Adhyaya 33

Verse 1

राज्ञ्युवाच । अवधेहि धरानाथ कथयामि यथातथम् । व्रतस्यास्य विधानं च फलं चाभीष्टदेवताम्

ರಾಣಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಧರಣಾಥ, ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಕೇಳು; ಈ ವ್ರತದ ವಿಧಾನದನ್ನೂ ಅದರ ಫಲವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಭೀಷ್ಟ ದೇವತಾಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನೂ ನಾನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 2

पुरा पुरः श्रीदपत्न्याः श्रीमुख्या ब्रह्मसूनुना । नारदेन सुतार्थिन्या व्रतमेतदुदीरितम्

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರನಾದ ನಾರದನು ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಧಾನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಶ್ರೀದೇವಿಗೆ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು।

Verse 3

चीर्णं चाथ तया देव्या पुत्रोभून्नलकूबरः । अन्याभिरपि बह्वीभिः पुत्राः प्राप्ता व्रतादितः

ಆ ದೇವಿಯು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಾಗ ನಲಕೂಬರನೆಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು। ಇದೇ ವ್ರತದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದರು।

Verse 4

विधिनाप्यत्र संपूज्या गौरी सर्वविधानवित् । स्तनंधयेन सहिता धयता स्तनमुन्मुखम्

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಗೌರಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಸ್ತನ್ಯಪಾನ ಮಾಡುವ ಶಿಶುವಿನೊಂದಿಗೆ, ಶಿಶು স্তನದತ್ತ ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ।

Verse 5

मार्गशीर्ष तृतीयायां शुक्लायां कलशोपरि । ताम्रपात्रं निधायैकं तंडुलैः परिपूरितम्

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯ ದಿನ ಕಲಶದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ತಾಮ್ರಪಾತ್ರವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಅದನ್ನು ಅಕ್ಕಿ ಕಣಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ತುಂಬಬೇಕು।

Verse 6

अविच्छिन्नं नवीनं च रजनीरागरंजितम् । वासः पात्रोपरि न्यस्य सूक्ष्मात्सूक्ष्मतरं परम्

ಪಾತ್ರದ ಮೇಲೆ ಅರಿಶಿನ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಿಂದ ರಂಜಿತವಾದ ಹೊಸದು, ಅಖಂಡವಾದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಇಡಬೇಕು—ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಇನ್ನೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 7

तस्योपरि शुभं पद्मं रविरश्मिविकासितम् । तत्कर्णिकाया उपरि चतुःस्वर्णविनिर्मितम्

ಅದರ ಮೇಲೆಗೆ ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅರಳಿದಂತೆ ಶುಭ ಪದ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಅದರ ಕರ್ಣಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಸ್ವರ್ಣದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಆಭರಣವನ್ನು ಇಡಬೇಕು।

Verse 8

विधिं संपूजयेद्भक्त्या रत्नपट्टाबंरादिभिः । पुष्पैर्नानाविधै रम्यैः फलैर्नारंगमुख्यकैः

ರತ್ನಾಭರಣಗಳು, ಪಟ್ಟಾಂಬರಗಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸಂಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನಾನಾವಿಧ ಮನೋಹರ ಪುಷ್ಪಗಳು ಹಾಗೂ ನಾರಂಗ ಮೊದಲಾದ ಮುಖ್ಯ ಫಲಗಳಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 9

सुगंधैश्चंदनाद्यैश्च कर्पूर मृगनाभिभिः । परमान्नादि नैवेद्यैः पक्वान्नैर्बहुभंगिभिः

ಚಂದನ ಮೊದಲಾದ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ, ಕರ್ಪೂರ ಮತ್ತು ಕಸ್ತೂರಿಯಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಪರಮಾನ್ನ ಮೊದಲಾದ ನೈವೇದ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಪಕ್ವಾನ್ನಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 10

धूपैरगुरुमुख्यैश्च रम्ये कुसुममंडपे । रात्रौ जागरणं कार्यं विनिंद्रैः परमोत्सवैः

ಅಗರು ಮುಖ್ಯವಾದ ಧೂಪಗಳಿಂದ ಸುಶೋಭಿತವಾದ ರಮ್ಯ ಕುಸುಮಮಂಡಪದಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪರಮೋತ್ಸವವಾಗಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 11

हस्तमात्रमिते कुंडे जातवेदस इत्यृचा । घृतेन मधुनाप्लुत्य जुहुयान्मंत्रविद्द्विजः

ಹಸ್ತಮಾತ್ರ ಪ್ರಮಾಣದ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ‘ಜಾತವೇದಸ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಋಚೆಯಿಂದ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಜೇನಿನಿಂದ ಸಿಕ್ತಗೊಳಿಸಿ ಮಂತ್ರವಿದ್ ದ್ವಿಜನು ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 12

सहस्रकमलानां च स्मेराणां स्वयमेव हि । नवप्रसूतां कपिलां सुशीलां च पयस्विनीम्

ಅವನು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಹರ್ಷಕರವಾದ ತಾಜಾ ಸಹಸ್ರ ಕಮಲಗಳೊಂದಿಗೆ, ನವಪ್ರಸೂತಾ ಕಪಿಲಾ, ಸುಶೀಲಾ, ಸುಸಂಸ್ಕೃತಾ ಹಾಗೂ ಪಯಸ್ವಿನಿಯಾದ ಗೋವನ್ನು ದಾನಮಾಡಲಿ।

Verse 13

दद्यादाचार्यवर्याय सालंकारां सलक्षणाम् । उपोष्य दंपती भक्त्या नवांबरविभूषितौ

ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನವವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಂಪತಿಗಳು, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಿತವಾಗಿಯೂ ಶುಭಲಕ್ಷಣಯುತವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಆ ಗೋವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಲಿ।

Verse 14

प्रातःस्नात्वा चतुर्थ्यां च संपूज्याचार्यमादृतः । वस्त्रैराभरणैर्माल्यैर्दक्षिणाभिर्मुदान्वितौ

ಚತುರ್ಥೀ ದಿನ ಪ್ರಾತಃಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಆದರದಿಂದ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಆಭರಣಗಳು, ಮಾಲೆಗಳು ಹಾಗೂ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಲಿ।

Verse 15

सोपस्करां च तां मृर्तिमाचार्याय निवेदयेत् । समुच्चरन्निमं मंत्रं व्रतकृन्मिथुनं मुदा

ವ್ರತಾನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡುವ ದಂಪತಿಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ, ಅಗತ್ಯ ಉಪಸ್ಕರಗಳೊಡನೆ ಆ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಿ, ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಲಿ।

Verse 16

नमो विश्वविधानज्ञे विधे विविधकारिणि । सुतं वंशकरं देहि तुष्टामुष्माद्व्रताच्छुभात्

ವಿಶ್ವವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ಹೇ ವಿಧಾತಾ, ಹೇ ನಾನಾವಿಧ ಕಾರ್ಯಕರ್ತಾ! ನಮ್ಮ ಈ ಶುಭ ವ್ರತದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ವಂಶವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ಪುತ್ರನನ್ನು ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು।

Verse 17

सहसं भोजयित्वाथ द्विजानां भक्तिपूर्वकम् । भुक्तशेषेण चान्नेन कुर्याद्वै पारणं ततः

ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಹಸ್ರ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ಭುಕ್ತಶೇಷ ಅನ್ನದಿಂದ ವ್ರತದ ಪಾರಣವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 18

इत्थमेतद्व्रतं राजंश्चिकीर्षामि त्वया सह । कुरु चैतत्प्रियं मह्यमभीष्टफललब्धये

ಓ ರಾಜನೇ! ಈ ರೀತಿಯೇ ಈ ವ್ರತ; ನಾನು ಇದನ್ನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನೆರವೇರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡು, ಇಷ್ಟಫಲ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗಲೆಂದು।

Verse 19

इति भूपालवर्येण श्रुत्वा संहृष्टचेतसा । मुनेव तं समाचीर्णं सांतर्वत्नी बभूव ह

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ಹರ್ಷಚಿತ್ತನಾಗಿ, ಮುನಿಯ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅದನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ರಾಣಿ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದಳು।

Verse 20

तयाथ प्रार्थिता गौरी गर्भिण्या भक्तितोषिता । पुत्रं देहि महामाये साक्षाद्विष्ण्वंशसंभवम्

ನಂತರ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದ ಆಕೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತಳಾದ ಗೌರಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು—‘ಹೇ ಮಹಾಮಾಯೆ! ವಿಷ್ಣುವಂಶಸಂಭವವಾದ ಸాక్షಾತ್ ಪುತ್ರನನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು।’

Verse 21

जातमात्रो व्रजेत्स्वर्गं पुनगयाति चात्र वै । भक्तः सदाशिवेऽत्यर्थं प्रसिद्धः सर्वभूतले

ಜನ್ಮಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಸದಾಶಿವನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತನಾಗಿ, ಸಮಸ್ತ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 22

विनैव स्तन्यपानेन षोडशाब्दाकृतिः क्षणात् । एवंभूतः सुतो गौरि यथा मे स्यात्तथाकुरु

ತಾಯಿನ ಹಾಲು ಕುಡಿಯದೇಯೇ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಲಿ. ಓ ಗೌರಿ, ಅಂಥ ಪುತ್ರನು ನನಗೆ ದೊರಕುವಂತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಅನುಗ್ರಹಿಸು.

Verse 23

मृडान्यापि तथेत्युक्ता राज्ञी भक्त्यातितुष्टया । अथ कालेन तनयं मूलर्क्षे साप्यजीजनत्

ರಾಣಿಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಪಾರವಾಗಿ ತೃಪ್ತಳಾದ ಮೃಡಾನಿ (ಪಾರ್ವತಿ) ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ನಂತರ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ರಾಣಿ ಮೂಲ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಪುತ್ರನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

Verse 24

हितैरमात्यैरथ सा विज्ञप्तारिष्टसंस्थिता । देवि राजार्थिनी चेत्त्वं त्यज दुष्टर्क्षजं सुतम्

ನಂತರ ಹಿತೈಷಿ ಅಮಾತ್ಯರು ಅಪಶಕುನ ಭೀತಿಯಿಂದಿದ್ದ ರಾಣಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು—“ದೇವಿ, ರಾಜನೂ ರಾಜ್ಯವೂ ಹಿತವಾಗಬೇಕೆಂದರೆ, ದುಷ್ಟ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಈ ಪುತ್ರನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.”

Verse 25

सा मंत्रिवाक्यमाकर्ण्य केवलं पतिदेवता । अत्याक्षीत्तं तथा प्राप्तं तनयं नयकोविदा

ಮಂತ್ರಿಗಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ, ಪತಿಯೇ ದೇವತೆ ಎನ್ನುವ ಅವಳು ಆ ಸಲಹೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಳು. ನಡೆನುಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳಾದ ರಾಣಿ ತನ್ನಿಗೆ ದೊರೆತ ಪುತ್ರನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಳು.

Verse 26

धात्रेयिकां समाकार्य प्राहेदं सा नृपांगना । पंचमुद्रे महापीठे विकटा नाम मातृका

ದಾಯಿಯನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಆ ರಾಜಾಂಗನೆ ಹೀಗೆಂದಳು—“ಪಂಚಮುದ್ರಾ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಹಾಪೀಠದ ಮೇಲೆ ‘ವಿಕಟಾ’ ಎಂಬ ಮಾತೃಕಾ ದೇವಿ ಇದ್ದಾಳೆ.”

Verse 27

तदग्रे स्थापयित्वामुं बालं धात्रेयिके वद । गौर्यादत्तः शिशुरसौ तवाग्रे विनिवेदितः

ಅವಳ ಮುಂದೆಯೇ ಈ ಶಿಶುವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಹೇ ಧಾತ್ರೇಯಿಕೆ, ಹೀಗೆ ಹೇಳು—“ಗೌರಿಯಿಂದ ದತ್ತನಾದ ಈ ಬಾಲನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿವೇದಿತನಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ।”

Verse 28

राज्ञ्या पत्युः प्रियेषिण्या मंत्रिविज्ञप्तिनुन्नया । सापि राज्ञ्युदितं श्रुत्वा शिशुं लास्य शशिप्रभम्

ಮಂತ್ರಿಗಳ ವಿಜ್ಞಪ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತಳಾಗಿ, ಪತಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನೇ ಬಯಸಿದ ರಾಣಿ ಮಾತಾಡಿದಳು. ರಾಣಿಯ ವಚನ ಕೇಳಿ ಧಾತ್ರೇಯಿಕೆ ಚಂದ್ರಪ್ರಭೆಯಂತೆ ಕಾಂತಿಮಯ ಶಿಶುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಳು.

Verse 29

विकटायाः पुरः स्थाप्य गृहं धात्रेयिका गता । अथ सा विकटा देवी समाहूय च योगिनीः

ವಿಕಟೆಯ ಮುಂದೆಯೇ ಶಿಶುವನ್ನು ಇಟ್ಟು ಧಾತ್ರೇಯಿಕೆ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದಳು. ಅನಂತರ ವಿಕಟಾ ದೇವಿ ಯೋಗಿನಿಯರನ್ನು ಕರೆಯಿತು.

Verse 30

उवाच नयत क्षिप्रं शिशुं मातृगणाग्रतः । तासामाज्ञां च कुरुत रक्षतामुं प्रयत्नतः

ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು—“ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಈ ಶಿಶುವನ್ನು ಮಾತೃಗಣದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿರಿ. ಅವರ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಈ ಬಾಲನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿರಿ.”

Verse 31

योगिन्यो विकटावाक्यात्खेचर्यस्ताः क्षणेन तम् । निन्युर्गगनमार्गेण ब्राह्म्याद्या यत्र मातरः

ವಿಕಟೆಯ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಆಕಾಶಗಾಮಿನಿಯಾದ ಆ ಯೋಗಿನಿಯರು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವನನ್ನು ಗಗನಮಾರ್ಗದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಮೊದಲಾದ ಮಾತೃಗಳು ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು.

Verse 32

प्रणम्य योगिनीवृंदं तं शिशुं सूर्यवर्चसम् । पुरो निधाय मातॄणां प्रोवाच विकटोदितम्

ಯೋಗಿನೀವೃಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಸೂರ್ಯವರ್ಚಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆ ಶಿಶುವನ್ನು ವಿಕಟನು ಮಾತೃಗಣದ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟು, ಯಥೋಚಿತ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 33

ब्रह्माणी वैष्णवी रौद्री वाराही नारसिंहिका । कौमारी चापि माहेंद्री चामुंडा चैव चंडिका

ಬ್ರಹ್ಮಾಣಿ, ವೈಷ್ಣವಿ, ರೌದ್ರೀ, ವಾರಾಹೀ, ನಾರಸಿಂಹಿಕಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಕೌಮಾರಿ, ಮಾಹೇಂದ್ರಿ, ಚಾಮುಂಡಾ ಮತ್ತು ಚಂಡಿಕಾ—ಇವರೆ ಮಾತೃಕೆಯರು.

Verse 34

दृष्ट्वा तं बालकं रम्यं विकटाप्रेषितं ततः । पप्रच्छुर्युगपड्डिंभं कस्ते तातः प्रसूश्च कः

ವಿಕಟನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಆ ಮನೋಹರ ಬಾಲಕನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಆ ಡಿಂಭನನ್ನು ಕೇಳಿದರು—“ವತ್ಸ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಯಾರು? ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಯಾರು?”

Verse 35

मातृभिश्चेति पुष्टः स यदा किंचिन्न वक्ति च । तदा तद्योगिनीचक्रं प्राह मातृगणस्त्विति

ಮಾತೃಕೆಯರಿಂದ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಅವನು ಏನೂ ಹೇಳದಾಗ, ಆ ಯೋಗಿನೀಚಕ್ರವು ಹೇಳಿತು—“ಇವನು ಮಾತೃಗಣದವನೇ.”

Verse 36

राज्ययोग्यो भवत्येष महालक्षणलक्षितः । पुनस्तत्रैव नेतव्यो योगिन्यस्त्वविलंबितम्

“ಇವನು ಮಹಾಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು; ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಯೋಗಿನಿಯರೇ, ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಇವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ.”

Verse 37

पंचमुद्रा महादेवी तिष्ठते यत्र काम्यदा । यस्याः संसेवनान्नृणां निर्वाणश्रीरदूरतः

ಕಾಮ್ಯಫಲಪ್ರದಾಯಿನಿ ಮಹಾದೇವಿ ಪಂಚಮುದ್ರಾ ಯತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿಯೋ, ಆಕೆಯ ಭಕ್ತಿಸೇವೆಯಿಂದ ನರರಿಗೆ ನಿರ್ವಾಣಶ್ರೀ ದೂರದಿಂದಲೇ ಸಮೀಪವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 38

सर्वत्रशुभजन्मिन्यां काश्यां मुक्तिः पदेपदे । तथापि सविशेषं हि तत्पीठं सर्वसिद्धिकृत्

ಸರ್ವತ್ರ ಶುಭಜನ್ಮಿನಿಯಾದ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಮುಕ್ತಿ; ಆದರೂ ಆ ವಿಶೇಷ ಪೀಠವು ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಕರವಾಗಿದೆ.

Verse 39

तत्पीठसेवनादस्य षोडशाब्दाकृतेः शिशोः । सिद्धिर्भवित्री परमा विश्वेशानुग्रहात्परात्

ಆ ಪೀಠಸೇವೆಯಿಂದ ಈ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದ ಶಿಶುವೂ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು—ಇದು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನ ಪರಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ.

Verse 40

एवं मातृगणाशीर्भिर्योगिनीभिः क्षणेन हि । प्रापितो मातृवाक्येन पंचमुद्रांकितं पुनः

ಹೀಗೆ ಮಾತೃಗಣದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದಲೂ ಯೋಗಿನಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ—ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ—ಮಾತೃವಾಕ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಪಂಚಮುದ್ರಾಂಕಿತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 41

संप्राप्य तन्महापीठं स्वर्गलोकादिहागतः । आनंदकानने दिव्यं तताप विपुलं तपः

ಆ ಮಹಾಪೀಠವನ್ನು ತಲುಪಿ—ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದವನು—ಆನಂದಕಾನನದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾದ ವಿಪುಲ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 42

तपसातीव तीव्रेण निश्चलेंद्रियचेतसः । तस्य राजकुमारस्य प्रसन्नोभूदुमाधवः

ಅತೀವ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳೂ ಚಿತ್ತವೂ ಅಚಲವಾಗಿರಲು, ಆ ರಾಜಕುಮಾರನ ಮೇಲೆ ಉಮಾಪತಿ (ಶಿವ) ಪ್ರಸನ್ನನಾದನು.

Verse 43

आविर्बभूव पुरतो लिंगरूपेण शंकरः । प्रोवाच च प्रसन्नोस्मि वरं ब्रूहि नृपांगज

ಶಂಕರನು ಲಿಂಗರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ, “ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಓ ನೃಪಪುತ್ರ, ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಹೇಳು” ಎಂದನು.

Verse 44

स्कंद उवाच । सर्वज्योतिर्मयं लिंगं पुरतो वीक्ष्य वाङ्मयम् । सप्तपातालमुद्भिद्य स्थितं बृहदनुग्रहात

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು—ಸರ್ವಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ, ವಾಕ್ಗೋಚರಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮುಂದೆ ನೋಡಿ, ಮಹಾ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಪ್ತಪಾತಾಳಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 45

प्रणम्य दंडवद्भूमौ परितुष्टाव धूर्जटिम् । सूक्तैर्जन्मांतराभ्यस्तैः सुहृष्टो रुद्रदेवतैः

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತ್ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಅವನು ಧೂರ್ಜಟಿಯನ್ನು (ಶಿವನನ್ನು) ಸ್ತುತಿಸಿದನು—ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸಿಸಿದ ಸೂಕ್ತಗಳಿಂದ—ರುದ್ರನೇ ಇಷ್ಟದೇವನೆಂದು ಹರ್ಷಗೊಂಡನು.

Verse 46

ततः प्रसन्नो भगवान्देवदेवो महेश्वरः । संतुष्टस्तपसा तस्य प्रोवाच वृषभध्वजः

ಆಮೇಲೆ ದೇವದೇವನಾದ ಭಗವಾನ್ ಮಹೇಶ್ವರನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದನು; ಅವನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತನಾದ ವೃಷಭಧ್ವಜ (ಶಿವ) ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 47

देवदेव उवाच । वरं वरय संतप्त तपसा क्लेशितं वपुः । त्वयेदं बालवपुषा वशीकृतं मनो मम

ದೇವದೇವನು ನುಡಿದನು—ಹೇ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದಗ್ಧನಾದವನೇ, ತಪೋಕುಲೇಶದಿಂದ ಕ್ಷೀಣ ದೇಹಧಾರಿಯೇ! ವರವನ್ನು ಬೇಡು. ನೀನು ಬಾಲದೇಹದಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡೆ।

Verse 48

शिवोक्तं च समाकर्ण्य वरदानं पुनःपुनः । वरं च प्रार्थयांचक्रे परिहृष्टतनूरुहः

ಶಿವನ ಪುನಃಪುನಃ ವರದಾನ ನೀಡುವ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ವರವನ್ನು ಬೇಡತೊಡಗಿದನು; ಆನಂದದಿಂದ ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚ ಉಂಟಾಯಿತು।

Verse 49

कुमार उवाच । देवदेवमहादेव यदि देयो वरो मम । तदत्र भवता स्थेयं भवतापहृता सदा

ಕುಮಾರನು ನುಡಿದನು—ಹೇ ದೇವದೇವ ಮಹಾದೇವಾ! ನನಗೆ ವರ ನೀಡಬೇಕಾದರೆ, ನೀವು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತರಾಗಿ ಇರಿ—ಸದಾ ಸನ್ನಿಧಿಯಾಗಿ, ಎಂದಿಗೂ ಅಪಹೃತರಾಗದೆ।

Verse 50

अस्मिंल्लिंगे स्थितः शंभो कुरु भक्तसमीहितम् । विना मुद्रादिकरणं मंत्रेणापि विना विभो

ಹೇ ಶಂಭೋ! ಈ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಭಕ್ತನ ಅಭೀಷ್ಟವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು—ಮುದ್ರಾದಿ ಕರ್ಮಗಳಿಲ್ಲದೇ ಸಹ, ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೇ ಸಹ, ಹೇ ವಿಭೋ।

Verse 51

दिश सिद्धिं परामत्र दर्शनात्स्पर्शनान्नतेः । अस्य लिंगस्य ये भक्ता मनोवाक्कायकर्मभिः

ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ದರ್ಶನ, ಸ್ಪರ್ಶನ ಮತ್ತು ನಮನದಿಂದಲೇ ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು. ಮತ್ತು ಈ ಲಿಂಗದ ಭಕ್ತರು ಮನ, ವಾಣಿ, ಕಾಯಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸುವವರು…

Verse 52

सदैवानुग्रहस्तेषु कर्तव्यो वर एष मे । इति तद्व्रतमाकर्ण्य लिंगरूपोवदत्प्रभुः

ನನ್ನ ವರ ಇದುವೇ—ಅವರ ಮೇಲೆ ನಾನು ಸದಾ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಕೇಳಿ ಲಿಂಗರೂಪನಾದ ಪ್ರಭು ಹೀಗೆ ನುಡಿದನು.

Verse 53

एवमस्तु यदुक्तं ते वीरवैष्णव सूनुना । जनेतुर्विष्णुभक्ताच्च राज्ञोऽमित्रज्जितो भवान्

ವೀರ ವೈಷ್ಣವನ ಪುತ್ರನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ. ನೀನು ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತನಾದ ರಾಜನಿಂದ ಜನಿಸಿ ಶತ್ರುಜಿತನಾಗುವೆ.

Verse 54

विष्ण्वंश एवमुत्पन्नो मम भक्तिपरांगज । वीरवीरेश्वरं नाम लिंगमेतत्त्वदाख्यया

ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಪರಾಯಣನಾದ ಮಗನೇ! ನೀನು ಹೀಗೆ ವಿಷ್ಣ್ವಂಶವಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದೀ. ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಧರಿಸಿ ಈ ಲಿಂಗವು ‘ವೀರ-ವೀರೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುವುದು.

Verse 55

काश्यां दास्यत्यभीष्टानि भक्तानां चिंतितान्यहो । अस्मिंल्लिंगे सदा वीर स्थास्याम्यद्यदिनावधि

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದುದನ್ನೂ ಸಹ ನೀಡುವುದು. ಓ ವೀರಾ! ಇಂದಿನಿಂದ ನಾನು ಈ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರುವೆನು.

Verse 56

दास्यामि च परां सिद्धिमाश्रितेभ्यो न संशयः । परं न महिमानं मे कलौ कश्चिच्च वेत्स्यति

ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರಿಗೆ ನಾನು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವೆನು—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವವರು ವಿರಳರು.

Verse 57

यस्तु वेत्स्यति भाग्येन स परां सिद्धिमाप्स्यति । अत्र जप्तं हुतं दत्तं स्तुतमर्चितमेव वा

ಸೌಭಾಗ್ಯವಶಾತ್ ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಜಪ, ಹೋಮ, ದಾನ, ಸ್ತುತಿ ಅಥವಾ ಅರ್ಚನೆ—ಎಲ್ಲವೂ ವಿಶೇಷ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 58

जीर्णोद्धारादिकरणमक्षय्यफलहेतुकम् । त्वं तु राज्यं परं प्राप्य सर्वभूपालदुर्लभम्

ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರಾದಿ ಕಾರ್ಯಗಳು ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯಫಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ನೀನು ಸರ್ವ ಭೂಪಾಲರಿಗೂ ದುರ್ಳಭವಾದ ಪರಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 59

भुक्त्वा भोगांश्च विपुलानंते सिद्धिमवाप्स्यसि । पुरी वाराणसी रम्या सर्वस्मिञ्जगतीतले

ವಿಪುಲ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಸಮಸ್ತ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ವಾರಾಣಸಿ ಪುರಿ ಅತ್ಯಂತ ರಮಣೀಯವಾಗಿದೆ.

Verse 60

पुण्यस्तत्रापि संभेदः सरितोरसि गंगयोः । ततोऽपि च हयग्रीवं तीर्थं चैवाति पुण्यदम्

ಅಲ್ಲಿಯೂ ನದಿಯ ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯ ಸಂಗಮವು ವಿಶೇಷ ಪುಣ್ಯದಾಯಕ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪುಣ್ಯಪ್ರದವಾದುದು ಹಯಗ್ರೀವ ತೀರ್ಥ.

Verse 61

यत्र विष्णुर्हयग्रीवो भक्तचिंतितमर्पयेत् । हयग्रीवाच्च वै तीर्थाद्गजतीर्थं विशिष्यते

ಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಹಯಗ್ರೀವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ಚಿಂತಿಸಿದ ಅಭೀಷ್ಟವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅದೇ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳ. ಹಯಗ್ರೀವ ತೀರ್ಥಕ್ಕಿಂತಲೂ ಗಜ ತೀರ್ಥವು ಹೆಚ್ಚು ವಿಶಿಷ್ಟವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 62

यत्र वै स्नानमात्रेण गजदानफलं लभेत् । कोकावराहतीर्थं च पुण्यदं गजतीर्थतः

ಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಗಜದಾನಸಮಾನ ಫಲ ದೊರೆಯುವುದೋ, ಅದು ಕೋಕಾವರಾಹತೀರ್ಥ—ಮಹಾಪುಣ್ಯಪ್ರದ, ಗಜತೀರ್ಥಕ್ಕಿಂತಲೂ ವಿಶಿಷ್ಟ.

Verse 63

कोकावराहमभ्यर्च्य तत्र नो जन्मभाग्जनः । अपि कोकावराहाच्च दिलीपेश्वरसन्निधौ

ಅಲ್ಲಿ ಕೋಕಾವರಾಹನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಿದವನು ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ನಂತರ ಕೋಕಾವರಾಹದಿಂದ ದಿಲೀಪೇಶ್ವರನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 64

दिलीपतीर्थं सुश्रेष्ठं सद्यः पापहरं परम् । ततः सगरतीर्थं च सगरेश समीपतः

ದಿಲೀಪತೀರ್ಥವು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ—ಪರಮ, ತಕ್ಷಣ ಪಾಪಹರ; ನಂತರ ಸಗರೆಶನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸಗರತೀರ್ಥವಿದೆ.

Verse 65

यत्र मज्जन्नरो मज्जेन्न भूयो दुःखसागरे । सप्तसागरतीर्थं च शुभं सगरतीर्थतः

ಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಗ್ನನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತೆ ದುಃಖಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ಸಗರತೀರ್ಥದ ಆಚೆಗೆ ಶುಭ ಸಪ್ತಸಾಗರತೀರ್ಥವಿದೆ.

Verse 66

सप्ताब्धिस्नानजं पुण्यं यत्र स्नात्वा नरो लभेत् । महोदधीति विख्यातं तीर्थं सप्ताब्धितीर्थतः

ಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಏಳು ಸಮುದ್ರಸ್ನಾನಜನ್ಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ಮಹೋದಧಿ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ, ಸಪ್ತಾಬ್ಧಿತೀರ್ಥಕ್ಕಿಂತ ಆಚೆ ಇದೆ.

Verse 67

सकृद्यत्राप्लुतो धीमान्दहेदघमहोदधिम् । चौरतीर्थं ततः पुण्यं कपिलेश्वर सन्निधौ

ಎಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಒಮ್ಮೆ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪಗಳ ಮಹಾಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಹಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾನೋ—ಅನಂತರ ಕಪಿಲೇಶ್ವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಕರ ಚೌರತೀರ್ಥವಿದೆ.

Verse 68

पापं सुवर्णचौर्यादि यत्र स्नात्वा क्षयं व्रजेत् । हंसतीर्थ ततोपीड्यं केदारेश्वर सन्निधौ

ಎಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ವರ್ಣಚೌರ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೋ—ಅನಂತರ ಕೇದಾರೇಶ್ವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯ ಹಂಸತೀರ್ಥವಿದೆ.

Verse 69

हंस स्वरूपी यत्राहं नयामि ब्रह्मदेहिनः

ಎಲ್ಲಿ ನಾನು ಹಂಸಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮದೇಹಿಗಳು, ಅಂದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ (ಪರಮಪದದತ್ತ) ನಡೆಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 70

ततस्त्रिभुवनाख्यस्य केशवस्याति पुण्यदम् । तीर्थं यत्राप्लुता मर्त्या मर्त्यलोकं विशंति न

ಅನಂತರ ತ್ರಿಭುವನವೆಂಬ ಹೆಸರಿನ ಕೇಶವನ ಅತಿಪುಣ್ಯಕರ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 71

गोव्याघ्रे श्वर तीर्थं च ततोप्यधिकमेव हि । स्वभाववैरमुत्सृज्य यत्रोभौ सिद्धिमापतुः

ಅನಂತರ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಗೋವ್ಯಾಘ್ರೇಶ್ವರ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸಹಜ ವೈರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 72

ततोपि हि वरं वीर तीर्थं मांधातुसंज्ञितम् । चक्रवर्तिपदं यत्र प्राप्तं तेन महीभुजा

ಹೇ ವೀರಾ! ಇವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ‘ಮಾಂಧಾತು’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥ; ಅಲ್ಲಿ ಆ ಭೂಪಾಲ ರಾಜನು ಚಕ್ರವರ್ತಿಪದವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 73

ततोपि मुचुकुंदाख्यं तीर्थं चातीव पुण्यदम् । यत्र स्नातो नरो जातु रिपुभिर्नाभिभूयते

ಇವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದ ‘ಮುಚುಕುನ್ದ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಎಂದಿಗೂ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಸೋಲನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 74

पृथु तीर्थं ततोप्युच्चैः श्रेयसां साधनं परम् । पृथ्वीश्वरं यत्र दृष्ट्वा नरः पृथ्वीपतिर्भवेत्

ಇವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಉನ್ನತವಾದುದು ‘ಪೃಥು ತೀರ್ಥ’; ಇದು ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನ ಪರಮ ಸಾಧನ. ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮೀಶ್ವರನ ದರ್ಶನದಿಂದ ನರನು ಭೂಪತಿಯಾಗಬಹುದು.

Verse 75

ततः परशुरामस्य तीर्थं चातीव सिद्धिदम् । यत्र क्षत्रवधात्पापाज्जामदग्न्यो विमुक्तवान्

ಅನಂತರ ಪರಶುರಾಮನ ತೀರ್ಥವು ಬರುತ್ತದೆ; ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಸಿದ್ಧಿಪ್ರದ. ಅಲ್ಲಿ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನು ಕ್ಷತ್ರಿಯವಧದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾಪದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾದನು.

Verse 76

अद्यापि क्षत्रवधजं पापं तत्र प्रणश्यति । एकेन स्नानमात्रेण ज्ञानाज्ञानकृतेन च

ಇಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯವಧಜನ್ಯ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ—ಒಮ್ಮೆ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ, ತಿಳಿದು ಮಾಡಿದರೂ ತಿಳಿಯದೆ ಮಾಡಿದರೂ.

Verse 77

ततोपि श्रेयसां कर्तृ तीर्थं कृष्णाग्रजस्य हि । यत्र सूतवधात्पापाद्बलदेवो विमुक्तवान्

ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾದುದು ಕೃಷ್ಣನ ಅಗ್ರಜ ಬಲದೇವನ ತೀರ್ಥ; ಅಲ್ಲಿ ಸೂತವಧಜನ್ಯ ಪಾಪದಿಂದ ಆತನು ವಿಮುಕ್ತನಾದನು.

Verse 78

दिवोदासस्य वै तीर्थं तत्र राज्ञोऽतिमेधसः । तत्र स्नातो नरो जातु न ज्ञानाच्च्यवतेंऽततः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅತಿಮೇಧಾವಿ ರಾಜ ದಿವೋದಾಸನ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ನಂತರ ಎಂದಿಗೂ ಸತ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಚ್ಯುತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 79

ततोपि हि महातीर्थं सर्वपापप्रणाशनम् । यत्र भागीरथी साक्षान्मूर्तिरूपेण तिष्ठति

ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಹತ್ತಾದ ಮಹಾತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು—ಅಲ್ಲಿ ಭಾಗೀರಥೀ (ಗಂಗೆ) ಸాక్షಾತ್ ಮೂರ್ತಿರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 80

स्नात्वा भागीरथी तीर्थे कृत्वा श्राद्धं विधानवित् । दत्त्वा दानं च पात्रेभ्यो न भूयो गर्भभाग्भवेत्

ಭಾಗೀರಥೀ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ವಿಧಿಜ್ಞನಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಿದವನು—ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 81

हरपापं च भो वीर तीर्थं भागीरथीतटे । तत्र स्नात्वा क्षयं यांति महापापकुलान्यपि

ಓ ವೀರಾ! ಭಾಗೀರಥೀ ತಟದಲ್ಲಿ ‘ಹರಪಾಪ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮಹಾಪಾಪಭಾರಿತ ಕುಲಗಳ ಪಾಪವೂ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 82

यो निष्पापेश्वरं लिंगं तत्र पश्यति मानवः । निष्पापो जायते वीर स तल्लिंगेक्षणात्क्षणात्

ಹೇ ವೀರಾ! ಅಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಪಾಪೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ನೋಡುವ ಮಾನವನು, ಆ ಲಿಂಗದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪಾಪರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 83

दशाश्वमेधतीर्थं च ततोपि प्रवरं मतम् । दशानामश्वमेधानां यत्र स्नात्वा फलं लभेत्

ಮತ್ತು ದಶಾಶ್ವಮೇಧ ತೀರ್ಥವು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಹತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 84

ततोपि शुभदं वीर बंदीतीर्थं प्रचक्षते । यत्र स्नातो नरो मुच्येदपि संसारबंधनात्

ಹೇ ವೀರಾ! ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶುಭಪ್ರದವೆಂದು ‘ಬಂಧೀ ತೀರ್ಥ’ವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ಸಂಸಾರಬಂಧನದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 85

हिरण्याक्षेण दैत्येन बहुशो देवताः पुरा । बंदीकृता निगडिता स्तुष्टुवुर्जगदंबिकाम्

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬಂಧಿಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿ ಬೇಡಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದನು; ಅವರು ಶೃಂಖಲಾಬದ್ಧರಾಗಿ ಜಗದಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

Verse 86

ततो विशृंखलीभूतैर्वंदिता यज्जगज्जनिः । तदा प्रभृति बंदीति गीयतेद्यापि मानवैः

ನಂತರ ಶೃಂಖಲೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಅವರು ಜಗಜ್ಜನೀ (ವಿಶ್ವಮಾತೆ)ಯನ್ನು ವಂದಿಸಿದರು; ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಇಂದಿಗೂ ಜನರು ಇದನ್ನು ‘ಬಂಧೀ’ ಎಂದು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 87

बंदीतीर्थस्तु तत्रैव महानिगडखंडनम् । तत्र स्नातो विमुच्येत सर्वस्मात्कर्मपाशतः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಂದೀತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ಮಹಾ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಛೇದಿಸುವುದು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಪಾಶಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 88

बंदीतीर्थं महाश्रेष्ठं काशिपुर्यां विशांपते । तत्र स्नातो नरो यायाद्विमुक्तिं देव्यनुग्रहात्

ಹೇ ವಿಶಾಂಪತೇ! ಕಾಶೀಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದೀತೀರ್ಥ ಮಹಾಶ್ರೇಷ್ಠ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 89

ततोपि हि श्रेष्ठतरं प्रयागमिति विश्रुतम् । प्रयागमाधवो यत्र सर्वयागफलप्रदः

ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ‘ಪ್ರಯಾಗ’ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಗ-ಮಾಧವನು ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿ, ಸರ್ವ ಯಾಗಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು.

Verse 90

क्षोणीवराहतीर्थं च ततोपि शुभदं परम् । तत्र स्नातो नरो जातु तिर्यग्योनिं न गच्छति

ಮತ್ತೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಪರಮ ಶುಭಪ್ರದವಾದುದು ಕ್ಷೋಣೀವರಾಹತೀರ್ಥ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ಎಂದಿಗೂ ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿ (ಪಶುಜನ್ಮ) ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 91

ततः कालेश्वरं तीर्थं वीरश्रेष्ठतरं परम् । कलिकालौ न बाधेते यत्र स्नातं नरोत्तमम्

ಅನಂತರ, ಹೇ ವೀರಶ್ರೇಷ್ಠ! ಪರಮೋತ್ತಮವಾದ ಕಾಲೇಶ್ವರತೀರ್ಥವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರೋತ್ತಮನನ್ನು ಕಲಿಯೂ ಕಾಲವೂ—ಎರಡೂ ಬಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 92

अशोकतीर्थं तत्रैव ततोप्यतितरां शुभम् । यत्र स्नातो नरो जातु नापतेच्छोकसागरे

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಶೋಕತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ಇನ್ನೂ ಅತ್ಯಂತ ಶುಭಕರ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಂದಿಗೂ ಶೋಕಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 93

ततोति निर्मलतरं शक्रतीर्थं नृपांगज । शुक्रद्वारा न जायेत यत्र स्नातो नरोत्तमः

ನಂತರ, ಓ ರಾಜಕುಮಾರ, ಇನ್ನೂ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಶಕ್ರತೀರ್ಥವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ‘ಶುಕ್ರದ್ವಾರ’ದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 94

ततोऽपि पुण्यदं राजन्भवानीतीर्थमुत्तमम् । यत्र स्नात्वा भवानीशौ दृष्ट्वा नैव पुनर्भवेत्

ಹೇ ರಾಜನ್, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪುಣ್ಯದಾಯಕವಾದ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಭವಾನೀತೀರ್ಥವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಭವಾನಿ ಮತ್ತು ಈಶನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನು ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 95

प्रभासतीर्थं विख्यातं ततोपि शुभदं नृणाम् । सोमेश्वरस्य पुरतस्तत्र स्नातो न गर्भभाक्

ನಂತರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪ್ರಭಾಸತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ಜನರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಶುಭಕರ. ಸೋಮೇಶ್ವರನ ಮುಂದೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭಭಾಕ್ (ಪುನರ್ಜನ್ಮ) ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 96

ततो गरुडतीर्थं च संसारविषनाशनम् । गरुडेशं समभ्यर्च्य तत्र स्नात्वा न शोचति

ನಂತರ ಗರುಡತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ಸಂಸಾರವಿಷವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಗರುಡೇಶನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 97

ब्रह्मतीर्थं ततः पुण्यं वीरब्रह्मेश्वरात्पुरः । ब्रह्मविद्यामवाप्नोति तत्र स्नानेन मानवः

ಅನಂತರ ವೀರ-ಬ್ರಹ್ಮೇಶ್ವರನ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವಾದ ಬ್ರಹ್ಮತೀರ್ಥವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮಾನವನು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 98

ततो वृद्धार्कतीर्थं च विधितीर्थं ततः परम् । तत्राप्लुतो नरो याति रविलोकं सुनिर्मलम्

ನಂತರ ವೃದ್ಧಾರ್ಕತೀರ್ಥ, ಅದರ ಬಳಿಕ ವಿಧಿತೀರ್ಥ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ನಿರ್ಮಲವಾದ ರವಿಲೋಕ (ಸೂರ್ಯಲೋಕ)ವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 99

ततो नृसिंहतीर्थं च महाभयनिवारणम् । कालादपि कुतस्तत्र स्नात्वा परिबिभेति च

ನಂತರ ನೃಸಿಂಹತೀರ್ಥವು, ಅದು ಮಹಾಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಕಾಲದಿಂದಲೂ (ಮರಣದಿಂದಲೂ) ಹೇಗೆ ಭಯಪಡುವನು—ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು?

Verse 100

ततोपि पुण्यदं नृणां तीर्थं चित्ररथेश्वरम् । यत्र स्नात्वा च दत्त्वा च चित्रगुप्तं न पश्यति

ಇವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಪುಣ್ಯಪ್ರದವಾದುದು ಚಿತ್ರರಥೇಶ್ವರ ತೀರ್ಥ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಕರ್ಮಲೇಖಕ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 110

तत्राल्पमपि यच्छेद्यत्कल्पांतेप्यक्षयं हि तत् । एतेभ्योपि हि तीर्थेभ्यो लिंगकोटित्रयादपि

ಅಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟ ಅಲ್ಪ ದಾನವೂ ಕಲ್ಪಾಂತದವರೆಗೂ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾಗಿ ಅದರ ಫಲವು ಈ ತೀರ್ಥಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹಾಗೂ ಮೂರು ಕೋಟಿ ಲಿಂಗಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವಾಗಿದೆ.

Verse 120

अप्येकं यो महारुद्रं जपेद्वीरेश सन्निधौ । जापयेद्वा भवेत्तस्य कोटिरुद्रफलं ध्रुवम्

ವೀರೇಶನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾರುದ್ರಮಂತ್ರವನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದವನಿಗೆ, ಅಥವಾ ಇತರರಿಂದ ಜಪಿಸಿಸಿದವನಿಗೆ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೋಟಿರುದ್ರಫಲವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 128

इति श्रुत्वा महेशानो महीप तनयोदितम् । पुनस्तीर्थानि गंगायां वक्तुं समुपचक्रमे

ರಾಜಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮಹೇಶಾನ (ಶಿವ)ನು, ಮತ್ತೆ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿನ ತೀರ್ಥಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು।