देवदैत्यसामान्ययुद्धवर्णनम् — Description of the General Battle Between Devas and Daityas

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इति ते वर्णितस्तात देवदानव सेनयोः । संग्रामस्तुमुलोऽतीव तत्प्रभ्वो शृणु नारद

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ತಾತ, ದೇವ-ದಾನವ ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ ಹಾಗೂ ತುಮುಲ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೀಗೆ ವರ್ಣಿಸಿದೆನು. ಈಗ, ಹೇ ನಾರದ, ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನೂ ಕೇಳು।

Verse 2

एवं युद्धेऽतितुमुले देवदानवसंक्षये । तारकेणैव देवेन्द्रश्शक्त्या रमया सह

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದೇವದಾನವರ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ದೇವೇಂದ್ರನು ತನ್ನ ರಮಾ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ತಾರಕಾಸುರನ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದನು.

Verse 3

सद्यः पपात नागाश्च धरण्यां मूर्च्छितोऽभवत् । परं कश्मलमापेदे वज्रधारी सुरेश्वरः

ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಆನೆಯು (ಐರಾವತ) ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಮೂರ್ಛೆಹೋಯಿತು. ವಜ್ರಧಾರಿಯಾದ ಸುರೇಶ್ವರ ಇಂದ್ರನೂ ಸಹ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಕುಲತೆ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.

Verse 4

तथैव लोकपास्सर्वेऽसुरैश्च बलवत्तरैः । पराजिता रणे तात महारणविशारदैः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಓ ತಾತ, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಪಾಲರೂ ಸಹ ಹೆಚ್ಚು ಬಲಿಷ್ಠರೂ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರೂ ಆದ ಅಸುರರಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಜಿತರಾದರು.

Verse 5

अन्येऽपि निर्जरा दैत्यैर्युद्ध्यमानाः पराजिताः । असहंतो हि तत्तेजः पलायनपरायणाः

ಇತರ ಅಮರ ದೇವರೂ ದೈತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಾ ಪರಾಜಿತರಾದರು. ಆ ಪ್ರಚಂಡ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಅವರು ಪಲಾಯನದಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿದರು.

Verse 6

जगर्जुरसुरास्तत्र जयिनस्सुकृतोद्यमाः । सिंहनादं प्रकुर्वन्तः कोलाहलपरायणाः

ಅಲ್ಲಿ ಅಸುರರು ಜಯದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಿತರಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿದರು. ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅವರು ಕೋಲಾಹಲದಲ್ಲೇ ತಲ್ಲೀನರಾದರು.

Verse 7

एतस्मिन्नंतरे तत्र वीरभद्रो रुषान्वितः । आससाद गणैर्वीरैस्तारकं वीरमानिनम्

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮೋಚಿತ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ವೀರಭದ್ರನು, ವೀರ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂದು, ವೀರತ್ವಾಭಿಮಾನಿಯಾದ ತಾರಕನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು।

Verse 8

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखण्डे देव दैत्यसामान्ययुद्धवर्णनं नामाष्टमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವಮಹಾಪುರಾಣದ ದ್ವಿತೀಯ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯ ಚತುರ್ಥ ಕುಮಾರಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ದೇವ-ದೈತ್ಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಯುದ್ಧವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ಅಷ್ಟಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।

Verse 9

तदा ते प्रमथास्सर्वे दैत्याश्च परमोत्सवाः । युयुधुस्संयुगेऽन्योन्यं प्रसक्ताश्च महारणे

ಆಗ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮಥರು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರು, ಯುದ್ಧೋನ್ಮಾದದ ಪರಮೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ, ಆ ಮಹಾರಣದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಸಮೀಪ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದರು।

Verse 10

त्रिशूलैरृष्टिभिः पाशैः खड्गैः परशुपट्टिशैः । निजघ्नुस्समरेऽन्योन्यं रणे रणविशारदाः

ತ್ರಿಶೂಲ, ಭಾಲ, ಪಾಶ, ಖಡ್ಗ, ಪರಶು ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಿಶ—ಈ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ರಣವಿಶಾರದ ಯೋಧರು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಮೇಲೆ ಮರುಮರು ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದರು।

Verse 11

तारको वीरभद्रेण स त्रिशूलाहतो भृशम् । पपात सहसा भूमौ क्षणं मूर्छापरिप्लुतः

ವೀರಭದ್ರನ ತ್ರಿಶೂಲದ ಭಾರೀ ಆಘಾತದಿಂದ ತಾರಕನು ಅಚಾನಕ್ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಕ್ಷಣಕಾಲ ಮೂರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು।

Verse 12

उत्थाय स द्रुतं वीरस्तारको दैत्यसत्तमः । लब्धसंज्ञो बलाच्छक्त्या वीरभद्रं जघान ह

ಆಮೇಲೆ ದೈತ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವೀರ ತಾರಕನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಎದ್ದು, ಸಂಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ಬಂದಾಗ ಬಲದಿಂದ ಶಕ್ತಿ-ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆದನು।

Verse 13

वीरभद्रस्तथा वीरो महातेजा हि तारकम् । जघान त्रिशिखेनाशु घोरेण निशितेन तम्

ನಂತರ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನು ಸಹ, ವೀರರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ತಾರಕನನ್ನು, ಭಯಂಕರವಾದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ತ್ರಿಶಿಖ-ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಹೊಡೆದನು।

Verse 14

सोपि शक्त्या वीरभद्रं जघान समरे ततः । तारको दितिजाधीशः प्रबलो वीरसंमतः

ಆಮೇಲೆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ತಾರಕನು ಸಹ ಶಕ್ತಿ-ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಆ ದಿತಿಜಾಧಿಪತಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲನಾಗಿ ವೀರರಲ್ಲಿ ಗೌರವಿತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 15

एवं संयुद्ध्यमानौ तौ जघ्नतुश्चेतरेतरम् । नानास्त्रशस्त्रैस्समरे रणविद्याविशारदौ

ಹೀಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಸಮರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರವಾಗಿ ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದರು. ನಾನಾವಿಧ ಅಸ್ತ್ರ-ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ, ಇಬ್ಬರೂ ರಣವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರು ಆಗಿದ್ದರು.

Verse 16

तयोर्महात्मनोस्तत्र द्वन्द्वयुद्धमभूत्तदा । सर्वेषां पश्यतामेव तुमुलं रोमहर्षणम्

ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರ ನಡುವೆ ಭೀಕರ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧ ಉಂಟಾಯಿತು; ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅದು ತುಮುಲವಾಗಿ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡಿತು।

Verse 17

ततो भेरीमृदंगाश्च पटहानकगोमुखाः । विनेदुर्विहता वीरैश्शृण्वतां सुभयानकाः

ನಂತರ ಭೇರಿ, ಮೃದಂಗ, ಪಟಹ, ಆನಕ ಮತ್ತು ಗೋಮುಖ ಶಂಖ-ಕೊಂಬುಗಳು ವೀರರ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಮೊಳಗಿದವು; ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಅವು ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಶುಭವೂ ಭಯಾನಕವೂ ಆಗಿ ತೋಚಿದವು।

Verse 18

युयुधातेतिसन्नद्धौ प्रहारैर्जर्जरीकृतौ । अन्योन्यमतिसंरब्धौ तौ बुधांगारकाविव

“ಯುದ್ಧಮಾಡು, ಯುದ್ಧಮಾಡು” ಎಂದು ಕೂಗಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸನ್ನದ್ಧರಾದರು; ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಜರ್ಜರಿತರಾದರು. ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ಉಗ್ರಕೋಪದಿಂದ ಬುಧ-ಅಂಗಾರಕರಂತೆ ಕುದಿದರು।

Verse 19

एवं दृष्ट्वा तदा युद्धं वीरभद्रस्य तेन च । तत्र गत्वा वीरभद्रमवोचस्त्वं शिवप्रियः

ಹೀಗೆ ಆಗ ಅವನೊಂದಿಗೆ ವೀರಭದ್ರನ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಿ, ಹೇ ಶಿವಪ್ರಿಯ, ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ವೀರಭದ್ರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆ.

Verse 20

नारद उवाच । वीरभद्र महावीर गणानामग्रणीर्भवान् । निवर्तस्व रणादस्माद्रोचते न वधस्त्वया

ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಮಹಾವೀರ ವೀರಭದ್ರ, ನೀನು ಶಿವಗಣಗಳ ಅಗ್ರನಾಯಕ. ಈ ರಣದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗು; ನಿನ್ನಿಂದ ವಧ ಮಾಡುವುದು ಶೋಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 21

एवं निशम्य त्वद्वाक्यं वीरभद्रो गणाग्रणीः । अवदत्स रुषाविष्टस्त्वां तदा तु कृतांजलिः

ಹೀಗೆ ನಿನ್ನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶಿವಗಣಗಳ ಅಗ್ರಣಿ ವೀರಭದ್ರನು ಆಗ ನಿನ್ನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು. ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟನಾಗಿದ್ದರೂ ಕೃತಾಂಜಲಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು.

Verse 22

वीरभद्र उवाच । मुनिवर्य महाप्राज्ञ शृणु मे परमं वचः । तारकं च वधिष्यामि पश्य मेऽद्य पराक्रमम्

ವೀರಭದ್ರನು ಹೇಳಿದರು— ಓ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ! ನನ್ನ ಪರಮ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳು. ಇಂದು ನಾನು ತಾರಕನನ್ನು ವಧಿಸುವೆನು; ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡು.

Verse 23

आनयंति च ये वीरास्स्वामिनं रणसंसदि । ते पापिनो महाक्लीबा विनश्यन्ति रणं गताः

ರಣಸಭೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಶತ್ರುವಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಮುಂದೆ ತರುವ ವೀರರು ಪಾಪಿಗಳು, ಮಹಾಕ್ಲೀಬರು, ನೀಚರು; ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 24

असद्गतिं प्राप्नुवन्ति तेषां च निरयो धुवम् । वीरभद्रो हि विज्ञेयो न वाच्यस्ते कदाचन

ಅವರು ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗೆ ನರಕವು ನಿಶ್ಚಿತ. ಇಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ವೀರಭದ್ರನೇ ಎಂದು ತಿಳಿ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಮಾತನಾಡಬೇಡ.

Verse 25

शस्त्रास्त्रैर्भिन्नगात्रा ये रणं कुर्वंति निर्भयाः । इहामुत्र प्रशंस्यास्ते लभ्यन्ते सुखमद्भुतम्

ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಚಿದ್ರವಾದರೂ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವರು—ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಶಂಸಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅದ್ಭುತ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 26

शृण्वन्तु मम वाक्यानि देवा हरिपुरोगमाः । अतारकां महीमद्य करिष्ये स्वामिवर्जिताम्

ಹರಿಯನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿದ ದೇವತೆಗಳೇ, ನನ್ನ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಇಂದು ನಾನು ಈ ಅತಾರಕಾ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ವಾಮಿ‑ರಕ್ಷಕರಹಿತವಾಗಿಸುವೆನು.

Verse 27

इत्युक्त्वा प्रमर्थैस्सार्द्धं वीरभद्रो हि शूलधृक् । विचिंत्य मनसा शंभुं युयुधे तारकेण हि

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ವೀರಭದ್ರನು ಪ್ರಮಥರೊಂದಿಗೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಂಭುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ತಾರಕನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದನು.

Verse 28

वृषारूढैरनेकैश्च त्रिशूलवरधारिभिः । महावीरस्त्रिनेत्रैश्च स रेजे रणसंगतः

ಎತ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ ಏರಿದ ಅನೇಕ ಮಹಾವೀರರು—ತ್ರಿಶೂಲ ಹಾಗೂ ವರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ತ್ರಿನೇತ್ರ ಮಹಿಮೆಯವರು—ಸುತ್ತುವರಿದಾಗ, ಅವನು ರಣಸಂಗತವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

Verse 29

कोलाहलं प्रकुर्वंतो निर्भयाश्शतशो गणाः । वीरभद्रं पुरस्कृत्य युयुधुर्दानवैस्सह

ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಮಾಡುತ್ತ, ನಿರ್ಭಯ ಶತಶಃ ಗಣರು ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.

Verse 30

असुरास्तेऽपि युयुधुस्तारकासुरजीविनः । बलोत्कटा महावीरा मर्दयन्तो गणान् रुषा

ತಾರಕಾಸುರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಜೀವಿಸಿದ ಆ ಅಸುರರೂ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು. ಬಲದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರರಾದ ಮಹಾವೀರರು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಗಣರನ್ನು ನುಗ್ಗಿಸಿ ಹಿಂಸಿಸಿದರು.

Verse 31

पुनः पुनश्चैव बभूव संगरो महोत्कटो दैत्यवरैर्गणानाम् । प्रहर्षमाणाः परमास्त्रकोविदास्तदा गणास्ते जयिनो बभूवुः

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಶಿವನ ಗಣಗಳಿಗೂ ದೈತ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೂ ನಡುವೆ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ಉಂಟಾಯಿತು. ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಆ ಗಣರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಆಗ ವಿಜಯಿಗಳಾದರು.

Verse 32

गणैर्जितास्ते प्रबलैरसुरा विमुखा रणे । पलायनपरा जाता व्यथिता व्यग्रमानसाः

ಶಿವನ ಪ್ರಬಲ ಗಣಗಳಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಅಸುರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಮುಖರಾದರು. ಪಲಾಯನದಲ್ಲೇ ತತ್ಪರರಾಗಿ, ವ್ಯಥಿತರಾಗಿ ವ್ಯಗ್ರಮನಸ್ಕರಾದರು.

Verse 33

एवं भ्रष्टं स्वसैन्यं तद्दृष्ट्वा तत्पालकोऽसुरः । तारको हि रुषाविष्टो हंतुं देवगणान् ययौ

ತನ್ನ ಸೇನೆ ಹೀಗೆ ಭಂಗಗೊಂಡುದನ್ನು ಕಂಡ ಅದರ ಪಾಲಕನಾದ ಅಸುರ ತಾರಕನು ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟನಾಗಿ ದೇವಗಣರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಹೊರಟನು.

Verse 34

भुजानामयुतं कृत्वा सिंहमारुह्य वेगतः । पातयामास तान्देवान्गणांश्च रणमूर्द्धनि

ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಭುಜಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ, ಯುದ್ಧಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವರುಗಳನ್ನೂ ಗಣಗಳನ್ನೂ ಕೆಡವಿದನು.

Verse 36

स्मृत्वा शिवपदांभोजं जग्राह त्रिशिखं परम् । जज्वलुस्तेजसा तस्य दिशः सर्वा नभस्तथा

ಶಿವಪಾದಾಂಭೋಜವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಅವನು ಪರಮ ತ್ರಿಶಿಖಾಯುಧವನ್ನು ಹಿಡಿದನು. ಅದರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಆಕಾಶವೂ ಜ್ವಲಿಸಿದವು.

Verse 37

एतस्मिन्नन्तरे स्वामी वारयामास तं रणम् । वीरबाहुमुखान्सद्यो महाकौतुकदर्शकः

ಈ ನಡುವೆ ಸ್ವಾಮಿಯು ಆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ತಡೆದನು. ಮಹಾಕೌತುಕವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಪ್ರಭುವು ವೀರಬಾಹು ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಸಂಬೋಧಿಸಿದನು.

Verse 38

तदाज्ञया वीरभद्रो निवृत्तोऽभूद्रणात्तदा । कोपं चक्रे महावीरस्तारकोऽसुरनायकः

ಆ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ವೀರಭದ್ರನು ಆಗ ರಣಭೂಮಿಯಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮಹಾವೀರನಾದ ಅಸುರನಾಯಕ ತಾರಕನು ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದನು.

Verse 39

चकार बाणवृष्टिं च सुरोपरि तदाऽसुरः । तप्तोऽह्वासीत्सुरान्सद्यो नानास्त्ररणकोविदः

ಆಗ ಆ ಅಸುರನು ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು. ನಾನಾವಿಧ ಅಸ್ತ್ರಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದು ತಕ್ಷಣವೇ ಸುರರನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದನು.

Verse 40

एवं कृत्वा महत्कर्म तारकोऽसुरपालकः । सर्वेषामपि देवानामशक्यो बलिनां वरः

ಈ ರೀತಿ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅಸುರಪಾಲಕ ತಾರಕನು ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಜೇಯನಾದನು.

Verse 41

एवं निहन्यमानांस्तान् दृष्ट्वा देवान् भयाकुलान् । कोपं कृत्वा रणायाशु संनद्धोऽभवदच्युतः

ದೇವತೆಗಳು ಹೀಗೆ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಭಯಾಕುಲರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಚ್ಯುತ (ವಿಷ್ಣು) ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದು, ತಡವಿಲ್ಲದೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸನ್ನದ್ಧನಾದನು.

Verse 42

चक्रं सुदर्शनं शार्ङ्गं धनुरादाय सायुधः । अभ्युद्ययौ महादैत्यं रणाय भगवान् हरिः

ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನೂ ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ ಹಿಡಿದು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಯುಧನಾಗಿ, ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯು ಆ ಮಹಾದೈತ್ಯನ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುನ್ನಡೆದನು।

Verse 43

ततस्समभवद्युद्धं हरितारकयोर्महत् । लोमहर्षणमत्युग्रं सर्वेषां पश्यतां मुने

ನಂತರ, ಮುನೇ, ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಹರಿತಾ ಮತ್ತು ತಾರಕನ ನಡುವೆ ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರವಾದ, ರೋಮಾಂಚಕರ ಮಹಾಯುದ್ಧವು ಉಂಟಾಯಿತು।

Verse 44

गदामुद्यम्य स हरिर्जघानासुरमोजसा । द्विधा चकार तां दैत्यस्त्रिशिखेन महाबली

ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹರಿಯು ಮಹಾಬಲದಿಂದ ಅಸುರನ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು; ಆದರೆ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ದೈತ್ಯ ತ್ರಿಶಿಖನು ಆ ಗದೆಯನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಚೂರುಮಾಡಿದನು।

Verse 46

सोऽपि दैत्यो महावीरस्तारकः परवीरहा । चिच्छेद सकलान्बाणान्स्वशरैर्निशितैर्द्रुतम्

ಆ ಮಹಾವೀರ ದೈತ್ಯ ತಾರಕನು, ಶತ್ರು-ವೀರಹಂತಕನು, ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶರಗಳಿಂದ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಛೇದಿಸಿದನು।

Verse 47

अथ शक्त्या जघानाशु मुरारिं तारकासुरः । भूमौ पपात स हरिस्तत्प्रहारेण मूर्च्छितः

ಆಮೇಲೆ ತಾರಕಾಸುರನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುರಾರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದನು. ಆ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತನಾಗಿ ಹರಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

Verse 48

जग्राह स रुषा चक्रमुत्थितः क्षणतोऽच्युतः । सिंहनादं महत्कृत्वा ज्वलज्ज्वालासमाकुलम्

ಆಗ ಅಚ್ಯುತ (ವಿಷ್ಣು) ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕೋಪದಿಂದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದನು. ಮಹಾ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿ, ಜ್ವಲಿಸುವ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಆವರಿತನಾಗಿ ನಿಂತನು.

Verse 49

तेन तञ्च जघानासौ दैत्यानामधिपं हरिः । तत्प्रहारेण महता व्यथितो न्यपतद्भुवि

ಅದೇ ಆಯುಧದಿಂದ ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು) ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾಪ್ರಹಾರದಿಂದ ವ್ಯಥಿತನಾಗಿ ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

Verse 50

पुनश्चोत्थाय दैत्येन्द्रस्तारकोऽसुरनायकः । चिच्छेद त्वरितं चक्रं स्वशक्त्यातिबलान्वितः

ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ದೈತ್ಯೇಂದ್ರ ತಾರಕನು, ಅಸುರನಾಯಕನು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಅತಿಬಲದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಚಕ್ರವನ್ನು ಛೇದಿಸಿದನು.

Verse 51

पुनस्तया महाशक्त्या जघानामरवल्लभम् । अच्युतोऽपि महावीरा नन्दकेन जघान तम्

ಮತ್ತೆ ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯು ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದವನನ್ನು ಹೊಡೆದಳು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾವೀರ ಅಚ್ಯುತ (ವಿಷ್ಣು) ಕೂಡ ನಂದಕ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಹರಿಸಿದನು.

Verse 52

एवमन्योन्यमसुरो विष्णुश्च बलवानुभौ । युयुधाते रणे भूरि तत्राक्षतबलौ मुने

ಹೀಗೆ ಅಸುರನೂ ವಿಷ್ಣುವೂ—ಇಬ್ಬರೂ ಬಲವಂತರು—ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮರುಮರು ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು. ಓ ಮುನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಲ ಅಕ್ಷತವಾಗಿದ್ದು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಘೋರ ಸಮರ ನಡೆಯಿತು.

Verse 358

स दृष्ट्वा तस्य तत्कर्म वीरभद्रो गणाग्रणीः । चकार सुमहत्कोपं तद्वधाय महाबली

ಅವನ ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ಶಿವಗಣಗಳ ಅಗ್ರಣಿ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನು ಮಹಾಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿದು ಅವನ ವಧಕ್ಕೆ ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದನು।