಗರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಕುಮಾರೇಶ್ವರನೆಂದು ನಿತ್ಯ ಪೂಜಿಸುವವನಿಗೆ ಜಾತಿಸ್ಮೃತಿ, ಅಂದರೆ ಪೂರ್ವಜನ್ಮಸ್ಮರಣೆ, ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 57

जातिस्मृतिरियं पुत्र यस्यां जातौ प्रजायते । स्मरतेऽस्याः प्रकर्तव्यं श्रेयोरूपं सुदुर्लभम्

ಪುತ್ರನೇ! ಈ ಜಾತಿಸ್ಮೃತಿ ಯಾವ ಜನ್ಮದಲ್ಲಾದರೂ ಉದಯಿಸಿದರೆ, ಅದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುವ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು.

Verse 58

यस्मिन्काले ह्यनावृष्टिर्जायते कृत्तिकासुत । स्नापयेद्विधिवन्मां च कलशैर्विविधैः शुभैः

ಕೃತ್ತಿಕಾಸುತನೇ! ಅನಾವೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾದಾಗ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ವಿವಿಧ ಶುಭ ಕಲಶಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 59

एकरात्रं त्रिरात्रं वा पञ्चरात्रं च सप्त वा । स्नापयेद्गंधतोयेन कुंकुमेन विलेपयेत्

ಒಂದು ರಾತ್ರಿ, ಮೂರು ರಾತ್ರಿ, ಐದು ಅಥವಾ ಏಳು ರಾತ್ರಿ—ಸುಗಂಧಿತ ನೀರಿನಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 60

करवीरै रक्तपुष्पैर्जपापुष्पैस्तथैव च । अर्चयेत्पुष्पमालाभिः परिधायारुणवाससी

ಕರವೀರದ ರಕ್ತಪುಷ್ಪಗಳೂ ಜಪಾ (ಗುಡ್ಹಲ) ಪುಷ್ಪಗಳೂ ಇವುಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಪುಷ್ಪಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅರುಣ (ಕೆಂಪು) ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟು ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 61

भोजयेद्ब्रह्णांश्चैव तापसाञ्छंसिवव्रतान् । लक्षहोमं प्रकुर्वीत शिवहोमं ग्रहादिकम्

ವ್ರತನಿಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ತಪಸ್ವಿಗಳನ್ನೂ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಲಕ್ಷಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಶಿವಹೋಮ ಹಾಗೂ ಗ್ರಹಾದಿ ಶಾಂತಿಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 62

भूमिदानं ततः कुर्यात्तत्तो दद्याद्गवाह्निकम् । आघोषयेच्छिवां शांतिं रुद्रजाप्यं हि कारयेत्

ಅನಂತರ ಭೂಮಿದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಬಳಿಕ ಗೋদান (ನಿತ್ಯದಾನ/ವಿಧಿ) ನೀಡಬೇಕು. ಶಿವಮಯ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ರುದ್ರಜಪವನ್ನು ನಡೆಸಿಸಬೇಕು.

Verse 63

अनेनैव विधानेन कृतेन तु द्विजोत्तमैः । आगर्भितास्तदा मेघा वर्षते नात्र संशयः

ಇದೇ ವಿಧಾನವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು) ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚರಿಸಿದಾಗ, ಆಗ ಮೇಘಗಳು ಗರ್ಭಿತವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 64

विविधैः पूर्यते धान्यः शाद्वलैश्च वसुन्धरा । आरोग्यं हि भवेच्चैव जने गोपकुले तथा

ವಿವಿಧ ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಿ ತುಂಬುತ್ತದೆ; ವಸುಂಧರೆ ನವಹರಿತ ಶಾದ್ವಲಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಜನರಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಗೋಪಕುಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆರೋಗ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 65

धर्मयुक्तो भवेद्राजा परचक्रैर्न पीड्यते । गृतेन स्नापयेन्मां च अर्कक्रांतौ नरोऽत्र यः

ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ರಾಜನು ಶತ್ರುಸೈನ್ಯಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ವೇಳೆ ತುಪ್ಪದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸುವವನು ಆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 66

कन्यादान फलं तस्य नात्र कार्या विचारणा । क्षीरेण स्नापयेद्देवं तथा पंचामृतेन यः

ಅವನಿಗೆ ಕನ್ಯಾದಾನದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಇಲ್ಲಿ ವಿಚಾರ ಬೇಡ. ಹಾಲಿನಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದಲೂ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವವನು ಆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 67

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं तस्योपजायते । कुमारेश्वरतीर्थेयः प्राणत्यागं करोति हि

ಕುಮಾರೇಶ್ವರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 68

रुद्रलोके वसेत्तावद्यावदाभूतसंप्लवम् । अयने विषुवे चैव ग्रहणे चंद्रसूर्ययोः

ಅವನು ಮಹಾಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಯನಕಾಲದಲ್ಲಿ, ವಿಷುವದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೂ ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಣಗಳಲ್ಲಿ.

Verse 69

पौर्णमास्याममावास्यां संक्रांतौ वैधृते तथा । कुमारेशं नरः स्नात्वा महीसागरसंगमे

ಪೌರ್ಣಿಮೆ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ, ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಹಾಗೂ ವೈಧೃತಿ ಯೋಗದಲ್ಲಿ—ಭೂಮಿ-ಸಾಗರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿರುವ ಕುಮಾರೇಶನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 70

भक्त्या योभ्यर्चयेन्मां च तस्य पुण्यफलं श्रृणु । यन्महीतलतीर्थेषु स्नाने स्यात्तु महत्फलम्

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು; ಭೂಮಿಯ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಾಗ ದೊರೆಯುವ ಮಹಾಫಲವೇ ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 71

यच्चर्चितेषु लिंगेषु सर्वेषु स्यात्फलं च तत् । आरोग्यं पुत्रलाभं च धनलाभं सुखंसुतम्

ಪೂಜಿತ ಎಲ್ಲ ಲಿಂಗಗಳ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ ಇಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ—ಆರೋಗ್ಯ, ಪುತ್ರಲಾಭ, ಧನಲಾಭ ಮತ್ತು ಸುಖ, ಓ ಪುತ್ರ।

Verse 72

निश्चितं लभते मर्त्यः कुमारेश्वरसेवया । ब्रह्मचारी शुचिर्भूत्वा यस्तिष्ठेदत्र तापसः

ಕುಮಾರೇಶ್ವರ ಸೇವೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ (ಪರಮ ಫಲವನ್ನು) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ವಾಸಿಸುವ ತಪಸ್ವಿ ಅದನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 73

परं पाशुपतं योगं प्राप्य याति लयं मयि । पापात्मनां च मर्त्यानां सद्योऽस्मि फलदर्शकः

ಪರಮ ಪಾಶುಪತ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪಾಪಸ್ವಭಾವದ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ನಾನು ತಕ್ಷಣ ಫಲವನ್ನು ತೋರಿಸುವವನು।

Verse 74

दिव्येनाष्टविधेनात्र कोशः साधारणोऽत्र च । अघोराद्यैः पंचमंत्रैः स्नाप्य लिंगं महोज्जवलम्

ಇಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಅಷ್ಟವಿಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಸಂಪ್ರದಾಯಾನುಸಾರ ಕೋಶ (ಕಲಶ/ಪಾತ್ರ) ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಅಘೋರಾದಿ ಪಂಚಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಮಹೋಜ್ಜ್ವಲ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಸ್ನಾಪನ (ಅಭಿಷೇಕ) ಮಾಡಿ ವಿಧಿ ಸಂಪನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 75

अघोरेणैव तत्तोयं दद्याद्दिव्यस्य कारणे । पिबेदेतदुदीर्या प्रसृतित्रयमेव च

ಅಘೋರಮಂತ್ರದಿಂದಲೇ ಆ ನೀರನ್ನು ದಿವ್ಯಕರ್ಮದ ಕಾರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಮಂತ್ರೋಚ್ಚಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅದೇ ನೀರನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಮೂರು ಪ್ರಸೃತಿ (ಮೂರು ಅಂಜಲಿ) ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯಬೇಕು.

Verse 76

यदि धर्मस्तथा सत्यमीश्वरोऽत्र जगत्त्रये । कोशपानात्फलं सद्यो द्रक्ष्याम्यस्मि शुभा शुभम्

ಧರ್ಮವೂ ಸತ್ಯವೂ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದರೆ, ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನ ಆಳ್ವಿಕೆ ಇದ್ದರೆ—ಈ ಕೋಶ (ಕಲಶ) ಜಲವನ್ನು ಕುಡಿದ ತಕ್ಷಣ ನಾನು ಶುಭಾಶುಭ ಫಲವನ್ನು ಕಾಣುವೆನು.

Verse 77

यास्ये चेति कुलं हन्याद्गमने च कुटुम्बकम् । दर्शने च शुभं पाने हन्याद्देहं च मिथ्यया

‘ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದರೆ ವಂಶ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಹೋಗುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಮಾಡಿದರೆ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ಹಾನಿ. ‘ನಾನು ನೋಡಿದೆ’ ಎಂದು ಅಸತ್ಯ ಹೇಳಿದರೆ ಶುಭಭಾಗ್ಯ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಪಾನದಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳು ಮಾಡಿದರೆ ತನ್ನ ದೇಹವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 78

त्रिभिर्दिनैस्त्रिभिः पक्षैस्त्रिभिर्मासैस्त्रिभिः समैः । अत्युग्रपुण्यपापानां मानेन फलमश्नुते

ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ—ಅತೀವ ಉಗ್ರ ಪುಣ್ಯಪಾಪಗಳ ಪ್ರಮಾಣಾನುಸಾರ—ಮನುಷ್ಯ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 79

एते वरामया लिंगे दत्तात्रं स्थापिते त्वया । तव प्रीत्यभिवृद्ध्यर्थं ब्रूहि भूयोऽप्युमात्मज

ನೀನು ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ನಾನು ಈ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಹೇಳು, ಹೇ ಉಮಾಪುತ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ-ಆನಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವಂತೆ.

Verse 80

स्कन्द उवाच । कृतकृत्यो वरैर्दत्तैस्त्वया चैतैर्महेश्वर । नमोनमो नमस्तेस्तु नात्र त्याज्यं त्वया विभो

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರಾ! ನೀ ನೀಡಿದ ಈ ವರಗಳಿಂದ ನಾನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾದೆ. ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ವಿಭೋ, ಇಲ್ಲಿ ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೋಗಬೇಡ।

Verse 81

एवं प्रणम्य देवं स मातरं प्रणतोऽब्रवीत् । त्वयापि मातर्नैवात्र त्याज्यं मम प्रियेप्सया

ಹೀಗೆ ದೇವನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಅವನು ವಿನಯದಿಂದ ತಾಯಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—ಅಮ್ಮಾ, ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀವೂ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಡ।

Verse 82

त्वामप्यत्र स्थापयिष्ये वरदा भव पर्वति

ನಿನ್ನನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆ; ಹೇ ಪಾರ್ವತಿ, ವರದಾಯಿನಿಯಾಗು।

Verse 83

श्रीदेव्युवाच । यत्र शर्वः स्वभावेन तत्र तिष्ठाम्यहं सुत

ಶ್ರೀದೇವಿ ಹೇಳಿದರು—ಮಗನೇ, ಶರ್ವ (ಶಿವ) ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಎಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೋ ಅಲ್ಲಿ ನಾನೂ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 84

तव भक्त्या विशेषेण स्थास्ये स्त्रीणां वरप्रदा । युद्धेषु तवकर्माणि रुद्रभक्तेषु ते कृपाम्

ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯ ವಿಶೇಷದಿಂದ ನಾನು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ವರಪ್ರದಾಯಿನಿಯಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವೆ. ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕರ್ಮಗಳು ಜಯಶೀಲವಾಗುವವು; ರುದ್ರಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕೃಪೆ ನೆಲೆಸಿರುವುದು।

Verse 85

पश्यंति पुत्रिणां मुख्या प्रीणिता च भृशं त्वया । गर्भक्लेशः स्त्रियो मन्ये साफल्यं भजते तदा

ನಿನ್ನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟರಾದ ಪುತ್ರವತಿಯರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾತೆಯರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಮುಖಗಳನ್ನು ನೋಡುವರು; ಆಗ ಗರ್ಭಕ್ಲೇಶವು ಫಲಪ್ರಾಪ್ತಿಯಿಂದ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಮನಸಾರೆ ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 86

सुतो यदा रुद्रभक्तः सानंदं सद्भिरीर्यते । भव तस्मात्प्रियार्थाय तिष्ठाम्यत्र षडानन

ಯಾವಾಗ ಪುತ್ರನು ರುದ್ರಭಕ್ತನಾಗಿ ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಆನಂದದಿಂದ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೋ, ಆಗ ಪ್ರಿಯಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವೆನು, ಹೇ ಷಡಾನನ।

Verse 87

स्त्रीभिराराधिता दास्ये सौभाग्यं सुपतिं सुतान् । चैत्रे चापि तृतीयायां स्नात्वा शीतेन वारिणा

ಸ್ತ್ರೀಯರು ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ನಾನು ಸೌಭಾಗ್ಯ—ಉತ್ತಮ ಪತಿ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರನ್ನು—ಕೊಡುವೆನು; ಹಾಗೆಯೇ ಚೈತ್ರಮಾಸದ ತೃತೀಯದಿನ ಶೀತಲ ಜಲದಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ…

Verse 88

अर्चयिष्यंति मां याश्च पुष्पैर्धूपैर्विलेपनैः । दास्यामि चाष्टसौभाग्यं या नारी भक्तितत्परा

ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ, ಲೇಪನಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವ ಸ್ತ್ರೀಯರು—ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರಳಾದ ಯಾವ ನಾರಿಯೇ ಆಗಲಿ—ಅವಳಿಗೆ ನಾನು ಅಷ್ಟಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವೆನು।

Verse 89

पितरौ श्वशुरौ पुत्रान्पतिं सौभाग्यसंपदः । कुंकुमं पुष्पश्रीखंडं तांबूलांजनमिक्षवः

ಅವಳು ತಂದೆತಾಯಿ, ಮಾವ-ಅತ್ತೆ, ಪುತ್ರರು, ಪತಿ ಮತ್ತು ಸೌಭಾಗ್ಯಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುವಳು; ಜೊತೆಗೆ ಕುಂಕುಮ, ಪುಷ್ಪ, ಸುಗಂಧ ಶ್ರೀಖಂಡ, ತಾಂಬೂಲ, ಅಂಜನ ಮತ್ತು ಇಕ್ಷುವೂ ಲಭಿಸುವವು।

Verse 90

सप्तमं लवणं प्रोक्तमष्टमं च सुजीरकम् । तोलयेत्तुलया वापि सांघ्रिश्च तुलिता भवेत्

ಏಳನೆಯ ದ್ರವ್ಯ ಲವಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಎಂಟನೆಯದು ಸುಜೀರಕ. ತೂಕದ ತ್ರಾಸಿನಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ತೂಗಬೇಕು; ಆಗ ಆ ಜೋಡಿ ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ತೂಗಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 91

सुवर्मेनाथ सौगन्ध्यद्रव्यैः शुभफलैरपि । भुंक्ते वा लवणं पश्चान्नासौ वै विधवा भवेत्

ಹೇ ನಾಥಾ! ಸ್ವರ್ಣ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಶುಭಫಲಗಳೊಂದಿಗೆ—ಅವಳು ನಂತರ ಲವಣವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಅವಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಿಧವೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 92

माघे वा कार्तिके वापि चैत्रे स्नात्वार्चयेत् माम् । दौर्भाग्यदुःखदारिद्र्यैर्न सा संयोगमाप्नुयात्

ಮಾಘವಾಗಲಿ ಕಾರ್ತಿಕವಾಗಲಿ ಚೈತ್ರವಾಗಲಿ—ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಆಗ ಅವಳು ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ, ದುಃಖ, ದಾರಿದ್ರ್ಯಗಳ ಸಂಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 93

श्रुत्वेति गिरिजावाचं सानंदः पार्वतीसुतः । स्थापयित्वा गिरिसुतां कपर्दिनमथाब्रवीत्

ಗಿರಿಜಾ (ಪಾರ್ವತಿ) ಹೇಳಿದ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಾರ್ವತೀಸುತನು ಆನಂದಿಸಿದನು. ಗಿರಿಸುತೆಯನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ನಂತರ ಕಪರ್ದಿನ್ (ಶಿವ)ನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 94

पुष्पैर्धूपैर्मोदकैश्च पूर्वमभ्यर्च्य त्वां प्रभो । पुजयंति कुमारेशं तेषां विघ्नहरो भव

ಹೇ ಪ್ರಭೋ! ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ, ಮೋದಕಗಳಿಂದ ಮೊದಲು ನಿನ್ನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ, ನಂತರ ಅವರು ಕುಮಾರೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗಾಗಿ ನೀನು ವಿಘ್ನಹರನಾಗು.

Verse 95

कपर्द्युवाच । भ्रातस्त्वया स्थापितेऽस्मिंल्लिंगे भक्ताश्च ये नराः । न तेषां मम विघ्नानि मम वागनुगामिनी

ಕಪರ್ದೀ (ಶಿವನು) ಹೇಳಿದರು—ಓ ಭ್ರಾತಾ! ನೀನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುವ ನರರಿಗೆ ನನ್ನಿಂದ ಯಾವ ವಿಘ್ನವೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ವಾಣಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವರನ್ನನುಸರಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 96

एवमुक्ते विघ्नराज्ञा प्रतीतेऽस्थापयच्च तम् । तस्मादसौ सदाभ्यर्च्यश्चतुर्थ्यां च विशेषतः

ವಿಘ್ನರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪ್ರಸನ್ನಚಿತ್ತದಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವನು ಆ ದೇವತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು। ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚತುರ್ಥೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ।

Verse 97

एवं स्थाप्य कुमारेशं लब्ध्वा चैतान्वराञ्छिवात् । मनसा कृतकृत्यं चात्मानं मेने षडाननः

ಈ ರೀತಿ ಕುಮಾರೇಶನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಶಿವನಿಂದ ಈ ವರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಷಡಾನನನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಕೃತಕೃತ್ಯನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು।

Verse 98

तस्थावंशेन तत्रैव कुमारेश्वरसंनिधौ । अत्र स्थितं कुमारं ये पश्यन्ति स्वामियात्रिमः

ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಮಾರೇಶ್ವರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಂಶದೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದನು। ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಕುಮಾರನನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಯಾತ್ರೆಯ ಯಾತ್ರಿಕರು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ—

Verse 99

सफला स्वामियात्रा च तेषां भवति भारत । कार्तिक्यां च विशेषेण कार्तिकेयं समर्चयेत्

ಹೇ ಭಾರತ! ಅವರ ಸ್ವಾಮಿಯಾತ್ರೆ ಫಲವತ್ತಾಗುತ್ತದೆ। ಮತ್ತು ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾರ್ತಿಕೇಯನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 100

यत्फलं स्वामियात्रायां तत्फलं समावाप्नुयात् । एवंविधमिदं पार्थ महीसागरसंगमम्

ಸ್ವಾಮಿಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಇದು ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸಾಗರಗಳ ಇಂತಹ ಪವಿತ್ರ ಸಂಗಮವಾಗಿದೆ.

Verse 101

निमित्तीकृत्य चात्मानं साध्वर्थे लिंगमर्चितम् । रोगाभिभूतो रोगैर्वा नाम्नामष्टोत्तरं शतम्

ತನ್ನನ್ನೇ ನಿಮಿತ್ತವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಸತ್ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕಾಗಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ರೋಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದವನು (ಶಿವನ) ಅಷ್ಟೋತ್ತರ ಶತನಾಮಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 102

जप्त्वा शुचिर्ब्रह्मचारी मासं मुच्येत पातकात् । एतदाराध्य संजाता रजिरामादयः पुरा

ಜಪವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ ಫಲವಾಗಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಜಿರಾಮ ಮೊದಲಾದವರು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು.

Verse 103

शतसंख्याबलं राज्यं रुद्रलोक च भेजिरे । जामदग्न्यस्त्विदं लिंगमाराध्य च समायुतम्

ಅವರು ನೂರರಷ್ಟು ಬಲವರ್ಧಿತ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನೂ ಸೇರಿದರು. ಆದರೆ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ (ಪರಶುರಾಮ)ನು ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಸಮಾಯುಕ್ತನಾದನು.

Verse 104

लेभे कुठारमुज्जह्ने येनार्जुनभुजान्युधि । अग्रतो देवदेवस्य ज्ञात्वा तीर्थे महागुणान्

ಅವನು ಆ ಕುಠಾರವನ್ನು (ಪರಶುವನ್ನು) ಪಡೆದನು; ಅದರಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ಭುಜಗಳನ್ನು ಛೇದಿಸಿದನು. ದೇವದೇವನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಮೊದಲು ಹೋಗಿ, ಆ ತೀರ್ಥದ ಮಹಾಗುಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು (ಈ ವರವನ್ನು ಪಡೆದನು).

Verse 105

रामेश्वरमिति ख्यातं स्थापितं लिंगमुत्तमम् । तच्च योऽभ्यर्चयेद्भक्त्या रुद्रलोकं स गच्छति

ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲಿಂಗವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿ ‘ರಾಮೇಶ್ವರ’ವೆಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಚಿಸುವವನು ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 106

प्रीतः स्यात्तस्य रामश्च कुमारेशश्च फाल्गुन । इति संक्षेपतः प्रोक्तं कुमारेशस्य वर्णनम्

ಹೇ ಫಾಲ್ಗುಣಾ! ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ರಾಮನೂ ಕುಮಾರೇಶನೂ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಕುಮಾರೇಶನ ವರ್ಣನೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 107

कुमारेशस्य माहात्म्यं कीर्तयेद्यस्तदग्रतः । ये च श्रृण्वंत्यनुदिनं रुद्रलोके वसंति ते

ಕुमारೇಶನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವವನು, ಹಾಗೆಯೇ ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಕೇಳುವವರು—ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 108

अस्य लिंगस्य माहात्म्यं श्राद्धकाले तु यः पठेत् । पितॄणामक्षयं जायते नात्र संशयः

ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಲಿಂಗದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನಿಗೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 109

अस्य लिंगस्य माहात्म्यं गुर्विणीं श्रावयेद्यदि । गुणवाञ्जायते पुत्रः कन्या चापि पतिव्रता

ಯಾರಾದರೂ ಗರ್ಭಿಣಿಗೆ ಈ ಲಿಂಗದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಶ್ರವಣಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಗುಣವಂತನಾದ ಪುತ್ರನು ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕನ್ಯೆಯೂ ಪತಿವ್ರತೆಯಾಗುತ್ತಾಳೆ.

Verse 110

एतत्पुण्यं पापहरं धर्म्यं चाह्लादकारकम् । पठतां चापि सर्वाभीष्टफल प्रदम्

ಇದು ಪುಣ್ಯಪ್ರದ, ಪಾಪಹರ, ಧರ್ಮಾನುಕೂಲ ಹಾಗೂ ಆನಂದಕಾರಕ. ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವವರಿಗೆ ಸರ್ವ ಅಭೀಷ್ಟ ಫಲಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.