Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 5
विश्वामित्रस्तथा ख्यातस्त्रैलोक्ये सचरा चरे । ववृधे स महाभागो नित्यमेवाधिकं नृणाम्
viśvāmitrastathā khyātastrailokye sacarā care | vavṛdhe sa mahābhāgo nityamevādhikaṃ nṛṇām
ដូច្នេះ វិશ્વាមិត្រ បានល្បីល្បាញទូទាំងត្រៃលោក្យ ក្នុងចំណោមសត្វចល និងអចលទាំងអស់; ព្រះបុរសមានភាគ្យធំនោះ បានរីកចម្រើនកាន់តែឧត្តមជានិច្ច ក្នុងចំណោមមនុស្ស។
Sūta (deduced; Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narration style)
Scene: A youthful sage-figure with radiant aura stands amid people and creatures, suggesting fame across the three worlds; celestial beings observe from above.
FAQs
Greatness rooted in dharma becomes universally recognized; spiritual stature ‘increases’ through sustained virtue.
No particular tīrtha is specified in this verse; it highlights the protagonist’s renown within the wider Māhātmya narrative.
None; the verse is a eulogy of Viśvāmitra’s increasing eminence.