Adhyaya 161

Verse 1

ऑपनआक्रा बछ। लि, एकोनषष्ट्यधिकशततमो< ध्याय: अभश्रत्थामाका कर्णको मारनेके लिये उद्यत होना, दुर्योधनका उसे मनाना, पाण्डवों और पाज्चालोंका कर्णपर आक्रमण, कर्णका पराक्रम, अर्जुनके द्वारा कर्णकी पराजय तथा दुर्योधनका अश्वत्थामासे पांचालोंके वधके लिये अनुरोध संजय उवाच तथा परुषितं दृष्टवा सूतपुत्रेण मातुलम्‌ | खड्गमुद्यम्य वेगेन द्रौणिरभ्यपतद्‌ द्रुतम्‌,संजय कहते हैं--राजन्‌! इस प्रकार अपने मामाके प्रति सूतपुत्र कर्णको कटु वचन सुनाते देख अश्वत्थामा बड़े वेगसे तलवार उठाकर तुरंत कर्णपर टूट पड़ा

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದರು—ರಾಜನೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನು ತನ್ನ ಮಾವನಿಗೆ ಕಠೋರ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.

Verse 2

ततः परमसंक्रुद्धः सिंहो मत्तमिव द्विपम्‌ । प्रेक्षत: कुरुराजस्य द्रौणि: कर्ण समभ्ययात्‌

ಆಗ ಪರಮಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು—ಸಿಂಹವು ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾರುವಂತೆ—ಕುರುರಾಜನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು।

Verse 3

जैसे सिंह मतवाले हाथीपर झपटता है, उसी प्रकार अत्यन्त क्रोधमें भरे हुए द्रोणकुमार अश्व॒ृत्थामाने कुरुराज दुर्योधनके देखते-देखते कर्णपर आक्रमण किया ।।

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಸಿಂಹವು ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾರುವಂತೆ, ಜ್ವಲಂತ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಕುರುರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಧಾವಿಸಿದನು। ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಹೇಳಿದನು—“ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯೇ, ನರಾಧಮನೇ! ನನ್ನ ಮಾವ—ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುರ್ಧರ, ನಿಜ ಶೂರ—ಅರ್ಜುನನ ಸತ್ಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ನೀನು ದ್ವೇಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಏಕೆ ಗದರಿಸುತ್ತೀಯ?”

Verse 4

विकत्थमान: शौर्येण सर्वलोकथनुर्थरम्‌ । दर्पोत्सेधगृहीतो5द्य न कज्चिद्‌ गणयन्‌ मृथे

ತನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಹೊಗಳಿಕೊಂಡು, ಇಂದು ಅಹಂಕಾರದ ಉಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತನಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುರ್ಧರನನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 5

क्व ते वीर्य क्‍्व चास्त्राणि यच्त्वां निर्जित्य संयुगे । गाण्डीवधन्वा हतवान्‌ प्रेक्षतस्ते जयद्रथम्‌

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಾಂಡೀವಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಾಗ—ಆಗ ನಿನ್ನ ವೀರ್ಯ ಎಲ್ಲಿತ್ತು? ನಿನ್ನ ಅಸ್ತ್ರಗಳು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದವು?

Verse 6

येन साक्षान्महादेवो योधित: समरे पुरा । तमिच्छसि वृथा जेतुं सूताधम मनोरथै:

ಸೂತಾಧಮನೇ! ಹಿಂದೆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಮಹಾದೇವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದವನನ್ನು, ನೀನು ಕೇವಲ ಮನೋರಥಗಳೂ ಖಾಲಿ ಯೋಜನೆಗಳೂ ಮೂಲಕ ಜಯಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ—ಅದು ವ್ಯರ್ಥವೇ.

Verse 7

यं हि कृष्णेन सहित सर्वशस्त्रभूृतां वरम्‌ । जेतुं न शक्ता: सहिता: सेन्द्रा अपि सुरसुरा:

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ಸೂತನೇ! ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಇಂದ್ರಸಹಿತ ದೇವರೂ ಅಸುರರೂ ಸೇರಿಯೂ ಜಯಿಸಲಾರರು. ಅಂಥ ಲೋಕೈಕ ಅಪರಾಜಿತ ವೀರ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಈ ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ನೀ ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೋಲಿಸುವೆ?

Verse 8

लोकैकवीरमजितमर्जुनं सूत संयुगे । कि पुनस्त्व॑ सुद्दुर्बुद्धे सहैभिरवसुधाधिपै:

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಸೂತನೇ! ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ಲೋಕೈಕ ಅಪರಾಜಿತ ವೀರನು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾಗ ಇಂದ್ರಸಹಿತ ದೇವಾಸುರಸಮೂಹವೂ ಅವನನ್ನು ಜಯಿಸಲಾರದು; ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಓ ಅತಿ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ಈ ಭೂಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ನೀ ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೋಲಿಸುವೆ?

Verse 9

कर्ण पश्य सुददुर्बुद्धे तिछेदानीं नराधम । एष तेड्द्य शिर: कायादुद्धरामि सुदुर्मते,दुर्बद्धि नराधम! कर्ण! तू देख और खड़ा रह। दुर्मते! मैं अभी तेरा सिर धड़से उतार लेता हूँ

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದರು—ಕರ್ಣನೇ! ಓ ಅತಿ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ನರಾಧಮನೇ! ನೋಡು, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲು. ಓ ದುರ್ಮತಿಯವನೇ! ಇಂದುಲೇ ನಿನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ನಿನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಕಿತ್ತುಹಾಕುವೆನು.

Verse 10

संजय उवाच तमुद्यतं तु वेगेन राजा दुर्योधन: स्वयम्‌ । न्यवारयन्महातेजा: कृपश्च द्विपदां वर:

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದರು—ರಾಜನೇ! ವೇಗವೂ ಕ್ರೋಧವೂ ತುಂಬಿ ಎದ್ದು ಧಾವಿಸಿದ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಸ್ವತಃ, ಹಾಗೆಯೇ ದ್ವಿಪದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಪಾಚಾರ್ಯನೂ ತಡೆದರು.

Verse 11

कर्ण उवाच शूरो5यं समरश्लाघी दुर्मतिश्न द्विजाधम: । आसादयतु मद्दीर्य मुज्चेमं कुरुसत्तम

ಕರ್ಣನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಕುರುಸತ್ತಮನೇ! ಈವನು ಸಮರದ ಶ್ಲಾಘೆ ಮಾಡುವವನು; ದುರ್ಮತಿಯು, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಅಧಮನು. ಇವನನ್ನು ಬಿಡು; ಇಂದು ನನ್ನ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸಲಿ.

Verse 12

अश्वत्थामोवाच तवैतत्‌ क्षम्यतेडस्माभि: सूतात्मज सुदुर्मते । दर्पमुत्सिक्तमेतत्‌ ते फाल्गुनो नाशयिष्यति

ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಹೇಳಿದನು—ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ಸೂತಪುತ್ರನೇ! ನಿನ್ನ ಈ ಅಪರಾಧವನ್ನು ನಾವು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಈ ಉಬ್ಬಿದ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಫಾಲ್ಗುಣ (ಅರ್ಜುನ) ನಾಶಮಾಡುವನು।

Verse 13

दुर्योधन उवाच अश्वत्थामन्‌ प्रसीदस्व क्षन्तुमहसि मानद । कोप: खलु न कर्तव्य: सूतपुत्रं कथंचन

ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೇಳಿದನು—ಅಶ್ವತ್ಥಾಮಾ, ಶಾಂತವಾಗು; ಮಾನದಾತನೇ, ನೀನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು. ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕೋಪ ತೋರಿಸುವುದು ಯುಕ್ತವಲ್ಲ।

Verse 14

त्वयि कर्णे कृपे द्रोणे मद्रराजेडथ सौबले । महत्‌ कार्य समासक्तं प्रसीद द्विजसत्तम

ದ್ವಿಜಸತ್ತಮನೇ! ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ, ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ, ಕೃಪನ ಮೇಲೆ, ದ್ರೋಣನ ಮೇಲೆ, ಮದ್ರರಾಜ ಶಲ್ಯನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಸೌಬಲನ (ಶಕುನಿ) ಮೇಲೆ ಮಹತ್ತರ ಕಾರ್ಯಭಾರ ಇಡಲಾಗಿದೆ; ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು।

Verse 15

एते हाभिमुखा: सर्वे राधेयेन युयुत्सव: । आयान्ति पाण्डवा ब्रद्वान्नाह्नयन्त: समन्तत:,ब्रह्मन! ये सामने राधापुत्र कर्णके साथ युद्धकी अभिलाषा रखकर समस्त पाण्डव- सैनिक सब ओरसे ललकारते आ रहे हैं

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಪಾಂಡವರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತಾ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ।

Verse 16

संजय उवाच प्रसाद्यमानस्तु ततो राज्ञा द्रौणिमहामना: । प्रससाद महाराज क्रोधवेगसमन्वित:,संजय कहते हैं--महाराज! राजा दुर्योधनके मनानेपर क्रोधके वेगसे युक्त महामना अश्र॒त्थामा शान्त एवं प्रसन्न हो गया

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾರಾಜನೇ! ರಾಜನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದಾಗ, ಕೋಪದ ವೇಗದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನ ದ್ರೌಣಿ (ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ) ಶಾಂತನಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾದನು।

Verse 17

ततः: कृपो<प्युवाचेदमाचार्य: सुमहामना: । सौम्यस्वभावादू राजेन्द्र क्षिप्रमागतमार्दव:

ಆಗ ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನ ಆಚಾರ್ಯ ಕೃಪನೂ ತನ್ನ ಸೌಮ್ಯಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಶೀಘ್ರವೇ ಮೃದುನಾದನು. ರಾಜೇಂದ್ರ! ಮೃದುತೆ ಮರಳಿ ಬಂದಾಗ ಅವನು ಶಾಂತನಾಗಿ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.

Verse 18

कृप उवाच तवैतत्‌ क्षम्यतेडस्माभि: सूतात्मज सुदुर्मते । दर्पमुत्सिक्तमेतत्‌ ते फाल्गुनो नाशयिष्यति

ಕೃಪನು ಹೇಳಿದನು—ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ಸೂತಪುತ್ರನೇ! ನಿನ್ನ ಈ ಅಪರಾಧವನ್ನು ನಾವು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಈ ಉಬ್ಬಿದ ದರ್ಪವನ್ನು ಫಾಲ್ಗುನ (ಅರ್ಜುನ) ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುವನು.

Verse 19

संजय उवाच ततस्ते पाण्डवा राजन्‌ पज्चालाश्व यशस्विन: । आजम्मु: सहिता: कर्ण तर्जयन्त: समन्ततः

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ನಂತರ ಯಶಸ್ವಿಗಳಾದ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲರು ಒಂದಾಗಿ, ಗರ್ಜಿಸಿ ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.

Verse 20

कर्णोडपि रथियनां श्रेष्ठ श्नापमुद्यम्य वीर्यवान्‌ । कौरवाग्रयै: परिवृत: शक्रो देवगणैरिव

ಕರ್ಣನೂ—ವೀರ್ಯವಂತನು, ರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು—ಆಯುಧವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು. ಅವನು ಅಗ್ರಗಣ್ಯ ಕೌರವರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು; ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನಂತೆ.

Verse 21

ततः प्रववृते युद्ध कर्णस्य सह पाण्डवै:

ನಂತರ ಕರ್ಣನಿಗೂ ಪಾಂಡವರಿಗೂ ನಡುವೆ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು.

Verse 22

भीषणं सुमहाराज सिंहनादविराजितम्‌ | महाराज! तदनन्तर कर्णका पाण्डवोंके साथ भीषण युद्ध आरम्भ हुआ, जो सिंहनादसे सुशोभित हो रहा था ।। ततस्ते पाण्डवा राजन्‌ पज्चालाश्न यशस्विन:

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾರಾಜ! ಅನಂತರ ಕರ್ಣನೂ ಪಾಂಡವರೂ ನಡುವೆ ಸಿಂಹನಾದಗಳಿಂದ ವಿರಾಜಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಮಹಾಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಆಗ, ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರೂ ಯಶಸ್ವಿಗಳಾದ ಪಾಂಚಾಲರೂ ರಣಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿ ತೊಡಗಿದರು.

Verse 23

अयं कर्ण: कुत: कर्णस्तिष्ठ कर्ण महारणे

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—“ಇಗೋ ಕರ್ಣ! ಕರ್ಣ ಎಲ್ಲಿ? ಓ ಕರ್ಣನೇ, ಈ ಮಹಾರಣದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲು!”

Verse 24

अन्‍्ये तु दृष्टवा राधेयं क्रोधरक्तेक्षणाउब्रुवन्‌

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆದರೆ ಇತರರು ರಾಧೇಯನನ್ನು ಕಂಡು, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮಾತಾಡಿದರು.

Verse 25

हन्यतामयमुत्सिक्त: सूतपुत्रो5ल्पचेतन: । सर्वे: पार्थिवशार्टूलैननिनार्थो5स्ति जीवता

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—“ಈ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಉಬ್ಬಿದ, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯ ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿರಿ. ವ್ಯಾಘ್ರಸಮಾನ ರಾಜರೆ, ಇವನು ಬದುಕಿರುವುದರಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ.”

Verse 26

अत्यन्तवैरी पार्थानां सततं पापपूरुष: । एष मूलमनर्थानां दुर्योधनमते स्थित:

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—“ಇವನು ಪಾರ್ಥರ (ಪಾಂಡವರ) ಅತ್ಯಂತ ವೈರಿ, ಸದಾ ಪಾಪಪುರುಷ. ಇವನೇ ಅನರ್ಥಗಳ ಮೂಲ; ದುರ್ಯೋಧನನ ಮತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುವವನು.”

Verse 27

घ्नतैनमिति जल्पन्त: क्षत्रिया: समुपाद्रवन्‌ । महता शरवर्षेण च्छादयन्तो महारथा:

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—“ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿರಿ!” ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಧಾವಿಸಿದರು. ಆ ಮಹಾರಥಿಗಳು ಮಹಾ ಶರವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟರು.

Verse 28

वधार्थ सूतपुत्रस्य पाण्डवेयेन चोदिता: । दूसरे लोगोंने राधापुत्र कर्णको देखकर क्रोधसे लाल आँखें करके कहा--“समस्त श्रेष्ठ राजा मिलकर इस घमंडी और मूर्ख सूतपुत्रको मार डालें। इसके जीनेसे कोई लाभ नहीं है। यह पापात्मा पुरुष सदा कुन्तीकुमारोंके साथ अत्यन्त वैर रखता आया है। दुर्योधनकी रायमें रहकर यही सारे अनर्थोकी जड़ बना हुआ है। अतः इसे मार डालो।” ऐसा कहते हुए समस्त क्षत्रिय महारथी पाण्डुपुत्र युधिष्ठिरसे सूतपुत्रके वधके लिये प्रेरित हो बाणोंकी बड़ी भारी वर्षद्वारा उसे आच्छादित करते हुए उसपर टूट पड़े || २४--२७ ह || तांस्तु सर्वास्तथा दृष्टवा धावमानान्‌ महारथान्‌

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಪಾಂಡವಪುತ್ರನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅವರು ಸೂತಪುತ್ರ (ಕರ್ಣ)ನ ವಧಾರ್ಥವಾಗಿ ಮುಂದಾದರು. ರಾಧಾಪುತ್ರ ಕರ್ಣನನ್ನು ಕಂಡು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಹೇಳಿದರು—“ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜರು ಒಂದಾಗಿ ಈ ಅಹಂಕಾರಿ, ಮೂಢ ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿರಿ. ಇವನ ಬದುಕಿನಿಂದ ಲಾಭವಿಲ್ಲ. ಈ ಪಾಪಾತ್ಮನು ಸದಾ ಕುಂತೀಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಘೋರ ವೈರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ದುರ್ಯೋಧನನ ಮತದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಇವನೇ ಎಲ್ಲ ಅನರ್ಥಗಳ ಮೂಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿರಿ.” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ, ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮಹಾರಥಿಗಳು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಕರ್ಣವಧಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ, ಘನ ಶರವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತ ಅವನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು.

Verse 29

दृष्टवा संहारकल्पं तमुद्धूतं सैन्यसागरम्‌

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ! ಪ್ರಳಯಕಾಲದಂತೆ ಉಕ್ಕಿಬಂದ ಆ ಸೇನ್ಯಾಸಾಗರವನ್ನು ಕಂಡು ಕರ್ಣನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ತಡೆದನು. ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಅಪರಾಜಿತ, ಕ್ಷಿಪ್ರಕಾರಿ, ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಕರ್ಣನು ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ ಶರಸಂಘಗಳ ವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿ ಶತ್ರುಸೇನೆಯ ಮುನ್ನಡೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.

Verse 30

पिप्रीषुस्तव पुत्राणां संग्रामेष्वपराजित: । सायकौघेन बलवान क्षिप्रकारी महाबल:

ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಉತ್ಸುಕ, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಅಪರಾಜಿತ, ಬಾಣಗಳ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠ, ಕ್ಷಿಪ್ರಕಾರಿ, ಮಹಾಬಲಿ.

Verse 31

ततस्तु शरवर्षेण पार्थिवास्तमवारयन्‌

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ರಾಜರು ಶರವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ತಡೆದರು. ನಂತರ ನೂರಾರು-ಸಾವಿರಾರು ನೃಪರು ತಮ್ಮ ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ಬಾಣಮಳೆಯನ್ನೆ ಸುರಿಸಿ ಕರ್ಣನ ಗತಿಯನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಹಿಂದೆ ದೈತ್ಯರು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಆ ರಾಜರು ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಸಮರಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು.

Verse 32

धनूंषि ते विधुन्चाना: शतशो5थ सहस्रश: । अयोधयन्त राधेयं शक्रं दैत्यगणा इव

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅನಂತರ ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನ ಮುಂದಾಟವನ್ನು ತಡೆದರು. ದೈತ್ಯಗಣಗಳು ಶಕ್ರನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಆ ನೃಪರು ರಾಧಾಪುತ್ರ ಕರ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಭೀಕರ ಸಮರಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು.

Verse 33

शरवर्ष तु तत्‌ कर्ण: पार्थिव: समुदीरितम्‌ । शरवर्षेण महता समन्ताद्‌ व्यकिरत्‌ प्रभो,प्रभो! राजाओंद्वारा की हुई उस बाण-वर्षाको कर्णने बाणोंकी बड़ी भारी वृष्टि करके सब ओर बिखेर दिया

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜರು ಹೊರಸೂಸಿದ ಆ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕರ್ಣನು ಎದುರಿಸಿದನು; ಪ್ರಭುವಾದ ಕರ್ಣನು ಇನ್ನೂ ಮಹತ್ತರವಾದ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಚದುರಿಸಿದನು.

Verse 34

तद्‌ युद्धमभवत्‌ तेषां कृतप्रतिकृतैषिणाम्‌ । यथा देवासुरे युद्धे शक्रस्य सह दानवै:

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ಕೃತಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕೃತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದವರ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧ ಉಂಟಾಯಿತು; ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಕ್ರನು ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದಂತೆ.

Verse 35

जैसे देवासुर-संग्राममें दानवोंके साथ इन्द्रका युद्ध हुआ था, उसी प्रकार घात- प्रतिघातकी इच्छावाले राजाओं तथा कर्णका वह युद्ध बड़ा भयंकर हो रहा था ।।

ದೇವಾಸುರ ಸಂಗ्रामದಲ್ಲಿ ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನ ಯುದ್ಧ ನಡೆದಂತೆ, ಘಾತ-ಪ್ರತಿಘಾತದ ಆಸೆಯುಳ್ಳ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಕರ್ಣನ ನಡುವಿನ ಆ ಸಮರ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನ ಅದ್ಭುತ ಲಾಘವವನ್ನು ಕಂಡೆವು—ಶತ್ರುಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಮೀರಿಸಲಾರಿದರು.

Verse 36

वहाँ हमने सूतपुत्र कर्णकी अद्भुत फुर्ती देखी, जिससे सब ओरसे प्रयत्न करनेपर भी शत्रुपक्षीय योद्धा उस युद्धस्थलमें कर्णको काबूमें नहीं कर पा रहे थे ।।

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾರಥನಾದ ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನು ರಾಜರ ಆ ದಟ್ಟ ಬಾಣಸಮೂಹಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ಅವರ ರಥಗಳ ಯುಗಗಳು, ಈಷೆಗಳು, ಛತ್ರಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಶತ್ರುಪಕ್ಷದ ಯೋಧರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರಿದರು.

Verse 37

ततस्ते व्याकुली भूता राजान: कर्णपीडिता:

ಆಗ ಕರ್ಣನ ಪೀಡೆಯಿಂದ ಆ ರಾಜರು ವ್ಯಾಕುಲರಾದರು; ಯುದ್ಧದ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಅವರ ಧೈರ್ಯ ಕುಸಿದು, ಮನಸ್ಸುಗಳು ಕಳವಳಗೊಂಡವು.

Verse 38

हयानां वध्यमानानां गजानां रथिनां तथा

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—“ಕುದುರೆಗಳು ಕೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ರಥಯೋಧರೂ…,”—ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಿನಾಶ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು.

Verse 39

तत्र तत्राभ्यवेक्षाम संघान्‌ कर्णेन ताडितान्‌ । कर्णके बाणोंकी चोट खाकर मरनेवाले घोड़ों, हाथियों और रथियोंके झुंड-के-झुंड हमने वहाँ देखे थे ।। शिरोभि: पतितै राजन्‌ बाहुभिश्न समन्ततः

ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಕರ್ಣನಿಂದ ತಾಡಿತಗೊಂಡ ಯೋಧಸಂಘಗಳನ್ನು ಕಂಡೆವು. ಓ ರಾಜನೇ, ಸುತ್ತಮುತ್ತೆಲ್ಲ ಬಿದ್ದ ತಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಕತ್ತರಿಸಿದ ಭುಜಗಳು ನೆಲವನ್ನು ಆವರಿಸಿತ್ತು.

Verse 40

हतैश्न हन्यमानैश्व निष्टनद्धिश्ष सर्वश:

ಸತ್ತವರೂ ಸಾಯುತ್ತಿದವರೂ ಹೊರಡಿಸಿದ ಅಳಲು-ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು.

Verse 41

बभूवायोधन रौद्रं वैवस्वतपुरोपमम्‌ । कुछ लोग मारे गये थे, कुछ मारे जा रहे थे और कुछ लोग सब ओर पीड़ासे कराह रहे थे। इससे वह युद्धस्थल यमपुरीके समान भयंकर प्रतीत होता था ।।

ಆ ಯುದ್ಧವು ರೌದ್ರವಾಗಿ, ವೈವಸ್ವತ (ಯಮ)ಪುರಿಯಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ತೋರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆಗ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಕರ್ಣನ ವಿಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ…

Verse 42

युध्यतेड्सौ रणे कर्णो दंशित: सर्वपार्थिवै:

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರಾಜರಿಂದ ದಂಶಿತನಾದರೂ ಕವಚಧಾರಿ ಕರ್ಣನು ಒಬ್ಬನೇ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ನೋಡು, ಕರ್ಣನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಪಾಂಡವಸೇನೆ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯನು ನಾಶಮಾಡಿದ ಅಸುರವಾಹಿನಿಯಂತೆ ಚದುರಿ ಓಡುತ್ತಿದೆ.

Verse 43

पश्यैतां द्रवर्ती सेनां कर्णसायकपीडिताम्‌ । कार्तिकेयेन विध्यस्तामासुरीं पृततामिव

ನೋಡು, ಕರ್ಣನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಈ ಸೇನೆ ಓಡುತ್ತಿದೆ; ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯನು ನಾಶಮಾಡಿದ ಅಸುರಸೇನೆಯಂತೆ ಅದು ಚದುರುತ್ತಿದೆ.

Verse 44

दृष्टवैतां निर्जितां सेनां रणे कर्णेन धीमता । अभियात्येष बीभत्सु: सूतपुत्रजिधघांसया

ಬುದ್ಧಿವಂತ ಕರ್ಣನು ರಣದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿದ ಈ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಬೀಭತ್ಸು ಅರ್ಜುನನು ಈಗ ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 45

तद्‌ यथा प्रेक्षमाणानां सूतपुत्रं महारथम्‌ | न हन्यात्‌ पाण्डव: संख्ये तथा नीतिर्विधीयताम्‌

ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿರಲೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವ ಅರ್ಜುನನು ಆ ಮಹಾರಥಿ ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾರದಂತೆ ತಂತ್ರವನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕು.

Verse 46

ततो दौणि: कृप: शल्यो हार्दिक्यश्व महारथ: । प्रत्युद्ययुस्तदा पार्थ सुतपुत्रपरीप्सया

ಆಮೇಲೆ ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ಕೃಪ, ಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹಾರಥಿ ಹಾರ್ದಿಕ್ಯ—ಓ ಪಾರ್ಥ—ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪ್ರತಿಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು.

Verse 47

बीभत्सुरपि राजेन्द्र पड्चालैरभिसंवृत:

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜೇಂದ್ರ! ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಭೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಕೂಡ ಪಾಂಚಾಲರಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 48

धृतराष्ट्र रवाच संरब्धं फाल्गुनं दृष्टया कालान्तकयमोपमम्‌

ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಸಂಜಯ! ಕಾಲ, ಅಂತಕ, ಯಮನಂತೆ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಫಾಲ್ಗುನ (ಅರ್ಜುನ)ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಭೀತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 49

कर्णो वैकर्तन: सूत प्रत्यपद्यत्‌ किमुत्तरम्‌ । धृतराष्ट्रने पूछा--सूत! काल, अन्तक और यमके समान क्रोधमें भरे हुए अर्जुनको देखकर वैकर्तन कर्णने उन्हें किस प्रकार उत्तर दिया? (कैसे उनका सामना किया) ।।

ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಕೇಳಿದನು—ಸೂತ! ಕಾಲ, ಅಂತಕ, ಯಮನಂತೆ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನೋಡಿ ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣನು ಏನು ಉತ್ತರ ನೀಡಿದನು? ಅವನು ಮಹಾರಥ; ಸದಾ ಪಾರ್ಥನೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವವನೇ ಅಲ್ಲವೇ.

Verse 50

स तु तं सहसा प्राप्तं नित्यमत्यन्तवैरिणम्‌

ಅವನು ತನ್ನ ನಿತ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ವೈರಿಗೆ ಅಚಾನಕ ಎದುರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 51

कर्णो वैकर्तन: सूत किमुत्तरमपद्यत । संजय! उस समय अपने सदाके अत्यन्त वैरी अर्जुनको सहसा सामने पाकर सूर्यपुत्र कर्णने उन्हें किस प्रकार उत्तर देनेका निश्चय किया? || ५० ई ।।

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಡವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ವೇಳೆ ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣನು ಅವನ ಎದುರಿಗೆ ಹೋದನು—ಒಂದು ಆನೆ ಮತ್ತೊಂದು ಆನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವಂತೆ.

Verse 52

तमापततन्तं वेगेन वैकर्तनमजिह्ागै:

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣನು ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದಾಗ, ಯುದ್ಧಕ್ರೋಧದಲ್ಲಿ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸರ್ಪಾಕಾರದ ಬಾಣಗಳು ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ತಡೆದವು; ರಣದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲವಂತರಿಗೂ ಪ್ರತಿಬಲ ಮತ್ತು ತಂತ್ರದ ಪ್ರತಿಘಾತ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 53

स कर्ण शरजालेन च्छादयामास पाण्डव:

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಪಾಂಡವನು ಕರ್ಣನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ ಜಾಲದಂತೆ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು; ರಣಸಂಘರ್ಷದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಮಗ್ಗುಚ್ಛಿಸಿದನು. ಇದು ಧರ್ಮಯುದ್ಧದ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ—ಧೈರ್ಯ, ಕೌಶಲ್ಯಕ್ಕೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಯಮ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶವೂ ಬೇಕು.

Verse 54

तस्य तल्लाघवं पार्थो नामृष्पत महाबल:,शत्रुओंको संताप देनेवाले महाबली अर्जुन कर्णकी इस फुर्तीको न सह सके। उन्होंने सूतपुत्र कर्णजो शिलापर तेज किये हुए स्वच्छ अग्रभागवाले तीन सौ बाण मारे

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನ ಆ ಚುರುಕನ್ನು ಮಹಾಬಲ ಪಾರ್ಥನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಶತ್ರುತಾಪನ ಅರ್ಜುನನು ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮುನಿಯ ಮೂರು ನೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಿದನು—ವೇಗಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಬಲವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದಂತೆ.

Verse 55

तस्मै बाणान्‌ शिलाधौतान प्रसन्नाग्रानजिद्दागान्‌ । प्राहिणोत्‌ सूतपुत्राय त्रिशतं शत्रुतापन:

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ವೇಗವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಶತ್ರುತಾಪನ ಅರ್ಜುನನು ಸೂತಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೆರುಗುಗೊಳಿಸಿದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮುನಿಯ, ನೇರವಾಗಿ ಹಾರುವ ಮೂರು ನೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು; ರಣಕೌಶಲ್ಯದ ಏರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಲಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಬಲದಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಲಾಯಿತು.

Verse 56

विव्याध चैनं संरब्धो बाणेनैकेन वीर्यवान्‌ । सव्ये भुजाग्रे बलवान्‌ नाराचेन हसन्निव

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದ ವೀರ್ಯವಂತನು ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು; ನಂತರ ಬಲವಂತನಾಗಿ ನಗುವಂತೆ ನಾರಾಚ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಎಡ ಭುಜದ ಮುನಿಯನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು. ರಣಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಇದು ಸಂಯತ ಪರಾಕ್ರಮ—ಪ್ರಹಾರದಲ್ಲಿಯೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು.

Verse 57

तस्य विद्धस्य बाणेन कराच्चापं पपात ह । पुनरादाय तच्चापं निमेषार्धान्महाबल:

ಬಾಣದಿಂದ ವಿಧ್ಧನಾದ ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಲ್ಲು ಜಾರಿ ಬಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಮಹಾಬಲ ಯೋಧನು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವ ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.

Verse 58

शरवष्टिं तु तां मुक्तां सूतपुत्रेण भारत

ಓ ಭಾರತ! ಆ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರ (ಕರ್ಣ)ನೇ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು.

Verse 59

व्यधमच्छरवर्षेण स्मयन्निव धनंजय: । भारत! सूतपुत्रद्वारा की हुई उस बाण-वर्षाको अर्जुनने मुसकराते हुए-से बाणोंकी वृष्टि करके नष्ट कर दिया ।। तौ परस्परमासाद्य शरवर्षेण पार्थिव

ಓ ಭಾರತ! ಧನಂಜಯ ಅರ್ಜುನನು ನಗುವಂತೆ, ಸೂತಪುತ್ರನು ಬಿಡಿಸಿದ ಆ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ಇಬ್ಬರೂ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ಬಾಣಧಾರೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು.

Verse 60

तदद्भुतं महद्‌ युद्ध कर्णपाण्डवयोर्मुधे

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ (ಅರ್ಜುನ)ರ ನಡುವೆ ಅದ್ಭುತವೂ ಮಹತ್ತಾದ ಯುದ್ಧವು ನಡೆಯಿತು.

Verse 61

क्रुद्धयोर्वासिताहेतोर्वन्ययोर्गजयोरिव । जैसे दो जंगली हाथी किसी हथिनीके लिये क्रोधपूर्वक लड़ रहे हों, उसी प्रकार उस युद्धस्थलमें कर्ण और अर्जुनका वह संग्राम महान्‌ एवं अद्भुत था ।।

ಹೇಗೆ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಾಗಿ ಕ್ರುದ್ಧರಾಗಿ ಎರಡು ಕಾಡಾನೆಗಳು ಹೋರಾಡುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರ ಸಮರವು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತೂ ಅದ್ಭುತವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಆಗ ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ಪಾರ್ಥನು ಕರ್ಣನ ವಿಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ…

Verse 62

अश्वांश्व चतुरो भल्‍लैरनयदू यमसादनम्‌

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ತೀಕ್ಷ್ಣ ಭಲ್ಲಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು।

Verse 63

अथीनं छिन्नधन्वानं हताश्वचं हतसारथिम्‌

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನು ಅಸಹಾಯಕನಾದನು; ಅವನ ಧನುಸ್ಸು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಕುದುರೆಗಳು ಹತರಾದವು, ಸಾರಥಿಯೂ ಹತನಾದನು।

Verse 64

विव्याध सायकै: पार्थश्चतुर्भि: पाण्डुनन्दन: । धनुष कट जाने और घोड़ों तथा सारथिके मारे जानेपर कर्णको पाण्डुनन्दन अर्जुनने चार बाणोंद्वारा घायल कर दिया ।।

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಪಾಂಡುನಂದನ ಪಾರ್ಥ ಅರ್ಜುನನು ಕರ್ಣನನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಿದ್ಧನಾಗಿಸಿದನು. ಅನಂತರ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ರಥದಿಂದ ಹಾರಿ ಇಳಿದನು।

Verse 65

स नुन्नो$र्जुनबाणौधचैराचित: शल्यको यथा

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅರ್ಜುನನ ಬಾಣಗಳ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಹೊಡೆತಗೊಂಡು, ಅವನು ಮುಳ್ಳುಹಂದಿಯಂತೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದನು।

Verse 66

राधेयं निर्जितं दृष्टवा तावका भरतर्षभ

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ರಾಧೇಯ (ಕರ್ಣ) ಸೋತುದನ್ನು ಕಂಡು ನಿನ್ನ ಯೋಧರು ಕಳವಳಗೊಂಡರು।

Verse 67

द्रवतस्तान्‌ समालोक्य राजा दुर्योधनो नूप

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಯೋಧರನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು, ಓ ನೃಪ, (ಚಲಿಸಿದನು)।

Verse 68

निवर्तयामास तदा वाक्यमेतदुवाच ह । नरेश्वर! उन्हें भागते देख राजा दुर्योधनने लौटाया और उस समय उनसे यह बात कही -- ६७३ || अलं द्रुतेन व: शूरास्तिष्ठ ध्वं क्षत्रियर्षभा:

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ತಡೆದು ಹೀಗೆಂದನು: “ಹೇ ಶೂರರೇ, ಈ ಓಟ ಸಾಕು; ಹೇ ಕ್ಷತ್ರಿಯವೃಷಭರೇ, ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿರಿ. ಹಿಂಜರಿಯುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾನು ಸ್ವತಃ ಈಗಲೇ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ವಧಿಸುವೆನು. ಪಾಂಚಾಲರು ಮತ್ತು ಸೋಮಕರೊಡನೆ ಕುಂತೀಪುತ್ರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು।”

Verse 69

एष पार्थवधायाहं स्वयं गच्छामि संयुगे | अहं पार्थान हनिष्यामि सपञठ्चालान ससोमकान

“ಪಾರ್ಥನ ವಧಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಸ್ವತಃ ಸಮರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಪಾಂಚಾಲರು ಮತ್ತು ಸೋಮಕರೊಡನೆ ಪೃಥಾಪುತ್ರರನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.”

Verse 70

अद्य मे युध्यमानस्य सह गाण्डीवधन्चना । द्रक्ष्यन्ति विक्रमं पार्था: कालस्येव युगक्षये,“आज गाण्डीवधारी अर्जुनके साथ युद्ध करते समय कुन्तीके सभी पुत्र प्रलयकालमें कालके समान मेरा पराक्रम देखेंगे

“ಇಂದು ಗಾಂಡೀವಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡುವಾಗ ಕುಂತೀಪುತ್ರರು ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಲನಂತೆಯೇ ಕಾಣುವರು.”

Verse 71

अद्य मद्घाणजालानि विमुक्तानि सहस्रश: । द्रक्ष्यन्ति समरे योधा: शलभानामिवायती:

“ಇಂದು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಯೋಧರು ನನ್ನ ಸಂಹಾರ-ಜಾಲಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಾಣುವರು—ಅವು ಮಿಡತೆಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಹರಡುವವು.”

Verse 72

“आज समरांगणमें सहस्रों योद्धा मेरे छोड़े हुए हजारों बाणसमूहोंको शलभोंकी पंक्तियोंके समान देखेंगे ।।

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಇಂದು ಸಮರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಯೋಧರು ನಾನು ಬಿಡಿಸಿದ ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಶಲಭಗಳ ಸಾಲಿನಂತೆ ಕಾಣುವರು. ಇಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರು ನನ್ನ ಧನುರ್ಧರನ ಬಾಣಮಯ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಕಾಣುವರು—ಬಿಸಿಲಿನ ಋತುವಿನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೇಘವು ಮಳೆ ಸುರಿಸುವಂತೆ।

Verse 73

जेष्याम्यद्य रणे पार्थ सायकैर्नतपर्वभि: । तिष्ठ ध्वं समरे शूरा भयं त्यजत फाल्गुनात्‌

ಇಂದು ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಂಗಿದ ಸಂಧಿಗಳಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಾನು ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಜಯಿಸುವೆನು. ಓ ಶೂರರೇ, ಸಮರದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿರಿ; ಫಾಲ್ಗುನನ ಭಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿರಿ।

Verse 74

न हि मद्वीर्यमासाद्य फाल्गुन: प्रसहिष्यति | यथा वेलां समासाद्य सागरो मकरालय:,'जैसे समुद्र तटभूमितक पहुँचकर शान्त हो जाता है, उसी प्रकार अर्जुन मेरे समीप आकर मेरा पराक्रम नहीं सह सकेंगे”

ನನ್ನ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರೆ ಫಾಲ್ಗುನನು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರನು; ಮಕರಾಲಯವಾದ ಸಾಗರವು ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಶಾಂತವಾಗುವಂತೆ।

Verse 75

इत्युक्त्वा प्रययौ राजा सैन्येन महता वृत: । फाल्गुनं प्रति दुर्धर्ष: क्रोधात्‌ संरक्तलोचन:

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ರಾಜನು ಮಹಾಸೈನ್ಯದಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ಹೊರಟನು. ದುರ್ಧರ್ಷನಾದ ಅವನು ಫಾಲ್ಗುನನ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆದನು; ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು।

Verse 76

ऐसा कहकर दुर्धर्ष राजा दुर्योधनने क्रोधसे लाल आँखें करके विशाल सेनाके साथ अर्जुनपर आक्रमण किया ।।

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಾಹು ದುರ್ಯೋಧನನು ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಶಾರದ್ವತ (ಕೃಪಾಚಾರ್ಯ) ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 77

एष राजा महाबाहुरमर्षी क्रोधमूर्च्छित: । पतज्जवृत्तिमास्थाय फाल्गुनं योद्धुमिच्छति

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ಮಹಾಬಾಹು, ಅವಮಾನವನ್ನು ಸಹಿಸದ ರಾಜನು ಕ್ರೋಧಮೂರ್ಚ್ಛಿತನಾಗಿ ವಿವೇಕವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ದೀಪಶಿಖೆಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುವ ಪತಂಗದಂತೆ ಅಜಾಗರೂಕ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಈಗ ಫಾಲ್ಗುಣ (ಅರ್ಜುನ)ನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 78

यावन्न: पश्यमानानां प्राणान्‌ पार्थेन संगतः । न जह्दात्‌ पुरुषव्याप्रस्तावदू वारय कौरवम्‌

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನು ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ)ನೊಂದಿಗೆ ಎದುರುಬಿದ್ದು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವ ಮೊದಲು ನೀನು ಹೋಗಿ ಆ ಕೌರವ ರಾಜನನ್ನು ತಡೆ. ಅವನು ಮರಣಕರ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸದಂತೆ ಮಾಡು.

Verse 79

यावत्‌ फाल्गुनबाणानां गोचरं नाद्य गच्छति । कौरव: पार्थिवो वीरस्तावद्‌ वारय संयुगे,“यह कौरववंशका वीर भूपाल आज जबतक अर्जुनके बाणोंकी पहुँचके भीतर नहीं जाता है, तभीतक इसे रोक दो

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಇಂದು ಈ ವೀರ ಕೌರವ ರಾಜನು ಫಾಲ್ಗುಣ (ಅರ್ಜುನ)ನ ಬಾಣಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುವವರೆಗೆ, ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ.

Verse 80

यावत्‌ पार्थशरैघेरिरनिर्मुक्तोरगसंनिभै: । न भस्मीक्रियते राजा तावद्‌ युद्धान्निवार्यताम्‌

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಚರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಸರ್ಪಗಳಂತೆ, ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ)ನ ಭೀಕರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಾಜನು ಭಸ್ಮವಾಗುವ ಮೊದಲು, ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗದಂತೆ ತಡೆಯಬೇಕು.

Verse 81

अयुक्तमिव पश्यामि तिष्ठस्त्वस्मासु मानद | स्वयं युद्धाय यद्‌ राजा पार्थ यात्यसहायवान्‌

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಾನದ! ನಾವು ಇಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ರಾಜನು ಸ್ವತಃ, ಯಾವುದೇ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ, ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ)ನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ನನಗೆ ಅಯುಕ್ತವೆನಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 82

दुर्लभ जीवितं मन्ये कौरव्यस्य किरीटिना । युध्यमानस्य पार्थेन शार्दूलेनेव हस्तिन:

ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಪಾರ್ಥ ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದ ಕೌರವಕುಮಾರ ದುರ್ಯೋಧನನ ಜೀವ ಉಳಿಯುವುದು ದುರ್ಳಭವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹುಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುವ ಆನೆಯು ಬದುಕುವುದು ಎಷ್ಟು ಅಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟೇ ಅವನಿಗೂ.

Verse 83

मातुलेनैवमुक्तस्तु द्रौणि: शस्त्रभूतां वर: । दुर्योधनमिदं वाक्‍्यं त्वरित: समभाषत,मामाके ऐसा कहनेपर शस्त्रधारियोंमें श्रेष्ठ द्रोणकुमार अश्वत्थामाने तुरतं ही दुर्योधनके पास जाकर इस प्रकार कहा--

ಮಾತುಲನಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ದುರ್ಯೋಧನನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 84

मयि जीवति गान्धारे न युद्ध गन्तुमरहसि । मामनादृत्य कौरव्य तव नित्यं हितैषिणम्‌,“गान्धारीनन्दन! कुरुकुलरत्न! मैं सदा तुम्हारा हित चाहनेवाला हूँ। तुम मेरे जीते-जी मेरा अनादर करके स्वयं युद्धमें न जाओ

ಗಾಂಧಾರೀನಂದನನೇ! ನಾನು ಜೀವಂತಿರುವವರೆಗೆ ನೀನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಕೌರವನೇ, ನಿತ್ಯವೂ ನಿನ್ನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವ ನನ್ನನ್ನು ಅವಗಣಿಸಿ ನೀನೇ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಡ.

Verse 85

नहि ते सम्भ्रम: कार्य: पार्थस्य विजयं प्रति । अहमावारयिष्यामि पार्थ तिष्ठ सुयोधन

ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ ಜಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಯಾವ ಸಂಭ್ರಮವೂ (ಕಳವಳವೂ) ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಸುಯೋಧನನೇ, ನೀನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲು; ನಾನು ಪಾರ್ಥ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ತಡೆಯುವೆನು.

Verse 86

दुर्योधन उवाच आचार्य: पाण्डुपुत्रान्‌ वै पुत्रवत्‌ परिरक्षति । त्वमप्युपेक्षां कुरुषे तेषु नित्यं द्विजोत्तम

ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೇಳಿದನು—ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ! ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯನು ಪಾಂಡುಪುತ್ರರನ್ನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರಂತೆ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ನೀನೂ ಸಹ ಅವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಉಪೇಕ್ಷೆಯನ್ನೇ ತೋರುತ್ತೀಯೆ.

Verse 87

मम वा मन्दभाग्यत्वान्मन्दस्ते विक्रमो युधि । धर्मराजप्रियार्थ वा द्रौपद्या वा न विद्य तत्‌

ನನ್ನ ದುರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮ ಮಂದಗೊಂಡಿತೋ; ಅಥವಾ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು—ಅಥವಾ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು—ಪ್ರಸನ್ನಪಡಿಸಲು ನೀನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೈ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೋ. ಯಾವುದು ಸತ್ಯವೋ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು.

Verse 88

धिगस्तु मम लुब्धस्य यत्कृते सर्वबान्धवा: । सुखार्हा: परम॑ दु:खं प्राप्रुवन्त्यपराजिता:

ನನ್ನ ಲೋಭಕ್ಕೆ ಧಿಕ್ಕಾರ—ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಸುಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರೂ, ಅಜೇಯರೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಬಂಧುಗಳು ಈಗ ಪರಮ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

Verse 89

को हि शस्त्रविदां मुख्यो महेश्वरसमो युधि । शत्रुं न क्षपयेच्छक्तो यो न स्थाद्‌ गौतमीसुत:

ಶಸ್ತ್ರವಿದರಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮಿ, ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೂ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸದೆ ಇರುವವನು ಯಾರು? ಅವನು ಕೃಪೀಪುತ್ರ, ಗೌತಮೀಸುತ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನೇ.

Verse 90

अश्वत्थामन्‌ प्रसीदस्व नाशयैतान्‌ ममाहितान्‌ | तवास्त्रगोचरे शक्ता: स्थातुं देवा न दानवा:

ಅಶ್ವತ್ಥಾಮಾ! ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು; ನನ್ನ ಈ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡು. ನಿನ್ನ ಅಸ್ತ್ರಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರೂ ದಾನವರೂ ನಿಲ್ಲಲಾರರು.

Verse 91

पज्चालान्‌ सोमकांश्चैव जहि द्रौणे सहानुगान्‌ । वयं शेषान्‌ हनिष्यामस्त्वयैव परिरक्षिता:

ಓ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನೇ! ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಡನೆ ಪಾಂಚಾಲರನ್ನೂ ಸೋಮಕರೆನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸು. ನೀನೇ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾವು ಉಳಿದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವೆವು.

Verse 92

एते हि सोमका विप्र पञ्चालाश्न यशस्विन: । मम सैन्येषु संक्रुद्धा विचरन्ति दवाग्निवत्‌

ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ಈ ಯಶಸ್ವಿಗಳಾದ ಸೋಮಕ ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲರು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿದು ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಂತೆ ನನ್ನ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಆಕ್ರಮಣ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ತಡೆಯಬೇಕು.

Verse 93

तान्‌ वारय महाबाहो केकयांश्व नरोत्तम । पुरा कुर्वन्ति नि:शेषं रक्ष्यमाणा: किरीटिना

ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಓ ನರೋತ್ತಮ! ಅವರನ್ನು ಮತ್ತು ಕೇಕಯರನ್ನೂ ತಡೆ. ಅವರನ್ನು ತಕ್ಷಣ ತಡೆಯದಿದ್ದರೆ, ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ನನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುವರು.

Verse 94

अभश्रृत्थामंस्त्वरायुक्तो याहि शीघ्रमरिंदम । आदी वा यदि वा पश्चात्‌ तवेदं कर्म मारिष,शत्रुओंका दमन करनेवाले माननीय भाई अअश्वत्थामा! तुम शीघ्र ही जाओ। पहले करो या पीछे; यह कार्य तुम्हारे ही वशका है

ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೇಳಿದನು—ಶತ್ರುದಮನ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನೇ! ತ್ವರೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಲೇ ಹೋಗು. ಮೊದಲು ಮಾಡಲಿ ಅಥವಾ ನಂತರ—ಓ ಮಾನ್ಯನೇ, ಈ ಕಾರ್ಯ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ.

Verse 95

त्वमुत्पन्नो महाबाहो पञ्चालानां वध प्रति । करिष्यसि जगत्‌ सर्वमपाज्चालं किलोद्यत:

ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಮಹಾಬಾಹು! ನೀನು ಪಾಂಚಾಲರ ವಧಕ್ಕಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದೆ. ನೀನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಎದ್ದರೆ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾಂಚಾಲರಹಿತವಾಗಿಸುವೆ.

Verse 96

एवं सिद्धा<ब्रुवन्‌ वाचो भविष्यति च तत्‌ तथा । तस्मात्त्वं पुरुषव्याप्र पज्चालाञउ्जहि सानुगान्‌

ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಪುರುಷಸಿಂಹ! ಸಿದ್ಧಪುರುಷರು ನಿನ್ನ ಕುರಿತು ಇಂತೆಯೇ ವಚನ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಸತ್ಯವಾಗುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ! ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ಸಂಹರಿಸು.

Verse 97

न ते<स्त्रगोचरे शक्ता: स्थातुं देवा: सवासवा: । किमु पार्था: सपाज्चाला: सत्यमेतद्‌ ब्रवीमि ते

ನಿನ್ನ ಅಸ್ತ್ರಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವರೂ ನಿಲ್ಲಲಾರರು; ಹಾಗಿರಲು ಪೃಥಾಪುತ್ರರಾದ ಪಾಂಡವರು ಪಾಂಚಾಲರೊಡನೆ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲರು? ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ನಾನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 98

मैं तुमसे यह सच कहता हूँ कि तुम्हारे बाणोंके मार्गमें इन्द्रसहित सम्पूर्ण देवता भी नहीं ठहर सकते; फिर कुन्तीके पुत्रों और पांचालोंकी तो बिसात ही कया है? ।।

ನಾನು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ನಿನ್ನ ಬಾಣಗಳ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವರೂ ನಿಲ್ಲಲಾರರು; ಹಾಗಿರಲು ಕುಂತೀಪುತ್ರರಾದ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲರು ಏನು? ಓ ವೀರ, ಸೋಮಕಗಳೊಡನೆ ಪಾಂಡವರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಸಮರ ಮಾಡಿಸಲು ಸಮರ್ಥರಲ್ಲ—ಇದನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 99

गच्छ गच्छ महाबाहो न न: कालात्ययो भवेत्‌ । इयं हि द्रवते सेना पार्थसायकपीडिता,महाबाहो! जाओ, जाओ। हमारे इस कार्यमें विलम्ब नहीं होना चाहिये। देखो, अर्जुनके बाणोंसे पीड़ित होकर यह सेना भागी जा रही है

ಹೋಗು, ಹೋಗು, ಓ ಮಹಾಬಾಹೋ—ನಮಗೆ ವಿಳಂಬವಾಗಬಾರದು. ನೋಡು, ಪಾರ್ಥನ (ಅರ್ಜುನನ) ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿ ಈ ಸೇನೆ ಚದುರಿ ಓಡುತ್ತಿದೆ.

Verse 100

शक्तो हासि महाबाहो दिव्येन स्वेन तेजसा । निग्रहे पाण्डुपुत्राणां पज्चालानां च मानद,दूसरोंको मान देनेवाले महाबाहु वीर! तुम अपने दिव्य तेजसे पांचालों और पाण्डवोंका निग्रह करनेमें समर्थ हो

ಓ ಮಹಾಬಾಹೋ, ಮಾನದ! ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರನ್ನೂ ಪಾಂಚಾಲರನ್ನೂ ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ನೀನು ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದೀಯೆ.

Verse 159

इति श्रीमहा भारते द्रोणपर्वणि घटोत्कचवधपर्वणि रात्रियुद्धे दुर्योधनवाक्ये एकोनषष्ट्यधिकशततमो<ध्याय:

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಮಹಾಭಾರತದ ದ್ರೋಣಪರ್ವದಲ್ಲಿ, ಘಟೋತ್ಕಚವಧಪರ್ವದೊಳಗೆ, ರಾತ್ರಿಯುದ್ಧ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನ ವಚನಗಳೊಂದಿಗೆ ನೂರ ಅರವತ್ತೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.

Verse 203

पर्यतिष्ठत तेजस्वी स्वबाहुबलमाश्रित: । रथियोंमें श्रेष्ठ

ತನ್ನ ಸ್ವಬಾಹುಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ವೀರನು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತನು. ರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ಹಾಗೂ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಕರ್ಣನೂ ದೇವರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಇಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಧಾನ ಕೌರವ ವೀರರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ಬಾಹುಬಲದ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಎದ್ದು ನಿಂತನು.

Verse 226

दृष्टवा कर्ण महाबाहुमुच्चै: शब्दमथानदन्‌ । राजन्‌! यशस्वी पाण्डव और पांचालोंने महाबाहु कर्णको देखकर उच्चस्वरसे इस प्रकार कहना आस्मभ किया

ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಕರ್ಣನನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ಉಚ್ಚಸ್ವರದಲ್ಲಿ ನಾದಿಸಿದರು. ರಾಜನೇ! ಯಶಸ್ವಿಗಳಾದ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲರು ಮಹಾಬಾಹು ಕರ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ದೊಡ್ಡ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

Verse 236

युध्यस्व सहितोस्माभिवर्दुरात्मन्‌ पुरुषाधम । “कहाँ कर्ण है? यह कर्ण है। दुरात्मन्‌ नराधम कर्ण! इस महायुद्धमें खड़ा रह और हमारे साथ युद्ध कर”

“ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸೇರಿ ಯುದ್ಧಮಾಡು, ದುರುಾತ್ಮ, ಪುರುಷಾಧಮ! ‘ಕರ್ಣ ಎಲ್ಲಿ?’—‘ಇವನೇ ಕರ್ಣ.’ ದುರುಾತ್ಮ, ನರಾಧಮ ಕರ್ಣಾ! ಈ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಯುದ್ಧಮಾಡು.”

Verse 286

न विव्यथे सूतपुत्रो न च त्रासमगच्छत । उन समस्त महारथियोंको इस प्रकार धावा करते देख सूतपुत्रके मनमें न तो व्यथा हुई और न त्रास ही हुआ

ಸೂತಪುತ್ರನು ನಡುಗಲಿಲ್ಲ; ಭಯಕ್ಕೂ ಒಳಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾರಥಿಗಳು ಹೀಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರೂ, ಸೂತಪುತ್ರನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೋವೂ ಇಲ್ಲ, ಭೀತಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 303

वारयामास तत्‌ सैन्यं समन्ताद्‌ भरतर्षभ | भरतश्रेष्ठ! प्रलयकालके समान उस सैन्यसागरको उमड़ा हुआ देख संग्राममें पराजित न होनेवाले बलवान

ಭರತರ್ಷಭನೇ! ಕರ್ಣನು ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ ತಡೆದನು. ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಪ್ರಳಯಕಾಲದ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವ ಆ ಸೇನಾಸಾಗರವನ್ನು ಕಂಡು, ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅಪರಾಜಿತನಾದ ಬಲವಂತ, ಶೀಘ್ರಕರ್ಮಿ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಕರ್ಣನು—ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ—ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.

Verse 373

बश्रमुस्तत्र तत्रैव गाव: शीतार्दिता इव | तत्पश्चात्‌ कर्णके बाणोंसे पीड़ित और व्याकुल हुए राजालोग सर्दीसे कष्ट पानेवाली गायोंके समान इधर-उधर चक्कर काटने लगे

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಚಳಿಯಿಂದ ಪೀಡಿತ ಹಸುಗಳಂತೆ ಇತ್ತಿಚ್ಚೆ ಅಲೆದಾಡಿದರು. ನಂತರ ಕರ್ಣನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ವ್ಯಾಕುಲರಾದ ರಾಜರು, ಚಳಿಯಿಂದ ಕಷ್ಟಪಡುವ ಹಸುಗಳಂತೆ, ಯುದ್ಧದ ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆ ನೋವು ಮತ್ತು ಭೀತಿಯಿಂದ ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿ ಸುತ್ತಾಡಿದರು।

Verse 393

आस्तीर्णा वसुधा सर्वा शूराणामनिवर्तिनाम्‌ । राजन! युद्धमें पीठ न दिखानेवाले शूरवीरोंके कट-कटकर गिरे हुए मस्तकों और भुजाओंसे वहाँकी सारी भूमि सब ओरसे पट गयी थी

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನು ತೋರದ ಅಚಲ ಶೂರರ ಕತ್ತರಿಸಿ ಬಿದ್ದ ತಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಭುಜಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಸಿಕೊಂಡಂತಾಯಿತು. ಆ ದೃಶ್ಯ ಸ್ಥಿರವೀರ್ಯದ ಬೆಲೆ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದ ಕ್ರೂರ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನುಂಗುವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 413

अश्वत्थामानमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह । उस समय राजा दुर्योधनने कर्णका पराक्रम देख अश्वत्थामाके पास पहुँचकर यह बात कही--

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ರಣಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ, ಸಲಹೆಯೂ ಆಜ್ಞೆಯೂ ಮಿಶ್ರವಾದ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿದನು।

Verse 473

प्रत्युध्ययौ तदा कर्ण यथा वृत्रं शतक्रतुः । राजेन्द्र! उस समय वृत्रासुरपर चढ़ाई करनेवाले इन्द्रके समान पांचालोंसे घिरे हुए अर्जुनने भी कर्णपर धावा किया

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ಕರ್ಣನು ಎದುರಿಗೆ ಮುನ್ನಡೆದನು, ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರನು ವೃತ್ರನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಮುನ್ನಡೆದಂತೆ. ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಅದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಾಲರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಅರ್ಜುನನೂ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು—ವೃತ್ರಾಸುರನ ಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನು ಎರಗಿದಂತೆ।

Verse 493

आशंसते च बीभत्सु युद्धे जेतुं सुदारुणम्‌ । महारथी कर्ण सदा ही अर्जुनके साथ स्पर्धा रखता था और युद्धमें अत्यन्त भयंकर अर्जुनको पराजित करनेका विश्वास प्रकट करता था

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅತಿದಾರುಣವಾದ ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಭೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ)ನನ್ನು ಜಯಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮಹಾರಥಿ ಕರ್ಣನು ಸದಾ ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರನಾದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ತಾನೇ ಸೋಲಿಸುವೆನೆಂದು ಪುನಃ ಪುನಃ ತನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 513

असम्भ्रान्तो रणे कर्ण: प्रत्युदीयाद्‌ धनंजयम्‌ । संजयने कहा--राजन्‌! जैसे एक हाथीको आते देख दूसरा हाथी उसका सामना करनेके लिये आगे बढ़े

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನು ಅಚಲಚಿತ್ತನಾಗಿ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಹೇಗೆ ಒಂದು ಆನೆ ಮತ್ತೊಂದು ಆನೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಎದುರು ಹೋಗಿ ಎದುರಿಸಿತೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಕರ್ಣನು ಭಯವೂ ಗೊಂದಲವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಸಮರಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದನು.

Verse 533

ततः कर्ण: सुसंरब्ध: शरैस्त्रिभिरविध्यत । पाए्डुपुत्र अर्जुनने पुन: अपने बाणोंके जालसे कर्णको आच्छादित कर दिया। तब क्रोधमें भरे हुए कर्णने तीन बाणोंसे अर्जुनको बींध डाला

ನಂತರ ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದ ಕರ್ಣನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು. ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಅರ್ಜುನನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಬಾಣಜಾಲದಿಂದ ಕರ್ಣನನ್ನು ಆವರಿಸಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟನಾದ ಕರ್ಣನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಪುನಃ ಚುಚ್ಚಿದನು.

Verse 576

छादयामास बाणौघचै: फाल्गुनं कृतहस्तवत्‌ । उस बाणसे घायल हुए कर्णके हाथसे धनुष छूटकर गिर पड़ा। फिर आधे निमेषमें ही उस महाबली वीरने पुनः वह धनुष लेकर सिद्धहस्त योद्धाकी भाँति बाणसमूहोंकी वर्षा करके अर्जुनको ढक दिया

ಆಮೇಲೆ ಆ ಮಹಾಬಲವಂತನು ಕೃತಹಸ್ತನಂತೆ ಬಾಣಗಳ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಫಾಲ್ಗುನನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಆವರಿಸಿದನು. ಆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಕರ್ಣನ ಕೈಯಿಂದ ಧನುಸ್ಸು ಜಾರಿ ಬಿದ್ದಿತು; ಆದರೆ ಅರ್ಧ ನಿಮಿಷಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಿಡಿದು, ಸಿದ್ಧಹಸ್ತನಂತೆ ಬಾಣಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಮರೆಮಾಡಿದನು.

Verse 593

छादयेतां महेष्वासौ कृतप्रतिकृतैषिणौ । राजन! वे दोनों महाधनुर्धर वीर आघातका प्रतिघात करनेकी इच्छासे परस्पर बाणोंकी वर्षा करके एक-दूसरेको आच्छादित करने लगे

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಹೊಡೆತ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಧನುರ್ಧರರು ಪರಸ್ಪರ ಬಾಣವರ್ಷೆ ಸುರಿಸಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಆವರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

Verse 613

मुष्टिदेशे धनुस्तस्य चिच्छेद त्वरयान्वित: । तदनन्तर महाधनुर्धर अर्जुनने कर्णका पराक्रम देखकर उसके धनुषको मुट्ठी पकड़नेकी जगहसे शीघ्रतापूर्वक काट दिया

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಕರ್ಣನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡ ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ಅರ್ಜುನನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕೈಮುತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ವೇಗವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 623

सारथेश्व शिर: कायादहरच्छत्रुतापन: । साथ ही उसके चारों घोड़ोंको चार भल्‍ल्लोंद्वारा यमलोक पहुँचा दिया। फिर शत्रुसंतापी अर्जुनने उसके सारथिका सिर धड़से अलग कर दिया

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಶತ್ರುತಾಪನನಾದ ಆ ವೀರನು ಸಾರಥಿಯ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಅದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ನಾಲ್ಕೂ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ನಂತರ ಶತ್ರುಸಂತಾಪಿ ಅರ್ಜುನನು ಸಾರಥಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ಧಡದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದನು.

Verse 643

आरुरोह रथं तूर्ण कृपस्थ शरपीडित: । जिसके घोड़े मारे गये थे, उस रथसे तुरंत उतरकर बाणपीड़ित कर्ण शीघ्रतापूर्वक कृपाचार्यके रथपर चढ़ गया

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಕರ್ಣನು, ತನ್ನ ರಥದ ಕುದುರೆಗಳು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ರಥದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಇಳಿದು ವೇಗವಾಗಿ ಕೃಪಾಚಾರ್ಯರ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.

Verse 653

जीवितार्थमभिप्रेप्सु: कृपस्य रथमारुहत्‌ । अर्जुनके बाणसमूहोंसे पीड़ित और व्याप्त होकर वह काँटोंसे भरे हुए साहीके समान जान पड़ता था। अपने प्राण बचानेके लिये कर्ण कृपाचार्यके रथपर जा बैठा था

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯದಿಂದ ಕರ್ಣನು ಕೃಪನ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು. ಅರ್ಜುನನ ದಟ್ಟ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಾಹಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಪ್ರಾಣರಕ್ಷಣಾರ್ಥವೇ ಕರ್ಣನು ಕೃಪಾಚಾರ್ಯರ ರಥದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದನು.

Verse 666

धनंजयशरैनुन्ना: प्राद्रवन्त दिशो दश । भरतश्रेष्ठ! राधापुत्र कर्णको पराजित हुआ देख आपके सैनिक अर्जुनके बाणोंसे पीड़ित हो दसों दिशाओंमें भाग चले

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಧನಂಜಯನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಓಡಿಹೋದರು. ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ರಾಧಾಪುತ್ರ ಕರ್ಣನು ಪರಾಜಿತನಾದುದನ್ನು ಕಂಡು, ನಿನ್ನ ಸೈನಿಕರು ಅರ್ಜುನನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚದುರಿ ಓಡಿದರು.

Verse 3636

आत्मनामाड्कितान्‌ घोरान्‌ राधेय: प्राहिणोच्छरान्‌ | राजाओंके उन बाणसमूहोंका निवारण करके महारथी राधापुत्र कर्णने उनके रथके जुओं

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನು ತನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅಂಕಿತವಾದ ಭೀಕರ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು. ರಾಜರ ಬಾಣವೃಂದವನ್ನು ತಡೆದು, ಆ ಮಹಾರಥಿ ಅವರ ರಥಗಳ ಯುಗಗಳು, ಈಷಾದಂಡಗಳು, ಛತ್ರಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು ಹಾಗೂ ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊತ್ತ ಭಯಾನಕ ಶರಗಳಿಂದ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದನು.

Verse 4636

आयान्तं वीक्ष्य कौन्तेयं शक्रं दैत्यचमूमिव । तब दैत्य-सेनापर आक्रमण करनेवाले इन्द्रके समान अर्जुनको कौरव-सेनाकी ओर आते देख अभश्वत्थामा

ಕೌಂತೇಯ ಅರ್ಜುನನು ದಾನವಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸುವ ಇಂದ್ರನಂತೆ ಕೌರವಸೇನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಕೌರವರು ಅವನನ್ನು ಇಂದ್ರಸಮಾನ ಆಕ್ರಮಣಕಾರನೆಂದು ತಿಳಿದರು. ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನ ರಕ್ಷಣೆಯ ಆಶಯದಿಂದ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ಕೃಪ, ಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹಾರಥಿ ಕೃತವರ್ಮ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂದರು.

Verse 5236

छादयामास पार्थोडथ कर्णस्तु विजयं शरै: । वेगसे आते हुए वैकर्तन कर्णको अर्जुनने अपने सीधे जानेवाले बाणोंसे आच्छादित कर दिया और कर्णने भी अर्जुनको अपने बाणोंसे ढक दिया

ವೇಗದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ವೈಕರ್ತನ ಕರ್ಣನನ್ನು ಪಾರ್ಥ ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ನೇರವಾಗಿ ಹಾರುವ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟನು; ಕರ್ಣನೂ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿದನು.