Adhyaya 11

Verse 1

अगस्त्य उवाच । षडास्य माधवाख्यानं श्रुतं मे पापनाशनम् । महिमापि श्रुतः श्रेयान्सम्यक्पंचनदस्य वै

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಷಡಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾಧವನ ಪಾಪನಾಶಕ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಪಂಚನದದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

Verse 2

यदग्निबिंदुना पृच्छि माधवो दैत्यसूदनः । तस्योत्तरं समाख्याहि यथाख्यातं मधुद्विषा

ಅಗ್ನಿಬಿಂದು ದೈತ್ಯಸೂದನನಾದ ಮಾಧವನನ್ನು ಏನು ಕೇಳಿದನೋ, ಮಧುದ್ವಿಷನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಆ ಉತ್ತರವನ್ನು ವಿವರಿಸು.

Verse 3

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य महर्षे त्वं कथ्यमानं मयाधुना । माधवेन यथाचक्षि मुनये चाग्निबिंदवे

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹರ್ಷಿ ಅಗಸ್ತ್ಯ, ನಾನು ಈಗ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು; ಮಾಧವನು ಮುನಿ ಅಗ್ನಿಬಿಂದುಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ.

Verse 4

बिंदुमाधव उवाच । आदौ पादोदके तीर्थे विद्धि मामादिकेशवम् । अग्निबिंदो महाप्राज्ञ भक्तानां मुक्तिदायकम्

ಬಿಂದುಮಾಧವನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಅಗ್ನಿಬಿಂದು, ಮೊದಲು ಪಾದೋದಕ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಆದಿಕೇಶವನೆಂದು ತಿಳಿ; ನಾನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕನು.

Verse 5

अविमुक्तेऽमृते क्षेत्रे येर्चयंत्यादिकेशवम् । तेऽमृतत्वं भजंत्येव सर्वदुःखविवर्जिताः

ಅವಿಮುಕ್ತವೆಂಬ ಅಮೃತ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆದಿಕೇಶವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

संगमेशं महालिंगं प्रतिष्ठाप्यादिकेशवः । दर्शनादघहं नृणां भुक्तिं मुक्तिं दिशेत्सदा

ಸಂಗಮೇಶವೆಂಬ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಆದಿಕೇಶವನು, ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನರರ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ಸದಾ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

याम्यां पादोदकाच्छ्वेतद्वीपतीर्थं महत्तरम् । तत्राहं ज्ञानदो नृणां ज्ञानकेशवसंज्ञकः

ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪಾದೋದಕದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತರ ಶ್ವೇತದ್ವೀಪ ತೀರ್ಥವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಜ್ಞಾನಕೇಶವ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ನರರಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 8

श्वेतद्वीपे नरः स्नात्वा ज्ञानकेशवसन्निधौ । न ज्ञानाद्भ्रश्यते क्वापि ज्ञानकेशवपूजनात्

ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಕೇಶವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು, ಜ್ಞಾನಕೇಶವ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟನಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 9

तार्क्ष्यकेशवनामाहं तार्क्ष्यतीर्थे नरोत्तमैः । पूजनीयः सदा भक्त्या तार्क्ष्य वत्ते प्रिया मम

ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಕೇಶವ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ನರೋತ್ತಮರು ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಧಾಮ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯ.

Verse 10

तत्रैव नारदे तीर्थेस्म्यहं नारदकेशवः । ब्रह्मविद्योपदेष्टा च तत्तीर्थाप्लुत वर्ष्मणाम्

ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಾರದ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ನಾರದಕೇಶವ’. ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರಿಗೇ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವವನಾಗುತ್ತೇನೆ।

Verse 11

प्रह्लादतीर्थं तत्रैव नाम्ना प्रह्लादकेशवः । भक्तैः समर्चनीयोहं महाभक्ति समृद्धये

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಹ್ಲಾದ-ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಪ್ರಹ್ಲಾದಕೇಶವ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಮಹಾಭಕ್ತಿಯ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಭಕ್ತರು ನನ್ನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 12

तीर्थेंऽबरीषे तत्राहं नाम्नैवादित्यकेशवः । पातकध्वांतनिचयं ध्वंसयामीक्षणादपि

ಅಂಬರೀಷ-ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಆದಿತ್ಯಕೇಶವ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಪಾಪಗಳ ಅಂಧಕಾರದ ಸಂಚಿತ ರಾಶಿಯನ್ನು ನಾನು ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 13

दत्तात्रेयेश्वराद्याम्यामहमादिगदाधरः । हरामि तत्र भक्तानां संसारगदसंचयम्

ದತ್ತಾತ್ರೇಯೇಶ್ವರನ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಆದಿ-ಗದಾಧರ’ನು. ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರ ಸಂಸಾರರೂಪಿಯಾದ ರೋಗದ ಸಂಚಿತ ಭಾರವನ್ನು ನಾನು ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 14

तत्रैव भार्गवे तीर्थे भृगुकेशव नामतः । काशीनिवासिनः पुंसो बिभर्मि च मनोरथैः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಭಾರ್ಗವ-ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಭೃಗುಕೇಶವ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದಿರುವೆನು. ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪುರುಷನನ್ನು ಅವನ ಮನೋರಥಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ನಾನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 15

वामनाख्येमहातीर्थे मनःप्रार्थितदे शुभे । पूज्योहं शुभमिच्छद्भिर्नाम्ना वामनकेशवः

‘ವಾಮನ’ ಎಂಬ ಮಹಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ—ಶುಭಪ್ರದವಾಗಿ ಮನಃಪ್ರಾರ್ಥಿತವನ್ನು ನೀಡುವಲ್ಲಿ—ಶುಭವನ್ನು ಬಯಸುವ ಭಕ್ತರು ನನ್ನನ್ನು ‘ವಾಮನಕೇಶವ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 16

नरनारायणे तीर्थे नरनारायणात्मकम् । भक्ताः समर्च्य मां स्युर्वै नरनारायणात्मकाः

ನರ-ನಾರಾಯಣ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾನು ನರ-ನಾರಾಯಣಸ್ವರೂಪಸಾರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಭಕ್ತರು ನಿಜವಾಗಿ ನರ-ನಾರಾಯಣಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 17

तीर्थे यज्ञवराहाख्ये यज्ञवाराहसंज्ञकः । नरैः समर्चनीयोहं सर्वयज्ञफलेप्सुभिः

ಯಜ್ಞ-ವರಾಹವೆಂಬ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಯಜ್ಞ-ವಾರಾಹ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಫಲಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 18

विदारनरसिंहोहं काशीविघ्नविदारणः । तन्नाम्नि तीर्थे संसेव्यस्तीर्थोपद्रवशांतये

ನಾನು ವಿದಾರಣ-ನರಸಿಂಹನು, ಕಾಶಿಯ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುವವನು. ನನ್ನದೇ ನಾಮದ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಸಂಬಂಧ ಉಪದ್ರವಶಾಂತಿಗಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 19

गोपीगोविंदतीर्थे तु गोपीगोविंदसंज्ञकम् । समर्च्य मां नरो भक्त्या मम मायां न संस्पृशेत्

ಗೋಪಿ-ಗೋವಿಂದ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಗೋಪಿ-ಗೋವಿಂದ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ನನ್ನ ಮಾಯೆಯ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೂ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 20

मुने लक्ष्मीनृसिंहोस्मि तीर्थे तन्नाम्नि पावने । दिशामि भक्तियुक्तेभ्यः सदानैः श्रेयसीं श्रियम्

ಮುನಿಯೇ! ಆ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಪಾವನ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾನು ಲಕ್ಷ್ಮೀ-ನರಸಿಂಹನು. ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತರಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾದ ಶ್ರೀ-ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 21

शेषमाधवनामाहं शेषतीर्थेऽघहारिणि । विश्राणयाम्यशेषाश्च विशेषान्भक्तचिंतितान्

ಪಾಪಹಾರಿಣಿಯಾದ ಶೇಷತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಾಮ ಶೇಷಮಾಧವ; ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರ ಹೃದಯಚಿಂತಿತ ವಿಶೇಷ ವರಗಳನ್ನು ನಾನು ಶೇಷವಿಲ್ಲದೆ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 22

शंखमाधवतीर्थे च स्नात्वा मां शंखमाधवम् । शंखोदकेन संस्नाप्य भवेच्छंखनिधेः पतिः

ಶಂಖಮಾಧವ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಶಂಖೋದಕದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು—ಶಂಖಮಾಧವನನ್ನು—ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದವನು ಶಂಖನಿಧಿಯಂತೆ ನಿಧಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 23

हयग्रीवे महातीर्थे मां हयग्रीवकेशवम् । प्रणम्य प्राप्नुयान्नूनं तद्विष्णोः परमंपदम्

ಹಯಗ್ರೀವ ಮಹಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹಯಗ್ರೀವಕೇಶವನೆಂದು ಪ್ರಣಮಿಸಿದವನು, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 24

भीष्मकेशवनामाहं वृद्धकालेशपश्चिमे । उपसर्गान्हरे भीष्मान्सेवितो भक्तियुक्तितः

ವೃದ್ಧಕಾಲೇಶದ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಾಮ ಭೀಷ್ಮಕೇಶವ; ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತ ನಿಯಮದಿಂದ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಭಯಂಕರ ಉಪಸರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ವಿಪತ್ತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 25

निर्वाणकेशवश्चाहं भक्तनिर्वाणसूचकः । लोलार्कादुत्तरेभागे लोलत्वं चेतसो हरे

ನಾನು ನಿರ್ವಾಣಕೇಶವ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವವನು; ಲೋಲಾರ್ಕದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಂಚಲತೆ ಹಾಗೂ ಅಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ನಾನು ಹರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 26

वंद्यस्त्रिलोकसुंदर्या याम्यां यो मां समर्चयेत् । काश्यां ख्यातं त्रिभुवनकेशवं न स गर्भभाक्

ತ್ರಿಲೋಕಸುಂದರಿಯೂ ವಂದಿಸುವ ನನ್ನನ್ನು, ಕಾಶಿಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತ್ರಿಭುವನಕೇಶವ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭಪ್ರವೇಶ (ಪುನರ್ಜನ್ಮ) ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 27

ज्ञानवाप्याः पुरोभागे विद्धि मां ज्ञानमाधवम् । तत्र मां भक्तितोभ्यर्च्य ज्ञानं प्राप्नोति शाश्वतम्

ಜ್ಞಾನವಾಪಿಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ‘ಜ್ಞಾನಮಾಧವ’ ಎಂದು ತಿಳಿ. ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಶಾಶ್ವತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 28

श्वेतमाधवसंज्ञोहं विशालाक्ष्याः समीपतः । श्वेतद्वीपेश्वरं रूपं कुर्यां भक्त्या समर्चितः

ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಶ್ವೇತಮಾಧವ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನಾನು ಶ್ವೇತದ್ವೀಪೇಶ್ವರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 29

उदग्दशाश्वमेधान्मां प्रयागाख्यं च माधवम् । प्रयागतीर्थे सुस्नातो दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते

ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ದಶಾಶ್ವಮೇಧದ ಆಚೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ‘ಪ್ರಯಾಗ’ ಎಂಬ ಮಾಧವನೆಂದು ತಿಳಿ. ಪ್ರಯಾಗತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 30

प्रयागगमने पुंसां यत्फलं तपसि श्रुतम् । तत्फलं स्याद्दशगुणमत्र स्नात्वा ममाग्रतः

ಪ್ರಯಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಜನರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೆಂದು ತಪಸ್ಸಿನ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವುದು; ಅದೇ ಫಲ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಆಗುತ್ತದೆ।

Verse 31

गंगायमुनयोः संगे यत्पुण्यं स्नानकारिणाम् । काश्यां मत्सन्निधावत्र तत्पुण्यं स्याद्दशोत्तरम्

ಗಂಗಾ-ಯಮುನಾ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ದೊರಕುವುದೋ, ಅದೇ ಪುಣ್ಯ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ದಶಗುಣ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 32

दानानि राहुग्रस्तेर्के ददतां यत्फलं भवेत् । कुरुक्षेत्रे हि तत्काश्यामत्रैव स्याद्दशाधिकम्

ರಾಹುಗ್ರಸ್ತ ಸೂರ್ಯನ (ಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ) ದಾನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ದೊರಕುವುದೋ, ಅದೇ ಫಲ—ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ—ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ದಶಗುಣ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 33

गंगोत्तरवहा यत्र यमुना पूर्ववाहिनी । तत्संभेदं नरः प्राप्य मुच्यते ब्रह्महत्यया

ಯಲ್ಲಿ ಗಂಗಾ ಉತ್ತರवाहಿನಿಯಾಗಿ, ಯಮುನಾ ಪೂರ್ವवाहಿನಿಯಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತವೋ, ಆ ಸಂಗಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 34

वपनं तत्र कर्तव्यं पिंडदानं च भावतः । देयानि तत्र दानानि महाफलमभीप्सुना

ಅಲ್ಲಿ ವಪನ (ಮುಂಡನ) ಮಾಡಬೇಕು, ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಪಿಂಡದಾನವೂ ಮಾಡಬೇಕು; ಮಹಾಫಲ ಬಯಸುವವನು ಅಲ್ಲಿ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು।

Verse 35

गुणाः प्रजापतिक्षेत्रे ये सर्वे समुदीरिताः । अविमुक्ते महाक्षेत्रेऽसंख्याताश्च भवंति हि

ಪ್ರಜಾಪತಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳು, ಅವಿಮುಕ್ತ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರವಾದ (ಕಾಶಿ) ಯಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಸಂಖ್ಯಾತವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 36

प्रयागेशं महालिंगं तत्र तिष्ठति कामदम् । तत्सान्निध्याच्च तत्तीर्थं कामदं परिकीर्तितम्

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಗೇಶ ಎಂಬ ಮಹಾಲಿಂಗವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ; ಅದು ಇಷ್ಟವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವದು. ಅದರ ಪವಿತ್ರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಬಲದಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥವೂ ‘ಕಾಮದ’ (ಇಚ್ಛಾಪೂರಕ) ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 37

काश्यां माघः प्रयागे यैर्न स्नातो मकरार्कगः । अरुणोदयमासाद्य तेषां निःश्रेयसं कुतः

ಮಾಘಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಮಕರರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ, ಅರುಣೋದಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಸ್ನಾನ ಮಾಡದವರಿಗೆ—ಸೂರ್ಯೋದಯ ಸಮಯ ತಲುಪಿದರೂ—ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಹೇಗೆ ದೊರೆಯುವುದು?

Verse 38

काश्युद्भवे प्रयागे ये तपसि स्नांति संयताः । दशाश्वमेधजनितं फलं तेषां भवेद्ध्रुवम्

ಕಾಶಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪ್ರಯಾಗದ ತಪಸ್-ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಂಯಮಿಗಳು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರಿಗೆ ದಶ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಫಲವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 39

प्रयागमाधवं भक्त्या प्रयागेशं च कामदम् । प्रयागे तपसि स्नात्वा येर्चयंत्यन्वहं सदा

ಪ್ರಯಾಗದ ತಪಸ್-ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಯಾಗ-ಮಾಧವ ಮತ್ತು ಇಷ್ಟವರದ ಪ್ರಯಾಗೇಶ—ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಪ್ರತಿದಿನ ನಿತ್ಯವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುವವರು,

Verse 40

धनधान्यसुतर्द्धीस्ते लब्ध्वा भोगान्मनोरमान् । भुक्त्वेह परमानंदं परं मोक्षमवाप्नुयुः

ಅವರು ಧನ, ಧಾನ್ಯ, ಸಂತಾನ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಮನೋಹರ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪರಮಾನಂದ ಹಾಗೂ ಪರಮ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 41

माघे सर्वाणि तीर्थानि प्रयागमवियांति हि । प्राच्युदीची प्रतीचीतो दक्षिणाधस्तथोर्ध्वतः

ಮಾಘಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಗಳೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಗಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ—ಪೂರ್ವ, ಉತ್ತರ, ಪಶ್ಚಿಮ, ದಕ್ಷಿಣ, ಅಧೋ ಹಾಗೂ ಊರ್ಧ್ವ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ।

Verse 42

काशीस्थितानि तीर्थानि मुने यांति न कुत्रचित् । यदि यांति तदा यांति तीर्थत्रयमनुत्तमम्

ಓ ಮುನಿಯೇ! ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ತೀರ್ಥಗಳು ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೋಗುವುದಾದರೂ, ಆ ಅನುತ್ತಮ ತೀರ್ಥತ್ರಯಕ್ಕೇ ಹೋಗುತ್ತವೆ.

Verse 43

आयांत्यूर्जे पंचनदे प्रातःप्रातर्ममांतिकम् । महाघौघप्रशमने महाश्रेयोविधायिनि

ಊರ್ಜ (ಕಾರ್ತ್ತಿಕ) ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪಂಚನದದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರಾತಃಪ್ರಾತಃ ನನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ—ಮಹಾಪಾಪಗಳ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುವ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ।

Verse 44

प्राप्य माघमघारिं च प्रयागेश समीपतः । प्रातःप्रयागे संस्नांति सर्वतीर्थानि मामनु

ಮಾಘ—ಪಾಪದ ಶತ್ರು—ಬಂದಾಗ, ಪ್ರಯಾಗೇಶನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

Verse 45

समासाद्य च मध्याह्नमभियांति च नित्यशः । संस्नातुं सर्वतीर्थानि मुक्तिदां मणिकर्णिकाम्

ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಂದಾಗ, ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಗಳು ನಿತ್ಯವೂ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಬರುತ್ತವೆ.

Verse 46

काश्यां रहस्यं परममेतत्ते कथितं मुने । यथा तीर्थत्रयीश्रेष्ठा स्वस्वकाले विशेषतः

ಓ ಮುನಿಯೇ! ಕಾಶಿಯ ವಿಷಯವಾದ ಈ ಪರಮ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆನು—ತೀರ್ಥತ್ರಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ತನ್ನ ತನ್ನ ನಿಯತಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 47

अन्यद्रहस्यं वक्ष्यामि न वाच्यं यत्रकुत्रचित् । अभक्तेषु सदा गोप्यं न गोप्यं भक्तिमज्जने

ನಾನು ಇನ್ನೊಂದು ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು—ಅದು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಹೇಳಬಾರದು. ಅಭಕ್ತರಿಂದ ಸದಾ ಗುಪ್ತವಾಗಿರಲಿ; ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವನಿಂದ ಗುಪ್ತವಲ್ಲ.

Verse 48

काश्यां सर्वाणि तीर्थानि एकैकादुत्तरोत्तरम् । महैनांसि प्रहंत्येव प्रसह्य निज तेजसा

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು—ಒಂದೊಂದು ಹಿಂದಿನದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತರವತ್ತಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ—ತಮ್ಮ ಸ್ವತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ.

Verse 49

एतदेव रहस्यं ते वाराणस्या उदीर्यते । उत्क्षिप्यैकांगुलिं तथ्यं श्रेष्ठैका मणिकर्णिका

ವಾರಾಣಸಿಯ ಈ ರಹಸ್ಯವೇ ನಿನಗೆ ಘೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ—ಒಂದು ಬೆರಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವಂತೆ: ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯೇ ಏಕೈಕ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು.

Verse 50

गर्जंति सर्वतीर्थानि स्वस्वधिष्ण्यगतान्यहो । केवलं बलमासाद्य सुमहन्माणिकर्णिकम्

ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಧಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತವೆ—ಅವು ಕೇವಲ ಅತಿಮಹಾನ್ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಬಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂದು.

Verse 51

पापानि पापिनां हत्वा महांत्यपि बहून्यपि । काशीतीर्थानि मध्याह्ने प्रायश्चित्तचिकीर्षया

ಪಾಪಿಗಳ ಅನೇಕ ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಕಾಶಿಯ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 52

पर्वस्वपर्वस्वपि वा नित्यं नियमवं त्यहो । निर्मलानि भवंत्येव विगाह्य मणिकर्णिकाम्

ಪರ್ವದಿನವಾಗಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ದಿನವಾಗಲಿ—ನಿತ್ಯ ನಿಯಮವಂತನು ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿರ್ಮಲನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 53

विश्वेशो विश्वया सार्धं सदोपमणिकर्णिकम् । मध्यंदिनं समासाद्य संस्नाति प्रतिवासरम्

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನು ವಿಶ್ವೆಯೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ; ಮಧ್ಯಾಹ್ನವನ್ನು ತಲುಪಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 54

वैकुंठादप्यहं नित्यं मध्याह्ने मणिकर्णिकाम् । विगाहे पद्मया सार्धं मुदा परमया मुने

ಓ ಮುನೇ! ವೈಕುಂಠದಿಂದಲೂ ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಗೆ ಬಂದು, ಪದ್ಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತೇನೆ।

Verse 55

सकृन्ममाख्यां गृणतां निर्हरन्यदघान्यहम् । हरिनामसमापन्नस्तद्बलान्माणिकर्णिकात्

ನನ್ನ ನಾಮವನ್ನು ಒಮ್ಮೆವಾದರೂ ಉಚ್ಚರಿಸುವವರ ಇತರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹರಿನಾಮಬಲದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಈ ಅನುಗ್ರಹವು ಮಣಿಕರ್ಣಿಕದ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 56

सत्यलोकात्प्रतिदिनं हं सयानः पितामहः । माध्याह्निक विधानाय समायान्मणिकर्णिकाम्

ಸತ್ಯಲೋಕದಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಹಂಸವಾಹನನಾದ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಮಾಧ್ಯಾಹ್ನಿಕ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಗೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 57

इंद्राद्या लोकपालाश्च मरीच्याद्या महर्षयः । माध्याह्निकीं क्रियां कर्तुं समीयुर्मणिकर्णिकाम्

ಇಂದ್ರಾದಿ ಲೋಕಪಾಲಕರೂ ಮರಿೀಚ್ಯಾದಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ, ಮಾಧ್ಯಾಹ್ನಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 58

शेषवासुकिमुख्याश्च नागा वै नागलोकतः । समायांतीह मध्याह्ने संस्नातुं मणिकर्णिकाम्

ನಾಗಲೋಕದಿಂದ ಶೇಷ-ವಾಸುಕಿಮುಖ್ಯ ನಾಗರೂ ಸಹ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 59

चराचरेषु सर्वेषु यावंतश्च सचेतनाः । तावंतः स्नांति मध्याह्ने मणिकर्णी जलेमले

ಚರಾಚರ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಚೇತನರು ಇದ್ದಾರೋ, ಅಷ್ಟೆಲ್ಲರೂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಮಣಿಕರ್ಣಿಯ ಮಲರಹಿತ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 60

के माणिकर्णिकेयानां गुणानां सुगरीयसाम् । शक्ता वर्णयितुं विप्राऽसंख्येयानां मदादिभिः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಮಹಿಮಾದಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ಅತಿಗಂಭೀರ ಹಾಗೂ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಯಾರು ಶಕ್ತರು?

Verse 61

चीर्णान्युग्राण्यरण्येषु तैस्तपांसि तपोधनैः । यैरियं हि समासादि मुक्तिभूर्मणिकर्णिका

ತಪೋಧನರಾದವರು ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು; ಅವರಿಂದಲೇ ಈ ಮುಕ್ತಿಭೂಮಿಯಾದ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕಾ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು।

Verse 62

विश्राणितमहादानास्त एव नरपुंगवाः । चरमे वयसि प्राप्ता यैरेषा मणिकर्णिका

ಮಹಾದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 63

चीर्णसर्वव्रतास्ते तु यथोक्तविधिना ध्रुवम् । यैः स्वतल्पीकृता माणिकर्णिकेयी स्थली मृदुः

ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವರೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ—ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯ ಮೃದು ನೆಲವನ್ನು ತಮ್ಮ ವಿನಯಶಯನವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು।

Verse 64

त एव धन्या मर्त्येस्मिन्सर्वक्रतुषु दीक्षिताः । त्यक्त्वा पुण्यार्जितां लक्ष्मीमैक्षियैर्मणिकर्णिका

ಈ ಮর্ত್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧನ್ಯರು ಅವರೇ—ಸರ್ವ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷಿತರಾಗಿ, ಪುಣ್ಯಾರ್ಜಿತ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯನ್ನು ಪರಮಾಶ್ರಯವಾಗಿ ನೋಡುವವರು।

Verse 65

कृता नानाविधा धर्मा इष्टापूर्तास्तु तैर्नृभिः । वार्धकं समनुप्राप्य प्रापि यैर्मणिकर्णिका

ನಾನಾವಿಧ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇಷ್ಟ-ಪೂರ್ತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು, ಆಚರಿಸಿದವರು—ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 66

रत्नानि सदुकूलानि कांचनं गजवाजिनः । देयाः प्राज्ञेन यत्नेन सदोपमणिकर्णिकम्

ಅತുല್ಯ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ರತ್ನಗಳು, ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಸ್ವರ್ಣ, ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 67

पुण्येनोपार्जितं द्रव्यमत्यल्पमपि यैर्नरैः । दत्तं तदक्षयं नित्यं मुनेधिमणिकणिंकम्

ಹೇ ಮುನಿಯೇ! ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಧನ ಅತಿ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ನಿತ್ಯವೂ ಅಕ್ಷಯವೂ ಆಗುತ್ತದೆ।

Verse 68

कुर्याद्यथोक्तमप्येकं प्राणायामं नरोत्तमः । यस्तेन विहितो नूनं षडंगो योग उत्तमः

ಹೇ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಒಂದೇ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮಾಡಿದರೂ, ಅದರಿಂದಲೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಷಡಂಗ ಯೋಗ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 69

जप्त्वैकामपि गायत्रीं संप्राप्य मणिकर्णिकाम् । लभेदयुतगायत्रीजपनस्य फलं स्फुटम्

ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯನ್ನು ಸೇರಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಗಾಯತ್ರಿ ಜಪಿಸಿದರೂ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಗಾಯತ್ರಿ-ಜಪದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 70

एकामप्याहुतिं प्राज्ञो दत्त्वोपमणिकर्णिकम् । यावज्जीवाग्निहोत्रस्य लभेदविकलं फलम्

ಅತുല್ಯ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯು ಒಂದೇ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ, ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮಾಡಿದ ಅವಿಕಲ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 71

इति श्रुत्वा हरेर्वाक्यमग्निबिंदुर्महातपाः । प्रणिपत्य महाभक्त्या पुनः पप्रच्छ माधवम्

ಹರಿಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಅಗ್ನಿಬಿಂದು ಮಹಾಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಪುನಃ ಮಾಧವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು।

Verse 72

अग्निबिंदुरुवाच । विष्णो कियत्परीमाणा पुण्यैषा मणिकर्णिका । ब्रूहि मे पुंङरीकाक्ष नत्वत्तस्तत्त्ववित्परः

ಅಗ್ನಿಬಿಂದು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ವಿಷ್ಣೋ! ಈ ಪರಮ ಪುಣ್ಯಮಯ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯ ಪರಿಮಾಣ ಎಷ್ಟು? ಹೇ ಪದ್ಮನೇತ್ರನೇ, ನನಗೆ ಹೇಳು; ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತತ್ತ್ವಜ್ಞನಿಲ್ಲ।

Verse 73

श्रीविष्णुरुवाच । आगंगा केशवादा च हरिश्चंद्रस्य मंडपात् । आमध्याद्देवसरितः स्वर्द्वारान्मणिकर्णिका

ಶ್ರೀವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು— ಮಣಿಕರ್ಣಿಕಾ ಆಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಕೇಶವದಿಂದ, ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನ ಮಂಡಪದಿಂದ, ದೇವಸರಿತೆಯ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಹಾಗೂ ಸ್ವರ್ಗದ್ವಾರದಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ।

Verse 74

स्थूलमेतत्परीमाणं सूक्ष्मं च प्रवदामि ते । हरिश्चंद्रस्य तीर्थाग्रे हरिश्चंद्रविनायकः

ಇದು ಅದರ ಸ್ಥೂಲ (ಬಾಹ್ಯ) ಪರಿಮಾಣ; ಈಗ ನಿನಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ (ಅಂತರ) ಪ್ರಮಾಣವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ। ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ತೀರ್ಥದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ವಿನಾಯಕನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 75

सीमाविनायकश्चात्र मणिकर्णी ह्रदोत्तरे । सीमाविनायकं भक्त्या पूजयित्वा नरोत्तमः

ಇಲ್ಲಿಯೂ ಮಣಿಕರ್ಣೀ ಹ್ರದದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಸೀಮಾ-ವಿನಾಯಕನಿದ್ದಾನೆ। ಸೀಮಾ-ವಿನಾಯಕನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಹೇ ನರೋತ್ತಮ…

Verse 76

मोदकैः सोपचारैश्च प्राप्नुयान्मणिकर्णिकाम् । हरिश्चंद्रे महातीर्थे तर्पयेयुः पितामहान्

ಮೋದಕಗಳನ್ನೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಉಪಚಾರಗಳನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ಮಹಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 77

शतं समाःसु तृप्ताः स्युः प्रयच्छंति च वांच्छितम् । हरिश्चंद्रे महातीर्थे स्नात्वा श्रद्धान्वितो नरः

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ಮಹಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ನರನ ಪಿತೃಗಳು ನೂರು ವರ್ಷ ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 78

हरिश्चंद्रेश्वरं नत्वा न सत्यात्परिहीयते । ततः पर्वततीर्थं च पर्वतेश्वर संनिधौ

ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದವನು ಸತ್ಯದಿಂದ ದೂರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಪರ್ವತೇಶ್ವರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪರ್ವತತೀರ್ಥವಿದೆ.

Verse 79

अधिष्ठानं महामेरोर्महापातकनाशनम् । तत्र स्नात्वार्चयित्वेशं किंचिद्दत्त्वा स्वशक्तितः

ಇದು ಮಹಾಮೇರುವಿನ ಅಧಿಷ್ಠಾನವಾಗಿದ್ದು ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಈಶ್ವರನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 80

अध्यास्य मेरुशिखरं दिव्यान्भोगान्समश्नुते । कंबलाश्वतरं तीर्थं पर्वतेश्वर दक्षिणे

ಮೇರುಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾಗಿ ಅವನು ದಿವ್ಯ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. (ಮುಂದೆ) ಪರ್ವತೇಶ್ವರನ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಕಂಬಲಾಶ್ವತರ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವಿದೆ.

Verse 81

कंबलाश्वतरेशं च तत्तीर्थात्पश्चिमे शुभम् । तस्मिंस्तीर्थे कृतस्नानस्तल्लिंगं यः समर्चयेत्

ಆ ತೀರ್ಥದ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ‘ಕಂಬಲಾಶ್ವತರೇಶ’ ಲಿಂಗವಿದೆ. ಯಾರು ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ—

Verse 82

अपि तस्य कुले जाता गीतज्ञाः स्युः श्रियान्विताः । चक्रपुष्करिणी तत्र योनिचक्र निवारिणी

ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರೂ ಗೀತಜ್ಞರಾಗಿದ್ದು ಶ್ರೀಸಂಪನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ‘ಚಕ್ರಪುಷ್ಕರಿಣೀ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ಯೋನಿಚಕ್ರ (ಜನ್ಮಚಕ್ರ)ವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 83

संसारचक्रे गहने यत्र स्नातो विशेन्नना । चक्रपुष्करिणी तीर्थ ममाधिष्ठानमुत्तमम्

ಸಂಸಾರಚಕ್ರದ ಘನ ಹಾಗೂ ದುರ್ಗಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ (ಉದ್ಧಾರಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ) ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ‘ಚಕ್ರಪುಷ್ಕರಿಣೀ’ ತೀರ್ಥವೇ ನನ್ನ ಪರಮ ಅಧಿಷ್ಠಾನ.

Verse 84

समाः परार्धसंख्यातास्तत्र तप्तं महातपः । तत्र प्रत्यक्षतां यातो मम विश्वेश्वरः परः

ಪರಾರ್ಧಸಂಖ್ಯ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪರ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಪ್ರಕಟನಾದನು.

Verse 85

तत्र लब्धं मयैश्वर्यमविनाशि महत्तरम् । चक्रपुष्करिणी चैव ख्याताभून्मणिकर्णिका

ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತರವಾದ, ಅವಿನಾಶಿ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದேன். ಮತ್ತು ಅದೇ ಚಕ್ರಪುಷ್ಕರಿಣೀ ‘ಮಣಿಕರ್ಣಿಕಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಖ್ಯಾತಿಯಾಯಿತು.

Verse 86

द्रवरूपं परित्यज्य ललनारूपधारिणी । प्रत्यक्षरूपिणी तत्र मयैक्षि मणिकर्णिका

ದ್ರವರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಕನ್ಯಾರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕಾ ದೇವಿಯನ್ನು ನಾನು ದರ್ಶನಮಾಡಿದೆನು.

Verse 87

तस्या रूपं प्रवक्ष्यामि भक्तानां शुभदं परम् । यद्रूपध्यानतः पुंभिराषण्मासं त्रिसंध्यतः

ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪರಮ ಶುಭಕರವಾದ ಅವಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದರ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಆರು ತಿಂಗಳು ತ್ರಿಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿ ಮಂಗಳವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 88

प्रत्यक्षरूपिणी देवी दृश्यते मणिकर्णिका । चतुर्भुजा विशालाक्षी स्फुरद्भालविलोचना

ಮಣಿಕರ್ಣಿಕಾ ದೇವಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ—ಅವಳು ಚತುರ್ಭುಜಾ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ, ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ನೇತ್ರವತೀ.

Verse 89

पश्चिमाभिमुखी नित्यं प्रबद्धकरसंपुटा । इंदीवरवतीं मालां दधती दक्षिणे करे

ಅವಳು ನಿತ್ಯ ಪಶ್ಚಿಮಾಭಿಮುಖಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಸಂಪುಟಬದ್ಧವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ನೀಲಕಮಲಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 90

वरोद्यते करे सव्ये मातुलुंग फलं शुभम् । कुमारीरूपिणी नित्यं नित्यं द्वादशवार्षिकी

ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ವರಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಶುಭ ಮಾತುಲುಂಗ (ಬೀಜಪೂರ) ಫಲವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳು ನಿತ್ಯ ಕುಮಾರೀರೂಪಿಣಿ, ಸದಾ ದ್ವಾದಶವರ್ಷಿಣಿ.

Verse 91

शुद्धस्फटिककांतिश्च सुनील स्निग्धमूर्द्धजा । जितप्रवालमाणिक्य रमणीय रदच्छदा

ಅವಳ ಕಾಂತಿ ಶುದ್ಧ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ; ಅವಳ ಕೇಶಗಳು ಗಾಢ ನೀಲವರ್ಣದವು, ಸ್ನಿಗ್ಧವಾಗಿವೆ. ಅವಳ ಮನೋಹರ ಅಧರಗಳು ಪ್ರವಾಳ ಮತ್ತು ಮಾಣಿಕ್ಯದ ಕಿರಣವನ್ನೂ ಮೀರಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 92

प्रत्यग्रकेतकीपुष्पलसद्धम्मिल्ल मस्तका । सर्वांग मुक्ताभरणा चंद्रकांत्यंशुकावृता

ಹೊಸ ಕೇತಕೀ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಧಮ್ಮಿಲ್ಲದಿಂದ ಅವಳ ಶಿರಸ್ಸು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ. ಅವಳು ಸರ್ವಾಂಗದಲ್ಲಿ ಮುತ್ತಿನ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ವಿಭೂಷಿತಳಾಗಿ, ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯಂತಿರುವ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಆವೃತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 93

पुंडरीकमयीं मालां सश्रीकां बिभ्रती हृदि । ध्यातव्यानेन रूपेण मुमुक्षुभिरहर्निशम्

ಅವಳು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತ ಶ್ವೇತ ಪದ್ಮಮಯ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಮುಮುಕ್ಷುಗಳು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಇದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 94

निर्वाणलक्ष्मीभवनं श्रीमतीमणिकर्णिका । मंत्रं तस्याश्च वक्ष्यामि भक्तकल्पद्रुमाभिधम् । यस्यावर्तनतः सिद्ध्येदपि सिद्ध्यष्टकं नृणाम्

ಶ್ರೀಮತಿ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕಾ ನಿರ್ವಾಣಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನ. ಈಗ ನಾನು ಅವಳ ‘ಭಕ್ತಕಲ್ಪದ್ರುಮ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದರ ಜಪದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಗಳೂ ಸಹ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 95

वाग्भवमायालक्ष्मीमदनप्रणवान्वदेत्पूर्वम् । भांत्यं बिंदूपेतं मणिपदमथ कर्णिके सहृत्प्रणवपुटः

ಮೊದಲು ಪ್ರಣವದೊಂದಿಗೆ ವಾಗ್ಭವ, ಮಾಯಾ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಮದನ—ಈ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಬಿಂದುಯುಕ್ತ ‘ಭಾಂ’ ಹೇಳಿ, ಆಮೇಲೆ ‘ಮಣಿ’ ಪದ; ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ‘ಕರ್ಣಿಕೆ’—ಹೃತ್-ಸಹಿತ ಪ್ರಣವಪುಟದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ—ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 96

मंत्रःसुरद्रुमसमः समस्तसुखसंततिप्रदो जप्यः । तिथिभिः परिमितवर्णः परमपदं दिशति निशितधियाम्

ಈ ಮಂತ್ರವು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಸಮಾನ; ಸಮಸ್ತ ಸುಖಗಳ ಅಖಂಡ ಸಂತತಿಯನ್ನು ನೀಡುವದು, ಆದ್ದರಿಂದ ಜಪಿಸಬೇಕಾದುದು. ತಿಥಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಇದರ ಅಕ್ಷರಗಳು ಪರಿಮಿತ; ನಿಶಿತಧಿಯವರಿಗೆ ಪರಮಪದವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 97

तारस्तारतृतीयो बिंद्वंतोमणिपदं ततः कर्णिके । प्रणवात्मिपदं केन म इति मनुसंख्यवर्णमनुः

ಈ ಮಂತ್ರವು ‘ತಾರ’ ಹಾಗೂ ತೃತೀಯ ‘ತಾರ’ಗಳ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ರೂಪಿತ; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಂದು, ನಂತರ ಪದ್ಮದ ಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ ‘ಮಣಿ’ ಪದ ಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ಪ್ರಣವಾತ್ಮಕ; ‘ಕೆನ’ ಪದ ಮತ್ತು ‘ಮ’ ಅಕ್ಷರ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ನಿಯತ ಗಣನೆಯಂತೆ ವರ್ಣಸಂಖ್ಯೆಯ ಮಂತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 98

अयं मंत्रोऽनिशं जप्यः पुंभिर्मुक्तिमभीप्सुभिः । होमो दशांशकः कार्यः श्रद्धाबद्धादरैर्नृभिः

ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಪುರುಷರು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನಿರಂತರ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಜಪಸಂಖ್ಯೆಯ ದಶಾಂಶ ಪ್ರಮಾಣದ ಹೋಮವನ್ನು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತ ಆದರದೊಂದಿಗೆ ಅವಶ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 99

परिप्लुतैः पुंडरीकैर्गव्येन हविषास्फुटैः । सशर्करेण मेधावी सक्षौद्रेण सदाशुचिः

ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಳಿದ ಬಿಳಿ ಪದ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶುದ್ಧ ಗೋಘೃತವನ್ನು ಹವಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿ—ಅದರೊಳಗೆ ಸಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಜೇನು ಸೇರಿಸಿ—ಸದಾ ಶುಚಿಯಾಗಿರುವ ಮೇಧಾವಿ ಸಾಧಕನು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 100

त्रिलक्षमंत्र जप्येन मृतो देशांतरेष्वपि । अवश्यं मुक्तिमाप्नोति मंत्रस्यास्य प्रभावतः

ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮೂರು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದವನು, ಬೇರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೂ, ಈ ಮಂತ್ರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 110

पूजयित्वा पशुपतिमुपोषणपरायणाः । पशुपाशैर्न बध्यंते दर्शे विहितपारणाः

ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ ಉಪವಾಸಪರಾಯಣರಾಗಿರುವವರು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಪಶುಪಾಶಗಳಿಂದ ಬದ್ಧರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದರ್ಶ (ಅಮಾವಾಸ್ಯಾ) ದಿನ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪಾರಣೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರು ಪಶುಪತಿಯ ಪಾಶಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 120

तत्राभ्याशे स्कंदतीर्थं तत्राप्लुत्य नरोत्तमः । दृष्ट्वा षडाननं चैव जह्यात्षाट्कौशिकीं तनुम्

ಅಲ್ಲಿ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಕಂದತೀರ್ಥವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರೋತ್ತಮನು—ಷಡಾನನ ಸ್ಕಂದನ ದರ್ಶನದಿಂದ—ಷಾಟ್ಕೌಶಿಕೀ (ಆರು ಆವರಣಗಳ) ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 130

योगक्षेमं सदा कुर्याद्भवानी काशिवासिनाम् । तस्माद्भवानी संसेव्या सततं काशिवासिभिः

ಭವಾನಿ ಕಾಶೀವಾಸಿಗಳ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಸದಾ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾಶೀವಾಸಿಗಳು ಭವಾನಿಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸೇವಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 140

ज्ञानतीर्थं च तत्रैव ज्ञानदं सवर्दा नृणाम् । कृताभिषेकस्तत्तीर्थे दृष्ट्वा ज्ञानेश्वरं शिवम्

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಜ್ಞಾನತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ಜನರಿಗೆ ಸದಾ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಜ್ಞಾನೇಶ್ವರ ಶಿವನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ ಜ್ಞಾನಪ್ರಸಾದ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 150

पितामहेश्वरं लिंगं ब्रह्मनालोपरिस्थितम् । पूजयित्वा नरो भक्त्या ब्रह्मलोकमवाप्नुयात्

ಬ್ರಹ್ಮನಾಳದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಪಿತಾಮಹೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 160

तत्र भागीरथे तीर्थे श्राद्धं कृत्वा विधानतः । ब्राह्मणान्भोजयित्वा तु ब्रह्मलोके नयेत्पितॄन्

ಅಲ್ಲಿ ಭಾಗೀರಥ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 170

मार्कंडेयेश्वरात्प्राच्यां वसिष्ठेश्वर पूजनात् । निष्पापो जायते मर्त्यो महत्पुण्यमवाप्नुयात्

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೇಶ್ವರದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ವಸಿಷ್ಠೇಶ್ವರನ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪರಹಿತನಾಗಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 180

दक्षिणेऽगस्त्यतीर्थाच्च तीर्थमस्त्यतिपावनम् । गंगाकेशवसंज्ञं च सर्वपातकनाशनम्

ಅಗಸ್ತ್ಯ ತೀರ್ಥದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಅತ್ಯಂತ ಪಾವನ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ‘ಗಂಗಾಕೇಶವ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 190

प्रचंडनरसिंहोहं चंडभैरवपूर्वतः । प्रचंडमप्यघं कृत्वा निष्पाप्मा स्यात्तदर्चनात्

ನಾನು ಪ್ರಚಂಡ ನರಸಿಂಹನು, ಚಂಡ ಭೈರವನ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಎಷ್ಟೇ ಭೀಕರ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ ನನ್ನ ಅರ್ಚನೆಯಿಂದ ಪಾಪರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 200

त्रिविक्रमोस्म्यहं काश्यामुदीच्यां च त्रिलोचनात् । ददामि पूजितो लक्ष्मीं हरामि वृजिनान्यपि

ನಾನು ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನು, ತ್ರಿಲೋಚನದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ದುರ್ಭಾಗ್ಯಗಳನ್ನೂ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 210

नारायणस्वरूपेण गणाश्चक्रगदोद्यताः । कुर्वंति रक्षां क्षेत्रस्य परितो नियुतानि षट्

ನಾರಾಯಣಸ್ವರೂಪದಿಂದ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಗಣರು ಆರು ನಿಯುತ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ, ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 220

वामनः शंखचक्राब्जगदाभिरुपलक्षितः । लक्ष्मीवंतं जनं कुर्याद्गृहेपि परिधारितः

ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಪದ್ಮ, ಗದೆಯಿಂದ ಲಕ್ಷಿತನಾದ ವಾಮನನು—ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೂ/ಧರಿಸಿದರೂ—ಜನರನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮೀಸಂಪನ್ನರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 230

वासुदेवश्च शंखारि गदाजलजभृत्सदा । शंखांबुज गदाचक्री ध्येयो नारायणो नृभिः

ವಾಸುದೇವನು ಸದಾ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾ, ಪದ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಶಂಖ-ಪದ್ಮ-ಗದಾ-ಚಕ್ರಯುಕ್ತನಾದ ಆ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಮಾನವರು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 240

प्रणम्य दूरादपिच संप्रहृष्टतनूरुहः । अभ्युत्थातुं मनश्चक्रे शंखचक्रगदाधरः

ದೂರದಿಂದಲೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ರೋಮಾಂಚಿತನಾಗಿ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧಾರಿ ಸ್ವಾಗತಕ್ಕೆ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು।

Verse 250

पठितव्यः प्रयत्नेन बिंदुमाधवसंभवः । श्रोतव्यः परया भक्त्या भुक्तिमुक्तिसमृद्धये

ಬಿಂದುಮಾಧವ ಸಂಬಂಧಿತ ಈ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಠಿಸಬೇಕು; ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಬೇಕು—ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಎರಡರ ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ।

Verse 251

संप्राप्ते वासरे विष्णो रात्रौ जागरणान्वितः । श्रुत्वाख्यानमिदं पुण्यं वैकुंठे वसतिं लभेत्

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾವನ ದಿನವು ಬಂದಾಗ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ ಈ ಪುಣ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವವನು ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ವಾಸವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।