Mahesvara Khanda

ក្នុងស្កន្ទបុរាណ ដែលជាការប្រមូលផ្តុំធំមួយ (តាមប្រពៃណីរាប់ជាផ្នែកនៃកោសល្យបុរាណ ៨១,០០០ គាថា) «មាហេឝ្វរ ខណ្ឌ» មានតួនាទីជាគ្រោងការណ៍ទស្សនវិជ្ជា និងវិន័យពិធីបូជាដែលផ្តោតលើព្រះឝិវៈ។ រឿងរ៉ាវភាគច្រើនដំណើរការពីស្តុតិ (ការសរសើរ) និងគំរូកោស្មូសវិទ្យា ទៅកាន់ភាពសក្ការៈតាមទីកន្លែង (ទីរថ និងស្ថល-មាហាត្ម្យ) ដោយប្រើទម្រង់សន្ទនា ដើម្បីបញ្ចូលគោលធម៌ឲ្យចងចាំបានតាមឧទាហរណ៍ដ៏មានអត្ថន័យ។ ចំណុចទស្សនវិជ្ជាសំខាន់ គឺការលើកតម្កើងព្រះឝិវៈជាគោលការណ៍អតិបរមា (បរម-តត្តវ)។ នេះតែងតែបង្ហាញតាមនិមិត្តសញ្ញាដូចជា លិង្គៈ ពន្លឺទេវភាព (តេជស) និងព្រះគុណប្រទាន (អនុគ្រោះ) ដែលបំភ្លឺចិត្តអ្នកស្រឡាញ់ធម៌ឲ្យឃើញសេចក្តីពិត។ ខណ្ឌនេះមិនត្រឹមតែអះអាងមេតាភិស៊ីកទេ ប៉ុន្តែដាក់ច្បាប់សីលធម៌ជាចម្បងតាមរយៈភាពទាបខ្លួន ការបោះបង់ខ្លួនជូនព្រះ (សរណាគតិ) និងភក្តិដែលមានវិន័យ។ ការប្រព្រឹត្តពិធី និងការរស់នៅប្រកបដោយសេចក្តីគោរព ត្រូវបានបង្ហាញថាជាវិថីនាំទៅកាន់ការសម្អាតចិត្ត និងការរួមជិតស្និទ្ធនឹងព្រះឝិវៈ។ ជាពិសេស «មាហេឝ្វរ ខណ្ឌ» គាំទ្រការយល់ដឹងអំពីធម្មយាត្រា៖ ភូមិសាស្ត្រក្លាយជាគ្រូបង្រៀន ដែលទីសក្ការៈត្រូវបានអានថាជារូបកាយនៃវត្តមានទេវភាព។ ការស្តាប់ និងការអាន/សូត្របុរាណ ត្រូវបានរាប់ជាការអនុវត្តបម្លែងខ្លួន ដែលស្របតាមសោតេរីយ៉ូឡូជីរបស់សៃវៈ និងនាំឲ្យចិត្តស្ថិតក្នុងព្រះគុណ។