Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
षोडशैरुपचारैश्च विष्णोः पूजा सदा तपः । ततः सुप्ते जगन्नाथे महत्तप उदाहृतम्
ṣoḍaśairupacāraiśca viṣṇoḥ pūjā sadā tapaḥ | tataḥ supte jagannāthe mahattapa udāhṛtam
ការបូជាព្រះវិṣṇុដោយឧបចារ ១៦ ប្រការ គឺជាតបៈជានិច្ច។ ដូច្នេះ នៅពេលជគន្នាថ (ព្រះអម្ចាស់នៃលោក) ស្ថិតក្នុងការគេងបរិសុទ្ធ (ក្នុងចាតុর্মាស្យា) ការបូជានោះត្រូវបានប្រកាសថាជាតបៈដ៏មហា។
Brahmā
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra (context)
Type: kshetra
Listener: Nārada
Scene: A shrine scene: Viṣṇu (Jagannātha/Śeṣaśāyī) honored with sixteen offerings—āsana, pādya, arghya, ācamana, snāna, vastra, gandha, puṣpa, dhūpa, dīpa, naivedya, tāmbūla, nīrājana, pradakṣiṇā, namaskāra, stotra—while monsoon rain falls outside.
FAQs
Devotional worship (pūjā) is itself austerity; done in the sacred season of Cāturmāsya it becomes especially potent.
No single tīrtha is named in this verse; it sits within the Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya context.
Perform Viṣṇu worship using the sixteen upacāras (traditional sixteenfold offerings).