Sukta 13

Mantra 1

इन्द्रः सुतेषु सोमेषु क्रतुं पुनीत उक्थ्यम् । विदे वृधस्य दक्षसो महान्हि षः ॥

ಇಂದ್ರನು ಸುತ ಸೋಮಗಳಲ್ಲಿ ಉಕ್ಥ್ಯವಾದ ಕ್ರತುವನ್ನು—ಸ್ತುತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸಂಕಲ್ಪಬಲವನ್ನು—ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ವೃದ್ಧನ ದಕ್ಷದಿಂದ ಅವನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ—ಅವನು ಮಹಾನ್.

Mantra 2

स प्रथमे व्योमनि देवानां सदने वृधः । सुपारः सुश्रवस्तमः समप्सुजित् ॥

ಆ ವೃದ್ಧಿಕಾರಕನು ಮೊದಲನೆಯ ವ್ಯೋಮದಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಸದನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಸುಪಾರ—ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಾರಮಾಡುವವನು, ಸುಶ್ರವಸ್ತಮ—ಸತ್ಯಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧ, ಮತ್ತು ಅಪ್ಸುಜಿತ್—ಜಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜಯಶಾಲಿ.

Mantra 3

तमह्वे वाजसातय इन्द्रं भराय शुष्मिणम् । भवा नः सुम्ने अन्तमः सखा वृधे ॥

ವಾಜಸಾತಯೇ—ಬಲದ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಜಯಿಸಲು, ಮತ್ತು ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಶೂಷ್ಮಿಣನಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ನಾನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ನಮ್ಮ ಸುಮ್ನದಲ್ಲಿ—ಕೃಪೆಯ ಸುಖದಲ್ಲಿ—ಅತ್ಯಂತ ಸಮೀಪದ ಮಿತ್ರನಾಗು; ವೃದ್ಧಿಗೆ ಸಖನಾಗು.

Mantra 4

इयं त इन्द्र गिर्वणो रातिः क्षरति सुन्वतः । मन्दानो अस्य बर्हिषो वि राजसि ॥

ಹೇ ಗಿರ್ವಣ ಇಂದ್ರ, ಸುನ್ವತಃ—ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸುವವನಿಗಾಗಿ—ನಿನ್ನ ಈ ರಾತಿಃ (ದಾನ) ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ಬರ್ಹಿಷಃ—ಪವಿತ್ರ ಆಸನದ ಮೇಲೆ—ಆನಂದಿತನಾಗಿ ನೀನು ವಿರಾಜಸಿ, ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತೀ.

Mantra 5

नूनं तदिन्द्र दद्धि नो यत्त्वा सुन्वन्त ईमहे । रयिं नश्चित्रमा भरा स्वर्विदम् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಈಗ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ಅದನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು—ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಸೋಮವನ್ನು ಪಿಷಿಸಿ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಬೇಡುತ್ತೇವೆ. ನಮಗೆ ಚಿತ್ರರೂಪ, ಬಹುರೂಪ ರಯಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡು—ಸ್ವರ್ವಿದ್, ಸೂರ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ, ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಧನವನ್ನು.

Mantra 6

स्तोता यत्ते विचर्षणिरतिप्रशर्धयद्गिरः । वया इवानु रोहते जुषन्त यत् ॥

ಹೇ ವಿಚರ್ಷಣಿ (ಮಾನವರನ್ನೂ ಅವರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ನೋಡುವ) ಇಂದ್ರ, ಸ್ತೋತೃನು ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಗೀರುಗಳನ್ನು ಅತಿಪ್ರಶರ್ಧಯತ್—ಪ್ರತಿಬಂಧವನ್ನು ಮೀರಿ ಉಕ್ಕುವಂತೆ ಮಾಡಿದಾಗ—ನೀನು ಅವನ್ನು ಜುಷಂತ್, ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಆನಂದಿಸುವಾಗ, ಅವು ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಹಾರುತ್ತ ಏರುತ್ತವೆ.

Mantra 7

प्रत्नवज्जनया गिरः शृणुधी जरितुर्हवम् । मदेमदे ववक्षिथा सुकृत्वने ॥

ಪ್ರತ್ನವತ್—ಪ್ರಾಚೀನದಂತೆ—ಗೀರುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜನಿಸು; ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಜರಿತುಃ ಹವವನ್ನು ಕೇಳು. ಮದೇ ಮದೇ ನೀನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಿಷ್ಠನಾಗುತ್ತೀ; ಸುಕೃತ್ವನೇ—ಸದು ಮತ್ತು ಋತ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವವನಿಗಾಗಿ.

Mantra 8

क्रीळन्त्यस्य सूनृता आपो न प्रवता यतीः । अया धिया य उच्यते पतिर्दिवः ॥

ಅವನ ಸತ್ಯವೂ ಪ್ರಕಾಶಮಯವೂ ಆದ ವಚನಗಳು ಆಟವಾಡುತ್ತವೆ; ಇಳಿಜಾರಿನಿಂದ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಜಾಗೃತ ಧಿಯೆಯಿಂದ ಅವನು ದ್ಯೌನ ಪತಿಯಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 9

उतो पतिर्य उच्यते कृष्टीनामेक इद्वशी । नमोवृधैरवस्युभिः सुते रण ॥

ಮತ್ತೆ ಕೃಷ್ಟಿಗಳ ಏಕೈಕ ವಶೀ ಪತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು—ನಮೋವೃಧರಾದ, ಅವನ ನೆರವನ್ನು ಬಯಸುವ ಭಕ್ತರಿಂದ—ಹೇ ಸುತ ಸೋಮದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸು.

Mantra 10

स्तुहि श्रुतं विपश्चितं हरी यस्य प्रसक्षिणा । गन्तारा दाशुषो गृहं नमस्विनः ॥

ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ, ವಿಪಶ್ಚಿತನಾದವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು; ಅವನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಸಮರ್ಥವಾದ ಎರಡು ಹರಿ ಅಶ್ವಗಳು ಅವನಿಗೆ ಇವೆ. ಅವರು ದಾಶುವಿನ ಗೃಹಕ್ಕೆ—ನಮಸ್ವಿನನಿಗೆ—ಬರುತ್ತಾರೆ.

Mantra 11

तूतुजानो महेमतेऽश्वेभिः प्रुषितप्सुभिः । आ याहि यज्ञमाशुभिः शमिद्धि ते ॥

ಹೇ ತೂತುಜಾನ (ಅತಿವೇಗಶೀಲ) ದೇವಾ! ಮಹಾ ಪ್ರಮಾಣ/ಮಹಿಮೆಯ ನಿಮಿತ್ತ, ಹನಿಯ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ—ವೇಗವಾಗಿ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಬಾ; ನಿನಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಶಮ (ಶಾಂತಿ) ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗಲಿ.

Mantra 12

इन्द्र शविष्ठ सत्पते रयिं गृणत्सु धारय । श्रवः सूरिभ्यो अमृतं वसुत्वनम् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಅತಿಶವಿಷ್ಠ, ಸತ್ಪತಿ! ಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ರಯಿ (ಧನ-ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಧರಿಸು. ಸೂರಿಗಳಿಗೆ (ಪ್ರಕಾಶಿತ ಋಷಿಗಳಿಗೆ) ಅಮೃತಸ್ವರೂಪವಾದ ಶ್ರವಃ (ಅಕ್ಷಯ ಕೀರ್ತಿ) ಮತ್ತು ವಸುತ್ವನ (ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಸ್ಥಿತಿ) ನೀಡು.

Mantra 13

हवे त्वा सूर उदिते हवे मध्यंदिने दिवः । जुषाण इन्द्र सप्तिभिर्न आ गहि ॥

ಸೂರ್ಯ ಉದಯಿಸುವಾಗ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹವಿಸುತ್ತೇನೆ; ದಿವ್ಯದ ಮಧ್ಯಂದಿನದಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಹವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇ ಇಂದ್ರ! ಸಪ್ತಿಭಿಃ (ಏಳು ಶಕ್ತಿಗಳು/ಏಳು ಕುದುರೆಗಳು) ಜೊತೆಗೆ ಆನಂದಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಾ.

Mantra 14

आ तू गहि प्र तु द्रव मत्स्वा सुतस्य गोमतः । तन्तुं तनुष्व पूर्व्यं यथा विदे ॥

ಇಲ್ಲಿ ಬಾ; ಮುಂದೆ ಧಾವಿಸು—ಕಿರಣಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಪೀಡಿತವಾದ ಸೋಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸು. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಆ ಪುರಾತನ ತಂತುವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸು, ನಾವು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವಂತೆ.

Mantra 15

यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् । यद्वा समुद्रे अन्धसोऽवितेदसि ॥

ಹೇ ವೃತ್ರಹನ್, ನೀನು ದೂರದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರಲಿ; ಅಥವಾ ಆನಂದದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿರಲಿ—ನೀನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಹಾಯಕನೇ.

Mantra 16

इन्द्रं वर्धन्तु नो गिर इन्द्रं सुतास इन्दवः । इन्द्रे हविष्मतीर्विशो अराणिषुः ॥

ನಮ್ಮ ಪ್ರೇರಿತ ಗೀತೆಗಳು ಇಂದ್ರನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಲಿ; ಪೀಡಿತ ಸೋಮದ ಬಿಂದುಗಳು ಇಂದ್ರನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಲಿ. ಇಂದ್ರನಲ್ಲಿ ಹವಿಷ್ಯವತಿಯಾದ ಜನಗಳು ದೃಢವಾಗಿ, ಸಮ್ಮಿಲಿತವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಲಿ.

Mantra 17

तमिद्विप्रा अवस्यवः प्रवत्वतीभिरूतिभिः । इन्द्रं क्षोणीरवर्धयन्वया इव ॥

ಅದೇ ಇಂದ್ರನನ್ನು—ಉನ್ನತ ನಿವಾಸವನ್ನು ಬಯಸುವ ವಿಪ್ರರು—ಅವನ ಮುಂದೂಡುವ ನೆರವಿನಿಂದ ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನು ಒಳಗಿರುವ ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿ-ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು, ಹಾರಾಟಕ್ಕೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಬೆಳೆುವಂತೆ.

Mantra 18

त्रिकद्रुकेषु चेतनं देवासो यज्ञमत्नत । तमिद्वर्धन्तु नो गिरः सदावृधम् ॥

ತ್ರಿಕದ್ರುಕಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಸಿ ಚೇತನನನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದರು; ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವ ಆತನನ್ನು ನಮ್ಮ ಗಿರಃ—ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ—ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಲಿ.

Mantra 19

स्तोता यत्ते अनुव्रत उक्थान्यृतुथा दधे । शुचिः पावक उच्यते सो अद्भुतः ॥

ಸ್ತೋತೃನು ನಿನ್ನ ಅನುವ್ರತವಾಗಿ, ಋತುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಥಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಶುಚಿ ಮತ್ತು ಪಾವಕನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಅದ್ಭುತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 20

तदिद्रुद्रस्य चेतति यह्वं प्रत्नेषु धामसु । मनो यत्रा वि तद्दधुर्विचेतसः ॥

ಅದೇ ನಿಜವಾಗಿ ರುದ್ರನ ಚೇತನ ತತ್ತ್ವ—ಯಹ್ವ, ಪ್ರಚಂಡ ಶಕ್ತಿ—ಪ್ರಾಚೀನ ಧಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತದೆ; ವಿವೇಕಿಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅದರತ್ತ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Mantra 21

यदि मे सख्यमावर इमस्य पाह्यन्धसः । येन विश्वा अति द्विषो अतारिम ॥

ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ಸಖ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದರೆ, ಈ ಪಿಷಿತ ಸೋಮ-ಆನಂದವನ್ನು ಕಾಪಾಡು; ಅದರ ಬಲದಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲ ದ್ವೇಷಗಳನ್ನು ದಾಟಿಹೋಗಲಿ.

Mantra 22

कदा त इन्द्र गिर्वणः स्तोता भवाति शंतमः । कदा नो गव्ये अश्व्ये वसौ दधः ॥

ಹೇ ಗಿರ್ವಣ ಇಂದ್ರ, ಯಾವಾಗ ನನ್ನ ಸ್ತೋತ್ರವು ಅತ್ಯಂತ ಶಾಂತಿದಾಯಕವಾಗುವುದು? ಯಾವಾಗ ನೀನು ನಮಗಾಗಿ ಗವ್ಯ-ಅಶ್ವ್ಯ ವಸು—ಪ್ರಕಾಶ ಮತ್ತು ಗತಿಯ ಧನವನ್ನು—ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆ?

Mantra 23

उत ते सुष्टुता हरी वृषणा वहतो रथम् । अजुर्यस्य मदिन्तमं यमीमहे ॥

ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಸುಸ್ತುತ (ಸುಪ್ರಶಂಸಿತ) ಎರಡು ಹರಿಗಳು (ತಾಮ್ರವರ್ಣ ಅಶ್ವಗಳು)—ಬಲಿಷ್ಠರು—ಅಜುರ್ಯ (ಅಕ್ಷಯ) ಸ್ವಾಮಿಯ ರಥವನ್ನು ಹೊರುತ್ತವೆ; ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮದಿರನಾದ ಅವನನ್ನು ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತರಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ।

Mantra 24

तमीमहे पुरुष्टुतं यह्वं प्रत्नाभिरूतिभिः । नि बर्हिषि प्रिये सददध द्विता ॥

ಅವನನ್ನೇ ನಾವು ಯಾಚಿಸುತ್ತೇವೆ—ಪುರುಷ್ಟುತ (ಬಹುಪ್ರಶಂಸಿತ), ಯಹ್ವ (ವೇಗವಂತ)—ಪ್ರಾಚೀನ ಊತಿಗಳಿಂದ (ಸಹಾಯಗಳಿಂದ); ಪ್ರಿಯ ಬರ್ಹಿಷಿ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ) ಮೇಲೆ ಅವನು ಕುಳಿತು, ಮತ್ತೆ ಒಳಗೆ ಸ್ಥಿರನಾಗಲಿ।

Mantra 25

वर्धस्वा सु पुरुष्टुत ऋषिष्टुताभिरूतिभिः । धुक्षस्व पिप्युषीमिषमवा च नः ॥

ಓ ಪುರುಷ್ಟುತ (ಬಹುಪ್ರಶಂಸಿತ), ಋಷಿಷ್ಟುತ ಊತಿಗಳಿಂದ (ಋಷಿಗಳು ಸ್ತುತಿಸಿದ ಸಹಾಯಗಳಿಂದ) ನೀನು ವೃದ್ಧಿಯಾಗು; ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಪಿಪ್ಯುಷೀ (ಉಬ್ಬುವ) ಇಷ್ (ಪೋಷಕ ಆಹಾರ)ವನ್ನು ದೋಹಿ ಹೊರತೆಗೆಯು, ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸು।

Mantra 26

इन्द्र त्वमवितेदसीत्था स्तुवतो अद्रिवः । ऋतादियर्मि ते धियं मनोयुजम् ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರಕ್ಷಕನು—ಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವವನಿಗಾಗಿ, ಓ ಅದ್ರಿವಃ (ವಜ್ರಧಾರಿ). ಋತದಿಂದ ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ (ಮನೋಯುಜ) ಧೀ/ಚಿಂತಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 27

इह त्या सधमाद्या युजानः सोमपीतये । हरी इन्द्र प्रतद्वसू अभि स्वर ॥

ಇಲ್ಲಿ, ಸೋಮಪಾನಕ್ಕಾಗಿ, ಆ ಆನಂದದ ಇಬ್ಬರು ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ—ಓ ಇಂದ್ರ—ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರಿ (ತಾಮ್ರವರ್ಣ ಅಶ್ವಗಳು/ಶಕ್ತಿಗಳು) ವಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸ್ವರವನ್ನು ಮೊಳಗಿಸಲಿ.

Mantra 28

अभि स्वरन्तु ये तव रुद्रासः सक्षत श्रियम् । उतो मरुत्वतीर्विशो अभि प्रयः ॥

ನಿನ್ನವರಾದ ಆ ರುದ್ರರು ಪ್ರಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಘೋಷಿಸಲಿ; ಅವರು ಶ್ರೀ/ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಮರುತಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜನಸಮೂಹಗಳೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುವ ಪ್ರಯಃ (ಅರ್ಪಣ-ಬಲ)ದ ಕಡೆಗೆ ಅಭಿಮುಖವಾಗಲಿ.

Mantra 29

इमा अस्य प्रतूर्तयः पदं जुषन्त यद्दिवि । नाभा यज्ञस्य सं दधुर्यथा विदे ॥

ಇಮಾ ಅಸ್ಯ ಪ್ರತೂರ್ತಯಃ—ಮುಂದೆ ತಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಗಳು—ಅವನ ಪದವನ್ನು (ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು) ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಅವು ಯಜ್ಞದ ನಾಭಿಯನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಜೋಡಿಸುತ್ತವೆ, ಹೀಗಾಗಿ ‘ವಿದೇ’—ಜ್ಞಾನವಂತನ ಸ್ಥಾಪನೆ ಆಗುವಂತೆ.

Mantra 30

अयं दीर्घाय चक्षसे प्राचि प्रयत्यध्वरे । मिमीते यज्ञमानुषग्विचक्ष्य ॥

ಈವನು (ಅಯಂ) ಅಧ್ವರದಲ್ಲಿ—ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ—ದೀರ್ಘವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ವಿಚಕ್ಷ್ಯ—ವಿವೇಕಿ—ಮಾನವ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ (ಮಾನುಷ ಅನುಷಕ್) ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾ ಕ್ರಮಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 31

वृषायमिन्द्र ते रथ उतो ते वृषणा हरी । वृषा त्वं शतक्रतो वृषा हवः ॥

ವೃಷಾ (ವೃಷಭಸ್ವರೂಪ) ಇದೆ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ರಥ; ಮತ್ತು ವೃಷಾ ಇವೆ ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರಿ—ನಿನ್ನ ತಾಮ್ರವರ್ಣ ಶಕ್ತಿಗಳು/ಅಶ್ವಗಳು. ವೃಷಾ ನೀನು, ಹೇ ಶತಕ್ರತೋ; ಮತ್ತು ವೃಷಾ ಇದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುವ ಹವಃ—ಫಲಪ್ರದ ಬಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಮಂತ್ರಣ.

Mantra 32

वृषा ग्रावा वृषा मदो वृषा सोमो अयं सुतः । वृषा यज्ञो यमिन्वसि वृषा हवः ॥

ವೃಷಭದಂತೆ ಗ್ರಾವಾ (ಸೋಮವನ್ನು ಪಿಸಿಯುವ ಕಲ್ಲು); ವೃಷಭದಂತೆ ಮದ (ಉಲ್ಲಾಸ); ವೃಷಭದಂತೆ ಈ ಸೋಮ—ಪಿಸಿದು ಹೊರತಂದದ್ದು. ವೃಷಭದಂತೆ ಯಜ್ಞ—ನೀನು ಅದನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತರುತ್ತೀ; ವೃಷಭದಂತೆ ಹವಃ (ಆಹ್ವಾನ).

Mantra 33

वृषा त्वा वृषणं हुवे वज्रिञ्चित्राभिरूतिभिः । वावन्थ हि प्रतिष्टुतिं वृषा हवः ॥

ವೃಷಭ-ಬಲವಂತನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು—ವೃಷಣ (ಪರಮ ಬಲಿಷ್ಠ)ನನ್ನು—ಹುವೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಹೇ ವಜ್ರಿ, ನಿನ್ನ ಚಿತ್ರವರ್ಣ ಸಹಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀನೇ ಪ್ರತಿಷ್ಟುತಿ (ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಸ್ತುತಿ)ಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತೀ; ವೃಷಭದಂತೆ ಹವಃ (ಆಹ್ವಾನ).