Sukta 61

Mantra 1

के ष्ठा नरः श्रेष्ठतमा य एकएक आयय । परमस्याः परावतः ॥

ಹೇ ನರರೇ, ಹೇ ವೀರರೇ, ನೀವು ಯಾರು—ಅತ್ಯುತ್ತಮರು—ಪರಮ ಲೋಕದ ಅತಿದೂರ ಪರಾವತದಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ?

Mantra 2

क्व वोऽश्वाः क्वाभीशवः कथं शेक कथा यय । पृष्ठे सदो नसोर्यमः ॥

ನಿಮ್ಮ ಅಶ್ವಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ನಿಮ್ಮ ಅಭೀಶವಃ (ರಶ್ಮಿಗಳು/ಲಗಾಮುಗಳು) ಎಲ್ಲಿವೆ? ನೀವು ಹೇಗೆ ಸಮರ್ಥರು, ಹೇಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತೀರಿ—ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಆಸನ ಹೇಗೆ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪಥದ ಯೋಕನ/ಮಾಪ (ಯಮಃ) ಏನು?

Mantra 3

जघने चोद एषां वि सक्थानि नरो यमुः । पुत्रकृथे न जनयः ॥

ಅವರ ಜಘನದಲ್ಲಿ (ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ) ಪ್ರೇರಣೆ ಇದೆ; ನರರು (ವೀರರು) ತಮ್ಮ ಸಕ್ಥಿಗಳನ್ನು (ತೊಡೆಗಳನ್ನು) ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಪುತ್ರಕೃಥೇ, ಪುತ್ರಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ, ಜನಯಃ (ಜನಕರು) ಹಾಗೆ.

Mantra 4

परा वीरास एतन मर्यासो भद्रजानयः । अग्नितपो यथासथ ॥

ಮುಂದೆ ಹೊರಟಿರಿ, ಹೇ ವೀರರೇ; ಸಾಗಿರಿ, ಹೇ ಭದ್ರಜನಯಃ ಮರ್ಯಾಸಃ (ಶುಭಜನ್ಮ ಯುವಕರು). ನೀವು ಇರುವ ಹಾಗೆಯೇ—ಅಗ್ನಿತಪಃ ಹಾಗೆ, ಯಾರ ತಪಸ್ ಅಗ್ನಿಯೇ ಆಗಿದೆಯೋ, ಅಗ್ನಿತೇಜದಿಂದ ದಹಿಸುವವರು.

Mantra 5

सनत्साश्व्यं पशुमुत गव्यं शतावयम् । श्यावाश्वस्तुताय या दोर्वीरायोपबर्बृहत् ॥

ಅವಳು ಅವನಿಗಾಗಿ ಅಶ್ವಸಂಪತ್ತನ್ನೂ, ಗೋಸಂಪತ್ತನ್ನೂ, ಶತಗುಣ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಜಯಿಸಿಕೊಟ್ಟಳು; ಶ್ಯಾವಾಶ್ವನ ಸ್ತುತಿಗಾಗಿ, ಭುಜವೀರನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಿದಳು.

Mantra 6

उत त्वा स्त्री शशीयसी पुंसो भवति वस्यसी । अदेवत्रादराधसः ॥

ಮತ್ತೂ ನಿನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಪುರುಷನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೂ, ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಷ್ಠಳೂ ಆಗುತ್ತಾಳೆ; ಅದೇವತ್ರರಿಂದಲೂ ಅಸಾಧಕರಿಂದಲೂ (ನಮ್ಮನ್ನು) ರಕ್ಷಿಸು.

Mantra 7

वि या जानाति जसुरिं वि तृष्यन्तं वि कामिनम् । देवत्रा कृणुते मनः ॥

ಯಾರು ವಕ್ರ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು, ತೃಷಿತ ಉದ್ವೇಗವನ್ನು, ಕಾಮಿನ ಆಸೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾಳೋ—ಅವಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೇವತ್ರಾ, ದಿವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Mantra 8

उत घा नेमो अस्तुतः पुमाँ इति ब्रुवे पणिः । स वैरदेय इत्समः ॥

ಮತ್ತೂ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪಣಿಯು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ‘ಅವನು ಕೇವಲ ಪುರುಷನು—ಅಸ್ತುತ (ಸ್ತುತಿ ಇಲ್ಲದವನು), ನೇಮೋ (ನಮಸ್ಕಾರ/ಆದರ) ಇಲ್ಲದವನು’; ಆದರೆ ವೈರ-ದೇಯ (ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮತ್ತು ದಾನದ) ಅದೇ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅವರ ಸಮಾನನು.

Mantra 9

उत मेऽरपद्युवतिर्ममन्दुषी प्रति श्यावाय वर्तनिम् । वि रोहिता पुरुमीळ्हाय येमतुर्विप्राय दीर्घयशसे ॥

ಮತ್ತು ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಯುವತಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಶಕ್ತಿ—ಆನಂದಕರವಾದವಳು—ಕತ್ತಲೆಯೆದುರು ಇರುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದಳು; ಮತ್ತು ಎರಡು ರೋಹಿತಾ (ಕೆಂಪುಗವರ್ಣದ) ಶಕ್ತಿಗಳು ಪುರುಮೀಳ್ಹ (ಬಹು-ಕೃಪಾಳು)ನಿಗಾಗಿ, ದೀರ್ಘಯಶಸ್ (ದೂರವರೆಗೆ ಹರಡುವ ಕೀರ್ತಿ) ಹೊಂದಿದ ವಿಪ್ರ (ಋಷಿ/ದ್ರಷ್ಟ)ನಿಗಾಗಿ, ಒತ್ತಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದವು.

Mantra 10

यो मे धेनूनां शतं वैददश्विर्यथा ददत् । तरन्त इव मंहना ॥

ಯಾರು ನನಗೆ ಧೇನುಗಳ ನೂರು ಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು (ಪೋಷಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು) ಕಂಡುಹಿಡಿದು, ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಅವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನೋ—ಅವನು ಪ್ರಚುರ ಮಂಹನಾ (ಮಹಾ ಪ್ರೇರಣೆ/ವೇಗ)ಯಿಂದ ಪಾರಾಗುವವನಂತೆ ಇದ್ದಾನೆ.

Mantra 11

य ईं वहन्त आशुभिः पिबन्तो मदिरं मधु । अत्र श्रवांसि दधिरे ॥

ಯಾರು ಅವರನ್ನು ವೇಗವಂತ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಮದಿರ ಮಧು (ಮತ್ತುಗೊಳಿಸುವ ಮಧು) ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೋ—ಇಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Mantra 12

येषां श्रियाधि रोदसी विभ्राजन्ते रथेष्वा । दिवि रुक्म इवोपरि ॥

ಯಾರವರ ಶ್ರೀ (ಐಶ್ವರ್ಯ-ತೇಜಸ್ಸು) ಎರಡು ಲೋಕಗಳಾದ ರೋದಸೀ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ, ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುತ್ತದೆ; ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಸುವರ್ಣ ರುಕ್ಮದಂತೆ ಕಿರಣಮಯ.

Mantra 13

युवा स मारुतो गणस्त्वेषरथो अनेद्यः । शुभंयावाप्रतिष्कुतः ॥

ಯುವನಾಗಿದೆ ಆ ಮಾರುತ ಗಣ—ತೇಜಸ್ವಿ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಿರ್ದೋಷ; ಶುಭ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವವನು, ಅಪ್ರತಿಸ್ಕುತ—ಅವರೋಧವಿಲ್ಲದ, ಅವಿಘ್ನ.

Mantra 14

को वेद नूनमेषां यत्रा मदन्ति धूतयः । ऋतजाता अरेपसः ॥

ಈಗ ನಿಜವಾಗಿ ಯಾರು ತಿಳಿಯಬಲ್ಲರು—ಎಲ್ಲಿ ಈ ಧೂತಯಃ, ಶುದ್ಧ-ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು, ಮದ (ಉಲ್ಲಾಸ)ವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೋ? ಋತದಿಂದ ಜನಿಸಿದವರು, ಕಲಂಕರಹಿತ (ಅರೆಪಸ್) ಸ್ವಭಾವದವರು.

Mantra 15

यूयं मर्तं विपन्यवः प्रणेतार इत्था धिया । श्रोतारो यामहूतिषु ॥

ಹೇ ವಿಪನ್ಯವಃ—ಅದ್ಭುತಕರ್ಮಶೀಲ ಶಕ್ತಿಗಳೇ—ನೀವು ಧಿಯಾ (ಸರಿಯಾದ ದೃಷ್ಟಿ/ಬುದ್ಧಿ)ಯಿಂದ ಮರಣಶೀಲನನ್ನು ಹೀಗೆ ನೇತಾರರಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತೀರಿ; ಯಾಮ-ಆಹುತಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಆಹ್ವಾನಗಳ ಶ್ರೋತಾರರು.

Mantra 16

ते नो वसूनि काम्या पुरुश्चन्द्रा रिशादसः । आ यज्ञियासो ववृत्तन ॥

ಹೇ ರಿಶಾದಸಃ—ಹಾನಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರೇ—ನಮಗೆ ಕಾಮ್ಯ ವಸುಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಡಿ: ಬಹು-ಚಂದ್ರ (ಬಹಳ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ) ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ-ಪ್ರಭಾಮಯ; ಹೇ ಯಜ್ಞಿಯಾಸೋ, ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿ ಬನ್ನಿರಿ.

Mantra 17

एतं मे स्तोममूर्म्ये दार्भ्याय परा वह । गिरो देवि रथीरिव ॥

ಊರ್ಮಿಜನ್ಯ ದೇವಿಯೇ, ಈ ನನ್ನ ಸ್ತೋಮವನ್ನು ದಾರ್ಭ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯು; ದೇವಿಯೇ, ರಥಿಯಂತೆ ನನ್ನ ಗಿರಃ—ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ—ಯನ್ನು ರಥದಂತೆ ಹೊತ್ತು ಸಾಗಿಸು, ಪದವು ಸಾಧಕನೊಳಗೆ ತನ್ನ ಗುರಿಗೆ ಅಖಂಡವಾಗಿ ತಲುಪುವಂತೆ.

Mantra 18

उत मे वोचतादिति सुतसोमे रथवीतौ । न कामो अप वेति मे ॥

ಮತ್ತು ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಡಲಿ—‘ಇತಿ!’—ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸುವ ರಥವೀತಿಯ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ; ನನ್ನ ಕಾಮ—ಲಕ್ಷ್ಯಸಾಧನೆಯ ಸಂಕಲ್ಪ—ಕುಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನೊಳಗಿನ ಅಭಿಲಾಷೆಯ ಜ್ವಾಲೆ ದೂರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 19

एष क्षेति रथवीतिर्मघवा गोमतीरनु । पर्वतेष्वपश्रितः ॥

ಇದೇ ಮಘವಾನನ ಸ್ಥಿರ ರಥವೀತಿ: ಅವನು ಗೋಮತೀ—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ‘ಗೋವುಗಳು’ (ಜ್ಞಾನಕಿರಣಗಳು)—ಅನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಆಶ್ರಯಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ—ದೃಢ ಚೇತನದ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ಸಮರ್ಥಿತನಾಗಿ.