Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 45
तस्मान्नार्हसि शप्तुं त्वं प्रतिशापेन सन्मुनिम् । निषिद्धः स तथा भूपस्ततस्तत्सलिलं करात् । पादयोः कृत्स्नमुपरि प्रमुमोच ततः परम्
tasmānnārhasi śaptuṃ tvaṃ pratiśāpena sanmunim | niṣiddhaḥ sa tathā bhūpastatastatsalilaṃ karāt | pādayoḥ kṛtsnamupari pramumoca tataḥ param
«ដូច្នេះ ព្រះអង្គមិនគួរបណ្តាសាព្រះមុនីល្អ ដោយបណ្តាសាតបត់ឡើយ»។ ព្រះមហាក្សត្រ ត្រូវបានហាមឃាត់ដូច្នោះ ហើយបន្ទាប់មកបានចាក់ទឹកនោះចេញពីដៃ—ចាក់ទាំងអស់លើជើងទាំងពីររបស់ព្រះអង្គ។
Nārada
Scene: The king, halted mid-ritual of cursing, turns the water away from the intended target and pours it upon his own feet; the sage stands nearby, tension easing but fate already set in motion.
FAQs
Self-restraint and reverence toward sages avert greater sin; redirected anger often rebounds upon oneself.
Not specified in this verse; the emphasis is on dharmic conduct within the chapter’s sacred narrative.
It implicitly warns against pratiśāpa (counter-cursing a sage) and depicts the ritual water used in acts of śāpa.