Adhyaya 25

Mantra 1

शादं॑ द॒द्भिरव॑कां दन्तमूलै॒र्मृदं॒ बर्स्वै॑स्ते॒गान्दᳪष्ट्रा॑भ्या॒ᳪ सर॑स्वत्या अग्रजि॒ह्वं जि॒ह्वाया॑ उत्सा॒दम॑वक्र॒न्देन॒ तालु॒ वाज॒ᳪ हनु॑भ्याम॒प आ॒स्ये॒न॒ वृष॑णमा॒ण्डाभ्या॑मादि॒त्याँ श्मश्रु॑भि॒: पन्था॑नं भ्रू॒भ्यां द्यावा॑पृथि॒वी वर्तो॑भ्यां वि॒द्युतं॑ क॒नीन॑काभ्याᳪ शु॒क्लाय॒ स्वाहा॑ कृ॒ष्णाय॒ स्वाहा॒ पार्या॑णि॒ पक्ष्मा॑ण्यवा॒र्या॒ इ॒क्षवो॑ऽवा॒र्या॒णि॒ पक्ष्मा॑णि॒ पार्या॑ इ॒क्षव॑:

ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ (ನಾನು) ಶಾದವನ್ನು (ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತೇನೆ); ಹಲ್ಲಿನ ಬೇರುಗಳಿಂದ ಅವಕಾವನ್ನು; ದಾಡೆಗಳಿಂದ ಮಣ್ಣನ್ನೂ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಅಗ್ರಗಳನ್ನೂ; ನಾಲಿಗೆಯ ಅಗ್ರದಿಂದ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು; ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಉತ್ಸಾದ (ಎತ್ತಿದ ಭಾಗ)ವನ್ನು; ತಾಲುವಿನಿಂದ ವಾಜ/ವೀರ್ಯ (ಬಲ)ವನ್ನು; ಹನುಗಳಿಂದ ಅಪ್ (ಜಲ)ಗಳನ್ನು; ಆಸ್ಯ (ಬಾಯಿ)ದಿಂದ ವೃಷಣ (ಪುರುಷತ್ವಶಕ್ತಿ)ವನ್ನು; ಆಂಡಗಳಿಂದ ಆದಿತ್ಯರನ್ನು; ಶ್ಮಶ್ರುಗಳಿಂದ ಪಂಥಾನ (ಮಾರ್ಗ)ವನ್ನು; ಭ್ರೂಗಳಿಂದ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು; ವರ್ತೋಭ್ಯಾಂ (ಪಾಪಣಗಳಿಂದ) ವಿದ್ಯುತ್ ಅನ್ನು; ಕಣೀನಿಕಾಭ್ಯಾಂ (ಕಣ್ಣಿನ ಕೋಣೆಗಳಿಂದ) ಶುಕ್ಲಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಹಾ, ಕೃಷ್ಣಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಹಾ. ಪಾರ್ಯ ಪಾಪಣಗಳು ಅವಾರ್ಯ ಇಕ್ಷುಗಳು; ಅವಾರ್ಯ ಪಾಪಣಗಳು ಪಾರ್ಯ ಇಕ್ಷುಗಳು.

Mantra 2

वातं॑ प्रा॒णेना॑पा॒नेन॒ नासि॑के उपया॒ममध॑रे॒णौष्ठे॑न॒ सदुत्त॑रेण प्रका॒शेनान्त॑रमनूका॒शेन॒ बाह्यं॑ निवे॒ष्यं मू॒र्ध्ना स्त॑नयि॒त्नुं नि॑र्बा॒धेना॒शनिं॑ म॒स्तिष्के॑ण वि॒द्युतं॑ क॒नीन॑काभ्यां॒ कर्णा॑भ्या॒ᳪ श्रोत्रँ॒ श्रोत्रा॑भ्यां॒ कर्णौ॑ तेद॒नीम॑धरक॒ण्ठेना॒पः शु॑ष्कक॒ण्ठेन॑ चि॒त्तं मन्या॑भि॒रदि॑तिᳪ शी॒र्ष्णा निरृ॑तिं॒ निर्ज॑र्जल्येन शी॒र्ष्णा सं॑क्रोशैः प्रा॒णान् रेष्माण॑ᳪ स्तु॒पेन॑

ಪ್ರಾಣದಿಂದ ವಾತವನ್ನು (ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತೇನೆ); ಅಪಾನದಿಂದ ನಾಸಿಕೆಗಳನ್ನು; ಅಧರೋಷ್ಠದಿಂದ ಉಪಯಾಮ (ಗ್ರಹಣ)ವನ್ನು; ಉತ್ತರೋಷ್ಠದಿಂದ ಸದ್ (ಸತ್ತ್ವ/ಅಸ್ತಿತ್ವ)ವನ್ನು; ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಆಂತರವನ್ನು; ಅನೂಕಾಶ (ಪಶ್ಚಾತ್-ಪ್ರಕಾಶ)ದಿಂದ ಬಾಹ್ಯವನ್ನು; ಮೂರ್ಧ್ನದಿಂದ ಸ್ತನಯಿತ್ನು (ಗುಡುಗು)ವನ್ನು; ನಿರ್ಬಾಧ (ಚೂರುಮಾಡುವ ಬಲ)ದಿಂದ ಅಶನಿ (ವಜ್ರ)ಯನ್ನು; ಮಸ್ತಿಷ್ಕದಿಂದ ವಿದ್ಯುತ್ ಅನ್ನು; ಕಣೀನಿಕಾಭ್ಯಾಂ (ಕಣ್ಣಿನ ಕೋಣೆಗಳಿಂದ); ಕರ್ಣಾಭ್ಯಾಂ ಶ್ರೋತ್ರವನ್ನು; ಶ್ರೋತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಕರ್ಣೌ (ಕಿವಿಗಳನ್ನು); ಅಧರಕಂಠದಿಂದ ಅಪಃ (ಜಲ)ಗಳನ್ನು; ಶುಷ್ಕಕಂಠದಿಂದ ಚಿತ್ತವನ್ನು; ಮನ್ಯಾಭಿಃ ಅದಿತಿಯನ್ನು; ಶೀರ್ಷ್ಣಾ ನಿರೃತಿಯನ್ನು; ನಿರ್ಜರ್ಜಲ್ಯೇನ ಶೀರ್ಷ್ಣಾ; ಸಂಕ್ರೋಶೈಃ ಪ್ರಾಣಾನ್; ರೇಷ್ಮಾಣಂ ಸ್ತುಪೇನ।

Mantra 3

म॒शका॒न् केशै॒रिन्द्र॒ᳪ स्वप॑सा॒ वहे॑न॒ बृह॒स्पति॑ᳪ शकुनिसा॒देन॑ कू॒र्माञ्छ॒फैरा॒क्रम॑णᳪ स्थू॒राभ्या॑मृ॒क्षला॑भिः क॒पिञ्ज॑लाञ्ज॒वं जङ्घा॑भ्या॒मध्वा॑नं बा॒हुभ्यां॒ जाम्बी॑ले॒नार॑ण्यम॒ग्निम॑ति॒रुग्भ्यां॑ पू॒षणं॑ दो॒र्भ्याम॒श्विना॒वᳪसा॑भ्याᳪ रु॒द्रᳪ रोरा॑भ्याम्

ಕೇಶಗಳಿಂದ ಮಶಕಗಳನ್ನು (ಕಚ್ಚುವ ಕೀಟಗಳನ್ನು) ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವಪಸಾ (ಸ್ವಶಕ್ತಿ) ಯಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನು; ವಹೇನ (ವಹಿಸುವವನು/ವಾಹಕ) ಯಿಂದ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು; ಶಕುನಿಸಾದೇನ (ಪಕ್ಷಿಯ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ/ಆಸನ) ಯಿಂದ ಕೂರ್ಮಗಳನ್ನು; ಶಫೈಃ (ಖುರಗಳಿಂದ) ಆಕ್ರಮಣಂ (ಹೆಜ್ಜೆ/ಪಾದಚಲನೆ) ಯನ್ನು; ಸ್ಥೂರಾಭ್ಯಾಂ (ಎರಡು ಸ್ಥೂಲ ಭಾಗಗಳಿಂದ) ಋಕ್ಷಲಾಭಿಃ (ಕರಡಿಯ ಲಾಭ/ಪ್ರಾಪ್ತಿ) ಯನ್ನು; ಜಂಘಾಭ್ಯಾಂ (ಕಾಲಿನ ಪಿಂಡಳಿಗಳಿಂದ) ಕಪಿಞ್ಜಲಾನ್ (ತಿತ್ತಿರಿಗಳನ್ನು) ಮತ್ತು ಜವಂ (ವೇಗ) ಯನ್ನು; ಬಾಹುಭ್ಯಾಮ್ (ಬಾಹುಗಳಿಂದ) ಅಧ್ವಾನಂ (ಮಾರ್ಗ) ಯನ್ನು; ಜಾಂಬೀಲೇನ (ಜಾಂಬೀಲ) ದಿಂದ ಅರಣ್ಯಂ (ವನ) ಯನ್ನು; ಅತಿರುಗ್ಗ್ಭ್ಯಾಂ (ಅತಿರುಕ್) ದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು; ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ (ಭುಜಗಳಿಂದ) ಪೂಷಣನನ್ನು; ಅಂಸಾಭ್ಯಾಂ (ಭುಜಬಂಧ/ಭುಜಶಿರಗಳಿಂದ) ಅಶ್ವಿನೌ ಅನ್ನು; ರೋರಾಭ್ಯಾಂ (ಗರ್ಜನೆ/ಧ್ವನಿ) ಯಿಂದ ರುದ್ರನನ್ನು.

Mantra 4

अ॒ग्नेः प॑क्ष॒तिर्वा॒योर्निप॑क्षति॒रिन्द्र॑स्य तृ॒तीया॒ सोम॑स्य चतु॒र्थ्यदि॑त्यै पञ्च॒मीन्द्रा॒ण्यै ष॒ष्ठी म॒रुता॑ᳪ सप्त॒मी बृह॒स्पते॑रष्ट॒म्य॒र्य॒म्णो न॑व॒मी धा॒तुर्द॑श॒मीन्द्र॑स्यैकाद॒शी वरु॑णस्य द्वाद॒शी य॒मस्य॑ त्रयोद॒शी

ಪಕ್ಷತಿ (ರೆಕ್ಕೆ) ಅಗ್ನಿಯದು; ನಿಪಕ್ಷತಿ (ಅಧೋರೆಕ್ಕೆ) ವಾಯುವದು; ತೃತೀಯಾ ಇಂದ್ರನದು; ಚತುರ್ಥೀ ಸೋಮನದು; ಪಂಚಮೀ ಅದಿತಿಯದು; ಷಷ್ಠೀ ಇಂದ್ರಾಣಿಯದು; ಸಪ್ತಮೀ ಮರುತಗಳದು; ಅಷ್ಟಮೀ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯದು; ನವಮೀ ಅರ್ಯಮಣನದು; ದಶಮೀ ಧಾತೃನದು; ಏಕಾದಶೀ ಇಂದ್ರನದು; ದ್ವಾದಶೀ ವರುಣನದು; ತ್ರಯೋದಶೀ ಯಮನದು.

Mantra 5

इ॒न्द्रा॒ग्न्योः प॑क्ष॒ति: सर॑स्वत्यै॒ निप॑क्षतिर्मि॒त्रस्य॑ तृ॒तीया॒पां च॑तु॒र्थी निरृ॑त्यै पञ्च॒म्यग्नीषोम॑योः ष॒ष्ठी स॒र्पाणा॑ᳪ सप्त॒मी विष्णो॑रष्ट॒मी पू॒ष्णो न॑व॒मी त्वष्टु॑र्दश॒मीन्द्र॑स्यैकाद॒शी वरु॑णस्य द्वाद॒शी य॒म्यै त्र॑योद॒शी द्यावा॑पृथि॒व्योर्दक्षि॑णं पा॒र्श्वं विश्वे॑षां दे॒वाना॒मुत्त॑रम्

ಪಕ್ಷತಿ ಇಂದ್ರಾಗ್ನ್ಯೋಃ (ಇಂದ್ರ-ಅಗ್ನಿ) ಯದು; ನಿಪಕ್ಷತಿ ಸರಸ್ವತಿಯದು; ತೃತೀಯಾ ಮಿತ್ರನದು; ಚತುರ್ಥೀ ಆಪಾಂ (ಜಲಗಳ)ದು; ಪಂಚಮೀ ನಿರೃತಿಯದು; ಷಷ್ಠೀ ಅಗ್ನೀಷೋಮಯೋಃ (ಅಗ್ನಿ-ಸೋಮ) ಯದು; ಸಪ್ತಮೀ ಸರ್ಪಾಣಾಂ (ಸರ್ಪಗಳ)ದು; ಅಷ್ಟಮೀ ವಿಷ್ಣೋಃ; ನವಮೀ ಪೂಷಣನದು; ದಶಮೀ ತ್ವಷ್ಟೃನದು; ಏಕಾದಶೀ ಇಂದ್ರನದು; ದ್ವಾದಶೀ ವರುಣನದು; ತ್ರಯೋದಶೀ ಯಮೀನದು; ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವ್ಯೋಃ ದಕ್ಷಿಣ ಪಾರ್ಶ್ವಂ (ಬಲ ಪಾರ್ಶ್ವ) ಅವರದು; ವಿಶ್ವೇಷಾಂ ದೇವಾನಾಂ ಉತ್ತರಂ (ಉತ್ತರ ಭಾಗ) ಅವರದು.

Mantra 6

म॒रुता॑ᳪ स्कन्धा॒ विश्वे॑षां दे॒वानां॑ प्रथ॒मा कीक॑सा रु॒द्राणां॑ द्वि॒तीया॑ऽऽदि॒त्यानां॑ तृ॒तीया॑ वा॒योः पुच्छ॑म॒ग्नीषोम॑यो॒र्भास॑दौ॒ क्रुञ्चौ॒ श्रोणि॑भ्या॒मिन्द्रा॒बृह॒स्पती॑ ऊ॒रुभ्यां॑ मि॒त्रावरु॑णाव॒ल्गाभ्या॑मा॒क्रम॑णᳪ स्थू॒राभ्यां॒ बलं॒ कुष्ठा॑भ्याम्

ಮರುತರು ಭುಜಗಳು; ಎಲ್ಲ ದೇವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಕೀಕಸಾ (ಮೂಳೆ-ಕಶೇರುಕಾ ಚೌಕಟ್ಟು); ರುದ್ರರಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು; ಆದಿತ್ಯರಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯದು; ವಾಯು ಬಾಲ; ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಇಬ್ಬರು—ಎರಡು ಕ್ರುಞ್ಚ (ಸಾರಸ)ಗಳು; ನಿತಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿ; ತೊಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುಣ; ದಪ್ಪ (ಸ್ಥೂರ) ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಮಣ; ಕುಷ್ಠಾ (ಪಾದಸಂಧಿ/ಪಾದ)ಗಳಲ್ಲಿ ಬಲ।

Mantra 7

पू॒षणं॑ वनि॒ष्ठुना॑ऽन्धा॒हीन्त्स्थू॑लगु॒दया॑ स॒र्पान्गुदा॑भिर्वि॒ह्रुत॑ आ॒न्त्रैर॒पो व॒स्तिना॒ वृष॑णमा॒ण्डाभ्यां॒ वाजि॑न॒ᳪ शेपे॑न प्र॒जाᳪ रेत॑सा॒ चाषा॑न् पि॒त्तेन॑ प्रद॒रान् पा॒युना॑ कू॒श्माञ्छ॑कपिण्डैः

ವಸ್ತಿ (ಮೂತ್ರಾಶಯ)ದಿಂದ ಪೂಷಣನನ್ನು (ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತಾನೆ); ಸ್ಥೂಲಗುದಯ ಭಾಗದಿಂದ ಅಂಧ ಸರ್ಪಗಳನ್ನು; ಗುಡ (ನಿತಂಬ)ಗಳಿಂದ ಸರ್ಪಗಳನ್ನು; ಆಂತ್ರಗಳಿಂದ ವಿಲಾಸಿಸುವ/ಕುಣಿಯುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು; ವಸ್ತಿಯಿಂದ ಅಪ್ (ಜಲ)ಗಳನ್ನು; ಎರಡು ಆಂಡಗಳಿಂದ ವೃಷಣ (ವೀರ್ಯವಂತ)ನನ್ನು; ಶೇಪ (ಲಿಂಗ)ದಿಂದ ವಾಜಿನ (ಅಶ್ವ/ವಾಜಿ)ನನ್ನು; ರೇತಸ (ವೀರ್ಯ)ದಿಂದ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು; ಪಿತ್ತದಿಂದ ಚಾಷಾ (ಚಾಷ/ಚಾಷಕ ಪಕ್ಷಿ)ಗಳನ್ನು; ಪಾಯು (ಗುದಮಾರ್ಗ)ದಿಂದ ಪ್ರದರಗಳನ್ನು; ಶಕಪಿಣ್ಡ (ಮಲಗುಂಡಿ)ಗಳಿಂದ ಕೂಷ್ಮಾನ್ (ಕೂಷ್ಮಾಂಡ)ಗಳನ್ನು।

Mantra 8

इन्द्र॑स्य क्री॒डोऽदि॑त्यै पाज॒स्यं॒ दि॒शां ज॒त्रवोऽदि॑त्यै भ॒सज्जी॒मूता॑न् हृदयौप॒शेना॒न्तरि॑क्षं पुरी॒तता॒ नभ॑ उद॒र्ये॒ण चक्रवा॒कौ मत॑स्नाभ्यां॒ दिवं॑ वृ॒क्काभ्यां॑ गि॒रीन् प्ला॒शिभि॒रुप॑लान् प्ली॒ह्ना व॒ल्मीका॑न् क्लो॒मभि॑र्ग्लौ॒भिर्गुल्मा॑न् हि॒राभि॒: स्रव॑न्तीर्ह्र॒दान् कु॒क्षिभ्या॑ᳪ समु॒द्रमु॒दरे॑ण वैश्वान॒रं भस्म॑ना

ಇಂದ್ರನದು ಕ್ರೀಡಾಸ್ಥಾನ (ಕ್ರೀಡೆ) ಆಗಿದೆ; ಅದಿತಿಗಾಗಿ ಪಾಜಸ್ಯ—ವೀರ್ಯ; ಅದಿತಿಗಾಗಿ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಜತ್ರುಗಳು—ಕಂಠಸ್ಥ ಅಸ್ಥಿಗಳು. ಹೃದಯದ ಉಪಶೇನ—ಆವರಣ—ಮಳೆಮೋಡಗಳು; ಅಂತರಿಕ್ಷವು ಪುರೀತತ—ಪೆರಿಟೋನಿಯಂ; ನಾಭಿ ನಭ—ಆಕಾಶ; ಉದರದಿಂದ ಚಕ್ರವಾಕಗಳ ಜೋಡಿ; ವೃಕ್ಕಗಳಿಂದ ದಿವ್ಯ ಲೋಕ; ಪ್ಲಾಶಿ (ಪಕ್ಕಲು ಅಸ್ಥಿಗಳು)ಗಳಿಂದ ಪರ್ವತಗಳು; ಪ್ಲೀಹ್ನಾ ಮೂಲಕ ಉಪಲಗಳು; ಕ್ಲೋಮಭಿಃ ಮೂಲಕ ವಲ್ಮೀಕರು; ಗ್ಲೌಭಿಃ ಮೂಲಕ ಗುಲ್ಮಗಳು; ಹಿರಾಭಿಃ ಮೂಲಕ ಸ್ರವಂತೀ ಹ್ರದಗಳು; ಕುಕ್ಷಿಭ್ಯಾಂ ಮೂಲಕ ಸಮುದ್ರ; ಉದರದಿಂದ ವೈಶ್ವಾನರ ಅಗ್ನಿ ಭಸ್ಮದಿಂದ (ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ)।

Mantra 9

विधृ॑तिं॒ नाभ्या॑ धृ॒तᳪ रसे॑ना॒पो यू॒ष्णा मरी॑चीर्वि॒प्रुड्भि॑र्नीहा॒रमू॒ष्मणा॑ शी॒नं वस॑या॒ प्रुष्वा॒ अश्रु॑भिर्ह्रा॒दुनी॑र्दू॒षीका॑भिर॒स्ना रक्षा॑ᳪसि चि॒त्राण्यङ्गै॒र्नक्ष॑त्राणि रू॒पेण॑ पृथि॒वीं त्व॒चा जु॑म्ब॒काय॒ स्वाहा॑

ನಾಭಿಯಿಂದ ವಿಧೃತಿ—ಧಾರಕ ಚೌಕಟ್ಟು; ರಸದಿಂದ ಧೃತ—ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತ; ಯೂಷದಿಂದ ಆಪಃ—ಜಲ; ವಿಪ್ರುಡ್ಭಿಃಗಳಿಂದ ಮರೀಚಿಃ—ಕಿರಣಗಳು; ಊಷ್ಮಣಾ ಮೂಲಕ ನೀಹಾರ—ಮಂಜು; ವಸಯಾ ಮೂಲಕ ಶೀನ—ಕೊಬ್ಬು; ಅಶ್ರುಭಿಃ ಮೂಲಕ ಪ್ರುಷ್ವಾ—ಹಿಮಕಣ/ತುಪ್ಪು; ದೂಷೀಕಾಭಿಃ ಮೂಲಕ ಹ್ರಾದುನೀಃ—ಕೊಳಗಳು; ಅಸ್ನಾ ಮೂಲಕ ರಕ್ಷಾಂಸಿ—ರಾಕ್ಷಸರು; ಅಂಗೈಃ ಮೂಲಕ ಚಿತ್ರಾಣಿ—ತೇಜಸ್ವೀ ರೂಪಗಳು; ರೂಪೇಣ ಮೂಲಕ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ—ನಕ್ಷತ್ರಗಳು; ತ್ವಚಾ ಮೂಲಕ ಪೃಥಿವೀ—ಭೂಮಿ; ಜುಂಬಕಾಯ ಸ್ವಾಹಾ।

Mantra 10

हि॒र॒ण्य॒ग॒र्भः सम॑वर्त॒ताग्रे॑ भू॒तस्य॑ जा॒तः पति॒रेक॑ आसीत् । स दा॑धार पृथि॒वीं द्यामु॒तेमां कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನು ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದನು; ಭೂತವಾದ ಎಲ್ಲದರಿಗೂ ಜನಿಸಿದ ಏಕೈಕ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಈ ಪೃಥಿವಿಯನ್ನೂ ಆ ಮೇಲಿನ ದ್ಯೌಲೋಕವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದನು; ಯಾವ ದೇವರಿಗೆ ನಾವು ಹವಿಷ್ಯದಿಂದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸೋಣ?

Mantra 11

यः प्रा॑ण॒तो नि॑मिष॒तो म॑हित्वैक॒ इद्राजा॒ जग॑तो ब॒भूव॑ । य ईशे॑ अ॒स्य द्वि॒पद॒श्चतु॑ष्पद॒: कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

ಯಾವನು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಉಸಿರಾಡುವವರೂ ಕಣ್ಮಿಟುಕಿಸುವವರೂ ಆದ ಸಮಸ್ತದ ಏಕೈಕ ರಾಜನಾದನು; ಯಾವನು ಈ ದ್ವಿಪದ ಮತ್ತು ಚತುಷ್ಪದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳುತ್ತಾನೋ—ಯಾವ ದೇವರಿಗೆ ನಾವು ಹವಿಷ್ಯದಿಂದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸೋಣ?

Mantra 12

यस्म्ये॒मे हि॒मव॑न्तो महि॒त्वा यस्य॑ समु॒द्रᳪ र॒सया॑ स॒हाहुः । यस्ये॒माः प्र॒दिशो॒ यस्य॑ बा॒हू कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

ಯಾರ ಮಹಿಮೆಯೇ ಈ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತಗಳು; ಯಾರ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ರಸ ಸಹಿತವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಯಾರವು ಈ ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಯಾರ ಬಾಹುಗಳು (ಅವುಗಳನ್ನು ಆವರಿಸುವವು)—ಯಾವ ದೇವರಿಗೆ ನಾವು ಹವಿಷ್ಯದಿಂದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸೋಣ?

Mantra 13

य आ॑त्म॒दा ब॑ल॒दा यस्य॒ विश्व॑ उ॒पास॑ते प्र॒शिषं॒ यस्य॑ दे॒वाः । यस्य॑ छा॒यामृतं॒ यस्य॑ मृ॒त्युः कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

ಯಾರು ಆತ್ಮ (ಜೀವನ)ವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವನು, ಯಾರು ಬಲವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವನು; ಯಾರ ಶಾಸನವನ್ನು ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾರ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ದೇವರುಗಳು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ಯಾರ ಛಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಮೃತವಿದೆ, ಯಾರ ಛಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಮರಣವಿದೆ—ಯಾವ ದೇವರಿಗೆ ನಾವು ಹವಿಷಾ (ಆಹುತಿ)ಯಿಂದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸೋಣ?

Mantra 14

आ नो॑ भ॒द्राः क्रत॑वो यन्तु वि॒श्वतोऽद॑ब्धासो॒ अप॑रीतास उ॒द्भिद॑: । दे॒वा नो॒ यथा॒ सद॒मिद् वृ॒धे अस॒न्नप्रा॑युवो रक्षि॒तारो॑ दि॒वे – दि॑वे

ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಕಲ್ಯಾಣಕರವಾದ ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿಗಳು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ—ಮೋಸಗೊಳ್ಳದವು, ತಡೆಯಲಾಗದವು, ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವವು. ದೇವರುಗಳು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇರಲಿ; ದಿನೇ ದಿನೇ ನಮ್ಮ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವರು ಅಪ್ರಮಾದಿಗಳಾಗಿ, ಅಚಲ ರಕ್ಷಕರಾಗಿ ಇರಲಿ—ದಿವೇ ದಿವೇ.

Mantra 15

दे॒वानां॑ भ॒द्रा सु॑म॒तिरृ॑जूय॒तां दे॒वाना॑ᳪ रा॒तिर॒भि नो॒ निव॑र्तताम् । दे॒वाना॑ᳪ स॒ख्यमुप॑सेदिमा व॒यं दे॒वा न॒ आयु॒: प्रति॑रन्तु जी॒वसे॑

ದೇವರ ಕಲ್ಯಾಣಕರವಾದ ಸುಮತಿ ನೇರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ; ದೇವರ ದಾನವು ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ಬರಲಿ. ನಾವು ದೇವರ ಸಖ್ಯವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದ್ದೇವೆ; ದೇವರುಗಳು ಜೀವಿಸಲು ನಮಗೆ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿ ಕಾಪಾಡಲಿ.

Mantra 16

तान्पूर्व॑या नि॒विदा॑ हूमहे व॒यं भगं॑ मि॒त्रमदि॑तिं॒ दक्ष॑म॒स्रिध॑म् । अ॒र्य॒मणं॒ वरु॑ण॒ᳪ सोम॑म॒श्विना॒ सर॑स्वती नः सु॒भगा॒ मय॑स्करत्

ಪೂರ್ವದ ನಿವಿದ್ (ಪ್ರಾಚೀನ ಆಹ್ವಾನ)ದಿಂದ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೂಮುತ್ತೇವೆ—ಭಗ, ಮಿತ್ರ, ಅದಿತಿ, ಅಸ್ರಿಧ ದಕ್ಷ; ಅರ್ಯಮನ್, ವರುಣ, ಸೋಮ, ಅಶ್ವಿನೌ. ಸುಭಗೆಯಾದ ಸರಸ್ವತಿ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಕಲ್ಯಾಣ, ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲಿ.

Mantra 17

तन्नो॒ वातो॑ मयो॒भु वा॑तु भेष॒जं तन्मा॒ता पृ॑थि॒वी तत्पि॒ता द्यौ॑: । तद् ग्रावा॑णः सोम॒सुतो॑ मयो॒भुव॒स्तद॑श्विना शृणुतं धिष्ण्या यु॒वम्

ನಮಗಾಗಿ ಕಲ್ಯಾಣಕರವಾದ ವಾಯು ಔಷಧರೂಪವಾಗಿ (ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾಗಿ) ಬೀಸಲಿ; ಆ ಮಾತಾ ಪೃಥಿವಿ, ಆ ಪಿತಾ ದ್ಯೌಃ (ಆಕಾಶ) ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲಿ. ಆ ಗ್ರಾವಾಣಗಳು (ಸೋಮಪೀಡನ ಕಲ್ಲುಗಳು), ಪೀಡಿತ ಸೋಮವೂ ಕಲ್ಯಾಣಕರವಾಗಿರಲಿ. ಹೇ ಧಿಷ್ಣ್ಯ ಅಶ್ವಿನೌ, ಹೇ ಯುಗಲವೇ! ಇದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.

Mantra 18

तमीशा॑नं॒ जग॑तस्त॒स्थुष॒स्पतिं॑ धियञ्जि॒न्वमव॑से हूमहे व॒यम् । पू॒षा नो॒ यथा॒ वेद॑सा॒मस॑द् वृ॒धे र॑क्षि॒ता पा॒युरद॑ब्धः स्व॒स्तये॑

ಚಲಿಸುವುದೂ ನಿಂತಿರುವುದೂ ಆದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಈಶಾನನನ್ನು, ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು, ಧಿಯನ್ನು (ಭಕ್ತಿಚಿಂತನೆ) ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವವನನ್ನು—ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಪೂಷನ್ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಆಸೀನನಾಗಲಿ; ಅವನು ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕ, ಪಾಯು (ಕಾವಲುಗಾರ), ಅದಬ್ಧ (ಮೋಸಗೊಳ್ಳದ) ಆಗಿ ನಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ತಿಗಾಗಿ ಇರಲಿ.

Mantra 19

स्व॒स्ति न॒ इन्द्रो॑ वृ॒द्धश्र॑वाः स्व॒स्ति न॑: पू॒षा वि॒श्ववे॑दाः । स्व॒स्ति न॒स्तार्क्ष्यो॒ अरि॑ष्टनेमिः स्व॒स्ति नो॒ बृह॒स्पति॑र्दधातु

ನಮಗೆ ಸ್ವಸ್ತಿ ಇರಲಿ—ವೃದ್ಧಶ್ರವಾ ಇಂದ್ರನು ನಮಗೆ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ; ವಿಶ್ವವೇದ ಪುಷನು ನಮಗೆ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ. ಅరిష್ಟನೇಮಿ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನು ನಮಗೆ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ; ಬೃಹಸ್ಪತಿದೇವನು ನಮಗೆ ಸ್ವಸ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಲಿ.

Mantra 20

पृष॑दश्वा म॒रुत॒: पृश्नि॑मातरः शुभं॒यावा॑नो वि॒दथे॑षु॒ जग्म॑यः । अ॒ग्नि॒जि॒ह्वा मन॑व॒: सूर॑चक्षसो॒ विश्वे॑ नो दे॒वा अव॒साग॑मन्नि॒ह

ಚುಕ್ಕೆಕುದುರೆಗಳ ಮರುತರು—ಪೃಶ್ನಿಯ ಪುತ್ರರು, ಶುಭಗಾಮಿಗಳು, ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವವರಾಗಿ; ಅಗ್ನಿಜಿಹ್ವರಾದ ಮನುಗಳು, ಸೂರ್ಯಚಕ್ಷುಗಳು—ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವರು.

Mantra 21

भ॒द्रं कर्णे॑भिः शृणुयाम देवा भ॒द्रं प॑श्येमा॒क्षभि॑र्यजत्राः । स्थि॒रैरङ्गै॑स्तुष्टु॒वाᳪस॑स्त॒नूभि॒र्व्य॒शेमहि दे॒वहि॑तं॒ यदायु॑:

ಹೇ ದೇವರೆ, ನಾವು ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಭದ್ರವಾದುದನ್ನು (ಮಂಗಳವನ್ನು) ಕೇಳುವವರಾಗೋಣ; ಹೇ ಯಜ್ಞಾರ್ಹರೇ, ನಾವು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಭದ್ರವಾದುದನ್ನು ನೋಡುವವರಾಗೋಣ. ಸ್ಥಿರ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೇಹದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ದೇವಹಿತವಾದ ಆ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯೋಣ.

Mantra 22

श॒तमिन्नु श॒रदो॒ अन्ति॑ देवा॒ यत्रा॑ नश्च॒क्रा ज॒रसं॑ त॒नूना॑म् । पु॒त्रासो॒ यत्र॑ पि॒तरो॒ भव॑न्ति॒ मा नो॑ म॒ध्या री॑रिष॒तायु॒र्गन्तो॑:

ಹೇ ದೇವತೆಗಳೇ! ನಿಜವಾಗಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ನಮ್ಮ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿವೆ—ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳಿಗೆ ಜರೆಯನ್ನು (ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು) ಹೊಂದಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಅಲ್ಲಿ ಪುತ್ರರು ಪಿತೃಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆಯುಷ್ಯದ ಪಥದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಯಾವ ಹಾನಿಯೂ ಆಗದಿರಲಿ; ನಮ್ಮ ಆಯುಃ ಗಮ್ಯವರೆಗೆ ತಲುಪಲಿ.

Mantra 23

अदि॑तिर्द्यौ॒रदि॑तिर॒न्तरि॑क्ष॒मदि॑तिर्मा॒ता स पि॒ता स पु॒त्रः । विश्वे॑ दे॒वा अदि॑ति॒: पञ्च॒ जना॒ अदि॑तिर्जा॒तमदि॑ति॒र्जनि॑त्वम्

ಅದಿತಿಯೇ ದ್ಯೌ (ಸ್ವರ್ಗ); ಅದಿತಿಯೇ ಅಂತರಿಕ್ಷ; ಅದಿತಿಯೇ ಮಾತೆ—ಅವಳೇ ತಂದೆ, ಅವಳೇ ಪುತ್ರ. ಅದಿತಿಯೇ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು; ಅದಿತಿಯೇ ಮನುಷ್ಯರ ಪಂಚ ಜನ; ಅದಿತಿಯೇ ಜನಿಸಿದುದು, ಅದಿತಿಯೇ ಜನಿಸಬೇಕಾದುದು.

Mantra 24

मा नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो अर्य॒मायुरिन्द्र॑ ऋभु॒क्षा म॒रुत॒: परि॑ ख्यन् । यद्वा॒जिनो॑ दे॒वजा॑तस्य॒ सप्ते॑: प्रव॒क्ष्यामो॑ वि॒दथे॑ वी॒र्या॒णि

ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಜಯಲಾಭಿ, ದೇವಜಾತ ಸಪ್ತಾಶ್ವಗಳ ರಥತಂಡದ ವೀರ್ಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಘೋಷಿಸುವಾಗ, ಮಿತ್ರ, ವರುಣ, ಅರ್ಯಮನ್, ಆಯು, ಇಂದ್ರ, ಋಭುಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಮರುತರು ನಮ್ಮನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ದೋಷಾರೋಪದಿಂದ ಗುರುತಿಸದಿರಲಿ.

Mantra 25

यन्नि॒र्णिजा॒ रेक्ण॑सा॒ प्रावृ॑तस्य रा॒तिं गृ॑भी॒तां मु॑ख॒तो नय॑न्ति । सुप्रा॑ङ॒जो मेम्य॑द्वि॒श्वरू॑प इन्द्रापू॒ष्णोः प्रि॒यमप्ये॑ति॒ पाथ॑:

ವಸ್ತ್ರವೂ ಧನವೂ ಸಹಿತವಾಗಿ, ಸುಆವೃತನ (ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವನ) ಗ್ರಹಿತ ದಾನವನ್ನು ಅವರು ಮುಂಭಾಗದಿಂದ ಹೊರತರುತ್ತಾರೆ; ಆಗ ಸುಶೋಭಿತ, ವಿಶ್ವರೂಪನಾದ (ಅಶ್ವ) ಹಿನ್ನಹಿನಾಟಮಾಡುತ್ತ ಮುಂದುವರಿದು ಇಂದ್ರ-ಪೂಷಣರ ಪ್ರಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 26

ए॒ष छाग॑: पु॒रो अश्वे॑न वा॒जिना॑ पू॒ष्णो भा॒गो नी॑यते वि॒श्वदे॑व्यः । अ॒भि॒प्रियं॒ यत्पु॑रो॒डाश॒मर्व॑ता॒ त्वष्टेदे॑नᳪ सौश्रव॒साय॑ जिन्वति

ಈ ಛಾಗ (ಮೇಕೆ), ಪೂಷಣನ ಭಾಗ, ವಿಶ್ವದೇವರಿಗಾಗಿ, ಜಯಲಾಭಿ ಅಶ್ವದೊಂದಿಗೆ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅರ್ವತ್ (ಕುದುರೆ) ಸಹಿತವಾಗಿ ಪ್ರಿಯ ಪುರೋಡಾಶವನ್ನು ಅವನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದಾಗ, ತ್ವಷ್ಟೃ ಅದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸುಶ್ರವಸ—ಉತ್ತಮ ಕೀರ್ತಿ—ಯ ಕಡೆಗೆ ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 27

यद्ध॑वि॒ष्य॒मृतु॒शो दे॑व॒यानं॒ त्रिर्मानु॑षा॒: पर्यश्वं॒ नय॑न्ति । अत्रा॑ पू॒ष्णः प्र॑थ॒मो भा॒ग ए॑ति य॒ज्ञं दे॒वेभ्य॑: प्रतिवे॒दय॑न्न॒जः

ಋತುಕ್ರಮವಾಗಿ ದೇವಯಾನ ಹವಿಷ್ಯ (ದೇವರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಅರ್ಪಣೆ) ಇರುವಾಗ, ಮನುಷ್ಯರು ಅಶ್ವವನ್ನು ಅದರ ಸುತ್ತ ಮೂರು ಬಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ; ಆಗ ಇಲ್ಲಿ ಪೂಷಣನ ಮೊದಲ ಭಾಗ ಬರುತ್ತದೆ—ಅಜ (ಮೇಕೆ)—ಯಜ್ಞವನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರತಿವೇದನ ಮಾಡುತ್ತಾ.

Mantra 28

होता॑ध्व॒र्युराव॑या अग्निमि॒न्धो ग्रा॑वग्रा॒भ उ॒त शᳪस्ता॒ सुवि॑प्रः । तेन॑ य॒ज्ञेन॒ स्व॒रंकृतेन॒ स्वि॒ष्टेन व॒क्षणा॒ आ पृ॑णध्वम्

ಹೋತೃ ಮತ್ತು ಅಧ್ವರ್ಯು, ಆವಯ (ಆಹ್ವಾತೃ), ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಇಂಧನ ಮಾಡುವವನು, ಗ್ರಾವಗ್ರಾಭ (ಪಿಷಣಶಿಲೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವವನು), ಹಾಗೂ ಶಂಸ್ತಾ (ಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವವನು) ಸುವಿಪ್ರ—ಆ ಸುಸಂಯೋಜಿತ, ಸುವಿಷ್ಟ ಯಜ್ಞದಿಂದ, ದೇವರಿಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಾದ ಭಾಗಗಳನ್ನು (ವಕ್ಷಣಾಃ) ನೀವು ತುಂಬಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿರಿ.

Mantra 29

यू॒प॒व्र॒स्का उ॒त ये यू॑पवा॒हाश्च॒षालं॒ ये अ॑श्वयू॒पाय॒ तक्ष॑ति । ये चार्व॑ते॒ पच॑नᳪ स॒म्भर॑न्त्यु॒तो तेषा॑म॒भिगू॑र्तिर्न इन्वतु

ಯೂಪವ್ರಸ್ಕರು (ಯೂಪವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವವರು) ಮತ್ತು ಯೂಪವಾಹರು (ಯೂಪವನ್ನು ಹೊರುವವರು), ಅಶ್ವಯೂಪಕ್ಕಾಗಿ ಚಷಾಲ (ಮೇಲುಕವಚ/ಕ್ಯಾಪ್) ತಯಾರಿಸುವವರು, ಮತ್ತು ಅರ್ವತ (ಅಶ್ವ)ಕ್ಕಾಗಿ ಪಚನ (ಪಾಕ)ದ ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವವರು—ಅವರ ಅಭಿಗೂರ್ತಿ (ಆಶೀರ್ವಾದ) ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಿ.

Mantra 30

उप॒ प्रागा॑त्सु॒मन्मे॑ऽधायि॒ मन्म॑ दे॒वाना॒माशा॒ उप॑ वी॒तपृ॑ष्ठः । अन्वे॑नं॒ विप्रा॒ ऋष॑यो मदन्ति दे॒वानां॑ पु॒ष्टे च॑कृमा सु॒बन्धु॑म्

ಇದು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ; ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಸುಮನ (ಸದ್ಭಾವ) ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ದೇವರ ಆಶೆ ಮತ್ತು ಅಭಿಪ್ರಾಯವು ಸುಸ್ಥಿರ ಆಧಾರದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿದೆ. ಅದರ ಹಿಂದೆ ಪ್ರೇರಿತ ವಿಪ್ರ ಋಷಿಗಳು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ದೇವರ ಪೋಷಣಾರ್ಥ ನಾವು ಸುಬಂಧು—ಸುಸಂಯೋಜಿತ ಬಂಧ—ವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೇವೆ.

Mantra 31

यद्वा॒जिनो॒ दाम॑ स॒न्दान॒मर्व॑तो॒ या शी॑र्ष॒ण्या॒ रश॒ना रज्जु॑रस्य । यद्वा॑ घास्य॒ प्रभृ॑तमा॒स्ये तृण॒ᳪ सर्वा॒ ता ते॒ अपि॑ दे॒वेष्व॑स्तु

ವಾಜಿಯ (ಓಟಗಾರನ) ದಾಮ ಮತ್ತು ಸಂದಾನ ಯಾವುದು, ಅರ್ವತನ (ಕುದುರೆಯ) ಶೀರ್ಷಣ್ಯಾ ರಶನಾ ಮತ್ತು ರಜ್ಜು ಯಾವುದು, ಮತ್ತು ಅದರ ಆಹಾರವಾಗಿ ಬಾಯಿಗೆ ಇಡಲ್ಪಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೃಣ (ಹುಲ್ಲು) ಯಾವುದು—ಅದೆಲ್ಲವೂ, ಅದೇ ಎಲ್ಲವೂ, ದೇವರಲ್ಲಿ ನಿನಗಾಗಿಯೂ ಇರಲಿ.

Mantra 32

यदश्व॑स्य क्र॒विषो॒ मक्षि॒काश॒ यद्वा॒ स्वरौ॒ स्वधि॑तौ रि॒प्तमस्ति॑ । यद्धस्त॑योः शमि॒तुर्यन्न॒खेषु॒ सर्वा॒ ता ते॒ अपि॑ दे॒वेष्व॑स्तु

ಅಶ್ವದ ಕ್ರವಿಷ (ಮಾಂಸ)ದ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಮಕ್ಷಿಕೆಗಳು (ಈಗೆಗಳು) ಯಾವುವೋ, ಅಥವಾ ಸ್ವರೌ (ಚೂರು/ಕಾಂಟು)ಗಳು ಸ್ವಧಿತಿ (ಕೊಡಲಿ)ಯಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವುದೋ, ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಸಿ/ಕಲೆ ಯಾವುದೋ; ಮತ್ತು ಶಮಿತು (ವಧಕ)ನ ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ ಇರುವುದೂ, ಅವನ ನಖಗಳ ಕೆಳಗಿರುವುದೂ—ಅದೆಲ್ಲವೂ, ಅದೇ ಎಲ್ಲವೂ, ದೇವರಲ್ಲಿ ನಿನಗಾಗಿಯೂ ಇರಲಿ.

Mantra 33

यदूव॑ध्यमु॒दर॑स्याप॒वाति॒ य आ॒मस्य॑ क्र॒विषो॑ ग॒न्धो अस्ति॑ । सु॒कृ॒ता तच्छ॑मि॒तार॑: कृण्वन्तू॒त मेध॑ᳪ शृत॒पाकं॑ पचन्तु

ಉದರದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಯಾವ ದುರ್ವಾಸನೆಯ ವಾಸನೆಯೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಚ್ಚಾ ಮಾಂಸದ ಯಾವ ಗಂಧವಿದೆಯೋ—ಅದನ್ನು ಕುಶಲ ಶಮಿತಾರರು ನಿರಾಪದವಾಗಿಸಲಿ; ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ, ಮೇಧ (ಪವಿತ್ರ ಭಾಗ)ವನ್ನು ಶೃತಪಾಕವಾಗಿ, ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಕುದಿಸಿ ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಪಾಕಮಾಡಲಿ.

Mantra 34

यत्ते॒ गात्रा॑द॒ग्निना॑ प॒च्यमा॑नाद॒भि शूलं॒ निह॑तस्याव॒धाव॑ति । मा तद्भूम्या॒माश्रि॑ष॒न्मा तृणे॑षु दे॒वेभ्य॒स्तदु॒शद्भ्यो॑ रा॒तम॑स्तु

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಪಚ್ಯಮಾನವಾಗಿರುವ ನಿನ್ನ ದೇಹದಿಂದ, ಹತವಾದದ ಶೂಲ (ಸೀಳು/ಕಂಬ)ದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದು ತುಂತುರುವಾಗಿ ಬೀಳುತ್ತದೋ—ಅದು ಭೂಮಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದಿರಲಿ, ಹುಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದಿರಲಿ; ಇಚ್ಛಿಸುವ ದೇವರಿಗೆ ಅದು ದಾನವಾಗಿ ಅರ್ಪಿತವಾಗಲಿ.

Mantra 35

ये वा॒जिनं॑ परि॒पश्य॑न्ति प॒क्वं य ई॑मा॒हुः सु॑र॒भिर्निर्ह॒रेति॑ । ये चार्व॑तो माᳪसभि॒क्षामु॒पास॑त उ॒तो तेषा॑म॒भिगू॑र्तिर्न इन्वतु

ಪಕ್ವವಾದ ವಾಜಿನ (ಅಶ್ವ)ವನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿ ನೋಡುವವರು, ಮತ್ತು ‘ಹೊರತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಇದು ಸುಗಂಧವಾಗಿದೆ’ ಎಂದು ಹೇಳುವವರು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಂಸ-ಭಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಅಶ್ವದ ಬಳಿಗೆ ಉಪಾಸಿಸುವವರು—ಅವರ ಅಭಿಗೂರ್ತಿ (ಕೃಪಾ/ಅನುಗ್ರಹ)ವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ವೇಗಗೊಳಿಸಲಿ.

Mantra 36

यन्नीक्ष॑णं माँ॒स्पच॑न्या उ॒खाया॒ या पात्रा॑णि यू॒ष्ण आ॒सेच॑नानि । ऊ॒ष्म॒ण्या॒पि॒धाना॑ चरू॒णाम॒ङ्काः सू॒नाः परि॑ भूष॒न्त्यश्व॑म्

ಮಾಂಸವನ್ನು ಬೇಯಿಸುವ ಉಖಾ (ಪಾತ್ರ)ದ ಯಾವ ಪರಿಶೀಲನೆಯಿದೆಯೋ, ಮತ್ತು ಯೂಷ (ರಸ/ಶೋರಬ)ವನ್ನು ಸುರಿಸಲು ಇರುವ ಯಾವ ಪಾತ್ರಗಳಿದೆಯೋ; ಉಷ್ಣವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವ ಮುಚ್ಚಳಗಳಿದೆಯೋ, ಮತ್ತು ಚರುಗಳು (ಹವಿಷ್ಯದ ಅನ್ನ)ಗಾಗಿ ಇರುವ ಸುಂದರವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಪಾತ್ರಗಳು/ಕಟೋರಿಗಳಿದೆಯೋ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡು ಅಶ್ವವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 37

मा त्वा॒ऽग्निर्ध्व॑नयीद्धू॒मग॑न्धि॒र्मोखा भ्राज॑न्त्य॒भि वि॑क्त॒ जघ्रि॑: । इ॒ष्टं वी॒तम॒भिगू॑र्तं॒ वष॑ट्कृतं॒ तं दे॒वास॒: प्रति॑ गृभ्ण॒न्त्यश्व॑म्

ಹೇ ಅಶ್ವ! ಅಗ್ನಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಚಟಚಟನೆ ಮಾಡದಿರಲಿ; ಧೂಮದ ವಾಸನೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಏರದಿರಲಿ. ಉಖಾ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ, ನೀನು ವಾಸನೆ ನೋಡಿ ದೂಷಿತನಾಗಿ ಹಾಳಾದಂತೆ, ಹಾಗೆ ಜ್ವಲಿಸದಿರಲಿ. ಇಷ್ಟ (ಅರ್ಪಿತ), ವೀತ (ಪ್ರಾಪ್ತ), ಅಭಿಗೂರ್ತ (ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿ ಅನುಮೋದಿತ) ಮತ್ತು ವಷಟ್ಕೃತ (ವಷಟ್‌ನಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದ)—ಆ ಅಶ್ವವನ್ನು ದೇವರುಗಳು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 38

नि॒क्रम॑णं नि॒षद॑नं वि॒वर्त॑नं॒ यच्च॒ पड्वी॑श॒मर्व॑तः । यच्च॑ पपौ॒ यच्च॑ घा॒सिं ज॒घास॒ सर्वा॒ ता ते॒ अपि॑ दे॒वेष्व॑स्तु

ನಿನ್ನ ನಿಕ್ರಮಣ (ಮುಂದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವುದು), ನಿನ್ನ ನಿಷದನ (ಕುಳಿತು/ಮಲಗಿರುವುದು), ನಿನ್ನ ವಿವರ್ತನ (ತಿರುಗುವುದು), ಮತ್ತು ಅರ್ವತ್ (ವೇಗಶಾಲಿ ಅಶ್ವ)ನ ಯಚ್ಚ ಪಡ್ವೀಶಂ—ಪಥವೂ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಯೂ ಏನಿದೆಯೋ; ಹಾಗೆಯೇ ಅವನು ಕುಡಿದದ್ದೂ, ಅವನು ತಿಂದ ಘಾಸಿ (ಮೇವು)ಯೂ—ಅವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನದು ದೇವರೊಳಗೆ ಸ್ವೀಕೃತವಾಗಲಿ.

Mantra 39

यदश्वा॑य॒ वास॑ उपस्तृ॒णन्त्य॑धीवा॒सं या हिर॑ण्यान्यस्मै । स॒न्दान॒मर्व॑न्तं॒ पड्वी॑शं प्रि॒या दे॒वेष्वा या॑मयन्ति

ಕುದುರೆಗೆ ಅವರು ಕೆಳಗೆ ಹಾಸುವ ವಸ್ತ್ರವೇನು, ಅದರ ಮೇಲೆ ಇಡುವ ಆವರಣವೇನು, ಮತ್ತು ಅದರಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಸುವರ್ಣಾಭರಣಗಳೇನು—ಧಾವಕ ಅಶ್ವದ ಬಂಧನ, ಅದರ ಪಾದಚಿಹ್ನೆ-ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದಸ್ಥಾನ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಪ್ರಿಯ ವಸ್ತುಗಳಾಗಿ ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಅವರು ತಲುಪಿಸಲಿ.

Mantra 40

यत्ते॑ सा॒दे मह॑सा॒ शूकृ॑तस्य॒ पार्ष्ण्या॑ वा॒ कश॑या वा तु॒तोद॑ । स्रु॒चेव॒ ता ह॒विषो॑ अध्व॒रेषु॒ सर्वा॒ ता ते॒ ब्रह्म॑णा सूदयामि

ಹೇ (ಅಶ್ವ), ನೀನು ನೆಲಸಿದಾಗ ಮಹಾಬಲದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಮಡಿಲು (ಪಾರ್ಷ್ಣಿ) ಯಿಂದಲೋ ಚಾಟಿಯಿಂದಲೋ ಹೊಡೆತಗೊಂಡಿದ್ದರೆ—ಆ ಎಲ್ಲ ಗಾಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಹವಿಷಿನ ಸ್ರುಚಿಯಂತೆ, ಬ್ರಹ್ಮಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ನಿನಗಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 41

चतु॑स्त्रिᳪशद्वा॒जिनो॑ दे॒वब॑न्धो॒र्वङ्क्री॒रश्व॑स्य॒ स्वधि॑ति॒: समे॑ति । अच्छि॑द्रा॒ गात्रा॑ व॒युना॑ कृणोत॒ परु॑ष्परुरनु॒घुष्या॒ विश॑स्त

ದೇವಬಂಧುವಾದ ವಾಜಿ ಅಶ್ವಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು-ಮೂವತ್ತಾರು ಭಾಗಗಳಿವೆ; ಸ್ವಧಿತಿ (ಕೊಡಲಿ/ಕುಹಾಡಿ) ತನ್ನ ಕಾರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಯುಕ್ತ ಕೌಶಲದಿಂದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಅಖಂಡವಾಗಿರಿಸಿ; ಸಂಧಿ ಸಂಧಿಯಾಗಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಘೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ಅದನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿರಿ.

Mantra 42

एक॒स्त्वष्टु॒रश्व॑स्या विश॒स्ता द्वा य॒न्तारा॑ भवत॒स्तथ॑ ऋ॒तुः । या ते॒ गात्रा॑णामृतु॒था कृ॒णोमि॒ ता-ता॒ पिण्डा॑नां॒ प्र जु॑होम्यग्नौ

ತ್ವಷ್ಟೃನ ಅಶ್ವದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ವಿಭಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇಬ್ಬರು ನಿಯಂತ್ರಕರು ಇರುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಋತು ಕೂಡ. ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಋತುಕ್ರಮದಂತೆ ನಾನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಏರ್ಪಡಿಸುವೆನೋ—ಆ ಆ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 43

मा त्वा॑ तपत्प्रि॒य आ॒त्माऽपि॒यन्तं॒ मा स्वधि॑तिस्त॒न्व आ ति॑ष्ठिपत्ते । मा ते॑ गृ॒ध्नुर॑विश॒स्ताऽति॒हाय॑ छि॒द्रा गात्रा॑ण्य॒सिना॒ मिथू॑ कः

ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಆತ್ಮನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋಗುವಾಗ ದಹಿಸಲ್ಪಡದಿರಲಿ; ಕೊಡಲಿ ನಿನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಬೀಳದಿರಲಿ. ನಿನ್ನನ್ನು ಮೀರಿ ಹಾದುಹೋಗುವ ಲೋಭಿ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರು ಪರಸ್ಪರ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ರಂಧ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡದಿರಲಿ.

Mantra 44

न वा उ॑ ए॒तन्म्रि॑यसे॒ न रि॑ष्यसि दे॒वाँ२ इदे॑षि प॒थिभि॑: सु॒गेभि॑: । हरी॑ ते॒ युञ्जा॒ पृष॑ती अभूता॒मुपा॑स्थाद्वा॒जी धु॒रि रास॑भस्य

ಇದರಿಂದ ನೀನು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ, ನಿನಗೆ ಹಾನಿಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ಸುಗಮ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ನೀನು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀ. ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರಿ (ಬೇ) ಕುದುರೆಗಳು ಜೂತೆಯಾಗಲಿ, ಚಿತ್ತರೆಯ ಜೋಡಿ; ಬಲಿಷ್ಠ ವಾಜಿ ಗಧೆಯ ಧುರಿಯ ಜೂಗಿನಲ್ಲಿ, ಕಂಬದ ಬಳಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಿ.

Mantra 45

सु॒गव्यं॑ नो वा॒जी स्वश्व्यं॑ पु॒ᳪसः पु॒त्राँ۲ उ॒त वि॑श्वा॒पुष॑ᳪ र॒यिम् । अ॒ना॒गा॒स्त्वं नो॒ अदि॑तिः कृणोतु क्ष॒त्रं नो॒ अश्वो॑ वनताᳪ ह॒विष्मा॑न्

ಹೇ ವಾಜೀ, ನಮಗೆ ಉತ್ತಮ ಗೋಸಂಪತ್ತು, ಉತ್ತಮ ಅಶ್ವಸಂಪತ್ತು ದಯಪಾಲಿಸು; ಮನುಷ್ಯರ ಪುತ್ರರು ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪೋಷಿಸುವ ಧನವನ್ನೂ. ಹೇ ಅದಿತಿ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿರ್ದೋಷರನ್ನಾಗಿಸು; ಹವಿಷ್ಯವಂತ ಅಶ್ವನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಕ್ಷತ್ರ—ಆಧಿಪತ್ಯವನ್ನು—ಜಯಿಸಲಿ.

Mantra 46

इ॒मा नु कं॒ भुव॑ना सीषधा॒मेन्द्र॑श्च॒ विश्वे॑ च दे॒वाः । आ॒दि॒त्यैरिन्द्र॒: सग॑णो म॒रुद्भि॑र॒स्मभ्यं॑ भेष॒जा क॑रत् । य॒ज्ञं च॑ नस्त॒न्वं॒ च प्र॒जां चा॑दित्यै॒रिन्द्र॑: स॒ह सी॑षधाति

ಈಗ ಈ ಲೋಕಧಾಮಗಳು ಸುಸಂಯೋಜಿತವಾಗಲಿ—ಇಂದ್ರನೂ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ. ಆದಿತ್ಯರೊಂದಿಗೆ, ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಗಣದೊಂದಿಗೆ, ಮರುದ್ಗಣದೊಂದಿಗೆ, ನಮಗಾಗಿ ಭೇಷಜ (ಔಷಧಿ/ಉಪಚಾರ)ವನ್ನು ಮಾಡಲಿ. ಮತ್ತು ಆದಿತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನು ನಮಗಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನೂ, ನಮ್ಮ ತನು (ದೇಹ)ವನ್ನೂ, ಪ್ರಜೆಯನ್ನೂ ಸುಸಂಯೋಜಿಸಲಿ.

Mantra 47

अग्ने॒ त्वं नो॒ अन्त॑म उ॒त त्रा॒ता शि॒वो भ॑व वरू॒थ्य॒: । वसु॑र॒ग्निर्वसु॑श्रवा॒ अच्छा॑ नक्षि द्यु॒मत्त॑मᳪ र॒यिं दा॑: । तं त्वा॑ शोचिष्ठ दीदिवः सु॒म्नाय॑ नू॒नमी॑महे॒ सखि॑भ्यः

ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೀಪವಿರುವವನು, ಹಾಗೆಯೇ ರಕ್ಷಕನು; ಶುಭನಾಗಿರು, ಆಶ್ರಯರೂಪವಾದ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗಿರು. ವಸುಸ್ವರೂಪನಾದ ಅಗ್ನಿ, ಧನಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು, ನಮ್ಮನ್ನು ಸನ್ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ನಡೆಸು; ಅತ್ಯಂತ ದ್ಯುತಿಮಾನ್ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು. ಹೇ ಅತಿಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ದೀಪ್ತಿಮಾನ್ ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ—ನಮ್ಮ ಸಖರಿಗಾಗಿ.