Adhyaya 28

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे सप्तविशो ऽध्याय व्यास उवाच एवं वनाश्रमे स्थित्वा तृतीयं भागमायुषः / चतुर्थमायुषो भागं संन्यासेन नयेत् क्रमात्

ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ಈ ರೀತಿ ವಾನಪ್ರಸ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಆಯುಷ್ಯದ ಮೂರನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಕಳೆಯಬೇಕು; ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಯುಷ್ಯದ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಸಂನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಬೇಕು.

Verse 2

अग्नीनात्मनी संस्थाप्य द्विजः प्रव्रजितो भवेत् / योगाभ्यासरतः शान्तो ब्रह्मविद्यापरायणः

ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ದ್ವಿಜನು ಪ್ರವ್ರಜಿತನಾಗಿ (ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿ) ಇರಬೇಕು—ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಶಾಂತಚಿತ್ತನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿ।

Verse 3

यदा मनसि संजातं वैतृष्ण्यं सर्ववस्तुषु / तदा संन्यासमिच्छेच्च पतितः स्याद् विपर्यये

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲೂ ನಿಜವಾದ ವೈತೃಷ್ಣ್ಯ (ವೈರಾಗ್ಯ) ಉದಯವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಂನ್ಯಾಸವನ್ನು ಬಯಸಬೇಕು; ಅದರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ—ಅಂತರವೈರಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಂನ್ಯಾಸ ಬಯಸಿದರೆ—ಪತಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

प्राजापत्यां निरूप्येष्टिमाग्नेयीमथवा पुनः / दान्तः पक्वकषायो ऽसौ ब्रह्माश्रममुपाश्रयेत्

ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಯಾಗವನ್ನು—ಅಥವಾ ಪುನಃ ಆಗ್ನೇಯ ಇಷ್ಟಿಯನ್ನು—ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ದಾಂತನಾಗಿ ‘ಪಕ್ವಕಷಾಯ’ (ದೋಷ-ರಸ ಶಮನಗೊಂಡ) ಆದವನು ಬ್ರಹ್ಮಾಶ್ರಮ, ಅಂದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಲಿ।

Verse 5

ज्ञानसंन्यासिनः केचिद् वेदसंन्यासिनः परे / कर्मसंन्यासिनस्त्वन्ये त्रिविधाः परिकीर्तिताः

ಕೆಲವರು ಜ್ಞಾನಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ವೇದಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳು; ಮತ್ತವರು ಕರ್ಮಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳು—ಹೀಗೆ ಸಂನ್ಯಾಸವು ಮೂರು ವಿಧವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 6

यः सर्वसङ्गनिर्मुक्तो निर्द्वन्द्वश्चैव निर्भयः / प्रोच्यते ज्ञानसंन्यासी स्वात्मन्येव व्यवस्थितः

ಯಾರು ಎಲ್ಲ ಸಂಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ದ್ವಂದ್ವಾತೀತನಾಗಿ, ನಿರ್ಭಯನಾಗಿರುವನೋ—ಅವನು ಜ್ಞಾನಸಂನ್ಯಾಸಿ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಸ್ವಾತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

वेदमेवाभ्यसेन्नित्यं निराशी निष्परिग्रहः / प्रोच्यते वेदसंन्यासी मुमुक्षुर्विजितेन्द्रियः

ಅವನು ನಿತ್ಯವೂ ವೇದವನ್ನೇ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಿ; ಆಸಾರಹಿತನಾಗಿ, ಅಪರಿಗ್ರಹಿಯಾಗಿ ಇರಲಿ. ಇಂದ್ರಿಯಜಯಿ, ಮೋಕ್ಷಕಾಂಕ್ಷಿ ಅವನೇ ‘ವೇದಸಂನ್ಯಾಸಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

यस्त्वग्नीनात्मसात्कृत्वा ब्रह्मार्पणपरो द्विजः / ज्ञेयः स कर्मसंन्यासी महायज्ञपरायणः

ಯಾವ ದ್ವಿಜನು ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಆತ್ಮಸಾತ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣದಲ್ಲೇ ಪರನಾಗಿರುತ್ತಾನೋ, ಅವನನ್ನು ಕರ್ಮಸಂನ್ಯಾಸಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ; ಅವನು ಮಹಾಯಜ್ಞಪರಾಯಣನು.

Verse 9

त्रयाणामपि चैतेषां ज्ञानी त्वभ्यधिको मतः / न तस्य विद्यते कार्यं न लिङ्गं वा विपश्चितः

ಈ ಮೂರರಲ್ಲಿಯೂ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಜ್ಞಾನಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ಮತ. ಆ ವಿವೇಕಿಗೆ ಮಾಡುವ ಕಡ್ಡಾಯ ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲ; ಗುರುತಿಸಲು ಹೊರಗಿನ ಲಿಂಗವೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 10

निर्ममो निर्भयः शान्तो निर्द्वन्द्वः पर्णभोजनः / जीर्णकौपीनवासाः स्यान्नग्नो वा ध्यानतत्परः

ಮಮಕಾರರಹಿತನಾಗಿ, ನಿರ್ಭಯನಾಗಿ, ಶಾಂತನಾಗಿ, ದ್ವಂದ್ವಾತೀತನಾಗಿ ಅವನು ಎಲೆ-ಆಹಾರದಿಂದ ಜೀವಿಸಲಿ. ಜೀರ್ಣ ಕೌಪೀನ ಧರಿಸಲಿ—ಅಥವಾ ನಿರ್ವಸ್ತ್ರನಾಗಿರಲಿ—ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತತ್ಪರನಾಗಿರಲಿ.

Verse 11

ब्रह्मचारी मिताहारो ग्रामादन्नं समाहरेत् / अध्यात्ममतिरासीत निरपेक्षो निरामिषः

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ, ಮಿತಾಹಾರಿಯಾಗಿ ಅವನು ಗ್ರಾಮದಿಂದ ಭಿಕ್ಷಾನ್ನವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಿ. ಅವನ ಮತಿ ಅಧ್ಯಾತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ; ಅವನು ನಿರಪೇಕ್ಷನಾಗಿ, ನಿರಾಮಿಷನಾಗಿ ಇರಲಿ.

Verse 12

आत्मनैव सहायेन सुखार्थं विचरेदिह / नाभिनन्देत मरणं नाभिनन्देत जीवितम्

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಜ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಲಿ; ಮರಣದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸಬಾರದು, ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಹರ್ಷಿಸಬಾರದು।

Verse 13

कालमेव प्रतीक्षेत निदेशं भृतको यथा / नाध्येतव्यं न वक्तव्यं श्रोतव्यं न कदाचन / एवं ज्ञात्वा परो योगी ब्रह्मभूयाय कल्पते

ಅವನು ಕಾಲವನ್ನೇ ಮಾತ್ರ ಕಾಯಲಿ, ಕೂಲಿಗಾರನು ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕಾಯುವಂತೆ. ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬಾರದು, ಮಾತನಾಡಬಾರದು, ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳಬಾರದು. ಹೀಗೆ ತಿಳಿದ ಪರಮ ಯೋಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಭಾವಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

एकवासाथवा विद्वान् कौपीनाच्छादनस्तथा / मुण्डी शिखी वाथ भवेत् त्रिदण्डी निष्परिग्रहः / काषायवासाः सततं ध्यानयोगपरायणः

ವಿದ್ವಾನ್ ಸಂನ್ಯಾಸಿ ಒಂದೇ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಲಿ ಅಥವಾ ಕೌಪೀನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಆವೃತನಾಗಿರಲಿ. ಅವನು ಮುಂಡಿತನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಶಿಖಾಧಾರಿಯಾಗಿರಲಿ; ತ್ರಿದಂಡವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪರಿಗ್ರಹರಹಿತನಾಗಿರಬೇಕು. ಕಾಷಾಯ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ಸದಾ ಧ್ಯಾನಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿರಲಿ।

Verse 15

ग्रामान्ते वृक्षमूले वा वसेद् देवालये ऽपि वा / समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः / भैक्ष्येण वर्तयेन्नित्यं नैकान्नादी भवेत् क्वचित्

ಅವನು ಗ್ರಾಮದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ, ಮರದ ಬೇರು ಬಳಿ, ಅಥವಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಿಸಲಿ. ಶತ್ರು-ಮಿತ್ರರಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಮಾನ-ಅಪಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿರಲಿ. ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ನಿತ್ಯ ಜೀವನ ನಡೆಸಲಿ; ಯಾವಾಗಲೂ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಆಹಾರ ತಿನ್ನುವವನಾಗಬಾರದು।

Verse 16

यस्तु मोहेन वालस्यादेकान्नादी भवेद् यतिः / न तस्य निष्कृतिः काचिद् धर्मशास्त्रेषु कथ्यते

ಆದರೆ ಮೋಹದಿಂದ ಯತಿ ಬಾಲಿಶನಾಗಿ ಅಲಸ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ—ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಏಕಾನ್ನಾದಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ—ಅವನಿಗೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಹೇಳಲಾಗಿಲ್ಲ।

Verse 17

रागद्वेषविमुक्तात्मा समलोष्टाश्मकाञ्चनः / प्राणिहंसानिवृत्तश्च मौनी स्यात् सर्वनिस्पृहः

ರಾಗದ್ವೇಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಅಂತರಾತ್ಮನಾಗಿ, ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆ, ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರವನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ನೋಡುವವನು; ಪ್ರಾಣಿಹಿಂಸೆಯಿಂದ ನಿವೃತ್ತನಾಗಿ; ಮೌನವಾಗಿ ವಾಕ್ಸಂಯಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ—ಸರ್ವಥಾ ನಿಸ್ಪೃಹನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

दृष्टिपूतं न्यसेत् पादं वस्त्रपूतं जलं पिबेत् / सत्यपूतां वदेद् वाणीं मनः पूतं समाचरेत्

ಜಾಗರೂಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಪಾದವನ್ನು ಇಡಬೇಕು; ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಶೋಧಿಸಿ ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು; ಸತ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ವಾಣಿಯನ್ನು ಮಾತನಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 19

नैकत्र निवसेद् देशे वर्षाभ्यो ऽन्यत्र भिक्षुकः / स्नानशौचरतो नित्यं कमण्डलुकरः शुचिः

ಭಿಕ್ಷುಕನು ಮಳೆಯ ಋತುವನ್ನು ಹೊರತು ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬಾರದು; ಇತರ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆಡೆ ಸಂಚರಿಸಬೇಕು. ಅವನು ನಿತ್ಯ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಶೌಚಶುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶುದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 20

ब्रह्मचर्यरतो नित्यं वनवासरतो भवेत् / मोक्षशास्त्रेषु निरतो ब्रह्मसूत्री जितेन्द्रियः

ಅವನು ನಿತ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಆಸಕ್ತನಾಗಿರಬೇಕು; ಮೋಕ್ಷಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತಧಾರಿಯಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 21

दम्भाहङ्कारनिर्मुक्तो निन्दापैशुन्यवर्जितः / आत्मज्ञानगुणोपेतो यतिर्मोक्षमवाप्नुयात्

ದಂಭ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ನಿಂದೆ ಹಾಗೂ ಪೈಶುನ್ಯ (ದುಷ್ಟ ಚಾಡಿ)ವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಗುಣದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಯತಿ—ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

अभ्यसेत् सततं वेदं प्रणवाख्यं सनातनम् / स्नात्वाचम्य विधानेन शुचिर्देवालयादिषु

ಸನಾತನ ಪ್ರಣವವೆಂಬ ವೇದ (ಓಂ)ವನ್ನು ಸದಾ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೇವಾಲಯಾದಿ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 23

यज्ञोपवीती शान्तात्मा कुशपाणिः समाहितः / धौतकाषायवसनो भस्मच्छन्नतनूरहः

ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕುಶ ಹಿಡಿದು, ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ—ತೊಳೆದ ಕಾಷಾಯ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ದೇಹ ಮತ್ತು ಕೂದಲಿಗೆ ಭಸ್ಮ ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು.

Verse 24

अधियज्ञं ब्रह्म जपेदाधिदैविकमेव च / आध्यात्मिकं च सततं वेदान्ताभिहितं च यत्

ಅಧಿಯಜ್ಞವಾಗಿ, ಅಧಿದೈವಿಕವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಅಧ್ಯಾತ್ಮವಾಗಿ—ವೇದಾಂತದಲ್ಲಿ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸದಾ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 25

पुत्रेषु वाथ निवसन् ब्रह्मचारी यतिर्मुनिः / वेदमेवाभ्यसेन्नित्यं स याति परमां गतिम्

ಮಕ್ಕಳ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸಿದರೂ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾದರೂ, ಯತಿಯಾದರೂ, ಮುನಿಯಾದರೂ—ಅವನು ನಿತ್ಯವೂ ವೇದವನ್ನೇ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದರಿಂದಲೇ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

अहिंसा सत्यमस्तेयं ब्रह्मचर्यं तपः परम् / क्षमा दया च सतोषो व्रतान्यस्य विशेषतः

ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯ, ಅಸ್ತೇಯ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಮ ತಪಸ್ಸು; ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ಷಮೆ, ದಯೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ—ಇವೆಯೇ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವನ ಪ್ರಮುಖ ವ್ರತಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 27

वेदान्तज्ञाननिष्ठो वा पञ्च यज्ञान् समाहितः / कुर्यादहरहः स्नात्वा भिक्षान्नेनैव तेन हि

ವೇದಾಂತಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಹಿತಗೊಳಿಸಿ, ಪ್ರತಿದಿನ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪಂಚಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ದೊರಕಿದ ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಅವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 28

होममन्त्राञ्जपेन्नित्यं काले काले समाहितः / स्वाध्यायं चान्वहं कुर्यात् सावित्रीं संध्ययोर्जपेत्

ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ಯೋಗ್ಯ ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಹೋಮಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿದಿನ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರಾತಃ ಮತ್ತು ಸಾಯಂ ಸಂಧ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿತ್ರೀ (ಗಾಯತ್ರೀ) ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 29

ध्यायीत सततं देवमेकान्ते परमेश्वरम् / एकान्नं वर्जयेन्नित्यं कामं क्रोधं परिग्रहम्

ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರ ದೇವನನ್ನು ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ನಿತ್ಯ ಒಂದೇ ವಿಧದ ಅನ್ನ ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸುವುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಪರಿಗ್ರಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು.

Verse 30

एकवासा द्विवासा वा शिखी यज्ञोपवीतवान् / कमण्डलुकरो विद्वान् त्रिदण्डी याति तत्परम्

ಒಂದು ವಸ್ತ್ರ ಅಥವಾ ಎರಡು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಶಿಖೆ ಇಟ್ಟು ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಂಡಲು ಹಿಡಿದು—ವಿದ್ವಾಂಸನಾಗಿ, ತ್ರಿದಂಡಧಾರಿಯಾಗಿ—ಅವನು ಆ ಪರಮ ಗುರಿಯತ್ತ ಏಕನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.