Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 39
असक्तः सर्वसंगेषु यः सक्तात्मेति लक्ष्यते । अदीर्घसंशंयो वाग्ग्मी नारदं तं नमाम्यहम्
asaktaḥ sarvasaṃgeṣu yaḥ saktātmeti lakṣyate | adīrghasaṃśaṃyo vāggmī nāradaṃ taṃ namāmyaham
ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំដល់ព្រះនារទៈ—ដែលមិនជាប់ពាក់ព័ន្ធក្នុងសម្ព័ន្ធទាំងអស់ ប៉ុន្តែត្រូវបានស្គាល់ថាមានចិត្តភ្ជាប់នឹងព្រះអម្ចាស់; មិនមានសង្ស័យយូរអង្វែង; និងមានវាចាអស្ចារ្យ។
Unspecified (Kaumārikākhaṇḍa context: Sūta/Lomaharṣaṇa addressing sages)
Scene: Nārada walking between gatherings—devas, sages, kings—unattached; a luminous thread from his heart to the Supreme indicates inner devotion; a scroll or gesture shows eloquent teaching.
FAQs
One can remain outwardly unattached while being inwardly devoted, with clarity that dispels lingering doubt.
No holy site is mentioned.
None; the focus is on qualities of mind and speech.