Adhyaya 27

Verse 2

निक्षिप्य भार्यां पुत्रेषु गच्छेद् वनमथापि वा / दृष्ट्वापत्यस्य चापत्यं जर्जरीकृतविग्रहः

ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಪುತ್ರರ ವಶಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಅವನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ದೇಹ ಜರ್ಜರಗೊಂಡು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಂಡಾಗ ವಾನಪ್ರಸ್ಥಾಶ್ರಮದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಬೇಕು.

Verse 3

शुक्लपक्षस्य पूर्वाह्ने प्रशस्ते चोत्तरायणे / गत्वारण्यं नियमवांस्तपः कुर्यात् समाहितः

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಪೂರ್ವಾಹ್ನದಲ್ಲಿ, ಶುಭಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಿಯಮವಂತನಾಗಿ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 4

फलमूलानि पूतानि नित्यमाहारमाहरेत् / यताहारो भवेत् तेन पूजयेत् पितृदेवताः

ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಫಲ-ಮೂಲಗಳನ್ನು ನಿತ್ಯ ಆಹಾರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಯತಾಹಾರಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅದೇ ಪವಿತ್ರ ಆಹಾರದಿಂದ ಪಿತೃದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 5

पूजयित्वातिथिं नित्यं स्नात्वा चाभ्यर्चयेत् सुरान् / गृहादाहृत्य चाश्नीयादष्टौ ग्रासान् समाहितः

ಪ್ರತಿದಿನ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಭ್ಯರ್ಚಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಂದ ತಂದ ಅನ್ನವನ್ನು, ಮನಸ್ಸು ಸಮಾಹಿತವಾಗಿರಿಸಿ, ಎಂಟು ಗ್ರಾಸಗಳನ್ನು ಭುಂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 6

जटाश्च बिभृयान्नित्यं नखरोमाणि नोत्सृजेत् / स्वाध्यायं सर्वदा कुर्यान्नियच्छेद् वाचमन्यतः

ಅವನು ನಿತ್ಯ ಜಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು; ನಖಗಳು ಮತ್ತು ದೇಹರೋಮಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು. ಸದಾ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಲೋಕಿಕ ಮಾತುಗಳಿಂದ ವಾಣಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

Verse 7

अग्निहोत्रं च जुहुयात् पञ्चयज्ञान् समाचरेत् / मुन्यन्नैंर्विविधैर्मेध्यैः शाकमूलफलेन वा

ಅವನು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೋಮಾಹುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಪಂಚಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿವಿಧ ಶುದ್ಧ ಆಹಾರಗಳಿಂದಲೋ, ಇಲ್ಲವೇ ಸೊಪ್ಪು, ಬೇರು, ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೋ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು.

Verse 8

चीरवासा भवेन्नित्यं स्नायात् त्रिषवणं शुचिः / सर्वभूतानुकम्पी स्यात् प्रतिग्रहविवर्जितः

ಅವನು ನಿತ್ಯ ಸರಳ ಚೀರ/ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ ತ್ರಿಸವಣ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಬಂಧನಕಾರಕ ಪ್ರತಿಗ್ರಹವನ್ನು ವಜ್ರಿಸಬೇಕು.

Verse 9

दर्शेन पौर्णमासेन यजेत् नियतं द्विजः / ऋक्षेष्वाग्रयणे चैव चातुर्मास्यानि चाहरेत् / उत्तरायणं च क्रमशो दक्षस्यायनमेव च

ನಿಯತಾಚಾರಿಯ ದ್ವಿಜನು ಅಮಾವಾಸ್ಯದ ದರ್ಶ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣಿಮೆಯ ಪೌರ್ಣಮಾಸ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಿಯಮವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಯೋಗ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆಗ್ರಯಣ ಕರ್ಮವನ್ನೂ, ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ಯಾಗಗಳನ್ನೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉತ್ತರಾಯಣ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಾಯಣ ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಧಿಗಳನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 10

वासन्तैः शारदैर्मेध्यैर्मुन्यन्नैः स्वयमाहृतैः / पुरोडाशांश्चरूंश्चैव विधिवन्निर्वपेत् पृथक्

ವಸಂತ ಹಾಗೂ ಶರದೃತುಗಳ ಶುದ್ಧ, ಯಜ್ಞೋಪಯುಕ್ತ ಮುನ್ಯನ್ನವನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪುರೋಡಾಶಗಳನ್ನೂ ಚರುವನ್ನೂ ನಿವಪಿಸಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 11

देवताभ्यश्च तद् हुत्वा वन्यं मेध्यतरं हविः / शेषं समुपभुञ्जीत लवणं च स्वयं कृतम्

ಆ ಹವಿಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೋಮಮಾಡಿ, ಅರಣ್ಯಜನ್ಯವಾದ ಇನ್ನೂ ಶುದ್ಧ ಹವಿಯನ್ನೇ ಯಜ್ಞಾಹಾರವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ನಂತರ ಉಳಿದುದನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಮಾಡಿದ ಉಪ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ಉಪಭೋಗಿಸಬೇಕು।

Verse 12

वर्जयेन्मधुमांसानि भौमानि कवकानि च / भूस्तृणं शिग्रुकं चैव श्लेष्मातकफलानि च

ಮಧು ಮತ್ತು ಮಾಂಸವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಭೂಮಿಜನ್ಯವಾದವು—ಕವಕಗಳು (ಮಶ್ರೂಮ್/ಫಂಗಸ್) ಇತ್ಯಾದಿ—ತಿನ್ನಬಾರದು. ಭೂಸ್ತೃಣ, ಶಿಗ್ರು (ನುಗ್ಗೆ) ಮತ್ತು ಶ್ಲೇಷ್ಮಾತಕದ ಫಲಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು।

Verse 13

न फालकृष्टमश्नीयादुत्सृष्टमपि केनचित् / न ग्रामजातान्यार्तो ऽपि पुष्पाणि च फलानि च

ಹಲದಿಂದ ಉಳುಮೆ ಮಾಡಿದ (ಕೃಷಿಜನ್ಯ) ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನಬಾರದು; ಯಾರಾದರೂ ತ್ಯಜಿಸಿದುದನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು. ಸಂಕಟದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಗ್ರಾಮಜನ್ಯ ಪುಷ್ಪ-ಫಲಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು।

Verse 14

श्रावणेनैव विधिना वह्निं परिचरेत् सदा / न द्रुह्येत् सर्वभूतानि निर्द्वन्द्वो निर्भयो भवेत्

ಶ್ರವಣದಿಂದ ಉಪದಿಷ್ಟವಾದ ಅದೇ ವಿಧಿಯಂತೆ ಸದಾ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪರಿಚರಿಸಬೇಕು. ಯಾವ ಜೀವಿಯ ಮೇಲೂ ದ್ವೇಷ-ದ್ರೋಹ ಮಾಡದೆ, ದ್ವಂದ್ವರಹಿತನಾಗಿ ನಿರ್ಭಯನಾಗಬೇಕು।

Verse 15

न नक्तं किञ्चिदश्नीयाद् रात्रौ ध्यानपरो भवेत् / जितेन्द्रियो जितक्रोधस्तत्त्वज्ञानविचिन्तकः / ब्रह्मचारी भवेन्नित्यं न पत्नीमपि संश्रयेत्

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೂ ಭಕ್ಷಿಸಬಾರದು; ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಪರನಾಗಿರಬೇಕು. ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಬೇಕು. ನಿತ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಇದ್ದು, ಪತ್ನಿಯನ್ನೂ ಆಶ್ರಯಿಸಬಾರದು.

Verse 16

यस्तु पत्न्या वनं गत्वा मैथुनं कामतश्चरेत् / तद् व्रतं तस्य लुप्येत प्रायश्चित्तीयते द्विजः

ಆದರೆ ಯಾವ ದ್ವಿಜನು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕಾಮವಶವಾಗಿ ಮೈಥುನ ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಅವನ ವ್ರತವು ಭಂಗವಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 17

तत्र यो जायते गर्भो न संस्पृश्यो द्विजातिभिः / न हि वेदे ऽधिकारो ऽस्य तद्वंशेप्येवमेव हि

ಅಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಗರ್ಭಜ ಸಂತಾನವನ್ನು ದ್ವಿಜಾತಿಗಳು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ವೇದಾಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ—ಅದೇ ನಿಯಮ ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 18

अधः शयीत सततं सावित्रीजाप्यतत्परः / शरण्यः सर्वभूतानां संविभागपरः सदा

ಅವನು ಸದಾ ಕಡಿಮೆ ಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸಬೇಕು, ಸಾವಿತ್ರೀ (ಗಾಯತ್ರಿ) ಜಪದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿರಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶರಣ್ಯನಾಗಿ, ಸದಾ ನ್ಯಾಯವಾದ ಹಂಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಪಾಲುಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 19

परिवादं मृषावादं निद्रालस्यं विवर्जयेत् / एकाग्निरनिकेतः स्यात् प्रोक्षितां भूमिमाश्रयेत्

ಅವನು ಪರಿವಾದ (ನಿಂದೆ), ಮೃಷಾವಾದ (ಸುಳ್ಳು), ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ಆಲಸ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಏಕಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಅನಿಕೇತನಾಗಿ (ಸ್ಥಿರ ನಿವಾಸವಿಲ್ಲದೆ) ಇದ್ದು, ಪ್ರೋಕ್ಷಿತ (ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ) ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕು.

Verse 20

मृगैः सह चरेद् वासं तैः सहैव च संवसेत् / शिलायां शर्करायां वा शयीत सुसमाहितः

ಅವನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೃಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಚರಿಸಿ ಅವರೊಡನೆಲೇ ವಾಸಿಸಲಿ. ಸುಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲುಕಣಗಳ ಮೇಲೆ ಶಯನಿಸಲಿ.

Verse 21

सद्यः प्रक्षालको वा स्यान्माससंचयिको ऽपि वा / षण्मासनिचयो वा स्यात् समानिचय एव वा

ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಪ್ರಕ್ಷಾಲನೆ ಮಾಡುವವನಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಸಂಚಯಿಸುವವನಾಗಿರಬಹುದು; ಅಥವಾ ಆರು ತಿಂಗಳ ಸಂಚಯವೋ, ಇಲ್ಲವೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಸಂಚಯವೋ ಹೊಂದಿರಬಹುದು.

Verse 22

त्यजेदाश्वयुजे मासि संपन्नं पूर्वसंचितम् / जीर्णानि चैव वासांसि शाकमूलफलानि च

ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಸಂಚಿತವಾದ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿ; ಜೀರ್ಣವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಕ, ಮೂಲ, ಫಲಗಳನ್ನೂ ಪರಿತ್ಯಜಿಸಲಿ.

Verse 23

दन्तोलूखलिको वास्यात् कापोतीं वृत्तिमाश्रयेत् / अश्मकुट्टो भवेद् वापि कालपक्वभुगेव वा

ಅವನು ‘ದಂತೋಲೂಖಲಿಕ’ (ಅಲ್ಪಪ್ರಾಪ್ತಿಯಿಂದ ಜೀವನ) ಆಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ‘ಕಾಪೋತೀ’ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬಹುದು; ಅಥವಾ ‘ಅಶ್ಮಕುಟ್ಟ’ ಆಗಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಕ್ವವಾದುದನ್ನೇ ಭುಂಜಿಸಬಹುದು.

Verse 24

नक्तं चान्न समश्नीयाद् दिवा चाहृत्य शक्तितः / चतुर्थकालिको वा स्यात् स्याद्वाप्यष्टमकालिकः

ಅವನು ರಾತ್ರಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಬಾರದು; ಹಗಲು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಆಹಾರವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ದಿನದ ಚತುರ್ಥಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭುಂಜಿಸಲಿ, ಅಥವಾ ಅಷ್ಟಮಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭುಂಜಿಸುವವನಾಗಿರಲಿ.

Verse 25

चान्द्रायणविधानैर्वा शुक्ले कृष्णे च वर्तयेत् / पक्षे पक्षे समश्नीयाद् यवागूं क्वथितां सकृत्

ಅಥವಾ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವಿಧಾನಗಳಂತೆ ಶುಕ್ಲ‑ಕೃಷ್ಣ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಮದಿಂದ ವರ್ತಿಸಲಿ; ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಸಮಮಾತ್ರೆಯಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಯವಾಗೂ (ಯವದ ಗಂಜಿ) ಸೇವಿಸಲಿ।

Verse 26

पुष्पमूलफलैर्वापि केवलैर्वर्तयेत् सदा / स्वाभाविकैः स्वयं शीर्णैर्वैखानसमते स्थितः

ವೈಖಾನಸ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಸದಾ ಹೂವು‑ಬೇರು‑ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೇ ಮಾತ್ರ ಆಧಾರಮಾಡಿ ಬದುಕಲಿ—ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ದೊರಕಿ ತಾನೇ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ।

Verse 27

भूमौ वा परिवर्तेत तिष्ठेद् वा प्रपदैर्दिनम् / स्थानासनाभ्यां विहरेन्न क्वचिद् धैर्यमुत्सृजेत्

ಅವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉರುಳಬಹುದು, ಅಥವಾ ದಿನವಿಡೀ ಕಾಲಿನ ಬೆರಳ ತುದಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರಬಹುದು; ನಿಲ್ಲುವುದು‑ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಮಾಡಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯಬಹುದು—ಆದರೂ ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು।

Verse 28

ग्रीष्मे पञ्चतपाश्च स्याद् वर्षास्वभ्रावकाशकः / आर्द्रवासास्तु हेमन्ते क्रमशो वर्धयंस्तपः

ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪಂಚತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿ; ಮಳೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳ ಕೆಳಗೆ ತೆರೆಯಾದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ; ಹಿಮಂತದಲ್ಲಿ ತೇವವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಲಿ—ಹೀಗೆ ಋತು ಋತುವಾಗಿ ಕ್ರಮೇಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಿ।

Verse 29

उपस्पृश्य त्रिषवणं पितृदेवांश्च तर्पयेत् / एकपादेन तिष्ठेत मरीचीन् वा पिबेत् तदा

ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ತ್ರಿಷವಣ (ಮೂರು ಸಂಧ್ಯಾಕರ್ಮ) ನೆರವೇರಿಸಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಲಿ. ನಂತರ ನಿಯಮವಾಗಿ ಒಂದೇ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲಿ, ಅಥವಾ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳನ್ನು ‘ಪಾನ’ ಮಾಡುವ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಿ।

Verse 30

पञ्चाग्निर्धूमपो वा स्यादुष्मपः सोमपो ऽपि वा / पयः पिबेच्छुक्लपक्षे कृष्णापक्षे तु गोमयम् / शीर्णपर्णाशनो वा स्यात् कृच्छ्रैर् वा वर्तयेत् सदा

ಯಾರಾದರೂ ಪಂಚಾಗ್ನಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬಹುದು, ಅಥವಾ ಧೂಮಪಾನದಿಂದ, ಅಥವಾ ಉಷ್ಣ ವಾಷ್ಪಪಾನದಿಂದ, ಇಲ್ಲವೆ ಸೋಮಪಾನದಿಂದಲೂ ಜೀವನ ನಡೆಸಬಹುದು. ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಬೇಕು; ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಗೋಮಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಅಥವಾ ಬಿದ್ದ ಒಣ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಇರಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಸದಾ ಕಠಿಣ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳಿಂದ ಜೀವನವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು.

Verse 31

योगाभ्यासरतश्च स्याद् रुद्राध्यायी भवेत् सदा / अथर्वशिरसो ऽध्येता वेदान्ताभ्यासतत्परः

ಅವನು ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ ಸದಾ ರುದ್ರನ ಜಪ-ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು. ಅವನು ಅಥರ್ವಶಿರ ಉಪನಿಷತ್ತನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ವೇದಾಂತದ ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 32

यमान् सेवेत सततं नियमांश्चाप्यतन्द्रितः / कृष्णाजिनी सोत्तरीयः शुक्लयज्ञोपवीतवान्

ಅವನು ಯಮಗಳನ್ನು ಸದಾ ಆಚರಿಸಿ, ಅಲಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ಕೃಷ್ಣಾಜಿನದೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತರೀಯವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶುಭ್ರ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು.

Verse 33

अथ चाग्नीन् समारोप्य स्वात्मनि ध्यानतत्परः / अनग्निरनिकेतः स्यान्मुनिर्मोक्षपरो भवेत्

ನಂತರ ಅವನು ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವಾತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಆತ್ಮಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತತ್ಪರನಾಗಿರಬೇಕು. ಹೊರಗಿನ ಅಗ್ನಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಿತ ನಿವಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಇರಬೇಕು; ಅಂಥ ಮುನಿ ಮೋಕ್ಷಪರನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

तापसेष्वेव विप्रेषु यात्रिकं भैक्षमाहरेत् / गृहमेधिषु चान्येषु द्विजेषु वनवासिषु

ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಿಕನು ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ತಪಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದಲೇ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ದ್ವಿಜರಿಂದಲೂ—ಅವರು ಗೃಹಸ್ಥರಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ವನವಾಸಿಗಳಾಗಿರಲಿ—ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು.

Verse 35

ग्रामादाहृत्य वाश्नीयादष्टौ ग्रासान् वने वसन् / प्रतिगृह्य पुटेनैव पाणिना शकलेन वा

ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ಗ್ರಾಮದಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ತಂದು ಕೇವಲ ಎಂಟು ಗ್ರಾಸ ಮಾತ್ರ ಭುಂಜಿಸಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಕುಪ್ಪಿದ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಕೈಯಿಂದಲೇ, ಇಲ್ಲವೆ ಸಣ್ಣ ತುಂಡಿನಿಂದ (ಚಮಚಿನಂತೆ) ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 36

विविधाश्चोपनिषद आत्मसंसिद्धये जपेत् / विद्याविशेषान् सावित्रीं रुद्राध्यायं तथैव च

ಆತ್ಮಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ವಿವಿಧ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ವಿದ್ಯಾವಿಶೇಷಗಳು—ಸಾವಿತ್ರೀ (ಗಾಯತ್ರಿ) ಮತ್ತು ರುದ್ರಾಧ್ಯಾಯ—ಇವನ್ನೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು.

Verse 37

महाप्रास्थानिकं चासौ कुर्यादनशनं तु वा / अग्निप्रवेशमन्यद् वा ब्रर्ह्मार्पणविधौ स्थितः

ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಅವನು ಮಹಾಪ್ರಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು, ಅಥವಾ ಅನಶನ (ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಉಪವಾಸ) ಆಚರಿಸಬಹುದು. ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಅಂತ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡಬಹುದು—ಆದರೆ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣ ನಿಯಮದಲ್ಲೇ ಅಚಲವಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 38

यस्तु सम्यगिममाश्रमं शिवं संश्रयेदशिवपुञ्जनाशनम् / तापसः स परमैश्वरं पदं याति यत्र जगतो ऽस्य संस्थितिः

ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಈ ಶಿವಾಶ್ರಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವ ತಾಪಸನು—ಅಶುಭಸಂಚಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದನ್ನು—ಪರಮೈಶ್ವರ ಪದವನ್ನು, ಆ ಪರಮೇಶ್ವರ ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ಥಿತಿ ನೆಲಸಿದೆ.