Adhyaya 25

Verse 1

ईश्वर उवाच । स गन्धर्वस्तदा देवि आरिराधयिषुर्भवम् । सोमवारव्रतंनाम पप्रच्छ मुनिसत्तमम्

ឥશ્વរៈ បានពោលថា៖ «ព្រះនាងទេវីអើយ នៅពេលនោះ គន្ធર્વនោះ ប្រាថ្នាអារាធនាព្រះភវៈ (សិវៈ) បានសួរមុនិសត្តមៈ អំពីវ្រតៈដែលហៅថា សោមវារ-វ្រតៈ»។

Verse 2

गन्धर्व उवाच । कथं सोमव्रतं कार्यं विधानं तस्य कीदृशम् । कस्मिन्काले च तत्कार्यं सर्वं विस्तरतो वद

គន្ធರ್ವៈបាននិយាយ៖ «ពិធីវ្រតសោម (ថ្ងៃចន្ទ) ត្រូវអនុវត្តដូចម្តេច? វិធីបំពេញត្រឹមត្រូវរបស់វាមានរបៀបណា? ហើយត្រូវចាប់ផ្តើមនៅពេលណា? សូមប្រាប់ខ្ញុំទាំងអស់ដោយលម្អិត»។

Verse 3

गोशृंग उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ सर्वसत्त्वोपकारकम् । यन्न कस्यचिदाख्यातं तदद्य कथयामि ते

គោឝೃង្គៈបាននិយាយ៖ «ល្អណាស់ ល្អណាស់ ឱអ្នកប្រាជ្ញដ៏អស្ចារ្យ—វាជាការប្រយោជន៍ដល់សត្វលោកទាំងអស់។ អ្វីដែលមិនបានប្រាប់ឲ្យនរណាម្នាក់ងាយៗ នោះថ្ងៃនេះខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នក»។

Verse 4

सर्वरोगहरं दिव्यं सर्वसिद्धिप्रदायकम् । सोमवारव्रतंनाम सर्वकामफलप्रदम्

វ្រតថ្ងៃចន្ទដែលហៅថា សោមវារវ្រត ជាវ្រតទេវីយៈ បំបាត់រោគទាំងអស់ ប្រទានសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាង ហើយផ្តល់ផលនៃបំណងប្រាថ្នាទាំងមូល។

Verse 5

सर्वकालिकमादेयं वर्णानां शुभकारकम् । नारी नरैः सदा कार्यं दृष्ट्वादृष्ट्वा फलोदयम्

វ្រតនេះអាចទទួលយកបានគ្រប់កាលៈទេសៈ នាំមង្គលដល់វណ្ណៈទាំងអស់; ស្ត្រីនិងបុរសគួរធ្វើជានិច្ច ព្រោះវាបង្កើតផលទាំងដែលឃើញក្នុងជីវិតនេះ និងដែលមិនឃើញនៅលើលោកក្រោយ។

Verse 6

ब्रह्मविष्ण्वादिभिर्देवैः कृतमेतन्महाव्रतम् । पुनस्तु सोमराजेन दक्षशापहतेन च

វ្រតដ៏មហាធំនេះ ត្រូវបានទេវតា—ព្រះព្រហ្ម ព្រះវិស្ណុ និងទេវតាផ្សេងៗ—អនុវត្ត។ បន្ទាប់មក ព្រះសោមរាជ ដែលត្រូវព្រះដក្ខសាប ក៏បានអនុវត្តដែរ។

Verse 7

आराधितोऽनेन शंभुः शंभुध्यानपरेण तु । ततस्तुष्टो महादेवः सोमराजस्य भक्तितः

ដោយវត្តប្រតិបត្តិនេះ ព្រះសោមៈបានបូជាព្រះសម្ភូ (Śambhu) ដោយចិត្តជាប់ក្នុងសមាធិលើព្រះសម្ភូ។ ដោយសេចក្តីភក្តិនោះ ព្រះមហាទេវៈបានពេញព្រះហឫទ័យចំពោះព្រះចន្ទ្រាជា។

Verse 8

तेनोक्तं यदि तुष्टोऽसि प्रतिष्ठास्थो निरंतरम्

បន្ទាប់មក គាត់បានទូលថា៖ «បើព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យ សូមស្ថិតនៅទីនេះ ដោយបានបង្កប់មាំមួន ជានិច្ចមិនដាច់ខាត»។

Verse 9

यावच्चंद्रश्च सूर्यश्च यावत्तिष्ठंति भूधराः । तावन्मे स्थापितं लिंगमुमया सह तिष्ठतु

«ដរាបណាព្រះចន្ទ និងព្រះអាទិត្យនៅតែមាន ដរាបណាភ្នំទាំងឡាយនៅតែឈរ—ដរាបនោះ សូមលិង្គដែលខ្ញុំបានស្ថាបនា ស្ថិតនៅទីនេះ ជាមួយព្រះឧមា (Umā)»។

Verse 10

स्थापितं तु तदा तेन प्रार्थयित्वा महेश्वरम् । आत्मनामांकितं कृत्वा ततो रोगैर्व्यमुच्यत

បន្ទាប់មក គាត់បានអធិស្ឋានដល់ព្រះមហేశ្វរ (Maheśvara) ហើយស្ថាបនាលិង្គនោះ ដោយចារឈ្មោះរបស់ខ្លួនលើវា; បន្ទាប់ពីនោះ គាត់បានរួចផុតពីជំងឺទាំងឡាយ។

Verse 11

ततः शुद्धशरीरोऽसौ गगनस्थो विराजते

បន្ទាប់មក គាត់មានកាយសុទ្ធបរិសុទ្ធ ហើយភ្លឺរលោងស្រស់ស្អាត ស្ថិតនៅលើមេឃ។

Verse 12

तदाप्रभृति ये केचित्कुर्वंति भुवि मानवाः । तेऽपि तत्पदमायांति विमलांगाश्च सोमवत्

ចាប់តាំងពីពេលនោះតទៅ មនុស្សណាដែលនៅលើផែនដីអនុវត្តវ្រតនេះ ក៏នឹងឈានដល់ស្ថានដូចគ្នានោះ ដោយកាយអវយវៈបរិសុទ្ធ ដូចព្រះសោម។

Verse 13

अथ किं बहुनोक्तेन विधानं तस्य कीर्त्तये । यस्मिन्कस्मिंश्च मासे वा शुक्ले सोमस्य वासरे

តែតើចាំបាច់និយាយវែងធ្វើអ្វី? ខ្ញុំនឹងប្រកាសវិធីបំពេញត្រឹមត្រូវរបស់វា៖ ក្នុងខែណាក៏បាន នៅថ្ងៃច័ន្ទ ក្នុងពាក់កណ្តាលខែភ្លឺ…

Verse 14

दंतकाष्ठं पुरा ब्राह्मे कृत्वा स्नानं समाचरेत् । स्वधर्मविहितं कर्म कृत्वा स्थाने मनोरमे

នៅពេលព្រលឹមដ៏មង្គល (ប្រាហ្មមុហូរត) មុនគេប្រើដំបងដុសធ្មេញ ហើយបន្ទាប់មកងូតទឹកតាមពិធី។ នៅទីសក្ការៈដ៏រីករាយនោះ គួរធ្វើកិច្ចការដែលធម៌របស់ខ្លួនកំណត់។

Verse 15

सुसमे भूतले शुद्धे न्यस्य कुम्भं सुशोभितम् । चूतपल्लवविन्यस्ते चंदनेन सुचित्रिते

លើដីស្មើស្អាតបរិសុទ្ធ គួរដាក់កុម្ភៈ (ប៉ាន់ទឹក) ដែលតុបតែងល្អ ឲ្យមានស្លឹកស្វាយរៀបចំលើវា ហើយលាបចន្ទន៍តុបតែងឲ្យស្រស់ស្អាត។

Verse 16

श्वेतवस्त्रपरीधाने सर्वाभरणभूषिते । आदौ पात्रे तु संन्यस्य आधारसहितं शिवम्

ពាក់សម្លៀកបំពាក់ពណ៌ស និងតុបតែងដោយគ្រឿងអលង្ការទាំងអស់ មុនគេគួរដាក់ព្រះសិវៈ—ជាមួយអាធារ (មូលដ្ឋានគាំទ្រ)—ចូលក្នុងភាជនៈពិធី។

Verse 17

अष्टमूर्त्यष्टकं दिक्षु सोमनाथं सशक्तिकम् । उमया सहितं तत्र श्वेतपुष्पैश्च पूजयेत्

នៅទិសទាំងឡាយ គួរបូជាក្រុមអष्टមূর্তিទាំង៨ ហើយបូជាព្រះសោមនាថជាមួយសក្តិរបស់ព្រះអង្គ ដោយមានព្រះអុមា​នៅជាមួយ ហើយថ្វាយផ្កាសពណ៌សនៅទីនោះ។

Verse 18

विविधं भक्ष्यभोज्यं च फलं वै बीजपूर कम् । अनेनैव तु मंत्रेण सर्वं तत्रैव कारयेत्

គួររៀបចំអាហារសម្រន់នានា និងម្ហូបអាហារផ្សេងៗ ព្រមទាំងផ្លែឈើ ដោយមានផ្លែប៊ីជបូរ (citron) ផងដែរ។ ដោយមន្តនេះឯង គួរឲ្យធ្វើពិធី និងការថ្វាយទាំងអស់នៅទីនោះ។

Verse 19

ॐ नमः पंचवक्त्राय दशबाहुत्रिनेत्रिणे । श्वेतं वृषभमारूढ श्वेताभरणभूषित

ឱំ នមះ ដល់ព្រះមានមុខប្រាំ មានដៃដប់ និងភ្នែកបី។ ឱ ព្រះអង្គជិះគោសពណ៌ស ឱ ព្រះអង្គតុបតែងដោយអលង្ការពណ៌ស។

Verse 20

उमादेहार्द्धसंयुक्त नमस्ते सर्वमूर्तये । अनेनैव तु मंत्रेण पूजां होमं च कारयेत्

ឱ ព្រះអង្គដែលរួមជាមួយពាក់កណ្តាលនៃរាងកាយព្រះអុមា សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ ជារូបនៃសព្វសារពាង្គ។ ដោយមន្តនេះឯង គួរធ្វើទាំងពិធីបូជា និងហោម (ថ្វាយភ្លើង)។

Verse 21

कृत्वैवं च दिने रात्रौ पश्यंश्चैवं स्वपेन्नरः । दर्भशय्या समारूढो ध्यायन्सोमेश्वरं हरम्

ធ្វើដូច្នេះហើយ ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ បុរសគួររក្សាវិន័យនេះ—មើលឃើញពិធីដូច្នេះ និងដេកដូច្នេះ—ដេកលើគ្រែស្មៅដರ್ಭៈ ហើយសមាធិលើព្រះសោមេශ්වර ហរិ (ព្រះសិវៈ)។

Verse 22

एवं कृतेऽष्टादशानां कुष्ठानां नाशनं भवेत् । द्वितीये सोमवारे तु करंजं दन्तधावनम्

បើអនុវត្តតាមរបៀបនេះ នឹងបំផ្លាញជំងឺស្បែក (កុស្ឋ) ទាំងដប់ប្រាំបីប្រភេទ។ ហើយនៅថ្ងៃចន្ទទីពីរ គួរប្រើឈើការ៉ញ្ច (karañja) ដើម្បីសម្អាតធ្មេញ។

Verse 23

देवं संपूजयेत्सूक्ष्मं ज्येष्ठाशक्तिसमन्वितम् । शतपत्रैः पूजयित्वा मधु प्राश्य यथाविधि

គួរបូជាព្រះដ៏ល្អិតល្អន់ដោយស្មោះស្ម័គ្រ ដែលប្រកបដោយជេឋា-សក្តិ (Jyeṣṭhā-Śakti)។ បន្ទាប់ពីបូជាដោយផ្កាមានស្លឹករយ (សតបត្រ) រួច គួរទទួលទានទឹកឃ្មុំតាមវិធាន។

Verse 24

नारंगं तत्र दत्त्वा तु शेषं पूर्ववदाचरेत् । एवं कृते द्वितीये तु गोलक्षफलमाप्नुयात्

បន្ទាប់មក គួរថ្វាយផ្លែក្រូចនៅទីនោះ ហើយអនុវត្តពិធីដែលនៅសល់ដូចមុនទាំងស្រុង។ បើធ្វើដូច្នេះក្នុងការអនុវត្តថ្ងៃចន្ទទីពីរ នឹងទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងការបរិច្ចាគគោមួយសែនក្បាល។

Verse 25

सोमवारे तृतीये तु अपामार्गसमुद्भवम् । दंतकाष्ठादिकं कृत्वा त्रिनेत्रं च प्रपूजयेत्

នៅថ្ងៃចន្ទទីបី គួររៀបចំឈើដុសធ្មេញ និងគ្រឿងប្រើប្រាស់ផ្សេងៗពីអបាមារគ (apāmārga) ហើយបន្ទាប់មក បូជាព្រះអម្ចាស់មានភ្នែកបី ដោយក្តីគោរពត្រឹមត្រូវ។

Verse 26

फलं च दाडिमं दद्याज्जातीपुष्पैश्च पूजयेत् । रजन्यामंगुरं प्राश्य सिद्धियुक्तं तु पूजयेत्

គួរថ្វាយផ្លែទទឹមមួយ ហើយបូជាដោយផ្កាម្លិះ (jāti)។ នៅពេលយប់ បន្ទាប់ពីទទួលទានអង្គុរ (aṅgura—ទំពាំងបាយជូរ/ផ្លែស្ងួត) គួរបូជាព្រះអម្ចាស់ដែលប្រកបដោយសិទ្ធិ (siddhi)។

Verse 27

चतुर्थे सोमवारे तु काष्ठमौदुम्बरं स्मृतम् । पूजयेत्तत्र गौरीशं सूक्ष्मया सहितं तथा

នៅថ្ងៃចន្ទទីបួន ឈើដែលបានកំណត់គឺឈើឧទុម្ពរ; នៅទីនោះ គួរបូជាព្រះគោរីឥស (ព្រះសិវៈ) រួមជាមួយទេវីសូក្ស្មា ដូចគ្នានោះ។

Verse 28

नारिकेलफलं दद्याद्दमनेन प्रपूजयेत् । शर्करां प्राशयेद्रात्रौ जागरं चैव कारयेत्

គួរថ្វាយផ្លែនារីកេល (ដូង) ហើយបូជាដោយស្មៅដមនៈ; នៅរាត្រី គួរទទួលទានស្ករ ហើយធ្វើជាគារណៈ (ការយាមភ្ញាក់) ផងដែរ។

Verse 29

पञ्चमे सोमवारे तु पूजयेच्च गणाधिपम् । विभूत्या सहितं देवं कुन्दपुष्पैः प्रपूजयेत्

នៅថ្ងៃចន្ទទីប្រាំ គួរបូជាព្រះគណាធិប (ម្ចាស់នៃគណៈ)។ គួរបូជាទេវតានោះជាមួយវិភូតិ (ធូលីបរិសុទ្ធ) ដោយផ្កាគុន្ទ។

Verse 30

आश्वत्थं दन्तकाष्ठं च अर्घ्यं वै द्राक्षया तथा । मोचं च प्राशयेद्रात्रावश्वमेधफलं लभेत्

គួរប្រើឈើដុសធ្មេញអશ્વត្ថ ហើយថ្វាយអឃ្យៈជាមួយទំពាំងបាយជូផងដែរ។ នៅរាត្រី គួរទទួលទានមោច (ចេក) ហើយដោយនេះ ទទួលបានបុណ្យស្មើអស្វមេធ។

Verse 31

षष्ठे सोमस्य वारे तु सुरूपं नाम पूजयेत् । कर्पूरं प्राशयेत्तत्र भक्त्या परमया युतः

នៅថ្ងៃចន្ទទីប្រាំមួយ គួរបូជារូបដែលមាននាម សុរូប។ នៅទីនោះ ដោយសទ្ធាខ្ពស់បំផុត គួរទទួលទានកាំភ័រ។

Verse 32

सप्तमे सोमवारे तु दन्तकाष्ठं च मल्लिका । सर्वज्ञं पूजयेत्तत्र दीप्तया सहितं तथा

នៅថ្ងៃចន្ទទី៧ គួរយកឈើដុសធ្មេញ និងផ្កាមல்லិកា (ផ្កាម្លិះ) ទៅបូជាព្រះសរវជ្ញៈ ព្រះអម្ចាស់ដឹងគ្រប់យ៉ាង នៅទីនោះ រួមជាមួយទេវីទីប្តា (ព្រះនាងភ្លឺរលោង) ដូចគ្នានោះ។

Verse 33

जम्बीरं च फलं दद्याज्जातीपुष्पैश्च पूजयेत् । लवङ्गं प्राशयेत्तत्र तस्यानन्तफलं भवेत्

គួរថ្វាយផ្លែជំបីរ (ក្រូចឆ្មា/ស៊ីត្រុង) ហើយបូជាដោយផ្កាជាតិ (ផ្កាម្លិះ)។ នៅទីនោះ គួរទទួលទានក្លូវ; ផលបុណ្យរបស់គាត់នឹងក្លាយជាអនន្ត។

Verse 34

अष्टमे सोमवारे तु अमोघायुतमीश्वरम् । कदलीफलकेनार्घ्यं मरुबकेन पूजयेत् । रात्रौ तु प्राशयेद्दुग्धमग्निष्टोमफलं लभेत्

នៅថ្ងៃចន្ទទី៨ គួរបូជាព្រះអម្ចាស់ អមោឃាយុត-ឥશ્વរ។ គួរថ្វាយអរឃ្យ ដោយផ្លែកដលី (ចេក) ហើយធ្វើពូជាដោយម៉ារូបក។ នៅពេលយប់ គួរទទួលទានទឹកដោះគោ; ដោយធ្វើដូច្នេះ នឹងទទួលបានផលបុណ្យស្មើពិធីអគ្និಷ್ಟោម។

Verse 35

गंगास्नाने कृते सम्यक्कोटिधा यत्फलं स्मृतम् । दशहेमसहस्राणां कुरुक्षेत्रे रवेर्ग्रहे

ផលបុណ្យណាដែលតាមប្រពៃណីបានចងចាំថា កើតឡើងជាគុណកោដិ ដោយងូតទឹកក្នុងទន្លេគង្គា ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ—ហើយផលបុណ្យណាដែលកើតពីការបរិច្ចាគមាសដប់ពាន់ដុំ នៅកុរុក្សេត្រ ក្នុងពេលសូរ្យគ្រាស—

Verse 36

ब्राह्मणे वेदविदुषे यद्दत्त्वा फल माप्नुयात् । तत्पुण्यं कोटिगुणितमस्मिन्नाचरिते व्रते

ផលណាដែលមនុស្សនឹងទទួលបាន ដោយបរិច្ចាគដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍អ្នកដឹងវេទ—នៅពេលអនុវត្តវ្រតនេះ ផលបុណ្យនោះឯង នឹងត្រូវគុណកោដិ។

Verse 37

गजानां तु शते दत्ते लक्षे च रथवाजिनाम् । तत्फलं कोटिगुणितं सोमवारव्रते कृते

ទោះបីជាបរិច្ចាគដំរីមួយរយ និងរថសេះមួយសែន ក៏ផលនោះ—ពេលអនុវត្តវ្រតថ្ងៃចន្ទ—នឹងកើនឡើងជាគុណមួយកោដិ។

Verse 38

गुग्गुलोर्धूपनं कृत्वा कोटिशो यत्फलं लभेत् । तत्पुण्यं तु भवेत्तस्य सोमवारव्रते कृते

ផលណាដែលមនុស្សនឹងទទួលបានដោយថ្វាយធូបគុគ្គុលូជាលានលើក—ពេលអនុវត្តវ្រតថ្ងៃចន្ទ—បុណ្យនោះឯងក្លាយជារបស់គាត់ពិតប្រាកដ។

Verse 39

सर्वैश्वर्यसमायुक्तः शिवतुल्यपराक्रमः । रुद्रलोके वसेत्तावद्ब्रह्मणः प्रलयावधि

គាត់ពោរពេញដោយសម្បត្តិទាំងអស់ មានអំណាចក្លាហានស្មើព្រះសិវៈ ហើយស្នាក់នៅក្នុងលោករុទ្រ រហូតដល់ពេលព្រះព្រហ្មលាយលង់។

Verse 40

संप्राप्ते नवमे वारे कुर्यादुद्यापनं शुभम् । यथा भवति गन्धर्व तथा वक्ष्यामि तेऽधुना

ពេលដល់ថ្ងៃចន្ទលើកទី៩ គួរធ្វើពិធីបញ្ចប់ (ឧទ្យាបន) ដ៏មង្គល។ របៀបដែលមនុស្សក្លាយជាគន្ធರ್ವ ខ្ញុំនឹងពន្យល់ដល់អ្នកឥឡូវនេះ។

Verse 41

मंडलं मंडपं कुण्डं पताकाध्वजशोभितम् । तोरणानि च चत्वारि कुण्डं कृत्वा विधानतः

គួររៀបចំមណ្ឌល មណ្ឌប និងគុណ្ឌ (រណ្តៅភ្លើង) ដែលតុបតែងដោយបដាក និងទង់ជ័យ; ហើយតាមវិធាន ក្រោយធ្វើគុណ្ឌរួច គួរតាំងទ្វារតូរណៈបួនទិស។

Verse 42

मध्ये वेदिः प्रकर्त्तव्या चतुरस्रा सुशोभना । निष्पाद्य मंडलं तत्र मध्ये पद्मं प्रकल्पयेत्

នៅកណ្ដាល គួរធ្វើវេទិ (អាសនៈបូជា) ជាចតុកោណ ស្រស់ស្អាត។ បន្ទាប់ពីបំពេញម៉ណ្ឌលានៅទីនោះហើយ គួររៀបចំរូបផ្កាឈូកនៅកណ្ដាលវា។

Verse 43

कलशानष्टदिग्भागे सहिरण्यान्पृथक्पृथक् । स्थापयित्वा तु शक्तिस्ता वामाद्याः पूर्वतः क्रमात्

នៅទិសទាំងប្រាំបី គួរដាក់កលស (ក្រឡុកទឹកបូជា) មួយៗដាច់ដោយឡែក មានមាសភ្ជាប់ជាមួយ។ ដាក់រួចហើយ គួររៀបចំសក្តិទាំងនោះ—ចាប់ពី វាមា—តាមលំដាប់ ដោយចាប់ផ្តើមពីទិសកើត។

Verse 44

कर्णिकायां तु पद्मस्य श्रीसोमेशं महाप्रभम् । प्रतिमारूपसंपन्नं हेमजं शक्तिसंयुतम्

នៅក្នុងកណ្ដាលគ្រាប់ផ្កាឈូក គួរដំឡើង និងសមាធិលើ ព្រះស្រីសោមេសៈ ព្រះអម្ចាស់មានពន្លឺដ៏មហិមា មានរូបបដិមាសម្បូរបែប ធ្វើពីមាស និងភ្ជាប់ដោយអំណាចទេវីយៈ។

Verse 45

रुक्मशय्यासमारूढं मनोन्मन्या समन्वितम् । हेमपात्रादिके पात्रे मधुना परिपूरिते

គួរបូជាព្រះអង្គ ដែលអង្គុយលើគ្រែពូកមាស សម្របសម្រួលជាមួយស្ថានភាពសមាធិដ៏អធិឋាន (មនោន្មនី)។ ហើយគួរថ្វាយទឹកឃ្មុំ បំពេញពេញលេញ ក្នុងភាជន៍មាស និងភាជន៍សមរម្យផ្សេងៗ។

Verse 46

रुक्मशय्यासमाच्छन्ने तत्रस्थं पूजयेत्क्रमात् । अनंतादिशिखंड्यंतैर्नामभिः क्रमशोऽर्चयेत्

ពេលគ្រែពូកមាសត្រូវបានប铺រៀបចំយ៉ាងត្រឹមត្រូវហើយ គួរបូជាព្រះអម្ចាស់ដែលស្ថិតនៅទីនោះ តាមជំហានៗ។ ហើយគួរថ្វាយអរចនា តាមលំដាប់ ដោយសូត្រឈ្មោះចាប់ពី «អនន្ត» រហូតដល់ «សិខណ្ឌិន»។

Verse 47

गन्धस्रग्धूपदीपैश्च नैवेद्यैश्च पृथग्विधैः । वस्त्रालंकारतांबूलच्छत्रचामरदर्प्पणम्

ដោយក្លិនក្រអូប កម្រងផ្កា ធូប និងចង្កៀង ព្រមទាំងនៃវេទ្យជាច្រើនប្រភេទ; ដោយសម្លៀកបំពាក់ គ្រឿងអលង្ការ ស្លឹកប៉ាន់ ឆ័ត្រ ចាមរ និងកញ្ចក់—ដូច្នេះគួរគោរពព្រះអម្ចាស់ដោយឧបចារៈផ្សេងៗ។

Verse 48

दीपघंटावितानं च पर्यंकं च सतू लिकम् । सोमेश्वरं समुद्दिश्य देयं पौराणिके गुरौ

ចង្កៀង (ជើងចង្កៀង) កណ្ដឹង វិតាន (ព្រំដំបូល) និងគ្រែព្រមទាំងខ្នើយ—គួរបរិច្ចាគ ដោយឧទ្ទិសដល់សោមេឝ្វរៈ ហើយប្រគេនដល់គ្រូបុរាណិក (គ្រូពន្យល់បុរាណ)។

Verse 49

भूषयित्वा तथाऽचार्य्यं होमं तत्रैव कारयेत् । बलिकर्मावसाने च रात्रौ तत्रैव जागृयात्

ក្រោយពេលគោរព និងតុបតែងអាចារ្យដោយសមគួរ គួរឲ្យធ្វើហោមនៅទីនោះផ្ទាល់; ហើយពេលបញ្ចប់ពិធីបលិ ក៏គួរតែភ្ញាក់យាមនៅទីនោះពេញមួយរាត្រី។

Verse 50

पञ्चगव्यं ततः पीत्वा ध्यायेत्सोमेश्वरं हृदि । प्रभाते तु ततः स्नात्वा ध्यायेत्तं च विधानतः

បន្ទាប់មក ផឹកបញ្ចគវ្យ (pañcagavya) ហើយសមាធិលើសោមេឝ្វរៈនៅក្នុងបេះដូង។ នៅពេលព្រលឹម ក្រោយងូតទឹកហើយ គួរសមាធិលើព្រះអង្គម្ដងទៀតតាមវិធានត្រឹមត្រូវ។

Verse 51

ततो भक्त्या च गंधर्व क्षीरखण्डादिनिर्म्मितम् । भक्ष्यभोज्यैरनेकैश्च भोजयेद्ब्राह्मणानथ

បន្ទាប់មក ឱ គន្ធರ್ವៈ ដោយសទ្ធា ត្រៀមបង្អែមធ្វើពីទឹកដោះគោ និងស្ករ ជាដើម ព្រមទាំងអាហារបរិភោគ និងអាហារពិសារជាច្រើនប្រភេទ ហើយបន្ទាប់មកគួរឲ្យបរិភោគដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ។

Verse 52

वस्त्रयुग्मं ततो दत्त्वा गां च दत्त्वा विसर्जयेत्

បន្ទាប់មក ដោយប្រគេនសម្លៀកបំពាក់ជាគូ ហើយប្រគេនគោមួយផង គួរបញ្ចប់ពិធីវ្រត និងលាលែងការអនុវត្តដោយសក្ការៈ។

Verse 53

एवं चीर्णव्रतः सम्यग्लभते पुण्यमक्षयम् । धनधान्यसमृद्धात्मा पुत्रदारसमन्वितः

ដូច្នេះ អ្នកដែលបានអនុវត្តវ្រតដោយត្រឹមត្រូវ នឹងទទួលបានបុណ្យមិនរលាយ; ចិត្តពេញដោយសម្បត្តិ និងស្រូវអង្ករ ហើយមានកូន និងភរិយាស្វាមីគ្រប់គ្រាន់។

Verse 54

न कुले जायते तस्य दरिद्रो दुःखितोऽपिवा । अपुत्रो लभते पुत्रान्वन्ध्या पुत्रवती भवेत्

ក្នុងវង្សត្រកូលរបស់គាត់ មិនកើតមានភាពក្រីក្រ ឬទុក្ខសោកឡើយ។ អ្នកគ្មានកូន នឹងទទួលបានកូនប្រុស ហើយស្ត្រីមិនអាចមានកូន ក៏ក្លាយជាម្តាយមានកូន។

Verse 55

काकवंध्या तु या नारी मृतवत्सा च दुर्भगा । कन्याप्रसूश्च या कार्यमाभिरेतद्विशेषतः

តែស្ត្រីដែលហៅថា «កាកវន្ធ្យា» (រលូតកូនជាញឹកញាប់) ឬស្ត្រីដែលកូនស្លាប់ជាបន្តបន្ទាប់ ឬស្ត្រីអភ័ព្វ ឬស្ត្រីដែលកើតបានតែកូនស្រី—ស្ត្រីទាំងនោះគួរធ្វើពិធីនេះជាពិសេស។

Verse 56

एवं कृते विधाने तु देहपाते शिवं व्रजेत् । कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च । भुंक्तेऽसौ विपुलान्भो गान्यावदाभूतसंप्लवम्

ពេលអនុវត្តវិធាននេះដូច្នេះ នៅពេលរាងកាយរលាយ គាត់នឹងទៅដល់ព្រះសិវៈ។ អស់ពាន់កោដិកល្ប និងរយកោដិកល្ប គាត់រីករាយនឹងសុខសាន្តសួគ៌ដ៏ធំទូលាយ រហូតដល់ការលាយបញ្ចូលលោក។

Verse 57

इति ते कथितं सर्वं सोमवारव्रतं क्रमात् । गच्छ शीघ्रं महाभाग यत्र सोमेश्वरः स्थितः

ដូច្នេះ តាមលំដាប់ ខ្ញុំបានប្រាប់អំពីវ្រតថ្ងៃចន្ទទាំងមូលដល់អ្នកហើយ។ ចូរទៅឲ្យរហ័ស ឱ មហាភាគៈ ទៅកាន់ទីដែលព្រះសោមេស្វរៈស្ថិតនៅ។

Verse 58

ईश्वर उवाच । इत्युक्तः सच गन्धर्वः पुत्र्या सह वरानने । सर्वोपहारसंयुक्तः प्रभासक्षेत्रमाश्रितः

ព្រះអីស្វរៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ដូច្នេះ កន្ធರ್ವនោះបានទទួលពាក្យ ហើយជាមួយកូនស្រីមុខស្រស់ បានយកគ្រឿងបូជាទាំងអស់ ចេញទៅស្នាក់នៅប្រភាសក្សេត្រ។

Verse 59

तत्र सोमेश्वरं दृष्ट्वा आनन्दाश्रुपरिप्लुतः । यात्राक्रमेण संपूज्य चक्रे सोमव्रतं क्रमात्

នៅទីនោះ ពេលបានឃើញព្រះសោមេស្វរៈ គាត់ត្រូវទឹកភ្នែកសេចក្តីអានន្ទលិចលង់។ បូជាតាមលំដាប់នៃយាត្រា ហើយបន្ទាប់មកបានអនុវត្តវ្រតសោម (ថ្ងៃចន្ទ) ជាដំណាក់កាលៗ។

Verse 69

पुत्र्या सह महाभागस्तस्य तुष्टो महेश्वरः । सर्वरोगविनाशं च सर्वकामसमृद्धिदम् । ददौ गन्धर्वराज्यं च भक्तिं चैवात्मनस्तथा

ព្រះមហេស្វរៈពេញព្រះទ័យចំពោះមហាភាគៈនោះ ជាមួយកូនស្រីរបស់គាត់ ហើយបានប្រទានការបំផ្លាញជំងឺទាំងអស់ និងការសម្រេចបំណងទាំងអស់។ ព្រះអង្គក៏ប្រទានអធិបតេយ្យលើកន្ធರ್ವទាំងឡាយ និងភក្តិចំពោះព្រះអង្គផ្ទាល់ផងដែរ។