Adhyaya 101

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शिवकृद्दक्षयज्ञविध्वंसनो नाम शततमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः कथं हिमवतः पुत्री बभूवांबा सती शुभा कथं वा देवदेवेशम् अवाप पतिमीश्वरम्

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಲಿಂಗಮಹಾಪುರಾಣದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಶಿವಕೃತ-ದಕ್ಷಯಜ್ಞವಿಧ್ವಂಸನ’ ಎಂಬ ನೂರೊಂದುನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—“ಶುಭಳಾದ ಅಂಬಾ ಸತೀ ಹೇಗೆ ಹಿಮವತನ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು? ಮತ್ತು ದೇವದೇವೇಶನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಅವಳು ಹೇಗೆ ಪಡೆದಳು?”

Verse 2

सूत उवाच सा मेनातनुम् आश्रित्य स्वेच्छयैव वराङ्गना तदा हैमवती जज्ञे तपसा च द्विजोत्तमाः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಆ ವರಾಂಗನೆ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಮೇನಾದೇಹವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಆಗ ಹೈಮವತೀ (ಪಾರ್ವತಿ)ಯಾಗಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು.

Verse 3

जातकर्मादिकाः सर्वाश् चकार च गिरीश्वरः द्वादशे च तदा वर्षे पूर्णे हैमवती शुभा

ಗಿರೀಶ್ವರನು ಜಾತಕರ್ಮಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಹನ್ನೆರಡನೇ ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ ಶುಭಳಾದ ಹೈಮವತೀ (ಪಾರ್ವತಿ) ಯಥೋಚಿತ ಪರಿಪಕ್ವತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಳು.

Verse 4

तपस्तेपे तया सार्धम् अनुजा च शुभानना अन्या च देवी ह्यनुजा सर्वलोके नमस्कृता

ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಶುಭಮುಖಿಯಾದ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರಿಯೂ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳು; ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರಿಯೂ—ಆ ದೇವಿ ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕೃತಳಾಗಿ ಪೂಜಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 5

ऋषयश् च तदा सर्वे सर्वलोकमहेश्वरीम् तुष्टुवुस् तपसा देवीं समावृत्य समन्ततः

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು ಸರ್ವಲೋಕ ಮಹೇಶ್ವರಿಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ತಮ್ಮ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಅವಳು ಶಿವಶಕ್ತಿ, ಅವಳ ಮೂಲಕ ಪತಿ ಬಂಧಿತ ಪಶುಗಳಿಗೆ ಮೋಕ್ಷ ನೀಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

ज्येष्ठा ह्यपर्णा ह्यनुजा चैकपर्णा शुभानना तृतीया च वरारोहा तथा चैवैकपाटला

ಅವಳು ಜ್ಯೇಷ್ಠೆ—ಅಪರ್ಣಾ; ಅವಳು ಕಿರಿಯಳೂ—ಏಕಪರ್ಣಾ, ಶುಭಮುಖಿ; ಅವಳು ತೃತೀಯೆ—ವರಾರೋಹಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಅವಳು ಏಕಪಾಟಲಾ ಎಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು।

Verse 7

तपसा च महादेव्याः पार्वत्याः परमेश्वरः वशीकृतो महादेवः सर्वभूतपतिर्भवः

ಮಹಾದೇವಿ ಪಾರ್ವತಿಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರ—ಮಹಾದೇವ, ಭವ, ಸರ್ವಭೂತಪತಿ—ವಶನಾಗಿ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದನು।

Verse 8

एतस्मिन्नेव काले तु तारको नाम दानवः तारात्मजो महातेजा बभूव दितिनन्दनः

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಾರಕನೆಂಬ ದೈತ್ಯನು—ತಾರೆಯ ಪುತ್ರ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ—ದಿತಿಯ ಪ್ರಿಯ ನಂದನನಾಗಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು।

Verse 9

तस्य पुत्रास्त्रयश्चापि तारकाक्षो महासुरः विद्युन्माली च भगवान् कमलाक्षश् च वीर्यवान्

ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಮೂರು ಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು—ಮಹಾಸುರ ತಾರಕಾಕ್ಷ, ಭಗವದ್ಭಾವದಿಂದ ಪೂಜ್ಯ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲಿ, ಮತ್ತು ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ಕಮಲಾಕ್ಷ।

Verse 10

पितामहस् तथा चैषां तारो नाम महाबलः तपसा लब्धवीर्यश् च प्रसादाद्ब्रह्मणः प्रभोः

ಇವರ ಪಿತಾಮಹ ‘ತಾರ’ ಎಂಬ ಮಹಾಬಲವಂತನಾಗಿದ್ದ; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪ್ರಭು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಬಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು।

Verse 11

सो ऽपि तारो महातेजास् त्रैलोक्यं सचराचरम् विजित्य समरे पूर्वं विष्णुं च जितवान् असौ

ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ತಾರನು ಕೂಡ ಮೊದಲು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಚರಾಚರಗಳೊಡನೆ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿದ್ದನು।

Verse 12

तयोः समभवद्युद्धं सुघोरं रोमहर्षणम् दिव्यं वर्षसहस्रं तु दिवारात्रम् अविश्रमम्

ಆ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ, ರೋಮಹರ್ಷಕ ದಿವ್ಯ ಯುದ್ಧವು ಉಂಟಾಯಿತು; ಅದು ದಿವ್ಯ ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಇಲ್ಲದೆ ನಡೆಯಿತು. ಪುರಾಣದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಪಾಶಬಂಧದ ಕಾಲಪರಿಣತಿ; ಪರಿಹಾರವು ಪತಿ ಶಿವನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ.

Verse 13

सरथं विष्णुमादाय चिक्षेप शतयोजनम् तारेण विजितः संख्ये दुद्राव गरुडध्वजः

ತಾರನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ರಥದೊಡನೆ ಹಿಡಿದು ಶತ ಯೋಜನ ದೂರಕ್ಕೆ ಎಸೆದನು. ಆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ತಾರನಿಂದ ಸೋತ ಗರುಡಧ್ವಜನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ದೂರ ಸರಿದನು।

Verse 14

तारो वराञ्छतगुणं लब्ध्वा शतगुणं बलम् पितामहाज्जगत्सर्वम् अवाप दितिनन्दनः

ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಶತಗುಣವರ್ಧಿತ ವರವನ್ನು ಪಡೆದು ತಾರಕನು ಶತಗುಣ ಬಲವನ್ನು ಗಳಿಸಿದನು. ದಿತಿಯ ಪುತ್ರನು ಆ ದತ್ತ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

Verse 15

देवेन्द्रप्रमुखाञ्जित्वा देवान्देवेश्वरेश्वरः वारयामास तैर् देवान् सर्वलोकेषु मायया

ಇಂದ್ರಪ್ರಮುಖ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆ ದೇವತೆಗಳನ್ನೇ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು; ನಿಯಂತ್ರಣದ ಸಾಧನವಾಗಿಸಿದನು.

Verse 16

देवताश् च सहेन्द्रेण तारकाद्भयपीडिताः न शान्तिं लेभिरे शूराः शरणं वा भयार्दिताः

ತಾರಕನ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು—ಇಂದ್ರನೊಡನೆ—ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಶೂರರಾಗಿದ್ದರೂ ಭಯಾರ್ತರಾಗಿ ಶರಣನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು.

Verse 17

तदामरपतिः श्रीमान् संनिपत्यामरप्रभुः उवाचाङ्गिरसं देवो देवानामपि संनिधौ

ಆಗ ಶ್ರೀಮಂತ ಅಮರಪತಿ ಇಂದ್ರನು—ದೇವಾಧಿಪತಿ—ಸಭೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಙ್ಗಿರಸ ಮುನಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 18

भगवंस्तारको नाम तारजो दानवोत्तमः तेन संनिहता युद्धे वत्सा गोपतिना यथा

ಭಗವನ್! ತಾರೆಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ತಾರಕನೆಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾನವನು ಇದ್ದಾನೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಗೋपालನು ಕರುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸುವಂತೆ ಪರಾಭವಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 19

भयात्तस्मान्महाभाग बृहद्युद्धे बृहस्पते अनिकेता भ्रमन्त्येते शकुन्ता इव पञ्जरे

ಆದುದರಿಂದ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ ಬೃಹಸ್ಪತೇ, ಈ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದ ಇವರು ಪಂಜರದಲ್ಲಿರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ಇತ್ತಿಚ್ಚೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 20

अस्माकं यान्य् अमोघानि आयुधान्य् अङ्गिरो वर तानि मोघानि जायन्ते प्रभावादमरद्विषः

ಓ ಅಂಗಿರಸ ವಂಶಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಮ್ಮ ಅಮೋಘ ಆಯುಧಗಳು ಅಮರದ್ವಿಷನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಈಗ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿವೆ।

Verse 21

दशवर्षसहस्राणि द्विगुणानि बृहस्पते विष्णुना योधितो युद्धे तेनापि न च सूदितः

ಹೇ ಬೃಹಸ್ಪತೇ, ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ವಿಷ್ಣು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು; ಆದರೂ ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿಂದಲೂ ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ।

Verse 22

यस्तेनानिर्जितो युद्धे विष्णुना प्रभविष्णुना कथमस्मद्विधस्तस्य स्थास्यते समरे ऽग्रतः

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ಜಯಿಸಲಾಗದವನ ಎದುರು, ಸಮರದ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಂತಹವರು ಹೇಗೆ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲರು?

Verse 23

एवम् उक्तस् तु शक्रेण जीवः सार्धं सुराधिपैः सहस्राक्षेण च विभुं सम्प्राप्याह कुशध्वजम्

ಶಕ್ರನು (ಇಂದ್ರನು) ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಜೀವನು ದೇವಾಧಿಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಆ ವಿಭು ಕುಶಧ್ವಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 24

सो ऽपि तस्य मुखाच्छ्रुत्वा प्रणयात्प्रणतार्तिहा देवैरशेषैः सेन्द्रैस्तु जीवमाह पितामहः

ಅವನ ಮುಖದಿಂದ ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಿಸುವವರ ಆರ್ಥಿಯನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಇಂದ್ರসহ ಸಮಸ್ತ ದೇವರುಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಜೀವಪ್ರದ ವಚನವನ್ನು ನುಡಿದನು।

Verse 25

जाने वो ऽर्तिं सुरेन्द्राणां तथापि शृणु सांप्रतम् विनिन्द्य दक्षं या देवी सती रुद्राङ्गसंभवा

ಹೇ ದೇವೇಂದ್ರರೇ, ನಿಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಯನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೂ ಈಗ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ರುದ್ರನ ಸ್ವಂತ ಅಂಗದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ದೇವಿ ಸತಿಯು ದಕ್ಷನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿ ಶಿವತತ್ತ್ವದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದಳು।

Verse 26

उमा हैमवती जज्ञे सर्वलोकनमस्कृता तस्याश्चैवेह रूपेण यूयं देवाः सुरोत्तमाः

ಹಿಮವಂತನ ಪುತ್ರಿ ಉಮಾ ಜನಿಸಿದಳು; ಸರ್ವ ಲೋಕಗಳು ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಹೇ ಸೂರೋತ್ತಮ ದೇವರೇ, ಇಲ್ಲಿ ನೀವು ಅವಳನ್ನೇ ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ।

Verse 27

विभोर्यतध्वमाक्रष्टुं रुद्रस्यास्य मनो महत् तयोर्योगेन सम्भूतः स्कन्दः शक्तिधरः प्रभुः

ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಈ ರುದ್ರನ ಮಹಾಸಂಕಲ್ಪ ಉದಯವಾಯಿತು. ರುದ್ರ-ಶಕ್ತಿಗಳ ಯೋಗದಿಂದ ಶಕ್ತಿಧರ ಪ್ರಭು ಸ್ಕಂದನು ಪ್ರಕಟನಾದನು।

Verse 28

षडास्यो द्वादशभुजः सेनानीः पावकिः प्रभुः स्वाहेयः कार्तिकेयश् च गाङ्गेयः शरधामजः

ಅವನು ಷಡಾನನ, ದ್ವಾದಶಭುಜ ಪ್ರಭು—ದೇವಸೇನೆಯ ಸೇನಾನಿ; ಪಾವಕಜನ್ಯ, ಪರಾಕ್ರಮಿ. ಸ್ವಾಹೆಯ ಪುತ್ರ ಕಾರ್ತಿಕೇಯ, ಗಾಂಗೇಯ ಮತ್ತು ಶರಧಾಮಜ ಎಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು।

Verse 29

देवः शाखो विशाखश् च नैगमेशश् च वीर्यवान् सेनापतिः कुमाराख्यः सर्वलोकनमस्कृतः

ಅವನೇ ದಿವ್ಯಸ್ವರೂಪನು; ಅವನೇ ಶಾಖ ಮತ್ತು ವಿಶಾಖ; ಮಹಾವೀರ್ಯವಂತನಾದ ನೈಗಮೇಷನು. ದೇವಸೇನೆಯ ಸೇನಾಪತಿ ‘ಕುಮಾರ’ನೆಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗಿ ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನು।

Verse 30

लीलयैव महासेनः प्रबलं तारकासुरम् बालो ऽपि विनिहत्यैको देवान् संतारयिष्यति

ಮಹಾಸೇನನು ಲೀಲೆಯಂತೆ, ಬಾಲಕನಾಗಿದ್ದರೂ, ಒಬ್ಬನೇ ಬಲಿಷ್ಠ ತಾರಕಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ದೇವರನ್ನು ಅಪಾಯದಿಂದ ದಾಟಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸುವನು।

Verse 31

एवम् उक्तस् तदा तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना बृहस्पतिस् तथा सेन्द्रैर् देवैर् देवं प्रणम्य तम्

ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಇತರ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಆ ದೇವನಿಗೆ—ಮಹಾದೇವನಿಗೆ, ಪಶುಗಳನ್ನು ಪಾಶದಿಂದ ವಿಮೋಚಿಸುವ ಪತಿಗೆ—ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು।

Verse 32

शिव बुर्न्स् काम मेरोः शिखरमासाद्य स्मरं सस्मार सुव्रतः स्मरणाद्देवदेवस्य स्मरो ऽपि सह भार्यया

ಸುವ್ರತನಾದ ಶಿವನು ಮೇರುಶಿಖರವನ್ನು ಸೇರಿ ಸ್ಮರ (ಕಾಮ)ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು. ದೇವದೇವನ ಆ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದ ಸ್ಮರನು ಸಹ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು।

Verse 33

रत्या समं समागम्य नमस्कृत्य कृताञ्जलिः सशक्रमाह तं जीवं जगज्जीवो द्विजोत्तमाः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ರತಿಯೊಡನೆ ಬಂದು ಅವನು ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನೊಡನೆ ಸೇರಿ ಆ ಜೀವವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು; ಆಗ ಜಗಜ್ಜೀವ—ಸರ್ವ ಪಶುಗಳ ಪತಿ—ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 34

स्मृतो यद्भवता जीव सम्प्राप्तो ऽहं तवान्तिकम् ब्रूहि यन्मे विधातव्यं तमाह सुरपूजितः

ಹೇ ಜೀವಾ! ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದ ಕಾರಣ ನಾನು ನಿನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ಯಾವ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕು—ಎಂದು ದೇವರಿಂದ ಪೂಜಿತನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 35

तम् आह भगवाञ्छक्रः संभाव्य मकरध्वजम् शङ्करेणांबिकामद्य संयोजय यथासुखम्

ಆಮೇಲೆ ಭಗವಾನ್ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಮಕರಧ್ವಜ (ಕಾಮ)ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಹೇಳಿದರು—“ಇಂದು ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಶಂಕರನೊಂದಿಗೆ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ, ಸುಖಕರವಾಗಿ ಸಂಯೋಜಿಸು.”

Verse 36

तया स रमते येन भगवान् वृषभध्वजः तेन मार्गेण मार्गस्व पत्न्या रत्यानया सह

ವೃಷಭಧ್ವಜನಾದ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅದೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸು; ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿ ರತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅದೇ ಪಥದಲ್ಲಿ ಸಾಗು.

Verse 37

सो ऽपि तुष्टो महादेवः प्रदास्यति शुभां गतिम् विप्रयुक्तस्तया पूर्वं लब्ध्वा तां गिरिजामुमाम्

ಆ ಮಹಾದೇವನೂ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಶುಭಗತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವನು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಹಿಂದೆ ಅವಳಿಂದ ವಿಯೋಗಗೊಂಡು, ನಂತರ ಗಿರಿಜಾ ಉಮೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆದಿದ್ದನು.

Verse 38

एवमुक्तो नमस्कृत्य देवदेवं शचीपतिम् देवदेवाश्रमं गन्तुं मतिं चक्रे तया सह

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಅವನು ಶಚೀಪತಿ, ದೇವದೇವ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವಳೊಂದಿಗೆ (ರತಿಯೊಂದಿಗೆ) ದೇವದೇವ ಶಿವನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

Verse 39

गत्वा तदाश्रये शंभोः सह रत्या महाबलः वसंतेन सहायेन देवं योक्तुमना भवत्

ಶಂಭುವಿನ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಆ ಮಹಾಬಲವಂತನು ರತಿಯೊಂದಿಗೆ, ವಸಂತನ ಸಹಾಯದಿಂದ, ದೇವರನ್ನು ಕಾಮೋದ್ರೇಕಕ್ಕೆ ಯೋಗಿಸಲು ಉತ್ಸುಕನಾದನು।

Verse 40

ततः सम्प्रेक्ष्य मदनं हसन् देवस् त्रियंबकः नयनेन तृतीयेन सावज्ञं तम् अवैक्षत

ನಂತರ ಮದನನನ್ನು ನೋಡಿ ತ್ರ್ಯಂಬಕ ದೇವನು ನಗುತ್ತಾ, ತೃತೀಯ ನೇತ್ರದಿಂದ ಅವಮಾನಭಾವದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದನು—ಪಶುವನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಕಾಮಪಾಶವು ಪತಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿದಂತೆ।

Verse 41

ततो ऽस्य नेत्रजो वह्निर् मदनं पार्श्वतः स्थितम् अदहत्तत्क्षणादेव ललाप करुणं रतिः

ನಂತರ ಅವನ (ಶಿವನ) ನೇತ್ರಜನ್ಯ ಅಗ್ನಿಯು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮದನನನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ದಹಿಸಿತು; ರತಿ ಕರುಣವಾಗಿ ವಿಲಪಿಸಿದಳು।

Verse 42

रत्याः प्रलापमाकर्ण्य देवदेवो वृषध्वजः कृपया परया प्राह कामपत्नीं निरीक्ष्य च

ರತಿಯ ವಿಲಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವದೇವ ವೃಷಧ್ವಜ ಶಿವನು ಕಾಮಪತ್ನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಪರಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು।

Verse 43

अमूर्तो ऽपि ध्रुवं भद्रे कार्यं सर्वं पतिस्तव रतिकाले ध्रुवे भद्रे करिष्यति न संशयः

ಹೇ ಭದ್ರೇ, ನಿನ್ನ ಪತಿ ಅಮೂರ್ತನಾದರೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವನು. ಹೇ ಶುಭೇ, ರತಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧ್ರುವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಮಾಡುವನು—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 44

यदा विष्णुश् च भविता वासुदेवो महायशाः शापाद्भृगोर्महातेजाः सर्वलोकहिताय वै

ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಭೃಗು ಅವರ ಪ್ರಬಲ ಶಾಪದಿಂದ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ ವಿಷ್ಣು ವಾಸುದೇವರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನಾಗುವಾಗ, ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಾರ್ಥವೇ. (ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ—ಈ ಅವತರಣವೂ ಪತಿ ಶಿವನ ಅಧೀನ; ಅವನು ಶಾಪವನ್ನೂ ಲೋಕಹಿತಕ್ಕೂ ದೇಹಿಗಳ ಪಾಶಬಂಧ ವಿಮೋಚನೆಗೂ ಸಾಧನವಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ.)

Verse 45

तदा तस्य सुतो यश् च स पतिस्ते भविष्यति सा प्रणम्य तदा रुद्रं कामपत्नी शुचिस्मिता

ಆಗ (ರುದ್ರನು) ಹೇಳಿದನು—“ಅವನಿಗೆ ಹುಟ್ಟುವ ಪುತ್ರನೇ ನಿನ್ನ ಪತಿಯಾಗುವನು.” ಆಗ ಕಾಮನ ಪತ್ನಿ, ಶುಚಿಸ್ಮಿತಳಾಗಿ, ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು.

Verse 46

जगाम मदनं लब्ध्वा वसंतेन समन्विता

ವಸಂತದೊಂದಿಗೆ ಸಮನ್ವಿತಳಾಗಿ, ಮದನ (ಕಾಮ)ನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವಳು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊರಟಳು.