Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 78
जम्भोऽथ तद्विष्णुमुखान्निशम्य जगर्ज चोच्चैः कृतसिंहनादः । प्रोवाच वाक्यं च सलीलमाजौ महाट्टहासेन जगद्विकंप्य
jambho'tha tadviṣṇumukhānniśamya jagarja coccaiḥ kṛtasiṃhanādaḥ | provāca vākyaṃ ca salīlamājau mahāṭṭahāsena jagadvikaṃpya
បន្ទាប់មក Jambha ដោយបានឮពាក្យទាំងនោះពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះវិស្ណុ ក៏បានស្រែកយ៉ាងខ្លាំងដូចសត្វតោ។ នៅក្នុងសមរភូមិនោះ គាត់បាននិយាយលេងសើច ដោយធ្វើឱ្យពិភពលោកញ័ររន្ធត់ជាមួយនឹងសំណើចដ៏ខ្លាំងក្លា។
Jambha (daitya)
Scene: Jambha, towering and armored, throws back his head in a thunderous laugh; his lion-like roar ripples through the battlefield, and the very worlds seem to tremble as banners and clouds shudder.
FAQs
Mockery and bravado are shown as symptoms of delusion; loud pride often precedes a fall.
None is specified in this verse.
None.