Adhyaya 51: Yaksha Injunctions: Graha-Children and Female Spirits Causing Domestic and Ritual Disruptions

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे यक्षानुशासनो नाम पञ्चाशोऽध्यायः । एकपञ्चाशोऽध्यायः- ५१ मार्कण्डेय उवाच दुःसहस्याभवद्भार्या निर्माष्टिर्नाम नामतः । जाता कलॆस्तु भार्यायामृतौ चाण्डालदर्शनात् ॥

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಯಕ್ಷೋಪದೇಶ’ ಎಂಬ ಐವತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಐವತ್ತೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ. ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ದುಃಸಹನ ಪತ್ನಿ ನಿರ್ಮಾಷ್ಟಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವಳಾಗಿದ್ದಳು. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಋತು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಚಾಂಡಾಲನ ದರ್ಶನದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವಳು ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದಳು।

Verse 2

तयोरपत्यान्यभवने जगद्व्यापीनि षोडश । अष्टौ कुमाराः कन्याश्च तथाष्टावतिभीषणाः ॥

ಆ ಇಬ್ಬರಿಂದ ಸಂಚಾರದಲ್ಲಿ ಜಗದ್ವ್ಯಾಪಿಗಳಾದ ಹದಿನಾರು ಸಂತಾನಗಳು ಜನಿಸಿದವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಟು ‘ಕುಮಾರರು’ (ಶಿಶುಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುವವರು) ಹಾಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಎಂಟು ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ‘ಕನ್ಯೆಗಳು’ ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.

Verse 3

तन्ताकृष्टिस्तथोक्तिश्च परिवर्तस्तथापरः । अङ्गध्रुक् शकुनिश्चैव गण्डप्रान्तरतिस्तथा ॥

ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು—ತಂತಾಕೃಷ್ಟಿ, ತಥೋಕ್ತಿ, ಪರಿವರ್ತ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು (ಅಪರ); ಹಾಗೆಯೇ ಅಙ್ಗಧೃಕ್, ಶಕುನಿ, ಮತ್ತು ಗಂಡಪ್ರಾಂತರತಿ।

Verse 4

गर्भहा सस्यहा चान्यः कुमारास्तनयास्तयोः । कन्याश्चान्यास्तथैवाष्टौ तासां नामानि मे शृणु ॥

ಮತ್ತು ಪುತ್ರರಾದ ಆ ಕುಮಾರರಲ್ಲಿ ಗರ್ಭಹಾ, ಸಸ್ಯಹಾ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನೂ ಇದ್ದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೂ ಎಂಟು ಕನ್ಯೆಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಅವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳಿರಿ।

Verse 5

नियोजिका वै प्रथमा तथैवान्या विरोधिनी । स्वयंहारकरी चैव भ्रामणी ऋतुहारिका ॥

ಮೊದಲನೆಯದು ನಿಯೋಜಿಕಾ; ಎರಡನೆಯದು ವಿರೋಧಿನೀ; ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವಯಂಹಾರಕರೀ, ಭ್ರಾಮಣೀ, ಮತ್ತು ಋತುಹಾರಿಕಾ ಕೂಡ.

Verse 6

स्मृतिबीजहरे चान्ये तयोः कन्ये 'तिदारुणे । विद्वेषण्यष्टमी नाम कन्या लोकभयावहा ॥

ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಇಬ್ಬರು ಸ್ಮೃತಿಬೀಜಹರೇ—ಆ ಇಬ್ಬರು ಕನ್ಯೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರರು. ಎಂಟನೆಯ ಕನ್ಯೆಯ ಹೆಸರು ವಿದ್ಯೇಷಣೀ; ಅವಳು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವಳು.

Verse 7

एतासां कर्म वक्ष्यामि दोषप्रशमनञ्च यत् । अष्टानाञ्च कुमाराणां श्रुयतां द्विजसत्तम ॥

ನಾನು ಅವರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ದೋಷ/ಉಪದ್ರವಗಳ ಶಮನೋಪಾಯಗಳನ್ನೂ ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅಷ್ಟಕುಮಾರರ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 8

दन्ताकृष्टिः प्रसुप्तानां बालानां दशनस्थितः । करोति दन्तसंघर्षं चिकीर्षुर्दुःसहागमम् ॥

ದಂತಾಕೃಷ್ಟಿ ಎಂಬ (ಕುಮಾರಿ) ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳ ಹಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಸಹಿಸಲಾಗದ ಉಪದ್ರವವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಹಲ್ಲು ಕಟಕಟಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 9

तस्योपशमनं कार्यं सुप्तस्य सितसर्षपैः । शयनस्योपरि क्षिप्तैर्मानुषैर्दशनोपरि ॥

ಅದರ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ (ಮಗುವಿಗೆ) ಬಿಳಿ ಸಾಸಿವೆ ಬೀಜಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು—ಜನರು ಅವನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೂ ಹಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೂ/ಮೇಲೆ ಎರಚಬೇಕು.

Verse 10

सुवार्च्चलौषधीस्नानात्तथा सच्छास्त्रकीर्तनात् । उष्ट्रकण्टकखड्गास्थि-क्षौमवस्त्रविधारणात् ॥

ಸುವಾರ್ಚಲಾ ಔಷಧಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಸತ್ಸಾಸ್ತ್ರ ಜಪ/ಪಠಣದಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಖದಿರಕಂಟಕ, ಅಸ್ಥಿಶೂಲ (ಎಲುಬಿನ ತಾಯಿತ) ಮತ್ತು ಕ್ಷೌಮವಸ್ತ್ರ (ಲಿನನ್) ಧರಿಸುವುದರಿಂದ (ಉಪದ್ರವ) ಶಮಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 11

तिष्ठत्यन्यकुमारस्तु तथास्त्त्वित्यसकृद्ब्रुवन् । शुभाशुभे नृणां युङ्क्ते तथोक्तिस्तच्च नान्यथा ॥

ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕುಮಾರನು ಇದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಜನರಿಗೆ ಶುಭಾಶುಭ ಫಲಗಳನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತಾನೆ—ಅವನೇ ತಥೋಕ್ತಿ; ನಿಜಕ್ಕೂ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 12

तस्माददुष्टं माङ्गल्यं वक्तव्यं पण्डितैः सदा । दुष्टे श्रुते तथैवोक्ते कीर्तनीयो जनार्दनः ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಪಂಡಿತರು ಸದಾ ಕಲ್ಮಷರಹಿತವಾದ ಶುಭವಾದ ವಚನಗಳನ್ನೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಆದರೆ ಅಶುಭವಾದುದು ಕೇಳಿಬಂದರೂ ಅಥವಾ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ತಕ್ಷಣವೇ ಜನಾರ್ದನ (ವಿಷ್ಣು)ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಬೇಕು.

Verse 13

चराचरगुरुर्ब्रह्मा या यस्य कुलदेवता । अन्यगर्भे परान् गर्भान् सदैव परिवर्तयन् ॥

ಬ್ರಹ್ಮನು ಚರಾಚರ ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳ ಗುರು. ಯಾರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಕುಲದೇವತೆಯೋ, ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು (ಪ್ರಭಾವ) ಸದಾ ಇತರ ಸಂಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಯೋನಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 14

रतिमाप्नोति वाक्यञ्च विवक्षोरन्यदेव यत् । परिवर्तकसंज्ञो 'यं तस्यापि सितसर्षपैः ॥

ವಕ್ತಾರನ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ; ಮಾತನಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದವನ ಮಾತುಗಳೂ ‘ಇನ್ನೊಂದಾಗಿ’ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ‘ಪರಿವರ್ತಕ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಇದಕ್ಕೂ ಬಿಳಿ ಸಾಸಿವೆ ಬೀಜಗಳಿಂದ ಪರಿಹಾರ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 15

रक्षोघ्नमन्त्रजप्यैश्च रक्षाṃ कुर्वोत तत्त्ववित् । अन्यश्चानिलवन्नृणामङ्गेषु स्फुरणोदितम् ॥

ಹಾನಿಕರ ಭೂತಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಮಂತ್ರಜಪದಿಂದ ತತ್ತ್ವವಿದನು ರಕ್ಷಣಾಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಇನ್ನೊಂದು ಸೂಚನೆ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ—ಮನುಷ್ಯರ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಪನೆಗಳು/ಸ್ಫುರಣೆಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 16

शुभाशुभं समाचष्टे कुशैस्तस्याङ्गताडनम् । काकादिपक्षिसंस्थो 'न्यः श्वादेरङ्गगतो 'पि वा ॥

ಕುಶ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಹೊಡೆತ ಬೀಳುವುದು ಶುಭಾಶುಭ ಸೂಚಕ. ಇನ್ನೊಂದು ಅಪಶಕುನ ಕಾಗೆ ಮುಂತಾದ ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನಾಯಿ ಮೊದಲಾದವು ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದೂ ಲಕ್ಷಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 17

शुभाशुभञ्च शकुनिः कुमारो 'न्यो ब्रवीति वै । तत्रापि दुष्टे व्याक्षेपः प्रारम्भत्याग एव च ॥

ಶಕುನಪಕ್ಷಿ ಶುಭಾಶುಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬ ‘ಕುಮಾರ’ನೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿ (ಸೂಚಿಸಿ) ಫಲವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಲಕ್ಷಣ ಅಶುಭವಾದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಆರಂಭಿಸಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 18

शुभे द्रुततरं कार्यमिति प्राह प्रजापतिः । गण्डान्तेषु स्थितश्चान्यो मुहूर्तार्धं द्विजोत्तम ॥

ಪ್ರಜಾಪತಿ ಹೇಳಿದರು—ನಿಮಿತ್ತ ಶುಭವಾಗಿದ್ದರೆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಇನ್ನೂ ವೇಗವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಗಂಡದ ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು (ದೋಷ/ಸ್ಥಿತಿ) ಅರ್ಧ ಮುಹೂರ್ತ ಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ.

Verse 19

सर्वारम्भान् कुमारो 'त्ति शस्ताताञ्चानसूयताम् । विप्रोक्त्या देवतास्तुत्या मूलोत्खातेन च द्विज ॥

‘ಕುಮಾರ’ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿ/ಕೆಡಿಸುತ್ತದೆ; ಸುಭಾಷಿತವಾದುದರಲ್ಲಿ ದೋಷ ಹುಡುಕಬಾರದು. ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಉಪದೇಶದಿಂದ, ದೇವತೆಗಳ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ, ಮತ್ತು ವಿಷಯವನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದರಿಂದ (ಈ ದೋಷ) ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 20

गोमूत्रसर्षपस्त्राणैस्तदृक्षग्रहपूजनैः । पुनश्च धर्मोपनिषत्करणैः शास्त्रदर्शनैः ॥

ಗೋಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಸಾಸಿವೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಾವಿಧಿಗಳಿಂದ, ಸಂಬಂಧಿತ ನಕ್ಷತ್ರ-ಗ್ರಹಗಳ ಪೂಜೆಯಿಂದ, ಮತ್ತೆ ‘ಧರ್ಮದ ಗುಹ್ಯಸಾರ’ವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಪರಾಮರ್ಶೆಯಿಂದ (ಆ ದೋಷ/ಪೀಡೆ) ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 21

अनज्ञया जन्मनश्च प्रशमं याति गण्डवान् । गर्भे स्त्रीणां तथान्यस्तु फलनाशी सुदारुणः ॥

ಅನುಜ್ಞೆ (ಯೋಗ್ಯ ಅನುಮತಿ/ಆಶೀರ್ವಾದ) ಮತ್ತು ಜಾತಕರ್ಮ ಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದ ಗಂಡಪೀಡಿತನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಗರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮತ್ತೊಂದು (ದೋಷ) ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ; ಅದು ಫಲವನ್ನು (ಭ್ರೂಣವನ್ನು) ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 22

तस्य रक्षा सदा कार्या नित्यं शौचनि सेवनात् । प्रसिद्धमन्त्रलिखनाच्छस्तमाल्यादिधारणात् ॥

ಅವನ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಸದಾ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು—ನಿರಂತರ ಶೌಚಾಚರಣೆಯಿಂದ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ (ಅನುಮೋದಿತ) ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಮಂಗಳಮಾಲ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವುದರಿಂದ।

Verse 23

विशुद्धगेहावसथादनायासाच्च वै द्विज । तथैव सस्यहा चान्यः सस्यर्धिमुपहन्ति यः ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಶುದ್ಧ ಗೃಹದಲ್ಲೂ ಶುದ್ಧ ವಾಸಸ್ಥಾನದಲ್ಲೂ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಅತಿಯಾದ ಆಯಾಸದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ (ರಕ್ಷಣೆ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ); ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬನು—ಬೆಳೆ ನಾಶಕನು—ಕೊಯ್ಲಿನ ಸಮೃದ್ಧಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 24

तस्यापि रक्षां कुर्वोत जीर्णोपानद्विधारणात् । तथापसव्यगमनाच्छाण्डालस्य प्रवेशणात् ॥

ಅವನಿಂದಲೂ ರಕ್ಷಣೆ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು—ಜೀರ್ಣವಾದ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸದೆ, ಅಶುಭ/ಅನುಚಿತ ಗಮನ-ಆಚರಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮತ್ತು ರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಚಾಂಡಾಲನ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಮೂಲಕ।

Verse 25

बहिर्बलिप्रदानाच्च सोमाम्बुपरिकीर्तनात् । परदारपहद्रव्यहरणादिषु मानवान् ॥

ಹೊರಗೆ ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸುವುದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಸೋಮ-ಜಲದ ನಾಮೋಚ್ಚಾರ/ಜಪದಿಂದ; ಪರಸ್ತ್ರೀಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದು, ಪರದ್ರವ್ಯ ಕಳವು ಮಾಡುವುದು ಮೊದಲಾದ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಜನರನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕು, ಹಾಗೆಯೇ ಇಂತಹ ಇತರ ಅಪರಾಧಗಳಿಂದಲೂ।

Verse 26

नियोजयति चैवाऽन्यान् कन्या सा च नियोजिका । तस्याः पवित्रपठनात् क्रोधलोभादिवर्जनात् ॥

ಇತರರನ್ನು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ‘ಪ್ರೇರಿಕಾ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಶುದ್ಧಿಸೂಕ್ತಗಳ ಜಪದಿಂದ, ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧ-ಲೋಭಾದಿಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 27

नियोजयति मामिष्टविरोधाच्च विवर्जनम् । आक्रुष्टोऽन्येन मन्येत ताडितो वा नियोजिका ॥

‘ಅವಳೇ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾಳೆ’ ಎಂದು ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿದು, ಪ್ರಿಯವಾದ ವಿಷಯದ (ಇತರರದಾಗಲಿ ಸ್ವಹಿತವಾಗಲಿ) ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು. ಯಾರಾದರೂ ನಿಂದಿಸಿದರೂ ಹೊಡೆದರೂ, ಅದು ಪ್ರೇರಕನ ಕೃತ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬಾರದು.

Verse 28

नियोजयत्येनमिति न गच्छेत् तद्वशं बुधः । परदारादिसंसर्गे चित्तमात्मानमेव च ॥

‘ಅವಳು ಅವನನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾಳೆ’ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಜ್ಞಾನಿಯು ಅವಳ ವಶಕ್ಕೆ ಬೀಳಬಾರದು. ಪರಸ್ತ್ರೀಸಂಗ ಮುಂತಾದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು—ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನನ್ನೇ—ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಕಾಪಾಡಬೇಕು.

Verse 29

नियोजयत्यत्र सा मामिति प्राज्ञो विचिन्तयेत् । विरोधं कुरुते चान्या दम्पत्योः प्रीयमाणयोः ॥

ವಿವೇಕಿಯು ‘ಇಲ್ಲಿ ಅವಳೇ ನನ್ನನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತಾಳೆ’ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪ್ರೇರಕನು, ಸಹಜವಾಗಿ ಸ್ನೇಹಭಾವ ಹೊಂದಿರುವ ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿಯರ ನಡುವೆ ಕೂಡ ಪರಸ್ಪರ ವೈರವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 30

बन्धूनां सुहृदां पित्रोः पुत्रैः सावर्णिकैश्च या । विरोधिनी सा तद्रक्षां कुर्वोत बलिकर्मणा ॥

ಬಂಧುಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ತಂದೆತಾಯಿ, ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೂ ಸ್ವಗಣದವರ ಮೇಲೆಯೂ ವೈರ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಆ ಶಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರತಿಬಂಧಕ್ಕಾಗಿ ಬಲಿ-ಅರ್ಪಣ ವಿಧಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಣಾಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 31

तथातिवादसहनाच्छास्त्राचारनिषेवणात् । धान्यं खलाद् गृहाद् गोभ्यः पयः सर्पिस्तथापरा ॥

ಹಾಗೆಯೇ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಹಾಗೂ ಆಚಾರತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದರಿಂದಲೂ (ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ). ಕಣದಿಂದ ಧಾನ್ಯವನ್ನೂ ಮನೆಯನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಬೇಕು; ಹಸುಗಳಿಂದ ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪ—ಇದೇ ರೀತಿ ಇತರ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ.

Verse 32

समृद्धिमृद्धिमद्रव्यादपहिन्ति च कन्यका । सा स्वयंहारिकेत्युक्ता सदान्तर्धानतत्परा ॥

ಒಂದು ಕನ್ಯಾರೂಪಿಣಿ ಭೂತಸ್ತ್ರೀ ಮನುಷ್ಯನ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಶ್ರೀಯನ್ನೂ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಹರಣಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ‘ಸ್ವಯಂಹಾರಿಕಾ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ; ಸದಾ ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಅಂತರಧಾನವಾಗಲು ತತ್ಪರಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ.

Verse 33

महानसादर्धसिद्धमन्नागारस्थितं तथा । परिविश्यमाणञ्च सदासार्धं भुङ्क्ते च भुञ्जता ॥

ಅವಳು ಅಡುಗೆಮನೆಯಿಂದ ಅರ್ಧಪಕ್ವವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಧಾನ್ಯಾಗಾರದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ. ಅನ್ನವನ್ನು ಬಡಿಸುವಾಗ ಅವಳು ಸದಾ ಭೋಜನ ಮಾಡುವವನ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಭುಂಜುತ್ತಾಳೆ.

Verse 34

उच्छेषणं मनुष्याणां हरत्यन्नञ्च दुर्हरा । कर्मान्तागारशालाभ्यः सिद्धर्धि हरति द्विज ॥

ಅವಳನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ; ಜನರ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟವನ್ನೂ ಅವರ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಲಸಗಾರಿಕೆಗಳಲ್ಲೂ ಶಿಲ್ಪಶಾಲೆಗಳಲ್ಲೂ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನೂ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಹರಣಮಾಡುತ್ತಾಳೆ, ಹೇ ದ್ವಿಜ।

Verse 35

गोस्त्रीस्तनेभ्यश्च पयः क्षीरहारी सदैव सा । दध्नो घृतं तिलात्तैलं सुरागारात्तथा सुराम् ॥

ಅವಳು ಸದಾ ಹಾಲನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತಾಳೆ—ಹಸುಗಳ ಹಾಲನ್ನೂ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸ್ತನ್ಯವನ್ನೂ. ಮೊಸರಿನಿಂದ ತುಪ್ಪವನ್ನು, ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು, ಮದ್ಯಗೃಹದಿಂದ ಮದ್ಯವನ್ನೂ ಹರಣಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 36

रागं कुसुम्भकादीनां कार्पासात् सूत्रमेव च । सा स्वयंहारिका नाम हरत्यविरतं द्विज ॥

ಅವಳು ಕುಸುಂಭಾದಿಗಳ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನೂ, ಹತ್ತಿಯಿಂದ ನೂಲನ್ನೂ ಸಹ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ‘ಸ್ವಯಂಹಾರಿಕಾ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಳು; ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಅವಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕದಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ.

Verse 37

कुर्याच्छिखण्डिनोर्द्वन्द्वं रक्षार्थं कुट्रिमां स्त्रियम् । रक्षाश्चैव गृहे लेख्या वर्ज्याचोच्छिष्टता तथा ॥

ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ‘ಶಿಖಂಡಿನೀ’ ಯುಗಲರೂಪದ ಕೃತಕ ಸ್ತ್ರೀ-ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಾಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟಜನ್ಯ ಅಶೌಚ/ದೂಷಣವನ್ನೂ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 38

होमाग्निदेवताधूपभस्मना च परिष्क्रिया । कार्याः क्षीरादिभाण्डानामेवं तद्रक्षणं स्मृतम् ॥

ಹೋಮಾಗ್ನಿ ದೇವತೆಯ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದಿಂದ, ಧೂಪ ಮತ್ತು ಭಸ್ಮದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಮಾಡಬೇಕು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಾಲು ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ. ಹೀಗೆ ಅವುಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 39

उद्वेगं जनयत्यन्या एकस्थाननिवासिनः । पुरुषस्य तु या प्रोक्ता भ्रामणी सा तु कन्यका ॥

ಮತ್ತೊಂದು (ದೋಷ) ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪುರುಷನ ಕುರಿತು ‘ಭ್ರಾಮಣೀ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವಳು, ಅವಳೂ ‘ಕನ್ಯಕಾ’ (ಕನ್ಯಾರೂಪ ಬಾಧೆ)ಯೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 40

तस्याथ रक्षां कुर्वोत विक्षिप्तैः सितसर्षपैः । आसने शयने चोर्व्यां यत्रास्ते स तु मानवः ॥

ಆ (ಭ್ರಾಮಣೀ) ವಿರುದ್ಧ ಶ್ವೇತ ಸಾಸಿವೆ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಬೇಕು—ಆಸನದ ಮೇಲೆ, ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ನೆಲದ ಮೇಲೆ.

Verse 41

चिन्तयेच्च नरः पापा मामेषा दुष्टचेतना । भ्रामयत्यसकृज्जप्यं भुवः सूक्तं समाधिना ॥

ಮತ್ತು ಆ ಪುರುಷನು ಚಿಂತಿಸಬೇಕು—‘ಈ ಪಾಪಿನಿ, ದುಷ್ಟಚಿತ್ತವಳಾದವಳು ನನ್ನನ್ನು ಭ್ರಮೆಗೆ/ಅಲೆದಾಟಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.’ ನಂತರ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಪುನಃಪುನಃ ‘ಭೂಃ-ಸೂಕ್ತ’ವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 42

स्त्रीणां पुष्पं हरत्यन्या प्रवृत्तं सा तु कन्यका । तथाप्रवृत्तं सा ज्ञेया दौः सहा ऋतहारिका ॥

ಮತ್ತೊಂದು ಕನ್ಯಾದೋಷವು ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ‘ಪುಷ್ಪ’ (ಅಂದರೆ ರಜಸ್ಸ್ರಾವ)ವನ್ನು ಹರಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಆಕೆ ದುರ್ಧರ್ಷಿಣಿ ‘ಋತಹಾರಿಕಾ’—ರಜೋ-ಅಪಹಾರಿಣಿ—ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 43

कुर्वोत तीर्थदेवौकश्चैत्यपर्वतसानुषु । नदीसङ्गमखातेषु स्त्रपनं तत्प्रशान्यते ॥

ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ, ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ನದಿ ಸಂಗಮಗಳು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯ ಹ್ರದಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ/ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಆ (ದೋಷ) ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 44

मन्त्रवित् कृततत्त्वज्ञः पर्वसूषसि च द्विज । चिकित्साज्ञश्च वै वैद्यः संप्रयुक्तैर्वरौषधैः ॥

ಓ ದ್ವಿಜನೇ! ಮಂತ್ರವಿದ್, ಸ್ಥಾಪಿತ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಅರಿತವನು, ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ ವೈದ್ಯನು—ಉತ್ತಮ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ (ಅದರ) ಶಾಂತಿ/ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಲಿ।

Verse 45

स्मृतिं चापहरत्यन्या स्त्रीणां सा स्मृतिहारिका । विविक्तदेशसेवित्वात्तस्याश्चोपशमो भवेत् ॥

ಮತ್ತೊಂದು (ದೋಷ) ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ಹರಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಆಕೆ ‘ಸ್ಮೃತಿಹಾರಿಕಾ’—ಸ್ಮೃತಿ ಅಪಹಾರಿಣಿ—ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಏಕಾಂತವಾಸದಿಂದ ಅವಳ ಉಪದ್ರವ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 46

बीजापहारिणी चान्या स्त्रीपुंसोरतिभीषणाः । मेध्यान्नभोजनैः स्नानैस्तस्याश्चोपशमो भवेत ॥

ಮತ್ತೊಂದು (ದೋಷ) ‘ಬೀಜಾಪಹಾರಿಣೀ’ ಸ್ತ್ರೀ-ಪುರುಷರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಬೀಜ (ಸಂತಾನಶಕ್ತಿ)ವನ್ನು ಹರಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಶುದ್ಧ ಆಹಾರ ಸೇವನೆ ಮತ್ತು ಸ್ನಾನಗಳಿಂದ ಅವಳ ಉಪದ್ರವ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 47

अष्टमी द्वेषणी नाम कन्या लोकभयावहा । या करोति जनद्विष्टं नरं नारीमथापि वा ॥

ಎಂಟನೆಯ ಕನ್ಯೆ ‘ದ್ವೇಷಣೀ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಭಯವನ್ನು ತರುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಪುರುಷನನ್ನಾಗಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನಾಗಲಿ ಜನರಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷಾರ್ಹಳಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 48

मधुक्षीरघृताक्तांस्तु शान्त्यर्थं होमयेत् तिलान् । कुर्वोत मित्रविन्दांश्च तथेष्टिं तत्प्रशान्यते ॥

ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಜೇನು, ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅಭ್ಯಕ್ತವಾದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳನ್ನು ಹೋಮಿಸಬೇಕು. ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಗಳಿಸುವ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಹಾಗೆಯೇ ಇಷ್ಟಿ-ಯಾಗವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು—ಹೀಗೆ ಆ ಪೀಡೆ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 49

एतेषान्तु कुमाराणां कन्यानां द्विजसत्तम । अष्टत्रिंशदपत्यानि तेषां नामानि मे शृणु ॥

ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಈ ಕನ್ಯೆಯರಿಗೆ ಮೂವತ್ತೆಂಟು ‘ಸಂತಾನ’ (ಉತ್ಪನ್ನ ರೂಪಗಳು/ಫಲಗಳು) ಇವೆ. ಅವುಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.

Verse 50

दन्ताकृष्टेरभूत् कन्या विजल्पा कलहा तथा । अवज्ञानृतदुष्टोक्तिर्विजल्पा तत्प्रशान्तये ॥

ದಂತಾಕೃಷ್ಟಿ ಎಂಬ ದೋಷದಿಂದ ‘ವಿಜಲ್ಪಾ’ ಮತ್ತು ‘ಕಲಹಾ’ ಎಂಬ ಕನ್ಯೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು. ತಿರಸ್ಕಾರ, ಅಸತ್ಯ, ದುಷ್ಟ ವಾಕ್ಯ—ಇವು ವಿಜಯಲ್ಪೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು; ಅದರ ಶಮನೋಪಾಯವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 51

तामेव चिन्तयेत् प्राज्ञः प्रयतश्च गृही भवेत् । कलहा कलहं गेहे करोत्यविरतं नृणाम् ॥

ವಿದ್ವಾನ್ ಅವಳನ್ನೇ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಗೃಹಸ್ಥನು ಸಂಯಮದಿಂದ ಇರಬೇಕು. ‘ಕಲಹಾ’ ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಜನರಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಜಗಳವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 52

कुटुम्बनाशहेतुः सा तत्प्रशान्तिं निशामय । दूर्वाङ्कुरान्मधुघृतक्षीराक्तान् बलिकर्मणि ॥

ಅವಳು ಗೃಹನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣಳಾಗುವಳು; ಅವಳ ಶಾಂತಿವಿಧಿಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಬಲಿಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಜೇನು, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ ದೂರ್ವಾ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

Verse 53

विक्षिपेज्जुहुयाच्चैवानलं मित्रञ्च कीर्तयेत् । भूतानां मातृभिः सार्धं बालकानान्तु शान्तये ॥

ಬಲಿಯನ್ನು ಚದರಿಸಬೇಕು, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಮಿತ್ರನ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು; ಭೂತಮಾತೃಕೆಯರೊಂದಿಗೆ—ಮಕ್ಕಳ ಶಾಂತಿ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ.

Verse 54

विद्यानां तपसाञ्चैव संयमस्य यमस्य च । कृष्यां वाणिज्यलाभे च शान्तिं कुर्वन्तु मे सदा ॥

ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ನಿಯಮ-ಸಂಯಮದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಲಾಭಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅವರು ಸದಾ ನನಗೆ ಶಾಂತಿ ಹಾಗೂ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

Verse 55

पूजिताश्च यथान्यायं तुष्टिं गच्छन्तु सर्वशः । कुष्माण्डा यातुधानाश्च ये चान्ये गणसंज्ञिताः ॥

ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲಿ—ಕುಷ್ಮಾಂಡರು, ಯಾತುಧಾನರು, ಮತ್ತು ಇತರ ‘ಗಣ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದವರು.

Verse 56

महादेवप्रसादेन महेश्वरमतेन च । सर्व एते नृणां नित्यं तुष्टिमाशु व्रजन्तु ते ॥

ಮಹಾದೇವನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರನ ವಿಧಾನದಂತೆ, ಈ ಎಲ್ಲ ಸತ್ತ್ವಗಳು ಮಾನವರ ಕಡೆಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸದಾ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲಿ.

Verse 57

तुष्टाः सर्वं निरस्यन्तु दुष्कृतं दुरनुष्ठितम् । महापातकजं सर्वं यच्चान्यद्विघ्नकारणम् ॥

ಅವರು ಪ್ರಸನ್ನರಾದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಕುಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ, ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಇತರ ವಿಘ್ನಕಾರಣಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರಮಾಡಲಿ।

Verse 58

तेषामेव प्रसादेन विघ्ना नश्यन्तु सर्वशः । उद्वाहेषु च सर्वेषु वृद्धिकर्मंसु चैव हि ॥

ಅವರ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ವಿಘ್ನಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಲಿ—ಎಲ್ಲಾ ವಿವಾಹಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ವೃದ್ಧಿ-ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಡೆಯುವ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ।

Verse 59

पुण्यानुष्ठानयोगेषु गुरुदेवार्चनेषु च । जपयज्ञविधानेषु यात्रासु च चतुर्दश ॥

ಶುಭ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಗುರು ಹಾಗೂ ದೇವತಾ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ, ಜಪ-ಯಜ್ಞಗಳ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ—ಚತುರ್ದಶಿ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿಯೂ।

Verse 60

शरीरारोग्यभोग्येषु सुखदानधनेषु च । वृद्धबालातुरेष्वेव शान्तिं कुर्वन्तु मे सदा ॥

ದೇಹಾರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಸುಖದಲ್ಲಿಯೂ, ದಾನ ಹಾಗೂ ಧನದಲ್ಲಿಯೂ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವೃದ್ಧರು, ಮಕ್ಕಳು, ರೋಗಿಗಳು ಇವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ—ಅವರು ನನಗೆ ಸದಾ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ।

Verse 61

सोमाम्बुपौ तथाम्भोधिः सविता चानिलानलौ । तथोक्तेः कालजिह्वोऽभूत् पुत्रस्तालनिकेतनः ॥

ಸೋಮ, ಅಂಬುಪಾ ಹಾಗೂ ಸಾಗರ; ಸವಿತೃ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ—ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಉಚ್ಚಾರ/ವಚನದಿಂದ ಕಾಲಜಿಹ್ವನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು; ಅವನ ಪುತ್ರನು ತಾಲನಿಕೇತನನು.

Verse 62

सा येषां रसना-संस्थास्तानसाधून् विबाधते । परिवर्तसुतौ द्वौ तु विरूपविकृतौ द्विज ॥

ಆ (ದೇವಿ) ಆ ಜನರ ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿಕೊಂಡು ದುಷ್ಟರನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತದೆ. ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಪರಿವರ್ತನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು—ವಿಕೃತರೂಪಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಕಲಾಂಗರು.

Verse 63

तौ तु वृक्षाग्र-परिखा-प्राकाराम्भोधि-संश्रयौ । गुर्विण्याः परिवर्तन्तौ कुरुतः पादपाणिषु ॥

ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಮರಗಳ ತುದಿ, ಹಳ್ಳ, ಕೋಟೆಗೋಡೆ ಮತ್ತು ಮಹಾಸಮುದ್ರ ಮುಂತಾದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು. ಗರ್ಭಿಣಿಯೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸಿ ಅವಳ ಕಾಲು-ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ನೋವುಂಟುಮಾಡಿದರು.

Verse 64

क्रौष्टुके परिवर्तः स्यात् गर्भस्य अन्योदरात् ततः । न वृक्षं चैव नैवाद्रिं न प्राकारं महोदधिम् ॥

ಪರಿವರ್ತನು ಮತ್ತೆ ಕ್ರೌಷ್ಟುಕನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದರ ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಮರ, ಪರ್ವತ, ಕೋಟೆಗೋಡೆ ಅಥವಾ ಮಹಾಸಮುದ್ರ—ಯಾವುದರೊಂದಿಗೂ ಸಂಬಂಧ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 65

परिखां वा समाक्रामेद् अबला गर्भधारिणी । अङ्गध्रुक् तनयं लेभे पिशुनं नाम नामतः ॥

ಅಥವಾ ದುರ್ಬಲ ಗರ್ಭಿಣಿ ಒಂದು ಹಳ್ಳ/ಖಾತವನ್ನು ದಾಟಿದರೆ, ಆಗ ಅಂಗಧೃಕನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರ ದೊರೆಯುತ್ತಾನೆ—ಅವನಿಗೆ ‘ಪಿಶುನ’ ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

Verse 66

सोऽस्थिमज्जागतः पुंसां बलमत्त्यजितात्मनाम् । श्येन-काक-कपोताṃश्च गृध्रोलूकैश्च वै सुतान् ॥

ಅವನು ಮನುಷ್ಯರ ಎಲುಬು ಮತ್ತು ಮಜ್ಜೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಆತ್ಮಸಂಯಮವಿಲ್ಲದವರ ಬಲವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಗಿಡುಗ, ಕಾಗೆ, ಪಾರಿವಾಳ, ಗಿಧ, ಗೂಬೆ ರೂಪದ ಪುತ್ರರೂ ಉಂಟಾದರು.

Verse 67

अवाप शकुनिः पञ्च जगृहुस्तान् सुरासुराः । श्येनं जग्राह मृत्युः च काकं कालो गृहीतवान् ॥

ಶಕುನಿಯು ಐದು (ಅಂತಹ ಜೀವಿಗಳನ್ನು) ಪಡೆದನು, ಮತ್ತು ದೇವರುಗಳು ಹಾಗೂ ಅಸುರರು ಅವುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮೃತ್ಯುವು ಹದ್ದನ್ನು ಮತ್ತು ಕಾಲವು ಕಾಗೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು.

Verse 68

उलूकं निरृतिश्चैव जग्राहातिभयावहम् । गृध्रं व्याधिस्तदीशोऽथ कपोतं च स्वयं यमः ॥

ನಿರೃತಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ ಗೂಬೆಯನ್ನು, ವ್ಯಾಧಿಯು ರಣಹದ್ದನ್ನು, ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಯಮನೇ ಪಾರಿವಾಳವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

Verse 69

एतेषामेव चैवोक्ता भूताḥ पापोपपादने । तस्माच्छ्येनादयो यस्य निलीयेयुः शिरस्यथ ॥

ಎಲ್ಲಿ ಪಾಪವು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಜೀವಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹದ್ದು ಮತ್ತು ಇತರ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಯಾರಾದರೂ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರೆ...

Verse 70

तेनात्मरक्षणायालं शान्तिं कुर्याद्विजोत्तम । गेहे प्रसूतिर् एतेषां तद्वन् नीडनिवेशनम् ॥

ಓ ಬ್ರಾಹ್మణೋತ್ತಮನೇ, ತನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಶಾಂತಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಈ ಜೀವಿಗಳು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮರಿ ಹಾಕಿದರೆ ಅಥವಾ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದರೆ ಅದು ಅಶುಭ.

Verse 71

नरस् तं वर्जयेद् गेहं कपोताक्रान्तमस्तकम् । श्येनः कपोतो गृध्रश्च काकोलूकौ गृहे द्विज ॥

ಮನೆಯ ಯಜಮಾನನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪಾರಿವಾಳ ಕುಳಿತರೆ ಆ ಮನೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಹದ್ದು, ಪಾರಿವಾಳ, ರಣಹದ್ದು, ಕಾಗೆ ಮತ್ತು ಗೂಬೆ (ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವುದು ಅಶುಭ).

Verse 72

प्रविष्टः कथयेदन्तं वसतां तत्र वेश्मनि । ईदृक् परित्यजेद् गेहं शान्तिं कुर्याच्च पण्डितः ॥

ಇಂತಹ ಜೀವಿ ಅಥವಾ ಅಪಶಕುನ ಸೂಚನೆ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ, ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯು ಮನೆ ತ್ಯಜಿಸಿ ಶಾಂತಿಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 73

स्वप्नेऽपि हि कपोतस्य दर्शनं न प्रशस्यते । षडपत्यानि कथ्यन्ते गण्डप्रान्तरतिस्तथा ॥

ಕನಸಲ್ಲಿಯೂ ಪಾರಿವಾಳದ ದರ್ಶನ ಶುಭವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ‘ಆರು ಸಂತಾನ’ ಎಂಬ ಸೂಚನೆ ಹಾಗೂ ಗಂಡ/ಕಪೋಲ-ಪ್ರಾಂತದಲ್ಲಿ ರತಿ (ಗಂಡ-ಪ್ರಾಂತ-ರತಿ) ಕೂಡ ಅಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 74

स्त्रीणां रजस्यवस्थानं तेषां कालांश्च मे शृणु । चत्वार्यहानि पूर्वाणि तथैवाऽन्यत् त्रयोदश ॥

ಸ್ತ್ರೀಯರ ರಜಸ್ವಲ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಅದರ ಸಂಬಂಧಿತ ಕಾಲಮಾನಗಳೂ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು: ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ನಂತರದ ಹದಿಮೂರು ದಿನಗಳು.

Verse 75

एकादश तथैवाऽन्यदपत्यं तस्य वै दिने । अन्यद्दिनाभिगमने श्राद्धदाने तथाऽपरे ॥

ಹನ್ನೊಂದನೇ ದಿನದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ವಿಧದ ಸಂತಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಂಗಮದ ಕುರಿತು, ಮತ್ತು ಇತರ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಹಾಗೂ ದಾನದ ಕುರಿತು (ವಿಶೇಷ ಫಲ ಅಥವಾ ಅಶುಭತೆ) ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 76

पर्वस्वथाऽन्यत् तस्मात्तु वर्ज्यान्येतानि पण्डितैः । गर्भहन्तुः सुतो निघ्नो मोहनी चापि कन्यका ॥

ಪರ್ವದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಲವು ಇತರ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೂ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪಂಡಿತರು ಇವುಗಳನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ‘ಗರ್ಭಹಂತೃ’, ‘ಸುತನಿಘ್ನ’ ಮತ್ತು ‘ಮೋಹಿನೀ ಕನ್ಯಕಾ’ ಎಂಬ ಫಲಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 77

प्रविश्य गर्भमत्त्येको भुक्त्वा मोहयतेऽपरा । जायन्ते मोहनात् तस्याः सर्पमण्डूककच्छपाः ॥

ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಒಂದು ಶಕ್ತಿ ಭ್ರೂಣವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೊಂದು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ ಮೋಹವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಮೋಹದಿಂದ ಸರ್ಪ, ಕಪ್ಪೆ ಮತ್ತು ಆಮೆಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.

Verse 78

सरीसृपाणि चाऽन्यानि पुरीषमथवा पुनः । षण्मासान् गुर्विणीं मांसमश्नुवानामसंयताम् ॥

ಮತ್ತಿತರ ಸರೀಸೃಪಗಳು—ಅಥವಾ ಮಲವೂ ಸಹ—ಪ್ರಕಟವಾಗಬಹುದು. ಇದು ಆರು ತಿಂಗಳ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿ ಮಾಂಸಾಹಾರ ಮಾಡುವ ಹಾಗೂ ಅಸಂಯಮಿತಳಾದ ಸ್ತ್ರೀಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 79

वृक्षच्छायाश्रयां रात्रावथवा त्रिचतुष्पथे । श्मशानकटभूमिष्ठामुत्तरीयविवर्जिताम् ॥

ರಾತ್ರಿ ಮರದ ನೆರಳಿನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಮೂರು-ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಶ್ಮಶಾನ ಪ್ರದೇಶದ ಪೊದೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವಳು; ಮೇಲಂಗಿ ಇಲ್ಲದಿರುವಳು—ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲಿ ಅಶುಭ ಹಾಗೂ ಅಪಾಯಕರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 80

रुदमानाṃ निशीथेऽथ आविशेत्तामसौ स्त्रियम् । शस्यहन्तुस्तथैवैकः क्षुद्रको नाम नामतः ॥

ನಂತರ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ಆಕೆ ಅಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು. ಹಾಗೆಯೇ ‘ಕ್ಷುದ್ರಕ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ‘ಬೆಳೆನಾಶಕ’ ಎನ್ನುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬನೂ ಇದ್ದಾನೆ.

Verse 81

शस्यार्धिं स सदा हन्ति लब्ध्वा रन्ध्रं शृणुष्व तत् । अमङ्गल्यदिनारम्भे अतृप्तो वपते च यः ॥

ಅವನು ಸದಾ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಬೆಳೆಗಿನ ಅರ್ಧವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ—ಇದನ್ನು ಕೇಳು. ಅಮಂಗಲ ದಿನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ (ಅಥವಾ ಯೋಗ್ಯ ಶಾಂತಿ ಮಾಡದೆ) ಬಿತ್ತುವವನು ಅಂಥ ನಷ್ಟವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 82

क्षेत्रेष्वनुप्रवेशं वै करोत्यान्तोपसङ्गिषु । तस्मात्कल्पः सुप्रशस्ते दिनेऽभ्यर्च्य निशाकरम् ॥

ಅಸತ್ಸಂಗಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವವರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಚಂದ್ರಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಅತ್ಯಂತ ಶುಭದಿನದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 84

कुर्यादारम्भमुप्तिं च हृष्टतुष्टः सहायवान् । नियोजिकेति या कन्या दुःसहस्य मयोदिता ॥ जातं प्रचोदिकासंज्ञं तस्याः कन्याचतुष्टयम् । मत्तोन्मत्तप्रमत्तास्तु नरान् नारीस्तु ताः सदा ॥

ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ, ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಸಹಾಯಕರ ಬೆಂಬಲದಿಂದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಬೀಜ ಬಿತ್ತುವ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಆರಂಭಿಸಬೇಕು. ನಾನು ದುಃಸಹನಿಗೆ ಸೇರಿದವಳೆಂದು ಹೇಳಿದ ‘ನಿಯೋಜಿಕಾ’ ಎಂಬ ಕನ್ಯೆ ‘ಪ್ರಚೋದಿಕಾ’ ಎಂಬವಳನ್ನು ಹೆತ್ತಳು; ಅವಳಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಕನ್ಯೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು—ಅವರು ಸದಾ ಮತ್ತರು, ಉನ್ಮತ್ತರು, ಪ್ರಮತ್ತರು ಆಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀ-ಪುರುಷರನ್ನು ಅನರ್ಥದ ಕಡೆಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 85

समाविशन्ति नाशाय चोदयन्तीह दारुणम् । अधर्मं धर्मरूपेण कामञ्चाकामरूपिणम् ॥

ಅವರು ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಘೋರವಾದುದನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾರೆ—ಧರ್ಮದ ಮುಖವಾಡದಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮವನ್ನು, ವೈರಾಗ್ಯದ ಮುಖವಾಡದಲ್ಲಿ ಕಾಮವನ್ನು.

Verse 86

अनर्थञ्चार्थरूपेण मोक्षञ्चामोक्षरूपिणम् । दुर्विनीता विना शौचं दर्शयन्ति पृथङ्नरान् ॥

ಅವರು ದುರ್ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಲಾಭದಂತೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮೋಕ್ಷವಲ್ಲದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮೋಕ್ಷದಂತೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಶುದ್ಧರೂ ಅಶಿಕ್ಷಿತರೂ ಆಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ ದಾರಿಗೆಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 87

भ्रश्यन्त्याभिः प्रविष्टाभिः पुरुषार्थात् पृथङ्नराः । तासां प्रवेशश्च गृहे संध्यारक्ते ह्यथाम्बरे ॥

ಅವರು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ ಕೆಂಪಾಗುವ ವೇಳೆ ಅವರ ಮನೆಪ್ರವೇಶ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 88

धाताविधात्रोश्च बलिर्यत्र काले न दीयते । भुञ्जतां पिबतां वापि सङ्गिभिर्जलविप्रुषैः ॥

ಯೋಗ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧಾತಾ ಮತ್ತು ವಿಧಾತರಿಗೆ ಬಲಿ-ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಊಟ-ಪಾನ ಮಾಡುವವರ ನೀರಿನ ಛಿಟಿಕೆಗಳಿಂದ ಭೋಜ್ಯಪೇಯಗಳಿಗೆ ವ್ಯತ್ಯಯ ಉಂಟಾಗುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ—ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇಂತಹ ಅನಿಷ್ಟ ಪ್ರಭಾವಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 89

नवनारीषु संक्रान्तिस्तासामाश्वभिजायते । विरोधिन्यास्त्रयः पुत्राश्चोदको ग्राहकस्तथा ॥

ಅವರ ಸಂಕ್ರಮಣವು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಒಂಬತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ವಿರೋಧಿನಿಯಿಂದ ಮೂರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ—ಚೋದಕ, ಗ್ರಾಹಕ ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಬ್ಬನು।

Verse 90

तमः प्रच्छादकश्चान्यस्तत्स्वरूपं शृणुष्व मे । प्रदीपदैलसंसर्गदूषिते लङ्घिते खले ॥

ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ‘ತಮಃ-ಪ್ರಚ್ಛಾದಕ’; ಅವನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು. ದೀಪ ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಯಾವುದಾದರೂ ವಸ್ತು ದೂಷಿತವಾಗುವಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಲಂಘನ/ಅತಿಕ್ರಮಣರೂಪದ ನೀಚಕರ್ಮ ನಡೆಯುವಲ್ಲಿ—ಅವನು ಕಾರ್ಯನಿರತನು।

Verse 91

मुषलो लूखले यत्र पादुके वासने स्त्रियः । शूर्पदात्रादिकं यत्र पदाकृष्य तथासनम् ॥

ಎಲ್ಲಿ ಉಲೂಖಲ-ಮುಸಲ, ಪಾದತ್ರಾಣಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಲಂಘಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೋ ಅಥವಾ ಅವಮಾನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೋ; ಎಲ್ಲಿ ಶೂರ್ಪ, ದಾತ್ರ/ಕೊಯ್ತ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳು ಹಾಗೂ ಆಸನಗಳನ್ನೂ ಕಾಲಿನಿಂದ ಎಳೆದು ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೋ—ಅಲ್ಲಿ ಆ ಆವರಣಶಕ್ತಿ ಅವಕಾಶ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 92

यत्रोपलिप्तञ्चानर्च्य विहारः क्रियते गृहे । दर्वोमुखेन यत्राग्निराहृतोऽन्यत्र नीयते ॥

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಲೇಪಿಸಿದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪೂಜೆ ಮಾಡದೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ/ಮಲಗಲು ಬಳಸುವಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ದರ್ವಿ (ಕರಚಲಿ)ಯ ಮುಖದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವಲ್ಲಿ—ಅಲ್ಲಿ ಅನಿಷ್ಟತೆ ಪೋಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 93

विरोधिनीसुतास्तत्र विजृम्भन्ते प्रचोदिताः । एको जिह्वागतः पुंसां स्त्रीणाञ्चालीकसत्यवान् ॥

ಅಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಿನಿಯ ಪುತ್ರರು ಪ್ರೇರಿತರಾದಾಗ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಸ್ತ್ರೀ-ಪುರುಷರ ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸಿ, ಅಸತ್ಯವನ್ನು ಸತ್ಯಾಭಾಸದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 94

चोदको नाम स प्रोक्तः पैशुन्यं कुरुते गृहे । अवध्यानगतश्चान्यः श्रवणस्थोऽतिदुर्मतिः ॥

ಅವನು ‘ಚೋದಕ’ (ಪ್ರೇರಕ) ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಮನೆಯೊಳಗೆ ನಿಂದೆ ಮತ್ತು ಚಾಡಿಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಮತಿ; ಅವನು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಪ್ರಮಾದ ಮತ್ತು ಅಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 95

करोति ग्रहणन्तेषां वचसां ग्राहकस्तु सः । आक्रम्यान्यो मनो नॄणां तमसाच्छाद्य दुर्मतिः ॥

ಅವನು ಅವರ ಮಾತಿನ ‘ಗ್ರಹಣ’ವನ್ನು ಕೆಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ವಾಣಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಹಿಡಿದು ವಿಕೃತಗೊಳಿಸುವವನು ಅವನೇ. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ದುಷ್ಟನು ಜನರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿ, ತಮಸ್ಸೆಂಬ ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 96

क्रोधं जनयते यस्तु तमः प्रच्छादकस्तु सः । स्वयंहार्यास्तु चौर्येण जनितन्तनयत्रयम् ॥

ಕೋಪವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವವನು ತಮಸ್ಸಿನ ಆವರಣಕಾರನೇ. ಹಾಗೆಯೇ ಕಳ್ಳತನದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ತ್ರಯ ಸಂತತಿಯೂ ಇದೆ; ಅವರು ತಾವೇ ಅಪಹೃತ (ಕದ್ದೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟ) ವಸ್ತುರೂಪವಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 97

सर्वहार्यर्धहारी च वीर्यहारी तथैव च । अनाचान्तगृहेष्वेते मन्दाचारगृहेषु च ॥

‘ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಪಹರಿಸುವವರು’, ‘ಅರ್ಧವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವರು’, ‘ವೀರ್ಯ/ಬಲವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವರು’ ಕೂಡ ಇದ್ದಾರೆ. ಶೌಚ-ಶುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲದ ಹಾಗೂ ಆಚಾರ ಶಿಥಿಲವಾದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 98

अप्रक्षालितपादेषु प्रविशत्सु महानसम् । खलेषु गोष्ठेषु च वै द्रोहो येषु गृहेषु वै ॥

ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಕಾಲು ತೊಳೆಯದೆ ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೋ, ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗೋಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದ್ರೋಹವಿರುವುದೋ—ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆ ಹಾನಿಕರ ಶಕ್ತಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 99

तेषु सर्वे यथान्यायं विहरन्ति रमन्ति च । भ्रामण्यास्तनयस्त्वेकः काकजङ्घ इति स्मृतः ॥

ಅಂತಹ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವಾನುಸಾರ ಸಂಚರಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಭ್ರಾಮಣಿಯ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರನು ‘ಕಾಕಜಂಘ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 100

तेनाविष्टो रतिं सर्वो नैव प्राप्नोति वै पुरे । भुञ्जन् यो गायते मैत्रे गायते हसते च यः ॥

ಅವನಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ನಗರದಲ್ಲಿ ಕಾಮಸukhoದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇ ಮೈತ್ರ! ಊಟಮಾಡುತ್ತಾ ಹಾಡುವವನು, ಹಾಗೆಯೇ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಹಾಡಿ (ಅನುಚಿತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ) ನಗುವವನು…

Verse 101

सन्ध्यामैथुनिनञ्चैव नरमाविशति द्विज । कन्यात्रयं प्रसूता सा या कन्या ऋतुहारिणी ॥

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೈಥುನ ಮಾಡುವವನೊಳಗೆ ಅವಳು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಶಕ್ತಿ ಮೂರು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಜನ್ಮಕೊಡುತ್ತದೆ—ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ‘ಋತುಹಾರಿಣೀ’ (ಋತು/ರಜಸ್ಸನ್ನು ಹರಣಿಸುವವಳು) ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ।

Verse 102

एका कुचहरा कन्या अन्याव्यञ्जनहारिका । तृतीया तु समाख्याता कन्यका जातहारिणी ॥

ಒಬ್ಬ ಕನ್ಯೆ ‘ಸ್ತನಹಾರಿಣೀ’; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ‘ಅನ್ನ-ವ್ಯಂಜನಹಾರಿಣೀ’ (ಸಿದ್ಧ ಆಹಾರ/ವ್ಯಂಜನಗಳನ್ನು ಹರಣಿಸುವವಳು); ಮೂರನೆಯ ಕನ್ಯೆ ‘ನವಜಾತಹಾರಿಣೀ’ (ನವಜಾತ ಶಿಶುವನ್ನು ಹರಣಿಸುವವಳು) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 103

यस्यान न क्रियते सर्वः सम्यग् वैवाहिको विधिः । कालातीतोऽथवा तस्याः हरत्येका कुचद्वयम् ॥

ಯಾವ ಕನ್ಯೆಯ ವಿವಾಹಸಂಸ್ಕಾರವು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗದೆ, ಅಥವಾ ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ನೆರವೇರಿದರೆ—ಆಕೆಯ ಸ್ತನಯುಗ್ಮವನ್ನು ಆ ಸ್ತ್ರೀಪೀಡಕ ಶಕ್ತಿ ಅಪಹರಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 104

सम्यक् श्राद्धमदत्त्वा च तथानर्च्य च मातरम् । विवाहितायाः कन्यायाः हरति व्यञ्जनं तथा ॥

ಮತ್ತು ಯಾರು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧದಾನ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾತೃಪೂಜೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ—ವಿವಾಹಿತ ಕನ್ಯೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆಕೆಯ ಅಲಂಕಾರ/ಸೌಂದರ್ಯಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ।

Verse 105

अग्न्यम्बुशून्ये च तथा विधूपे सूतिकागृहे । अदीपशस्त्रमुसले भूतिसर्षपवर्जिते ॥

ಯಾವ ಸೂತಿಕಾಗೃಹದಲ್ಲಿ (ಪ್ರಸವಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ) ಅಗ್ನಿ ಇಲ್ಲ, ನೀರು ಇಲ್ಲ, ಧೂಪ/ಹೊಗೆ ಇಲ್ಲ, ದೀಪ ಇಲ್ಲ, ಆಯುಧಗಳೂ ಮುಸಲೂ ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಭಸ್ಮ ಮತ್ತು ಸಾಸಿವೆ ಇಲ್ಲವೋ—

Verse 106

अनुप्रविश्य सा जातमपहृत्यात्मसम्भवम् । क्षणप्रसविनी बालं तत्रैवोत्सृजते द्विज ॥

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವಳು ನವಜಾತ ಶಿಶುವನ್ನು—ತನ್ನದೇ ಸಂತಾನವನ್ನು—ಅಪಹರಿಸುತ್ತದೆ; ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಆ ಕ್ಷಣಪ್ರಸವಿನಿ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 107

सा जातहारीणी नाम सुघोरा पिशिताशना । तस्मात् संरक्षणं कार्यं यत्नतः सूतिकागृहे ॥

ಅವಳು ‘ಜಾತಹಾರಿಣೀ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ—ಅತಿಭೀಕರ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಿಣಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸೂತಿಕಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು।

Verse 108

स्मृतिं चाप्रयतानाञ्च शून्यागारनिषेवणात् । अपहन्ति सुतस्तस्याः प्रचण्डो नाम नामतः ॥

ಅವಧಾನಲೋಪ (ಸ್ಮೃತಿಭ್ರಂಶ) ಮತ್ತು ಶೂನ್ಯಗೃಹಾಶ್ರಯದಿಂದ ಅವಳ ಪುತ್ರನು ‘ಪ್ರಚಂಡ’ ಎಂಬವನಿಂದ ಅಪಹೃತನಾದನು।

Verse 109

पौत्रेभ्यस्तस्य संभूता लीकाः शतसहस्रशः । चण्डालयोनयश्चाष्टौ दण्डपाशातिभीषणाः ॥

ಅವನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜೂನುಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾದವು; ಹಾಗೆಯೇ ಚಾಂಡಾಲ-ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಎಂಟು ಸತ್ತ್ವಗಳು ದಂಡ ಮತ್ತು ಪಾಶ ಧರಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾಗಿದ್ದವು।

Verse 110

क्षुधाविष्टास्ततो लीकास्ताश्च चण्डालयोनयः । अभ्यधावन्त चान्योन्यमत्तुकामाः परस्परम् ॥

ನಂತರ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಆ ಜೂನುಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಚಾಂಡಾಲಜನ್ಯ ಸತ್ತ್ವಗಳು ಪರಸ್ಪರದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿದರು।

Verse 111

प्रचण्डो वारियित्वा तु तास्ताश्चण्डालयोनयः । समये स्थापयामास यादृशे तादृशं शृणु ॥

ಆದರೆ ಪ್ರಚಂಡನು ಆ ಚಾಂಡಾಲಜನ್ಯ ಸತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ಯಥಾಕಾಲ ಯಥಾಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನೂ ನಿಯೋಜಿಸಿದನು. ಅವರಿಗೆ ಏನು ಏನು ನಿಯತವಾಯಿತೋ ಅದನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 112

अद्यप्रभृति लीकानामावासं यो हि दास्यति । दण्डं तस्याहमतुलं पातयिष्ये न संशयः ॥

ಇಂದಿನಿಂದ ಯಾರು ಜೂನುಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ/ವಾಸಸ್ಥಾನ ನೀಡುವರೋ, ಅವರ ಮೇಲೆ ನಾನು ಅಪೂರ್ವ ದಂಡವನ್ನು ವಿಧಿಸುವೆನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 113

चण्डालयोन्योऽवसथे लीका या प्रसविष्यति । तस्याश्च सन्तिः पूर्वा सा च सद्यो नशिष्यति ॥

ಚಾಂಡಾಲ-ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಲೀಕಾ ಎಂಬ ಹೆಣ್ಣು ಪ್ರಸವಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಮೊದಲ ಸಂತಾನ ‘ಸಂತಿಃ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಅದು ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 114

प्रसूते कन्यके द्वे तु स्त्रीपुंसोर्‍बोजहारिणी । वातरूपामरूपाञ्च तस्याः प्रहरणन्तु ते ॥

ಅವಳು ಎರಡು ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಹೆರುತ್ತಾಳೆ; ಅವರು ಸ್ತ್ರೀ-ಪುರುಷರ ಜನನಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ವಾತರೂಪಾ, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಅರൂപಾ; ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಅವಳ ಸಾಧನಗಳು (ಆಯುಧ/ಕಾರಕರು).

Verse 115

वातरूपा निषेकान्ते सा यस्मै क्षिपते सुतम् । स पुमान् वातशुक्रत्वं प्रयाति वनितापि वा ॥

ಸಂಭೋಗ/ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾತರೂಪಾ ತಾನು ಇಚ್ಛಿಸಿದವನ ಮೇಲೆ ಶಿಶುವನ್ನು ಎಸೆಯುತ್ತದೆ. ಆ ಪುರುಷನು ‘ವಾತ-ವೀರ್ಯ’ (ನಿಷ್ಫಲ ಶುಕ್ರ)ನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅಥವಾ ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ವಿಕಲಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.

Verse 116

तथैव गच्छतः सद्यो निर्बोजत्वमरूपया । अस्नाताशी नरो यो वै तथैव पिशिताशनः ॥

ಅದೇ ರೀತಿ, ಸಾಗುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಾ ಅರൂപಾ ಜನನಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದೆ ಊಟ ಮಾಡುವವನು, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಕೂಡ, ಹೀಗೆ ಪ್ರಭಾವಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 117

विद्वेषिणी तु या कन्या भृकुटीकुटिलानना । तस्या द्वौ तनयौ पुंसामपकारप्रकाशकौ ॥

ಇದೀಗ ‘ವಿದ್ವೇಷಿಣೀ’ ಎಂಬ ಕನ್ಯೆ, ವಕ್ರ ಭ್ರೂಕುಟಿಯ ಮುಖವಳಾದವಳು; ಅವಳಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಇದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಪುರುಷರ ವಿರುದ್ಧದ ಹಾನಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 118

निर्बोजत्वं नरो याति नारी वा शौचवर्जिता । पैशुन्याभिरतं लोलमसज्जननिषेवणम् ॥

ಶೌಚವಿಲ್ಲದ ಪುರುಷನಾಗಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ ವೀರ್ಯಹಾನಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಿಂದಾರತಿ, ಚಂಚಲ, ದುಷ್ಟಸಂಗತಿಪ್ರಿಯನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ಷೀಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ।

Verse 119

पुरुषद्वेषिणञ्चैतौ नारमाक्रम्य तिष्ठतः । मात्रा भ्रात्रा तथा मित्रैरभीष्टैः स्वजनैः परैः ॥

ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಇತರರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ತಾಯಿ, ಸಹೋದರ, ಸ್ನೇಹಿತ, ಪ್ರಿಯರು, ಸ್ವಜನರು ಹಾಗೂ ಪರಜನರಿಂದಲೂ ವಿರೋಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 120

विद्विष्टो नाशमायाति पुरुषो धर्मतोऽर्थतः । एकस्तु स्वगुणाँल्लोके प्रकाशयति पापकृत् ॥

ದ್ವೇಷಿಸಲ್ಪಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಧನದಲ್ಲಿಯೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಪಾಪಕರ್ಮಿಯ ಸ್ವಗುಣದೋಷಗಳನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 121

द्वितीयस्तु गुणान् मैत्रीं लोकस्थामपकर्षति । इत्येते दुः सहाः सर्वे यक्ष्मणः सन्ततावथ । पापाचाराः समाख्याताः यैर्व्याप्तमखिलं जगत् ॥

ಎರಡನೆಯದು ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಜನರ ನಡುವೆ ಇರುವ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಎಲ್ಲ ‘ದುಃಸಹ’ಗಳು ಯಕ್ಷ್ಮನ ಸಂತತಿ/ಪರಂಪರೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಇವು ದುಷ್ಟಾಚಾರಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ಇವುಗಳಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ।