Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 170
तस्मादजानता वत्स शप्तोऽयं ब्राह्मणस्त्वया । बाल्यभावात्प्रसादोऽस्य भूयोयुक्तो ममाज्ञया
tasmādajānatā vatsa śapto'yaṃ brāhmaṇastvayā | bālyabhāvātprasādo'sya bhūyoyukto mamājñayā
ដូច្នេះ កូនជាទីស្រឡាញ់ អ្នកបានដាក់បណ្តាសាប្រាហ្មណ៍នេះដោយមិនដឹងខ្លួន។ ព្រោះភាពក្មេងខ្ចីរបស់អ្នក តាមព្រះបញ្ជារបស់ខ្ញុំ អ្នកត្រូវប្រទានព្រះគុណដ៏ធំជាងមុនដល់គាត់ ដើម្បីសងសឹកកំហុសនោះ។
Guru
Scene: The guru explains: the brāhmaṇa was cursed unknowingly due to youthful immaturity; by the guru’s command, the disciple must grant an even greater favor to rectify it.
FAQs
When harm is done in ignorance, dharma demands correction through compassion and restorative action under proper guidance.
Not specified in this verse; it supports the chapter’s larger tīrtha-mahātmya narrative and moral instruction.
No explicit rite; it prescribes remedial grace (prasāda) as a corrective measure.