Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 16
भास्कर उवाच । न वयं श्रद्धया तस्य गिरेः कुर्मः प्रदक्षिणाम् । एष मे विहितः पन्था येनेदं विहितं जगत्
bhāskara uvāca | na vayaṃ śraddhayā tasya gireḥ kurmaḥ pradakṣiṇām | eṣa me vihitaḥ panthā yenedaṃ vihitaṃ jagat
ភាស្ករ (ព្រះអាទិត្យ) បាននិយាយថា៖ «យើងមិនធ្វើប្រទក្សិណាជុំវិញភ្នំនោះដោយសារការគោរពផ្ទាល់ខ្លួនទេ។ នេះជាផ្លូវដែលត្រូវបានកំណត់សម្រាប់ខ្ញុំ—ជាវិថីដែលធ្វើឲ្យលោកនេះត្រូវបានរៀបចំត្រឹមត្រូវ។»
Bhāskara (Sūrya, the Sun)
Scene: Sūrya speaks with serene authority from his chariot, indicating a fixed celestial route—an impersonal law governing the world.
FAQs
Dharma is the divinely appointed order that sustains the world; even the mighty act according to what is ordained, not ego or favoritism.
The verse reinforces the sanctity of cosmic geography (Meru and the solar course) within a tīrtha-māhātmya framework, rather than praising a single named tīrtha.
None directly; pradakṣiṇā appears as a symbol of ordered movement and reverence, but no specific vrata or dāna is taught here.