Adhyaya 163
Chapter Arc: स्वर्ग पर ‘कप’ नामक दानवों का अधिकार जम जाना और देवताओं का मद/अहंकार के कारण संकट में पड़ जाना—एक ऐसा उलटफेर जहाँ अमर भी असहाय दिखते हैं। → देवता अपने दोनों लोक (स्वर्ग और पृथ्वी/अधिकार) हरण हुए जानकर शोकाकुल होकर ब्रह्मा की शरण लेते हैं; उधर ‘कप’ ब्राह्मणों के प्रति वैर/अवज्ञा की ओर बढ़ते हैं, जिससे धर्म-रक्षा का प्रश्न तीखा होता जाता है। → ब्राह्मण-तेज के अपमान का परिणाम—ब्राह्मणों द्वारा ‘कप’ दानवों का भस्म किया जाना; उसी निर्णायक क्षण में देवताओं का संकट कटता है और उनका तेज-वीर्य पुनः जाग्रत होता है। → नारद के वचन से देवता प्रसन्न होकर ब्राह्मणों की महिमा का स्तवन करते हैं; देवताओं का तेज बढ़ता है और वे त्रिलोकी में पुनः पूजित/स्थापित होते हैं। वायु, युधिष्ठिर को उपदेश-रूप में ब्राह्मण-रक्षा और इन्द्रिय-निग्रह का क्षात्रधर्म बताता है। → वायु का संकेत कि ‘भृगुओं से घोर भय’ कालान्तर में प्रकट होगा—भविष्य के दण्ड/परिणाम की छाया अध्याय के अंत में छोड़ दी जाती है।
Shlokas
Verse 1
अपना छा | अ:-फक्राछ सप्तपञ्चाशर्दाधिकशततमोब् ध्याय: कप नामक दानवोंके द्वारा स्वर्गलोकपर अधिकार जमा लेनेपर ब्राह्म॒णोंका कपोंको भस्म कर देना
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು— “ಯುಧಿಷ್ಠಿರಾ! ಇಷ್ಟಾದರೂ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ ಅರ್ಜುನನು ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದನು. ಆಗ ವಾಯುದೇವನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು— ‘ನರಾಧಿಪನೇ! ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಧಾನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆದರ್ಶಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.’”
Verse 2
मदस्यास्यमनुप्राप्ता यदा सेन्द्रा दिवौकस: । तदैव च्यवनेनेह हृता तेषां वसुन्धरा
ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಮದ (ಅಹಂಕಾರ/ಮತ್ತೆ)ದ ಬಾಯಿಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಅದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಚ್ಯವನ ಮುನಿಯು ಅವರ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡನು.
Verse 3
उभौ लोकौ हृतौ मत्वा ते देवा दु:खिता5भवन् । शोकार्ताश्चि महात्मानं ब्रह्माणं शरणं ययु:,अपने दोनों लोकोंका अपहरण हुआ जान वे देवता बहुत दुःखी हो गये और शोकसे आतुर हो महात्मा ब्रह्माजीकी शरणमें गये
ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ದೇವತೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾದರು. ಶೋಕಾಕುಲರಾಗಿ ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮನ ಶರಣಿಗೆ ಹೋದರು.
Verse 4
देवा ऊचु मदास्यव्यतिषक्तानामस्माकं लोकपूजित । च्यवनेन हता भूमि: कपैश्नैव दिवं प्रभो
ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು— “ಲೋಕಪೂಜಿತ ಪ್ರಭೋ! ನಾವು ಮದದ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾಗ ಚ್ಯವನನು ನಮ್ಮ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡನು; ಮತ್ತು ಪ್ರಭೋ, ‘ಕಪ’ ಎಂಬ ದಾನವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೇ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು.”
Verse 5
ब्रह्मोवाच गच्छध्वं शरणं विप्रानाशु सेन्द्रा दिवौकस: । प्रसाद्य तानुभी लोकाववाप्स्यथ यथा पुरा
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು— “ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವತೆಗಳೇ! ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಶರಣಿಗೆ ಹೋಗಿರಿ. ಅವರನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ನೀವು ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯುವಿರಿ.”
Verse 6
ते ययु: शरणं विप्रानूचुस्ते कान् जयामहे । इत्युक्तास्ते द्विजान् प्राहुर्जयतेह कपानिति
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಶರಣಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕೇಳಿದರು—“ನಾವು ಯಾರನ್ನು ಜಯಿಸಬೇಕು?” ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು—“ಇಲ್ಲಿ ‘ಕಪ’ ಎಂಬ ದಾನವರನ್ನು ಜಯಿಸಿರಿ.”
Verse 7
भूगतान् हि विजेतारो वयमित्यब्रुवन् द्विजा: । ततः कर्म समारब्धं ब्राह्मणै:ः कपनाशनम्,तब ब्राह्मणोंने कहा--“हम उन दानवोंको पृथ्वीपर लाकर परास्त करेंगे।” तदनन्तर ब्राह्मणोंने कपविनाशक कर्म आरम्भ किया
ದ್ವಿಜರು ಹೇಳಿದರು—“ಅವರನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿಸಿದ ಬಳಿಕ ನಾವು ಜಯಿಸುವೆವು.” ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕಪ-ನಾಶಕ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
Verse 8
तच्छुत्वा प्रेषितो दूतो ब्राह्मणेभ्यो धनी कपै: । सच तान् ब्राह्मणानाह धनी कपवचो यथा,इसका समाचार सुनकर कपोंने ब्राह्मणोंक पास अपना धनी नामक दूत भेजा, उसने उन ब्राह्मणोंसे कपोंका संदेश इस प्रकार कहा--
ಆ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಪರು ‘ಧನೀ’ ಎಂಬ ದೂತನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಅವನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಕಪರ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.
Verse 9
भवद्धिः सदृशा: सर्वे कपा: किमिह वर्तते । सर्वे वेदविद: प्राज्ञा: सर्वे च क्रतुयाजिन:
ಅವನು ಹೇಳಿದನು—“ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ! ಈ ಎಲ್ಲ ಕಪರು ನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ ಸಮಾನರು; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಇಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ? ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ವೇದಜ್ಞರು, ಪ್ರಾಜ್ಞರು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಯಜ್ಞಕರ್ತರು.”
Verse 10
सर्वे सत्यव्रताश्वैव सर्वे तुल्या महर्षिभि: | श्रीक्षेव रमते तेषु धारयन्ति श्रियं च ते
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸತ್ಯವ್ರತಿಗಳು; ಎಲ್ಲರೂ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಸಮಾನರು. ಶ್ರೀ ಅವರಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತದೆ; ಅವರೂ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.
Verse 11
वृथादारान् न गच्छन्ति वृथामांसं न भुञ्जते । दीप्तमन्निं जुह्बते च गुरूणां वचने स्थिता:
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಅವರು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ವಿವಾಹದ ಹೊರಗಿನ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ತಿಳಿದು ಮಾಂಸವನ್ನು ಭುಂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಜ್ವಲಿತ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಗುರುಗಳ ಆಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
Verse 12
सर्वे च नियतात्मानो बालानां संविभागिन: । उपेत्य शनकैर्यान्ति न सेवन्ति रजस्वलाम् | स्वर्गतिं चैव गच्छन्ति तथैव शुभकर्मिण:
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡವರು; ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವರ ಪಾಲನ್ನು ಹಂಚಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಸಮೀಪಿಸಿದರೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಸಂಯಮದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ರಜಸ್ವಲೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಸಂಗಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಶುಭಧರ್ಮಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
Verse 13
अभुक्तवत्सु नाश्नन्ति गर्भिणीवृद्धकादिषु । पूर्वल्निषु न दीव्यन्ति दिवा चैव न शेरते
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಗರ್ಭಿಣಿಯರು, ವೃದ್ಧರು ಮೊದಲಾದವರು ಇನ್ನೂ ಊಟ ಮಾಡದಿರುವಾಗ ಅವರು ತಾವೇ ಊಟ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಪೂರ್ವಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಜೂಜಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಹಗಲು ನಿದ್ರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
Verse 14
एतैश्वान्यैश्व बहुभिग्ुणैर्युक्तान् कर्थं कपान् | विजेष्यथ निवर्तथ्व॑ निवृत्तानां सुखं हि व:
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರಾದ ‘ಕಪ’ ಎಂಬ ದಾನವರನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ಜಯಿಸುವಿರಿ? ಈ ಅನಿಷ್ಟಕರ ಉದ್ಯಮದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿರಿ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಂಯಮದಲ್ಲೇ ನಿಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಸುಖವಿದೆ.
Verse 15
ब्राह्मणा ऊचु कपान्वयं विजेष्यामो ये देवास्ते वयं स्मृता: । तस्माद् वध्या: कपा<स्माकं धनिन् याहि यथा55गतम्
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ನಾವು ಕಪರನ್ನು ಜಯಿಸುವೆವು; ‘ದೇವರು’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರು ನಿಜವಾಗಿ ನಾವೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವದ್ರೋಹಿಗಳಾದ ಕಪರು ನಮ್ಮಿಂದ ವಧ್ಯರು. ಹೀಗಾಗಿ ನಾವು ಕಪಕುಲವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆವು. ಓ ಧನವಂತನೇ, ನೀನು ಬಂದಂತೆಯೇ ಹಿಂತಿರುಗು.
Verse 16
धनी गत्वा कपानाह न वो विदप्रा: प्रियंकरा: । गहीत्वास्त्राण्यतो विप्रान् कपा: सर्वे समाद्रवन्
ಧನಿಕನು ಕಪಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ—“ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಿಮಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗುವದನ್ನು ಮಾಡಲು ಉತ್ಸುಕರಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲ ಕಪಗಳು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಒಂದೇಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧಾವಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು।
Verse 17
समुदग्रध्वजान् दृष्टवा कपान् सर्वे द्विजातय: । व्यसृजन् ज्वलितानग्नीन् कपानां प्राणनाशनान्
ಎತ್ತರದ ಧ್ವಜಗಳೊಂದಿಗೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಪಗಳನ್ನು ಕಂಡ ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು) ಕಪಗಳ ಪ್ರಾಣನಾಶಕವಾದ ಜ್ವಲಿತ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಎಸೆದರು।
Verse 18
ब्रह्मसृष्टा हव्यभुज: कपान् हत्वा सनातना: | नभसीव यथाभ्राणि व्यराजन्त नराधिप,नरेश्वर! ब्राह्मणोंके छोड़े हुए सनातन अग्निदेव उन कपोंका संहार करके आकाशमें बादलोंके समान प्रकाशित होने लगे
ನರಾಧಿಪನೇ! ಬ್ರಹ್ಮಸೃಷ್ಟರಾದ, ಹವ್ಯಭುಜರಾದ ಆ ಸನಾತನ ಅಗ್ನಿದೇವತೆಗಳು ಕಪಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು।
Verse 19
हत्वा वै दानवान् देवा: सर्वे सम्भूय संयुगे | तेनाभ्यजानन् हि तदा ब्राह्मुणै्निहतान् कपान्
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಅದೇ ವೇಳೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ।
Verse 20
अथागम्य महातेजा नारदोडकथयद् विभो | यथा हता महाभागैस्तेजसा ब्राह्मणै: कपा:,प्रभो! तदनन्तर महातेजस्वी नारदजीने आकर यह बात बतायी कि किस प्रकार महाभाग ब्राह्मणोंने अपने तेजसे कपोंका नाश किया है
ಪ್ರಭೋ! ನಂತರ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ನಾರದನು ಬಂದು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಪಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಾಶಮಾಡಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು।
Verse 21
नारदस्य वच: श्रुत्वा प्रीता: सर्वे दिवौकस: । प्रशशंसुर्द्धिजांश्चापि ब्राह्मुणांश्व॒ यशस्विन:,नारदजीकी बात सुनकर सब देवता बड़े प्रसन्न हुए। उन्होंने द्विजों और यशस्वी ब्राह्मणोंकी भूरि-भूरि प्रशंसा की
ನಾರದನ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳಾದ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಪರಮ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು. ನಂತರ ಅವರು ದ್ವಿಜರನ್ನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಶಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು—ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು.
Verse 22
तेषां तेजस्तथा वीर्य देवानां ववृधे ततः । अवाप्ुवंश्वामरत्वं त्रिषु लोकेषु पूजितम्,तदनन्तर देवताओंके तेज और पराक्रमकी वृद्धि होने लगी। उन्होंने तीनों लोकोंमें सम्मानित होकर अमरत्व प्राप्त कर लिया
ಅನಂತರ ದೇವತೆಗಳ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿತರಾಗಿ ಅವರು ಗೌರವನೀಯ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದರು.
Verse 23
इत्युक्तवचन वायुमर्जुन: प्रत्युवाच ह | प्रतिपूज्य महाबाहो यत् तच्छृणु युधिष्ठिर
ಮಹಾಬಾಹು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ! ವಾಯು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ) ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಅವನನ್ನು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ಅರ್ಜುನನು ನೀಡಿದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೇಳು.
Verse 24
अजुन उवाच जीवाम्यहं ब्राह्मणार्थ सर्वथा सततं प्रभो | ब्रह्माण्यो ब्राह्मणेभ्यश्ष प्रणणमामि च नित्यश:
ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು—ಪ್ರಭು! ನಾನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸದಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಾರ್ಥವೇ ಜೀವನವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಭಕ್ತನು; ಪ್ರತಿದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
Verse 25
दत्तात्रेयप्रसादाच्च मया प्राप्तमिदं बलम् | लोके च परमा कीर्तिर्धर्मक्षाचरितो महान्,विप्रवर दत्तात्रेयजीकी कृपासे मुझे इस लोकमें महान् बल, उत्तम कीर्ति और महान् धर्मकी प्राप्ति हुई है
ಮುನಿವರ ದತ್ತಾತ್ರೇಯರ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನನಗೆ ಈ ಬಲ ದೊರಕಿತು. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೇ ನನಗೆ ಪರಮ ಕೀರ್ತಿ ಲಭಿಸಿತು; ನಾನು ಮಹಾನ್ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದೆನು.
Verse 26
अहो ब्राह्मणकर्माणि मया मारुत तत्त्वतः । त्वया प्रोक्तानि कार्त्स्न्येन श्रुतानि प्रयतेन च
ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ವಾಯುದೇವನೇ! ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳು ಎಷ್ಟೋ ಅದ್ಭುತ! ನೀನು ಅವನ್ನು ನನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೀ; ನಾನು ಸಹ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.
Verse 27
वायुरुवाच ब्राह्मणान् क्षात्रधर्मेण पालयस्वेन्द्रियाणि च । भगुभ्यस्ते भयं घोरं तत् तु कालाद भविष्यति
ವಾಯುನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ಕ್ಷತ್ರಿಯಧರ್ಮದಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸು. ಭೃಗು ವಂಶದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ನಿನಗೆ ಭಯಂಕರ ಭೀತಿ ಉಂಟಾಗುವುದು; ಆದರೆ ಅದು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ನಂತರವೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 156
इस प्रकार श्रीमहाभारत अनुशासनपवके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें वायु देवता और अर्जुनका संवादविषयक एक सौ छप्पनवाँ अध्याय पूरा हुआ
ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶ್ರೀಮಹಾಭಾರತದ ಅನುಶಾಸನಪರ್ವದೊಳಗಿನ ದಾನಧರ್ಮಪರ್ವದಲ್ಲಿ ವಾಯುದೇವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರ ಸಂವಾದವಿಷಯಕ ನೂರ ಐವತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.
Verse 157
इति श्रीमहा भारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि पवनार्जुनसंवादे सप्तपञ्चाशदधिकशततमो< ध्याय:
ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶ್ರೀಮಹಾಭಾರತದ ಅನುಶಾಸನಪರ್ವದೊಳಗಿನ ದಾನಧರ್ಮಪರ್ವದಲ್ಲಿ ವಾಯುದೇವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರ ಸಂವಾದವಿಷಯಕ ನೂರ ಐವತ್ತೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.