Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 14
न च तैः स स्मृतः सार्थैर्यैः समं प्रस्थितो गृहात् । न च केनापि संदृष्टः स तु रोधसि संस्थितः
na ca taiḥ sa smṛtaḥ sārthairyaiḥ samaṃ prasthito gṛhāt | na ca kenāpi saṃdṛṣṭaḥ sa tu rodhasi saṃsthitaḥ
ហើយពួកអ្នកដំណើរការ៉ាវ៉ាន់ ដែលបានចេញពីផ្ទះជាមួយគាត់ មិនបាននឹកចាំគាត់ឡើយ; ក៏គ្មាននរណាម្នាក់បានឃើញគាត់ទេ—គាត់នៅស្ថិតលើច្រាំងទន្លេ/ទំនប់នោះ។
Sūta (Lomaharṣaṇa) — inferred for Nāgarakhaṇḍa tīrthamāhātmya narration
Type: ghat
Scene: A solitary figure stands or sits on an embankment, looking out over a narrow river or dry channel; the caravan is gone; the horizon is empty; mood of abandonment with a hint of sacred stillness.
FAQs
Worldly associations can fail in crisis; dharma teaches responsibility toward dependents and companions.
Not specified here; the chapter’s sacred focus remains the Ānarteśvara tīrtha complex.
None.