Adhyaya 40

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे एकोनचत्वारिंशो ऽध्यायः शक्र उवाच तिष्ये मायामसूयां च वधं चैव तपस्विनाम् साधयन्ति नरास्तत्र तमसा व्याकुलेन्द्रियाः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಲಿಂಗಮಹಾಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನು ಹೇಳಿದನು—ತಿಷ್ಯ (ಕಲಿ) ಯುಗದಲ್ಲಿ ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲವಾದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿರುವ ಜನರು ಮಾಯೆ, ಅಸೂಯೆ ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿಗಳ ವಧವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 2

कलौ प्रमादको रोगः सततं क्षुद्भयानि च अनावृष्टिभयं घोरं देशानां च विपर्ययः

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾದವೆಂಬ ರೋಗವು ಸದಾ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ಹಸಿವಿನ ಭಯವು ಮರುಮರು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅನಾವೃಷ್ಟಿಯ ಭೀಕರ ಭಯ ಇರುತ್ತದೆ; ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವು ತಲೆಕೆಳಗಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 3

न प्रामाण्यं श्रुतेरस्ति नृणां चाधर्मसेवनम् अधार्मिकास्त्वनाचारा महाकोपाल्पचेतसः

ಜನರಲ್ಲಿ ಶ್ರುತಿ (ವೇದ)ಯ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯ ಉಳಿಯದು; ಅವರು ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಧಾರ್ಮಿಕರು ಸದಾಚಾರವಿಲ್ಲದವರು—ಮಹಾಕೋಪಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಚೇತನರು।

Verse 4

अनृतं ब्रुवते लुब्धास् तिष्ये जाताश् च दुष्प्रजाः दुरिष्टैर्दुरधीतैश् च दुराचारैर्दुरागमैः

ತಿಷ್ಯ (ಕಲಿ) ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಲೋಭಿಗಳು ಅಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ದುಷ್ಟ ಸಂತತಿಯೂ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ದುರುಷ್ಟ, ದುರುಧ್ಯಯನ, ದುರಾಚಾರ ಮತ್ತು ದುರಾಗಮ (ಕುಮಾರ್ಗ)ಗಳಿಂದ ಅವರು ತುಂಬಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 5

विप्राणां कर्म दोषेण प्रजानां जायते भयम् नाधीयन्ते तदा वेदान् न यजन्ति द्विजातयः

ವಿಪ್ರರ ಕರ್ಮದೋಷದಿಂದ ಪ್ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಆಗ ದ್ವಿಜರು ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಯಜ್ಞಕರ್ಮವನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 6

उत्सीदन्ति नराश्चैव क्षत्रियाश् च विशः क्रमात् शूद्राणां मन्त्रयोगेन संबन्धो ब्राह्मणैः सह

ಕ್ರಮೇಣ ಜನರು—ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯರೂ ಸಹ—ಕುಸಿಯುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಂತ್ರಗಳ (ಅಯೋಗ್ಯ) ಪ್ರಯೋಗದಿಂದ ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 7

भवतीह कलौ तस्मिञ् शयनासनभोजनैः राजानः शूद्रभूयिष्ठा ब्राह्मणान् बाधयन्ति ते

ಆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಶಯನ, ಆಸನ, ಭೋಜನದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶೂದ್ರಪ್ರಾಯ ಸ್ವಭಾವದ ರಾಜರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 8

भ्रूणहत्या वीरहत्या प्रजायन्ते प्रजासु वै शूद्राश् च ब्राह्मणाचाराः शूद्राचाराश् च ब्राह्मणाः

ಪ್ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ವೀರಹತ್ಯೆಯಂತಹ ಪಾಪಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಆಚಾರ ತಲೆಕೆಳಗಾಗುತ್ತದೆ—ಶೂದ್ರರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಚಾರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶೂದ್ರಾಚಾರಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

राजवृत्तिस्थिताश् चौराश् चौराचाराश् च पार्थिवाः एकपत्न्यो न शिष्यन्ति वर्धिष्यन्त्यभिसारिकाः

ಕಳ್ಳರು ರಾಜವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾರೆ; ರಾಜರು ಕಳ್ಳರ ಆಚಾರವನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾರೆ. ಏಕಪತಿವ್ರತೆಯ ಸ್ತ್ರೀಯರು ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯರು; ಗುಪ್ತ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.

Verse 10

वर्णाश्रमप्रतिष्ठानो जायते नृषु सर्वतः तदा स्वल्पफला भूमिः क्वचिच्चापि महाफला

ಸರ್ವತ್ರ ಜನರಲ್ಲಿ ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಉಂಟಾದಾಗ, ಭೂಮಿ ಕೆಲವೆಡೆ ಸ್ವಲ್ಪಫಲವನ್ನು, ಕೆಲವೆಡೆ ಮಹಾಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ—ಪತಿ-ಸ್ವರೂಪ ಪ್ರಭುವಿನ ಧರ್ಮಸಾಮ್ಯಾನುಸಾರವಾಗಿ।

Verse 11

अरक्षितारो हर्तारः पार्थिवाश् च शिलाशन शूद्रा वै ज्ञानिनः सर्वे ब्राह्मणैरभिवन्दिताः

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ರಾಜರು ರಕ್ಷಕರಲ್ಲ, ಹರಣಕಾರರಾಗುವರು; ಶಿಲಾಭಕ್ಷಕರಂತೆ ಬದುಕುವರು. ಶೂದ್ರರೇ ಎಲ್ಲರೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದಲೂ ಅಭಿವಂದಿತರಾಗುವರು।

Verse 12

अक्षत्रियाश् च राजानो विप्राः शूद्रोपजीविनः आसनस्था द्विजान्दृष्ट्वा न चलन्त्यल्पबुद्धयः

ಕ್ಷತ್ರಿಯಧರ್ಮವಿಲ್ಲದ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರೋಪಜೀವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು—ಆಸನಸ್ಥರಾಗಿ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಕಂಡರೂ ಏಳುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಗಳು. ಶೈವ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಪಾಶಬಂಧಿತ ಆಚರಣೆಯ ಲಕ್ಷಣ; ಧರ್ಮಾವಮಾನದಿಂದ ಪಾಶವು ದೃಢವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 13

ताडयन्ति द्विजेन्द्रांश् च शूद्रा वै स्वल्पबुद्धयः आस्ये निधाय वै हस्तं कर्णं शूद्रस्य वै द्विजाः

ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯ ಶೂದ್ರರು ದ್ವಿಜೇಂದ್ರರನ್ನೂ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ದ್ವಿಜರು ಕೈಯನ್ನು ಬಾಯಿಗೆ ಇಟ್ಟು ಶೂದ್ರನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 14

नीचस्येव तदा वाक्यं वदन्ति विनयेन तम् उच्चासनस्थान् शूद्रांश् च द्विजमध्ये द्विजर्षभ

ಆಗ, ಹೇ ದ್ವಿಜವೃಷಭ, ಅವನನ್ನು ನೀಚನಂತೆ ಎಣಿಸಿ ವಿನಯದಿಂದ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದ್ವಿಜರ ಮಧ್ಯೆ ಉಚ್ಚಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಶೂದ್ರರೊಂದಿಗೆ।

Verse 15

ज्ञात्वा न हिंसते राजा कलौ कालवशेन तु पुष्पैश् च वासितैश्चैव तथान्यैर् मङ्गलैः शुभैः

ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ರಾಜನು ಹಿಂಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಾಲಬಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಪುಷ್ಪಗಳು, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಶುಭಮಂಗಳ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 16

शूद्रानभ्यर्चयन्त्यल्पश्रुतभाग्यबलान्विताः न प्रेक्षन्ते गर्विताश् च शूद्रा द्विजवरान् द्विज

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಅಲ್ಪಶ್ರುತ, ಅಲ್ಪಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲ ಬಲ ಹೊಂದಿದ ಶೂದ್ರರು ಯೋಗ್ಯ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರನ್ನು ನೋಡಲೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 17

सेवावसरम् आलोक्य द्वारे तिष्ठन्ति वै द्विजाः वाहनस्थान् समावृत्य शूद्राञ्शूद्रोपजीविनः

ಸೇವೆಯ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ದ್ವಿಜರು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ; ವಾಹನಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಶೂದ್ರರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರೋಪಜೀವಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 18

सेवन्ते ब्राह्मणास्तत्र स्तुवन्ति स्तुतिभिः कलौ तपोयज्ञफलानां च विक्रेतारो द्विजोत्तमाः

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೇವೆಮಾಡುತ್ತ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಹೊಗಳಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೂ ತಪಸ್ಸು-ಯಜ್ಞಫಲಗಳನ್ನು ಮಾರುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 19

यतयश् च भविष्यन्ति बहवो ऽस्मिन्कलौ युगे पुरुषाल्पं बहुस्त्रीकं युगान्ते समुपस्थिते

ಈ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಯತಿಗಳು (ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು) ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಯುಗಾಂತ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಪುರುಷರು ಕಡಿಮೆ, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹೆಚ್ಚು ಆಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 20

निन्दन्ति वेदविद्यां च द्विजाः कर्माणि वै कलौ कलौ देवो महादेवः शङ्करो नीललोहितः

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ವೇದವಿದ್ಯೆಯನ್ನೂ ವಿಧಿಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಕಲಿಯಲ್ಲಿ ದೇವನೇ ಮಹಾದೇವ—ಶಂಕರ, ನೀಲಲೋಹಿತ; ಬಂಧಿತ ಜೀವಗಳಾದ ಪಶುಗಳಿಗೆ ಅವನೇ ಪತಿ, ಧರ್ಮಕ್ಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಶ್ಚಿತ ಶರಣು.

Verse 21

प्रकाशते प्रतिष्ठार्थं धर्मस्य विकृताकृतिः ये तं विप्रा निषेवन्ते येन केनापि शङ्करम्

ಧರ್ಮಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆಂದು ಒಂದು ರೂಪ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ—ವಿಕೃತವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರೂ ತತ್ತ್ವಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಲ್ಲ. ಆ (ತತ್ತ್ವ)ವನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಿಂದಾದರೂ ಕೊನೆಗೆ ಶಂಕರನ ಶರಣೇ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 22

कलिदोषान् विनिर्जित्य प्रयान्ति परमं पदम् श्वापदप्रबलत्वं च गवां चैव परिक्षयः

ಕಲಿದೋಷಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಜನರು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕ್ರೂರ ಮೃಗಗಳ ಬಲ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ; ಹಸುಗಳ ಕ್ಷಯ ಮತ್ತು ನಾಶವೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 23

साधूनां विनिवृत्तिश् च वेद्या तस्मिन्युगक्षये तदा सूक्ष्मो महोदर्को दुर्लभो दानमूलवान्

ಯುಗಕ್ಷಯದಲ್ಲಿ ಸಾಧುಗಳ ನಿವೃತ್ತಿ (ವೈರಾಗ್ಯ) ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಆಗ ದಾನಮೂಲವಾದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದರೂ ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶಕವಾದ ವಿವೇಕ—ದುರ್ಲಭ—ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಪಶು (ಜೀವ)ವನ್ನು ಪಾಶದಿಂದ ತಿರುಗಿಸಿ ಪತಿ ಶಿವನ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 24

चातुराश्रमशैथिल्ये धर्मः प्रतिचलिष्यति अरक्षितारो हर्तारो बलिभागस्य पार्थिवाः

ಚಾತುರಾಶ್ರಮದ ಶೈಥಿಲ್ಯ ಬಂದಾಗ ಧರ್ಮವು ಅಲುಗಾಡುತ್ತದೆ. ರಕ್ಷಕರಾಗಬೇಕಾದ ರಾಜರು ಅರಕ್ಷಕರಾಗಿ, ದೋಚುವವರಾಗಿ ಬಲಿಭಾಗ (ತೆರಿಗೆ/ಅರ್ಪಣೆ)ವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 25

युगान्तेषु भविष्यन्ति स्वरक्षणपरायणाः अट्टशूला जनपदाः शिवशूलाश्चतुष्पथाः

ಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ಜನರೆಲ್ಲ ಸ್ವರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲೇ ಪರಾಯಣರಾಗುವರು. ಜನಪದಗಳು ತ್ರಿಶೂಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಚತುಷ್ಪಥಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವತ್ರಿಶೂಲಚಿಹ್ನೆಗಳು ಕಾಣುವವು—ಭಯಹಿಂಸೆಯ ಯುಗಲಕ್ಷಣ.

Verse 26

प्रमदाः केशशूलिन्यो भविष्यन्ति कलौ युगे चित्रवर्षी तदा देवो यदा प्राहुर्युगक्षयम्

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ರುಕ್ಷರಾಗಿಯೂ ಕಲಹಪ್ರಿಯರಾಗಿಯೂ ಇರುವರು, ಅವರ ಕೇಶವೇ ಶೂಲದಂತೆ. ಯುಗಕ್ಷಯವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದಾಗ ದೇವನು ವಿಚಿತ್ರವರ್ಣದ ಮಳೆಯನ್ನೆ ಸುರಿಸುವನು—ಪಾಶಬಂಧನಭಾರದಿಂದ ಯುಗ ಕುಸಿಯುವ ಅಪಶಕುನ.

Verse 27

सर्वे वणिग्जनाश्चापि भविष्यन्त्यधमे युगे कुशीलचर्याः पाषण्डैर् वृथारूपैः समावृताः

ಆ ಅಧಮ ಯುಗದಲ್ಲಿ ವಣಿಗರೂ ಸಹ ದುಷ್ಚರ್ಯೆಯವರಾಗುವರು. ಪಾಷಂಡ ಮೋಸಗಾರರು—ಖಾಲಿ ಬಾಹ್ಯರೂಪದವರು—ಆವರಿಸಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಬಿಡುವರು.

Verse 28

बहुयाजनको लोको भविष्यति परस्परम् नाव्याहृतक्रूरवाक्यो नार्जवी नानसूयकः

ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಅನೇಕ ಯಾಗಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವರು; ಆದರೂ ಕ್ರೂರವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಲ್ಲಿ ಆರ್ಜವವಿಲ್ಲ, ಅನಸೂಯೆಯೂ ಇಲ್ಲ—ಅಂತರ್ದೋಷಗಳ ಪಾಶದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ಶಿವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 29

न कृते प्रतिकर्ता च युगक्षीणे भविष्यति निन्दकाश्चैव पतिता युगान्तस्य च लक्षणम्

ಯುಗ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ ಕೃತವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸರಿಪಡಿಸುವವನು ಯಾರೂ ಇರನು. ನಿಂದಕರು ಪತಿತರಾಗುವರು—ಇವೇ ಯುಗಾಂತಲಕ್ಷಣಗಳು.

Verse 30

नृपशून्या वसुमती न च धान्यधनावृता मण्डलानि भविष्यन्ति देशेषु नगरेषु च

ಭೂಮಿ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜರಿಲ್ಲದೆ ಶೂನ್ಯವಾಗುವುದು; ಧಾನ್ಯ-ಧನಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಶ-ಪ್ರಾಂತಗಳಲ್ಲೂ ನಗರಗಳಲ್ಲೂ ಅಂಥ ರಾಜ್ಯಗಳು ಉಂಟಾಗುವವು.

Verse 31

अल्पोदका चाल्पफला भविष्यति वसुंधरा गोप्तारश्चाप्यगोप्तारः सम्भविष्यन्त्यशासनाः

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದು, ಫಲವೂ ಅಲ್ಪವಾಗುವುದು. ರಕ್ಷಕರು ಎನ್ನುವವರೂ ಅಸಲಿ ರಕ್ಷಕರು ಅಲ್ಲ; ಶಾಸನರಹಿತ ಆಡಳಿತಕರು ಉದ್ಭವಿಸುವರು.

Verse 32

हर्तारः परवित्तानां परदारप्रधर्षकाः कामात्मानो दुरात्मानो ह्य् अधमाः साहसप्रियाः

ಪರರ ಧನವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವರು, ಪರಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವರು, ಕಾಮವಶರು, ದುಷ್ಟಚಿತ್ತರು—ಇವರು ಅಧಮರು; ಸಾಹಸಪ್ರಿಯ ಅಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವರು.

Verse 33

प्रनष्टचेष्टनाः पुंसो मुक्तकेशाश् च शूलिनः जनाः षोडशवर्षाश् च प्रजायन्ते युगक्षये

ಯುಗಕ್ಷಯದಲ್ಲಿ ಪುರುಷರ ಸದುಪಯೋಗಿ ಚಟುವಟಿಕೆ ನಾಶವಾಗುವುದು; ಜನರು ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂದಲಿನವರಾಗಿ, ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಕಾಣುವರು; ಸಂತಾನವು যেন ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದ ಆಯುಷ್ಯವಷ್ಟೇ ಇರುವಂತೆ ಜನಿಸುವುದು.

Verse 34

शुक्लदन्ताजिनाक्षाश् च मुण्डाः काषायवाससः शूद्रा धर्मं चरिष्यन्ति युगान्ते समुपस्थिते

ಯುಗಾಂತ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಶೂದ್ರರೂ ತಪಸ್ವಿಗಳ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವರು—ಶ್ವೇತ ದಂತ, ಮೃಗಚರ್ಮ, ರುದ್ರಾಕ್ಷ; ಮುಂಡಿತ ಶಿರಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕಾಷಾಯ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ‘ಧರ್ಮ’ ಆಚರಿಸುವರು.

Verse 35

सस्यचौरा भविष्यन्ति दृढचैलाभिलाषिणः चौराश्चोरस्वहर्तारो हर्तुर्हर्ता तथापरः

ಜನರು ಧಾನ್ಯಚೋರರಾಗುವರು; ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಹಾಗೂ ದುಬಾರಿ ವಸ್ತ್ರಗಳ ಆಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವರು. ಕಳ್ಳರು ಕಳ್ಳರ ಧನವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವರು; ಒಬ್ಬ ದರೋಡೆಕೋರ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ದರೋಡೆಮಾಡಿ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ದರೋಡೆಗೊಂಡದ್ದನ್ನೂ ದರೋಡೆಮಾಡುವನು.

Verse 36

योग्यकर्मण्युपरते लोके निष्क्रियतां गते कीटमूषकसर्पाश् च धर्षयिष्यन्ति मानवान्

ಲೋಕವು ಯೋಗ್ಯಕರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಾಗ, ಕೀಟಗಳು, ಇಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಾವುಗಳೂ ಮಾನವರನ್ನು ಕಿರುಕುಳ ನೀಡಿ ಮಣಿಸುವವು.

Verse 37

सुभिक्षं क्षेममारोग्यं सामर्थ्यं दुर्लभं तदा कौशिकीं प्रतिपत्स्यन्ते देशान्क्षुद्भयपीडिताः

ಆಗ ಸುಭಿಕ್ಷ, ಕ್ಷೇಮ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ದುರ್ಲಭವಾಗುವವು; ಹಸಿವಿನ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ದೇಶಗಳು ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಪುನರುತ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ ಕೌಶಿಕಿಯನ್ನು ಶರಣಾಗುವವು.

Verse 38

दुःखेनाभिप्लुतानां च परमायुः शतं तदा दृश्यन्ते न च दृश्यन्ते वेदाः कलियुगे ऽखिलाः

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು ದುಃಖದಿಂದ ಮುಳುಗುವರು; ಆಗ ಪರಮಾಯುಷ್ಯವೂ ನೂರು ವರ್ಷ ಮಾತ್ರ. ವೇದಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಾಣುವುವು, ಆದರೆ ಅರ್ಥ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟುದರಿಂದ ಕಾಣದಂತೆಯೇ ಆಗುವುವು.

Verse 39

उत्सीदन्ति तदा यज्ञाः केवलाधर्मपीडिताः काषायिणो ऽप्यनिर्ग्रन्थाः कापालीबहुलास्त्विह

ಆಗ ಯಜ್ಞಗಳು ಕೇವಲ ಅಧರ್ಮದ ಪೀಡನೆಯಿಂದ ಕುಗ್ಗುವವು. ಕಾಷಾಯವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳೂ ಒಳಗಿನಿಂದ ನಿಯಮ-ಸಂಯಮವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವರು; ಇಲ್ಲಿ ಕಾಪಾಲಿಕರು ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗುವರು.

Verse 40

वेदविक्रयिणश्चान्ये तीर्थविक्रयिणः परे वर्णाश्रमाणां ये चान्ये पाषण्डाः परिपन्थिनः

ಕೆಲವರು ವೇದವನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ತೀರ್ಥಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಮಾರುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪಾಷಂಡರು—ಸನ್ಮಾರ್ಗದ ವಿರೋಧಿಗಳು—ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 41

उत्पद्यन्ते तदा ते वै सम्प्राप्ते तु कलौ युगे अधीयन्ते तदा वेदाञ् शूद्रा धर्मार्थकोविदाः

ಕಲಿಯುಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಅವರು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ—ಶೂದ್ರರು ವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಗುರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 42

यजन्ते चाश्वमेधेन राजानः शूद्रयोनयः स्त्रीबालगोवधं कृत्वा हत्वा चैव परस्परम्

ಶೂದ್ರಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ರಾಜರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಸ್ತ್ರೀ, ಬಾಲಕ, ಗೋವಧ ಮಾಡಿ, ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಕೊಂದರೂ, ತಾವೇ ಯಜಮಾನರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 43

उपद्रवांस्तथान्योन्यं साधयन्ति तदा प्रजाः दुःखप्रभूतमल्पायुर् देहोत्सादः सरोगता

ಆಗ ಪ್ರಜೆಗಳು ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ಉಪದ್ರವ ಮಾಡಿ ವಿಪತ್ತನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆಯುಷ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ದುಃಖ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ದೇಹಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 44

अधर्माभिनिवेशित्वात् तमोवृत्तं कलौ स्मृतम् प्रजासु ब्रह्महत्यादि तदा वै सम्प्रवर्तते

ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಗಾಢ ಆಸಕ್ತಿಯಿರುವುದರಿಂದ ಕಲಿಯನ್ನು ತಮೋಗುಣಪ್ರಧಾನ ಯುಗವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಪ್ರಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮೊದಲಾದ ಪಾಪಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 45

तस्मादायुर्बलं रूपं कलिं प्राप्य प्रहीयते तदा त्वल्पेन कालेन सिद्धिं गच्छन्ति मानवाः

ಆದ್ದರಿಂದ ಕಲಿಯುಗದ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಆಯುಷ್ಯ, ಬಲ ಮತ್ತು ದೇಹಸೌಂದರ್ಯ ಕ್ಷೀಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಅದೇ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪತಿ—ಭಗವಾನ್ ಶಿವ—ನ ಏಕಾಗ್ರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ, ಪಶುವನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವ ಅನುಶಾಸನಗಳಿಂದಲೂ ಮಾನವರು ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲೇ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 46

धन्या धर्मं चरिष्यन्ति युगान्ते द्विजसत्तमाः श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं ये चरन्त्यनसूयकाः

ಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ಶ್ರುತಿ-ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನಸೂಯೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಧನ್ಯರು. ಆ ಆಚಾರವೇ ಶೈವ ಶುದ್ಧಿಯ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ, ಪಶುವಿನ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪತಿ ಶಿವನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 47

त्रेतायां वार्षिको धर्मो द्वापरे मासिकः स्मृतः यथाक्लेशं चरन्प्राज्ञस् तदह्ना प्राप्नुते कलौ

ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಫಲ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ದ್ವಾಪರದಲ್ಲಿ ಅದು ತಿಂಗಳ ಆಚರಣೆ ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ. ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಆಚರಿಸಿದರೆ ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ ಪತಿ ಶಿವನು ಪಾಶಬಂಧಿತ ಪಶುವಿಗೆ ಮೋಕ್ಷೋನ್ಮುಖ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 48

संध्यांश एषा कलियुगावस्था संध्यांशं तु निबोध मे युगे युगे च हीयन्ते त्रींस्त्रीन्पादांस्तु सिद्धयः

ಇದು ಕಲಿಯುಗದ ಸ್ಥಿತಿ ಸಂಧ್ಯಾಂಶ; ಆ ಸಂಧ್ಯಾಂಶವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ತಿಳಿದುಕೋ. ಯುಗ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೂರು ಮೂರು ಪಾದಗಳಷ್ಟು ಕುಗ್ಗುತ್ತವೆ.

Verse 49

युगस्वभावाः संध्यास्तु तिष्ठन्तीह तु पादशः संध्यास्वभावाः स्वांशेषु पादशस्ते प्रतिष्ठिताः

ಇಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಗಳು ಯುಗಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಪಾದ ಪಾದವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಯುಗಗಳೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯಾಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಪಾದ ಪಾದವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 50

प्रमिति एवं संध्यांशके काले सम्प्राप्ते तु युगान्तिके तेषां शास्ता ह्यसाधूनां भूतानां निधनोत्थितः

ಹೀಗೆ ಯುಗಾಂತದ ಸಂಧ್ಯಾಂಶಕಾಲವು ಬಂದಾಗ, ಆ ಅಧರ್ಮಿ ಭೂತಗಳ ಶಾಸ್ತಾ ಉದ್ಭವಿಸಿ, ಅವರ ನಾಶವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿ ಪಶುಪತಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 51

गोत्रे ऽस्मिन्वै चन्द्रमसो नाम्ना प्रमितिरुच्यते मानवस्य तु सो ऽंशेन पूर्वं स्वायंभुवे ऽन्तरे

ಈ ಗೋತ್ರದಲ್ಲೇ ‘ಚಂದ್ರಮಸ’ ಎಂಬ ಉಪನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಪ್ರಮಿತಿ ಎಂಬ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಮನುನ ಅಂಶವಾಗಿ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು।

Verse 52

समाः स विंशतिः पूर्णाः पर्यटन्वै वसुंधराम् अनुकर्षन् स वै सेनां सवाजिरथकुञ्जराम्

ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಚರಿಸಿದನು; ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾ ಕುದುರೆ, ರಥ, ಆನೆಗಳೊಡನೆ ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು।

Verse 53

प्रगृहीतायुधैर्विप्रैः शतशो ऽथ सहस्रशः स तदा तैः परिवृतो म्लेच्छान् हन्ति सहस्रशः

ಆಗ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ನೂರಾರು-ಸಾವಿರಾರು ವಿಪ್ರರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವನು ಮ್ಲೇಚ್ಛರನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು—ಇದು ಪಶುಪತಿ ಶಿವನ ಸೇವೆಯಾಗಿ, ಪಾಶಬಂಧಿತ ಜೀವಗಳ ವಿಮೋಚನಾರ್ಥ ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆಗೆ ಆಗಿತ್ತು।

Verse 54

स हत्वा सर्वशश्चैव राज्ञस्ताञ्शूद्रयोनिजान् पाखण्डांस्तु ततः सर्वान् निःशेषं कृतवान् प्रभुः

ಅವನು ಶೂದ್ರಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಆ ರಾಜರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿ, ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಖಂಡಿಗಳನ್ನು ನಿಶ್ಶೇಷವಾಗಿ ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡಿದನು. ಹೀಗೆ ಪ್ರಭುವು ಶಿವಧರ್ಮವನ್ನು ಧಾರಿಸುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 55

नात्यर्थं धार्मिका ये च तान् सर्वान् हन्ति सर्वतः वर्णव्यत्यासजाताश् च ये च ताननुजीविनः

ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರದವರನ್ನು ಅವನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ವರ್ಣವ್ಯತ್ಯಾಸದಿಂದ ಜನಿಸಿದವರನ್ನೂ, ಅವರನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿ ಬದುಕುವವರನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 56

प्रवृत्तचक्रो बलवान् म्लेच्छानामन्तकृत्स तु अधृष्यः सर्वभूतानां चचाराथ वसुंधराम्

ಚಕ್ರವನ್ನು ಪ್ರವೃತ್ತಗೊಳಿಸಿ ಆ ಬಲವಂತನು—ಮ್ಲೇಚ್ಛರ ಅಂತಕೃತ್—ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಿಗೆ ಅಜೇಯನಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಚರಿಸಿದನು, ಧರ್ಮಬಲವಾಗಿ ಲೋಕವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಾ।

Verse 57

मानवस्य तु सो ऽंशेन देवस्येह विजज्ञिवान् पूर्वजन्मनि विष्णोस्तु प्रमितिर्नाम वीर्यवान्

ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಮಾನವಾಂಶದ ಮೂಲಕ ದೇವಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು; ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ‘ಪ್ರಮಿತಿ’ ಎಂಬ ವೀರ್ಯವಂತನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 58

गोत्रतो वै चन्द्रमसः पूर्णे कलियुगे प्रभुः द्वात्रिंशे ऽभ्युदिते वर्षे प्रक्रान्तो विंशतिः समाः

ಚಂದ್ರಗೋತ್ರದ ಗಣನೆಯಂತೆ, ಪೂರ್ಣ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಕುರಿತು—ಮೂವತ್ತೆರಡನೇ ವರ್ಷ ಉದಯಿಸಿದಾಗ ಅವನು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ದಾಟಿದ್ದನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 59

विनिघ्नन्सर्वभूतानि शतशो ऽथ सहस्रशः कृत्वा बीजावशेषां तु पृथिवीं क्रूरकर्मणः

ಆ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿ ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳನ್ನು ನೂರಾರು, ನಂತರ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು; ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ‘ಬೀಜಾವಶೇಷ’ವಾಗಿ—ಭವಿಷ್ಯದ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಉಳಿದ ಸಾಧ್ಯತೆಯಷ್ಟಾಗಿ—ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟನು।

Verse 60

परस्परनिमित्तेन कोपेनाकस्मिकेन तु स साधयित्वा वृषलान् प्रायशस् तान् अधार्मिकान्

ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಕೋಪ ಉಂಟಾಗಿ, ಅವನು ಅಧರ್ಮಿಗಳಾದ ನೀಚರನ್ನು ಪುನಃಪುನಃ ವಶಪಡಿಸಿ ದಮನ ಮಾಡಿದನು।

Verse 61

गङ्गायमुनयोर्मध्ये स्थितिं प्राप्तः सहानुगः ततो व्यतीते काले तु सामात्यः सहसैनिकः

ಅವನು ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಗಂಗಾ–ಯಮುನೆಯ ಮಧ್ಯದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಸ್ಥಾನ ಪಡೆದನು; ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಮಂತ್ರಿಗಳೂ ಸೈನ್ಯವೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಅಲ್ಲೀಯೇ ಉಳಿದನು।

Verse 62

उत्साद्य पार्थिवान् सर्वान् म्लेच्छांश्चैव सहस्रशः तत्र संध्यांशके काले सम्प्राप्ते तु युगान्तिके

ಎಲ್ಲ ಭೂಪತಿಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸಿ, ಸಹಸ್ರಸಂಖ್ಯೆಯ ಮ್ಲೇಚ್ಛ ಗುಂಪುಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡಿ, ಯುಗಾಂತದ ಸಂಧ್ಯಾಂಶ ಕಾಲ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ (ಪ್ರಳಯದ ಸೂಚನೆ) ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 63

बेहविओउर् ओफ़् पेओप्ले दुरिन्ग् युगान्त स्थितास्वल्पावशिष्टासु प्रजास्विह क्वचित्क्वचित् अप्रग्रहास्ततस्ता वै लोभाविष्टास्तु कृत्स्नशः

ಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಾಗ, ಜನರು ಕೆಲವೆಡೆ ಸ್ವಯಂನಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದವರಾಗುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲೋಭಾವಿಷ್ಟರಾಗಿ ಒಳನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ। ಇಂತಹ ಪಾಶಬಂಧ ಅರಾಜಕತೆಯಲ್ಲಿ ಪಶು-ಜೀವ ಪತಿ ಶಿವನನ್ನು ಮರೆತು ಆಸೆಯ ಬಂಧಗಳಿಂದ ಚಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 64

उपहिंसन्ति चान्योन्यं प्रणिपत्य परस्परम् अराजके युगवशात् संशये समुपस्थिते

ಯುಗವಶದಿಂದ ರಾಜರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಸಂಶಯ ಉಂಟಾದಾಗ, ಜನರು ಹೊರಗೆ ಪರಸ್ಪರ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೂ ಒಳಗೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 65

प्रजास्ता वै ततः सर्वाः परस्परभयार्दिताः व्याकुलाश् च परिभ्रान्तास् त्यक्त्वा दारान् गृहाणि च

ಆಗ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ವ್ಯಾಕುಲರಾಗಿ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದರು; ಪತ್ನಿಯರನ್ನೂ ಮನೆಗಳನ್ನೂ ಸಹ ತ್ಯಜಿಸಿದರು।

Verse 66

स्वान्प्राणान् अनपेक्षन्तो निष्कारुण्याः सुदुःखिताः नष्टे श्रौते स्मार्तधर्मे परस्परहतास्तदा

ಶ್ರೌತ ಕರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಮಾರ್ತ ಆಚರಧರ್ಮ ನಾಶವಾದಾಗ ಜನರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದವರಾಗಿ ಭಾರೀ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದರು।

Verse 67

निर्मर्यादा निराक्रान्ता निःस्नेहा निरपत्रपाः नष्टे धर्मे प्रतिहताः ह्रस्वकाः पञ्चविंशकाः

ಧರ್ಮ ನಾಶವಾದಾಗ ಜನರು ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದವರಾಗಿ, ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ, ಸ್ನೇಹವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ, ಲಜ್ಜೆಯಿಲ್ಲದವರಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಧರ್ಮಕ್ಷಯದಿಂದ ಸದಾಚಾರ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ದೇಹದ ಎತ್ತರ-ಬಲ ಕುಗ್ಗಿ ಆಯುಷ್ಯ ಕೇವಲ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 68

हित्वा पुत्रांश् च दारांश् च विवादव्याकुलेन्द्रियाः अनावृष्टिहताश्चैव वार्तामुत्सृज्य दूरतः

ಮಳೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಕಲಹಗಳಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ವ್ಯಾಕುಲವಾದಾಗ ಅವರು ಪುತ್ರರನ್ನೂ ಪತ್ನಿಯರನ್ನೂ ಸಹ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದೂರಕ್ಕೆ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 69

प्रत्यन्तानुपसेवन्ते हित्वा जनपदान् स्वकान् सरित्सागरकूपांस्ते सेवन्ते पर्वतांस् तथा

ತಮ್ಮ ಜನಪದಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವರು ಗಡಿಭಾಗಗಳತ್ತ ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ನದಿಗಳು, ಸಾಗರಗಳು, ಬಾವಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 70

मधुमांसैर्मूलफलैर् वर्तयन्ति सुदुःखिताः चीरपत्राजिनधरा निष्क्रिया निष्परिग्रहाः

ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾಗಿ ಅವರು ಜೇನು, ಮಾಂಸ, ಬೇರುಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ತೊಗಟೆಬಟ್ಟೆ, ಎಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆಯ ಚರ್ಮ ಧರಿಸಿ, ಲೋಕಕರ್ಮಗಳಿಂದ ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿ, ಪರಿಗ್ರಹರಹಿತರಾಗಿ, ಪಶುವಿನ ಪಾಶಬಂಧವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಲು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪತಿ ಶಿವನ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 71

वर्णाश्रमपरिभ्रष्टाः संकटं घोरमास्थिताः एवं कष्टमनुप्राप्ता अल्पशेषाः प्रजास्तदा

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಹೋದ ಜನರು ಭೀಕರ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು. ಹೀಗೆ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಆಗ ಜೀವಸಮೂಹ ಅಲ್ಪಶೇಷವಾಯಿತು—ಸ್ವಲ್ಪಮಾತ್ರವೇ ಉಳಿಯಿತು.

Verse 72

जराव्याधिक्षुधाविष्टा दुःखान्निर्वेदमानसाः विचारणा तु निर्वेदात् साम्यावस्था विचारणा

ಜರಾ, ವ್ಯಾಧಿ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ನಿರ್ವೇದವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತದೆ. ಆ ನಿರ್ವೇದದಿಂದಲೇ ನಿಜವಾದ ವಿಚಾರಣೆ (ವಿವೇಕ) ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಅದೇ ವಿಚಾರಣೆ ಪರಿಪಕ್ವವಾಗಿ ಸಾಮ್ಯಾವಸ್ಥೆ—ಸಮತ್ವ—ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 73

साम्यावस्थात्मको बोधः संबोधाद्धर्मशीलता अरूपशमयुक्तास्तु कलिशिष्टा हि वै स्वयम्

ಬೋಧವು ಸಾಮ್ಯಾವಸ್ಥೆ—ಅಂತರಂಗ ಸಮತ್ವ—ಸ್ವರೂಪದ್ದಾಗಿದೆ; ಸಮ್ಯಕ್ ಸಂಬೋಧದಿಂದ ಧರ್ಮಶೀಲತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕಲಿಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ತಾವೇ ಅರೂಪ-ಶಮಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ಕೇವಲ ದಮನವನ್ನೇ ಮೋಕ್ಷವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 74

अहोरात्रात्तदा तासां युगं तु परिवर्तते चित्तसंमोहनं कृत्वा तासां वै सुप्तमत्तवत्

ಆಗ ಅವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಅಹೋರಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಯುಗವೇ ತಿರುಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದ ಕಾರಣ ಅವರು ನಿದ್ರಿಸಿದವರಂತೆ ಅಥವಾ ಮದ್ಯಮತ್ತರಂತೆ ಆದರು.

Verse 75

भाविनो ऽर्थस्य च बलात् ततः कृतमवर्तत प्रवृत्ते तु ततस्तस्मिन् पुनः कृतयुगे तु वै

ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾದದ್ದಿನ ಬಲದಿಂದ ಆಗ ಕೃತ—ಸತ್ಯಯುಗದ ಕ್ರಮವು ಮತ್ತೆ ಪ್ರವೃತ್ತವಾಯಿತು. ಆ ನಿಯತ ಪ್ರವಾಹ ಆರಂಭವಾದಾಗ ಕೃತಯುಗವು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು.

Verse 76

उत्पन्नाः कलिशिष्टास्तु प्रजाः कार्तयुगास्तदा तिष्ठन्ति चेह ये सिद्धा अदृष्टा विचरन्ति च

ಆಗ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಕೃತಯುಗದ ಶುದ್ಧತೆಯ ಅವಶೇಷ ಹೊಂದಿದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಸಿದ್ಧರು ನೆಲೆಸಿ, ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 77

सप्त सप्तर्षिभिश्चैव तत्र ते तु व्यवस्थिताः ब्रह्मक्षत्रविशः शूद्रा बीजार्थं ये स्मृता इह

ಅಲ್ಲಿ ಏಳು (ವರ್ಗಗಳು) ಮತ್ತು ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಯಥಾವಿಧಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಶೂದ್ರರು—ಇವರು ಇಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿವಿಸ್ತಾರದ ಬೀಜತತ್ತ್ವವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 78

कलिजैः सह ते सर्वे निर्विशेषास्तदाभवन् तेषां सप्तर्षयो धर्मं कथयन्तीतरे ऽपि च

ಆಗ ಕಲಿಜರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ನಿರ್ವಿಶೇಷ—ಭೇದರಹಿತರಾದರು. ಅವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇತರರೂ ಸಹ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 79

वर्णाश्रमाचारयुतं श्रौतं स्मार्तं द्विधा तु यम् ततस्तेषु क्रियावत्सु वर्धन्ते वै प्रजाः कृते

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಚಾರಯುಕ್ತ ಧರ್ಮವು ಎರಡು ವಿಧ—ಶ್ರೌತ ಮತ್ತು ಸ್ಮಾರ್ತ. ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ಆ ಕರ್ಮಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ದೃಢರಾಗಿರುವಾಗ ಪ್ರಜೆಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 80

श्रौतस्मार्तकृतानां च धर्मे सप्तर्षिदर्शिते केचिद्धर्मव्यवस्थार्थं तिष्ठन्तीह युगक्षये

ಶ್ರುತಿ‑ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿತವಾಗಿಯೂ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ದರ್ಶಿಸಿದ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ, ಕೆಲ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ತಂಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 81

मन्वन्तराधिकारेषु तिष्ठन्ति मुनयस्तु वै यथा दावप्रदग्धेषु तृणेष्विह ततः क्षितौ

ಮನ್ವಂತರಗಳ ಅಧಿಕಾರವ್ಯಾಪ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಂಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಿಂದ ಸುಟ್ಟ ಹುಲ್ಲಿನಲ್ಲಿಯೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಳಿಯುವಂತೆ, ಅವರು ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪತಿ (ಶಿವ)‑ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಕಾಲಪರಿವರ್ತನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 82

वनानां प्रथमं वृष्ट्या तेषां मूलेषु संभवः तथा कार्तयुगानां तु कलिजेष्विह संभवः

ಮಳೆಯ ಮೂಲಕ ಕಾಡುಗಳು ಮೊದಲಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬೇರುಗಳಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸುವಂತೆ, ಕೃತಯುಗವೂ ಇಲ್ಲಿ ಕಲಿಯೊಳಗಿಂದಲೇ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ—ಯುಗಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ನಿಯಮಿಸುವ ಪತಿ (ಶಿವ)ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ।

Verse 83

एवं युगाद्युगस्येह संतानं तु परस्परम् वर्तते ह व्यवच्छेदाद् यावन्मन्वन्तरक्षयः

ಹೀಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಯುಗದಿಂದ ಯುಗಕ್ಕೆ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ನಿಯತ ವಿಭಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಂಪರೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ—ಮನ್ವಂತರಕ್ಷಯದವರೆಗೆ. ಈ ಕಾಲಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಪತಿ—ಶಿವನು—ಅವಿಕಾರಾಧಾರ; ಪಶುಗಳು (ಜೀವಗಳು) ಕರ್ಮಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿ ಪುನಃಪುನಃ ಚಕ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 84

सुखमायुर्बलं रूपं धर्मो ऽर्थः काम एव च युगेष्वेतानि हीयन्ते त्रींस्त्रीन् पादान् क्रमेण तु

ಸುಖ, ಆಯುಷ್ಯ, ಬಲ, ರೂಪ, ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಕಾಮ—ಇವು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮೇಣ ಕುಗ್ಗುತ್ತವೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲೂ ಮೂರು‑ಮೂರು ಪಾದಗಳಂತೆ ಹ್ರಾಸವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 85

ससंध्यांशेषु हीयन्ते युगानां धर्मसिद्धयः इत्येषा प्रतिसिद्धिर्वै कीर्तितैषा क्रमेण तु

ಯುಗಗಳ ಸಂಧ್ಯಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಿದ್ಧಿಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಪ್ರತಿಸಿದ್ಧಿ—ತಿದ್ದುಪಡಿ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣ—ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 86

चतुर्युगानां सर्वेषाम् अनेनैव तु साधनम् युग = हऺहेरे ज़ेइतेइन्हेइतेन् एषा चतुर्युगावृत्तिर् आ सहस्राद् गुणीकृता

ಈ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದಲೇ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳೆಲ್ಲದರ ಗಣನೆ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಚತುರ್ಯುಗಾವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಸಾವಿರಗುಣ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅದು ಉನ್ನತ ಕಾಲಮಾನಗಳ ಪ್ರಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 87

ब्रह्मणस्तदहः प्रोक्तं रात्रिश्चैतावती स्मृता अनार्जवं जडीभावो भूतानाम् आ युगक्षयात्

ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ‘ದಿನ’ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ‘ರಾತ್ರಿ’ಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯುಗಕ್ಷಯದವರೆಗೆ ಭೂತಗಳು ಅನಾರ್ಜವ ಮತ್ತು ಜಡೀಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 88

एतदेव तु सर्वेषां युगानां लक्षणं स्मृतम् एषां चतुर्युगाणां च गुणिता ह्येकसप्ततिः

ಇದೇ ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ಲಕ್ಷಣವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಈ ಚತುರ್ಯುಗಗಳ ಒಟ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆ ಸಮಾಹಾರವಾಗಿ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 89

क्रमेण परिवृत्ता तु मनोरन्तरम् उच्यते चतुर्युगे यथैकस्मिन् भवतीह यदा तु यत्

ಚಕ್ರಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪರಿವೃತ್ತಿಯಾದಾಗ ಆ ಮಧ್ಯಂತರವನ್ನು ‘ಮನ್ವಂತರ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಚತುರ್ಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಬೇಕೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಯಥೋಚಿತ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 90

तथा चान्येषु भवति पुनस्तद्वै यथाक्रमम् सर्गे सर्गे यथा भेदा उत्पद्यन्ते तथैव तु

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇತರ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಅದು ಮರುಮರು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸರ್ಗದಲ್ಲೂ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಭೇದಗಳು ಮತ್ತೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 91

पञ्चविंशत्परिमिता न न्यूना नाधिकास् तथा तथा कल्पा युगैः सार्धं भवन्ति सह लक्षणैः

ಕಲ್ಪಗಳು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪ್ರಮಾಣದವು—ಕಡಿಮೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಹೆಚ್ಚುವೂ ಅಲ್ಲ. ಅವು ಯುಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಡನೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 92

मन्वन्तराणां सर्वेषाम् एतदेव तु लक्षणम्

ಎಲ್ಲ ಮನ್ವಂತರಗಳಿಗೂ ಇದುವೇ ಏಕೈಕ ಲಕ್ಷಣ.

Verse 93

यथा युगानां परिवर्तनानि चिरप्रवृत्तानि युगस्वभावात् तथा तु संतिष्ठति जीवलोकः क्षयोदयाभ्यां परिवर्तमानः

ಯುಗಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳು ಯುಗಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಚಿರಕಾಲದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಜೀವಲೋಕವೂ ಕ್ಷಯ ಮತ್ತು ಉದಯಗಳ ನಡುವೆ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 94

इत्येतल्लक्षणं प्रोक्तं युगानां वै समासतः अतीतानागतानां हि सर्वमन्वन्तरेषु वै

ಈ ರೀತಿ ಯುಗಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಹಿಂದಿನವು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನವು, ಅವು ಎಲ್ಲ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 95

मन्वन्तरेण चैकेन सर्वाण्येवान्तराणि च व्याख्यातानि न संदेहः कल्पः कल्पेन चैव हि

ಒಂದು ಮನ್ವಂತರವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರೆ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಅಂತರಗಳೂ ವಿವರಿಸಿದಂತೆಯೇ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಒಂದು ಕಲ್ಪವು ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪದ ಸಮಾನ ಕ್ರಮದಿಂದಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 96

अनागतेषु तद्वच्च तर्कः कार्यो विजानता मन्वन्तरेषु सर्वेषु अतीतानागतेष्विह

ಬರುವ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ರೀತಿಯ ತರ್ಕವನ್ನು ವಿವೇಕಿಯು ಬಳಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ—ಹಿಂದಿನವು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನವು—ತತ್ತ್ವವು ವಿಮರ್ಶೆಯಿಂದಲೇ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 97

तुल्याभिमानिनः सर्वे नामरूपैर्भवन्त्युत देवा ह्यष्टविधा ये च ये च मन्वन्तरेश्वराः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನ ಅಭಿಮಾನ (ಸ್ವಭಾವ-ಬೋಧ) ಹೊಂದಿರುವವರು; ಆದರೆ ನಾಮರೂಪಗಳಿಂದ ಭಿನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇವರೇ ಅಷ್ಟವಿಧ ದೇವಗಣಗಳು ಹಾಗೂ ಮನ್ವಂತರಾಧೀಶರೂ ಹೌದು.

Verse 98

ऋषयो मनवश्चैव सर्वे तुल्यप्रयोजनाः एवं वर्णाश्रमाणां तु प्रविभागो युगे युगे

ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಗಳು—ಎಲ್ಲರ ಉದ್ದೇಶ ಒಂದೇ. ಹಾಗೆಯೇ ವರ್ಣ-ಆಶ್ರಮಗಳ ವಿಭಾಗವು ಪ್ರತಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಪುನಃ ನಿಯೋಜಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 99

युगस्वभावश् च तथा विधत्ते वै तदा प्रभुः वर्णाश्रमविभागाश् च युगानि युगसिद्धयः

ಆಗ ಪ್ರಭು-ಪತಿ ಪ್ರತಿಯುಗದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ವಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ—ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು, ಯುಗಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು, ಹಾಗೂ ಯುಗಾನುಸಾರ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 100

युगानां परिमाणं ते कथितं हि प्रसङ्गतः वदामि देवीपुत्रत्वं पद्मयोनेः समासतः

ದೇವಿ, ಪ್ರಸಂಗಾನುಸಾರ ಯುಗಗಳ ಪರಿಮಾಣವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈಗ ಪತಿ ಶಿವನ ದಿವ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಳಗೆ, ಪದ್ಮಯೋನಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ‘ದೇವೀಪುತ್ರ’ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।