Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 17
राजोवाच । संन्यस्तोऽहं द्विजश्रेष्ठा न राज्यं कर्तुमुत्सहे । न सुतानां न दाराणां संग्रहं च कथंचन
rājovāca | saṃnyasto'haṃ dvijaśreṣṭhā na rājyaṃ kartumutsahe | na sutānāṃ na dārāṇāṃ saṃgrahaṃ ca kathaṃcana
ព្រះរាជាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ ខ្ញុំបានបោះបង់លោកិយហើយ មិនអាចមានចិត្តចង់គ្រប់គ្រងរាជ្យទេ។ ហើយខ្ញុំក៏មិនចង់ទទួលភារកិច្ចនៃកូន ឬភរិយា ដោយវិធីណាមួយឡើយ»។
King (Rājā)
Scene: A weary king, ornaments set aside, speaks to an assembled circle of venerable brāhmaṇas; the court atmosphere is subdued, signaling renunciation and moral conflict.
FAQs
Dharma can appear as competing obligations; the verse voices the renunciant ideal even within a political crisis.
No tīrtha is named in this verse; it is part of the narrative context that frames the chapter’s tīrtha-māhātmya.
None; the verse asserts a saṃnyāsa stance—refusal of kingship and household responsibilities.