Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 13
ततस्तुष्टिं गतो ब्रह्मा वर्षांते तस्य शार्ङ्गिणः । उवाच वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्वाभिवांछितम्
tatastuṣṭiṃ gato brahmā varṣāṃte tasya śārṅgiṇaḥ | uvāca varado'smīti prārthayasvābhivāṃchitam
បន្ទាប់មក នៅចុងរដូវវស្សា ព្រះព្រហ្មាទ្រង់ពេញព្រះហឫទ័យចំពោះព្រះអង្គអ្នកកាន់ធ្នូសារង្គីន ហើយមានព្រះបន្ទូលថា «ខ្ញុំជាអ្នកប្រទានពរ—សូមស្នើអ្វីដែលអ្នកប្រាថ្នា»។
Narrator (contextual; likely Sūta continuing the account)
Type: kshetra
Scene: Brahmā appears at the close of monsoon—clouds parting, fresh greenery—addressing Viṣṇu (Śārṅgī) with a boon-offering gesture (varada-mudrā).
FAQs
Divine grace responds to sincere devotion and austerity, culminating in the granting of a boon.
The verse sits within a Tīrthamāhātmya context, but this line itself does not name a specific tīrtha.
No explicit ritual is prescribed in this verse; it introduces a boon-granting moment that frames later worship instructions.