Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 47
तच्चेष्टितं मया वीक्ष्य शास्त्राण्यन्यानि भूरिशः । ततस्तेषां समादाय सारभूतं पृथक्पृथक् । कृतानि भूरिशास्त्राणि वेदांतानि च कृत्स्नशः
tacceṣṭitaṃ mayā vīkṣya śāstrāṇyanyāni bhūriśaḥ | tatasteṣāṃ samādāya sārabhūtaṃ pṛthakpṛthak | kṛtāni bhūriśāstrāṇi vedāṃtāni ca kṛtsnaśaḥ
ដោយបានឃើញសកម្មភាពនោះ ខ្ញុំបានពិនិត្យសាស្ត្រាផ្សេងៗជាច្រើន។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំយកសារសំខាន់ពីមួយៗ ដោយបំបែកឲ្យច្បាស់ៗ ហើយរៀបរៀងសាស្ត្រាច្រើនទៀត និងវេដាន្តទាំងមូលដោយពេញលេញ។
Unspecified first-person narrator (a teacher/authorial voice within the Māhātmya passage)
Scene: A sage-narrator watches the bee’s work, then studies piles of manuscripts; he selects ‘essence’ from each and composes treatises, culminating in a radiant ‘Vedānta’ manuscript.
FAQs
True learning is sāra-grahaṇa: discerning and preserving the essential truth from many scriptures, then presenting it clearly for others.
No specific tīrtha is named in this verse; it serves the Māhātmya’s broader teaching context.
None; the verse focuses on scriptural study, discernment, and the compilation/transmission of wisdom.