Umāyāḥ Kriyāyoga-Rahasya (The Esoteric Teaching on Umā’s Kriyāyoga)

Verse 1

मुनय ऊचुः । व्यासशिष्य महाभाग सूत पौराणिकोत्तम । अपरं श्रोतुमिच्छामः किमप्याख्यानमीशितुः

ಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ ಸೂತ, ವ್ಯಾಸಶಿಷ್ಯ, ಪುರಾಣಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಈಶನ ಕುರಿತು ಇನ್ನೊಂದು ಪವಿತ್ರ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.

Verse 2

उमाया जगदम्बायाः क्रियायोगमनुत्तमम् । प्रोक्तं सनत्कुमारेण व्यासाय च महात्मने

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಜಗದಂಬೆ ಉಮೆಯ ಅನುತ್ತಮ ಕ್ರಿಯಾ-ಯೋಗ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ವ್ಯಾಸರಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು।

Verse 3

सूत उवाच । धन्या यूयं महात्मानो देवीभक्तिदृढव्रताः । पराशक्तेः परं गुप्तं रहस्यं शृणुतादरात्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹಾತ್ಮರೇ, ದೇವೀಭಕ್ತಿಯ ದೃಢವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದ ನೀವು ಧನ್ಯರು. ಪರಾಶಕ್ತಿಯ ಪರಮ ಗುಪ್ತ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿರಿ।

Verse 4

व्यास उवाच । सनत्कुमार सर्वज्ञ ब्रह्मपुत्र महामते । उमायाश्श्रोतुमिच्छामि क्रियायोगं महाद्भुतम्

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಸರ್ವಜ್ಞ ಸನತ್ಕುಮಾರ, ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಮಹಾಮತೇ! ಉಮೆಯ ಮಹಾದ್ಭುತ ಕ್ರಿಯಾ-ಯೋಗವನ್ನು ಕೇಳಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 5

कीदृक्च लक्षणं तस्य किं कृते च फलं भवेत् । प्रियं यच्च पराम्बायास्तदशेषं वदस्व मे

ಅದರ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಹೇಗಿವೆ, ಆಚರಿಸಿದರೆ ಯಾವ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ? ಹಾಗೆಯೇ ಪರಾಂಬಾ (ಪಾರ್ವತಿ)ಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ।

Verse 6

सनत्कुमार उवाच । द्वैपायन यदेतत्त्वं रहस्यं परिपृच्छसि । तच्छृणुष्व महाबुद्धे सर्वं मे वर्णयिष्यतः

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ದ್ವೈಪಾಯನ! ನೀನು ವಿಚಾರಿಸುವ ಈ ಗುಹ್ಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕೇಳು, ಓ ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತನೇ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 7

ज्ञानयोगः क्रियायोगो भक्तियोगस्तथैव च । त्रयो मार्गास्समाख्याताः श्रीमातुर्मुक्तिमुक्तिदा

ಜ್ಞಾನಯೋಗ, ಕ್ರಿಯಾಯೋಗ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯೋಗ—ಈ ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ; ಶ್ರೀಮಾತೆ ಉಮೆಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಇವು ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ಮೋಕ್ಷಸ್ವರೂಪ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತವೆ.

Verse 8

ज्ञानयोगस्तु संयोगश्चित्तस्यैवात्मना तु यः । यस्तु बाह्यार्थसंयोगः क्रियायोगः स उच्यते

ಜ್ಞಾನಯೋಗವೆಂದರೆ ಚಿತ್ತವು ಆತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವ ಸಂಯೋಗ; ಹೊರಗಿನ ವಿಷಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಸಂಯೋಗವೇ ಕ್ರಿಯಾಯೋಗ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 9

भक्तियोगो मतो देव्या आत्मनश्चैक्यभावनम् । त्रयाणामपि योगानां क्रियायोगस्स उच्यते

ದೇವಿಯ ಮತದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೋಗವೆಂದರೆ ಜೀವಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನ ಏಕ್ಯಭಾವನೆಯ ಧ್ಯಾನ; ಮೂರು ಯೋಗಗಳ ಸಮನ್ವಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಇದನ್ನೂ ಕ್ರಿಯಾಯೋಗವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 10

कर्मणा जायते भक्तिर्भक्त्या ज्ञानं प्रजायते । ज्ञानात्प्रजायते मुक्तिरिति शास्त्रेषु निश्चयः

ಕರ್ಮದಿಂದ ಭಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮೋಕ್ಷ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ—ಇದೇ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ನಿಶ್ಚಯ.

Verse 11

प्रधानं कारणं योगो विमुक्तेर्मुनिसत्तम । क्रियायोगस्तु योगस्य परमन्ध्येयसाधनम्

ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ! ವಿಮುಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರಣ ಯೋಗವೇ. ಯೋಗದ ಸಾಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಾಯೋಗವು ಪರಮ ಧ್ಯೇಯವಾದ ಬಂಧನಾತೀತ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ.

Verse 12

मायान्तु प्रकृतिं विद्यान्मायावि ब्रह्म शाश्वतम् । अभिन्नं तद्वपुर्ज्ञात्वा मुच्यते भवबन्धनात्

ಮಾಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಯೆಂದು ತಿಳಿ; ಮಾಯಾವಂತನಾದ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ತಿಳಿ. ಅವನ ಸ್ವರೂಪವು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅಭಿನ್ನವೆಂದು ಅರಿತವನು ಭವಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

यस्तु देव्यालयं कुर्यात्पाषाणन्दारवन्तथा । मृन्मयं वाथ कालेय तस्य पुण्यफलं शृणु । अहन्यहनियोगेन जयतो यन्महाफलम्

ಯಾರು ದೇವಿಯ ಆಲಯವನ್ನು (ಮಂದಿರವನ್ನು) ಕಟ್ಟಿಸುತ್ತಾನೋ—ಕಲ್ಲಿನದಾಗಲಿ, ಮರದದಾಗಲಿ, ಮಣ್ಣಿನದಾಗಲಿ—ಅವನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು. ಆ ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ದಿನನಿತ್ಯ ನಿರಂತರ ಯೋಗದಿಂದ ಅವನು ಜಯವನ್ನೂ ಮಹಾಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

प्राप्नोति तत्फलन्देव्या यः कारयति मन्दिरम् । सहस्रकुलमागामि व्यतीतं च सहस्रकम् । तारयति धर्मात्मा श्रीमातुर्धाम कारयन्

ಯಾರು ದೇವಿಗೆ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸುತ್ತಾನೋ ಅವನು ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದ ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರೀಮಾತೆಯ ಧಾಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಸಾವಿರ ಭವಿಷ್ಯ ಕುಲಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಸಾವಿರ ಕಳೆದ ಕುಲಗಳನ್ನೂ (ಪಿತೃಗಳನ್ನು) ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

कोटिजन्मकृतं पापं स्वल्पं वा यदि वा बहु । श्रीमातुर्मन्दिरारम्भक्षणादेव प्रणश्यति

ಕೋಟಿ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ—ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಲಿ ಬಹುವಾಗಲಿ—ಶ್ರೀಮಾತೆಯ ಮಂದಿರ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 16

नदीषु च यथा गंगा शोणः सर्वनदेषु च । क्षमायां च यथा पृथ्वी गांभीर्ये च यथोदधिः

ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗೆ ಹೇಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವೋ, ಸಮಸ್ತ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶೋಣ ಹೇಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟವೋ; ಕ್ಷಮೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಹೇಗೋ, ಗಾಂಭೀರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಗರ ಹೇಗೋ—ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನು ಈ ಪರಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು।

Verse 17

ग्रहाणां च समस्तानां यथा सूर्यो विशिष्यते । तथा सर्वेषु देवेषु श्रीपराम्बा विशिष्यते

ಸಮಸ್ತ ಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಹೇಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಪರಾಂಬಾ ವಿಶಿಷ್ಟಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 18

सर्वदेवेषु सा मुख्या यस्तस्याः कारयेद्गृहम् । प्रतिष्ठां समवाप्नोति स च जन्म निजन्मनि

ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳೇ ಮುಖ್ಯಳು. ಯಾರು ಅವಳಿಗಾಗಿ ದೇವಾಲಯ-ಗೃಹವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮಹಾಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे प्रयागे पुष्करे तथा । गंगासमुद्रतीरे च नैमिषेऽमरकण्टके

ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿಯೂ; ಗಂಗಾ-ಸಮುದ್ರ ಸಂಗಮತೀರದಲ್ಲಿ, ನೈಮಿಷದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಮರಕಂಟಕದಲ್ಲಿಯೂ—ಇವು ಪರಮ ಪಾವನ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳು.

Verse 20

श्रीपर्वते महापुण्ये गोकर्णे ज्ञानपर्वते । मथुरायामयोध्यायां द्वारावत्यां तथैव च

ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಶ್ರೀಪರ್ವತದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಪರ್ವತವಾದ ಗೋಕರ್ಣದಲ್ಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಥುರಾ, ಅಯೋಧ್ಯಾ ಮತ್ತು ದ್ವಾರಾವತಿಯಲ್ಲಿ ಸಹ—ಅಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಪಾವನ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 21

इत्यादि पुण्यदेशेषु यत्र कुत्र स्थलेऽपि वा । कारयन्मातुरावासं मुक्तो भवति बन्धनात्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪುಣ್ಯಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ—ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ—ತಾಯಿಯ (ದೇವಿಯ) ನಿವಾಸವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಸುವವನು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

इष्टकानां तु विन्यासो यावद्वर्षाणि तिष्ठति । तावद्वर्षसहस्राणि मणिद्वीपे महीयते

ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳ ವಿನ್ಯಾಸವು ಎಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೋ, ಅಷ್ಟೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳು ಮಣಿದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

प्रतिमाः कारयेद्यस्तु सर्वलक्षणलक्षिताः । स उमायाः परं लोकं निर्भयो व्रजति धुवम्

ಎಲ್ಲ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳು ಹಾಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಸುವವನು, ಆ ಭಕ್ತನು ನಿರ್ಭಯನಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಮಾದೇವಿಯ ಪರಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

देवीमूर्तिं प्रतिष्ठाप्य शुभर्तुं ग्रहतारके । कृतकृत्यो भवेन्मर्त्यो योगमायाप्रसादतः

ಶುಭ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ, ಅನುಕೂಲ ಗ್ರಹ-ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರೆ, ಯೋಗಮಾಯೆಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 25

ये भविष्यन्ति येऽतीता आकल्पात्पुरुषाः कुले । तांस्तांस्तारयते देव्या मूर्तिं संस्थाप्य शोभनाम्

ಕುಲದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಹುಟ್ಟುವವರೂ, ಅನಾದಿಕಾಲದಿಂದ ಅಗಲಿದವರೂ—ದೇವಿಯ ಶೋಭನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೆ, ದೇವಿ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಾರಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 26

त्रिलोकीस्थापनात्पुण्यं यद्भवेन्मुनिपुंगव । तत्कोटिगुणितं पुण्यं श्रीदेवीस्थापनाद्भवेत्

ಮುನಿಪುಂಗವನೇ! ತ್ರಿಲೋಕ ಸ್ಥಾಪನೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯಕ್ಕಿಂತ, ಶ್ರೀದೇವಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಿಂದ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾದ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 27

मध्ये देवीं स्थापयित्वा पञ्चायतनदेवताः । चतुर्द्दिक्षु स्थापयेद्यस्तस्य पुण्यं न गण्यते

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಚಾಯತನ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಎಣಿಸಲಾಗದು.

Verse 28

विष्णोर्नाम्नां कोटिजपाद्ग्रहणेचन्द्रसूर्ययोः । यत्फलं लभ्यते तस्माच्छतकोटिगुणोत्तरम्

ಚಂದ್ರ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುನಾಮಗಳನ್ನು ಕೋಟಿ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದ ಫಲಕ್ಕಿಂತ, ಇದು (ಶೈವಾಚಾರ) ಶತಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 29

शिवनाम्नो जपादेव तस्मात्कोटि गुणोत्तरम् । श्रीदेवीनामजापात्तु ततः कोटिगुणोत्तरम्

ಶಿವನಾಮ ಜಪದಿಂದಲೇ ದೊರೆಯುವ ಫಲವು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೋಟಿಗುಣ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ; ಶ್ರೀದೇವಿಯ ನಾಮಜಪದಿಂದಾದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮತ್ತೆ ಕೋಟಿಗುಣ ಅಧಿಕ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 30

देव्याः प्रासादकरणात्पुण्यन्तु समवाप्यते । स्थापिता येन सा देवी जगन्माता त्रयीमयी

ದೇವಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಸಾದರೂಪದ ಮಂದಿರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತಳಾದ ಆ ದೇವಿಯೇ ಜಗನ್ಮಾತೆ, ತ್ರಯೀವೇದಮಯಿ.

Verse 31

न तस्य दुर्लभं किंचिच्छ्रीमातुः करुणावशात् । वर्द्धते पुत्रपौत्राद्या नश्यत्यखिलकश्मलम्

ಶ್ರೀಮಾತೆಯ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೂ ದುರ್ಲಭವಲ್ಲ. ಪುತ್ರ‑ಪೌತ್ರಾದಿ ವಂಶ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಮಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 32

मनसा ये चिकीर्षंति मूर्तिस्थापनमुत्तमम् । तेत्युमायाः परं लोकं प्रयान्ति मुनिदुर्लभम्

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಾದರೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮೂರ್ತಿಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪಿಸುವವರು, ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಸಹ ದುರ್ಲಭವಾದ ಉಮಾದೇವಿಯ ಪರಮ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 33

क्रियमाणन्तु यः प्रेक्ष्य चेतसा ह्यनुचिन्तयेत् । कारयिष्याम्यहं यर्हि संपन्मे संभविष्यति

ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ—“ನನಗೆ ಸಂಪತ್ತು ಬಂದಾಗ ನಾನೂ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುವವನ ಆ ಅಂತಃಸಂಕಲ್ಪವೇ ಭವಿಷ್ಯಸಿದ್ಧಿಯ ಬೀಜವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 34

एवन्तस्य कुलं सद्यो याति स्वर्गं न संशयः । महामायाप्रभावेण दुर्लभं किं जगत्त्रये

ಅಂತಹ ಭಕ್ತನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುಲವು ತಕ್ಷಣವೇ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ—ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಮಹಾಮಾಯೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭವೇನು?

Verse 35

श्रीपराम्बाजगद्योनिं केवलं ये समाश्रिताः । ते मनुष्या न मन्तव्यास्साक्षाद्देवीगणाश्च ते

ಶ್ರೀ ಪರಾಂಬಾ—ಜಗತ್ತಿನ ಯೋನಿ ಹಾಗೂ ಮೂಲ—ಅವಳನ್ನೇ ಏಕಮಾತ್ರ ಶರಣಾಗಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ; ಅವರು ಸాక్షಾತ್ ದೇವೀಗಣಗಳೇ.

Verse 36

ये व्रजन्तः स्वपन्तश्च तिष्ठन्तो वाप्यहर्निशम् । उमेति द्व्यक्षरं नाम ब्रुवते ते शिवागणाः

ನಡೆಯುತ್ತಾ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಾ, ನಿಂತಿದ್ದರೂ ದಿನರಾತ್ರಿ ‘ಉಮಾ’ ಎಂಬ ದ್ವ್ಯಕ್ಷರ ನಾಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವವರು ಶಿವಗಣರೆಂದು ಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 37

नित्ये नैमित्तिके देवीं ये यजन्ति परां शिवाम् । पुष्पैर्धूपैस्तथादीपैस्ते प्रयास्यन्त्युमालयम्

ನಿತ್ಯ ಹಾಗೂ ನೈಮಿತ್ತಿಕ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶಿವಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ, ದೀಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸುವವರು ಉಮಾಲಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 38

ये देवीमण्डपं नित्यं गोमयेन मृदाथवा । उपलिंपन्ति मार्जन्ति ते प्रयास्यन्त्युमालयम्

ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನ ದೇವೀಮಂಟಪವನ್ನು ಗೋಮಯದಿಂದ ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಲೇಪಿಸಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಉಮಾಲಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 39

यैर्देव्या मन्दिरं रम्यं निर्मापि तमनुत्तमम् । तत्कुलीनाञ्जनान्माता ह्याशिषः संप्रयच्छति

ದೇವಿಗೆ ರಮ್ಯವಾದ ಹಾಗೂ ಅನುತ್ತಮವಾದ ಮಂದಿರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರ ಮೇಲೆ ದಿವ್ಯಮಾತೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ।

Verse 40

मदीयाः शतवर्षाणि जीवन्तु प्रेमभाग्जनाः । नापदामयनानीत्थं श्रीमाता वक्त्यहर्निशम्

ನನ್ನವರಾದ ಪ್ರೇಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜನರು ನೂರು ವರ್ಷ ಜೀವಿಸಲಿ; ಅವರಿಗೆ ಆಪತ್ತುಗಳೂ ರೋಗಗಳೂ ಬಾರದಿರಲಿ—ಎಂದು ಶ್ರೀಮಾತೆ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ।

Verse 41

येन मूर्तिर्म्महादेब्या उमायाः कारिता शुभा । नरायुतन्तत्कुलजं मणिद्वीपे महीयते

ಯಾರು ಮಹಾದೇವಿ ಉಮೆಯ ಶುಭಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರೋ, ಅವರ ವಂಶವು ಮಣಿದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಅಯುತಗಳಷ್ಟು (ಹತ್ತು ಸಾವಿರಗಳಷ್ಟು) ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಖ್ಯಾತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 42

स्थापयित्वा महामायामूर्तिं सम्यक्प्रपूज्य च । यंयं प्रार्थयते कामं तंतं प्राप्नोति साधकः

ಮಹಾಮಾಯೆಯ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಸಾಧಕನು ಯಾವ ಯಾವ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ಆ ಫಲವನ್ನು ಅವನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 43

यः स्नापयति श्रीमातुः स्थापितां मूर्तिमुत्तमाम् । घृतेन मधुनाक्तेन तत्फलं गणयेत्तु कः

ಶ್ರೀಮಾತೆಯ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮೂರ್ತಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಜೇನಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವವನ ಆ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಯಾರು ಎಣಿಸಬಲ್ಲರು?

Verse 44

चन्दनागुरुकर्पूर मांसीमुस्तादियुग्जलैः । एकवर्णगवां क्षीरैः स्नापयेत्परमेश्वरीम्

ಚಂದನ, ಅಗರ, ಕರ್ಪೂರ, ಮಾಂಸೀ‑ಮುಸ್ತಾ ಮೊದಲಾದ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಜಲದಿಂದಲೂ, ಒಂದೇ ವರ್ಣದ ಗೋವುಗಳ ಕ್ಷೀರದಿಂದಲೂ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ನಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 45

धूपेनाष्टादशांगेन दद्यादाहुतिमुत्तमाम् । नीराजनं चरेद्देव्या स्साज्यकर्पूरवर्तिभिः

ಹದಿನೆಂಟು ಪವಿತ್ರ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾದ ಧೂಪದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಕರ್ಪೂರದ ವತ್ತಿಗಳಿಂದ ದೇವಿಗೆ ನೀರಾಜನ (ಆರತಿ) ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 46

कृष्णाष्टम्यां नवम्यां वामायां वा पंचदिक्तिथौ । पूजयेज्जगतां धात्रीं गंधपुष्पैर्विशेषतः

ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿ, ನವಮಿ ಅಥವಾ ವಾಮಾ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ—ಅಥವಾ ಶುಭ ಪಂಚದಿಕ್ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ—ಜಗದ್ಧಾತ್ರೀ ದೇವಿಯನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 47

संपठञ्जननीसूक्तं श्रीसूक्तमथ वा पठन् । देवीसूक्तमथो वापि मूकमन्त्रमथापि वा

ಜನನೀ ಸೂಕ್ತ ಅಥವಾ ಶ್ರೀ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ, ಅಥವಾ ದೇವೀ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಓದುತ್ತಾ, ಇಲ್ಲವೇ ಮೂಕಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಜಪಿಸುತ್ತಾ—ಈ ರೀತಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 48

विष्णुक्रान्तां च तुलसीं वर्जयित्वाखिलं सुमम् । देवीप्रीतिकरं ज्ञेयं कमलन्तु विशेषतः

ವಿಷ್ಣುಕ್ರಾಂತಾ ಮತ್ತು ತುಳಸಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಹೂಗಳು ದೇವಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಕರವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಿಯ.

Verse 49

अर्पयेत्स्वर्णपुष्पं यो देव्यै राजतमेव वा । स याति परमं धाम सिद्धकोटि भिरन्वितम्

ದೇವಿಗೆ ಸ್ವರ್ಣಪುಷ್ಪವನ್ನಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ರಜತಪುಷ್ಪವನ್ನಾಗಲಿ ಅರ್ಪಿಸುವವನು, ಸಿದ್ಧಕೋಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಮಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 50

पूजनान्ते सदा कार्यं दासैरेनः क्षमापनम् । प्रसीद परमेशानि जगदानन्ददायिनि

ಪೂಜೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನು ಸದಾ ತನ್ನ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಮೆಯಾಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೇ ಪರಮೇಶಾನಿ, ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು; ಹೇ ಜಗದಾನಂದದಾಯಿನಿ, ದಯಮಾಡಿ ತೃಪ್ತಳಾಗು.

Verse 51

इति श्रीशिव महापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां क्रियायोगनिरूपणं नामैकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಪಂಚಮ ಭಾಗವಾದ ಉಮಾಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ ‘ಕ್ರಿಯಾಯೋಗ ನಿರೂಪಣ’ ಎಂಬ ಏಕಪಂಚಾಶತ್ತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.

Verse 52

इत्थं ध्यात्वा महेशानीं भक्ताभीष्टफलप्रदाम् । नानाफलानि पक्वानि नैवेद्यत्वे प्रकल्पयेत्

ಇಂತೆ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಭೀಷ್ಟಫಲ ನೀಡುವ ಮಹೇಶಾನಿ (ಉಮಾ)ಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಾನಾವಿಧವಾದ ಪಕ್ವಫಲಗಳನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 53

नैवेद्यं भक्षयेद्यस्तु शंभुशक्तेः परात्मनः । स निर्भूयाखिलं पङ्कं निर्मलो मानवो भवेत्

ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಶಂಭು-ಶಕ್ತಿಯ ನೈವೇದ್ಯ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವವನು ಅಶುದ್ಧಿಯೆಂಬ ಸಮಸ್ತ ಪಂಕವನ್ನು ದಹಿಸಿ ನಿರ್ಮಲನಾಗಿ ನಿಷ್ಕಲಂಕನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 54

चैत्रशुक्लतृतीयायां यो भवानीव्रतं चरेत् । भववन्धननिर्मुक्तः प्राप्नुयात्परमं पदम्

ಚೈತ್ರ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯೆಯಂದು ಯಾರು ಭವಾನೀವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಭವಬಂಧನದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 55

अस्यामेव तृतीयायां कुर्याद्दोलोत्सवं बुधः । पूजयेज्जगतां धात्रीमुमां शंकरसंयुताम्

ಈ ತೃತೀಯಾ ತಿಥಿಯಲ್ಲೇ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಭಕ್ತನು ದೋಲೋತ್ಸವವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಧಾತ್ರಿ, ಶಂಕರಸಂಯುಕ್ತೆಯಾದ ಉಮೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 56

कुसुमैः कुंकुमैर्वस्त्रैः कर्पूरागुरुचन्दनैः । धूपैर्द्दीपैस्सनैवेद्यैः स्रग्गन्धैरपरैरपि

ಪುಷ್ಪ, ಕುಂಕುಮ, ವಸ್ತ್ರ, ಕರ್ಪೂರ, ಅಗುರು, ಚಂದನಗಳಿಂದ; ಹಾಗೆಯೇ ಧೂಪ, ದೀಪ, ನೈವೇದ್ಯ, ಹಾರ, ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಇತರ ಸುವಾಸಿತ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 57

आन्दोलयेत्ततो देवीं महामायां महेश्वरीम् । श्रीगौरीं शिवसंयुक्तां सर्वकल्याणकारिणीम्

ನಂತರ ಮಹಾಮಾಯಾ ಮಹೇಶ್ವರಿ, ಶಿವಸಂಯುಕ್ತೆಯಾದ ಶ್ರೀಗೌರಿ—ಸರ್ವಕಲ್ಯಾಣಕಾರಿಣಿ—ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ತೂಗಿಸಬೇಕು।

Verse 58

प्रत्यब्दं कुरुते योस्यां बतमान्दोलनं तथा । नियमेन शिवा तस्मै सर्वमिष्टं प्रयच्छति

ಯಾರು ಪ್ರತಿವರ್ಷ ನಿಯಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೇವಿಯ ಮಾಂದೋಲನ ವಿಧಿ (ಊಯಲೋತ್ಸವ) ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ನಿಯಮಬದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನಳಾದ ಶಿವಾ (ಪಾರ್ವತಿ) ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟವೂ ಮಂಗಳವೂ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 59

माधवस्य सिते पक्षे तृतीया याऽक्षयाभिधा । तस्यां यो जगदम्बाया व्रतं कुर्यादतन्द्रितः

ಮಾಧವ (ವೈಶಾಖ) ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ‘ಅಕ್ಷಯಾ’ ಎಂಬ ತೃತೀಯ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾರು ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಜಗದಂಬೆ (ಉಮಾ)ಯ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ…

Verse 60

मल्लिकामालतीचंपाजपाबन्धूकपंकजैः । कुसुमैः पूजयेद्गौरीं शंकरेण समन्विताम्

ಮಲ್ಲಿಕಾ, ಮಾಲತಿ, ಚಂಪಾ, ಜಪಾ, ಬಂಧೂಕ, ಪದ್ಮ ಮುಂತಾದ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಶಂಕರನೊಂದಿಗೆ ನಿತ್ಯಸಂಯುಕ್ತಳಾದ ಗೌರೀದೇವಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 61

कोटिजन्मकृतं पापं मनोवाक्कायसम्भवम् । निर्धूय चतुरो वर्गानक्षयानिह सोऽश्नुते

ಮನ, ವಾಣಿ, ಕಾಯಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕೋಟಿಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕಿ, ಮನುಷ್ಯನು ಇಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಅಕ್ಷಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 62

ज्येष्ठे शुक्लतृतीयायां व्रतं कृत्वा महेश्वरीम् । योऽर्चयेत्परमप्रीत्या तस्यासाध्यं न किंचन

ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯೆಯಲ್ಲಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರಿ (ಪಾರ್ವತಿ) ದೇವಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂಬುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 63

आषाढशुक्लपक्षीयतृतीयायां रथोत्सवम । देव्याः प्रियतमं कुर्याद्यथावित्तानुसारतः

ಆಷಾಢ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯೆಯಲ್ಲಿ ದೇವಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ರಥೋತ್ಸವವನ್ನು ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 64

रथं पृथ्वीं विजानीयाद्रथांगे चन्द्रभास्करौ । वेदानश्वान्विजानीयात्सारथिं पद्मसं भवम्

ಪೃಥ್ವಿಯೇ ರಥವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಅದರ ಚಕ್ರಗಳು. ವೇದಗಳು ಅದರ ಅಶ್ವಗಳು; ಸಾರಥಿ ಪದ್ಮಸಂಭವ ಬ್ರಹ್ಮನು.

Verse 65

नानामणिगणाकीर्णं पुष्पमालाविराजितम् । एवं रथं कल्पयित्वा तस्मिन्त्संस्थापयेच्छिवाम्

ನಾನಾವಿಧ ಮಣಿಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿಯೂ ಪುಷ್ಪಮಾಲೆಗಳಿಂದ ವಿರಾಜಮಾನವಾಗಿಯೂ ಇರುವಂತೆ ರಥವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಶಿವಾ (ಉಮಾದೇವಿ) ಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 66

लोकसंरक्षणार्थाय लोकं द्रष्टुं पराम्बिका । रथमध्ये संस्थितेति भावयेन्मतिमान्नरः

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಹೀಗೆ ಭಾವಿಸಬೇಕು—“ಲೋಕಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣಾರ್ಥವೂ ಲೋಕವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಲು ಪರಾಂಬಿಕಾ ರಥಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।”

Verse 67

रथे प्रचलिते मन्दं जयशब्दमुदीरयेत् । पाहि देवि जनानस्मान्प्रपन्नान्दीनवत्सले

ರಥವು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಮೃದುಸ್ವರದಲ್ಲಿ ‘ಜಯ’ ಎಂಬ ಘೋಷವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು—“ಹೇ ದೇವಿ! ಶರಣಾಗತರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು; ಹೇ ದೀನವತ್ಸಲೇ!”

Verse 68

इति वाक्यैस्तोषयेच्च नानावादित्रनिस्वनैः । सीमान्ते तु रथं नीत्वा तत्र संपूजये द्रथे

ಇಂತಹ ವಚನಗಳೂ ನಾನಾವಿಧ ವಾದ್ಯಗಳ ನಿನಾದಗಳೂ ಮೂಲಕ ಪೂಜ್ಯ ದೇವ/ಗೌರವ್ಯರನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ರಥವನ್ನು ಗ್ರಾಮದ ಸೀಮಾಂತರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ರಥಾಸೀನನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 69

नानास्तोत्रैस्ततः स्तुत्वाप्यानयेत्तां स्ववेश्मनि । प्रणिपातशतं कृत्वा प्रार्थयेज्जगदम्बिकाम्

ನಂತರ ನಾನಾ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಆಕೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆತರುವುದು. ನೂರು ಬಾರಿ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಜಗದಂಬಿಕಾ—ವಿಶ್ವಮಾತೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು.

Verse 70

एवं यः कुरुते विद्वान्पूजाव्रतरथोत्सवम् । इह भुक्त्वाखिलान्भोगान्सोन्ते देवीपदं व्रजेत्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜೆ, ವ್ರತ ಮತ್ತು ರಥೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿ ಭಕ್ತನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಸಮಸ್ತ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವೀಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 71

शुक्लायान्तु तृतीयायामेवं श्रावणभाद्रयोः । यो व्रतं कुरुतेऽम्बायाः पूजनं च यथाविधि

ಶ್ರಾವಣ ಮತ್ತು ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಬೆಯ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವನು ಆ ವ್ರತಫಲವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 72

मोदते पुत्रपौत्राद्यैर्धनाद्यैरिह सन्ततम् । सोऽन्ते गच्छेदुमालोकं सर्वलोकोपरि स्थितम्

ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರಾದಿಗಳಿಂದಲೂ ಧನ-ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದಲೂ ಸದಾ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಉಮಾಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 73

आश्विने धवले पक्षे नवरात्रव्रतं चरेत् । यत्कृते सकलाः कामास्सिद्ध्यन्त्येव न संशयः

ಆಶ್ವಿನ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನವರಾತ್ರ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 74

नवरात्रव्रतस्यास्य प्रभावं वक्तुमीश्वरः । चतुरास्यो न पंचास्यो न षडास्यो न कोऽपरः

ಈ ನವರಾತ್ರ ವ್ರತದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಈಶ್ವರನಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಅಲ್ಲ, ಪಂಚಮುಖನೂ ಅಲ್ಲ, ಷಣ್ಮುಖನೂ ಅಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ।

Verse 75

नवरात्रव्रतं कृत्वा भूपालो विरथात्मजः । हृतं राज्यं निजं लेभे सुरथो मुनिसत्तमाः

ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ವಿರಥನ ಪುತ್ರನಾದ ರಾಜ ಸೂರಥನು ನವರಾತ್ರ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆದನು.

Verse 76

ध्रुवसंधिसुतो धीमानयोध्याधिपतिर्नृपः । सुदर्शनो हृतं राज्यं प्रापदस्य प्रभावतः

ಧ್ರುವಸಂಧಿಯ ಜ್ಞಾನವಂತ ಪುತ್ರನಾದ ಅಯೋಧ್ಯಾಧಿಪತಿ ರಾಜ ಸುದರ್ಶನನು, ಈ (ಪವಿತ್ರ ಆಚರಣೆ)ಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಂಡ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆದನು.

Verse 77

व्रतराजमिमं कृत्वा समाराध्य महेश्वरीम् । संसारबन्धनान्मुक्तः समाधिर्मुक्तिभागभूत्

ಈ ‘ವ್ರತರಾಜ’ವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಮಹೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿದವನು, ಸಂಸಾರಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಸಮಾಧಿ ಮುಕ್ತಿಭಾಗವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 78

तृतीयायां च पञ्चम्यां सप्तम्याम ष्टमीतिथौ । नवम्यां वा चतुर्दश्यां यो देवी पूजयेन्नरः

ತೃತೀಯಾ, ಪಂಚಮೀ, ಸಪ್ತಮೀ, ಅಷ್ಟಮೀ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ—ಅಥವಾ ನವಮೀ ಅಥವಾ ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ—ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ನರನು.

Verse 79

आश्विनस्य सिते पक्षे व्रतं कृत्वा विधानतः । तस्य सर्वं मनोभीष्टं पूरयत्यनिशं शिवा

ಆಶ್ವಿನ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವ್ರತ ಆಚರಿಸಿದವನ ಎಲ್ಲಾ ಮನೋಭೀಷ್ಟಗಳನ್ನು ಶಿವಾ (ದಿವ್ಯಮಾತೆ) ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪೂರೈಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 80

यः कार्त्तिकस्य मार्गस्य पौषस्य तपसस्तथा । तपस्यस्य सिते पक्षे तृतीयायां व्रतं चरेत्

ಕಾರ್ತಿಕ, ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ, ಪೌಷ, ಮಾಘ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ತಪಸ್ಯ (ಫಾಲ್ಗುಣ) ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯೆಯಂದು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಪವಿತ್ರ ಶೈವಾಚಾರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಶ್ರೀಶಿವನ ಕೃಪೆಯ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 81

लोहितैः करवीराद्यैः पुष्पैर्धूपैस्सुगन्धितैः । पूजयेन्मङ्गलान्देवीं स सर्वं मंगलं लभेत्

ಕೆಂಪು ಹೂಗಳಿಂದ—ಕರವೀರಾದಿಗಳಿಂದ—ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಧೂಪದಿಂದ ಮಂಗಳಸ್ವರೂಪಿಣಿ ದೇವಿ ಮಂಗಳಾ (ಉಮಾ)ಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅಂಥ ಭಕ್ತನು ಸರ್ವ ಮಂಗಳ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 82

सौभाग्याय सदा स्त्रीभिः कार्य्यमेतन्महाव्रतम् । विद्याधनसुताप्त्यर्थं विधेयं पुरुषैरपि

ನಿತ್ಯ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸದಾ ಈ ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ವಿದ್ಯೆ, ಧನ ಮತ್ತು ಸತ್ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಪುರುಷರೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 83

उमामहेश्वरादीनि व्रतान्यन्यानि यान्यपि । देवीप्रियाणि कार्याणि स्वभक्त्यैवं मुमुक्षुभिः

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವ ಸಾಧಕರು ತಮ್ಮ ದೃಢಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಮಾ–ಮಹೇಶ್ವರಾದಿ ವ್ರತಗಳನ್ನೂ ಇತರ ವ್ರತಗಳನ್ನೂ ಆಚರಿಸಿ, ದೇವಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 84

संहितेयं महापुण्या शिवभक्तिविवर्द्धिनी । नानाख्यानसमायुक्ता भुक्तिमुक्तिप्रदा शिवा

ಈ ಸಂಹಿತೆ ಮಹಾಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಶಿವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವುದು; ಅನೇಕ ಪವಿತ್ರಾಖ್ಯಾನಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಈ ಶುಭ ಸಂಹಿತೆ ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ—ಎರಡನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 85

य एनां शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वा समाहितः । पठेद्वा पाठयेद्वापि स याति परमां गतिम्

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳಿಸಿಸುತ್ತಾನೋ; ಯಾರು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ ಅಥವಾ ಪಠಿಸಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 86

यस्य गेहे स्थिता चेयं लिखिता ललिताक्षरैः । संपूजिता च विधिवत्सर्वान्कामान्स आप्नुयात्

ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿದು ಸುಂದರ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಇಟ್ಟು, ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 87

भूतप्रेतपिशाचादिदुष्टेभ्यो न भयं क्वचित । पुत्रपौत्रादिसम्पत्तिं लभत्येव न संशयः

ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚಾದಿ ದುಷ್ಟರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಅವನು ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರಾದಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 88

तस्मादियं महापुण्या रम्योमासंहिता सदा । श्रोतव्या पठितव्या च शिवभक्तिमभीप्सुभिः

ಆದುದರಿಂದ ಸದಾ ಮಹಾಪುಣ್ಯಪ್ರದವೂ ರಮ್ಯವೂ ಆದ ಈ ಉಮಾಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಶಿವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ನಿತ್ಯ ಶ್ರವಣಮಾಡಿ ಪಠಿಸಬೇಕು।