Adhyaya 27

Verse 1

स्कंद उवाच । वाराणसीति प्रथितं यथा चानंदकाननम् । तथा च कथयामीह देवदेवेनभाषितम्

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದರು—ಇದು ‘ವಾರಾಣಸಿ’ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ‘ಆನಂದಕಾನನ’ ಎಂದೂ ಏಕೆ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು; ದೇವದೇವನು ಹೇಳಿದುದನ್ನೇ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 2

ईश्वर उवाच । निशामय महाबाहो विष्णो त्रैलोक्यसुंदर । प्राप्तं वाराणसीत्याख्यामविमुक्तं यथा तथा

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಹೇ ಮಹಾಬಾಹು ವಿಷ್ಣು, ತ್ರಿಲೋಕಸುಂದರ! ಕೇಳು; ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ‘ವಾರಾಣಸಿ’ ಎಂಬ ನಾಮ ಹೇಗೆ ಬಂದಿತು ಮತ್ತು ಅದು ‘ಅವಿಮುಕ್ತ’ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು।

Verse 3

निर्दग्धान्सागराञ्छ्रुत्वा कपिलक्रोधवह्निना । अश्वमेधाश्वसंयुक्तान्पूर्वजान्स्वान्भगीरथः

ಕಪಿಲನ ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದಗ್ಧರಾದ—ಅಶ್ವಮೇಧದ ಅಶ್ವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ—ತನ್ನ ಪೂರ್ವಜರಾದ ಸಾಗರರನ್ನು ಕುರಿತು ಕೇಳಿ ಭಗೀರಥನು ಅವರ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 4

सूर्यवंशे महातेजा राजा परमधार्मिकः । आरिराधयिषुर्गंगां तपसे कृतनिश्चयः

ಸೂರ್ಯವಂಶದಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕ ರಾಜನು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ತಪಸ್ಸಿಗೆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದನು।

Verse 5

हिमवंतं नगश्रेष्ठममात्य न्यस्तराज्यधूः । जगाम यशसां राशिरुद्दिधीर्षुः पितामहान्

ರಾಜ್ಯಭಾರವನ್ನು ಅಮಾತ್ಯನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಕೀರ್ತಿರಾಶಿಯಾದ ಆ ರಾಜನು ಪಿತಾಮಹರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಲು ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಿಮವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು।

Verse 6

ब्रह्मशापाग्निनिर्दग्धान्महादुर्गतिगानपि । विना त्रिमार्गगां विष्णो को जंतूंस्त्रिदिवं नयेत्

ಬ್ರಹ್ಮಶಾಪಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದಗ್ಧರಾದ, ಮಹಾದುರ್ಗತಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ—ಹೇ ವಿಷ್ಣು—ತ್ರಿಮಾರ್ಗಗಾ ಗಂಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ಯಾರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಲ್ಲರು?

Verse 7

ममैव सा परामूर्तिस्तोयरूपा शिवात्मिका । ब्रह्मांडानामनेकानामाधारः प्रकृतिः परा

ಆ (ಗಂಗಾ) ನನ್ನದೇ ಪರಮಮೂರ್ತಿ—ಜಲರೂಪಿಣಿ, ಶಿವಾತ್ಮಿಕಾ. ಅವಳು ಪರಾ ಪ್ರಕೃತಿ; ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ಆಧಾರ-ಆಶ್ರಯ.

Verse 8

शुद्धविद्यास्वरूपा च त्रिशक्तिः करुणात्मिका । आनंदामृतरूपा च शुद्धधर्मस्वरूपिणी

ಅವಳು ಶುದ್ಧವಿದ್ಯಾಸ್ವರൂപಿಣಿ; ತ್ರಿಶಕ್ತಿ, ಕರುಣಾತ್ಮಿಕಾ. ಅವಳು ಆನಂದಾಮೃತರೂಪಿಣಿ, ಶುದ್ಧಧರ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿ.

Verse 9

यामेतां जगतां धात्रीं धारयामि स्वलीलया । विश्वस्य रक्षणार्थाय परब्रह्मस्वरूपिणीम्

ಈ ಜಗತ್ತುಗಳ ಧಾತ್ರಿಯನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ—ವಿಶ್ವ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥ—ಅವಳು ಪರಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿ.

Verse 10

त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि पुण्यक्षेत्राणि यानि च । सर्वत्र सर्वे ये धर्माः सर्वयज्ञाः सदक्षिणाः

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳೂ, ಎಲ್ಲ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳೂ—ಸರ್ವತ್ರ ಇರುವ ಸಮಸ್ತ ಧರ್ಮಫಲಗಳೂ, ದಕ್ಷಿಣಾಸಹಿತ ಸಮಸ್ತ ಯಜ್ಞಗಳೂ—

Verse 11

तपांसि विष्णो सर्वाणि श्रुतिः सांगा चतुर्विधा । अहं च त्वं च कश्चापि देवतानां गणाश्च ये

ಹೇ ವಿಷ್ಣೋ! ಸಮಸ್ತ ತಪಸ್ಸುಗಳು, ಸಾಂಗವಾದ ಚತುರ್ವಿಧ ಶ್ರುತಿ (ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳು); ನಾನು ಮತ್ತು ನೀನು ಮತ್ತು ಯಾರಾದರೂ; ಹಾಗೆಯೇ ದೇವತಾಗಣಗಳೆಲ್ಲ—

Verse 12

पुरुषार्थाश्च सर्वे वै शक्तयो विविधाश्च याः । गंगायां सर्व एवैते सूक्ष्मरूपेण संस्थिताः

ಮಾನವನ ಎಲ್ಲಾ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳೂ ಹಾಗೂ ನಾನಾವಿಧ ಶಕ್ತಿಗಳೂ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮರೂಪದಿಂದ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಸಿವೆ.

Verse 13

स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वक्रतुषु दीक्षितः । चीर्णसर्वव्रतः सोपि यस्तु गंगां निषेवते

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವನು—ಅವನು ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನೂ, ಎಲ್ಲ ಯಾಗಗಳಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷಿತನೂ, ಎಲ್ಲ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವನೂ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

तपांसि तेन तप्तानि सर्वदानप्रदः स च । स प्राप्त योगनियमो यस्तु गंगां निषेवते

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವನಿಂದ ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ಸುಗಳು ಮಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳ ದಾತನಾಗಿ, ಯೋಗನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

सर्ववर्णाश्रमेभ्यश्च वेदविद्भ्यश्च वै तथा । शास्त्रार्थपारगेभ्यश्च गंगास्नायी विशिष्यते

ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು—ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಸ್ಥರಿಗಿಂತಲೂ, ವೇದವಿದರಿಗಿಂತಲೂ, ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಪಾರಗರಿಗಿಂತಲೂ ವಿಶಿಷ್ಟನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 16

मनोवाक्कायजैर्दोषैर्दुष्टो बहुविधैरपि । वीक्ष्य गंगां भवेत्पूतः पुरुषो नात्र संशयः

ಮನಸ್ಸು, ವಾಣಿ ಮತ್ತು ದೇಹದಿಂದ ಉಂಟಾದ ನಾನಾವಿಧ ದೋಷಗಳಿಂದ ಕಲుషಿತನಾದವನೂ ಗಂಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 17

कृते सर्वत्र तीर्थानि त्रेतायां पुष्करं परम् । द्वापरे तु कुरुक्षेत्रं कलौ गंगैव केवलम्

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತೀರ್ಥಗಳಿವೆ; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರವೇ ಪರಮ ತೀರ್ಥ. ದ್ವಾಪರದಲ್ಲಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಪ್ರಧಾನ; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಗಂಗೆಯೇ ಏಕೈಕ ಪರಮ ತೀರ್ಥಾಶ್ರಯ.

Verse 18

पूर्वजन्मांतराभ्यास वासनावशतो हरे । गंगातीरे निवासः स्यान्मदनुग्रहतः परात्

ಹೇ ಹರಿ! ಪೂರ್ವಜನ್ಮಾಂತರಗಳ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಉಂಟಾದ ವಾಸನಾಬಲದಿಂದಲೂ, ನನ್ನ ಪರಮ ಅನುಗ್ರಹಕೃಪೆಯಿಂದಲೂ, ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ನಿವಾಸ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 19

ध्यानं कृते मोक्षहेतुस्त्रेतायां तच्च वै तपः । द्वापरे तद्द्वयं यज्ञाः कलौ गंगैव केवलम्

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನವೇ ಮೋಕ್ಷಹೇತು; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಅದೇ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ದ್ವಾಪರದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಯಜ್ಞರೂಪವಾಗಿ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯೇ ಏಕೈಕ ಮೋಕ್ಷೋಪಾಯ.

Verse 20

यो देहपतनाद्यावद्गंगातीरं न मुंचति । स हि वेदांतविद्योगी ब्रह्मचर्यव्रती सदा

ದೇಹಪತನವಾಗುವವರೆಗೂ ಗಂಗಾತೀರವನ್ನು ಬಿಡದವನೇ ನಿಜವಾಗಿ ವೇದಾಂತವಿದ್ ಯೋಗಿ; ಅವನು ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 21

कलौ कलुषचित्तानां परद्रव्यरतात्मनाम् । विधिहीनक्रियाणां च गतिर्गंगा विना नहि

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಲుషಚಿತ್ತರಾದವರಿಗೆ, ಪರದ್ರವ್ಯಾಸಕ್ತರಿಗೆ, ವಿಧಿಹೀನಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವರಿಗೆ—ಗಂಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸದುಗತಿ ಇಲ್ಲ.

Verse 22

अलक्ष्मीः कालकर्णी च दुःस्वप्नो दुर्विचिंतितम् । गंगागंगेति जपनात्तानि नोपविशंति हि

ಅಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಕಾಲಕರ್ಣೀ, ದುಃಸ್ವಪ್ನಗಳು ಮತ್ತು ದುಷ್ಟಚಿಂತನೆಗಳು—‘ಗಂಗಾ ಗಂಗಾ’ ಎಂದು ಜಪಿಸಿದರೆ ಅವು ಎಂದಿಗೂ ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 23

गंगा हि सर्वभूतानामिहामुत्र फलप्रदा । भावानुरूपतो विष्णो सदा सर्वजगद्धिता

ಗಂಗೆಯು ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಫಲಪ್ರದೆಯಾಗಿದೆ. ಹೇ ವಿಷ್ಣು, ಭಾವಾನುಸಾರವಾಗಿ ಫಲ ನೀಡುತ್ತಾ ಸದಾ ಸರ್ವಜಗತ್ತಿನ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 24

यज्ञ दान तपो योग जपाः सनियमा यमाः । गंगासेवासहस्रांशं न लभंते कलौ हरे

ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪ, ಯೋಗ, ಜಪ, ನಿಯಮಗಳು ಮತ್ತು ಯಮಗಳು—ಹೇ ಹರೇ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಇವು ಗಂಗಾಸೇವೆಯಿಂದ ದೊರಕುವ ಪುಣ್ಯದ ಸಾವಿರಾಂಶವನ್ನೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 25

किमष्टांगेन योगेन किं तपोभिः किमध्वरैः । वास एव हि गंगायां ब्रह्मज्ञानस्य कारणम्

ಅಷ್ಟಾಂಗಯೋಗದಿಂದೇನು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದೇನು, ಯಜ್ಞಗಳಿಂದೇನು? ಗಂಗೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ವಾಸಮಾತ್ರವೇ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 26

अपि दूरस्थितस्यापि गंगामाहात्म्यवेदिनः । अयोग्यस्यापि गोविंदभक्त्या गंगा प्रसीदति

ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಗಂಗಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದವನಿಗೆ—ಅಯೋಗ್ಯನಾದರೂ ಸಹ—ಗೋವಿಂದಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗಂಗೆಯು ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.

Verse 27

श्रद्धा धर्मः परः सूक्ष्मः श्रद्धा ज्ञानं परं तपः । श्रद्धा स्वर्गश्च मोक्षश्च श्रद्धया सा प्रसीदति

ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಪರಮ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಧರ್ಮ; ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಪರಮ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಪರಮ ತಪಸ್ಸು. ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಸ್ವರ್ಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ—ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿ ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿ ಕೃಪೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 28

अज्ञानरागलोभाद्यैः पुंसां संमूढचेतसाम् । श्रद्धा न जायते धर्मे गंगायां च विशेषतः

ಅಜ್ಞಾನ, ರಾಗ, ಲೋಭ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಮೋಹಿತಚಿತ್ತರಾದ ಜನರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಶ್ರದ್ಧೆ ಹುಟ್ಟದು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಂಗೆಯ ಮೇಲಂತೂ ಇನ್ನೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 29

बहिः स्थितं जलंयद्वन्नारिकेलांतरे स्थितम् । तथा ब्रह्मांडबाह्यस्थं परब्रह्मांबु जाह्नवी

ನೀರು ಹೊರಗಿದೆ ಎಂದು ತೋಚಿದರೂ ಅದು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯ ಒಳಗೇ ಇರುವಂತೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಜಾಹ್ನವಿ (ಗಂಗೆ) ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ಅಮೃತಜಲ—ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಹೊರಗೂ ಇಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆಸಿದೆ.

Verse 30

गंगालाभात्परो लाभः क्वचिदन्यो न विद्यते । तस्माद्गंगामुपासीत गंगैव परमः पुमान्

ಗಂಗೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಲಾಭಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು ಲಾಭ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು—ಗಂಗೆಯೇ ಪರಮಪುರುಷ, ಪರಮಾಶ್ರಯ.

Verse 31

शक्तस्य पंडितस्यापि गुणिनो दानशीलिनः । गंगास्नानविहीनस्य हरे जन्म निरर्थकम्

ಹೇ ಹರಿ! ಶಕ್ತನಾಗಿಯೂ ಪಂಡಿತನಾಗಿಯೂ ಗುಣವಂತನಾಗಿಯೂ ದಾನಶೀಲನಾಗಿಯೂ ಇದ್ದರೂ—ಗಂಗಾಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದವನ ಮಾನವಜನ್ಮ (ಇಲ್ಲಿ) ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 32

वृथा कुल वृथा विद्या वृथा यज्ञा वृथातपः । वृथा दानानि तस्येह कलौ गंगां न यो भजेत्

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಭಜಿಸದವನಿಗೆ ಕುಲ, ವಿದ್ಯೆ, ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು ಹಾಗೂ ದಾನಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 33

गुणवत्पात्रपूजायां न स्याद्वै तादृशं फलम् । यथा गंगाजलस्नान पूजने विधिना फलम्

ಗುಣವಂತ ಪಾತ್ರದ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಂಥ ಫಲ ದೊರಕದು; ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗಂಗಾಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಅದೇ ಜಲದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಫಲವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

Verse 34

ममतेजोग्निगर्भेयं ममवीर्यातिसंवृता । दाहिका सर्वदोषाणां सर्वपापविनाशिनी

ಈ (ಗಂಗೆ) ನನ್ನ ತೇಜೋಮಯ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದಳು, ನನ್ನ ಪರಮ ವೀರ್ಯಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದಳು; ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ದೋಷಗಳನ್ನು ದಹಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 35

स्मरणादेव गंगायाः पापसंघातपंजरम् । शतधा भेदमायाति गिरिर्वज्रहतो यथा

ಗಂಗೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಮರಿಸಿದರೂ ಪಾಪಗಳ ಪಂಜರದಂತಿರುವ ಗುಂಪು ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದ ಪರ್ವತದಂತೆ ನೂರು ತುಂಡಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 36

गंगां गच्छति यस्त्वेको यस्तु भक्त्यानुमोदयेत् । तयोस्तुल्यफलं प्राहुर्भक्तिरेवात्र कारणम्

ಒಬ್ಬನು ಗಂಗೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು (ಹೋಗಲಾಗದೆ) ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅನುಮೋದಿಸಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ—ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಫಲವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಕಾರಣ ಭಕ್ತಿಯೇ.

Verse 37

गच्छंस्तिष्ठञ्जपन्ध्यान्भुंजञ्जाग्रत्स्वपन्वदन् । यः स्मरेत्सततं गंगां स हि मुच्येत बंधनात्

ನಡೆಯುತ್ತಾ ನಿಂತು, ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಭೋಜನಮಾಡುತ್ತಾ, ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿರುತ್ತಾ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ—ಯಾರು ಸದಾ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 38

पितॄनुद्दिश्य योभक्त्या पायसं मधुसंयुतम् । गुडसर्पिस्तिलैःसार्धं गंगांभसि विनिक्षिपेत्

ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಧುಸಂಯುತ ಪಾಯಸವನ್ನು, ಬೆಲ್ಲ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ ಗಂಗಾಜಲದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುವವನು ಮಹಾ ಪಿತೃತರ್ಪಣವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

तृप्ता भवंति पितरस्तस्य वर्षशतं हरे । यच्छंति विविधान्कामान्परितुष्टाः पितामहाः

ಹೇ ಹರಿ! ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ನೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಪರಿತೃಪ್ತರಾದ ಪಿತಾಮಹರು ಅವನಿಗೆ ವಿವಿಧ ಇಷ್ಟಗಳನ್ನು ವರವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 40

लिंगे संपूजिते सर्वमर्चितं स्याज्जगद्यथा । गंगास्नानेन लभते सर्वतीर्थफलं तथा

ಲಿಂಗವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಸಂಪೂಜಿಸಿದರೆ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಪೂಜಿಸಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಗಾಸ್ನಾನದಿಂದ ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಫಲವೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 41

गंगायां तु नरः स्नात्वा यो लिंगं नित्यमर्चति । एकेन जन्मना मुक्तिं परां प्राप्नोति स ध्रुवम्

ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ನಿತ್ಯ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆ ಮಾಡುವವನು, ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 42

अग्निहोत्रं च यज्ञाश्च व्रतदानतपांसि च । गंगायां लिंगपूजायाः कोट्यंशेनापि नो समाः

ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ, ಯಜ್ಞಗಳು, ವ್ರತ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಪೂಜೆಯ ಕೋಟ್ಯಾಂಶಕ್ಕೂ ಸಮವಲ್ಲ।

Verse 43

गंगां गंतुं विनिश्चित्य कृत्वा श्राद्धादिकं गृहे । स्थितस्य सम्यक्संकल्पात्तस्य नंदंति पूर्वजाः

ಗಂಗೆಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ—ಅವನ ಸಮ್ಯಕ್ ಸಂಕಲ್ಪಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಿತೃಗಳು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 44

पापानि च रुदंत्याशु हा क्व यास्याम इत्यलम् । लोभमोहादिभिः सार्धं मंत्रयंति पुनःपुनः

ಪಾಪಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಅಳಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ—‘ಅಯ್ಯೋ! ಈಗ ನಾವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣ?’; ಲೋಭ, ಮೋಹ ಮೊದಲಾದವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅವು ಮರುಮರು ಸಂಚು ಮಾಡುತ್ತವೆ।

Verse 45

यथा न गंगां यात्येष तथा विघ्नं प्रकुर्महे । गंगां गतो यथा चैष न उच्छित्तिं विधास्यति

‘ಇವನು ಗಂಗೆಗೆ ಹೋಗದಂತೆ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡೋಣ; ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರೂ ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶವಾಗದಂತೆ ನೋಡೋಣ’—ಎಂದು ಅವರು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 46

गृहाद्गंगावगाहार्थं गच्छतस्तु पदेपदे । निराशानि व्रजंत्येव पापान्यस्य शरीरतः

ಮನೆಯಿಂದ ಗಂಗಾಸ್ನಾನಾರ್ಥ ಹೊರಟಾಗ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ನಿರಾಶವಾಗಿ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 47

पूर्वजन्मकृतैः पुण्यैस्त्यक्त्वा लोभादिकं हरे । व्युदस्य सर्वविघ्नौघान्गंगां प्राप्नोति पुण्यवान्

ಪೂರ್ವಜನ್ಮಕೃತ ಪುಣ್ಯಬಲದಿಂದ ಪುಣ್ಯವಂತನು ಲೋಭಾದಿಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ವಿಘ್ನಸಮೂಹಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಪವಿತ್ರ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 48

अनुषंगेण मौल्येन वाणिज्येनापि सेवया । कामासक्तोपि वा मर्त्यो गंगास्नातो दिवं व्रजेत्

ಅನಾಯಾಸ ಸಂಯೋಗದಿಂದಲೋ, ದ್ರವ್ಯ ನೀಡಿ, ವ್ಯಾಪಾರದಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಸೇವೆಯಿಂದಲೋ—ಕಾಮಾಸಕ್ತನಾದ ಮನುಷ್ಯನೂ ಗಂಗಾಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರುವನು।

Verse 49

अनिच्छयापि संस्पृष्टो दहनो हि यथा दहेत् । अनिच्छयापि संस्नाता गंगा पापं तथा दहेत्

ಅನಿಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ ಅಗ್ನಿ ಹೇಗೆ ದಹಿಸುವುದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅನಿಚ್ಛೆಯಿಂದ ಗಂಗಾಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಗಂಗೆ ಪಾಪವನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 50

तावद्धमति संसारे यावद्गंगां न सेवते । संसेव्य गंगां नो जंतुर्भवक्लेशं प्रपश्यति

ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸದವರೆಗೆ ಜೀವನು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಡುವನು; ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಭವಕ್ಲೇಶವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಾಣನು।

Verse 51

यो गंगांभसि निस्नातो भक्त्या संत्यक्तसंशयः । मनुष्यचर्मणा नद्धः स देवो नात्र संशयः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಶಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಗಂಗಾಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು, ಮಾನವಚರ್ಮ ಧರಿಸಿದ್ದರೂ ದೇವನೇ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 52

गंगास्नानार्थमुद्युक्तो मध्येमार्गं मृतो यदि । गंगास्नानफलं सोपि तदाप्नोति न संशयः

ಗಂಗಾಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಟವನು ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೂ, ಅವನೂ ಗಂಗಾಸ್ನಾನದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 53

माहात्म्यं ये च गंगायाः शृण्वंति च पठंति च । तेप्यशेषैर्महापापैर्मुच्यंते नात्र संशयः

ಗಂಗೆಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳುವವರೂ ಪಠಿಸುವವರೂ ಸಹ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 54

दुर्बुद्धयो दुराचारा हैतुका बहुसंशयाः । पश्यंति मोहिता विष्णो गंगामन्य नदीमिव

ಹೇ ವಿಷ್ಣು! ದುರ್ಬುದ್ಧಿ, ದುರಾಚಾರ, ವಾದಪ್ರಿಯತೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಸಂಶಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರು ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ನದಿಯಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 55

जन्मांतरकृतैर्दानैस्तपोभिर्नियमैर्व्रतैः । इह जन्मनि गंगायां नृणां भक्तिः प्रजायते

ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ನಿಯಮ ಮತ್ತು ವ್ರತಗಳ ಫಲದಿಂದಲೇ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಗಂಗೆಯ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 56

गंगाभक्तिमतामर्थे महेंद्रादि पुरेषु च । हर्म्याणि रम्यभोगानि निर्मितानि स्वयंभुवा

ಗಂಗಾಭಕ್ತರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮಹೇಂದ್ರಾದಿ ದೇವನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಭೂ (ಬ್ರಹ್ಮ) ರಮ್ಯ ಭೋಗಗಳೊಡನೆ ಭವ್ಯ ಪ್ರಾಸಾದಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 57

सिद्धयः सिद्धिलिंगानि स्पर्शलिंगान्यनेकशः । प्रासादा रत्नरचिताश्चिंतामणिगणा अपि

ಇಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಇವೆ; ಅನೇಕ ಸಿದ್ಧಿ-ಪ್ರದ ಲಿಂಗಗಳು ಇವೆ; ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದ ಪುಣ್ಯ ನೀಡುವ ಅನೇಕ ಸ್ಪರ್ಶ-ಲಿಂಗಗಳೂ ಇವೆ. ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಪ್ರಾಸಾದಗಳಿವೆ; ಚಿಂತಾಮಣಿ ಎಂಬ ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿ ರತ್ನಗಳ ಗುಂಪುಗಳೂ ಇವೆ.

Verse 58

गंगाजलांतस्तिष्ठंति कलिकल्मषभीतितः । अतएव हि संसेव्या कलौ गंगेष्टसिद्धिदा

ಕಲಿಯುಗದ ಪಾಪಕಲ್ಮಷದ ಭಯದಿಂದ (ಪുണ್ಯಶಕ್ತಿಗಳು) ಗಂಗಾಜಲದೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಲಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಬೇಕು; ಅವಳು ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವಳು.

Verse 59

सूर्योदये तमांसीव वज्रपातभयान्नगाः । तार्क्ष्येक्षणाद्यथासर्पा मेघा वाताहता इव

ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆ ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೋ; ವಜ್ರಪಾತದ ಭಯದಿಂದ ಪರ್ವತಗಳೂ ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ತೋರುವುದೋ; ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ (ಗರುಡ)ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸರ್ಪಗಳು ಹೇಗೆ ಓಡಿಹೋಗುವವೋ; ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮೋಡಗಳು ಹೇಗೆ ಚದುರುವವೋ—

Verse 60

तत्त्वज्ञानाद्यथा मोहः सिंहं दृष्ट्वा यथा मृगाः । तथा सर्वाणि पापानि यांति गंगेक्षणात्क्षयम्

ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮೋಹ ಹೇಗೆ ಕ್ಷೀಣವಾಗುತ್ತದೋ, ಸಿಂಹವನ್ನು ಕಂಡು ಜಿಂಕೆಗಳು ಹೇಗೆ ಚದುರಿಹೋಗುವವೋ—ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಗೆಯ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 61

दिव्यौषधैर्यथा रोगा लोभेन च यथा गुणाः । यथा ग्रीष्मोष्मसंपत्तिरगाधह्रद मज्जनात्

ದಿವ್ಯ ಔಷಧಗಳಿಂದ ರೋಗಗಳು ಹೇಗೆ ಶಮನವಾಗುತ್ತವೋ, ಲೋಭದಿಂದ ಗುಣಗಳು ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೋ; ಹಾಗೆಯೇ ಗ್ರೀಷ್ಮದ ತೀವ್ರ ಉಷ್ಣತೆ ಆಳವಾದ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವುದರಿಂದ ಹೇಗೆ ತಣಿಯುತ್ತದೋ—

Verse 62

तूलशैलः स्फुलिंगेन यथा नश्यति तत्क्षणात् । तथा दोषाः प्रणश्यंति गंगांभः स्पर्शनाद्ध्रुवम्

ಹತ್ತಿಯ ಪರ್ವತವು ಒಂದು ಕಿಡಿಯಿಂದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುವಂತೆ, ಗಂಗಾಜಲದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ದೋಷಗಳೂ ಕಲ್ಮಷಗಳೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 63

क्रोधेन च तपो यद्वत्कामेन च यथा मतिः । अनयेन यथा लक्ष्मीर्विद्या मानेन वै यथा

ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತಪಸ್ಸು ನಾಶವಾಗುವಂತೆ, ಕಾಮದಿಂದ ಬುದ್ಧಿ ಭ್ರಷ್ಟವಾಗುವಂತೆ; ಅನ್ಯಾಯದಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ನಾಶವಾಗುವಂತೆ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ವಿದ್ಯೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ—

Verse 64

दंभ कौटिल्य मायाभिर्यथाधर्मो विनश्यति । तथा नश्यंति पापानि गंगाया दर्शनेन तु

ದಂಭ, ಕೌಟಿಲ್ಯ, ಮಾಯೆಗಳಿಂದ ಧರ್ಮ ನಾಶವಾಗುವಂತೆ, ಗಂಗೆಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 65

मानुष्यं दुर्लभं प्राप्य विद्युत्संपातचंचलम् । गंगां यः सेवते सोत्र बुद्धेः पारं परं गतः

ದುರ್ಲಭ ಮಾನವಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅದು ಮಿಂಚಿನ ಝಳಕಿನಂತೆ ಚಂಚಲವಾದರೂ—ಇಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಬುದ್ಧಿಯ ಪಾರವಾದ ಪರಮ ತೀರವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 66

विधूतपापा ये मर्त्याः परं ज्योतिःस्वरूपिणीम् । सहस्रसूर्यप्रतिमां गंगां पश्यंति ते भुवि

ಪಾಪಗಳು ತೊಳೆದುಹೋದ ಮನುಷ್ಯರು ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡುತ್ತಾರೆ—ಅವಳು ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿಸ್ವರূপಿಣಿ, ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳು।

Verse 67

साधारणांभसा पूर्णां साधारण नदीमिव । पश्यंति नास्तिका गंगां पापोपहतलोचनाः

ಪಾಪದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮುಚ್ಚಿದ ನಾಸ್ತಿಕರು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ನದಿಯಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 68

संसारमोचकश्चाहं जनानामनुकंपया । गंगातरंगरूपेण सोपानं निर्ममे दिवः

ಜನರ ಮೇಲಿನ ಅನುಕಂಪೆಯಿಂದ ನಾನು ಸಂಸಾರಮೋಚಕನಾದೆ; ಗಂಗೆಯ ತರಂಗರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರುವ ಸೋಪಾನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದೆ।

Verse 69

सर्व एव शुभः कालः सर्वो देशस्तथा शुभः । सर्वो जनो दानपात्रं श्रीमती जाह्नवी तटे

ಶ್ರೀಮತಿ ಜಾಹ್ನವಿ (ಗಂಗೆ) ತಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕಾಲವೂ ಶುಭ, ಪ್ರತಿಸ್ಥಳವೂ ಶುಭ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ದಾನಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 70

यथाश्वमेधो यज्ञानां नगानां हिमवान्यथा । व्रतानां च यथा सत्यं दानानामभयं यथा

ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಮೇಧ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದಂತೆ, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಮವಾನ್ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದಂತೆ; ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ, ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಯ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದಂತೆ—ಹಾಗೆಯೇ ಈ ತೀರ್ಥವೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ।

Verse 71

प्राणायामश्च तपसां मंत्राणां प्रणवो यथा । धर्माणामप्यहिंसा च काम्यानां श्रीर्यथा वरा

ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದಂತೆ, ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದಂತೆ; ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸೆ, ಕಾಮ್ಯ ವರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದಂತೆ—ಹಾಗೆಯೇ ಈ ತೀರ್ಥವೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮ।

Verse 72

यथात्मविद्या विद्यानां स्त्रीणां गौरी यथोत्तमा । सर्वर्दवेगणानां च यथा त्वं पुरुषोत्तम

ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲೆ ಆತ್ಮವಿದ್ಯೆ ಯಥಾ ಪರಮ, ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲೆ ಗೌರೀ ಯಥಾ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೋ; ಹಾಗೆಯೇ, ಹೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ಸಮಸ್ತ ದೇವಗಣಗಳಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಪರಮ—ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಈ ಸ್ತುತ್ಯ ತತ್ತ್ವವೂ ಸರ್ವೋನ್ನತವಾಗಿದೆ.

Verse 73

सर्वषामेव पात्राणां शिवभक्तो यथा वरः । तथा सर्वेषु तीर्थेषु गंगातीर्थं विशिष्यते

ಎಲ್ಲ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶಿವಭಕ್ತನು ಯಥಾ ಶ್ರೇಷ್ಠನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗಂಗಾತೀರ್ಥವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.

Verse 74

हरेयश्चावयोर्भेदं न करोति महामतिः । शिवभक्तः स विज्ञेयो महापाशुपतश्च सः

ಹರಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ (ಶಿವನಲ್ಲಿ) ಭೇದವನ್ನೇ ಮಾಡದ ಮಹಾಮತಿ—ಅವನೇ ಶಿವಭಕ್ತನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನೇ ನಿಜವಾಗಿ ಮಹಾಪಾಶುಪತನು.

Verse 75

पापपांसुमहावात्या पापद्रुमकुठारिका । पापेंधनदवाग्निश्च गंगेयं पुण्यवाहिनी

ಈ ಪುಣ್ಯವಾಹಿನಿ ಗಂಗೆಯು ಪಾಪಧೂಳನ್ನು ಚದುರಿಸುವ ಮಹಾವಾತ್ಯೆ; ಪಾಪವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುವ ಕೊಡಲಿ; ಪಾಪ-ಇಂಧನವನ್ನು ದಹಿಸುವ ದಾವಾಗ್ನಿಯಂತಿದೆ.

Verse 76

नानारूपाश्च पितरो गाथा गायंति सर्वदा । अपि कश्चित्कुलेस्माकं गंगास्नायी भविष्यति

ಪಿತೃಗಳು ನಾನಾರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸದಾ ಈ ಗಾಥೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ—‘ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಬ್ಬನಾದರೂ ಗಂಗಾಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಆಗುವನೇ?’

Verse 77

देवर्षीन्परिसंतर्प्य दीनानाथांश्च दुःखितान् । श्रद्धया विधिना स्नात्वा दास्यते सलिलांजलिम्

ದೇವರ್ಷಿಗಳನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ದೀನರು ಅನಾಥರು ದುಃಖಿತರನ್ನೂ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಪವಿತ್ರ ಜಲಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 78

अपि नः स कुले भूयाच्छिवे विष्णौ च साम्यदृक् । तदालयकरो भक्त्या तस्य संमार्जनादिकृत्

ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಅಂಥವನು ಜನಿಸಲಿ—ಶಿವನನ್ನೂ ವಿಷ್ಣುವನ್ನೂ ಸಮಭಾವದಿಂದ ಗೌರವಿಸುವವನು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರ ಆಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅದರ ಸ್ವಚ್ಛತೆ-ಸೇವೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು।

Verse 79

अकामो वा सकामो वा तिर्यग्योनिगतोपि वा । गंगायां यो मृतो मर्त्यो नरकं स न पश्यति

ನಿಷ್ಕಾಮನಾಗಿರಲಿ ಸಕಾಮನಾಗಿರಲಿ, ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಗೆ ಬಿದ್ದವನಾಗಿದ್ದರೂ—ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಮೃತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ನರಕವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 80

तीर्थमन्यत्प्रशंसंति गंगातीरे स्थिताश्च ये । गंगां न बहु मन्यंते ते स्युर्निरयगामिनः

ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಯೂ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಹೊಗಳಿ, ಗಂಗೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಕಾಣದವರು ನರಕಗಾಮಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 81

मां च त्वां चैव यो द्वेष्टि गंगां च पुरुषाधमः । स्वकीयैः पुरुषैः सार्धं स घोरं नरकं व्रजेत्

ನನ್ನನ್ನೂ ನಿನ್ನನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಗೆಯನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸುವ ಆ ಪುರುಷಾಧಮನು ತನ್ನವರೊಡನೆ ಸೇರಿ ಭೀಕರ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವನು।

Verse 82

षष्टिर्गणसहस्राणि गंगां रक्षंति सर्वदा । अभक्तानां च पापानां वासे विघ्नं प्रकुर्वते

ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಗಣಸಮೂಹಗಳು ಸದಾ ಗಂಗೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ; ಭಕ್ತಿಹೀನ ಪಾಪಿಗಳ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಕ್ಕೆ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ।

Verse 83

कामक्रोधमहामोहलोभादि निशितैः शरैः । घ्नंति तेषां मनस्तत्र स्थितिं चापनयंति च

ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಮಹಾಮೋಹ, ಲೋಭ ಮೊದಲಾದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರು ಅಂಥವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 84

गंगां समाश्रयेद्यस्तु स मुनिः स च पंडितः । कृतकृत्यः स विज्ञेयः पुरुषार्थचतुष्टये

ಗಂಗೆಯನ್ನು ಶರಣಾಗುವವನೇ ಮುನಿ, ಅವನೇ ಪಂಡಿತ; ಚತುರ್ವಿಧ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆಂದು ಅವನನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 85

गंगायां च सकृत्स्नातो हयमेधफलं लभेत् । तर्पयंश्च पितॄंस्तत्र तारयेन्नरकार्णवात्

ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರನ್ನು ನರಕಸಾಗರದಿಂದ ಪಾರುಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 86

नैरंतर्येण गंगायां मासं यः स्नाति पुण्यवान् । शक्रलोके स वसति यावच्छक्रः सपूर्वजः

ಪుణ್ಯವಂತನು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ತನ್ನ ಪೂರ್ವಜರೊಡನೆ ಶಕ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಕ್ರನು ಇರುವಷ್ಟು ಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 87

अब्दं यः स्नाति गंगायां नैरंतर्येण पुण्यभाक् । विष्णोर्लोकं समासाद्य स सुखं संवसेन्नरः

ಯಾವ ನರನು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮಹಾಪುಣ್ಯದ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದು ಅಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 88

गंगायां स्नाति यो मर्त्यो यावज्जीवं दिनेदिने । जीवन्मुक्तः स विज्ञेयो देहांते मुक्त एव सः

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ದಿನೇದಿನೇ ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮುಕ್ತನೇ।

Verse 89

तिथिनक्षत्रपर्वादि नापेक्ष्यं जाह्नवी जले । स्नानमात्रेण गंगायां संचिताघं विनश्यति

ಜಾಹ್ನವೀ ಜಲದಲ್ಲಿ ತಿಥಿ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಪರ್ವ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಕಾಯಬೇಕಿಲ್ಲ; ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸಂಚಿತ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 90

पंडितोपि स मूर्खः स्याच्छक्तियुक्तोप्यशक्तिकः । यस्तु भागीरथीतीरं सुखसेव्यं न संश्रयेत्

ಸುಖವಾಗಿ ಸೇವಿಸಬಹುದಾದ ಭಾಗೀರಥೀ ತೀರವನ್ನು ಯಾರು ಆಶ್ರಯಿಸದಿರುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪಂಡಿತನಾದರೂ ಮೂರ್ಖನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾದರೂ ಅಶಕ್ತನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 91

किंवायुपाप्यरोगेण विकासिन्याथ किं श्रिया । किं वा बुद्ध्या विमलया यदि गंगां न सेवते

ರೋಗರಹಿತ ಆರೋಗ್ಯವೂ ಅರಳಿದ ಯೌವನವೂ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಶ್ರೀಸಂಪತ್ತೇನು ಪ್ರಯೋಜನ? ವಿಮಲವಾದ ಬುದ್ಧಿಯೂ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ—ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸದಿದ್ದರೆ।

Verse 92

यः कारयेदायतनं गंगाप्रतिकृतेर्नरः । भुक्त्वा स भोगान्प्रेत्यापि याति गंगा सलोकताम्

ಗಂಗೆಯ ಪ್ರತಿಮೆ/ಪ್ರತಿರೂಪಕ್ಕಾಗಿ ಆಯತನ ಅಥವಾ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿಸುವವನು, ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಮರಣಾನಂತರವೂ ಗಂಗಾಸಲೋಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 93

शृण्वंति महिमानं ये गंगाया नित्यमादरात् । गंगास्नानफलं तेषां वाचकप्रीणनाद्धनैः

ಆದರದಿಂದ ನಿತ್ಯ ಗಂಗೆಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಗಂಗಾಸ್ನಾನದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧನದಾನದಿಂದ ವಾಚಕನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರೆ।

Verse 94

पितॄनुद्दिश्य यो लिंगं स्नपयेद्गांग वारिणा । तृप्ताः स्युस्तस्य पितरो महानिरयगा अपि

ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಗಂಗಾಜಲದಿಂದ ಶಿವಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಸ್ನಾಪನ/ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವವನ ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಅವರು ಮಹಾನರಕದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಹ।

Verse 95

अष्टकृत्वो मंत्रजप्तैर्वस्त्रपूतैः सुगंधिभिः । प्रोचुर्गांगजलैः स्नानं घृतस्नानाधिकं बुधाः

ಮಂತ್ರಜಪದಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡ, ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಶೋಧಿಸಿದ, ಸುಗಂಧಿತ ಗಂಗಾಜಲದಿಂದ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ—ಇದು ಘೃತಸ್ನಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಬುದ್ಧರು ಹೇಳಿದರು।

Verse 96

अष्टद्रव्यविमिश्रेण गंगातोयेन यः सकृत् । मागधप्रस्थमात्रेण ताम्रपात्रस्थितेन च

ಎಂಟು ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಮಿಶ್ರಿತ ಗಂಗಾಜಲವನ್ನು—ಮಾಗಧ-ಪ್ರಸ್ಥ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ, ತಾಮ್ರಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು—ಒಮ್ಮೆ ಆದರೂ ಸ್ನಾನ/ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡುವವನು ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 97

भानवेऽर्घं प्रदद्याच्च स्वकीय पितृभिः सह । सोतितेजो विमानेन सूर्यलोके महीयते

ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳೊಡನೆ ಸೂರ್ಯದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅಂಥ ಭಕ್ತನು ದಿವ್ಯ ತೇಜೋಮಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟು ಸೂರ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 98

आपः क्षीरं कुशाग्राणि घृतं मधुगवांदधि । रक्तानि करवीराणि रक्तचंदनमित्यपि

ನೀರು, ಹಾಲು, ಕುಶಾಗ್ರಗಳು, ತುಪ್ಪ, ಜೇನು, ಹಸುವಿನ ಮೊಸರು, ಕೆಂಪು ಕರವೀರ ಪುಷ್ಪಗಳು ಹಾಗೂ ಕೆಂಪು ಚಂದನ—ಇವುಗಳೂ ಪವಿತ್ರ ದ್ರವ್ಯಗಳೆಂದು ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 99

अष्टांगार्घो यमुद्दिष्टस्त्वतीव रवितोषणः । गांगैर्वार्भिः कोटिगुणो ज्ञेयो विष्णोऽन्यवारितः

ಉಪದಿಷ್ಟವಾದ ಈ ಅಷ್ಟಾಂಗ ಅರ್ಘ್ಯವು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಗಂಗಾಜಲದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಅದರ ಫಲ ಕೋಟಿಗುಣವೆಂದು—ವಿಷ್ಣು ನಿರ್ವಿರೋಧವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

Verse 100

गंगातीरे स्वशक्त्या यः कुर्याद्देवालयं सुधीः । अन्यतीर्थप्रतिष्ठातो भवेत्कोटिगुणं फलं

ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿಗೆ, ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕೋಟಿಗುಣ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 110

गोभूहिरण्यदानेन भक्त्या गंगातटे शुभे । नरो न जायते भूयः संसारे दुःखकंटके

ಶುಭ ಗಂಗಾತಟದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗೋ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ದುಃಖಕಂಟಕಮಯ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 120

तद्भूमित्रसरेणूनां संख्यया युगमानया । महेंद्र चंद्रलोकेषु भुक्त्वा भोगान्मनःप्रियान्

ಆ ಪವಿತ್ರ ಭೂಮಿಯ ಧೂಳಿಕಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಅಳೆಯಲ್ಪಡುವ ಯುಗಕಾಲವರೆಗೆ, ಮಹೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಹಾಗೂ ಚಂದ್ರಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 130

चंद्रसूर्यग्रहे लक्षं व्यतीपातेत्वनंतकम् । अयुतं विषुवे चैव नियुतं त्वयनद्वये

ಚಂದ್ರ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯ ಲಕ್ಷಗುಣ; ವ್ಯತೀಪಾತದಲ್ಲಿ ಅದು ಅನಂತ. ವಿಷುವದಲ್ಲಿ ದಶಸಹಸ್ರಗುಣ, ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಅಯನಗಳಲ್ಲಿ (ಉತ್ತರಾಯಣ–ದಕ್ಷಿಣಾಯಣ) ದಶಲಕ್ಷಗುಣ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 140

स्वाहांतः प्रणावादिश्च भवेद्विंशाक्षरो मनुः । पूजादानं जपो होमो ऽनेनैव मनुना स्मृतः

ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ‘ಸ್ವಾಹಾ’ಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವದು ಇಪ್ಪತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರ. ಪೂಜೆ, ದಾನ, ಜಪ, ಹೋಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇದೇ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಮಾಡುವಂತೆ ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 150

यथाशक्ति स्वर्णरूप्य ताम्रपृष्ठविनिर्मितान् । अभ्यर्च्य गंधकुसुमैर्गंगायां प्रक्षिपेद्व्रती

ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ತಾಮ್ರಪಟದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಅರ್ಪಣದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಗಂಧಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ವ್ರತಧಾರಿ ಅವನ್ನು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ಬಿಡಬೇಕು।

Verse 160

संसारविषनाशिन्यै जीवनायै नमोस्तु ते । तापत्रितय संहंत्र्यै प्राणेश्यै ते नमोनमः

ಹೇ ಜೀವನದಾಯಿನಿ, ಸಂಸಾರವಿಷನಾಶಿನಿ! ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಪ್ರಾಣೇಶ್ವರಿ, ತ್ರಿತಾಪ ಸಂಹಾರಿಣಿ! ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮೋ ನಮಃ।

Verse 170

प्रणतार्ति प्रभंजिन्यै जगन्मात्रे नमोस्तुते । सर्वापत्प्रतिपक्षायै मंगलायै नमोनमः

ಹೇ ಜಗನ್ಮಾತೆ! ಶರಣಾಗತರ ಆರ್ಥಿಯನ್ನು ಭಂಜಿಸುವ ದೇವಿಯೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಮಸ್ತ ಆಪತ್ತುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಿಣಿ, ಮಂಗಳಸ್ವರೂಪಿಣಿ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮೋ ನಮಃ.

Verse 180

तस्यां दशम्यामेतच्च स्तोत्रं गंगाजले स्थितः । यः पठेद्दशकृत्वस्तु दरिद्रो वापि चाक्षमः

ಆ ದಶಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಗಾಜಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಪಠಿಸುವವನು, ದರಿದ್ರನಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಿಗೆ ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದರೂ, ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 205

ब्रह्मांडांतरसंस्थेषु भुंजन्भोगान्मनोरमान् । सर्वैः संपूजितो विष्णो यावदाभूतसंप्लवम्

ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಒಳಗಿನ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಮನೋಹರ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಪೂಜಿತನಾಗಿ—ಹೇ ವಿಷ್ಣೋ—ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಮಹಾಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ.