Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 43
त्वया विलोकिताः सौरे दैन्यमाशु व्रजंति च । ब्रह्मा शक्रो यमश्चैव ऋषयः सप्ततारकाः
tvayā vilokitāḥ saure dainyamāśu vrajaṃti ca | brahmā śakro yamaścaiva ṛṣayaḥ saptatārakāḥ
ឱ សៅរៈ (ព្រះសានី) អ្នកណាដែលត្រូវព្រះអង្គបោះព្រះនេត្រមើល នឹងធ្លាក់ចូលសេចក្តីទុក្ខវេទនាឆាប់រហ័ស។ សូម្បីតែព្រះព្រហ្មា ព្រះឥន្ទ្រ (សក្រក) ព្រះយម និងព្រះឥសី—តារាប្រាំពីរ—ក៏មិនលើសឥទ្ធិពលរបស់ព្រះអង្គឡើយ។
Narrative voice within Prabhāsakṣetra-māhātmya (deductively: Sūta/Lomaharṣaṇa)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Śani’s glance radiates as a dark, cool beam touching even exalted figures—Brahmā on lotus, Indra with vajra, Yama with daṇḍa, and the Saptarṣis as seven star-sages—each shown momentarily subdued, illustrating universal subjection to karmic time.
FAQs
No being is exempt from the moral-cosmic order; recognizing this curbs arrogance and strengthens reliance on dharma and devotion.
Prabhāsakṣetra, where the māhātmya situates cosmic forces within a pilgrimage framework for transformation.
No explicit rite; the verse supports devotional recitation and reverent conduct to mitigate affliction.