Adhyaya 7

Verse 1

सूत उवाच । इत्युक्ता मुनिना साध्वी सा विप्रवनिता पुनः । तं प्रणम्याथ पप्रच्छ शिवपूजाविधेः क्रमम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಮುನಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಆ ಸಾಧ್ವೀ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ತ್ರೀ ಮತ್ತೆ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಶಿವಪೂಜಾ ವಿಧಾನದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕೇಳಿದಳು.

Verse 2

शांडिल्य उवाच । पक्षद्वये त्रयोदश्यां निराहारो भवेद्यदा । घटीत्रयादस्तमयात्पूर्वं स्नानं समाचरेत्

ಶಾಂಡಿಲ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಾಹಾರ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವಾಗ, ಸೂರ್ಯಾಸ್ತಕ್ಕೆ ಮೂರು ಘಟಿಕೆಗಳ ಮುಂಚೆ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 3

शुक्लांबरधरो धीरो वाग्यतो नियमान्वितः । कृतसंध्याजपविधिः शिवपूजां समारभेत्

ಶ್ವೇತವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ, ಧೀರನಾಗಿ ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ ನಿಯಮಾಚಾರಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಹಾಗೂ ಜಪವಿಧಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ನೆರವೇರಿಸಿ ಶಿವಪೂಜೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬೇಕು।

Verse 4

देवस्य पुरतः सम्यगुपलिप्य नवांभसा । विधाय मंडलं रम्यं धौतवस्त्रादिभिर्बुधः

ದೇವರ ಮುಂದೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹೊಸ ನೀರಿನಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಲೇಪಿಸಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಭಕ್ತನು ಧೌತವಸ್ತ್ರಾದಿ ಶುದ್ಧ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ರಮ್ಯ ಮಂಡಲವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು।

Verse 5

वितानाद्यैरलंकृत्य फलपुष्पनवांकुरैः । विचित्रपद्ममुद्धृत्य वर्णपंचकसंयुतम्

ವಿತಾನಾದಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಫಲಪುಷ್ಪ ನವಾಂಕುರಗಳಿಂದ ಶೋಭೆಗೊಳಿಸಿ, ಪಂಚವರ್ಣಸಂಯುಕ್ತವಾದ ವಿಚಿತ್ರ ಪದ್ಮಾಕೃತಿಯನ್ನು ಉದ್ದೀಪಿಸಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕು।

Verse 6

तत्रोपविश्य सुशुभे भक्तियुक्तः स्थिरासने । सम्यक्संपादिताशेष पूजोपकरणः शुचिः

ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಸ್ಥಿರಾಸನದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಪೂಜೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಸನ್ನದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು।

Verse 7

आगमोक्तेन मंत्रेण पीठमामंत्रयेत्सुधीः । ततः कृत्वात्मशुद्धिं च भूतशुद्ध्यादिकं क्रमात्

ಆಗಮೋಕ್ತ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಸಾಧಕನು ಪೀಠವನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ ಆವಾಹನ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಭೂತಶುದ್ಧಿ ಮೊದಲಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 8

प्राणायामत्रयं कृत्वा बीजवर्णैः सबिंदुकैः । मातृका न्यस्य विधिवद्ध्यात्वा तां देवतां पराम्

ತ್ರಿವಿಧ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಬಿಂದುಸಹಿತ ಬೀಜವರ್ಣಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾತೃಕಾ-ನ್ಯಾಸವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ; ನಂತರ ಆ ಪರಮ ದೇವತೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 9

समाप्य मातृका भूयो ध्यात्वा चैव परं शिवम् । वामभागे गुरुं नत्वा दक्षिणे गणपं नमेत्

ಮಾತೃಕಾ-ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಪರಮ ಶಿವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗುರುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಣಪತಿಗೆ ವಂದಿಸಬೇಕು।

Verse 10

अंसोरुयुग्मे धर्मादीन्न्यस्य नाभौ च पार्श्वयोः । अधर्मादीननंतादीन्हृदि पीठे मनुं न्यसेत्

ಭುಜಗಳು ಮತ್ತು ತೊಡೆಗಳ ಜೋಡಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾದಿಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಸಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ನಾಭಿ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮಾದಿ ಹಾಗೂ ಅನಂತಾದಿಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಸಮಾಡಿ; ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಹೃದಯ-ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರ (ಮನು) ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು।

Verse 11

आधारशक्तिमारभ्य ज्ञानात्मानमनुक्रमात् । उक्तक्रमेण विन्यस्य हृत्पद्मे साधुभाविते

ಆಧಾರ-ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜ್ಞಾನ-ತತ್ತ್ವದವರೆಗೆ, ಹೇಳಿದ ಕ್ರಮದಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು—ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಹೃದಯ-ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ।

Verse 12

नवशक्तिमये रम्ये ध्यायेद्देवमुमापतिम् । चन्द्रकोटिप्रतीकाशं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम्

ನವಶಕ್ತಿಮಯವಾದ ಆ ರಮ್ಯ ಅಂತರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉಮಾಪತಿ ದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಕೋಟಿ ಚಂದ್ರರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಚಂದ್ರಶೇಖರ।

Verse 13

आपिंगलजटाजूटं रत्नमौलिविराजितम् । नीलग्रीवमुदारांगं नागहारोपशोभितम्

ಆಪಿಂಗಲ ಜಟಾಜೂಟವನ್ನು ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ರತ್ನಮಯ ಮೌಲಿಯಿಂದ ವಿರಾಜಿಸುವ; ನೀಲಗ್ರೀವನಾಗಿ, ಉದಾರಾಂಗನಾಗಿ, ನಾಗಹಾರದಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿರಿ.

Verse 14

वरदाभयहस्तं च धारिणं च परश्वधम् । दधानं नागवलयकेयूरांगदमुद्रिकम्

ವರದಾಭಯ ಹಸ್ತಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಪರಶುವನ್ನು ಧರಿಸುವ; ನಾಗವಲಯ, ಕೇಯೂರ, ಅಂಗದ ಮತ್ತು ಮುದ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿರಿ.

Verse 15

व्याघ्रचर्मपरीधानं रत्नसिंहासने स्थितम् । ध्यात्वा तद्वाम भागे च चिंतयेद्गिरिकन्यकाम्

ವ್ಯಾಘ್ರಚರ್ಮವನ್ನು ಪರಿಧಾನಿಸಿ ರತ್ನಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾದ ಅವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಂತರ ಅವನ ವಾಮಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಿರಿಕನ್ಯೆ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸಬೇಕು.

Verse 16

भास्वज्जपाप्रसूनाभामुदयार्कसमप्रभाम् । विद्युत्पुंजनिभां तन्वीं मनोनयननंदिनीम्

ಜಪಾಪ್ರಸೂನದಂತೆ ಭಾಸ್ವರಳಾಗಿ, ಉದಯಾರ್ಕನ ಸಮಪ್ರಭೆಯಾಗಿ, ವಿದ್ಯುತ್‌ಪುಂಜದಂತೆ ಕాంతಿಮಯಳಾಗಿ, ತನ್ವಿಯಾಗಿ ಮನೋನಯನಗಳಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡುವ ದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 17

बालेंदु शेखरां स्निग्धां नीलकुंचितकुन्तलाम् । भृंगसंघातरुचिरां नीलालकविराजिताम्

ಬಾಲೇಂದು ಶೇಖರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಸ್ನಿಗ್ಧಳಾದ, ನೀಲ ಕುಂಚಿತ ಕುಂತಲವಳಾದ; ಭೃಂಗಸಂಘಾತದಂತೆ ರುಚಿರಳಾಗಿ, ನೀಲಾಲಕಗಳಿಂದ ವಿರಾಜಿಸುವ ದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿರಿ.

Verse 18

मणिकुंडलविद्योतन्मुखमंडलविभ्रमाम् । नवकुम्कुमपंकांक कपोलदलदर्पणाम्

ರತ್ನಖಚಿತ ಕುಂಡಲಗಳ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಅವಳ ಮುಖಮಂಡಲ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು; ದರ್ಪಣಸಮಾನ ಪಲ್ಲವದಂತೆ ಕಪೋಲಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊಸ ಕುಂಕುಮದ ಅರుణ ಲೇಪ ಅಂಕಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 19

मधुरस्मितविभ्राजदरुणाधरपल्लवाम् । कंबुकंठीं शिवामुद्यत्कुचपंकजकुड्मलाम्

ಅವಳ ಮಧುರಸ್ಮಿತದಿಂದ ಅರుణ ಅಧರಗಳು কোমಲ ಪಲ್ಲವಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು; ಶಂಖಸಮಾನ ಕಂಠವಳ್ಳಿಯಾದ ಆ ಶುಭ ಶಿವಾ, ಉದ್ಧತ ಕುಚಗಳನ್ನು ಮೊಗ್ಗಾದ ಪದ್ಮಗಳಂತೆ ಧರಿಸಿದ್ದಳು।

Verse 20

पाशांकुशाभयाभीष्टविल सत्सु चतुर्भुजाम् । अनेकरत्नविलसत्कंकणांकितमुद्रिकाम्

ಅವಳು ಚತುರ್ಭುಜಾ—ಪಾಶ, ಅಂಕುಶ, ಅಭಯಮುದ್ರೆ ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಪ್ರದ ವರದಚಿಹ್ನಗಳು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು; ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಿನುಗುವ ಕಂಕಣಗಳು ಹಾಗೂ ಉಂಗುರಗಳು ಅವಳ ಕೈಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದವು।

Verse 21

वलित्रयेण विलसद्धेमकांचीगुणान्विताम् । रक्तमाल्यांबरधरां दिव्यचंदनच र्चिताम्

ತ್ರಿವಳಿಯ ಶೋಭೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಿನುಗುವ ಸ್ವರ್ಣಕಾಂಚೀಗುಣದಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾದ ಆ ದೇವಿ ರಕ್ತಮಾಲೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತಾಂಬರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದಿವ್ಯ ಚಂದನದಿಂದ ಲೇಪಿತಳಾಗಿದ್ದಳು।

Verse 22

सर्वसंगीतविद्यासु न मत्तोऽन्यास्ति काचन । मम योगेन तुष्यंति सर्वा अपि सुरस्त्रियः

ಎಲ್ಲ ಸಂಗೀತವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನ ಸಮಾನ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಯೋಗಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಪತ್ನಿಯರೂ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 23

एवं ध्यात्वा महादेवं देवीं च गिरि कन्यकाम् । न्यासक्रमेण संपूज्य देवं गंधादिभिः क्रमात्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನೂ ಗಿರಿಕನ್ಯೆಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನೂ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನ್ಯಾಸಕ್ರಮದಂತೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ದೇವರನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 24

पंचभिर्ब्रह्मभिः कुर्यात्प्रोक्तस्थानेषु वा हृदि । पृथक्पुष्पांजलिं देहे मूलेन च हदि त्रिधा

ಐದು ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಹೇಳಿದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ—ಅಥವಾ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ—ಆ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪುಷ್ಪಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತ್ರಿವಾರ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 25

पुनः स्वयं शिवो भूत्वा मूलमंत्रेण साधकः । ततः संपूजयेद्देवं बाह्यपीठे पुनः क्रमात्

ಮತ್ತೆ ಸಾಧಕನು ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ತಾನೇ ಶಿವನಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ, ನಂತರ ಬಾಹ್ಯ ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಪುನಃ ಸಂಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 26

संकल्पं प्रवदेत्तत्र पूजारंभे समाहितः । कृतांजलिपुटो भूत्वा चिंतयेद्धृदि शंकरम्

ಪೂಜಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ನಂತರ ಅಂಜಲಿಬದ್ಧನಾಗಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 27

ऋणपातकदौर्भाग्यदारिद्र्यविनिवृत्तये । अशेषाघविनाशाय प्रसीद मम शंकर

ಋಣ, ಪಾಪ, ದುರ್ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ದಾರಿದ್ರ್ಯ ನಿವೃತ್ತಿಗಾಗಿ, ಹಾಗೂ ಸಮಸ್ತ ಅಘಗಳ ನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ—ಹೇ ಶಂಕರ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು।

Verse 28

दुःखशोकाग्निसंतप्तं संसारभयपीडितम् । बहुरोगाकुलं दीनं त्राहि मां वृषवाहन

ದುಃಖ-ಶೋಕಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದಗ್ಧನಾಗಿ, ಸಂಸಾರಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಅನೇಕ ರೋಗಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲನಾಗಿ ದೀನನಾದ ನನ್ನನ್ನು—ಹೇ ವೃಷವಾಹನ ಶಿವ, ರಕ್ಷಿಸು.

Verse 29

आगच्छ देवदेवेश महादेवाभयंकर । गृहाण सह पार्वत्या तव पूजां मया कृताम्

ಬಾ, ಹೇ ದೇವದೇವೇಶ! ಹೇ ಅಭಯಪ್ರದ ಮಹಾದೇವ! ಪಾರ್ವತಿಯೊಡನೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ ನಿನ್ನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.

Verse 30

इति संकल्प्य विधिवद्ब्राह्मपूजां समाचरेत् । गुरुं गणपतिं चैव यजेत्सव्यापसव्ययोः

ಹೀಗೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಪೂಜೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸವ್ಯ-ಅಪಸವ್ಯ (ಬಲ-ಎಡ) ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಗುರು ಮತ್ತು ಗಣಪತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 31

क्षेत्रेशमीशकोणे तु यजेद्वास्तोष्पतिं क्रमात् । वाग्देवीं च यजेत्तत्र ततः कात्यायनीं यजेत्

ಈಶಾನ ಕೋಣದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಾಸ್ತುಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದೇವಿಯನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಕಾತ್ಯಾಯನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 32

धर्मं ज्ञानं च वैराग्यमैश्वर्यं च नमोंऽतकैः । स्वरैरीशादिकोणेषु पीठपादाननुक्रमात् । आभ्यां बिंदुविसर्गाभ्यामधर्मादीन्प्रपूजयेत्

‘ನಮೋ’ಯ ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಪೀಠ ಮತ್ತು ಅದರ ಪಾದಗಳ ಕ್ರಮಾನುಸಾರ ಈಶಾನಾದಿ ಕೋಣಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ. ಬಿಂದು ಮತ್ತು ವಿಸರ್ಗ ಎಂಬ ಎರಡು ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಅಧರ್ಮಾದಿ (ವಿರೋಧ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನೂ) ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 33

सत्त्वरूपैश्चतुर्दिक्षु मध्येऽनंतं सतारकम् । सत्त्वादींस्त्रिगुणांस्तं तु रूपान्पीठेषु विन्यसेत्

ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತಾರಕಸಹಿತ ಅನಂತನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಸತ್ತ್ವಾದಿ ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಪೀಠಗಳಲ್ಲಿ ವಿನ್ಯಸಿಸಬೇಕು.

Verse 34

अत ऊर्ध्वच्छदे मायां सह लक्ष्म्या शिवेन च

ಅದರ ಮೇಲಿನ ಮೇಲ್ಛದದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಹಾಗೂ ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 35

तदंते चांबुजं भूयः सकलं मंडलत्रयम् । पत्रकेसरकिंजल्कव्याप्तं ताराक्षरैः क्रमात्

ಅದರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಕಮಲವನ್ನು ರಚಿಸಬೇಕು; ಅದರಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮಂಡಲಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮೂಹ ಇರಲಿ. ಅದರ ದಳ, ಕೇಸರ, ಪರಾಗಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಾರಕಾಕ್ಷರಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿರಲಿ.

Verse 36

पद्मत्रयं तथाभ्यर्च्य मध्ये मंडलमादरात् । वामां ज्येष्ठां च रौद्रीं च भागाद्यैर्दिक्षु पूजयेत्

ಈ ರೀತಿ ಮೂರು ಕಮಲಗಳನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ, ಮಧ್ಯದ ಮಂಡಲವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ‘ಭಾಗ’ ಮೊದಲಾದ ವಿಭಾಗ-ಸೂಚಕಗಳಿಂದ ವಾಮಾ, ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ಮತ್ತು ರೌದ್ರೀಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 37

वामाद्या नव शक्तीश्च नवस्वरयुता यजेत् । हृदि बीजत्रयाद्येन पीठमंत्रेण चार्चयेत्

ವಾಮಾದಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಒಂಬತ್ತು ಸ್ವರಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾದ ಒಂಬತ್ತು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೃದಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬೀಜಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಪೀಠಮಂತ್ರದಿಂದಲೂ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 38

आवृत्तैः प्रथमांगैश्च पंचभिर्मूर्त्तिशक्तिभिः । त्रिशक्तिमूर्त्तिभिश्चान्यैर्निधिद्वयसमन्वितैः

ಸದಾಶಿವನನ್ನು ಮೊದಲ ಆವರಣಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಐದು ಮೂರ್ತಿಶಕ್ತಿಗಳಿಂದಲೂ, ತ್ರಿಶಕ್ತಿಯುಕ್ತ ಇತರ ಮೂರ್ತಿಶಕ್ತಿಗಳಿಂದಲೂ, ನಿಧಿದ್ವಯಸಹಿತ ಪರಿವೃತನಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 39

अनंताद्यैः परीताश्च मातृभिश्च वृषादिभिः । सिद्धिभिश्चाणिमाद्याभिरिंद्राद्यैश्च सहायुधैः

ಅವರನ್ನು ಅನಂತಾದಿಗಳು, ಮಾತೃಗಣಗಳು, ವೃಷಾದಿಗಳು, ಅಣಿಮಾದಿ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳೊಡನೆ ಸುತ್ತುವರಿದವರಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 40

वृषभक्षेत्रचंडेशदुर्गाश्च स्कंदनंदिनौ । गणेशः सैन्यपश्चैव स्वस्वलक्षणलक्षिताः

ವೃಷಭ, ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲ, ಚಂಡೇಶ ಮತ್ತು ದುರ್ಗೆ; ಸ್ಕಂದ ಮತ್ತು ನಂದಿ; ಗಣೇಶ ಹಾಗೂ ಸೇನಾಪತಿ—ಇವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನೂ ತನ್ನ ತನ್ನ ಲಕ್ಷಣ-ಚಿಹ್ನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 41

अणिमा महिमा चैव गरिमा लघिमा तथा । ईशित्वं च वशित्वं च प्राप्तिः प्राकाम्यमेव च

ಅಣಿಮಾ, ಮಹಿಮಾ, ಗರಿಮಾ, ಲಘಿಮಾ; ಈಶಿತ್ವ, ವಶಿತ್ವ; ಪ್ರಾಪ್ತಿ, ಪ್ರಾಕಾಮ್ಯ—ಈ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 42

अष्टैश्वर्याणि चोक्तानि तेजोरूपाणि केवलम् । पंचभिर्ब्रह्मभिः पूर्वं हृल्लेखाद्यादिभिः क्रमात

ಈ ರೀತಿ ಅಷ್ಟೈಶ್ವರ್ಯಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ—ಅವು ಕೇವಲ ತೇಜೋಮಯ ರೂಪಗಳು. ಅವುಗಳ ಮೊದಲು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೃಲ್ಲೇಖಾದಿ ಐದು ಬ್ರಹ್ಮರು ಇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 43

अंगैरुमाद्यैरिंद्राद्यैः पूजोक्ता मुनिभिस्तु तैः । उमाचंडेश्वरादींश्च पूजयेदुत्तरादितः

ಉಮಾದಿ ದಿವ್ಯಾಂಗಗಳೂ ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಸೇರಿ ಮುನಿಗಳು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಪೂಜೆಯಂತೆ, ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉಮಾ, ಚಂಡೇಶ್ವರಾದಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 44

एवमावरणैर्युक्तं तेजोरूपं सदाशिवम् । उमया सहितं देवमुपचारैः प्रपूजयेत्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆವರಣಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಏರ್ಪಡಿಸಿ, ತೇಜೋಮಯ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಸದಾಶಿವನನ್ನು ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 45

सुप्रतिष्ठितशंखस्य तीर्थैः पंचामृतैरपि । अभिषिच्य महादेवं रुद्रसूक्तैः समाहितः

ಸುಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಶಂಖದ ಮೂಲಕ ತೀರ್ಥಜಲಗಳನ್ನೂ ಪಂಚಾಮೃತವನ್ನೂ ಬಳಸಿ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ರುದ್ರಸೂಕ್ತಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿರಬೇಕು।

Verse 46

कल्पयेद्विविधैर्मंत्रैरासनाद्युपचारकान् । आसनं कल्पयेद्धैमं दिव्यवस्त्रसमन्वितम्

ವಿವಿಧ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಆಸನಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸ್ವರ್ಣಾಸನವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಬೇಕು।

Verse 47

अर्घ्यमष्टगुणोपेतं पाद्यशुद्धोदकेन च । तेनैवाचमनं दद्यान्मधुपर्कं मधूत्तरम्

ಅಷ್ಟಗುಣಸಂಪನ್ನ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಶುದ್ಧೋದಕದಿಂದ ಪಾದ್ಯವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಅದೇ ನೀರಿನಿಂದ ಆಚಮನವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ಮಧುವಿನಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 48

पुनराचमनं दत्त्वा स्नानं मंत्रै प्रकल्पयेत् । उपवीतं तथा वासो भूषणानि निवेदयेत् । गंधमष्टांगसंयुक्तं सुपूतं विनिवेदयेत्

ಮತ್ತೆ ಆಚಮನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ನಾನವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಆಭರಣಗಳನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿ, ಅಷ್ಟಾಂಗಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಶುದ್ಧ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 49

ततश्च बिल्वमंदारकह्लारसरसीरुहम् । धत्तूरकं कर्णिकारं शणपुष्पं च मल्लिकाम्

ನಂತರ ಬಿಲ್ವಪತ್ರ, ಮಂದಾರಪುಷ್ಪ, ಕಾಹ್ಲಾರ ಮತ್ತು ಸರೋವರದ ಕಮಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಧತ್ತೂರ, ಕರ್ಣಿಕಾರ, ಶಣಪುಷ್ಪ ಹಾಗೂ ಮಲ್ಲಿಕಾ (ಮಲ್ಲಿಗೆ) ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 50

कुशापामार्गतुलसीमाधवीचंपकादिकम् । बृहतीकरवीराणि यथालब्धानि साधकः

ಸಾಧಕನು ಲಭ್ಯವಾದಂತೆ ಕುಶ, ಅಪಾಮಾರ್ಗ, ತುಳಸಿ, ಮಾಧವಿ, ಚಂಪಕ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನೂ, ಜೊತೆಗೆ ಬೃಹತಿ ಮತ್ತು ಕರವೀರ—ಸಿಗುವದನ್ನೆಲ್ಲ—ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 51

निवेदयेत्सुगंधीनि माल्यानि विविधानि च । धूपं कालागरूत्पन्नं दीपं च विमलं शुभम्

ವಿವಿಧ ಸುಗಂಧಮಯ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ನಿವೇದಿಸಬೇಕು; ಕಾಲಾಗರುದಿಂದ ತಯಾರಾದ ಧೂಪವನ್ನೂ, ನಿರ್ಮಲವಾದ ಶುಭದೀಪವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 52

विशेषकम् । अथ पायसनैवेद्यं सघृतं सोपदंशकम् । मोदकापूपसंयुक्तं शर्करागुडसंयुतम्

ವಿಶೇಷ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಪಾಯಸವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಉಪದಂಶ (ಸಹಭಕ್ಷ್ಯ) ಸಹಿತ, ಮೋದಕ ಮತ್ತು ಆಪೂಪಗಳನ್ನೂ—ಸಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಬೆಲ್ಲ ಸೇರಿಸಿ—ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 53

मधुनाक्तं दधियुतं जलपानसमन्वितम् । तेनैव हविषा वह्नौ जुहुयान्मंत्रभाविते

ಜೇನಿನಿಂದ ಲೇಪಿಸಿ, ಮೊಸರಿನಿಂದ ಮಿಶ್ರಿಸಿ, ಜಲಪಾನಸಹಿತವಾದ ಅದೇ ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಂತ್ರಸಂಸ್ಕೃತ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 54

आगमोक्तेन विधिना गुरुवाक्यनियंत्रितः । नैवेद्यं शंभवे भूयो दत्त्वा तांबूलमुत्तमम्

ಆಗಮೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ, ಗುರುವಾಕ್ಯದಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತನಾಗಿ, ಶಂಭುವಿಗೆ ಮತ್ತೆ ನೈವೇದ್ಯ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಉತ್ತಮ ತಾಂಬೂಲವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 55

धूपं नीराजनं रम्यं छत्रं दर्पणमुत्तमम् । समर्पयित्वा विधिवन्मंत्रैर्वेदिकतांत्रिकैः

ಧೂಪ, ಮನೋಹರ ನೀರಾಜನ, ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ದರ್ಪಣವನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ವೈದಿಕ-ತಾಂತ್ರಿಕ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕರ್ಮ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 56

यद्यशक्तः स्वयं निःस्वो यथाविभवमर्चयेत् । भक्त्त्या दत्तेन गौरीशः पुष्पमात्रेण तुष्यति

ಯಾರಾದರೂ ಅಶಕ್ತನಾಗಿ ಸ್ವತಃ ದರಿದ್ರನಾಗಿದ್ದರೆ, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಲಿ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀಡಿದ ಒಂದೇ ಪುಷ್ಪದಿಂದಲೂ ಗೌರೀಶನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 57

अथांगभूतान्सकलान्गणेशादीन्प्रपूजयेत् । स्तवैर्नानाविधैः स्तुत्वा साष्टांगं प्रणमेद्बुधः

ನಂತರ ಗಣೇಶನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಸಮಸ್ತ ಅಂಗಭೂತ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಾನಾವಿಧ ಸ್ತವಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಭಕ್ತನು ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 58

ततः प्रदक्षिणीकृत्य वृषचंडेश्वरादिकान् । पूजां समर्प्य विधिवत्प्रार्थयेद्गिरिजापतिम्

ಅನಂತರ ವೃಷ, ಚಂಡೇಶ್ವರಾದಿ ಶಿವಪರಿಚಾರಕರನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ಗಿರಿಜಾಪತಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು।

Verse 59

जय देव जगन्नाथ जय शंकर शाश्वत । जय सर्व सुराध्यक्ष जय सर्वसुरार्चित

ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಹೇ ದೇವ ಜಗನ್ನಾಥ! ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಹೇ ಶಾಶ್ವತ ಶಂಕರ! ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಸರ್ವ ದೇವಾಧ್ಯಕ್ಷ! ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಸರ್ವ ದೇವರಿಂದ ಅರ್ಚಿತ!

Verse 60

जय सर्वगुणातीत जय सर्ववरप्रद । जय नित्य निराधार जय विश्वंभराव्यय

ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಸರ್ವಗುಣಾತೀತನೇ! ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಸರ್ವ ವರಪ್ರದನೇ! ಜಯವು ನಿನಗೆ, ನಿತ್ಯ ನಿರಾಧಾರನೇ! ಜಯವು ನಿನಗೆ, ವಿಶ್ವಂಭರ ಅವ್ಯಯನೇ!

Verse 61

जय विश्वैकवेद्येश जय नागेंद्रभूषण । जय गौरीपते शंभो जय चंद्रार्धशेखर

ಜಯವು ನಿನಗೆ, ವಿಶ್ವದ ಏಕೈಕ ವೇದ್ಯೇಶ್ವರನೇ! ಜಯವು ನಿನಗೆ, ನಾಗೇಂದ್ರಭೂಷಣನೇ! ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಗೌರೀಪತಿ ಶಂಭೋ! ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಚಂದ್ರಾರ್ಧಶೇಖರನೇ!

Verse 62

जय कोट्यर्कसंकाश जयानंतगुणाश्रय

ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೇ! ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಅನಂತ ಗುಣಗಳ ಆಶ್ರಯನೇ!

Verse 63

जय रुद्र विरूपाक्ष जयाचिंत्य निरंजन । जय नाथ कृपासिंधो जय भक्तार्तिभञ्जन । जय दुस्तरसंसारसागरोत्तारण प्रभो

ಜಯ ರುದ್ರ ವಿರೂಪಾಕ್ಷ! ಜಯ ಅಚಿಂತ್ಯ ನಿರಂಜನ! ಜಯ ನಾಥ ಕೃಪಾಸಿಂಧು! ಜಯ ಭಕ್ತಾರ್ತಿಭಂಜನ! ಜಯ ಪ್ರಭೋ, ದುಸ್ತರ ಸಂಸಾರಸಾಗರದಿಂದ ಪಾರುಮಾಡುವವನೇ!

Verse 64

प्रसीद मे महादेव संसारार्त्तस्य खिद्यतः । सर्वपापभयं हृत्वा रक्ष मां परमेश्वर

ಹೇ ಮಹಾದೇವ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು; ನಾನು ಸಂಸಾರವೇದನೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ದುಃಖದಿಂದ ಕ್ಲಾಂತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಸರ್ವ ಪಾಪಜನಿತ ಭಯವನ್ನು ಹರಣಮಾಡಿ, ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

Verse 65

महादारिद्र्यमग्नस्य महापापहतस्य च । महाशोकविनष्टस्य महारोगातुरस्य च

ಮಹಾದಾರಿದ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವನಿಗೂ, ಘೋರ ಪಾಪದಿಂದ ಆಘಾತಗೊಂಡವನಿಗೂ; ಮಹಾಶೋಕದಿಂದ ನಾಶವಾದವನಿಗೂ, ಭಯಂಕರ ರೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದವನಿಗೂ—(ಅವನ ಮೇಲೂ) ಕೃಪೆ ತೋರಿಸು.

Verse 66

ऋणभारपरीतस्य दह्यमानस्य कर्मभिः । ग्रहैः प्रपीड्यमानस्य प्रसीद मम शंकर

ಹೇ ಶಂಕರ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು—ನಾನು ಋಣಭಾರದಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ, ಕರ್ಮಫಲಗಳಿಂದ ದಹಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರತಿಕೂಲ ಗ್ರಹಪೀಡೆಯಿಂದ ಬಹಳ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 67

दरिद्रः प्रार्थयेदेवं पूजांते गिरिजापतिम् । अर्थाढ्यो वापि राजा वा प्रार्थयेद्देवमीश्वरम्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪೂಜಾಂತದಲ್ಲಿ ದರಿದ್ರನು ಗಿರಿಜಾಪತಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಧನವಂತನಾಗಲಿ ರಾಜನಾಗಲಿ—ಎಲ್ಲರೂ ದೇವೇಶ್ವರನಾದ ಪರಮಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು.

Verse 68

दीर्घमायुः सदारोग्यं कोशवृद्धिर्बलोन्नतिः । ममास्तु नित्यमानन्दः प्रसादात्तव शंकर

ಹೇ ಶಂಕರಾ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನನಗೆ ದೀರ್ಘಾಯು, ಸದಾ ಆರೋಗ್ಯ, ಧನವೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಬಲೋನ್ನತಿ ದೊರಕಲಿ; ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಾನಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ।

Verse 69

शत्रवः संक्षयं यांतु प्रसीदन्तु मम ग्रहाः । नश्यन्तु दस्यवो राष्ट्रे जनाः संतु निरापदः

ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳು ಕ್ಷಯವಾಗಲಿ, ನನ್ನ ಗ್ರಹಗಳು ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿ ಅನುಕೂಲವಾಗಲಿ; ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ದಸ್ಯುಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ, ಜನರು ನಿರಾಪದರಾಗಿರಲಿ।

Verse 70

दुर्भिक्षमारीसंतापाः शमं यांतु महीतले । सर्वसस्यसमृद्धिश्च भूयात्सुखमया दिशः

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಭಿಕ್ಷ, ಮಹಾಮಾರಿ ಹಾಗೂ ಸಂತಾಪಗಳು ಶಮನವಾಗಲಿ; ಎಲ್ಲ ಬೆಳೆಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗಲಿ; ದಿಕ್ಕುಗಳೆಲ್ಲ ಸುಖಮಯವಾಗಿರಲಿ।

Verse 71

एवमाराधयेद्देवं प्रदोषे गिरिजापतिम् । ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाद्दक्षिणाभिश्च तोषयेत्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರದೋಷಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಿರಿಜಾಪತಿ ದೇವರನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ದಕ್ಷಿಣೆಯಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು।

Verse 72

सर्वपापक्षयकरी सर्वदारिद्र्यनाशिनी । शिवपूजा मया ख्याता सर्वाभीष्टवरप्रदा

ನಾನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಈ ಶಿವಪೂಜೆ ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಕರಿ, ಸರ್ವದಾರಿದ್ರ್ಯನಾಶಿನಿ, ಮತ್ತು ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟ ವರಪ್ರದಾಯಿನಿ ಆಗಿದೆ।

Verse 73

महापातकसंघातमधिकं चोपपातकम् । शिवद्रव्यापहरणादन्यत्सर्वं निवारयेत्

ಮಹಾಪಾತಕಗಳ ಗುಂಪನ್ನೂ, ಹೆಚ್ಚಾದ ಉಪಪಾತಕಗಳನ್ನೂ ಸಹ ನಿವಾರಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಶಿವದ್ರವ್ಯ ಅಪಹರಣವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ತಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 74

ब्रह्महत्यादिपापानां पुराणेषु स्मृतिष्वपि । प्रायश्चित्तानि दृष्टानि न शिवद्रव्यहारिणाम्

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲೂ ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಶಿವದ್ರವ್ಯ ಹರಣ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಯಾವುದೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 75

बहुनात्र किमुक्तेन श्लोकार्धेन ब्रवीम्यहम् । ब्रह्महत्याशतं वापि शिवपूजा विनाशयेत्

ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವುದೇನು? ಅರ್ಧಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಶಿವಪೂಜೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ನೂರನ್ನೂ ಸಹ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 76

मया कथितमेतत्ते प्रदोषे शिवपूजनम् । रहस्यं सर्वजंतूनामत्र नास्त्येव संशयः

ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇ ಇದು—ಪ್ರದೋಷಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಿವಪೂಜೆ; ಇದು ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಪರಮ ರಹಸ್ಯ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 77

एताभ्यामपि बालाभ्यामेवं पूजा विधीयताम् । अतः संवत्सरादेव परां सिद्धिमवाप्स्यथ

ಈ ಇಬ್ಬರು ಬಾಲಕರಿಂದಲೂ ಇದೇ ವಿಧವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸಲಿ; ಇದರಿಂದ ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೇ ನೀವು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ.

Verse 78

इति शांडिल्यवचनमाकर्ण्य द्विजभामिनी । ताभ्यां तु सह बालाभ्यां प्रणनाम मुनेः पदम्

ಶಾಂಡಿಲ್ಯ ಮುನಿಯ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಬಾಲಕರೊಡನೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುನಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದಳು।

Verse 79

विप्रस्त्र्युवाच । अहमद्य कृतार्थास्मि तव दर्शनमात्रतः । एतौ कुमारौ भगवंस्त्वामेव शरणं गतौ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀ ಹೇಳಿದಳು—“ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನಾನು ಕೃತಾರ್ಥಳಾದೆ. ಓ ಭಗವನ್, ಈ ಇಬ್ಬರು ಕುಮಾರರು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ಶರಣಾಗಿದ್ದಾರೆ.”

Verse 80

एष मे तनयो ब्रह्मञ्छुचिव्रत इतीरितः । एष राजसुतो नाम्ना धर्मगुप्तः कृतो मया

“ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಇವನು ನನ್ನ ಮಗ; ‘ಶುಚಿವ್ರತ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಇವನು ರಾಜಕುಮಾರ; ನಾನು ಇವನಿಗೆ ‘ಧರ್ಮಗುಪ್ತ’ ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 81

एतावहं च भगवन्भवच्चरणकिंकराः । समुद्धरास्मिन्पतितान्घोरे दारिद्र्यसागरे

“ಓ ಭಗವನ್, ಈ ಇಬ್ಬರೂ ನಾನೂ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳ ಸೇವಕರು. ಈ ಘೋರ ದಾರಿದ್ರ್ಯಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ನಮ್ಮನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿರಿ.”

Verse 82

इति प्रपन्नां शरणं द्विजांगनामाश्वास्य वाक्यैरमृतोपमानैः । उपादिदेशाथ तयोः कुमारयोर्मुनिः शिवाराधनमंत्र विद्याम्

ಈ ರೀತಿ ಶರಣಾಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯನ್ನು ಅಮೃತೋಪಮ ವಚನಗಳಿಂದ ಆಶ್ವಾಸಿಸಿ, ಮುನಿಯು ಆ ಇಬ್ಬರು ಕುಮಾರರಿಗೆ ಶಿವಾರಾಧನೆಯ ಮಂತ್ರವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು।

Verse 83

अथोपदिष्टौ मुनिना कुमारौ ब्राह्मणी च सा । तं प्रणम्य समामंत्र्य जग्मुस्ते शिवमंदिरात्

ಆಮೇಲೆ ಮುನಿವರ್ಯನು ಆ ಇಬ್ಬರು ಕುಮಾರರಿಗೆ ಮತ್ತು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಗೂ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿದನು. ಅವರು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗೌರವದಿಂದ ವಿದಾಯ ಪಡೆದು ಶಿವಮಂದಿರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.

Verse 84

ततः प्रभृति तौ बालौ मुनिवर्योपदेशतः । प्रदोषे पार्वतीशस्य पूजां चक्रतुरंजसा

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಮುನಿವರ್ಯನ ಉಪದೇಶದಂತೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಬಾಲಕರು ಪ್ರದೋಷಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತೀಶನಾದ ಶಿವನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 85

एवं पूजयतोर्देवं द्विजराजकुमारयोः । सुखेनैव व्यतीयाय तयोर्मासचतुष्टयम्

ಈ ರೀತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುತ್ರನೂ ರಾಜಕುಮಾರನೂ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳು ಸುಖವಾಗಿ ಕಳೆಯಿತು.

Verse 86

कदाचिद्राजपुत्रेण विनासौ द्विजनंदनः । स्नातुं गतो नदीतीरे चचार बहुलीलया

ಒಮ್ಮೆ ರಾಜಕುಮಾರನಿಲ್ಲದೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಂದನನು ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ನದಿತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಸುತ್ತಾಡಿದನು.

Verse 87

तत्र निर्झरनिर्घातनिर्भिन्ने वप्र कुट्टिमे । निधानकलशं स्थूलं प्रस्फुरंतं ददर्श ह

ಅಲ್ಲಿ ಜಲಪಾತದ ಬಲವಾದ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟ ಗುಡ್ಡದ ಕಲ್ಲಿನ ಕಟ್ಟಡದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ನಿಧಿಕಲಶವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

Verse 88

तं दृष्ट्वा सहसागत्य हर्षकौतुकविह्वलः । दैवोपपन्नं मन्वानो गृहीत्वा शिरसा ययौ

ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಹರ್ಷ-ಕೌತುಕಗಳಿಂದ ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಓಡಿಬಂದು, ಇದನ್ನು ದೈವಪ್ರಸಾದವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.

Verse 89

ससंभ्रमं समानीय निधाय कलशं बलात् । निधाय भवनस्यांते मातरं समभाषत

ಅವನು ಆತುರದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಂದು, ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಕಲಶವನ್ನು ಕೆಳಗಿಟ್ಟು, ಮನೆಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ನಂತರ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 90

मातर्मातरिमं पश्य प्रसादं गिरिजापतेः । निधानं कुम्भरूपेण दर्शितं करुणात्मना

ಅಮ್ಮಾ, ಅಮ್ಮಾ—ಇದನ್ನು ನೋಡು! ಇದು ಗಿರಿಜಾಪತಿ ಶಿವನ ಪ್ರಸಾದ. ಕರುಣಾಮಯನಾದ ಪ್ರಭುವು ನಿಧಿಯನ್ನು ಕುಂಭರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 91

अथ सा विस्मिता साध्वी समाहूय नृपात्मजम् । स्वपुत्रं प्रतिनंद्याह मानयन्ती शिवार्चनम्

ಆಮೇಲೆ ಆ ಸಾಧ್ವೀ ಸ್ತ್ರೀ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡು ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ, ಶಿವಾರ್ಚನೆಯ ಗೌರವವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾ ಮಾತಾಡಿದಳು.

Verse 92

शृणुतां मे वचः पुत्रौ निधानकलशीमिमाम् । समं विभज्य गृह्णीतं मम शासनगौरवात्

ಮಕ್ಕಳೇ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ಈ ನಿಧಾನ-ಕುಂಭವನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯ ಗೌರವವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾ.

Verse 93

इति मातुर्वचः श्रुत्वा तुतोष द्विज नंदनः । प्रत्याह राजपुत्रस्तां विस्रब्धः शंकरार्चने

ತಾಯಿಯ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ದ್ವಿಜನಂದನನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ಬಳಿಕ ಶಂಕರಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ, ಶಾಂತ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ರಾಜಪುತ್ರನು ಅವಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 94

मातस्तव सुतस्यैव सुकृतेन समागतम् । नाहं ग्रहीतुमिच्छामि विभक्तं धनसंच यम्

ಅಮ್ಮಾ, ಇದು ನಿನ್ನ ಮಗನ ಪುಣ್ಯಫಲದಿಂದಲೇ ಬಂದದ್ದು. ಈ ಸಂಚಿತ ಧನದಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿತ ಪಾಲನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 95

आत्मनः सुकृताल्लब्धं स्वयमेव भुनक्त्वसौ । स एव भगवानीशः करिष्यति कृपां मयि

ತನ್ನ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಪಡೆದದ್ದನ್ನು ಅವನೇ ಸ್ವತಃ ಅನುಭವಿಸಲಿ. ಅದೇ ಭಗವಾನ್ ಈಶನು ನನ್ನ ಮೇಲೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೃಪೆ ತೋರಿಸುವನು.

Verse 96

एवमर्चयतोः शंभुं भूयोपि परया मुदा । संवत्सरो व्यतीयाय तस्मिन्नेव गृहे तयोः

ಹೀಗೆ ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ಶಂಭುವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಿರಲು, ಅದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆಯಿತು.

Verse 97

अथैकदा राजसूनुः सह तेन द्विजन्मना । वसंतसमये प्राप्ते विजहार वनां तरे

ನಂತರ ಒಂದು ದಿನ, ವಸಂತ ಋತು ಬಂದಾಗ, ರಾಜಪುತ್ರನು ಆ ದ್ವಿಜನೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಲು ಹೊರಟನು.

Verse 98

अथ दूरं गतौ क्वापि वने द्विजनृपात्मजौ । गन्धर्वकन्याः क्रीडंती शतशस्तावपश्यताम्

ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುತ್ರನೂ ರಾಜಪುತ್ರನೂ ಇಬ್ಬರೂ ದೂರದ ಯಾವುದೋ ಅರಣ್ಯಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೂರಾರು ಗಂಧರ್ವಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಕಂಡರು.

Verse 99

ताः सर्वाश्चारुसर्वांग्यो विहरंत्यो मनोहरम् । दृष्ट्वा द्विजात्मजो दूरादुवाच नृपनंदनम्

ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸರ್ವಾಂಗಸುಂದರಿಯರಾಗಿ ಮನೋಹರವಾಗಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುತ್ರನು ದೂರದಿಂದಲೇ ರಾಜನಂದನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 100

इतः पुरो न गंतव्यं विहरंत्यग्रतः स्त्रियः । स्त्रीसंन्निधानं विबुधास्त्यजंति विमलाशयाः

‘ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋಗಬಾರದು; ಮುಂದೆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮನಸ್ಸು ನಿರ್ಮಲವಾದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸ್ತ್ರೀಸನ್ನಿಧಾನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ.’

Verse 110

तत्र गत्वा वनं सर्वाः संचीय कुसुमोत्करम् । भवत्यः पुनरायांतु तावत्तिष्ठाम्यहं त्विह

‘ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹೂವಿನ ರಾಶಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ. ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಬನ್ನಿ; ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತೇನೆ.’

Verse 120

अस्त्येको द्रविकोनाम गंधर्वाणां कुलाग्रणीः । तस्याहमस्मि तनया नाम्ना चांशुमती स्मृता

‘ಗಂಧರ್ವರಲ್ಲಿ ದ್ರವಿಕ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಕುಲಾಗ್ರಣಿ ಇದ್ದಾನೆ. ನಾನು ಅವನ ಪುತ್ರಿ; ಅಂಶುಮತಿ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇನೆ.’

Verse 130

गच्छ स्वभवनं कांत परश्वः प्रातरेव तु । आगच्छ पुनरत्रैव कार्यमस्ति च नो मृषा

ಪ್ರಿಯನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು; ಆದರೆ ನಾಳೆಯ ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿಗೇ ಬಾ. ನಮಗೆ ಒಂದು ಕಾರ್ಯವಿದೆ—ಇದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

Verse 140

तस्य त्वमपि साहाय्यं कुरु गन्धर्वसत्तम । अथासौ निजराज्यस्थो हतशत्रुर्भविष्यति

ಹೇ ಗಂಧರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನೂ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು. ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳು ಸಂಹೃತರಾಗುವರು.

Verse 150

अस्त्राणां च सहस्राणि तूणी चाक्षय्यसायकौ । अभेद्यं वर्म सौवर्णं शक्तिं च रिपुमर्दिनीम्

[ಅವನಿಗೆ] ಸಾವಿರಾರು ಅಸ್ತ್ರಗಳು; ಅಕ್ಷಯ ಬಾಣಗಳಿರುವ ಎರಡು ತೂಣಿಗಳು; ಭೇದಿಸಲಾಗದ ಸುವರ್ಣ ಕವಚ; ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮರ್ಧಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ದೊರಕಿತು.

Verse 160

एवमन्ये समाराध्य प्रदोषे गिरिजापतिम् । लभंतेभीप्सितान्कामान्देहांते तु परां गतिम्

ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇತರರೂ ಪ್ರದೋಷಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಿರಿಜಾಪತಿ (ಶಿವ)ನನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ ಇಷ್ಟಕಾಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 164

ये प्राप्य दुर्लभतरं मनुजाः शरीरं कुर्वंति हंत परमेश्वरपादपूजाम् । धन्यास्त एव निजपुण्यजितत्रिलोकास्तेषां पदांबुजरजो भुवनं पुनाति

ಅತಿದುರ್ಲಭವಾದ ಈ ಮಾನವದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು ಕೂಡ, ಅಯ್ಯೋ, ಪರಮೇಶ್ವರನ ಪಾದಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುವವರು—ಅವರೇ ಧನ್ಯರು. ತಮ್ಮ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಅವರು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅಂಥ ಭಕ್ತರ ಪದಕಮಲರಜವು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.