Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 76
सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्याः शंखचक्रगदाधरः । विहस्याथ महालक्ष्मीं तामुवाच प्रहर्षितः । मुहुर्मुहुः समालिंग्य वक्षसश्चोपरि स्थिताम्
sūta uvāca | tacchrutvā vacanaṃ tasyāḥ śaṃkhacakragadādharaḥ | vihasyātha mahālakṣmīṃ tāmuvāca praharṣitaḥ | muhurmuhuḥ samāliṃgya vakṣasaścopari sthitām
សូតាបាននិយាយថា៖ ព្រះអម្ចាស់ដែលកាន់ស័ង្ខ ចក្រ និងគទា បានស្តាប់ព្រះវាចារបស់នាងហើយញញឹម។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គមានព្រះហឫទ័យរីករាយ បានមានព្រះវាចាទៅកាន់ព្រះមហាលក្ខ្មី—ព្រះអង្គឱបនាងម្តងហើយម្តងទៀត ខណៈនាងសម្រាកលើទ្រូងព្រះអង្គ។
Sūta
Scene: Sūta narrates: Viṣṇu (conch, discus, mace) smiles, embraces Mahālakṣmī repeatedly as she rests on his chest, then speaks in delight.
FAQs
The Purāṇa portrays divine intimacy and grace: sincere speech and devotion are met with the Lord’s affectionate approval.
The narrative sits within the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya of the Nāgara Khaṇḍa.
No direct ritual is prescribed; it is a narrative transition highlighting the Lord’s response.