Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 110
पुरुषोत्तम भवान्नाथ बालिशस्य प्रसीद मे । ततः क्षांतमिति प्रोच्य भीमेन सहितो हरिः
puruṣottama bhavānnātha bāliśasya prasīda me | tataḥ kṣāṃtamiti procya bhīmena sahito hariḥ
«ឱ បុរុ្សោត្តម ឱ ព្រះអម្ចាស់ សូមទ្រង់មេត្តាដល់ទូលបង្គំផង ព្រោះទូលបង្គំនៅក្មេងខ្ចី និងល្ងង់ខ្លៅណាស់។» បន្ទាប់មក ព្រះហរិ ដែលអមដំណើរដោយ ភីម បានតបថា «ចូរឱ្យវាត្រូវបានអត់ទោសចុះ»។
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa) describing Hari’s response
Scene: Bhīma pleads as a repentant child before Puruṣottama; Hari answers with a calm gesture of absolution, the atmosphere shifting from war to serenity.
FAQs
Humility and confession of one’s faults invite divine grace; forgiveness is upheld as dharma.
This verse is narrative setup; the chapter context later praises Guptakṣetra and related sacred installations.
None in this verse; it focuses on repentance and pardon.