Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 69
त्वं देवदेवस्त्वमनाथनाथस्त्वं प्राप्यपालः कृपणे कृपालुः । त्वं नेत्रनेत्रं जनबुद्धिबुद्धिराकाशकाशो जय जीवजीवः
tvaṃ devadevastvamanāthanāthastvaṃ prāpyapālaḥ kṛpaṇe kṛpāluḥ | tvaṃ netranetraṃ janabuddhibuddhirākāśakāśo jaya jīvajīvaḥ
អ្នកជាព្រះនៃព្រះទាំងឡាយ; អ្នកជាជម្រកសម្រាប់អ្នកគ្មានជម្រក។ អ្នកជាអ្នកការពារអ្នកដែលមកសុំជ្រក; អ្នកមេត្តាករុណាចំពោះអ្នកអស់សង្ឃឹម។ អ្នកជាភ្នែកនៃភ្នែក ជាប្រាជ្ញានៅក្នុងប្រាជ្ញារបស់មនុស្ស; អ្នកជាពន្លឺនៃអាកាស—ជ័យជំនះដល់អ្នក ឱ ជីវិតនៃសត្វមានជីវិតទាំងអស់។
Kamaṭha (in the stotra)
Tirtha: Vyoma-liṅga
Type: kshetra
Scene: A radiant, formless presence behind a liṅga; within devotees’ eyes a reflected light, suggesting ‘eye of the eye’; the sky glows as if conscious.
FAQs
The divine is both transcendent (Lord of gods) and immanent (inner sight and intelligence), especially compassionate to those who seek refuge.
No site is named; the verse praises Sūrya’s universal, indwelling presence.
No external rite; it emphasizes devotional acclaim and surrender to the compassionate protector.