Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 4
स्वकर्मोपार्जितैर्वित्तैः श्राद्धकार्याणि चाहरेत् । मायादिभिर्न चौर्येण न च्छलाप्तैर्न वंचनैः । स्ववृत्त्योपार्जितैर्वित्तैः श्राद्धद्रव्यं समाहरेत् । सुप्रतिग्रहजैर्द्रव्यैर्ब्राह्मणानां विशिष्यते
svakarmopārjitairvittaiḥ śrāddhakāryāṇi cāharet | māyādibhirna cauryeṇa na cchalāptairna vaṃcanaiḥ | svavṛttyopārjitairvittaiḥ śrāddhadravyaṃ samāharet | supratigrahajairdravyairbrāhmaṇānāṃ viśiṣyate
គេគួររៀបចំវត្ថុសម្រាប់ ស្រាទ្ធ (Śrāddha) ដោយទ្រព្យដែលរកបានពីការងារត្រឹមត្រូវរបស់ខ្លួន—មិនមែនដោយល្បិចបោកប្រាស់ មិនមែនដោយលួច មិនមែនដោយទ្រព្យអាក្រក់ដែលបានមកពីការល្បួង ឬការបោកបញ្ឆោតឡើយ។ ដោយទ្រព្យដែលរកបានតាមជីវិតសុចរិតរបស់ខ្លួន គេគួរប្រមូលសម្ភារៈស្រាទ្ធ។ ចំពោះព្រះព្រាហ្មណ៍ ទ្រព្យដែលបានមកដោយការទទួលយកត្រឹមត្រូវ និងគ្មានមន្ទិល (supratigraha) ត្រូវបានសរសើរជាពិសេស។
Bhartṛyajña (contextual continuation)
Listener: Ānarta (king)
Scene: Didactic tableau showing two paths: on one side honest labor and lawful earnings gathered for Śrāddha; on the other, shadowy figures of theft/deceit rejected—emphasizing moral economy.
FAQs
Ritual merit depends on moral purity: offerings for ancestors must be supported by honest livelihood, not by unethical gain.
No specific tīrtha is named in this verse; it provides universal dharma for Śrāddha within a tīrtha-oriented section.
Gather Śrāddha requisites only from rightful earnings; explicitly avoid wealth obtained through deceit, theft, fraud, or cheating; brāhmaṇas should use blamelessly accepted resources.