ततः स चानयामास नागरान्ब्राह्मणोत्तमान् । चातुश्चरणसंपन्नाञ्छ्रुतिस्मृति समन्वितान्
tataḥ sa cānayāmāsa nāgarānbrāhmaṇottamān | cātuścaraṇasaṃpannāñchrutismṛti samanvitān
បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានអញ្ជើញព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរបំផុតនៃទីក្រុងមក—អ្នកមានគុណសម្បត្តិទាំងបួន និងបានបណ្តុះបណ្តាលល្អក្នុងស្រុតិ និងស្ម្រឹតិ។
Sūta (narration)
Scene: A dignified brāhmaṇa patron/ācārya summons city brāhmaṇas—elderly śrotriyas with yajñopavīta, kamaṇḍalu, and palm-leaf manuscripts—gathering in a courtyard near a nascent tīrtha site.
Dharma is upheld by honoring genuine learning and inviting those established in Śruti and Smṛti to guide sacred acts.
The narrative remains within the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya frame of Nāgara Khaṇḍa.
The verse highlights the dharmic practice of formally inviting qualified brāhmaṇas for yajña-related proceedings.