Adhyaya 19

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे अष्टादशो ऽध्यायः व्यास उवाच प्राङ्मुखो ऽन्नानि भुञ्जीत सूर्याभिमुख एव वा / आसीनस्त्वासने शुद्धे भूम्यां पादौ निधाय तु

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಮೇಲ್ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಅಧ್ಯಾಯ. ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು—ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯಾಭಿಮುಖವಾಗಿ, ಶುದ್ಧ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಪಾದಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 2

आयुष्यं प्राङ्मुखो भुङ्क्ते यशस्यं दक्षिणामुखः / श्रियं प्रत्यङ्मुखो भुङ्क्ते ऋतं भुङ्क्ते उदङ्मुखाः

ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರೆ ಆಯುಷ್ಯ ವೃದ್ಧಿ; ದಕ್ಷಿಣಮುಖವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಯಶಸ್ಸು. ಪಶ್ಚಿಮಮುಖವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಶ್ರೀ-ಸಮೃದ್ಧಿ; ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರೆ ಋತ—ಸತ್ಯಧರ್ಮದ ಶಕ್ತಿ—ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 3

पञ्चार्द्रे भोजनं कुर्याद् भूमौ पात्रं निधाय तु / उपवासेन तत्तुल्यं मनुराह प्रजापतिः

ದಿನದ ಐದನೇ ಭಾಗದಲ್ಲೇ, ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮನು ಇದನ್ನು ಉಪವಾಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ।

Verse 4

उपलिप्ते शुचौ देशे पादौ प्रक्षाल्य वै करौ / आचम्यार्द्राननो ऽक्रोधः पञ्चार्द्रे भोजनं चरेत्

ಉಪಲಿಪ್ತವಾಗಿ ಶುದ್ಧಗೊಂಡ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪಾದಗಳನ್ನೂ ಕೈಗಳನ್ನೂ ತೊಳೆಯಿ; ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಮುಖ ತೇವವಾಗಿರಿಸಿ, ಕ್ರೋಧರಹಿತನಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 5

महाव्यहृतिभिस्त्वन्नं परिधायोदकेन तु / अमृतोपस्तरणमसीत्यापोशानक्रियां चरेत्

ಮಹಾವ್ಯಾಹೃತಿಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ನೀರಿನಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ಪರಿಧಿ ಮಾಡಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ; ನಂತರ ‘ನೀನು ಅಮೃತದ ಉಪಸ್ತರಣ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಆಪೋಶನ ಕ್ರಿಯೆ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 6

स्वाहाप्रणवसंयुक्तां प्राणायाद्याहुतिं ततः / अपानाय ततो हुत्वा व्यानाय तदनन्तरम्

ನಂತರ ಓಂಕಾರ ಮತ್ತು ‘ಸ್ವಾಹಾ’ಯುಕ್ತ ಮೊದಲ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಬಳಿಕ ಅಪಾನನಿಗೆ, ನಂತರ ವ್ಯಾನನಿಗೆ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 7

उदानाय ततः कुर्यात् समानायेति पञ्चमीम् / विज्ञाय तत्त्वमेतेषां जुहुयादात्मनि द्विजः

ನಂತರ ಉದಾನನಿಗೆ ಆಹುತಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಸಮಾನನಿಗೆ ಐದನೇ ಆಹುತಿಯನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇವುಗಳ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು ದ್ವಿಜನು ಅವನ್ನು ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 8

शेषमन्नं यथाकामं भुञ्जीतव्यं जनैर्युतम् / ध्यात्वा तन्मनसा देवमात्मानं वै प्रजापतिम्

ನಂತರ ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಭುಂಜಿಸಬಹುದು; ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವಸ್ವರೂಪ ಆತ್ಮ—ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು—ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 9

अमृतापिधानमसीत्युपरिष्टादपः पिबेत् / आचान्तः पुनराचामेदायं गौरिति मन्त्रतः

“ನೀ ಅಮೃತದ ಆವರಣ” ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಮೇಲ್ಭಾಗದಿಂದ ಜಲವನ್ನು ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಚಮನವಾದ ಮೇಲೆ “ಇದು ಗೋವು” ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ ನಿಯಮವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 10

द्रुपदां वा त्रिरावर्त्य सर्वपापप्रणाशनीम् / प्राणानां ग्रन्थिरसीत्यालभेद् हृदयं ततः

ಅಥವಾ ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಿನಿಯಾದ ಶುದ್ಧಿಮಂತ್ರವನ್ನು ಮೂರ ಬಾರಿ ಆವರ್ತಿಸಿ, ನಂತರ “ನೀ ಪ್ರಾಣಗಳ ಗ್ರಂಥಿ” ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು; ಅನಂತರ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು.

Verse 11

आचम्याङ्गुष्ठमात्रेति पादाङ्गुष्ठे ऽथ दक्षिणे / निः स्त्रवयेद् हस्तजलमूर्ध्वहस्तः समाहितः

ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ಅಂಗುಷ್ಠಮಾತ್ರ ಜಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಂತರ ಬಲಪಾದದ ದೊಡ್ಡಬೆರಳಲ್ಲಿ ಕೈಯ ಜಲವನ್ನು ಜಾರಿಬಿಡಬೇಕು—ಕೈಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಹಿತವಾಗಿ ಇರಿಸಬೇಕು.

Verse 12

हुतानुमन्त्रणं कुर्यात् श्रद्धायामिति मन्त्रतः / अथाक्षरेण स्वात्मानं योजयेद् ब्रह्मणेति हि

“ಶ್ರದ್ಧಾಯಾಂ…” ಎಂದು ಆರಂಭಿಸುವ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಆಹುತಿಗೆ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅನುಮಂತ್ರಣ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಪವಿತ್ರ ಅಕ್ಷರ “ಓಂ” ಮೂಲಕ, “ಬ್ರಹ್ಮಣೆ” ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸ್ವಾತ್ಮವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಯೋಜಿಸಬೇಕು.

Verse 13

सर्वेषामेव यागानामात्मयागः परः स्मृतः / यो ऽनेन विधिना कुर्यात् स याति ब्रह्मणः क्षयम्

ಎಲ್ಲ ಯಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆತ್ಮಯಾಗ (ಅಂತರ್ಯಾಗ) ಪರಮವೆಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ. ಯಾರು ಈ ವಿಧಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಕ್ಷಯ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 14

यज्ञोपवीती भुञ्जीत स्त्रग्गन्धालङ्कृतः शुचिः / सायंप्रापर्नान्तरा वै संध्यायां तु विशेषतः

ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಹಾರ‑ಸುಗಂಧ‑ಯೋಗ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದು ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ—ಅಪರಾಹ್ನ ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯೆಯ ಮಧ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ.

Verse 15

नाद्यात् सूर्यग्रहात् पूर्वमह्नि सायं शशिग्रहात् / ग्रहकाले च नाश्नीयात् स्नात्वाश्नीयात् तु मुक्तयोः

ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಬಾರದು; ಚಂದ್ರಗ್ರಹಣಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ತಿನ್ನಬಾರದು. ಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ನಿಷಿದ್ಧ; ಗ್ರಹಣ ಮುಕ್ತವಾದ ಮೇಲೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 16

मुक्ते शशिनि भुञ्जीत यदि न स्यान्महानिशा / अमुक्तयोरस्तङ्गतयोरद्याद् दृष्ट्वा परे ऽहनि

ಚಂದ್ರನು ಮುಕ್ತನಾಗಿ (ಉದಯಿಸಿ) ಇದ್ದರೆ, ‘ಮಹಾನಿಶಾ’ ಎಂಬ ನಿಯತ ಉಪವಾಸರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಸೂರ್ಯ‑ಚಂದ್ರ ಇಬ್ಬರೂ ಉದಯಿಸದೇ ಇದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಅಸ್ತಂಗತರಾಗಿದ್ದರೂ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ನಂತರವೇ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 17

नाश्नीयात् प्रेक्षमाणानामप्रदायैव दुर्मतिः / न यज्ञशिष्टादन्द् वा न क्रुद्धो नान्यमानसः

ದುರ್ಮತಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇತರರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಪಾಲು ನೀಡದೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಬಾರದು. ಯಜ್ಞಶಿಷ್ಟ (ಯಜ್ಞಾನಂತರದ ಪ್ರಸಾದ)ವಿಲ್ಲದೆ ತಿನ್ನಬಾರದು; ಕೋಪದಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಬಾರದು; ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೂ ತಿನ್ನಬಾರದು.

Verse 18

आत्मार्थं भोजनं यस्य रत्यर्थं यस्य मैथुनम् / वृत्यर्थं यस्य चाधीतं निष्फलं तस्य जीवितम्

ಯಾರ ಭೋಜನವು ಕೇವಲ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ, ಯಾರ ಮೈಥುನವು ಕೇವಲ ಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ, ಮತ್ತು ಯಾರ ಅಧ್ಯಯನವು ಕೇವಲ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ—ಅವನ ಜೀವನ ನಿಷ್ಫಲವಾಗಿದೆ.

Verse 19

यद्भुङ्क्ते वेष्टितशिरा यच्च भुङ्क्ते उदङ्मुखः / सोपानत्कश्च यद् भुङ्क्ते सर्वं विद्यात् तदासुरम्

ತಲೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುವದು, ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ತಿನ್ನುವದು, ಪಾದುಕೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ತಿನ್ನುವದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆಸುರ (ಅಶುದ್ಧ, ನಿಯಮರಹಿತ) ಸ್ವಭಾವವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 20

नार्धरात्रे न मध्याह्ने नाजीर्णे नार्द्रवस्त्रधृक् / न च भिन्नासनगतो न शयानः स्थितो ऽपि वा

ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಅಜೀರ್ಣದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಒದ್ದೆ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ ಅಲ್ಲ; ಮುರಿದ/ಅನರ್ಹ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅಲ್ಲ; ಮಲಗಿ ಅಲ್ಲ—ನಿಂತರೂ ಸಹ (ಜಪ/ಪಠಣ) ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 21

न भिन्नभाजने चैव न भूम्यां न च पाणिषु / नोच्छिष्टो घृतमादद्यान्न मूर्धानं स्पृशेदपि

ಮುರಿದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ನೆಲದಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೂ ತುಪ್ಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು। ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ/ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ತಲೆಯನ್ನೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು।

Verse 22

न ब्रह्म कीर्तयन् वापि न निः शेषं न भार्यया / नान्धकारे न चाकाशे न च देवालयादिषु

ಬ್ರಹ್ಮನ ಕೀರ್ತನೆ/ಪಠಣವೂ ಅಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದು—ಅಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಪತ್ನಿಯ ಸಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ; ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ತೆರೆದ ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗೆ (ಅನಾವೃತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ) ಅಲ್ಲ, ದೇವಾಲಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ (ಅನುಚಿತವಾದರೆ) ಅಲ್ಲ।

Verse 23

नैकवस्त्रस्तु भुञ्जीत न यानशयनस्थितः / न पादुकानिर्गतो ऽथ न हसन् विलपन्नपि

ಒಂದೇ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ಊಟ ಮಾಡಬಾರದು; ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅಲ್ಲ, ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಅಲ್ಲ। ಪಾದುಕೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದರೂ ತಿನ್ನಬಾರದು; ನಗುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಅಳುತ್ತಾ ಕೂಡ ತಿನ್ನಬಾರದು।

Verse 24

भुक्त्वैवं सुखमास्थाय तदन्नं परिणामयेत् / इतिहासपुराणाभ्यां वेदार्थानुपबृंहयेत्

ಹೀಗೆ ಭೋಜನಮಾಡಿ ಸುಖವಾಗಿ ಆಸೀನನಾಗಿ ಆ ಅನ್ನವು ಸಮ್ಯಕ್ ಜೀರ್ಣವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಇತಿಹಾಸ‑ಪುರಾಣಗಳಿಂದ ವೇದಾರ್ಥವನ್ನು ಪುಷ್ಟಗೊಳಿಸಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು।

Verse 25

ततः संध्यामुपासीत पूर्वोक्तविधिना द्विजः / आसीनस्तु जपेद् देवीं गायत्रीं पश्चिमां प्रति

ನಂತರ ದ್ವಿಜನು ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ಆಸೀನನಾಗಿ ಪಶ್ಚಿಮಾಭಿಮುಖನಾಗಿ ದೇವೀ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 26

न तिष्ठति तु यः पुर्वां नास्ते संध्यां तु पश्चिमाम् / स शूद्रेण समो लोके सर्वधर्मविवर्जितः

ಯಾರು ಪ್ರಾತಃಸಂಧ್ಯೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸಾಯಂಸಂಧ್ಯೆಯನ್ನೂ ಆಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರನ ಸಮಾನ—ಸರ್ವಧರ್ಮದಿಂದ ವಂಚಿತ—ಎಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 27

हुत्वाग्निं विधिवन्मन्त्रैर्भुक्त्वा यज्ञावशिष्टकम् / सभृत्यबान्धवजनः स्वपेच्छुष्कपदो निशि

ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹವಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಯಜ್ಞಾವಶಿಷ್ಟ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಭುಂಜಿಸಿ, ಭೃತ್ಯರು‑ಬಂಧುಗಳು‑ಆಶ್ರಿತರೊಂದಿಗೆ, ರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಒಣ ಸಮತಲ ಶಯನಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸಬೇಕು।

Verse 28

नोत्तराभिमुखः स्वप्यात् पश्चिमाभिमुखो न च / न चाकाशे न नग्नो वा नाशुचिर्नासने क्वचित्

ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸಬಾರದು, ಪಶ್ಚಿಮಾಭಿಮುಖವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ। ತೆರೆದ ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗೆ ಅಲ್ಲ, ನಗ್ನವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ; ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅಶುಚಿ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ।

Verse 29

न शीर्णायां तु खट्वायां शून्यागारे न चैव हि / नानुवंशं न पालाशे शयने वा कदाचन

ಮುರಿದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಶೂನ್ಯವಾದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಮಲಗಬಾರದು. ಬಿದಿರಿನ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಪಲಾಶಕಟ್ಟಿನ ಶಯ್ಯದ ಮೇಲೆಯೂ ಕದಾಪಿ ಶಯನ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 30

इत्येतदखिलेनोक्तमहन्यहनि वै मया / ब्राह्मणानां कृत्यजातमपवर्गफलप्रदम्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಾನು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾದ ಸಮಸ್ತ ಕೃತ್ಯಸಮೂಹವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ—ಅವು ಅಪವರ್ಗ, ಅಂದರೆ ಅಂತಿಮ ಮುಕ್ತಿಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವು.

Verse 31

नास्तिक्यादथवालस्यात् ब्राह्मणो न करोति यः / स याति नरकान् घोरान् काकयोनौ च जायते

ನಾಸ್ತಿಕ್ಯದಿಂದಲೋ ಆಲಸ್ಯದಿಂದಲೋ ತನ್ನ ನಿಯತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಭಯಂಕರ ನರಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಕಾಗಯೋನಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

नान्यो विमुक्तये पन्था मुक्त्वाश्रमविधिं स्वकम् / तस्मात् कर्माणि कुर्वोत तुष्टये परमेष्ठिनः

ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಧರ್ಮದ ವಿಧಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಮುಕ್ತಿಗೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಪ್ರಭುವಿನ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.