Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 44
निघ्नन्तो वा शपन्तो वा द्विषन्तो वा द्विजातयः । नमस्कार्या महीपाल तथापि स्वहितेच्छुना । गुरुरेष पुनर्मान्यस्तव पार्थिवसत्तम
nighnanto vā śapanto vā dviṣanto vā dvijātayaḥ | namaskāryā mahīpāla tathāpi svahitecchunā | gurureṣa punarmānyastava pārthivasattama
នារៈទៈ ពោលថា៖ «ទោះបីព្រះទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង) វាយ បណ្តាសា ឬស្អប់ក៏ដោយ ក៏គួរតែគោរពសម្តែងនមស្ការា ឱ ព្រះមហាក្សត្រ—ជាពិសេសសម្រាប់អ្នកប្រាថ្នាសុភមង្គលរបស់ខ្លួន។ គ្រូនេះ ត្រូវបានគោរពឡើងវិញដោយព្រះអង្គ ឱ អធិរាជល្អបំផុត»។
Nārada
Scene: A king stands with folded hands before a stern twice-born teacher; attendants and courtiers watch as the king chooses namaskāra over retaliation, the atmosphere charged with moral tension.
FAQs
Reverence for guru and brāhmaṇas is a protective dharma for rulers; humility safeguards one’s welfare and merit.
No specific tīrtha is indicated; the verse teaches dharma within the sacred narrative of a Tīrthamāhātmya chapter.
Namaskāra (salutation) to dvijas/guru is prescribed as a dharmic act.