Adhyaya 84

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं देवदेवेन विष्णुना । माधवीं भगिनीं प्राप्य जन्मांतरमुपस्थिताम्

ព្រះឥសីទាំងឡាយបានពោលថា៖ អ្វីដែលអ្នកបាននិយាយនេះ—ដែលព្រះវិṣṇុ ព្រះនៃព្រះទាំងពួង បានប្រាប់—ក្រោយពេលបានជួបប្អូនស្រី ម៉ាធវី ដែលបានមកដល់ក្នុងជាតិផ្សេងទៀត…

Verse 2

अश्ववक्त्रां करिष्यामि तपसा सुशुभाननाम् । सा कथं विहिता तेन तपस्तप्तं तथा कथम् । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि परं कौतूहलं हि नः

«ដោយតបស្យា ខ្ញុំនឹងធ្វើឲ្យនាងមុខស្រស់នោះក្លាយជាមុខសេះ»—តើដោយគាត់បានកំណត់ឲ្យនាងដូច្នោះយ៉ាងដូចម្តេច? ហើយតបស្យានោះបានអនុវត្តយ៉ាងដូចម្តេច? សូមប្រាប់ទាំងអស់ដោយលម្អិត ព្រោះការចង់ដឹងរបស់យើងធំមហិមា។

Verse 3

सूत उवाच । नारदस्य समाकर्ण्य तं सन्देशं सुरोद्भवम् । गत्वा विष्णुः सुरैः सार्द्धं प्रचक्रे मंत्रनिश्चयम्

សូតាបានពោលថា៖ ព្រះវិṣṇុ បានស្តាប់សារដ៏ទេវីយៈ ដែលនារ៉ដៈនាំមកពីស្ថានសួគ៌ ហើយបានទៅជាមួយទេវតាទាំងឡាយ ដើម្បីកំណត់យោបល់ដ៏ដាច់ខាត នៃគោលបំណងបរិសុទ្ធ។

Verse 4

भारावतरणार्थाय दानवानां वधाय च । वसुदेवगृहे श्रीमान्द्वापरांते ततो हरिः

ដើម្បីបន្ថយបន្ទុកផែនដី និងដើម្បីបំផ្លាញដានវៈ ទេវអសុរ, ព្រះហរិដ៏រុងរឿង នោះបាន (ចុះកំណើត) ក្នុងគេហដ្ឋានវសុទេវ នៅចុងសម័យទ្វាបរ។

Verse 5

देवक्या जठरे देवः संजातो दैत्यदर्पहा । तथान्या रोहिणीनाम भार्या तस्य च याऽभवत्

ក្នុងផ្ទៃព្រះនាងទេវគី ព្រះដ៏អស្ចារ្យបានប្រសូត—អ្នកបំបាក់មោទនភាពអារក្ស។ ហើយមានភរិយាម្នាក់ទៀតរបស់គាត់ ឈ្មោះ រោហិណី ផងដែរ។

Verse 6

तस्यां जज्ञे हलीनाम बलभद्रः प्रतापवान् । तृतीया सुप्रभानाम वसुदेवप्रिया च या

នៅក្នុងនាង (រោហិណី) បានប្រសូត “អ្នកកាន់នង្គ័ល” ព្រះបលភទ្រ មហាប្រាថាប។ ភរិយាទីបីមាននាម សុប្រឭភា ជាទីស្រឡាញ់របស់ វសុទេវ។

Verse 7

तस्यां सा माधवी जज्ञे अश्ववक्त्रस्वरूपधृक् । तां दृष्ट्वा विकृताकारां सुतां जातां च सुप्रभा । वासुदेवसमायुक्ता विषादं परमं गता

ពីនាង (សុប្រឭភា) បានប្រសូត ម៉ាធវី ដែលមានរូបសម្បត្តិមុខសេះ។ សុប្រឭភា—ជាភរិយារបស់ វសុទេវ—ឃើញកូនស្រីមានរូបរាងប្លែកបែបនោះ ក៏ធ្លាក់ចូលទុក្ខសោកយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។

Verse 8

अथ ते यादवाः सर्वे कृतशान्तिकपौष्टिकाः । स्वस्तिस्वस्तीति संत्रस्ताः प्रोचुर्भूयात्कुलेऽत्र नः

បន្ទាប់មក ពួកយាទវទាំងអស់ បានធ្វើពិធីសន្តិ និងពិធីបង្កើនសុភមង្គលរួច ហើយដោយភ័យកង្វល់ បាននិយាយថា «សូមមានសុវត្ថិភាព សូមមានសុវត្ថិភាពក្នុងវង្សត្រកូលរបស់យើងនៅទីនេះ»។

Verse 9

एवं सा यौवनोपेता तथा दुःखसमन्विता । न कश्चिद्वरयामास वाजिवक्त्रां विलोक्य ताम्

ដូច្នេះ ទោះនាងបានដល់វ័យក្រមុំក៏ដោយ នាងនៅតែពោរពេញដោយទុក្ខសោក; ព្រោះគ្មាននរណាម្នាក់សុំរៀបការនាងឡើយ ដោយឃើញមុខសេះរបស់នាង។

Verse 10

ततश्च भगवान्विष्णुर्ज्ञात्वा तां भगिनीं तथा । मातरं पितरं चैव तथा दुःखसमन्वितौ

បន្ទាប់មក ព្រះវិṣṇុ—ជាព្រះអម្ចាស់—បានដឹងពីទុក្ខលំបាករបស់ប្អូនស្រីនោះ ហើយឃើញម្តាយនិងឪពុកក៏ត្រូវទុក្ខសោកគ្របដណ្តប់ដែរ (ទ្រង់ក៏សម្រេចចិត្តធ្វើអ្វីមួយ)។

Verse 11

तामादाय गतस्तूर्णं बलदेवसमन्वितः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे तपस्तप्तुं ततः परम्

ដោយនាំនាងទៅជាមួយ ហើយមានព្រះបលទេវៈជាគូដំណើរ ព្រះអង្គបានប្រញាប់ទៅកាន់ក្សេត្រពិសិដ្ឋហាដកេឝ្វរ ដើម្បីធ្វើតបស្យាបន្ទាប់មក។

Verse 12

ब्रह्माणं तोषयामास सम्यग्यज्ञपरायणः । व्रतैश्च विविधैर्दानैर्ब्राह्मणानां च तर्पणैः

ព្រះអង្គដែលឧស្សាហ៍ក្នុងយជ្ញាដ៏ត្រឹមត្រូវ បានធ្វើឲ្យព្រះព្រហ្មាទ្រង់ពេញព្រះហឫទ័យ ដោយវ្រតៈនានា ដោយទានជាច្រើន និងដោយតർបណៈបំពេញចិត្តដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍។

Verse 13

ततस्तुष्टिं गतो ब्रह्मा वर्षांते तस्य शार्ङ्गिणः । उवाच वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्वाभिवांछितम्

បន្ទាប់មក នៅចុងរដូវវស្សា ព្រះព្រហ្មាទ្រង់ពេញព្រះហឫទ័យចំពោះព្រះអង្គអ្នកកាន់ធ្នូសារង្គីន ហើយមានព្រះបន្ទូលថា «ខ្ញុំជាអ្នកប្រទានពរ—សូមស្នើអ្វីដែលអ្នកប្រាថ្នា»។

Verse 14

विष्णुरुवाच । एषा मे भगिनी देव जाताऽश्ववदना किल । तव प्रसादात्सद्वक्त्रा भूयादेतन्ममेप्सितम्

ព្រះវិෂ್ಣុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះទេវៈ! ប្អូនស្រីរបស់ខ្ញុំនេះ ពិតជាកើតមកមានមុខដូចសេះ។ ដោយព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គ សូមឲ្យនាងក្លាយជាមានមុខស្រស់ស្អាត—នេះហើយជាបំណងរបស់ខ្ញុំ»។

Verse 15

श्रीब्रह्मोवाच । एषा शुभानना साध्वी मत्प्रसादाद्भविष्यति । सुभद्रा नाम विख्याता वीरसूः पतिवल्लभा

ព្រះព្រហ្មាដ៏មានសិរីមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដោយព្រះគុណរបស់ខ្ញុំ នាងនឹងក្លាយជាស្ត្រីសុចរិត មានមុខមង្គល។ នាងនឹងល្បីឈ្មោះថា សុភទ្រា ជាមាតានៃវីរបុរស និងជាទីស្រឡាញ់របស់ស្វាមី»។

Verse 16

एतद्रूपां पुमान्योऽत्र पूजयिष्यति भक्तितः । एतां विष्णो त्वया सार्धं तथानेन च सीरिणा

អ្នកណាម្នាក់នៅទីនេះ បូជាព្រះនាងក្នុងរូបនេះដោយសទ្ធា—ឱ វិស្ណុ—រួមជាមួយព្រះអង្គ និងជាមួយអ្នកកាន់នង្គ័ល (បលរាម) ផង…

Verse 17

द्वादश्यां माघमासस्य गंधपुष्पानुलेपनैः । सोऽप्यवाप्स्यति यच्चित्ते वर्तते नात्र संशयः

នៅថ្ងៃទ្វាទសី នៃខែមាឃ ដោយក្លិនក្រអូប ផ្កា និងគ្រឿងលាប បូជាក៏នឹងទទួលបានអ្វីដែលស្ថិតក្នុងចិត្ត—មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 18

या नारी पतिना त्यक्ता वंध्या वा भक्तिसंयुता । तृतीयादिवसे चैतां पूजयिष्यति केशव

ស្ត្រីណាដែលត្រូវប្តីបោះបង់ ឬស្ត្រីគ្មានកូន បើមានសទ្ធា—ឱ កេសវ—គួរចាប់ផ្តើមបូជាព្រះនាងនេះចាប់ពីថ្ងៃទីបី។

Verse 19

भविष्यति सुपुत्राढ्या सुभगा सा सुखान्विता । ऐश्वर्यसहिता नित्यं सर्वैः समुदिता गुणैः

នាងនឹងក្លាយជាម្តាយមានកូនប្រុសល្អ មានសំណាង ពោរពេញដោយសុខ—ជានិច្ចជាមួយសម្បត្តិ និងប្រកបដោយគុណល្អទាំងអស់។

Verse 20

एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रो विरराम ततः परम् । वासुदेवोऽपि हृष्टात्मा ययौ द्वारवतीं पुरीम्

ព្រះបួនមុខ (ព្រហ្មា) និយាយដូច្នេះហើយ ក៏ស្ងៀមបន្ត។ វាសុទេវផងដែរ មានចិត្តរីករាយ បានធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីក្រុងទ្វារវតី។

Verse 21

तामादाय विशालाक्षीं चंद्रबिंबसमाननाम् । बलदेवसमायुक्तो ह्यनुज्ञाप्य पिताम हम्

ដោយនាំនាងភ្នែកធំទូលាយ មុខដូចព្រះចន្ទពេញវង់ ទៅជាមួយព្រះបលទេវៈ ហើយបានទទួលអនុញ្ញាតពីព្រះបិតាមហា (ព្រះព្រហ្មា)…

Verse 22

सूत उवाच । एवं सा माधवी विप्राः सुभगारूपमास्थिता । अवतीर्णा धरापृष्ठे लक्ष्मीशापप्रपीडिता

សូត្រាបាននិយាយថា៖ «ដូច្នេះហើយ ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ នាងមាធវី បានទទួលរូបសម្បត្តិអភិសេកដ៏មង្គល ហើយចុះមកលើផ្ទៃផែនដី ដោយរងទុក្ខពីសាបព្រះលក្ខ្មី»។

Verse 23

उपयेमे सुतः पांडोर्यां पार्थश्चारुहासिनीम् । जज्ञे तस्याः सुतो वीरोऽभिमन्युरिति विश्रुतः

ព្រះបಾರ್ಥ (អរជុន) ព្រះរាជបុត្ររបស់ព្រះបណ្ឌុ បានរៀបការជាមួយនាងក្រមុំស្រស់ស្អាត ញញឹមផ្អែម។ ពីនាងបានកើតកូនប្រុសវីរបុរស មហាជនស្គាល់ថា អភិមន្យុ។

Verse 24

एतद्वः सर्वमाख्यातं माधबीजन्मसम्भवम् । सुपर्णाख्यस्य देवस्य कथासंगाद्द्विजोत्तमाः

ឱ ព្រះទ្វិជោត្តមាទាំងឡាយ ខ្ញុំបានប្រាប់អស់ទាំងអំពីកំណើតនាងមាធវី ដោយពេញលេញ—ដែលកើតឡើងពាក់ព័ន្ធនឹងរឿងរ៉ាវនៃទេវតាដែលមាននាមថា សុបណ្ណ។

Verse 25

यश्चैतत्पठते मर्त्यो भक्त्या युक्तः शृणोति वा । मुच्यते स नरः पापात्तद्दिनैकसमुद्भवात्

មនុស្សណាដែលមានភក្តី សូត្រអានអត្ថបទនេះ ឬស្តាប់ក៏ដោយ មនុស្សនោះនឹងរួចផុតពីបាប ទោះជាបាបដែលកើតឡើងនៅថ្ងៃនោះផ្ទាល់ក៏ដោយ។