Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 130
द्वादशो भूर्भुवो भावी भुवः पुत्रो नमस्कृतः । नागराजः सुधर्मात्मा नाकपृष्ठः सनातनः
dvādaśo bhūrbhuvo bhāvī bhuvaḥ putro namaskṛtaḥ | nāgarājaḥ sudharmātmā nākapṛṣṭhaḥ sanātanaḥ
ព្រះអង្គជាព្រះដប់ពីរភាគ; ព្រះអង្គជាភូរ និងភុវៈ; ព្រះអង្គជាអ្នកនឹងក្លាយជាមាន។ ព្រះអង្គជាព្រះបុត្រនៃភុវៈ សមគួរទទួលនមស្ការ។ ព្រះអង្គជាស្តេចនាគ មានធម្មសុចរិតជាសភាព; ព្រះអង្គស្ថិតលើកំពូលស្ថានសួគ៌ ជាព្រះអនន្ត។
Viśvāmitra
Scene: Skanda is praised as cosmic—standing upon a stylized three-tiered cosmos (earth, mid-region, heaven), with nāga-king symbolism and a celestial terrace (nākapṛṣṭha) behind him.
FAQs
The hymn expands Skanda from a martial deity into a cosmic principle spanning worlds and time, grounding devotion in universal dharma.
No tīrtha is specified; the verse is cosmological praise.
None directly; it continues the aṣṭottaraśata-nāma for recitation.